Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - https://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3322550 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 12, 2020 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

பரசு பாணியைப் பத்தர்கள் அத்தனைப் பையரவோடு அக்கு
நிரை செய் பூண் திரு மார்புடை நிமலனை நித்திலப் பெரும் தொத்தை
விரை செய் பூம்பொழில் சிரபுரத்து அண்ணலை விண்ணவர் பெருமானைப்
பரவு சம்பந்தன் செந்தமிழ் வல்லவர் பரமனைப் பணிவாரே
 

விளக்கம்:

பாணி=கை; அத்தன்=தந்தை, தலைவன்; பையரவு=படம் எடுக்கும் பாம்பு; அக்கு=எலும்பு, சங்கு என்று இரு பொருள் கொண்ட சொல்; உருத்திராக்கம் என்ற பொருள் பல பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. விரை=நறுமணம்; பரசு=மழு ஆயுதம்;

பொழிப்புரை:

மழுப்படை ஏந்திய கையினை உடையவனும், அடியார்களுக்கு தந்தையாகவும் தலைவனாகவும் இருக்கும் பெருமானை, விடம் கொண்ட பாம்புடன், எலும்பு மாலையையும் தனது மார்பினில் நிறைந்திருக்கும் வண்ணம் பூண்டுள்ள அழகிய   மார்பினை உடையவனும், இயல்பாகவே மலங்களிளிருந்து நீங்கியவனும், முத்துக் குவியல்கள் குன்றாக இருக்கும் வண்ணம் காட்சி அளிப்பவனும், நறுமணம் வீசும் பூஞ்சோலைகள் நிறைந்த சிரபுரம் தலத்தின் தலைவனை, தேவர்களின் பெருமானைப், புகழ்ந்து ஞானசம்பந்தர் பாடிய செந்தமிழ் பாடல்களை முறையாக பாடும் அடியார்கள் பரமனைப் பணிந்து வணங்கும் அடியார்களாக விளங்குவார்கள்.

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களிலும், சிரபுரத்து இறைவனைத் தொழுதெழும்  அடியார்களின் வினைகள் அவர்களை விட்டு நீங்கிவிடும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். தொழுதெழும் என்ற தொடர் மூலம், தரையில் விழுந்து பெருமானைப் பணிந்து பின்னர் எழும் அடியார்கள் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் பாடலில், பெருமானைப் பணியும் அடியார்கள் வினைகளுடன் பொருந்தாமல், வினைகள் நீங்கப் பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள் என்றும், இரண்டாவது பாடலில் வினைகள் அத்தகைய அடியார்களுடன் பிணைந்து நில்லாமல் விலகும் என்றும், மூன்றாவது மற்றும் எட்டாவது ஒன்பதாவது பாடல்களில் தலைவனைக் கும்பிடும் அடியார்களை வினைகளும் வினைகளால் ஏற்படும் குற்றங்களும் சென்று அடையா என்றும், நான்காவது பாடலில் ஆணிப் பொன்னாகிய இறைவனைத் தொழும் அடியார்களை  கொடிய வினைகள் சென்று அடையா என்றும், ஐந்தாவது பாடலில் சிரபுரத்து இறைவனைத் தொழும் அடியார்கள் தங்களது செயல்களால் உயிர்க்கு வருத்தும் விளைவிக்கும் வினைகளிலிருந்து விடுதலை பெற்று வருத்தம் அடையாமல் இருப்பார்கள் என்றும், ஆறாவது பாடலில் இறைவனைத் தொழும் அடியார்களை கொடிய வினைகள் சென்று அடையா என்றும், ஏழாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் அத்தகைய அடியார்கள் தொல்லை தரும் வினைகள் நீங்கப்பெற்று தளர்வு ஏதும் இன்றி வாழ்வார்கள் என்றும் ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாமும் இந்த பதிகத்தை பக்தியுடன் முறையாக பாராயணம் செய்தும், சிரபுரத்து இறைவனை தொழுதெழுந்தும் நமது வினைகளை முற்றிலும் தீர்த்துக் கொண்டு, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து  விடுபட்டு, முக்தி உலகம் சென்றடைந்து, என்றும் அழியாத பேரானந்தம் பெறுவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/12/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-11-3322550.html
3322549 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 11, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    பறித்த புன் தலைக் குண்டிகைச் சமணரும் பார் மிசைத் துவர் தோய்ந்த
    செறித்த சீவரும் தேரரும் தேர்கிலாத் தேவர்கள் பெருமானார்
    முறித்து மேதிகள் கரும்பு தின்று ஆவியின் மூழ்கிட இள வாளை
    வெறித்துப் பாய் வயல் சிரபுரம் தொழ வினை விட்டிடும் மிகத்தானே
 

விளக்கம்:

மேதி=எருமை மாடு; ஆவி=குளம்; வெறித்து=கலங்கி; குண்டிகை=கமண்டலம்; தங்களது தலையில் உள்ள முடிகளை, பறித்துப் பிடுங்கிக் கொள்ளும் வழக்கத்தை அந்நாளைய சமணர்கள் கொண்டிருந்தனர் என்பது பல திருமுறைப் பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  அப்பர் பிரான் திருவதிகை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப்பாடல் இதனை மிகவும் விரிவாக உணர்த்துகின்றது.  

முலை மறைக்கப்பட்டு நீராடாப் பெண்கள் முறைமுறையால் நம் தெய்வம் என்று தீண்டித்
தலை பறிக்கும் தன்மையர்களாகி நின்று தவமே என்று அவம் செய்து தக்கது ஓரார்
மலை மறிக்கச் சென்ற இலங்கைக் கோனை மதனழியச் செற்ற சேவடியினானை
இலை மறித்த கொன்றை அந்தாரான் தன்னை ஏழையேன் நான் பண்டு        இகழ்ந்தவாறே

சமணப் பெண் துறவிகள், ஆண் துறவிகளுக்கு சேவை செய்து வந்தனர். அத்தைகைய சேவைகளில் ஒன்று தான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. சமணசமய நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ச்சி அடைவதால் மட்டுமே எவருமே சமண குருவாக மாற முடியாது. அவர்கள் பொறுமையின் எல்லையை சோதனை செய்து பார்த்த பின்னரே, அவர்கள் குருவாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவார்கள். முடி பறித்தல் என்பது அத்தகைய ஒரு சோதனை. தலையில் உள்ள முடிகள் ஒவ்வொன்றாக, அடுத்தவரால் பிடுங்கப்படும் போது ஏற்படும் வலியினைப் பொறுத்துக் கொண்டு கண்களில் நீர் வாராமல் இருக்கும் பக்குவத்தை அடைந்தவர்களே பொறுமையில் சிறந்தவர்களாக கருதப் படுவார்கள். உடை உடுத்தாமல் இருத்தல் மற்றும் நீராடாமை சமணத் துறவிகளுக்கு உரிய நெறியாக கருதப் பட்டாலும், சமணப் பெண் துறவிகள் உடை அணிந்து வாழ்ந்தனர் என்பதை நாம் இந்த பாடலிலிருந்து அறிகின்றோம். மேலும் பெண் சமணத் துறவிகள், மேல் குறிப்பிட்ட சேவையினை செய்த போது ஆண் துறவிகளை தெய்வத்திற்கு சமமாக கருதினர் என்பதும் நமக்கு புலனாகின்றது.     இவ்வாறு தங்களது தலையில் உள்ள முடிகள் பலவந்தமாக நீக்கப்பட்டதால் தலை முழுதும் புண்கள் உடையவர்களாக, மற்றவர் அருவருக்கும் தன்மையில் இருந்தமை இங்கே புன்தலை என்ற சொல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது போலும். தேரர்=புத்தர்;      

பொழிப்புரை:

பலவந்தமாக மயிர் பறிக்கப் பட்டமையால் புண்கள் மிகுந்து அருவருக்கத்தக்க நிலையில் காணப்படும் தலை மற்றும் குண்டிகையுடன் உலகத்தவர்க்கு காட்சி தரும் சமணர்களும், துவர்ச் சாயம் தோய்க்கப்பட்ட சீவரம் என்று அழைக்கப்படும் ஆடையினை அணிந்த புத்தர்களும் அறிய முடியாத பெருமான் தேவர்களின் தலைவனாக விளங்குகின்றான். கரும்புகளை முறித்துத் தின்ற எருமைகள் குளங்களில் மூழ்க, அதனால் அச்சம் அடைந்த வாளை மீன்கள் கலக்கம் கொண்டு பாயும் வயல்கள் நிறைந்த சிரபுரம் தலத்தினில் உறையும் இறைவனைத் தொழும் அடியார்களின் வினைகள் அவர்களை விட்டு முழுவதுமாக நீங்கிவிடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/11/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-10-3322549.html
3322548 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 10, 2020 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    வண்டு சென்று அணை மலர் மிசை நான்முகன் மாயன் என்று இவர் அன்று
    கண்டு கொள்ள ஓர் ஏனமோடு அன்னமாய்க் கிளறியும் பறந்தும் தாம்
    பண்டு கண்டது காணவே நீண்ட எம் பசுபதி பரமேட்டி
    கொண்ட செல்வத்துச் சிரபுரம் தொழுதெழ வினை அவை கூடாவே

விளக்கம்:

சென்று அணை=சூழ்ந்து கொண்டு மொய்க்கும்; மாயன்=திருமால்; பலவிதமான மாயங்கள் செய்து அரக்கர்களை வெற்றி கொள்ளும் ஆற்றல் உடையவர் என்பதால், மாயன் என்று திருமால் அழைக்கப் படுகின்றார். பண்டு கண்டது காண்டல்=புதிதாக ஒன்றையும் காணாமல், தாங்கள் முன்பு கண்டதையே காணுதல்; தங்கள் முன்னே தோன்றிய தீப்பிழம்பின், அடியையோ முடியையோ காண்பதற்கு பிரமனும் பெருமுயற்சி செய்த போதிலும், அவர்களால் புதியதாக ஏதும் காணமுடியவில்லை என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். பரமேட்டி=தனக்கு மேலாக வேறு எவரும் இல்லாதவன்; பசு=உயிர்கள்; பதி=தலைவன்;  தங்களது முயற்சியால் பெருமானின் அடியையோ அல்லது முடியையோ கண்டு விடலாம் என்று அவர்கள் கொண்டிருந்த அகந்தை பின்னரும் தொடர்ந்தது என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் பண்டு கண்டது காணவே என்ற தொடரினை  சம்பந்தர் கையாண்டுள்ளார் என்று சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். தங்களது முயற்சியில் தோல்வி அடைந்த பின்னர் இருவரும் பெருமானைத் தொழுதனர் என்பதால், இந்த விளக்கம் பொருத்தமாக தோன்றவில்லை. பரமேட்டி என்ற சொல்லுக்கு, உயிர்கள் கொள்ள வேண்டிய மேலான விருப்பமாக உள்ளவன் என்றும் பொருள் கூறப்படுகின்றது.         

பொழிப்புரை:

வண்டுகள் சென்று சேரும் சிறப்பினை உடைய தாமரை மலரில் உறையும் பிரமனும் மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமாலும், தங்கள் இருவரில் யார் பெரியவன் என்று தங்களுள் வாதம் செய்து கொண்டிருந்த போது, தங்களின் முன்னே எழுந்த நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பின் அடியையோ முடியையோ காண்பவர் எவரோ அவரே தங்களில் பெரியவர் என்ற முடிவுடன், முறையே அன்னமாக பறந்தும் பன்றியாக கீழே தோண்டிச் சென்ற போதிலும், முடியையும் அடியையும் காண பெருமுயற்சி செய்த போதிலும், அவர்களால் புதியதாக ஏதும் காண முடியாத வண்ணம், நீண்ட தீப்பிழம்பாக நின்றவன் சிவபெருமான். அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவனாக உள்ள எமது பெருமான், தனக்கு மேலாக வேறு எவரும் இல்லாத தன்மையை உடையவன்; அத்தகைய இறைவன் செல்வவளம் நிறைந்த சிரபுரம் நகரத்தில் உறைகின்றான்; அவனைத் தொழுதெழும் அடியார்களை வினைகள் சென்று கூடா.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/10/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-9-3322548.html
3322547 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 9, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

இலங்கு பூண் வரை மார்புடை இராவணன் எழில் கொள் வெற்பு எடுத்து அன்று
கலங்கச் செய்தலும் கண்டு தம் கழலடி நெரிய வைத்து அருள் செய்தார்
புலங்கள் செங்கழுநீர் மலர்த் தென்றல் மன்று அதனிடைப் புகுந்து ஆரும்
குலம் கொள் மாமறையவர் சிரபுரம் தொழுதெழ வினை குறுகாவே

விளக்கம்:

இலங்கு=விளங்கும்; வரி=மலை; பூண்=அணிகலன்கள்; புலங்கள்=வயல்கள்; நிலபுலம் என்ற சொல் இன்றும் வழக்கில் இருப்பதை நாம் உணரலாம். குலம்=கூட்டம்; மா=பெருமை;

பொழிப்புரை:

மலை போன்று அகன்றும் திண்மையாகவும் காணப்படும் தனது மார்பினில் பல அணிகலன்களை அணிந்துள்ள அரக்கன் இராவணன், அழகிய கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போது, மலையின் அசைவினால் பார்வதி தேவி அச்சம் அடைந்ததைக் கண்ட பெருமான், தனது கால் பெருவிரலை கயிலை மலையின் மீது ஊன்றி, அரக்கன் மலையின் கீழே அகப்பட்டு நெரியுமாறு செய்தார். பின்னர் அரக்கன் தனது பிழைக்கு வருந்தி, சாமகானம் பாடி இறைஞ்சவே, அவனுக்கு சந்திரகாசம் வாளினை அளித்து அருள் புரிந்தார். வயல்களில் விளையும் செங்கழுநீர் மலர்களின் நறுமணத்தை தென்றல் காற்று சுமந்து கொண்டு வீசும் அரங்குகளை உடையதும் சிறப்பு வாய்ந்த அந்தணர்கள் வாழ்வதும் ஆகிய சிரபுரம் நகரினில் உறையும் இறைவனைத் தொழுதெழும்  அடியார்களை வினைகள் சென்று அடையா.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/09/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-8-3322547.html
3322546 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, January 8, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    பேய்கள் பாடப் பல் பூதங்கள் துதி செயப் பிணம் இடுகாட்டில்
    வேய் கொள் தோளி தான் வெள்கிட நடமாடும் வித்தகனார் ஒண்
    சாய்கள் தான் மிக உடையான் தண் மறையவர் தகு சிரபுரத்தார் தாம்
    தாய்கள் ஆயினார் பல்லுயிர்க்கும் தமைத் தொழும் அவர் தளராரே
 

விளக்கம்:

சாய்கள்=புகழ்; வேய் கொள் தோளி=மூங்கில் போன்று அழகிய தோளினை உடைய காளி; வெள்கிட=நாணம் அடைய; காளி நாணமடையும் வண்ணம் நடனமாடிய பெருமான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். காளியுடன் போட்டியிட்டு நடனமாடி, காளியை பெருமான் வென்றதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். திருவாலங்காடு தலத்தில் உள்ள காளிதேவியின் உற்சவச் சிலை நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. நடனப் போட்டியில் தோல்வியுற்ற காளிதேவியின் முகம் தலைகவிழ்ந்த நிலையில் நாணம் பொங்க இருப்பதை நாம் இந்த தலத்தில் காணலாம்.    

பொழிப்புரை:

பேய்கள் பாடவும், பூதங்கள் புகழ்ந்து போற்றவும், பிணங்கள் இடப்படும் சுடுகாட்டினில், மூங்கில் போன்று அழகிய தோளினை உடைய காளிதேவி நாணமடையும் வண்ணம் நடனப் போட்டியில் காளியை வென்ற திறமையாளர் சிவபெருமான். சிறந்த புகழினை உடைய மறையவர்கள் வாழும் தகுந்த இடமாகிய சிரபுரம் நகரினில் உறையும் இறைவன், உலகிலுள்ள உயிர்கள் அனைத்திற்கும் தாயாக உள்ளார். இந்த பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள், தங்களது வாழ்வினில் துயரங்கள் நீகப்பெற்று தளர்ச்சி ஏதும் அடையாமல் இன்பத்துடன் வாழ்வார்கள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/08/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-7-3322546.html
3322545 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, January 7, 2020 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    ஊழி அந்தத்தின் ஒலி கடல் ஓட்டந்து இவ்வுலகங்கள் அவை மூட
    ஆழி எந்தை என்று அமரர்கள் சரண் புக அந்தரத்து உயர்ந்தார் தாம்
    யாழின் நேர் மொழி ஏழையோடு இனிதுறை இன்பன் எம் பெருமானார்
    வாழி மாநகர்ச் சிரபுரம் தொழ வல்வினை அடையாவே

 
விளக்கம்:

ஓட்டந்து=ஓட்டம் தந்து; ஆழி=கடல், இங்கே அருட்கடலாக பெருமான் விளங்கும் தன்மை குறிப்பிடப் படுகின்றது. அந்தம்=முடிவு; பிரளய வெள்ளத்தில் பூமி முழுவதும் மூழ்கிய போதிலும் சீர்காழி நகரம் மிதந்தது என்றும், பெருமான் உமையன்னையுடன், ஓம் எனப்படும் பிரணவ  மந்திரத்தை தோணியாக மாற்றி, இந்த தலம் வந்தடைந்து தங்கி, மீண்டும் உலகினை படைத்தார் என்று சீர்காழி தலபுராணம் குறிப்பிடுகின்றது. அப்போது சில தேவர்கள் பறவைகளாக மாறி அந்த தோணியை சுமந்தனர் என்றும் கூறுவார்கள். இந்த செய்தி அப்பர் பெருமானின் சீர்காழி பதிகத்தில் (4.82.1) குறிப்பிடப் படுகின்றது. வண்மை=வள்ளல் தன்மை; கால்=நீர், இங்கே கங்கை நதி; கங்கை நதியைத் தனது சடையில் ஏற்றுக்கொண்ட பண்பினை வள்ளல் தன்மை என்று அப்பர் பிரான் வியந்து பாடுகின்றார். பகீரதனின் தவத்திற்கு இறங்கி, தனது எல்லையற்ற அருளினை கொடையாக வழங்கி, கங்கை நதியைத் தாங்கினார் என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. இத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமானுக்கு ஆளாகி, அவனுக்கு திருத்தொண்டு புரிவதைத்  தவிர்த்து உலகத்து உயிர்கள் செய்யக் கூடிய காரியம் வேறு யாது உள்ளது என்று பாடலை அப்பர் பிரான் முடிக்கின்றார்.    

    பார் கொண்டு மூடிக் கடல் கொண்ட ஞான்று நின் பாதமெல்லாம்
    நாலஞ்சு புள்ளினம் ஏந்தின என்பர் நளிர் மதியம்
    கால் கொண்ட வண்கைச் சடை விரித்தாடும் கழுமலவர்க்கு
    ஆள் அன்றி மற்றும் உண்டோ அந்தண் ஆழி அகலிடமே    
 
    
இதே தகவல், பறவைகள் தோணியை சுமக்க, அந்த தோணி வந்தைடையும் வண்ணம்  உயர்ந்து நின்ற தலம் தோணிபுரம் என்று ஞானசம்பந்தரின் பதிகம் ஒன்றினில் (3.100.9) சொல்லப் படுகின்றது. வெல்பறவை=வெற்றி கொள்ளும் தன்மை உடைய கருடன்; திருமாலின் கொடியினில் கருடனின் உருவம் பொறிக்கப் பட்டுள்ளது என்ற தகவல் இங்கே  சொல்லப் பட்டுள்ளது. பல் பறவைக் படியாய்=பல பறவைகள் சேர்ந்து ஓருருவம் கொண்டது போன்று விரைந்து மேலே பறந்து சென்ற அன்னம்; பிரமனும் திருமாலும் அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் மாறி பெருமானின் முடியையும் அடியையும் தேடிக் கொண்டு வெகு தூரம் சென்ற பின்னரும் தங்களால் காண முடியாததால் வருந்தி, தங்களது பயணத்தை விட்டொழிந்தார்கள் என்று கூறும் சம்பந்தர், அவ்வாறு நீண்ட பெருமான் தனது சிந்தையிலும் தோணிபுரத்திலும் இடம் பெற்றுள்ளார் என்று கூறுகின்றார்.      

    வெல் பறவைக் கொடி மாலும் மற்றை விரை மலர் மேல் அயனும்
    பல் பறவைப் படியாய் உயர்ந்தும் பன்றியதாய்ப் பணிந்தும்
    செல்வற நீண்டு எம் சிந்தை கொண்ட செல்வர் இடம் போலும்
    தொல்பறவை சுமந்து ஓங்கு செம்மைத் தோணிபுரம் தானே    

பொழிப்புரை:

ஊழி முடிவினில் பேரொலியுடன் பொங்கி வந்த கடல் அலைகள் உலகத்தினை மூடிய போது, அச்சம் கொண்டு ஓடி வந்த தேவர்கள், எந்தை பெருமானே, கருணைக் கடலே நீர் தான் எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும் என்று பெருமானிடம் சரண் அடைந்தனர். அப்போது  பெருமான், அந்த ஊழி வெள்ளத்திலும் உயர்ந்து நிற்கும் வண்ணம், சீர்காழி நகரத்தினை உயரச் செய்தவர் பெருமான். அந்த தலத்தினை பிரணவ மந்திரமாகிய தோணியில்  பெருமானும் பிராட்டியும் அமர்ந்து சென்றடைந்த போது தேவர்கள் பறவைகள் வடிவில், அந்த தோணியுடன் சீர்காழி புகுந்தனர். யாழைப் போன்று இனிய மொழியினை உடைய பிராட்டியுடன் இனிதாக  அமர்ந்துள்ள பெருமான், இன்பமே வடிவமாக உள்ளார். அத்தகைய பெருமானார் வாழும் சிரபுரம் நகர் சென்றடைந்து பெருமானைத் தொழுதெழும் அடியார்களை கொடிய வினைகள் அணுகா.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/07/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-6-3322545.html
3322543 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, January 6, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

பாரு நீரொடு பல் கதிர் இரவியும் பனி மதி ஆகாசம்
ஓரும் வாயுவும் ஒண்கனல் வேள்வியில் தலைவனுமாய் நின்றார்
சேரும் சந்தனம் அகிலொடு வந்திழி செழும்புனல் கோட்டாறு
வாரும் தண்புனல் சூழ்ச் சிரபுரம் தொழும் அடியவர் வருந்தாரே

விளக்கம்:

பார்=மண், உலகம்; இரவி=சூரியன்; பனி மதி=குளிர்ந்த சந்திரன்; ஓர்தல்=உணர்தல்; ஓரும் வாயு=தோடு உணர்வினால் அறியப்படும் காற்று; ஒண்கனல்=ஒளி வீசும் நெருப்பு; கோட்டாறு=வளைந்து செல்லும் நதி;

பொழிப்புரை:

நிலம், நீர், ஒளி வீசும் பல கதிர்களை உடைய சூரியன், குளிர்ந்த சந்திரன், ஆகாயம், தொடு உணர்வினால் அறியப்படும் காற்று, பிழம்பாக ஒளிவீசும் நெருப்பு, வேள்வித்தலைவன் என்றும் இயமானன் என்றும் அழைக்கப்படும் ஆன்மா, ஆகிய எட்டு உருவங்களாக விளங்கும் பெருமான், சிரபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் உறைகின்றார். சந்தனம் மற்றும் அகில் மரங்களின் துண்டுகளுடன் வந்து வேகமாக பாய்ந்து வருவதும் செழித்த நீர்வளம் உடையதும் வளைந்து பாயும் தன்மை உடையதும் ஆகிய காவிரியின் குளிர்ந்த நீரினால் சூழப்பட்ட சிறப்புற நகரத்தில் உறையும் பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள், வருத்தம் தரும் வினைகள் நீங்கப்பெற்று வருத்தம் ஏதுமின்றி வாழ்வார்கள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/06/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-5-3322543.html
3322542 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 5, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

மாணி தன்னுயிர் மதித்து உண வந்த அக்காலனை உதை செய்தார்
பேணி உள்கு மெய்யடியவர் பெருந்துயர்ப் பிணக்கு அறுத்து அருள் செய்வார்
வேணி வெண்பிறை உடையவர் வியன் புகழ்ச் சிரபுரத்து அமர்கின்ற
ஆணிப் பொன்னினை அடிதொழும் அடியவர்க்கு அருவினை அடையாவே   

விளக்கம்:

மாணி=பிரும்மச்சாரி சிறுவன் மார்க்கண்டேயர்; இயமன் மார்க்கண்டேயரின் உயிரினை மதித்ததாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சிறுவயதிலிருந்தே சிவபெருமானை தவறாது வழிபாடு செய்து வந்த சிறுவன் என்பதால், அவனது உயிரினைக் கவர்வதற்கு தனது தூதர்களை அனுப்பாமல், இயமன் தானே நேராக சென்றான் என்று இங்கே உணர்த்துகின்றார் போலும். உயிரினைக் கவர்வதை உயிரினை உண்பது என்று நயமாக கூறுகின்றார். பேணி=போற்றி, விரும்பி; வேணி=சடைமுடி; வியன்=அகன்ற, இங்கே விரிந்த புகழ் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். பெருமானை ஆணிப்பொன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆணிப்பொன் என்றால் மாற்று குறையாத பொன் என்று பொருள்.  மற்ற  பொன்னின் தன்மையை அறிந்து கொள்ள பொற்கொல்லர்கள் தாங்கள் வைத்திருக்கும் ஆணிப் பொன்னுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, அதன் தரத்தினை அளப்பார்கள். தன்னை ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத பெருமான், அனைவரிலும் உயர்ந்தவன் என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் பெருமானை ஆணிப்பொன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மேலும் மற்ற தெய்வங்களின் தன்மையை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் வண்ணம் குறையேதும் இல்லாத தெய்வமாக சிவபெருமானை ஞானசம்பந்தர் காண்கின்றார். தன்னை தியானித்து வழிபடும் அடியார்களின் பெருந்துயரங்களையும் களையும் வல்லமை பெற்றவர் சிவபெருமான் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அதற்கு இரண்டு உதாரணங்களை கூறுகின்றார். சிறுவன் மார்க்கண்டேயன் மற்றும் சந்திரன் ஆகிய இருவரே அந்த உதாரணங்கள். இருவரையுமே அழிவு நிச்சயம் என்ற நிலையிலிருந்து காப்பாற்றிய இறைவனின் கருணை, அவர்கள் இருவரும் இன்றும் வாழ வகை செய்துள்ளது.

பொழிப்புரை:

மார்க்கண்டேயர் பெருமான் பால் கொண்டிருந்த அன்பினால், அவரை மிகவும் உயர்வாக மதித்த இயமன், முன்னமே குறிப்பிட்டிருந்த நாளில் அவரது உயிரினைக் கவர்ந்து உண்ணும் பொருட்டு தானே நேரில் சென்ற போதிலும், தனது அடியான் செய்து கொண்டிருந்த வழிபாட்டிற்கு இடையூறாக வந்த காலன் என்று அவன் மீது மிகுந்த கோபம் கொண்டு அவனை உதைத்து வீழ்த்தியவர் சிவபெருமான். தன்னை தியானித்து போற்றி வழிபடும் அடியார்களின் கொடிய துன்பங்களையும் விலக்கி அருள் புரியும் தன்மை உடைய சிவபெருமான், தனது சடைமுடியில் பிறைச் சந்திரனை அணிந்துள்ளார். ஆணிப் பொன் போன்று சிறந்த குணங்களை உடையவராக, புகழ் மிகுந்த சிரபுரம் தலத்தில் அமர்ந்துறையும் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழும் அடியார்களை கொடிய துன்பங்கள் தரும் வினைகள் சென்று சாரா.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/05/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-4-3322542.html
3322541 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 4, 2020 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    மானத் திண் புய வரிசிலைப் பார்த்தனைத் தவம் கெட மதித்து அன்று
    கானத்தே திரி வேடனாய் அமர் செயக் கண்டு அருள் புரிந்தார் பூந்
    தேனைத் தேர்ந்து சேர் வண்டுகள் திரிதரும் சிரபுரத்து உறை எங்கள்
    கோனைக் கும்பிடும் அடியாரைக் கொடுவினை குற்றங்கள் குறுகாவே

விளக்கம்:

மானம்=பெருமை; திண்புயம்=வலிமை மிகுந்த தோள்கள்; வரிசிலை=நாணால் வரிந்து இழுத்துக் கட்டப்பட்ட வில்; பார்த்தன்=அருச்சனின் பெயர்களில் ஒன்று; பிருதை என்பது குந்தியின் மறுபெயர். பிருதையின் புதல்வன் என்பதைக் குறிப்பிடும் வண்ணம், பார்த்தன் என்ற பெயர் அமைந்துள்ளது. அமர்=போர்; தேனைத் தேடும் வண்டுகள் பூஞ்சோலைகளைச் சுற்றித் திரிந்த வண்ணம் இருப்பது போன்று, தெவிட்டாத தேனாக இனிக்கும் பெருமானைச் சுற்றி சிரபுரத்து மக்கள் சூழ்ந்திருப்பார்கள் என்ற பொருள் பட நயமாக அமைந்துள்ளது.
 
பொழிப்புரை:

பெருமை மிகுந்த வலிமையான தோள்களும், நாணினால் வரிந்து இழுத்துக் கட்டப்பட்ட வில்லினையும் உடைய பார்த்தன் தவம் செய்து கொண்டிருந்த காட்டிற்கு, வேடனாக உருவம் தரித்துச் சென்று அவனது தவத்தினை கெடுத்த சிவபெருமான், பார்த்தனது வலிமையை மதித்து அவனுடன் சண்டை செய்து அவனது ஆற்றல் கண்டு மகிழ்ந்து அவனுக்கு பாசுபத அத்திரம் அளித்து அருள் புரிந்தார். இவ்வாறு அருள் புரியும் தன்மையராய், எங்களது தலைவனாக விளங்கும் பெருமான், பூக்களில் உள்ள தேனினைத் தேர்ந்தெடுத்து சேரும் வண்டுகள் திரியும் சோலைகள் கொண்டுள்ள சிரபுரம் தலத்தில் உறைகின்றார். அவரை கும்பிட்டு வணங்கும் அடியார்களை கொடிய வினைகளும் அத்தகைய வினைகளால் ஏற்படும் குற்றங்களும் சென்று அடையா.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/04/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-3-3322541.html
3322539 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 3, 2020 08:20 PM +0530
பாடல் 2:

கோல மாகரி உரித்தவர் அரவொடும் ஏனக்கொம்பு இள ஆமை
சாலப் பூண்டு தண் மதி அது சூடிய சங்கரனார் தம்மைப்
போலத் தம் அடியார்க்கும் இன்பளிப்பவர் பொருகடல் விடம் உண்ட
நீலத்தார் மிடற்று அண்ணலார் சிரபுரம் தொழ வினை நில்லாவே


விளக்கம்:

கோல=அழகிய; மா=பெரிய; ஏனம்=பன்றி; சால=அழகாக அமையும் வண்ணம்; சங்கரன்= அழியாத இன்பத்தைத் தனது உயிர்களை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துபவன், இன்ப வடிவினன்; பொருகடல்=தனது அலைகளால் கரையினை மோதி பேரிறைச்சல் எழுப்பும் கடல்; இன்பமே வடிவமாக இருப்பவன் இறைவன்; தனது அடியார்களையும் தன்னைப் போன்று இன்ப வடிவு உடையவர்களாக மாற்றி அருள் புரிபவன் இறைவன் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, நமக்கு அப்பர் பிரானின் நாமார்க்கும் குடியல்லோம் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினை (6.98.10) நினைவூட்டுகின்றது. சிறந்த எட்டு குணங்களை உடைய பெருமான் போன்று தானும் அத்தகைய எட்டு குணங்களைக் கொண்டவனாகத் திகழ்வதால் எவரிடமும் அச்சம் கொள்வதில்லை என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். தென்திசைக் கோன்=இயமன். நாணற்றார்=நாணம் இல்லாத சமணர்கள். உடை இல்லாமல் எங்கும் திரிந்தாலும் அதற்காக வெட்கப்படாத சமணர்கள். கோ ஆடி=தலைமைத் தன்மையை உரைத்து. நள்ளாமே விள்ளப் பெறுதல்=விரும்பாது விலகும் நிலை. பொறுக்க முடியாத வயிற்று வலியால் திருவதிகை வந்தடைந்த நிலைக்கும், வயிற்று வலி தீர்க்கப்பட்டு சிவபிரானால் ஆட்கொள்ளப் பட்ட நிலைக்கும் உள்ள மாற்றத்தினை இந்த பாடலில் நாம் காணலாம். பல்லவ மன்னன் என்ன, அவனையும் விட பெரிய நாவலந் தீவினுக்கு அரசன் என்ன, தென் திசைக்கு அதிபதியாகிய இயமன் என்ன, எவரது கட்டளைக்குமே தான் பணிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று முழங்குவதை நாம் உணரலாம்.

நாவார நம்பனையே பாடப் பெற்றோம் நாண் அற்றார் நள்ளாமே விள்ளப்பெற்றோம்
ஆவா என்று எமை ஆள்வான் அமரர் நாதன் அயனொடு மாற்கு அறிவரிய
அனலாய் நீண்ட
தேவாதி தேவன் சிவனென் சிந்தை சேர்ந்திருந்தான் தென்திசைக்கோன் தானே வந்து
கோவாடிக் குற்றேவல் செய்கென்றாலும் குணமாகக் கொள்ளோம் எண் குணத்துளோமே


பொழிப்புரை:

அழகிய பெரிய யானையை உரித்தவரும், பாம்பு பன்றியின் கொம்பு, இளமையான ஆமையின் ஓடு ஆகிய பொருட்களை மிகவும் அழகாக தனது திருமேனியில் பூண்டவரும், குளிர்ந்த பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவரும், இன்ப வடிவினனாக இருப்பவரும் ஆகிய சிவபெருமான், தான் அனுபவிக்கும் இன்பத்தினைத் தனது அடியார்களுக்கும் அளிக்கின்றார். தனது அலைக் கரங்களால் மீண்டும் மீண்டும் கரைகளில் மோதி பேரிறைச்சல் ஏற்படுத்தும் கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த விடத்தினை உட்கொண்டு தேக்கியதால் தனது கழுத்தினில் நீலநிறத்து கரையினை உடைய தலைவராகிய சிவபெருமான் சிரபுரம் (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தினில் உறைகின்றார். அந்த இறைவனைத் தொழும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் நாசமாகி, அத்தகிய அடியார்களுடன் பிணைந்து நில்லாமல் விலகிவிடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/03/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-2-3322539.html
3322538 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 150. அன்ன மென்னடி அரிவை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, January 2, 2020 12:00 AM +0530
பின்னணி:

நனிபள்ளி தலத்தில் தனது இரண்டாவது தலயாத்திரையினைத் தொடங்கிய ஞானசம்பந்தர் திருமுல்லைவாயில் தலத்தில் முடித்துக்கொண்டு சீர்காழி திரும்புகின்றார். அவ்வாறு சீர்காழி திரும்பிய பின்னர் அவர், வழக்கம் போன்று சீர்காழி பெருமான் உறையும் திருக்கோயில் சென்று பெருமானை வணங்கிய பின்னர் தனது இல்லத்திற்கு செல்கின்றார். அப்போது தூய ஆணியாம் பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். சேக்கிழார் பெருமான் குறிப்பிடும் பதிகம் யாது என்பதில் இருவேறு கருத்துகள் உள்ளன. தருமபுர ஆதீனத்தாரின் வலைத்தளத்தில், ஆணியாம் பதிகம் என்ற தொடர் அன்னமென்னடை அரிவை என்று தொடங்கும் பதிகத்தை குறிப்பதாக விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. சிரபுரம் என்பது சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்றாகும். இந்த பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில், தேருக்கு அச்சாணி இன்றியமையாதது போன்று உலகத்தவரின் வாழ்வுக்கு சிவபெருமான் தூய்மையான அச்சாணியாக இருப்பதாக சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். தூய ஆணி என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுவதால் உயர்ந்த தரமான பொன் என்று பொருள் கொண்டு, ஆணி என்பதற்கு கொல்லர்கள் வைத்திருக்கும் மாற்றுக் குறையாத பொன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. எனவே ஆணியாம் திருப்பதிகம் என்று குறிப்பிடப்படும் பதிகம் இதுவே என்று கூறப்பட்டுள்ளது பொருத்தமாக இருப்பது போல் தோன்றுகின்றது. வேணி=சடை; செய்ய வேணி=சிவந்த சடை; போற்றிய விருப்பின் மிக்கார்=இறைவனைப் போற்றி பாடப் பாட, சலிப்பு ஏதுமின்றி, மேலும் அவரை தொடர்ந்து போற்றிப் பாட வேண்டும் என்ற ஆர்வம் மிகுந்தவராய்; இந்த நிலை சிவானந்த அனுபவத்தினால் வருவது; கூர்தல்=சிறத்தல்; சேணுயர் மாடம்=விண்ணினை நெருங்கும் வண்ணம் உயர்ந்து ஓங்கிய மாட வீடுகள்; திருஞான சம்பந்தர் இவ்வாறு தலங்கள் தோறும் சென்றும் பதிகங்கள் பாடியது, உயிர்கள் அந்த பதிகங்களை முறையாக பாடி, இறைவனது அருள் பெற்று தங்களது வாழ்வினில் உய்வினை அடையும் நோக்கத்துடன் தான், என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, அருட்பெரு வாழ்வு பெற்ற என்று இந்த பாடலில் சேக்கிழார் உணர்த்துகின்றார்.

தோணி வீற்றிருந்தார் தம்மைத் தொழுது முன் நின்று தூய
ஆணியாம் பதிகம் பாடி அருட்பெருவாழ்வு கூரச்
சேணுயர் மாடம் ஓங்கும் திருப்பதி அதனில் செய்ய
வேணியார் தம்மை நாளும் போற்றிய விருப்பின் மிக்கார்

பாடல் 1:

அன்ன மென்னடை அரிவையோடு இனிதுறை அமரர் தம் பெருமானார்
மின்னு செஞ்சடை வெள்ளெருக்கம் மலர் வைத்தவர் வேதம் தாம்
பன்னு நன்பொருள் பயந்தவர் பருமதில் சிரபுரத்தார் சீரார்
பொன்னின் மாமலர் அடி தொழும் அடியவர் வினையொடும் பொருந்தாரே

விளக்கம்:

அமரர் தம் பெருமான் என்ற தொடர், தேவதேவன், மகாதேவன் ஆகிய திருநாமங்களை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சில பதிப்புகளில் வேதந்தான் என்ற தொடருக்கு பதிலாக வேதாந்தம் என்ற தொடர் பாடபேதமாக காணப்படுகின்றது. ஆனால் பெரும்பாலான பதிப்புகளில் வேதந்தாம் என்ற தொடரே காணப்படுகின்றது. எனவே நாமும் அந்த தொடரையே பின்பற்றுவோம். பயத்தல்=கொடுத்தல்; பெருமான் வேதங்களுக்கு பொருள் அருளியதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வேதத்திற்கு பொருள் அருளிச் செய்த படலத்தில் (திருவிளையாடல் புராணம்) பரஞ்சோதி முனிவர், கண்வர் முதலான முனிவர்களுக்கு வேதத்தின் பொருள் சொன்ன நிகழ்ச்சி சொல்லப் பட்டுள்ளது. மதுரையிலிருந்து சென்ற வேதியன் ஒருவன், நைமிசாரண்யத்தில் கண்வர் முதலான முனிவர்கள், முகம் வாட்டமடைந்து இருந்ததைக் கண்டு, அதன் காரணத்தை வினவினார். வேதங்களின் பொருளினை அறியமுடியாமல் வருந்துவதாக அவர்கள் கூற, மதுரை வேதியன், மதுரை மாநகரம் சென்று சொக்கநாதப் பெருமானிடம் வேண்டுமாறு அவர்களுக்கு ஆலோசனை கூறினார். அவ்வண்ணமே கண்வரும் மற்ற முனிவர்களும் மதுரை சென்றடைந்து சொக்கநாதப் பெருமானிடம் வேண்டினார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஆங்குள்ள தட்சிணாமூர்த்தி சன்னதியில் வழிபட்ட போது, வேதியச் சிறுவனாக பெருமான் வெளிப்பட்டு, முனிவர்களை நோக்கி அவர்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். அப்போது முனிவர்கள் வேதங்களின் பொருளை அறிந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதே தங்கள் அவா என்று கூறவே, வேதியச் சிறுவனாக வந்த பெருமானும் வேதங்களின் பொருளை எடுத்துரைத்தார் என்று திருவிளையாடல் புராணம் உணர்த்துகின்றது. சனகாதி முனிவர்களுக்கு தனது மோன முத்திரையால் வேதத்தின் பொருளை உணர்த்தியவர் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.

பிராட்டியின் நடையினை அன்னத்தின் நடைக்கு சம்பந்தர் இங்கே ஒப்பிடுகின்றார். பல திருமுறைப் பாடல்களில் பிராட்டியின் அங்கங்கள் குறிப்பிடப்பட்டு அவற்றின் நேர்த்தி திருமுறை ஆசிரியர்களால் குறிப்பிடப்படுகின்றன. பிராட்டியின் நடையழகு அன்னத்தின் நடைக்கும் பெண் யானையின் நடைக்கும் ஒப்பிடப்படுகின்றன. அத்தகைய பாடல்களில் அன்னநடை என்று குறிப்பிடும் ஒரு சில பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம். சோபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (1.51.6) அன்னத்தைப் போன்று மிருதுவான நடையினை உடைய பிராட்டியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவன் பெருமான் என்று ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். பொற்பு=அழகு; இடையினில் துன்ன ஆடையினாய் வண்ண ஆடையினாய் என்று ஆடையினாய் என்ற சொல்லினை இரண்டு இடங்களில் சேர்த்து பொருள் கொள்ள வேண்டும். துன்ன ஆடை=பெரிய ஆடையிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்ட ஆடை, கோவணம். துன்ன என்ற சொல்லுக்கு தைக்கப்பட்ட என்ற பொருளும் பொருந்தும். கோவண ஆடை வெண்மை நிறத்தில் உள்ளதாக பல திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. எனவே வண்ண ஆடை என்று குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது பிராட்டி அணிந்துள்ள ஆடையை என்று நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மாதொரு பாகனாக பெருமான் உள்ள நிலை, இங்கே இருவேறு ஆடைகளை குறிப்பிட்டு மிகவும் நயமாக உணர்த்தப் படுகின்றது.

கொல் நவின்ற மூவிலை வேல் கூர்மழுவாட் படையன்
பொன்னை வென்ற கொன்றை மாலை சூடும் பொற்பு என்னை கொலாம்
அன்னம் அன்ன மென்னடையாள் பாகம் அமர்ந்து அரை சேர்
துன்ன வண்ண ஆடையினாய் சோபுரம் மேயவனே

பாதளீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.108.1) ஞானசம்பந்தர் அன்னம் போன்ற நடையினை உடையவள் என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். பொற்பு=அழகு; பன்னிய=மீண்டும் மீண்டும்;

மின்னியல் செஞ்சடை மேல் விளங்கும் மதி மத்தமொடு நல்ல
பொன்னியல் கொன்றையினான் புனல் சூடி பொற்பு அமரும்
அன்னம் அன நடையாளொரு பாகத்து அமர்ந்து அருளி நாளும்
பன்னிய பாடலினான் உறை கோயில் பாதாளே

திருமறைக்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.9.3) அப்பர் பிரான், அன்ன மென்னடையாள் என்று பிராட்டியை குறிப்பிடுகின்றார். ஞாழல்=சுரபுன்னை; சின்ன வேடம்= உருத்திராக்கம் திருநீறு சடைமுடி முதலியன சிவச் சின்னங்களாக கருதப் படுகின்றன. இத்தைகைய சின்னங்களை பெரிய செல்வமாக மதித்து இறைவன் அணிகின்றான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இறைவனே சிவச் சின்னங்களை மேலான செல்வமாக மதிக்கின்றான் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், நாமும் அந்த சின்னங்களை சிறப்பாக மதிக்கவேண்டும் என்பதை அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். புறணி= உப்பங்கழிக்கரை; மன்னினார்=நிலையான புகழினை உடையவர்கள்;

புன்னை ஞாழல் புறணி அருகெலாம்
மன்னினார் வலம் கொள் மறைக்காடரோ
அன்ன மென் நடையாளை ஒர் பாகமாச்
சின்ன வேடம் உகப்பது செல்வமே

புகலூர் தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் (6.99.9) பாடலில் அன்னநடை மடவாள் பாகத்தான் என்று அப்பர் பிரான் இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். துன்னம்=தையல்; அக்காரம்=எலும்பு மாலை; சங்கு மணிகளால் கோர்க்கப்பட்ட உருத்திராக்க மாலை என்றும் கூறுவார்கள். சிவபெருமான் கையில் இருக்கும் மழு ஆயுதத்தை அவர் பயன்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்படாத காரணத்தால், இரத்தக் கறை படியாத ஆயுதமாக விளங்குகின்றது.

துன்னம் சேர் கோவணத்தாய் தூய நீற்றாய் துதைந்து இலங்கு வெண் மழுவாள் கையில் ஏந்தி
தன் அணையும் தண்மதியும் பாம்பும் நீரும் சடைமுடி மேல் வைத்து உகந்த தன்மையானே
அன்ன நடை மடவாள் பாகத்தானே அக்காரம் பூண்டானே ஆதியானே
பொன்னம் கழலடிக்கே போதுகின்றேன் பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணியனே

பொழிப்புரை:

அன்னப்பறவை போன்று மென்மையான நடையை உடைய உமை நங்கையுடன் இனிதாக உறைபவரும், தேவர்களின் தலைவராக திகழ்பவரும், மின்னல் போன்று ஒளி வீசும் சிவந்த சடையினில் வெள்ளெருக்கு மலரினைத் சூட்டிக் கொண்டவரும், வேதங்களின் வழியாக வாழ்க்கைக்கு பயன்படும் அரிய கருத்துகளை உலகினுக்கு அளித்தவரும், வேதங்களின் பொருளினை உணர்த்தியவரும், பெரிய மதில்கள் சூழ்ந்த சிரபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் உறைபவரும் ஆகிய பெருமானின் பொன் போன்று அழகிய திருவடிகளைத் தொழும் அடியார்கள் வினைகளுடன் பொருந்த மாட்டார்கள்; அதாவது அவர்களைப் பற்றியுள்ள வினைகள் அவர்களை விட்டு நீங்கிவிடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/02/150-அன்ன-மென்னடி-அரிவை---பாடல்-1-3322538.html
3316371 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, January 1, 2020 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

அணிகொண்ட கோதை அவள் நன்றும் ஏத்த அருள் செய்த எந்தை மருவார்
திணி கொண்ட மூன்று புரம் எய்த வில்லி திருமுல்லைவாயில் இதன்மேல்
தணி கொண்ட சிந்தையவர் காழி ஞானமிகு பந்தன் ஒண் தமிழ்களின்
அணி கொண்ட பத்தும் இசை பாடு பத்தர் அகல் வானம் ஆள்வர் மிகவே

 
விளக்கம்:

அணிகொண்ட கோதை என்று தலத்து அம்பிகையின் திருநாமம் கோதை என்பதை சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். தட்சிணாமூர்த்தியாக அம்பிகைக்கு பெருமான் மந்திர உபதேசம் செய்த தல வரலாறு இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மருவார்=பகைவர்கள்; திண்மை என்ற சொல் திணி எங்கே மருவியுள்ளது. உலகப் பொருட்களின் மீது விருப்பு வெறுப்பு கொள்வதால், சிந்தையில் வெப்பம் உண்டாகின்றது. விருப்பு வெறுப்பின்றி எந்த பொருளையும் சம நோக்குடன் பாவிக்கும் அடியார்களின் உள்ளம் குளிர்ந்து காணப்படும் என்பதையும் அத்தகைய அடியார்கள் சீர்காழி தலத்தில் வாழ்ந்தார்கள் என்பதையும் சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஒண்=ஒளி, இங்கே ஞானஒளி என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். பெருமானை வழிபடுவதால் கிடைக்கும் நன்மையையும் அவரை பகைத்துக் கொள்வதால் அடையும் தீங்கும் இங்கு ஒருசேர உணர்த்தப் படுகின்றன. ஒண்மை என்ற சொல்லுக்கு நன்மை என்ற ஒரு பொருளும் உள்ளது. நன்மையைத் தரும் பதிகம் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிட்டதை, சேக்கிழார் செந்தமிழ் என்று பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

நகைகளை அணிந்து கோதை என்ற திருநாமத்துடன் இந்த தலத்தில் வீற்றிருக்கும் உமையம்மை பெருமானைப் புகழ்ந்து வழிபட, எமது தந்தையாகிய பெருமான், உமை அன்னைக்கு மந்திர உபதேசம் செய்து அருள் புரிந்தார். பகைமை உணர்ச்சியுடன் வாழ்ந்து வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்து அழித்த வில்லினை உடையவர் சிவபெருமான். இவர் திருமுல்லைவாயில் தலத்தில் உறைகின்றார். எந்த பொருளின் மீதும் விருப்பு வெறுப்பின்றி வாழ்வதால் குளிர்ந்த மனம் உடையவர்கள் வாழும் சீர்காழி தலத்தில் தோன்றியவனும், ஞான ஒளியுடன் பிரகாசிப்பவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், திருமுல்லைவாயில் தலத்து இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடிய சிறந்த தமிழ்ப்  பாடல்கள் பத்தையும் இசையுடன் பாடும் அடியார்கள், பரந்த வானுகத்தினை ஆளும் வாய்ப்பினை பெறுவார்கள்.           

முடிவுரை:

அரனூர் அரனூர் என்று பாடல்கள் தோறும் திருமுல்லைவாயில் தலத்தை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இந்த பாடல்களில் அரனின் பல்வேறு தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். பாற்கடலிலிருந்து பொங்கிய விடத்தினை உருண்டையாக திரட்டி உட்கொண்டு அனைவரையும் காத்து அருள் புரிந்தவன் என்று முதல் பாடலிலும், பக்குவமடைந்த அடியார்களை தக்க தருணத்தில் ஆட்கொண்டு அருள் புரிபவன் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், தன்னிடம் அன்பு வைத்து உடலும் உள்ளமும் உருகும் அடியார்களுக்கு தெவிட்டாத இன்பத்தை அளிப்பவன் என்று  மூன்றாவது பாடலிலும் குறிப்பிடும் சம்பந்தர், இருபத்து நான்கு தத்துவங்கள் மற்றும் ஆன்மாவினை உடனிருந்து இயக்கும் இறைவன் அவைகளிலிருந்து வேறாகவும் இருக்கும்  திறமை வாய்ந்தவன் என்று நான்காவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஐந்தாவது மற்றும் ஆறாவது பாடல்களில் அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பெருமான் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள சிறப்பு உணர்த்தப் படுகின்றது. நெஞ்சார தன்னை நினைக்கும் அடியார்களின் வினைகளை கெட்டழித்து அருள் புரியும் இறைவன் என்று ஏழாவது பாடலில் குறிப்பிடும் சம்பந்தர், பொன்மேனி கொண்டவனாக இறைவன் இருக்கும் தன்மையை எட்டாவது பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு பல திருவிளையாடல்கள் புரிபவன் என்றும் மதயானையின் தோலை உரித்து வெற்றி கண்டவன் என்று அடுத்த இரண்டு பாடல்களில் குறிப்பிடும் சம்பந்தர் அம்பிகைக்கு மந்திர உபதேசம் செய்து அருள் புரிந்தவன் என்று கடைப் பாடலில் கூறுகின்றார். இறைவன் அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் தன்மைகளை சம்பந்தரின் பதிகத்தின் மூலம் அறிந்து கொண்ட நாமும், திருமுல்லைவாயில் தலம் சென்று இறைவனை வணங்கி,  சம்பந்தர் அருளிய இந்த பதிகத்தினை முறையாக பாடி இறைவனின் அருள் பெற்று வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக. 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2020/jan/01/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-11-3316371.html
3316366 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 31, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    பனைமல்கு திண் கை மதமா உரித்த பரமன்ன நம்பன் அடியே
    நினைவன்ன சிந்தை அடையாத தேரர் அமண் மாய நின்ற அரனூர்
    வனமல்கு கைதை வகுளங்கள் எங்கும் முகுளங்கள் எங்கு நெரியச்
    சினை மல்கு புன்னை திகழ் வாச நாறு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

பனைமல்கு=பனை மரத்தின் அடிப்பாகம் போன்று உருண்டு திரண்ட துதிக்கையை உடைய யானை; வகுளம்=மகிழமரம்; முகுளம்=மொட்டுக்கள்; கைதை=தாழை மரங்கள்;

பொழிப்புரை:

பனை மரத்தின் அடிப்பாகத்தைப் போன்று உருண்டு திரண்டு உறுதியான வலிமை உடைய  துதிக்கையினைக் கொண்ட மத யானைத் தன்னை எதிர்த்து வந்த போது, அதனை அடக்கி  அதன் தோலினை உரித்துத் தனது உடல் மீது போர்த்துக் கொண்ட பரமன், சிவபெருமான் ஆவார். அடியார்கள் நம்பிக்கை வைக்கும் வண்ணம் உதவி செய்யும் இறைவனின் திருவடிகளை நினையும் பேற்றினை பெறாத சமணர்களும் புத்தர்களும் அழியும் வண்ணம் திருமுல்லைவாயில் தலத்தில் இறைவன் கோயில் கொண்டுள்ளான். இந்த தலத்தை அடுத்துள்ள காடுகளில் அரும்புகளை அளிக்கும் தாழை மரங்களும் மகிழ மரங்களும் உள்ளன; மேலும் புன்னை மரங்கள் வீசும் நறுமணமும் எங்கும் பரவியுள்ளது.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/31/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-10-3316366.html
3316365 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 30, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    மேலோடி நீடு விளையாடல் மேவு விரிநூலன் வேத முதல்வன்
    பாலாடு மேனி கரியானும் உன்னி அவர் தேட நின்ற பரனூர்
    காலாடு நீல மலர் துன்றி நின்ற கதிரேறு செந்நெல் வயலில்
    சேலோடு வாளை குதி கொள்ள மல்கு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

வேத முதல்வன்=பிரமன்; கரியான்=திருமால்; உன்னி=நினைத்து, தாமே உயர்ந்தவர் என்பதை அடுத்தவரை உணரவைக்க வேண்டும் என்ற முனைப்புடன்; பரன்=மேம்பட்டவன்; கால்=காற்று; பிரமனின் உடல் வெண்மை நிறத்தில் உள்ளது என்பதை உணர்த்தும் முகமாக பாலாடு மேனி என்று குறிப்படப் பட்டுள்ளது.

பொழிப்புரை:

தனது திருமேனியின் மேல் நீண்டு ஓடி விளையாடுவது போன்று முப்புரி நூலை அணிந்த சிவபெருமான் பல திருவிளையாடல்களை புரிகின்றான். வெண்ணிற மேனியை உடையவனும் வேதமுதல்வனாக திகழும் பிரமனும், கரிய திருமேனி உடைய திருமாலும், தங்களில் யார் உயர்ந்தவர் என்பதை அடுத்தவருக்கு உணர்த்தும் பொருட்டு பெருமானின் அடியையும் முடியையும் தேடியபோது அவர்கள் காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட தழற்பிழம்பாக, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவருக்கும் மேலானவனாக நின்ற பரமனின் ஊர் திருமுல்லைவாயில். காற்றில் அசையும் நீலமலர்களும் கதிர்கள் மிகுந்த செந்நெல் வயல்களில் சேல் மற்றும் வாளை மீன்கள் குதித்து விளையாடும் வயல்கள் கொண்ட தலம் திருமுல்லைவாயில்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/30/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-9-3316365.html
3316364 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    வரை வந்தெடுத்த வலி வாள் அரக்கன் முடி பத்தும் இற்று நெரிய
    உரை வந்த பொன்னின் உரு வந்த மேனி உமைபங்கன் எங்கள் அரனூர்
    வரை வந்த சந்தொடு அகில் உந்தி வந்து மிளிர்கின்ற பொன்னி வடபால்
    திரை வந்து வந்து செறி தேறல் ஆடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

வரை=மலை, கயிலை மலை; வலி=வலிமையான; உரை வந்த=உரைத்துத் தரமாக உள்ளது என்று கண்டறியப்பட்ட; தேறல்=தேன்; சென்னைக்கு அருகே உள்ள வடமுல்லைவாயில் தலத்திற்கு வேறானது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், காவிரி நதியின் வடகரையில் உள்ள தலம் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம்.

பொழிப்புரை:

தான் சென்று கொண்டிருந்த புட்பக விமானத்திலிருந்து கீழே இறங்கி கயிலை மலையின் அருகே வந்து அந்த மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த, வலிமை வாய்ந்த வாளினை உடைய அரக்கன் இராவணனின் தலைகள் பத்தும் மலையின் கீழே அகப்பட்டு நொறுங்குமாறு தனது கால் விரலை கயிலை மலையின் மீது ஊன்றியவன் சிவபெருமான்;  உரைத்து தரமாக உள்ளது என்று கண்டறியப்பட்ட பொன்னின் நிறத்தில் திருமேனியை உடையவனும், உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும். மலையிலிருந்து சந்தனம் அகில் ஆகியவற்றை அடித்துக் கொண்டு வரும் காவிரி நதியின் வடகரையில் உள்ளதும் காவிரி நதியின் நீரலைகளால் தனது செழித்து வளர்ந்த மரங்களில் தேனடைகள் ஆடும் சோலைகள் உடையதும் ஆகிய தலம் திருமுல்லைவாயில்.         

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/29/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-8-3316364.html
3316363 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 28, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 7:

  நெஞ்சார நீடு நினைவாரை மூடு வினை தேய நின்ற நிமலன்
  அஞ்சாடு சென்னி அரவாடு கையன் அனலாடு மேனி அரனூர்
  மஞ்சாரும் மாட மனை தோறும் ஐயம் உளதென்று வைகி வரினும்
  செஞ்சாலி நெல்லின் வளர் சோறு அளிக்கொள் திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

நீடு=நீண்ட காலமாக இடைவிடாமல்; மூடு வினை=பிணைந்துள்ள வினைகள்; தேய=அழிய;  அஞ்சாடு சென்னி=பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு (பஞ்சகவ்யம்  என்று அழைப்பார்கள்) நீராடும் சென்னி; அனலாடு=ஊழித்தீயினில் நடமாடுபவன்; மஞ்சாரு=மேகங்கள் பொருந்தும் வண்ணம் உயர்ந்த மாடங்கள்; வைகி=நெருங்கி; அனலாடு மேனி என்பதால் நெருப்பினில் நின்று நடமாடுபவன் என்று பொருள் கொள்வதே பொருத்தம்; அரவாடு கையன் அனலாடு மேனி என்ற தொடரினை அரவாடு மேனி அனலாடு கையன் என்று மாற்றி அமைத்துக் கொண்டு, பாம்பினைத் தனது திருமேனி எங்கும் உடையவன் என்றும், கையில் அனலேந்தி நடமாடுபவன் என்றும் சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். பிச்சை இடுவதற்கு செஞ்சாலி என்று உயர்ந்த நெல்லினை பயன்படுத்தினர்  என்று தலத்து மாந்தர்களின் உயர்ந்த தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.
   
பொழிப்புரை:

இடைவிடாது நீண்ட காலமாக தங்களது உள்ளத்தில் தன்னை (பெருமானை) நினைத்து வழிபடும் அடியார்களுடன் பிணைந்துள்ள வினைகளை தேய்த்து அழிக்கும் ஆற்றல் படைத்த பெருமான், இயற்கையாகவே மலங்களின் சேர்க்கையிலிருந்து நீங்கியவன் ஆவான்; பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு (பால், தயிர், நெய், கோமியம் சாணம்) மிகுந்த விருப்பத்துடன் நீராடும் பெருமான், கைகளில் பாம்பினை அணிந்தவனாக ஊழித்தீயினில் நின்று நடமாடுகின்றான். இத்தகைய பண்புகளைக் கொண்டுள்ள அரன் உறையும் ஊர் திருமுல்லைவாயிலாகும். மேகங்கள் தங்கும் வண்ணம் உயர்ந்த மாடங்களை உடைய திருமுல்லைவாயில் தலத்தினில் உள்ள இல்லங்களுக்கு பிச்சை கேட்டு எவர் சென்றாலும், அவர்களுக்கு செஞ்சாலி எனப்படும் உயர்ந்த வகை செந்நெல் சோற்றினை அளித்து மகிழும் உயர்ந்த கருணை உள்ளம் கொண்டவர்கள்  வாழும் தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/28/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-7-3316363.html
3316362 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 27, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    ஊனேறு வேலின் உருவேறு கண்ணி ஒளி ஏறு கொண்ட ஒருவன்
    ஆனேறு அது ஏறி அழகேறு நீறன் அரவேறு பூணும் அரனூர்
    மானேறு கொல்லை மயிலேறு வந்து குயிலேறு சோலை மருவித்  
    தேனேறு மாவின் வளமேறி ஆடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

ஊனேறு வேல்=உடலில் உள்ள சதையைக் கிழித்துக்கொண்டு பாயும் கூர்மையான  நுனியினை உடைய வேற்படை; அழகேறு நீறன்=அழகு தரும் திருநீற்றினைத் தனது உடலில் பூசியுள்ள இறைவன். அழகு தரும் நீறு என்று இங்கே கூறுவது நமக்கு மந்திரமாவது நீறு பதிகத்தின் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. சுந்தரமாவது நீறு என்றும் கவினைத் தருவது நீறு என்றும் காண இனியது என்றும் திருநீறு அழகினைத் தருகின்றது என்று சம்பந்தர் இந்த திருநீற்றுப் பதிகத்தில் கூறுகின்றார். கொல்லை=முல்லை நிலம்; காடும் காடு சார்ந்த இடமும் முல்லை நிலம் என்று கூறுவார்கள். காட்டினை குறிப்பிடும் வண்ணம் காட்டில் வாழும் மான்களும், நிலத்தை உணர்த்தும் வண்ணம் சோலைகளில் வாழும் மயில்களும் குயில்களும் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. தேன் என்பது இங்கே தேனை விருப்பத்துடன் அருந்தும் வண்டினைக் குறிப்பிடுகின்றது. ஏறும் என்ற சொல், வாகனம் ஏறுதல், உயர்தல், எண்ணிக்கையில் அதிகரித்தல், மிகுதல் என்று பல பொருளைத் தரும் சொல்லாகும்.     

பொழிப்புரை:

கூர்மையான நுனியை உடைய வேற்படை போன்று உருவம் கொண்டுள்ள கண்களை உடைய உமையம்மையின் ஒளி பொருந்திய கருமை நிறத்து உடலினைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள இறைவன், எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ளான்; அவன் தனது உடல் முழுவதும் பூசிக்கொண்டுள்ள திருநீறு அவனது திருமேனிக்கு மேலும் அழகினை சேர்க்கின்றது; அவன் பாம்புகளைத் தனது உடலின் பல்வேறு இடங்களில் ஆபரணமாகப் பூண்டுள்ளான். இத்தகைய இறைவன் உறையும் ஊர் திருமுல்லைவாயிலாகும். மான்கள் துள்ளி ஆடும் முல்லை நிலத்தையும், மயில்களும் குயில்களும் வாழும் சோலைகளையும், தேனை விரும்பி உட்கொள்ளும் வண்டுகள் சூழும் மா மரங்களையும் கொண்டு நீர்வளம் மற்றும் நிலவளம் மிகுதியாக பொருந்தி விளங்கும் தலம் திருமுல்லைவாயில்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/27/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-6-3316362.html
3315522 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, December 26, 2019 10:32 PM +0530
பாடல் 4:

    ஒன்றொன்றொடொன்றும் ஒரு நான்கொடு ஐந்தும் இரு மூன்றொடு ஏழும்             உடனாய்
    அன்று இன்றொடு என்றும் அறிவானவர்க்கும் அறியாமை நின்ற
    அரனூர்
    குன்று ஒன்றொடொன்று குலை ஒன்றொடொன்று கொடி ஒன்றொடொன்று          குழுமிச்
    சென்றொன்றொடொன்று செறிவால் நிறைந்த திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

ஒன்றொன்றொடொன்றும் ஒரு நான்கொடு ஐந்தும் இரு மூன்றொடு ஏழும் என்ற தொடர் மூலம் இருபத்தைந்து என்ற எண்ணினை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பாடலின்  முதல் தொடரில், ஒன்றொன்றொடொன்றும் என்ற தொடரில் ஒன்று என்ற எண் மூன்று முறை வருவதை நாம் உணரலாம். இத்துடன் ஒரு நான்கு, ஒரு ஐந்து, இரு மூன்று (ஆறு) ஏழு ஆகிய எண்களைக் கூட்டினால் வருகின்ற எண் இருபத்தைந்து ஆகும். இருபத்து நான்கு எனப்படும் இந்த எண், ஆன்மாவிற்கு மெய்ப்பொருளை உணர்ந்து கொண்டு வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்காக கொடுக்கப்பட்டுள்ள ஆன்ம தத்துவங்களை குறிக்கின்றது. இந்த தத்துவங்களுடனும்  ஆன்மாவுடனும் இறைவன் இணைந்திருக்கும் செய்தி பாடலின் முதல் அடியில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இவ்வாறு ஒன்றி இருக்கும் இறைவன், இவற்றிலிருந்து வேறாக இருக்கும் தன்மையும், மறைமுகமாக, உணர்த்தப் படுகின்றது. ஆகாயம், காற்று, தீ, நீர், பூமி ஆகிய பஞ்ச பூதங்கள், கண் மூக்கு, வாய், செவி மெய் ஆகிய ஞானேந்திரியங்கள் ஐந்தும், வாக்கு, கால், கை, எருவாய் மற்றும் கருவாய் எனப்படும் கன்மேந்திரியங்கள் ஐந்தும் ஒலி ஒளி ஊறு நாற்றம் சுவை ஆகிய தன்மாத்திரைகள் ஐந்தும் சித்தம் புத்தி அகங்காரம் மனம் எனப்படும் நான்கு அந்தக்கரணங்கள் என்பவையே இருபத்து நான்கு ஆன்ம தத்துவங்கள். இந்த ஆன்ம தத்துவங்களுடன் ஆன்மாவையும் சேர்த்து இருபத்தைந்து பொருட்களுடன் உடனாக இருப்பவன் இறைவன் என்று குறிப்பிட்டு, அவற்றிலிருந்து வேறாக இருப்பவன் என்பதை சொல்லாமல் சொல்லி விளக்குகின்றார். புருடன் என்றால் ஆளும் உரிமையுடையவன் என்று பொருள். ஆன்ம தத்துவங்கள் அனைத்தையும் ஆளுமை கொண்டு தனது தேவைக்கு ஏற்ப, ஆன்மா பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் ஒரு சில ஆன்மாக்களைத் தவிர்த்து மற்ற ஆன்மாக்கள் அனைத்தும் தத்துவங்களுக்கு அடிமைகளாக செயல்படுவதை நாம் காண்கின்றோம்.  
   
இவ்வாறு இருபத்தைந்து பொருட்களையும் கடந்து நிற்கும் பெருமான், என்று சம்பந்தர் உணர்த்துவது, நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய திருவாரூர் பதிகத்தின் கடைப் பாடலை (4.4.10) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் பெருமானை ஐயஞ்சின் அப்புறத்தான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஐயஞ்சின் அப்புறத்தான் என்பதற்கு இருபத்தைந்தைக் கடந்தவன் என்று பொருள். இருபத்து நான்கு ஆன்ம தத்துவங்களுடன் புருடன் எனப்படும் வித்தியா தத்துவத்தையும் கடந்தவன் இறைவன் என்று பொருள் பலரால் கூறப்படுகின்றது. பை=நச்சுப்பை: சுடர் விடுதல்=தனது தலையில் வைத்துள்ள மாணிக்கக் கல்லால் ஒளி மிளிரச் செய்யும் பாம்பு: அம் சுடர்=அழகிய மாணிக்கச் சுடர்: நாகப் பள்ளி கொள்வான்=நாகத்தை படுக்கையாக உடைய திருமால்:

    பையம் சுடர் விடு நாகப் பள்ளி கொள்வான் உள்ளத்தானும்
    கையஞ்சு நான்கு உடையானைக் கால் விரலால் அடர்த்தானும்
    பொய் அஞ்சி வாய்மைகள் பேசிப் புகழ் புரிந்தார்க்கு அருள் செய்யும்
    ஐ அஞ்சின் அப்புறத்தானும் ஆரூர் அமர்ந்த அம்மானே  

ஐயஞ்சின் அப்புறத்தான் என்பதற்கு சுவையான விளக்கம் தருமபுர ஆதீனத்து வலைத்தளத்தில் காணப்படுகின்றது. இருபத்தைந்து மாகேச்சர மூர்த்தங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன் திருவாரூர் அம்மான் என்று கூறப்படுகின்றது. திருவாரூர் தியாகேச மூர்த்தம் சோமாஸ்கந்த வடிவம் போல் இருப்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் இந்த வடிவம் சோமாஸ்கந்த வடிவத்தினினும் மாறுபட்டது என்று அவர் விளக்கம் கூறுகின்றார். இங்கே உள்ள தியாகேச மூர்த்தம், இந்திரனிடமிருந்து முசுகுந்த மன்னன் பெற்றது என்பதை நாம் அறிவோம். இந்திரனுக்கு இந்த மூர்த்தம் எவ்வாறு கிடைத்தது. திருமால் தனது உள்ளத்தில் தியாகேசரின் உருவத்தை நிலைநிறுத்தி வழிபட்டு வந்தார். தியாகேசரும் திருமாலின் மூச்சுக் காற்றின் சலனத்திற்கு ஏற்ப நடமாடினார் என்று கூறுவார்கள். எனவே திருமால் தனது மனதினில் நிலைநிறுத்திய இந்த மூர்த்தம், சிவபெருமானின் முகங்களிலிருந்து தோன்றிய மூர்த்தத்திலிருந்து மாறுபட்டது தானே. ஒருமுறை இந்திரன் தான் வழிபடுவதற்காக இந்த மூர்த்தத்தை திருமாலிடம் வேண்ட, திருமாலும் அவனுக்கு அளித்தார். அன்று முதல் இந்த மூர்த்தம் இந்திரனால் வழிபடப்பட்டு வந்தது.  பின்னர் முசுகுந்த மன்னன் இதனை திருவாரூருக்கு கொண்டு வந்தார். இருபத்தைந்து மாகேச்சர மூர்த்தங்களும் சிவபிரானின் ஐந்து முகங்களிலிருந்து தோன்றியவை. ஈசான முகத்திலிருந்து தோன்றிய மூர்த்தங்கள், சோமாஸ்கந்தர், ரிஷபாரூடர், சந்திரசேகரர், கல்யாண சுந்தரர் மற்றும் நடராஜர்: தத்புருட முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, பிக்ஷாடனர், காமாரி (காமனை அழித்தவர்), காலாரி (காலனை உதைத்தவர்), ஜலந்தராரி (ஜலந்தரனை அழித்தவர்), திருபுராரி (திருபுரங்களை அழித்தவர்) ஆகும். சத்யோஜாத முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, இலிங்கோத்பவர், சுகாசனர், உமை மகேஸ்வரர், அரியர்த்தர் (சங்கர நாராயணர்), மற்றும் அர்த்த நாரீஸ்வரர் ஆகும். அகோர முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கஜ சம்ஹாரர், வீரபத்திரர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, கிராதர் (பாசுபத மூர்த்தி) மற்றும் நீலகண்டர். வாமதேவ முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கங்காளர், சக்ரதானர், கஜமுகானுக்ரகர் (ஐராவதத்திற்கு அருள் புரிந்தவர்), சண்டேச அனுக்ரகர் மற்றும் ஏகபாதர் ஆகும்.

அன்றின்றொடென்றும்=அன்றும் இன்றும் என்றும்; மேற்குறிப்பிட்டவாறு இறைவன் இருபத்தைந்து பொருட்களிலிருந்தும் வேறாக இருப்பதை உணராத பலர் ஆன்மாவையே பதி என்று நினைத்து மயங்குகின்றனர் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதாக பெரியோர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். அவர்கள் பெருமானின் தன்மையை சரியாக உணராதவர்கள்  என்பதை குறிப்பிடும் வகையில், அவர்கள் அறியாத வண்ணம் நிற்கும் பெருமான் என்று  சம்பந்தர் இரண்டாவது அடியில் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். குன்று ஒன்றொடொன்று= குன்றுகள் ஒன்றுக்கொண்டு இணைவது போன்று உயர்ந்த மாட வீடுகள் ஒன்றுக்கொன்று அருகினில் உள்ள தலம் என்று தலத்தின் செழுமை உணர்த்தப் படுகின்றது. தலத்தின் நீர்வளம் குலைகளும் கொடிகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று நெருங்கி இருக்கும் நிலையை உணர்த்துகின்றன.       
      
பொழிப்புரை:

ஆன்ம தத்துவங்கள் இருபத்துநான்கினோடு புருட தத்துவத்துடன் உடனாக இருந்து இயக்கும் பெருமான், இந்த தத்துவங்களிலிருந்து வேறாகவும் விளங்குகின்றான்.  ஆனால்  இந்த உண்மையை அன்றும் இன்றும் என்றும் அறியாமல் பலரும் இருக்கின்றனர்.  இவ்வாறு பலரும் உணர்ந்து கொள்ளமுடியாத தன்மையுடன் இருக்கும் சிவபெருமான் திருமுல்லைவாயில் தலத்தில் உறைகின்றான். குன்றுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்தது போன்று உயர்ந்த மாடங்கள் கொண்டுள்ள வீடுகள் நெருக்கமாக இருந்து தலத்தின் செல்வச்செழிப்பினை பறை சாற்ற, குலைகுலையாக காய்கள் தொங்கும் தென்னை மற்றும் கமுகு மரங்களும் கொடிகளும் ஒன்றோடொன்று பின்னிக்கொண்டு தலத்தின் நீர்வளத்தைப் பறை சாற்ற அழகுடன் விளங்கும் தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/25/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-4-3315522.html
3316358 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, December 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

கொம்பு அன்ன மின்னின் இடையாளொர் கூறன் விடை நாளும் ஏறு குழகன்
நம்பன் எம் அன்பன் மறை நாவன் வானில் மதியேறு சென்னி அரனூர்
அம்பன்ன ஒண் கணவர் ஆடரங்கின் அணி கோபுரங்கள் அழகார்
செம்பொன்ன செவ்வி தருமாட நீடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

கொம்பு=பூங்கொடியின் கொம்பு; கூறன்=ஒரு கூறாக கொண்டுள்ளவன்; விடை=இடபம்; குழகன்=அழகும் இளமையும் ஒருங்கே பொருந்தியவன்; சென்னி=தலை; ஒண்=ஒளிவீசும்; கணவர்=கண்களை உடைய பெண்கள்; அணி=அழகிய;  செவி=செம்மையான;

பொழிப்புரை:

பூங்கொம்பு போன்றும் மின்னல் போன்றும் மெலிந்த இடையினை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்தவனும், இடபத்தின் மீது ஏறிக்கொண்டு நாள்தோறும் பல இடங்கள் செல்பவனும், அழகும் இளமையும் ஒருங்கே பொருந்தியவனும், நமது நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமாக உள்ளவனும், நம் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டுள்ளவனும், முதன்முதலாக நான்மறைகளையும் ஓதிய நாவினை உடையவனும், வானில் உலவும் பிறைச்சந்திரனைத் தனது தலையில் வைத்துள்ளவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும். அம்பு போன்று ஒளி மிகுந்த கண்களை உடைய மகளிர் நடமாடும் அரங்குகளும் அழகிய கோபுரங்களும் அணிகலன் போன்று அழகினை மேம்படுத்த, செம்பொன் போன்று அழகிய செம்மையான மாடங்கள் கொண்ட தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/26/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-5-3316358.html
3315521 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 24, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    வாராத நாடன் வருவார் தம் வில்லின் உரு மெல்கி நாளும் உருகில்
    ஆராத இன்பன் அகலாத அன்பன் அருள் மேவி நின்ற அரனூர்
    பேராத சோதி பிரியாத மார்பின் அலர் மேவு பேதை பிரியாள்
    தீராத காதல் நெதி நேர நீடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

வாராத நாடன்=மீண்டும் நிலவுலகத்திற்கு வர வேண்டிய நிலையினைத் தடுக்கும் முக்தி உலகத்தினை தனது செல்வமாக உடைய சிவபெருமான்; பல திருமுறைப் பாடல்கள் முக்திச் செல்வத்தினை வாரா வழி என்றும் வாராத செல்வம் என்றும் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். நிதி என்ற சொல் நெதி என்று திரிந்தது. நிதி=செல்வம்;

திருவதிகை தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகத்தின் பாடலில் (6.3.2) அப்பர் பிரான் வாரா உலகு என்று முக்தி உலகத்தை குறிப்பிடுகின்றார். வில்வலான்=மன்மதன்: தனது கரும்பு வில்லினைக் கொண்டு அனைவரின் மனதிலும் காம உணர்வினைத் தூண்டுவதில் தோல்வி அடையாதவன் என்பதால் வல்லமையாக வில்லினைக் கையாளும் திறமை கொண்டவன் என்று மன்மதன் புகழப் படுகின்றான். அவனது திறமையில் நம்பிக்கை கொண்ட தேவர்கள், அவனால் சிவபெருமானின் தவத்தைக் கலைத்து, அவர் மனதில் உமையம்மையை திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்ற விருப்பத்தினை ஏற்படுத்தலாம் என்ற எண்ணத்துடன், மன்மதனை சிவபெருமான் மீது மலரம்புகளை விடுமாறு கட்டளை இட்டார்கள். ஆனால் பலரையும் தனது கரும்பு வில்லாலும் மலர்க் கணைகளாலும் வெற்றி கொண்ட மன்மதனின் திறமை சிவபெருமானால் அழிக்கப் பட்டது. வில்வட்டம்=வில்லினைக் கையாளும் திறமை;

    வெள்ளிக்குன்று அன்ன விடையான் தன்னை வில்வலான் வில்வட்டம் காய்ந்தான்         தன்னைப்
    புள்ளி வரி நாகம் பூண்டான் தன்னைப் பொன் பிதிர்ந்து அன்ன சடையான் தன்னை
    வள்ளி வளைத்தோள் முதல்வன் தன்னை வாரா உலகு அருள வல்லான் தன்னை
    எள்க இடு பிச்சை ஏற்பான் தன்னை ஏழையேன் நான் பண்டு இகழ்ந்தவாறே

அப்பர் பிரானும் இதே கருத்தினை, திருவையாறு பதிகத்தின் (6.38.9) பாடலில் மீண்டு வாராத உலகு அருள வல்லவன் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மணிவாசகரும் கீர்த்தித் திருவகலில், மீண்டு வாரா வழி அருள் புரிபவன் என்று இதே கருத்தை வலியுறுத்துகின்றார்.

    எண் திசைக்கும் ஒண்சுடராய் நின்றாய் நீயே ஏகம்பம் மேய இறைவன் நீயே
    வண்டு இசைக்கும் நறும் கொன்றைத் தாராய் நீயே வாரா உலகு அருள வல்லாய்         நீயே
    தொண்டு இசைத்து உன் அடி பரவ நின்றாய் நீயே தூமலர்ச் சேவடி என் மேல்             வைத்தாய் நீயே
    திண்சிலைக்கு ஒர் சரம் கூட்ட வல்லாய் நீயே திருவையாறு அகலாத செம்பொன்         சோதீ

புள்ளிருக்குவேளூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில், அப்பர் பிரான், வாராத செல்வம் வருவிப்பான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஆயிரம் நாமங்கள் கொண்டு வானவர்கள் சிவபெருமானை ஏத்துவதாக இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பதினெண் புராணங்களில் ஒன்றான சிவபுராணத்தில், திருமால் சிவபெருமானை புகழ்ந்து அவரது ஆயிரம் திருநாமங்களைக் கொண்டு பாடிய சஹஸ்ரநாமம் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. திருமால் அருளிய இந்த தோத்திரத்தை, வானவர்கள் பயன்படுத்திக் கொண்டு சிவபெருமானை வணங்கினார்கள் என்பதை இங்கே அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார் என்றும் எண்ணற்ற திருநாமங்களை சொல்லி இறைவனைப் புகழ்ந்தனர் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.
    பேராயிரம் பரவி வானோர் ஏத்தும் பெம்மானைப் பிரிவிலா அடியார்க்கு என்றும்    வாராத செல்வம் வருவிப்பானை மந்திரமும் தந்திரமும் மருந்தும் ஆகித்
    தீரா நோய் தீர்த்து அருள வல்லான் தன்னைத் திரிபுரங்கள் தீயெழத் திண்சிலைக்         கொண்ட
    போரானைப் புள்ளிருக்குவேளூரானைப் போற்றாதே ஆற்ற நாள் போக்கினேனே

இந்த தலத்தில் உள்ள இறைவனுக்கு வைத்தியநாதன் என்ற பெயர். தாரகாசுரனுடன் செய்த போரினில் காயம் அடைந்த தனது படை வீரர்களுக்கு மருத்துவ உதவி செய்யுமாறு. சிவபெருமானை முருகப் பெருமான் வேண்ட, சிவபெருமான் தனது மனைவி உமை அம்மையுடன் இங்கே எழுந்தருளி மருத்துவம் செய்ததாக தல வரலாறு கூறுகின்றது. பெருமான் அளித்த மருந்தினை, எண்ணெயில் குழைத்து காயங்களில் தடவுவதற்கு வசதியாக தேவி, தனது கையில் எண்ணெய்க் கிண்ணம் தாங்கியதால் தேவிக்கு தைல நாயகி என்றும் வைத்தியம் செய்த பெருமானுக்கு வைத்தியநாதன் என்ற பெயரும் ஏற்பட்டன. நாளடைவில் தைல நாயகி என்ற பெயர் தையல் நாயகி என்று மருவிவிட்டது. இந்த தலத்தின் தலமரமான வேப்ப மரத்தின் அடியில் அமர்ந்து சிவபெருமான் காயம் பட்ட வீரர்களுக்கு சிகிச்சை செய்ததாக நம்பப்படுகின்றது.
மணிவாசகர் திருவம்மானைப் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில், சிவபெருமானை வாரா வழி அருளியவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஆசை வாரியன்=அன்புக் கடலாக உள்ளவன்; இந்த பாடலிலும் திருவாசகத்தின் வேறு பல பாடல்களிலும், மணிவாசகர் சிவபெருமானை தென்னன் என்று குறிப்பிடுவதை நாம் காணலாம். வேத காலத்திற்கு முன்னமே, தமிழகத்தில் சிவ வழிபாடு இருந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். அந்த கருத்தினை ஒட்டியே, மணிவாசகர் சிவபெருமானை தென்னாட்டிற்கு உரிய கடவுளாக சித்தரிக்கின்றார். மேலும் பாண்டிய மன்னன் மலயத்துவஜனின் மகளாகிய மீனாட்சியை மணந்து கொண்டு சோமசுந்தரராக பாண்டிய நாட்டை ஆண்ட பெருமானை தென்னன் என்று அழைப்பது மிகவும் பொருத்தம் தானே. பித்தனைப் போன்று தான் மீண்டும் மீண்டும் பெருமானின் திருநாமத்தை பிதற்றும் வண்ணம் செய்தவர் சிவபெருமான் என்று இந்த பாடலில் மணிவாசகர் கூறுகின்றார்.

    பாரார் விசும்புள்ளார் பாதளத்தார் புறத்தார்
    ஆராலும் காண்டற்கு அறியான் எமக்கு எளிய
    பேராளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சு ஏற்றி
    வாரா வழி அருளி வந்து என் உளம் புகுந்து
    ஆரா அமுதாய் அலைகடல் வாய் மீன் விசிறும்
    பேராசை வாரியனைப் பாடுதும் காண் அம்மானாய்

மணிவாசகர் ஆனந்தமாலை பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில், வாரா உலகு நெறியேற, பெருமான் தனது திருவுருவத்தை தனக்கு காட்டியதாக கூறுகின்றார், செறிவு=உறவு; வழி=ஞானம்; பெருந்துறையில் தன்னை பெருமான் ஆட்கொண்டு திருவடி தீட்சை தந்தமையால் தனக்கு நிச்சயமாக பெருமான் முக்தி அளிப்பார் என்ற நம்பிக்கையை இங்கே வெளிப்படுத்தும் மணிவாசகர், அந்த நாளுக்காக தான் ஏங்குவதாக குறிப்பிடுகின்றார்.  

    சீலம் இன்றி நோன்பின்றிச் செறிவே இன்றி அறிவின்றித்
    தோலின் பாவைக் கூத்தாட்டாய்ச் சுழன்று விழுந்து கிடப்பேனை
    மாலும் காட்டி வழிகாட்டி வாரா உலகு நெறியேறக்
    கோலம் காட்டி ஆண்டானைக் கொடியேன் என்றோ கூடுவதே

திருமூலர் தனக்கு வாராவழி தந்த இறைவனின் பேர் மாநந்தி என்று கூறுகின்றார். சிவபெருமானை நந்தி என்று பல பாடல்களில் திருமூலர் குறிப்பிடுகின்றார். இனிப் பிறந்து உலகின் கண் வாராது ஒரே நிலையாக இருத்தற்குரிய முக்தி உலகம் தந்தமையால்,  பெருமான் பெரியார்களிலும் பெரியவனாக உள்ளான் என்று திருமூலர் இங்கே கூறுகின்றார்.  துன்பக் கலப்பற்று என்றும் அழியாத இன்பத்தினை அருளுவதால் முக்தி உலகத்தினை ஆரா அமுது என்று கூறுகின்றார். பெருமானின் எண்ணற்ற பெயர்களில் ஏதேனும் ஒன்றினை பொருள் உணர்ந்து தியானித்தால், அவனது அருளில் திளைத்து மேற்கூறிய இன்பக் கடலில் என்றும் மூழ்கி இருக்கலாம் என்றும் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.    

    வாரா வழி தந்த மாநந்தி பேர் நந்தி
    ஆரா அமுது அளித்தான் ஆனந்த பேர் நந்தி
    பேராயிரம் உடைப் பெம்மான் பேர் ஒன்றினில்
    ஆரா அருட்கடல் ஆடுக என்றானே

வில்லின் உரு=வான்வில்லின்; வானவில் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக மனதினுக்கு இன்பம் தருவதாக இருந்தாலும் மிகவும் சிறிய நேரமே நிலைத்து நின்ற பின்னர் மறைந்து விடுகின்றது; மனிதப்பிறவி நமக்கு இன்பம் தருவது போன்று தோன்றினாலும் அந்த இன்பமும் நிலைத்து நீடிப்பதில்லை; மனிதப்பிறவியும் நிலையற்றதாக உள்ளது. வில்லின் உரு என்பதற்கு வயது முதிர்ந்த காலத்தில் உடலில் கூன் விழுவதால் வில் போன்று வளையும் உடல் என்று இளமை நிலையாமையை உணர்த்துவதாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பேராத=நீங்காத; அலர்=மலர், இங்கே தாமரை மலரை குறிக்கின்றது; பிரியாத மார்பின் அலர் மேவு பேதை என்று, தாமரை மலரினில் உறையும் இலக்குமி தேவி திருமாலின் மார்பினை விட்டு பிரியாது இருக்கும் நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

தனது திருவடிகளை வந்தடைந்த அடியார்களை மீண்டும் பிறப்பெடுத்து நிலவுலகத்திற்கு அனுப்பாத சிறப்பினை உடைய முக்தி உலகத்தை உடையவன் சிவபெருமான்; வானவில் போன்று தோன்றி விரைவில் மறையும் குறைந்த வாழ்நாளைக் கொண்டுள்ள மனிதர்கள், உடலும் உள்ளமும் உருகி தன்னை வழிபட்டால், அவர்களுக்கு தெவிட்டாத இன்பத்தை அளித்து, அவர்கள் பால் மிகுந்த அன்பு கொண்டு அவர்களை விட்டு பிரியாது இருப்பவன் சிவபெருமான்; அத்தகைய பெருமான், உலகத்தவர்க்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் எழுந்தருளி இருக்கும் ஊர் திருமுல்லைவாயிலாகும். நீங்காத ஒளியுடைய திருமாலின் மார்பினை விட்டு என்றும் பிரியாது இருப்பவளும், மலர்மகள் என்று அழைக்கப்படுபவளும் ஆகிய இலக்குமி தேவியின் அருளினால் செல்வம் தழைத்து ஓங்கும் பெருமையினை உடைய தலம் திருமுல்லைவாயிலாகும்.     

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/24/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-3-3315521.html
3315520 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 23, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    பருவத்தில் வந்து பயனுற்ற பண்பன் அயனைப் படைத்த பரமன்
    அரவத்தொடு அங்கம் அவை கட்டி எங்கும் அரவிக்க நின்ற அரனூர்
    உருவத்தின் மிக்க ஒளிர் சங்கொடு இப்பி அவை ஓதம் மோத வெருவித்
   தெருவத்தில் வந்து செழு முத்து அலைக்கொள் திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

பருவம்=தகுந்த சமயம்; உயிர்கள் இறைவனால் ஆட்கொள்ளப்படுவதற்கு தகுந்த சமயம்; இருவினையொப்பும் மலபரிபாகமும் சத்திநிபாதமும் நிகழப் பெற்று குருவின் திருவருளால் சிவஞானம் வளர்ந்து, பழமல பற்றுகள் முற்றிலும் அறுக்கப்பட்டு, சிற்றறிவு தீர்ந்து, இறைவனின் திருவடிகளைச் சென்று சாரும் பக்குவம் வரப்பெறும் தருணம்;

ஒருவன் தான் செய்த நல்வினையின் பயனாக அனுபவிக்கும் இன்பத்திலும் தீவினைப் பயனாகிய துன்பத்திலும் உள்ளம் வேறுபடாது இரண்டையும் சரிசமமாக பாவித்து நுகரும் நிலையே, அதாவது இன்பத்தில் விருப்பும் துன்பத்தில் வெறுப்பும் கொள்ளாது நோக்கும் நிலையே, இருவினையொப்பு எனப்படும். ஓடும் செம்பொனும் ஒக்கவே நோக்குவார் என்று சேக்கிழார் இந்த தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். அரவத்தொடு அங்கம் அவை கட்டி என்ற தொடர் பாம்பினையும், பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரது உடல்களையும் தனது தோளில் கங்காள வேடராய் தாங்கியதை குறிக்கின்றது என்பது ஒரு விளக்கம்.
    
பெருமானை குறித்த ஞானம் ஒன்றே வீடுபேறு அடைவதற்கு உரிய வழி. எனவே அந்த ஞானத்தை அடைவதற்கு உயிர் விருப்பம் கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு ஞானவேட்கை உடையவர்க்கே ஞானம் பயன் தரும். உயிர் ஞானவேட்கை அடையாத வண்ணம், ஆணவமலம் தடுக்கின்றது. எனவே என்றும் அழியாது இருக்கும் ஆணவமலத்தின் வலிமையை குறைத்து, புலன்களின் விருப்பத்தில் நாட்டம் கொள்ளாது, உண்மையான மெய்ப்பொருள் குறித்து அறிய, உயிர்கள் தலைப்பட வேண்டும். ஆணவ மலத்தின் வலிமையை  உயிர்கள் குறைப்பதற்கு உதவி செய்யும் பொருட்டு, இறைவன் கன்மம் மாயை ஆகியவற்றை உயிர்களுடன் கூட்டி, இன்ப துன்பங்களை நுகரச் செய்கின்றான். இவ்வாறு நுகரும் தருணத்தில் உயிர்கள் இருவினையொப்பு நிலையினை அடைந்து மேலும் வினைகள் சேர்த்துக் கொள்வதை தவிர்க்க வேண்டும். இவ்வாறு ஆணவ மலத்தின் வலிமையை படிப்படியாக குறைத்து, அதன் வலிமையை மெலியச் செய்வதை மலபரிபாகம் என்று கூறுவார்கள்.

இவ்வாறு மலபரிபாகம் நிகழ்ந்து, இருவினையொப்பு நிலை ஏற்பட்டபின் நிகழ்வது சத்திநிபாதம். சத்தி என்பது இறைவனின் அருள். நிபாதம் என்றால் வீழ்ச்சி என்று பொருள்.   அந்நாள் வரை திரோதானமாக நின்று மறைப்பைச் செய்து வந்த இறைவனின் சக்தி,  மலபரிபாகம் உற்ற நிலையில் அருட்சக்தியாக மாறி ஆன்மாவில் பதியும். இவ்வாறு  பக்குவப்பட்ட உயிர்களுக்கு தக்க தருணத்தில் வந்து உதவி செய்து முக்தி நிலை அளிப்பதையே பருவத்தில் வந்து பயனுற்ற பண்பன் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பண்பன்=பண்பினை உடையவன். அரவத்தொடு அங்கம்=தனது திருமேனி முழுவதும் பாம்பினை உடையவன்; கையினில் கங்கணமாக, தோளில் ஆபரணமாக, இடையினில் கச்சாக, காலினில் சலங்கையாக, கழுத்தினில் அணியாக, தலைக்கு மாலையாக பல இடங்களிலும் பெருமான் பாம்பினை அணிந்துள்ள கோலத்தினை அருளாளர்கள் தங்களது பாடல்களில் உணர்த்துகின்றனர். அரவிக்க=ஒலிக்க; புகழ்ந்து பேசப்பட; உருவத்தில் மிக்க=பெரிய அளவினில்;  தெருவம்=தெருக்கள்; ஓதம்=அலைகள்;

பயனுற்ற பண்பன் என்ற தொடருக்கு, பக்குவம் அடைந்த உயிர்களின் பக்குவத்திற்கு பரிசாக, தன்னைப் போன்று எண்குணங்கள் உடையவர்களாக மாற்றும் இறைவன்  என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது. இந்த விளக்கம் நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய நாமார்க்கும் குடியல்லோம் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (6.98) கடைப் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. தென்திசைக் கோன்=இயமன். நாணற்றார்=நாணம் இல்லாத சமணர்கள். உடை இல்லாமல் எங்கும் திரிந்தாலும் அதற்காக வெட்கப்படாத சமணர்கள். கோ ஆடி=தலைமைத் தன்மையை உரைத்து. நள்ளாமே விள்ளப் பெறுதல்=விரும்பாது விலகும் நிலை. பொறுக்க முடியாத வயிற்று வலியால் திருவதிகை வந்தடைந்த நிலைக்கும், வயிற்று வலி தீர்க்கப்பட்டு சிவபிரானால் ஆட்கொள்ளப் பட்ட நிலைக்கும் உள்ள மாற்றத்தினை இந்த பாடலில் நாம் காணலாம். பல்லவ மன்னன் என்ன, அவனையும் விட பெரிய நாவலந் தீவினுக்கு அரசன் என்ன, தென் திசைக்கு அதிபதியாகிய இயமன் என்ன, எவரது கட்டளைக்குமே தான் பணிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று அப்பர் பிரான் முழங்குவதை நாம் உணரலாம்.

    நாவார நம்பனையே பாடப் பெற்றோம் நாண் அற்றார் நள்ளாமே விள்ளப்பெற்றோம்
    ஆவா என்று எமை ஆள்வான் அமரர் நாதன் அயனொடு மாற்கு அறிவரிய
         அனலாய் நீண்ட
    தேவாதி தேவன் சிவனென் சிந்தை சேர்ந்திருந்தான் தென்திசைக்கோன் தானே வந்து
    கோவாடிக் குற்றேவல் செய்கென்றாலும் குணமாகக் கொள்ளோம் எண்                 குணத்துளோமே

இறைவன் உயிர்கள் உய்யும் வழியினை அடைவதற்காக அளித்துள்ள முப்பத்தாறு தத்துவங்களை முறையாக பயன்படுத்தி, சிவபிரானின் தன்மையை முறையாக ஒரு குரு மூலம் கேட்டறிந்து, தனது சந்தேகங்களை தெளிவித்துக் கொண்டு, சிவனை எப்போதும் சிந்தித்தல் உயிரின் நிலையை படிப்படியாக முக்தி அடையும் வழிக்கும் உயர்த்தும். இந்த நிலைகள் பத்தாக வகுக்கப்படுகின்றன. அதனில் ஒன்பதாவது நிலை சிவக்கலப்பு என்பதாகும். இந்த நிலையில் உயிர், உடலுக்கு எத்தகைய துன்பங்கள் வரினும் அவற்றைத் துன்பங்களாக உணராது அவற்றின் மெய்த்தன்மையை உணர்ந்து, உலகியல் பொருட்கள் மேல் பற்று கொள்ளும் உயிரின் இயல்பையும், உயிர்க்கு மேலான இறைவனின் அருளினையும், அனைத்து நிகழ்வுகளுக்கும் சிவமே காரணம் என்பதையும் உணர்ந்து, உயிருக்கு மேலாக விளங்கும் சிவத்தை பற்றி நின்று, சிவத்தோடு வேறறக் கலந்து நிற்கும்.  தனது பக்தியின் நிலையால் இந்த நிலையினை அடைந்த அப்பர் பெருமான், தானும் சிவபெருமானைப் போல் எண்குணங்கள் கொண்டவன் என்று கூறுகின்றார். சிவபெருமானின் எட்டு குணங்களாவன, தன்வயத்தன் ஆதல், தூய உடம்பினனாக இருத்தல், இயற்கை உணர்வினன் ஆதல், முற்றும் உணர்தல், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், பேரருள் உடைத்தல், முடிவில்லாத ஆற்றல் உடைமை, வரம்பு இல்லாத இன்பம் உடைத்தல் ஆகியவை ஆகும்.             

பொழிப்புரை:

பக்குவம் அடைந்த அடியார்களுக்கு தக்க தருணத்தில் முக்தி உலகினைப் பரிசாகத் தந்து அருளும் பண்பினை உடையவனும், பிரமனைப் படைத்தவனும், பாம்புகளைத் தனது திருமேனியின் பல இடங்களிலும் பொருத்தியவனும், பலராலும் புகழ்ந்து பேசப் படுவானும் ஆகிய இறைவன் உறையும் ஊர் திருமுல்லைவாயிலாகும். உருவத்தில் பெரியதும் ஒளி வீசும் தன்மை படைத்ததும் ஆகிய சங்குகள் மற்றும் சிப்பிகள் கடலின் அலைகளால் மோதப்பட்டு, அச்சமடைந்து தங்களின் உள்ளே இருக்கும் செழுமையான முத்துக்களை வெளிக்கொணர்ந்து தள்ளும் தெருக்களை உடைய தலம் திருமுல்லைவாயில் ஆகும்.      

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/23/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-2-3315520.html
3315518 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 149. துளி மண்டி உண்டு நிறம் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, December 22, 2019 12:00 AM +0530 பின்னணி:

தனது இரண்டாவது தல யாத்திரையின் ஒரு பகுதியாக திருவெண்காடு சென்ற ஞானசம்பந்தர், வெண்காட்டு வேந்தனைப் புகழ்ந்து பதிகங்கள் பாடி வணங்கிய பின்னர், அருகில் உள்ள திருமுல்லை வாயில் சென்றதாக சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். வெண்காட்டு பெருமானை விட்டு பிரிவதற்கு மனமின்றி பிரிந்தார் என்று சேக்கிழார் இங்கே கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் மருவிய பதிகள் சென்றார் என்று குறிப்பிடும் தலங்களில் ஒன்றாக கீழைத் திருக்காட்டுப்பள்ளி இருக்கலாம் என்று உரையாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். அதன் பின்னர் சீர்காழி வந்து சேர்ந்தார் என்று குறிப்பிடுவதால், இந்த தலத்திற்கு அருகில் உள்ள தலங்களுடன்  ஞானசம்பந்தரின் இரண்டாவது தலயாத்திரை முடிவடைகின்றது என்று நாம் கருதலாம்.  செந்தமிழ்=செம்மை+தமிழ்; செம்மைப் பொருளாகிய சிவத்தைச் சென்று அடைவதற்கு உதவும் பதிகம் என்பதால், செந்தமிழ் என்று சேக்கிழார் சிறப்பித்து சொல்வதாக அறிஞர்களால் விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது.  

    அருமையால் புறம்பு போந்து வணங்கி அங்கு அமரும் நாளில்
    திருமுல்லைவாயில் எய்திச் செந்தமிழ் மாலை சாத்தி
    மருவிய பதிகள் மற்றும் வணங்குவார் மறையோர் ஏத்தத்
    தருமலி புகலி வந்து ஞானசம்பந்தர் சார்ந்தார்

   
இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகம் மட்டுமே கிடைத்துள்ளது. சீர்காழியிலிருந்து பதினான்கு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள தலம். சீர்காழியிலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது. திருவெண்காடு தலத்திற்கு அருகில், கடற்கரையில் உள்ளது. முல்லைவாயில் என்ற பெயருடன் சென்னையின் அருகே வேறொரு தலம் இருப்பதால், வேறுபடுத்தி காட்டும் வண்ணம் தென்திருமுல்லைவாயில் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இறைவனின் திருநாமம் முல்லைவனநாதர். இறைவியின் திருநாமம் கோதை நாயகி. சுயம்பு இலிங்கம். தட்சிணாமூர்த்தி வடிவம் மேற்கொண்டு, இறைவன் உமை அன்னைக்கு பஞ்சாக்கர மந்திரம் உபதேசம் செய்த தலமாக கருதப்படுகின்றது. சிவபெருமான் குருவாக கருதப் படுவதால், இங்கே பள்ளியறை இல்லை.

இலிங்கத்தின் திருமேனியில் வெட்டுத் தழும்புகள் காணப்படுகின்றன. சோழ மன்னன்  கிள்ளிவளவன் தோல் வியாதியால் பாதிக்கப்பட்ட போது, கடலில் நீராடி வியாதியை போக்கிக் கொள்ளலாம் என்று இந்த பக்கம் வந்தான். அப்போது அவனது குதிரையின் கால்கள் முல்லைக்கொடியில் சிக்கிக் கொண்டன. முல்லைக் கொடியினை தனது வாளினால் அறுத்த மன்னன், தனது வாளினில் இரத்தம் தோய்ந்து இருந்ததைக் கண்டு இரத்தம் எங்கிருந்து வந்தது என்பதை அரிய முயன்றான். அவன் ஒரு லிங்கம் தலையில் வெட்டுப்பட்டு இருந்ததையும் அதன் மேல் இரத்தம் வடிந்ததையும் கண்டு அச்சம் கொண்டான். தான் செய்த சிவ அபராதத்திற்கு தனது உயிரினை மாய்த்துக் கொள்வதே சிறந்த பிராயச்சித்தம் என்று கருதிய மன்னன், தனது தலையை அறுத்துக் கொள்வதற்கு  தனது வாளினை உருவினான். அப்போது பெருமான் இடபத்தின் மேல் அமர்ந்தவராக, உமை அன்னையுடன் மன்னனுக்கு காட்சி அளித்தார். மனம் மகிழ்ந்த மன்னன் பெருமானுக்கு கோயில் கட்டியதாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. இலிங்கத்தின் மேல் கத்தியால் ஏற்பட்ட அடையாளத்தையும் முல்லைக் கொடிகள் சுற்றி படர்ந்ததால் ஏற்பட்ட அடையாளத்தையும் இன்றும் காணலாம்.

கசாலி என்ற முனிவரின் மகன் வாமதேவர், தனது தந்தை இறந்த பின்னர், தந்தையின் எலும்புகளை பல தீர்த்தத்தில் கரைத்தார். எங்கும் எந்தவிதமான மாறுதலும் ஏற்படவில்லை. இந்த தலத்தில் கரைத்த போது எலும்புகள் மணிகளாக மாறின. வியப்படைந்த முனிவர், தனது தந்தையின் ஈமக் கிரியைகளை இங்கே செய்தார் என்று கூறுவார்கள். இந்த காரணம் பற்றியே புண்ணிய காலங்களில் இந்த தலத்தில் உள்ள கடலில் நீராடுவது சிறப்பாக கருதப் படுகின்றது.           

பாடல் 1:

    துளி மண்டி உண்டு நிறம் வந்த கண்டன் நடம் மன்னு துன்னு சுடரோன்
    ஒளி மண்டி உம்பர் உலகம் கடந்த உமைபங்கன் எங்கள் அரன் ஊர்
    களி மண்டு சோலை கழனிக் கலந்த கமலங்கள் தங்கு மதுவில்
    தெளி மண்டி உண்டு சிறை வண்டு பாடும் திருமுல்லைவாயில் இதுவே

விளக்கம்:

துளி=ஆலகால விடத்தின் துளி. மண்டி=நெருக்கி; பாற்கடலிலிருந்து பெருமளவில் பொங்கிய விடத்தை சிறு உருண்டையாக மாற்றி உட்கொண்ட செய்தி இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. கொடிய விடத்தின் தாக்கத்திலிருந்து தங்களை காப்பாற்றுமாறு தேவர்கள் வேண்டிய போது, சிவபெருமான், தன்னருகே இருந்த தனது அணுக்கத் தொண்டன் சுந்தரரை ஆலகால விடத்தினை கொண்டு வருமாறு பணித்தார். சுந்தரரும் அந்த விடத்தினை சிறிய உருண்டையாக மாற்றி தனது உள்ளங்கையினில் ஏந்தி பெருமானிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். இந்த நிகழ்ச்சி இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. மேலும் இந்த நிகழ்ச்சி,  அனைவர்க்கும் அச்சம் விளைவித்து விரட்டிய நஞ்சு, பெருமானின் அடியவனாகிய சுந்தரருக்கு தீங்கு ஏதும் விளைவிக்காமல் இருந்த நிலையினையும் உணர்த்துகின்றது. பெருமானின் தொண்டராக வாழ்ந்த அப்பர் பிரானுக்கு, சமணர்கள் பாலினில் கலந்து ஊட்டிய நஞ்சு எந்த தீங்கினையும் செய்யாமல் இருந்ததை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். நிறம் என்று பொதுவாக குறிப்பிட்டாலும் கருமை நிறம் என்று நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும். கண்டம்=கழுத்து; கண்டன்=கழுத்தினை உடையவன்; மன்னு= பொருந்திய, துன்னு=மிகுந்த; மதுவில் தெளி=தெளிந்த தேன்; சிறை=சிறகுகள்;  

உம்பர் உலகம் கடந்தவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது நமக்கு திருவெம்பாவை பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. போதார் புனைமுடி=பூக்கள் அணிந்துள்ள சடைமுடி;  பெருமானின் திருமுடி, அனைத்துப் பொருட்களின் எல்லையையும் தாண்டி நிற்பதாக மணிவாசகர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பாதாளம் ஏழினும் கீழே உள்ள இடம் என்ற தொடர் உணர்த்தும் எல்லையையும் கடந்து பெருமானின் திருப்பாதம் இருப்பதாக இங்கே கூறுகின்றார். ஏழு பாதாள லோகங்களையும் கடந்த திருப்பாதங்களையும் அனைத்துப் பொருட்களின் எல்லையையும் கடந்து ஓங்கி நிற்கும் திருமுடியையும் கொண்டுள்ள இறைவன், அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பகுதியில் வைத்துள்ளான் என்றும், அடியார்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு பல வகை உருவங்களை அவன் எடுக்க வல்லவன் என்றும், வேதங்கள் விண்ணோர்கள் மண்ணோர்கள் ஆகியோர் எத்தனை துதித்தாலும் அவர்களால் சொல்ல இயலாத வண்ணம் முற்றுப்பெறாத புகழினை உடையவன் என்றும் எண்ணிக்கையற்ற அடியார்களை உடையவன் என்றும் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடிய பெண்களுக்கு திருப்தி ஏற்படவில்லை போலும். அவனைப் பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ள துடிக்கும் அவர்கள், திருக்கோயிலுடன் பிணைக்கப்பட்டு எப்போதும் பெருமானின் அருகில் இருக்கும் பெண்களிடம் தங்களது ஐயங்களை தெரிவிக்கின்றனர்.  ஆதி அந்தம் இல்லாத பெருமானுக்கு ஊர் என்பது தனியாக கிடையாது என்பதையும் ஒரு பெயர் இல்லாமல் பல பெயர்களை உடையவன் என்பதையும், தந்தை தாய் போன்ற உறவினர் ஏதும் இல்லாதவன் என்பதையும், அயலார் என்று எவரும் இல்லாமல் உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் அவனுக்கு நெருக்கமானவை என்பதை இந்த பெண்மணிகள் உணர்ந்திருந்தாலும், இந்த தன்மைகளை மற்றொருவர் சொல்லக் கேட்பது அவர்களுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளித்தது போலும். அதனால் தான் கோயில் பிணாப் பிள்ளைகளை அழைத்து பெருமானின் புகழினையும் தன்மைகளையும் கூறுமாறு வேண்டுகின்றனர்.      

   
    பாதாளம் ஏழினும் கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர்
    போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள் முடிவே
    பேதை ஒரு பால் திருமேனி ஒன்றல்லன்
    வேதம் முதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும்
    ஓத உலவா ஒரு தோழன் தொண்டர் உளன்
    கோதில் குலத்து அரன் கோயில் பிணாப் பிள்ளைகள்
    ஏதவன் ஊர் ஏதவன் பேர் ஆர் உற்றார் ஆர் அயலார்
    ஏது அவனைப் பாடும் பரிசேலோர் எம்பாவாய்                
 

பொழிப்புரை:

பாற்கடலிலிருந்து பெருமளவில் பொங்கியெழுந்த ஆலகால விடத்தினை சிறு உருண்டையாக திரட்டி உட்கொண்டு, கழுத்தினில் தேக்கியதால் கருமை நிறத்தினை அடைந்த கழுத்தினை உடையவனும், ஒளிவீசும் திருமேனி உடையவனாக நிலையாக பொருந்தி நடனம் ஆடுபவனும், பேரொளிப் பிழம்பாக இருப்பவனும், உமை அன்னையைத் தனது உடலினில் ஒரு பாகமாக உடையவனும், பாதாளத்தையும் மேல் உலகத்தையும் கடந்து ஊடுருவி நிற்கும் நீண்ட திருமேனியை உடையவனும் ஆகிய எங்கள் இறைவனது ஊர் திருமுல்லைவாயிலாகும். காண்போர்க்கு இன்பத்தை தரும் சோலைகளை அடுத்துள்ள  வளம் மிகுந்த கழனிகளில் பூத்துள்ள தாமரை மலர்களில் உள்ள தெளிந்த தேனினை உறிஞ்சி வயிறாரக் குடித்த வண்டுகள், மகிழ்ச்சியின் மிகுதியால் தங்களது சிறகுகளை விரித்து பறந்தவாறு  இசை பாடுகின்ற காட்சிகள் காணப்படுவது  திருமுல்லைவாயில் என்ற தலத்தில்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/22/149-துளி-மண்டி-உண்டு-நிறம்---பாடல்-1-3315518.html
3309488 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 148. உண்டாய் நஞ்சை உமை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 21, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3

    தண் முத்து அரும்ப தடம் மூன்று உடையான் தனை உன்னிக்
    கண் முத்து அரும்பக் கழல் சேவடி கை தொழுவார்கள்
    உள் முத்து அரும்ப உவகை தருவான் ஊர் போலும்
    வெண் முத்து அருவிப் புனல் வந்தலைக்கும் வெண்காடே

  
விளக்கம்:

தடமூன்று=முக்குளம்; கண்முத்து=கண்ணீர்த் துளிகள்; உள் முத்து அரும்ப=உள்ளம் மகிழ; தூய முத்து போன்று துன்பக் கலப்பு ஏதும் இல்லாத இன்பம்; தண் முத்து=குளிர்ந்த முத்து; கழல்=கழலினை அணிந்துள்ள திருப்பாதங்கள்; உன்னுதல்=தியானம் புரிதல்; இந்த கோயிலின் தெற்கு பிராகாரத்தில் சூரிய குண்டமும் வடக்கு பிராகாரத்தில் சோம குண்டமும் வெளி பிராகாரத்தில் அக்னி குண்டமும் உள்ளன. இந்த மூன்று குளங்களே தடம் மூன்று என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன. மூன்று குளங்களைப் போன்று மூன்று மூர்த்திகள் (வெண்காடர், அகோர சிவன், நடராஜர்), மூன்று அம்பிகை சன்னதிகள் (பிரம்ம வித்யா நாயகி, துர்க்கை மற்றும் காளி) மூன்று தல மரங்கள் (ஆல மரம், வில்வமரம் மற்றும் கொன்றை மரம்), கொண்டுள்ள தலம் திருவெண்காடு.  

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த முத்துக்கள் தோன்றும் அகன்ற மூன்று நீர்நிலைகளை தீர்த்தமாக கொண்டுள்ள  வெண்காட்டு இறைவனை தியானித்து, கண்களில் முத்து போன்று கண்ணீர் மல்க வீரக்கழல் அணிந்துள்ள அவனது திருப்பாதங்களை கைகூப்பித் தொழும் அடியார்களின் உள்ளங்களில் முத்து போன்று தூய்மையான, துன்பக்கலப்பு ஏதும் இல்லாத இன்பம் தோன்றும் வண்ணம் அருள் புரியும் இறைவன் உறையும் தலம் திருவெண்காடு. வெண்மை நிறத்து முத்தினைப் போன்று தெளிந்த நீரினை உடைய அருவிகள் ஏற்படுத்தும் அலைகள் வீசும் நீர்நிலைகளைக் கொண்ட தலம் வெண்காடு.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/21/148-உண்டாய்-நஞ்சை-உமை---பாடல்-3-3309488.html
3309478 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 148. உண்டாய் நஞ்சை உமை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 20, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    நாதன் நம்மை ஆள்வான் என்று நவின்று ஏத்திப்
    பாதம் பன்னாள் பணியும் அடியார் தங்கள் மேல்
    ஏதம் தீர இருந்தான் வாழும் ஊர் போலும்
    வேதத்து ஒலியால் கிளி சொல் பயிலும் வெண்காடே

விளக்கம்:

இதே பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில் வேள்விப் புகையால் வானம் இருண்டு காணப்படும் வெண்காடு என்று சம்பந்தர் சொல்கின்றார். இடைவிடாது வேத மந்திரங்கள் சொல்லப் பட்டதால், வேதத்தில் உள்ள சொற்களைக் கொண்டு இந்த தலத்தில் உள்ள கிளிகள் சொற்களை பேசப் பழகிக் கொள்கின்றன என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது கண்காட்டும் நுதலானும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினை (2.48.6) நினைவூட்டுகின்றது சொன்னதைச் சொல்லும் கிளிப் பிள்ளைகள் அதிகமாக இருந்த ஊரான வெண்காட்டில், அரன் நாமம் ஆங்கு உள்ளோர் சொல்லக் கேட்டு கிளிகளும் அவனது நாமத்தை கூறும் திறமை படைத்தன என்று சம்பந்தர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிட்டு மகிழ்கின்றார்.

    தண்மதியும் வெய்யரவும் தாங்கினான் சடையின் உடன்
    ஒண்மதிய நுதல் இமையோர் கூறு உகந்தான் உறை கோயில்
    பண் மொழியால் அவன் நாமம் பல ஓதப் பசும் கிள்ளை
    வெண்முகில் சேர் கரும்பெணை மேல் வீற்றிருக்கும் வெண்காடே.

நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் வரும் திருதிருமங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த பாசுரம்  ஒன்றினில், திருமால் பால் தீராத காதல் உடையவளாக இருந்த ஒரு நங்கை,  தான் வளர்த்த கிளி. அரியின் நாமம் சொல்லக் கேட்டு அந்த கிளியை கை கூப்பி மகிழ்ந்தாள் என்று கூறுகிறார். இறைவனின் நாமத்தை கிளிகளோ அல்லது வேறு எவரோ சொல்லக் கேட்பது அருளாளர்களுக்கு எத்துணை மகிழ்ச்சியை தருகின்றது என்பதை இதிலிருந்து நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்த பாசுரத்தை திரு நெடுந்தாண்டகத்தில் நாம் காணலாம்.  

முளைக் கதிரை குறுங்குடியுள் முகிலை மூவா மூ உலகும் கடந்து அப்பால்             முதலாய் நின்ற
அளப்பு அறிய ஆர் அமுதை அரங்கம் மேய அந்தணனை அந்தணர் தம்                 சிந்தையானை
விளக்கொளியை மரகதத்தை திருத் தண்காவில் வெக்காவில் திருமாலை             பாடக்  கேட்டு
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக் கிளியை கை கூப்பி                வணங்கினாளே

வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.132.1) வீழிமிழலை தலத்து சோலைகளில் வாழும் கிளிகள், பண்டிதர்கள் பலநாட்கள் இடைவிடாது சொல்லிய வேதங்களைக் கேட்டு பழகிய கிளிகள், அந்த வேத மந்திரங்களுக்கு பொருள் சொல்லும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தன என்று ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார்.

ஏரிசையும் வட ஆலின் கீழ் இருந்தங்கு ஈரிருவர்க்கு இரங்கி நின்று
நேரிய நான்மறைப் பொருளை உரைத்து ஒளி சேர் நெறி அளித்தோன் நின்ற      கோயில்
பாரிசையும் பண்டிதர்கள் பன்னாளும் பயின்று ஓதும் ஓசை கேட்டு
வேரிமலி பொழில் கிள்ளை வேதங்கள் பொருள் சொல்லும் மிழலையாமே

வேதங்களுக்கு கிளிகள் பொருள் சொல்வதாக சம்பந்தர் மேற்கண்ட பாடலில் கூறுவது, நமக்கு ஆதி சங்கரரின் வாழ்வில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. மீமாம்சை சாத்திரத்தில் வல்லவராக விளங்கிய மண்டனமிஸ்ரர் என்பவருடன் வாதம் செய்ய விரும்பிய ஆதிசங்கரர், அவர் வாழ்ந்து வந்த மாகிஷ்மதி என்ற நகரம் செல்கின்றார். அந்த நகரம் சென்றடைந்த சங்கரர், பண்டிதரின் வீடு எங்கே உள்ளது என்று கேட்க, ஆங்கிருந்த மக்கள், எந்த வீட்டுத் திண்ணையில் கிளிகள் அமர்ந்து கொண்டு வேதங்கள் பற்றி விவாதம் செய்து கொண்டு இருக்கின்றனவோ அந்த வீடே மண்டனமிஸ்ரரின் வீடு என்று அடையாளம் காட்டுகின்றனர். இந்த இரண்டு குறிப்புகளும் தென்னாடு மற்றும் வடநாடு ஆகிய இரண்டு இடங்களிலும் வேதங்களில் பயிற்சி பெற்ற பண்டிதர்கள் நாள்தோறும், வேதங்களின் பொருளை தங்களது சீடர்களுக்கு சொல்லி வந்தனர் என்பது புலனாகின்றது.  

நவின்று=விருப்பத்துடன்; ஏத்தி=புகழ்ந்து; ஏதம்=குற்றங்கள், குற்றங்களால் விளையும் துன்பங்கள்; சொல் பயிலும்=தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்ளும்; பொதுவாக சொல் என்றால் வேதத்தில் உள்ள சொற்களை குறிக்கும். பன்னாள்=பல நாட்கள்; தலைவனாகிய பெருமான் நிச்சயம் என்றேனும் ஒரு நாள் நம்மை ஆட்கொள்வான் என்ற நம்பிக்கையில் தொழும் அடியார்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு, மணிவாசகரின் திருவாசகப் பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. கோயில் மூத்த பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், மணிவாசகர், தன்னை உடையவனாகிய சிவபெருமானே என்று அழைத்து, தளர்ந்து கிடக்கும் தனது உயிருக்கு இரங்கி, சிவபெருமான் தன்னை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று கெஞ்சுகின்றார். தனது நிலை கண்டு இரக்கம் கொண்டு இறைவன் என்றாவது ஒரு நாள் அருள் நல்குவான் என்ற நம்பிக்கையில், அவனது திருநாமங்களை பல முறை பிதற்றியும், கண்களில் நீர் பெருகியும், குழறுகின்ற வாயினால் வாழ்த்தியும், மனத்தால் பல முறையும் தியானித்தும், மனம் மொழி மெய் ஆகிய மூன்று கருவிகளாலும் இறைவனை நினைத்துத் தான் இருக்கும் நிலையை இங்கே உணர்த்துகின்றார். இந்த நிலையை அடைந்து, மணிவாசகர், அப்பர் பிரான் ஆகியோர் பெற்ற பேற்றினை நாமும் பெறவேண்டும் என்பதே நமது குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும்.

    நல்காது ஒழியான் நமக்கு என்று உன் நாமம் பிதற்றி நயன நீர்
    மல்கா வாழ்த்தா வாய் குழறா வணங்கா மனத்தால் நினைந்து உருகி
    பல்கால் உன்னைப் பாவித்துப் பரவிப் பொன்னம்பலம் என்றே
    ஒல்கா நிற்கும் உயிர்க்கு இரங்கி அருளாய் என்னை உடையானே  
 
            
பொழிப்புரை:

நமக்கு தலைவனாகிய பெருமான் நம்மை ஆட்கொண்டு அருள் புரிவான் என்ற நம்பிக்கையுடன் மிகுந்த விருப்பம் கொண்டு பல நாட்களும் அவனது திருப்பாதங்களைப்  பணிந்து வணங்கும் அடியார்களின் குற்றங்களையும் அந்த குற்றங்களால் விளையும் தீமைகளையும் தீர்த்து அருள் புரியும் இறைவன் வாழும் ஊர் திருவெண்காடு தலமாகும். இந்த தலத்தில் வாழும் அந்தணர்கள் தொடர்ந்து வேதங்கள் ஓதுவதைக் கேட்கும் கிளிகள்,  அந்த வேத மந்திரங்களின் சொற்களை பயின்று பேசும் பெருமை உடையனவாக விளங்குகின்றன.

 

]]>
essay competition sep 11 2016 https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/20/148-உண்டாய்-நஞ்சை-உமை---பாடல்-2-3309478.html
3309473 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 148. உண்டாய் நஞ்சை உமை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, December 19, 2019 12:00 AM +0530  

பின்னணி:

தனது இரண்டாவது தலயாத்திரையின் போது பல்லவனீச்சரம்  மற்றும் சாய்க்காடு (இரண்டு தலங்களும் பூம்புகார் நகரத்தில் உள்ளன) ஆகிய இரண்டு தலங்கள் சென்ற ஞானசம்பந்தர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு அருகிலுள்ள திருவெண்காடு தலம் செல்கின்றார். திருவெண்காடு தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் அருளிய மூன்று பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. கண் காட்டும் நுதலானும் என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடி (2.48) பிள்ளை வரம் வேண்டுவோர், வெண்காடு தலம் சென்றடைந்து ஒரு மண்டலம் விரதமிருந்து பெருமானை அனுதினமும் வணங்கி ஆங்குள்ள முக்குளத்தில் நீராடினால் பழைய வினைகள் கழிக்கப்பட்டு, மக்கட்பேறு ஏற்படும் என்று சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். மேலும் மந்திர மறையவை என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை முறையாக ஓதும் அடியார்கள் தங்களது வினைகள் முற்றிலும் களையப் பெறுவார்கள் என்பது தனது ஆணை என்று கூறுகின்றார். இங்கே சிந்திக்கப்படும் பதிகத்தின் பாடல்களில், பெருமான் தனது அடியார்களுக்கு எவ்வாறெல்லாம் இறைவன் அருள் புரிகின்றார் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.     

பாடல் 1:

    உண்டாய் நஞ்சை உமை ஓர் பங்கா என்று உள்கித்
    தொண்டாய்த் திரியும் அடியார் தங்கள் துயரங்கள்
    அண்டா வண்ணம் அறுப்பான் எந்தை ஊர் போலும்
    வெண் தாமரை மேல் கரு வண்டு யாழ் செய் வெண்காடே

 
விளக்கம்:

அண்டா வண்ணம்=அணுகாத வண்ணம்; தொண்டாய் திரிதல்=உடலாலும் மனத்தாலும் இறைவனுக்கு திருப்பணி செய்தல்; பெருமான் அடியார்களுக்கு பல விதத்திலும் அருள் புரிந்து உதவுவதை விளக்கும் பாடல்கள் கொண்ட பதிகம், பெருமான் செய்த மிகப் பெரிய தியாகத்தை குறிப்பிட்டு தொடங்குகின்றது. பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி வந்த விடத்தின் நெடியை தாங்க முடியாமல் திசைக்கு ஒருவராக பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட தேவர்கள் அனைவரும் ஓடியபோது, தயக்கம் ஏதும் இன்றி அந்த நஞ்சினை தானே உண்டு, அனைவரையும் காத்த பெருமானின் கருணைச் செயல் குறிப்பிடப் படுகின்றது. இவ்வாறு உயர்ந்த தியாகத்தினை புரிந்த பெருமான், தியாகராஜன் என்று அழைக்கப்படுவது மிகவும் பொருத்தம் தானே. தனது உடலின் ஒரு பாதியை, பிராட்டியின் வேண்டுகோளினை  ஏற்றுக்கொண்டு, அளித்த செயல், வேறு எவரும் செய்யாத அரிய செயல் அல்லவா. இவ்வாறு அடியார்களுக்கு வேண்டிய வரத்தினை அருளுவதால் தானே, எல்லையற்ற நிகரற்ற வரங்களை அருள்பவன்  என்று பெருமானை அனைவரும் ;புகழ்கின்றனர்.  
    
பொழிப்புரை:

பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட தேவர்கள் மற்றும் அரக்கர்கள் அனைவரும் பதறி எட்டு திசைகளிலும் ஓடும் வண்ணம் விரட்டிய கொடிய நஞ்சினைத் தான் உட்கொண்டு தேவர்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து உலகத்தவரையும் காப்பாற்றிய பெருமானே என்று மனதினில் தியானித்து, தனக்கு தொண்டராகி பலவாறு திருப்பணிகள் புரியும் அடியார்களை துயரங்கள் அணுகாத வண்ணம், அவற்றை அறுத்தருளும் பெருமான் உறையும் இடம் திருவெண்காடு தலமாகும். எமது தந்தையாகிய பெருமான் குடி கொண்டுள்ள இந்த தலத்தினில் செழித்து வளர்ந்துள்ள தாமரை மலர்களில் உள்ள தேனினை உண்பதற்காக மலர்களின் மீது அமர்ந்துள்ள கருவண்டுகள், தேன் உண்ட களிப்பினை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம் யாழிசை போன்று முரல்கின்றன.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/19/148-உண்டாய்-நஞ்சை-உமை---பாடல்-1-3309473.html
3308487 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    ஏனையோர் புகழ்ந்து ஏத்திய எந்தை சாய்க்காட்டை
    ஞான சம்பந்தன் காழியர் கோன் நவில் பத்தும்
    ஊனம் இன்றி உரை செய்ய வல்லவர் தாம் போய்
    வானநாடு  இனிது ஆள்வர் இம் மானிலத்தோரே
    

விளக்கம்:

சென்ற பாடலில் குறிப்பிடப்பட்ட சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்கள் தவிர்த்து மற்ற அனைவரும்  புகழ்ந்து கொண்டாடும் பெருமான் என்றும், தலத்தினில் வாழ்ந்த உபமன்யு முனிவர், ஆதிசேஷன், இந்திரன், இந்திரனின் தாயார், இயற்பகை நாயனார், பட்டினத்தார் போன்ற அடியார்களால் வணங்கப்பட்ட இறைவன் என்றும் இருவிதமாக பொருள் கொள்ளலாம்.  நவின்ற=விருப்பத்துடன் சொன்ன; வான நாடு=உயர்ந்த உலகம். கயிலை மலையினை ஆளும் தகுதி இறைவன் ஒருவனுக்கே இருப்பதால், இந்த பாடலில் ஆள்வோர் என்று குறிப்பிட்டு இந்திர பதவியை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதே பொருத்தமாகும்.   

பொழிப்புரை:

சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்கள் தவிர்த்து ஏனையோர் புகழ்ந்தும் போற்றியும் வணங்கும், சாய்க்காடு தலத்தில் உறையும் தனது தந்தையாகிய பெருமானை, சீர்காழி நகரின் தலைவனாகிய ஞானசம்பந்தன், விருப்பத்துடன் சொன்ன இந்த பத்து பாடல்களையும் குற்றம் ஏதுமின்றி உரிய பண்ணினை பொருத்தி பாடும் வல்லமை வாய்ந்த நிலவுலகத்து அடியார்கள், அனைவரும் புகழும் வண்ணம் வானநாடு சென்று ஆள்வார்கள்.    

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் தினமும் நியமத்துடன் இறைவனை வழிபடும் மனிதர்களுக்கு அருள் செய்பவன் பெருமான் என்பதை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். அடுத்து வரும் பாடல்களில் இறைவனின் தன்மை உணர்த்தப் படுகின்றன. இரண்டாவது பாடலில் பூத கணங்களின் பாடலுக்கு ஏற்ப நடமாடுபவன் பெருமான் என்று கூறும் சம்பந்தர் மூன்றாவது பாடலில் பிறைச் சந்திரனையும் கங்கை நதியையும் தனது சடையில் ஏற்றுக் கொண்டவன் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். நான்காவது பாடலில், வேண்டுவார் வேண்டும் வரங்கள் அருளும் பெருமான் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், புகார் நகரம் சம்பந்தரின் காலத்தில் கடல் வாணிபத்திற்கு சிறந்த துறைமுகமாக இருந்த நிலையினை ஐந்தாவது பாடலில் உணர்த்துகின்றார். துன்பத்தில் உழலும் உயிர்களுக்கு பெருமானின் திருவடி நீழல் துயரத்தினை நீக்கி இன்பம் தரும் என்பது ஆறாவது பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. வேதங்களை முதன்முதலாக அருளியவர் பெருமான் என்ற செய்தி ஏழாவது பாடலில் கூறப் படுகின்றது. எட்டாவது ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில், வழக்கமாக காணப்படும் இராவணின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம் மற்றும் சமணர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. கடைப்பாடலில், இந்த பதிகத்தினை எந்தவிதமான குற்றமும் இல்லாமல் பாடும் அடியார்கள் இந்திரபதவியை அடைவார்கள் என்று கூறுகின்றார். நாமும் சம்பந்தர் அருளிய இந்த பதிகத்து பாடல்களை முறையாக பாடி, இம்மையில் நமது துன்பங்கள் தீர்க்கப்பேற்று மறுமையில் நல்ல பலன்களைப் பெற்று வாழ்வோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/18/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-11-3308487.html
3308486 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 17, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    ஊத்தை வாய்ச் சமண் சாக்கியர்க்கு என்றும்
    ஆத்தமாக அறிவரியாதவன் கோயில்
    வாய்த்த மாளிகை சூழ்தரு வண் புகார் மாடே
    பூத்த வாவிகள் சூழ்ந்து பொலிந்த சாய்க்காடே

விளக்கம்:

ஆத்தம்=நெருங்கிய நட்பு; ஆப்தம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். தம்மிடம் அன்பு காட்டும் மனிதர்களுக்கு கருணையுடன் உதவி செய்யும் சிவபெருமானை நண்பனாக கருதாமல் எதிரியாக கருதி, அவன் மீது வீண் பழிச்சொற்களை தொடுக்கும் சமணர்கள் மற்றும் ;புத்தர்கள் என்பதை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். கையர்=கீழ்மை நிலையில் உள்ளவர்; வாவி=சிறிய குளங்கள்;   

பொழிப்புரை:

பல் துலக்காததால் அழுக்கேறிய வாய்களை உடையவர்களாக விளங்கிய சமணர்களும் புத்தர்களும், பெருமானை நண்பனாக கருதாமல் விரோதியாக பாவித்தமையால், அவர்களால் காண இயலாத வண்ணம் இருக்கும் பெருமான் உறையும் கோயில் சாய்க்காடு தலமாகும். தகுதி வாய்ந்து அழகுடன் காணப்படும் மாளிகைகள் சூழ்ந்த புகார் நகரின் அருகே பூக்கள் நிறைந்து அழகுடன் பொலிந்து காணப்படும் சிறு குளங்கள் உடையது சாய்க்காடு தலமாகும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/17/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-10-3308486.html
3308485 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 16, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    மாலினோடு அயன் காண்டற்கு அரியவர் வாய்ந்த
    வேலை ஆர் விடம் உண்டவர் மேவிய கோயில்
    சேலின் நேர் விழியார் மயில் ஆலச் செருந்தி
    காலையே கனகம் மலர்கின்ற சாய்க்காடே

விளக்கம்:

நேர்=ஒத்த; வாய்ந்த=பொருந்திய; செருந்தி=உப்பங்கழிகளிலும் கடற்கரையிலும் பூக்கும், மஞ்சள் நிறத்தில் காணப்படுவது; மலர்கள்; வேலை=கடல்;

பொழிப்புரை:

திருமாலும் பிரமனும் அடியையும் முடியையும் காண்பதற்கு இயலாத வண்ணம் நீண்ட தீப்பிழம்பாக நின்றவனும், அலைகள் பொருந்திய கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த நஞ்சினை உண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் இடம், சேல் மீன்களைப் போன்று கண்கள் உடைய மகளிர் வாழ்வதும், தோகையை விரித்து மயில்கள் நடமாடும் சோலைகள் கொண்டதும், பொன் போன்ற தோற்றத்துடன் காலையில் மலரும் செருந்தி பூக்கள் உடைய மரங்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய சாய்க்காடு தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/16/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-9-3308485.html
3308479 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    இருக்கு நீள்வரை பற்றி அடர்த்து அன்று எடுத்த
    அரக்கன் ஆகம் நெரித்து அருள் செய்தவன் கோயில்
    மருக் குலாவிய மல்லிகை சண்பகம் வண்பூந்
    தருக் குலாவிய தண் பொழில் நீடு சாய்க்காடே

விளக்கம்:

இருக்கும்=வீற்றிருக்கும்;  நீள்வரை=நீண்ட கயிலை மலை; ஆகம்=உடல்; மருநறுமணம்; குலாவிய=நிறைந்த; தரு=மரங்கள்;

பொழிப்புரை:

தான் வீற்றிருக்கும் நீண்ட உயர்ந்த கயிலாய மலையினை இருபது கைகளாலும் பற்றி எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் உடலை, கயிலாய மலையின் கீழே அகப்பட்டு நொறுங்குமாறு தனது கால் பெருவிரலை அழுத்திய பெருமான், பின்னர் அரக்கன் சாமகானம் பாடி இறைஞ்சிய போது, அரக்கனது நிலைக்கு இரங்கி அவனுக்கு பல வரங்கள் கொடுத்து அருள் செய்த பெருமான், உறையும் திருக்கோயில் சாய்க்காடு ஆகும்.  நறுமணம் பொருந்திய மல்லிகை சண்பகம் போன்ற வளமான பூக்களைக் கொண்ட மரங்கள் நிறைந்ததும் குளிர்ந்து விளங்குவதும் ஆகிய சோலைகள் நிறைந்த இடம் சாய்க்காடு ஆகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/15/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-8-3308479.html
3308477 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 14, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    வேத நாவினர் வெண் பளிங்கின் குழைக் காதர்
    ஓத நஞ்சு அணி கண்டர் உகந்து உறை கோயில்
    மாதர் வண்டு தன் காதல் வண்டாடிய புன்னைத்
    தாது கண்டு பொழில் மறைந்து ஊடு சாய்க்காடே

 
விளக்கம்:

ஓதம்=இரைச்சலை எழுப்பும் அலைகள் கொண்ட கடல்; மாதர் வண்டு=பெண் வண்டு;

பொழிப்புரை:

வேதங்கள் ஓதும் நாவினை உடையவரும், வெண்மையான பளிங்கினால் செய்யப்பட்ட குழை ஆபரணத்தை அணிந்தவரும், இடைவிடாது இரைச்சலிடும் அலைகள் கொண்ட கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த விடத்தினை உட்கொண்டு தனது கழுத்தினில் தேக்கி மகிழ்ந்தவரும் ஆகிய பெருமான் உறைவது சாய்க்காடு திருக்கோயிலாகும். பெண் வண்டு தனது விருப்பத்திற்கு உரிய ஆண் வண்டுடன் விளையாடியும், புன்னை மலர்களின் தாதுகளை உட்கொண்டும், பின்னர் அருகிலுள்ள சோலைகளில் மறைந்து ஊடியும் விளையாடும் பொழில்கள் கொண்டது சாய்க்காடு தலமாகும்.       

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/14/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-7-3308477.html
3308476 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 13, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    துங்க வானவர் சூழ் கடல் தாம் கடை போதில்
    அங்கொர் நீழல் அளித்த எம்மான் உறை கோயில்
    வங்கம் அங்கு ஒளிர் இப்பியும் முத்து மணியும்
    சங்கும் வாரித் தடங்கடல் உந்து சாய்க்காடே

விளக்கம்:

துங்க=உயர்வினை உடைய: கடை போதில்=கடைந்த போது; நீழல்=நிழல்; வெப்பத்தில் வருந்துவோருக்கு வெப்பத்தை தணித்து இன்பம் அளிப்பது நிழல். அதைப் போன்று கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த விடம் வெளிப்படுத்திய வெப்பத்தை தாங்க முடியாமல் நான்கு திசைகளிலும் ஓடிய தேவர்களுக்கு, விடத்தை உட்கொள்வதன் மூலம், அவர்களுக்கு  விடத்தின் வெப்பத்திலிருந்து விடுதலை அளித்தவர் சிவபெருமான் என்பதால் நிழல் அளித்தவர் என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றார். வங்கம்=மரக்கலங்கள்; இப்பி=முத்துச் சிப்பிகள்; தடம்=அகன்ற கடற்கரை; உயர்ந்த வானவர்கள் என்று ஆற்றலில் உயர்ந்தவர் என்று குறிப்பிட்டு அவர்களாலும் தாங்க முடியாத ஆலகால் விடம் என்று விடத்தின் கொடிய தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.   

நிழல் தந்து அருள் புரியும் பெருமான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது, நமக்கு அப்பர்  பிரான் திருவையாறு தலத்தின் மீது அருளிய பாடலை (4.92.19) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சுழலார் துயர் வெயில்=கடுமையான வெய்யில் போன்று சுட்டிடும் பிறவிச் சுழலாகிய நோய்: கழலா வினைகள்=எளிதில் கழிக்க முடியாத வினைகள்: காலவனம்= இருள், பிறவிப் பிணிக்கு வெய்யிலை உவமையாக கூறியதால், பிறவிப் பிணியினை நீக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை நிழல் என்று கூறும் நேர்த்தியை நாம் உணரலாம். துன்னுதல்=நெருங்கி இருத்தல், பொருந்துதல், காலவனம் என்பதற்கு காலம் என்றும் காடு என்று பொருள் கொண்டு, காலத்தையும் கடந்த இறைவனின் திருவடிகள், காலம் எனும் காட்டினை எரித்து பொசுக்கி விடும் ஒளியாக விளங்கும் என்றும் பொருள் கூறலாம்.   

    சுழலார் துயர் வெயில் சுட்டிடும் போது அடித் தொண்டர் துன்னும்
    நிழல் ஆவன என்றும் நீங்காப் பிறவி நிலை கெடுத்துக்
    கழலா வினைகள் கழற்றுவ கால வனம் கடந்த
    அழலார் ஒளியன காண்க ஐயாறன் அடித்தலமே

துயர் வெய்யில் சுட்டிடும் போது அடித்தொண்டர் துன்னும் நிழலாக அருள் புரிவது சிவபிரானின் திருவடிகள் என்று அப்பர் பிரான் பாடியது, இன்றும் பொய்க்காமல் இருக்கின்றது என்பதை உணர்த்தும் நிகழ்ச்சி ஒன்றினை, சிவக்கவிமணி சி.கே. சுப்பிரமணியம் தனது திருத்தொண்டர் புராண விளக்கத்தில் கூறுகின்றார். ஒரு முறை கடுங்கோடையாகிய வைகாசி மாதத்தில், நல்லூர் பெருமணத்தில் (இன்றைய பெயர் ஆச்சாள்புரம், சீர்காழிக்கு அருகில் உள்ளது) நடைபெற்ற ஞானசம்பந்தர் விழாவிற்குச் சென்ற அவர், வீதி உலா வந்த சம்பந்தப் பெருமானைப் பின் தொடர்ந்து செல்ல முடியாமல் வெய்யிலின் தாக்கத்தால், தொண்டர்கள் தவித்ததைக் கண்டதாகவும். அடிக்கடி சாலை ஓரத்தில் இருந்த வீடுகளின் கூரை நிழலில் தங்கிய பின்னரே அவர்கள் தொடர்ந்து சென்றதாகவும் கூறுகின்றார். அப்போது அவர்களுடன் வலம் வந்த ஓதுவார், மேற்கண்ட பாடலை உருக்கமுடன் பாடினார். அவர் அந்த பாடலைப் பாடிய ஐந்து நிமிடங்களில் வானில் மேகம் சூழ்ந்து சூரியனை மறைத்தது என்றும் அதன் பின்னர் திருவீதி உலா முடியும் வரையிலும், மேகங்களால் சூரியன் மறைக்கப்பட்டு இருந்தமையால் அடியார்கள், இன்பத்துடன் வீதி வலத்தில் பங்கேற்றனர். என்றும், தனது புத்தகத்தில் கூறியுள்ளார். இதே போன்ற நிகழ்ச்சி, அவினாசியிலும் ஒரு முறை நிகழ்ந்ததாக அன்பர்கள் சிவக்கவிமணிக்கு தெரிவித்துள்ளனர். எனவே நம்பிக்கை வைத்து தேவாரப் பாடல்கள் ஓதினால் உடனே அடியார்கள் பயன் அடையலாம் என்பது இப்போதும் கைகண்ட உண்மையாகத் திகழ்வதை நாம் உணரலாம்.
   
பொழிப்புரை:

ஆற்றல் மிகுந்த தேவர்கள் ஒன்று கூடி பாற்கடலினைக் கடைந்த போது, கடலிலிருந்து எழுந்த விடத்தின் வெப்பத்தை தாங்க முடியாமல் தவித்த போது, விடத்தினைத் தான் உட்கொண்டு, அந்த வெப்பத்திலிருந்து  விடுதலை அளித்து, வெப்பத்தைத் தணிக்க உதவும்  நிழல் போன்று செயல்பட்டவன் சிவபெருமான். அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் உறையும் இடம் சாய்க்காடு தலமாகும். பெரிய மரக்கலங்களையும்  முத்துச் சிப்பிகள், ஒளி வீசும் மணிகள் முத்து மற்றும் சங்குகளை வாரித் திரட்டி அகன்ற கடற்கரையில் உந்தித்தள்ளும் அலைகளை உடைய கடலினைக் கொண்ட இடம் சாய்க்காடு ஆகும். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/13/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-6-3308476.html
3308475 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, December 12, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    ஏழைமார் கடை தோறும் இடு பலிக்கென்று
    கூழை வாளரவு ஆட்டும் பிரான் உறை கோயில்
    மாழை ஒண் கண் வளைக்கை நுளைச்சியர் வண் பூந்
    தாழை வெண்மடல் கொய்து கொண்டாடு சாய்க்காடே

விளக்கம்:

ஏழைமார்=மகளிர்; பொதுவாக உடல் வலிமையில் ஆண்களை விடவும் குறைந்தவர்களாக இருப்பதால் மகளிரை ஏழை என்று குறிப்பிடுவார்கள். இங்கே தாருகவனத்து மகளிர் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். கடை=வாயில்; கூழை=கடைப் பகுதியில்; இங்கே வால் பகுதி என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்  பாம்பு தலைப்பகுதியில் சற்று பருத்தும் கீழே செல்லச் செல்ல, உடல் மெலிந்து வால் பகுதியில் மிகவும் மெலிந்து காணப்படும் நிலை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. மாழை=ஒளி வீசும்; நுளைச்சியர்=நெய்தல் நிலத்து மகளிர் நுளைச்சியர் என்றும் ஆண்கள் நுளையர் என்றும் அழைக்கப் படுவார்கள். நெய்தல் என்பது கடலும் கடலைச் சார்ந்த இடமாகும். வண்=செழுமை மிகுந்த, மாழை என்ற சொல்லுக்கு மான் என்று பொருள் கொண்டு, மான் போன்று மருண்ட பார்வையினை உடைய கண்களைக் கொண்ட மகளிர் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.       

பொழிப்புரை:

தாருகவனத்து மகளிர் வாழும் இல்லங்கள் தோறும் சென்று அவர்களின் இல்லத்தின் வாயிலில் நின்று, பிச்சை இடுவீர்களாக என்று கேட்டபடியே, ஒளிவீசுவதும் வால் பகுதியில் மிகவும் மெலிந்தும் காணப்படுவதும் ஆகிய பாம்பினை தனது விருப்பப்படி ஆட்டுவிக்கும் பெருமான் உறைகின்ற இடம் சாய்க்காடு தலத்தில் உள்ள கோயிலாகும். ஒளி வீசும் கண்களையும், ஒளி வீசும் வளையல்களை அணிந்த கைகளையும் உடைய நெய்தல் நிலத்து மகளிர்கள் செழிப்பாக வளார்ந்த தாழை வெண் மடல்களை கொய்து மகிழும்  இடம் சாய்க்காடு ஆகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/12/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-5-3308475.html
3308463 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    வரங்கள் வண்புகழ் மன்னிய எந்தை மருவார்
    புரங்கள் மூன்றும் பொடிபட எய்தவன் கோயில்
    இரங்கல் ஓசையும் ஈட்டிய சரக்கோடும் ஈண்டித்
    தரங்க நீள் கழித் தண்கரை வைகு சாய்க்காடே
    

விளக்கம்:

மன்னிய=பொருந்திய; வண் புகழ்=வளமையான புகழ், சிறந்த புகழ் என பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக இருக்கும்; மருவார்=பகைவர்; இந்த பாடலில் புகார் நகரம் சிறந்த துறைமுகமாக இருந்தமையால் சங்க காலத்தில் செழிப்பாக கடல் வாணிபம் நடைபெற்ற புகார் நகரத்தில், சம்பந்தர் காலத்திலும் வாணிபம் செழிப்புடன் நடைபெற்று வந்தது போலும். எனவே தான் அவர் மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் சரக்குகளை ஏற்றுவதும் இறக்குவதும் நடைபெற்று வந்தது என்று குறிப்பிடுகின்றார். இரங்கல் ஓசை என்பதற்கு நெய்தல் நிலத்திற்கு உரிய பண் என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது. சரக்குகள் ஏற்றுமதி இறக்குமதி செய்யப்படுவதாலும் அலைகள் எழுப்பும் சத்தமும் சேர்ந்து ஆரவாரம் மிகுந்து காணப்பட்டது என்ற பொருள் பொருத்தமாக உள்ளது. ஈண்டி=கூடி; தரங்கம்=அலைகள்; கடலின் அருகே உள்ள இடங்களில் தாழை செழித்து வளரும் நிலை இங்கே குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது.     

பொழிப்புரை:

வேண்டிய வரங்களைத் தருவதால் சிறந்த புகழ் உடையவனாகத் திகழும் எமது தந்தையாகிய பெருமான், பகைவர்களாக விளங்கிய திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்து சாம்பல் பொடியாக மாறும் வண்ணம் அம்பினை எய்தான். அவன் உறையும் திருக்கோயில் சாய்க்காடு தலத்தில் உள்ளது. வணிகர்கள் தாங்கள் கொண்டு வந்த சரக்குகளை கப்பல்களில் சேர்ப்பதும், இறக்குமதி ஆகும் பண்டங்களை இறக்குவதும் தொடர்ந்து நடைபெறுவதால் மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் காணப்படும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து கடற்கரையில், அலைகள் எழுப்பும் சத்தமும் கலந்து பேரிரைச்சலுடன் காணப்படும் கடற்கரையில், குளிர்ந்த சோலைகள் அமைந்த தலம் சாய்க்காடு ஆகும்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/11/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-4-3308463.html
3308458 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 10, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    நாறு கூவிள நாகு இள வெண்மதி அத்தோடு
    ஆறு சூடும் அமரர் பிரான் உறை கோயில்
    ஊறு தேங்கனி மாங்கனி ஓங்கிய சோலைத்
    தாறு தண் கதலிப் புதல் மேவு சாய்க்காடே
 

விளக்கம்:

நாறு=நறுமணம்; கூவிளம்=வில்வம்; தேன்கனி=முற்றின தேங்காய்; தாறு=குலை; புதல்=புதர்; ஊறு=சுவை ஊறுகின்ற; மணற்பாங்கான கடற்கரை தலத்தில் தென்னந்தோப்புகள் இருப்பது இயற்கை அல்லவா.

பொழிப்புரை:

நறுமணம் கமழும் வில்வம், இளைய பிறைச் சந்திரன் மற்றும் கங்கை நதி ஆகியவற்றைத் தனது சடையினில் சூட்டிக் கொள்பவனும் தேவர்களின் தலைவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருக்கோயில் சாய்க்காடு தலத்தினில் உள்ளது. சுவை ஊறுகின்ற தேங்காய், மாங்கனி இவற்றை கொண்டுள்ள மரங்கள் உயர்ந்து ஓங்கி இருப்பதும் குளிர்ந்த வாழைப் பழத் தாறுகளை உடைய வாழைப் புதர்களும் பொருந்திய தலம் சாய்க்காடு தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/10/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-3-3308458.html
3308454 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 9, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    பண்டலைக் கொண்டு பூதங்கள் பாட நின்றாடும்
    வெண்டலைக் கருங்காடு உறை வேதியன் கோயில்
    கொண்டலைத் திகழ் பேரி முழங்கக் குலாவித்
    தண்டலைத் தடமா மயிலாடு சாய்க்காடே

விளக்கம்:

பண்டலை=பண்+தலை; தலைக்கொண்டு=முதன்மை அளித்து; கொண்டல்=கிழக்கு திசையில் இருந்து வரும் காற்றினால் உந்தப்படும் மேகம்; தெற்கிலிருந்து வீசும் காற்றினை தென்றல் என்றும், மேற்கிலிருந்து வீசும் காற்றினை கோடை என்றும் வடக்கிலிருந்து வீசும் காற்றினை வாடை என்றும் கூறுவார்கள். பேரி=பேரிகை; தண்டலை=தண்+தலை; தண்டலைத் தடம்=குளிர்ந்து பரந்து காணப்படும் சோலைகள்; இந்த பாடலில் பேரிகைகள் இடி போன்று முழங்க, மயில்கள் களிப்புடன் நடமாடின என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பொதுவாக இடிகளின் ஓசையினைக் கேட்கும் மயில்கள், அடுத்து மழை வரும் என்ற நம்பிக்கையில் களிப்புடன் நடமாடும் என்று கூறுவார்கள். இங்கே பேரிகைகளின் முழக்கத்தை கேட்ட மயில்கள், அந்த ஓசையினை இடியின் ஓசையாக கருதி, மழையினை எதிர்பார்த்து களிப்புடன் நடமாடின என்று நயமாக கூறுகின்றார்.    

பொழிப்புரை:

பண்களுக்கு முதன்மை அளித்து பூதங்கள் பாட, அத்தகைய பாடலுக்கு பொருந்தும் வண்ணம் நின்று நடனம் ஆடுபவனும், வெண்மையான மண்டையோடுகள் சிதறிக் கிடக்கும் கருங்காட்டினில் உறைபவனும், வேதியனாக விளங்குபவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும்  திருக்கோயில், சாய்க்காடு தலத்தில் உள்ளது. கிழக்கிலிருந்து வீசும் காற்றினால் உந்தப்படும் மேகங்கள் ஒன்றோடொன்று மோத ஏற்படும் இடியோசையினை ஒத்து பேரிகைகள் முழங்க, பேரிகையின் ஓசையினை இடியின் ஓசை என்று தவறாக நினைத்து, குளிர்ந்தும் பரந்தும் காணப்படும் சோலைகளில் மயில்கள் குலாவி ஆடும் இடம் சாய்க்காடு தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/09/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-2-3308454.html
3308451 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 147. நித்தலும் நியமம் செய்து - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, December 8, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

மண்புகார் என்று தொடங்கும் பதிகத்தை அடுத்து சாய்க்காடு தலத்து இறைவன் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகம் தான் இந்த பதிகம். மண் புகார் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில், நாள்தோறும் இறைவனின் திருநாமத்தை விருப்பத்துடன் சொல்லி போற்ற வேண்டும் என்று அறிவுரை கூறிய ஞானசம்பந்தர், இந்த பதிகத்தினை நியமத்துடன் இறைவனை போற்றும் அடியார்களுக்கு அருளும் சிவன் உறையும் கோயில் சாய்க்காடு என்று தொடங்குகின்றார்.  

பாடல் 1:

    நித்தலும் நியமம் செய்து நீர்மலர் தூவிச்
    சித்தம் ஒன்ற வல்லார்க்கு அருளும் சிவன் கோயில்
    மத்த யானையின் கோடும் வண் பீலியும் வாரித்
    தத்து நீர்ப் பொன்னி சாகரம் மேவு சாய்க்காடே
 

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் மனம் ஒன்றி நியமத்துடன் இறைவனை தினமும் தொழவேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய தில்லைப் பதிகத்தின் பாடலை (4.81.2) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. கன்றிய=சினந்த; கருணைக் கடவுளாகிய பெருமானை மனம் ஒன்றி வழிபடுவதால் நமக்கு எந்த விதமான ஊனமும் இல்லை என்றும் மாறாக அவனது கருணை நமக்கு கிடைக்கும் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    ஒன்றி இருந்து நினைமின்கள் உந்தமுக்கு ஊனமில்லை
    கன்றிய காலனைக் காலால் கடிந்தான் அடியவற்காச்
    சென்று தொழுமின்கள் தில்லையுள் சிற்றம்பலத்து நட்டம்
    என்று வந்தாய் என்னும் எம்பெருமான் தன் திருக்குறிப்பே

தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், சம்பந்தர் தான் மனம் ஒன்றி இறைவனை தியானித்து அவரின் பெருமைகளை உணர்ந்து பாடிய பதிகம்  என்பதை குறிப்பிடுகின்றார்.

    அரு நெறிய மறை வல்ல முனி அகன் பொய்கை அலர் மேய
    பெரு நெறிய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான் இவன் தன்னை
    ஒரு நெறிய மனம் வைத்து உணர் ஞானசம்பந்தன் உரை செய்த
    திரு நெறிய தமிழ் வல்லவர் தொல்வினை தீர்தல் எளிதாமே

நித்தலும்=நாள்தோறும்: நியமம்=முறையாக வழிபடும் நிலை; கோடு=கொம்பு, யானையின் கோடு=யானைத் தந்தம்; பீலி=மயிற்பீலி; வண்=வளமையாக விளங்கும்; தத்து=தாவிக் குதிக்கும் நீர். சாகரம்=கடல்; நீர் மலர்த் தூவி என்று புறப் பூஜையும் சித்தம் ஒன்ற என்று அகப் பூஜையும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது; மேவும்=சென்று அடையும், தங்கும்; பொதுவாக நதிகள் கடலில் சென்று கலப்பதை பாய்தல் என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம். பாய்தல் என்றால் வேகத்துடன் சென்று கலத்தல் என்று பொருள். மேவுதல் என்றால் சென்று அடைதல் என்று பொருள். திருச்சியின் அருகே மிகவும் விரிந்து காணப்படும் காவிரி நதி, பூம்புகாரின் அருகே கடலில் கலக்கும் இடத்தில் அகலும் மிகவும் குன்றி காணப்படுவதை நாம் காணலாம். இவ்வாறு மிகவும் குறைந்த நீரினை கடலில் சேர்க்கும் காவிரி நதியின் தன்மைக்கு, காவிரி நதி தனது நீர்வளம் முழுவதையும் தமிழ் மண்ணுக்கு தந்துவிட்டு எஞ்சிய நீருடன் கடலில் சென்று கலப்பதே காரணம். இந்த நிலைக்கு சேக்கிழார் சுவையாக வேறொரு காரணத்தை கற்பிப்பதை நாம் பெரிய புராணத்து பாடல் ஒன்றினில் காணலாம். இந்த நயமான பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடல் திருமூல நாயனார் புராணத்தில் உள்ள பாடல். தில்லை நகரில் கூத்தபிரானை தரிசித்த திருமூலர் காவிரி நதிக்கரையினை சென்று அடைந்ததை குறிப்பிடுகின்றது. புலியூர் என்ற சொல், பெரும்பற்றப் புலியூர் என்ற பெயரினை உடைய தில்லைச்சிதம்பரத்தினை குறிக்கும்.  

    தடநிலைப் மாளிகைப் புலியூர் தனில் உறைந்து இறைஞ்சிப் போய்
    அடல் விடையின் மேல் வருவார் அமுது செய அஞ்சாதே
    விடம் அளித்தது எனக் கருதி மேதினிக்கு வளம் நிறைத்தே
    கடல் வயிறு நிறையாத காவிரியின் கரை அணைந்தார்.

மேற்கண்ட பாடலில் சேக்கிழார், பெருமானிடம் சற்றும் பயம் கொள்ளாமல் கடல் அமுதத்தினை அளிப்பதற்கு பதிலாக, நஞ்சினை அளித்தமையால், கடலின் மீது கோபம் கொண்ட காவிரி நதி, தனது நீர் வளத்தினை உலகத்திற்கு பெரிதும் அளித்துவிட்டு, கடலின் வயிறு நிறையாத வண்ணம் மிகவும் குறைந்த நீரினை கடலுக்கு அளிக்கின்றது என்று நயமாக கூறுகின்றார். பொன்னி என்பது காவிரியின் மற்றொரு பெயர்.  நியமம் என்று இங்கே குறிப்பிட்டது அவரவர்கள் குல வழக்கப்படி, தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் ஆகும். குறைந்த பட்சம் நீராடி உடலினை தூய்மையாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.   

பொழிப்புரை:

சிவ வழிபாடு எவ்வாறு செய்வது என்பதை அறிந்து கொண்டு, முறையாக நியமத்துடன் தினமும் பெருமானுக்கு நீரும் மலரும் அளித்து, தங்களது சித்தம் ஒன்றும் வண்ணம் பெருமானை தியானித்து வழிபடும் அடியார்களுக்கு அருளும் சிவபெருமான் உறையும் தலமாக விளங்குவது சாய்க்காடு தலமாகும். இந்த தலம், யானைத் தந்தங்கள் மற்றும் வளமான மயிற்பீலிகளைக் அடித்துக் கொண்டு வந்து கரை சேர்ப்பதும், துள்ளிக் குதித்து பாய்ந்து வருவதும் ஆகிய பொன்னி நதி கடலுடன் பொருந்தும் காவிரிப் பூம்பட்டினத்து  நகரில் உள்ளது இந்த சாய்க்காடு தலம்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/08/147-நித்தலும்-நியமம்-செய்து---பாடல்-1-3308451.html
3299163 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 7, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

நொம்பைந்து புடைத்து ஒல்கு நூபுரம் சேர் மெல்லடியார்
அம்பந்தும் வரிக் கழலும் அரவம் செய் பூங்காழிச்
சம்பந்தன் தமிழ் பகர்ந்த சாய்க்காட்டு பத்தினையும்
எம் பந்தம் எனக் கருதி ஏத்துவார்க்கு இடர் கெடவே


விளக்கம்:

நொம்=நோகும் வண்ணம்; பைந்து=பந்து; ஒல்கு=தளர்ச்சி அடைந்து; பூங்காழி=ஆழகிய சீர்காழி நகரம்; பந்தம்=பற்றுகோடு;

பொழிப்புரை:

புடைத்த பந்துகள் மோதுவதால் தளர்ச்சி அடையும் மென்மையான கால்களில் நூபுர அணியினை அணிந்து கொண்டு அழகிய பந்துகளும் கழற்சிக் காய்களும் விளையாடும் மகளிர் எழுப்பும் ஓசை நிறைந்து காணப்படும் அழகிய சீர்காழி நகரினைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன், சாய்க்காடுப் பெருமானை புகழ்ந்து பாடிய பத்து பாடல்களையும் தமது பற்றுக்கோடாக கருதி ஓதி, பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடும் அடியார்களின் இடர்கள் முற்றிலும் கெட்டுவிடும்.

முடிவுரை:

புகார் என்ற சொல்லினை நயமாக நான்கு அடிகளிலும் பயன்படுத்தி பதிகத்தின் முதல் பாடலை தொடங்கும் ஞானசம்பந்தர், பெருமானின் திருவடிகளைத் சாரும் அடியார்கள் இம்மையில் துன்பமேதும் இன்றியும் மறுமையில், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்று சிவலோக வாழ்க்கையினையும் பெற்று மகிழ்வார்கள் என்றும் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அருள் புரியும் பெருமானின் கருணைத் திறனைக் கற்றும் கேட்டும் அறிந்த சான்றோர்கள் அவனைத் தங்களது தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ளனர் என்று பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் கூறுகின்றார். கற்றோர்களின் செயலை அறிந்த நாமும், வாழ்க்கை நிலையாமையை உணர்ந்தவர்களாக, இன்றையிலிருந்தே தினமும் பெருமானை புகழ்ந்து பாடி நல்வினையை சேர்த்துக் கொள்ளலாம் என்று பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடும் நிலையினை சென்று அடைந்த பின்னர், பெருமானின் திருப்பாதங்களில் மலர்கள் தூவி வழிபட வேண்டும் என்று நான்காவது பாடலில் உணர்த்துகின்றார். சென்ற பாடலில் குறிப்பிட்ட வண்ணம் பெருமானின் திருவடிகளின் பெருமையை உணர்ந்து சரணடையும் மக்களே வாழ்வினில் உயர்ந்தவர்களாக கருதப்படுகின்றனர் என்று ஐந்தாவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஆறாவது பாடலில் பெருமானிடம் சரணடைந்த, அழியும் நிலையிலிருந்த ஒற்றைப் பிறைச் சந்திரன் மறுவாழ்வு பெற்றதை குறிப்பிடுகின்றார். ஏழாவது பாடலில், சாய்க்காட்டு பெருமானின் அடியார்கள் சொர்கத்தினும் உயர்ந்த சிவலோக வாழ்வினை பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்களாக இருப்பதால் சுவர்க்க லோக வாழ்வினையும் பொருட்படுத்தாமல் சிவலோக வாழ்வினையே சிறந்ததாக கருதி வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். எனவே இந்த சாய்க்காடு தலத்தினை அடையும் அடியார்களுக்கு இடர்கள் ஏதும் இல்லை என்று எட்டாவது பாடலில் கூறுகின்றனர். அளப்பதற்கு மிகவும் அரிதான பெருமையை உடைய பெருமானை தெய்வமாக போற்றாதவர்களின் அறிவினை ஞானமாக தான் கருதவில்லை என்று சம்பந்தர் சாடுவதை பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் நாம் காணலாம். மேலும் இந்த பாடலில் அளவிடமுடியாத பெருமானின் பெருமைகளை இடைவிடாது இசைப் பாடல்களாக மகளிர் பாடுகின்றனர் என்றும் கூறுகின்றார். சாய்க்காட்டு தலத்தின் அடியார்களின் தன்மையையும், அந்த அடியார்கள் பெறுகின்ற நன்மைகளையும் முந்திய பாடல்களில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் உலகத்தவரை சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் வீண் சொற்களை புறக்கணிக்குமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம், மாற்று மதத்தவர் உண்மையை திரித்துச் சொல்லும் வீண்பழிச் சொற்களை நாம் புறக்கணிக்கவேண்டும் என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது. பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், தேவாரப் பதிகங்களை பற்றுக்கோடாக கொண்டு, அந்த பதிகங்களை பாடி இறைவனைப் புகழும் அடியார்கள் துன்பங்கள் நீங்கப்பெற்று இன்பமுடன் வாழ்வார்கள் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. நாமும் தேவாரப் பாடல்களை பக்தியுடன் ஓதி, இம்மையில் துன்பங்கள் தீர்க்கப்பெற்று வாழ்வோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/07/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-11-3299163.html
3299162 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 6, 2019 06:46 PM +0530
பாடல் 10:

    குறம் காட்டு நால்விரலில் கோவணத்துக் கொலோவிப் போய்
    அறம் காட்டும் சமணரும் சாக்கியரும் அலர் தூற்றும்
    திறம் காட்டல் கேளாதே தெளிவு உடையீர் சென்று அடைமின்
    புறம் காட்டில் ஆடலான் பூம்புகார்ச் சாய்க்காடே

 
விளக்கம்:

குறம்=தொடை; கொலோவி=திரிந்து, உலாவி; அறம் காட்டும் சமணர்=தங்களது பொய்யான ஒழுக்கத்தை மறைத்து, சாமார்த்தியமாக பேசி, பல நூல்களை மேற்கோள் காட்டி, தாங்கள் பின்பற்றும் வழி அறத்தின் வழி போன்று காட்டும் சமணர்கள்; திறம்=தன்மை; அலர்=பழிச்சொல்; அந்நாளில் பெருமானின் அடியார்களாக இருந்த பலரையும், தங்களது சாமர்த்தியமான பேச்சினால், பெருமானைப் பழித்துக் கூறும் தங்களது பொய்களால் கவர்ந்து, சமணர்களும் புத்தர்களும் செயல்பட்டமையால், எச்சரிக்கையுடன் நடந்து கொண்டு பெருமானை தொடர்ந்து வழிபடவேண்டும் என்று உலகத்தவர்க்கு அறிவுரை கூறும் பாடல்.        

பொழிப்புரை:

தங்களது தொடைகளை வெளியே காட்டும் வகையில் நான்கு விரல் அகலத்தில் உள்ள கோவண ஆடையினை அணிந்தவர்களாக எங்கும் உலாவுபவர்களும், தங்களது பொய்களை  சாமர்த்தியமாக மறைத்து அறவழியில் நடப்பது போன்று பொய்யான தோற்றத்தை உருவாக்கும் சமணர்களும் புத்தர்களும், பெருமானை பழித்துச் சொல்லும் தன்மையை உடைய சொற்களை பொருட்படுத்தாமல், உலகத்தவரே, நீங்கள் தெளிவு உடைய மனத்தராக பூம்புகார் நகரினில் உள்ள சாய்க்காடு தலம் சென்றடைந்து, ஊருக்கு புறம்பாக உள்ள சுடுகாட்டில் நடனம் ஆடும் பெருமானின் திருவடிகளை சென்று சார்வீர்களாக.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/06/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-10-3299162.html
3299161 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, December 5, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    வையம் நீர் ஏற்றானும் மலர் உறையும் நான்முகனும்
    ஐயன்மார் இருவர்க்கும் அளப்பு அரிதால் அவன் பெருமை
    தையலார் பாட்டு ஓவாச் சாய்க்காட்டு எம் பெருமானைத்
    தெய்வமாப் பேணாதார் தெளிவு உடைமை தேறோமே
 

விளக்கம்:

வையம்=பூமி, நீர் ஏற்றான்=தானமாக ஏற்றுக்கொண்டு மகாபலி சக்ரவர்த்தி தத்தமாக அளித்த நீரினை ஏற்றுக்கொண்ட திருமால். முதலில் வாமனனாக சென்று மூன்றடி மண்ணினை  தானமாக கேட்ட திருமால், மகாபலி அதனை தருவதற்கு ஒப்புக்கொண்டதை உணர்த்தும் பொருட்டு, வாமனரின் கையினில் நீர் வார்த்தான். இவ்வாறு நீர் வார்ப்பதை தத்தம் செய்தல் என்று கூறுவார்கள். வாமனனாக சென்ற திருமால், நீரினை ஏற்ற பின்னர், திரிவிக்ரமனாக மாறி தனது இரண்டு அடிகளால் மூன்று உலகங்களையும் அளந்தார் என்று பாகவதம் உணர்த்துகின்றது. ஐயன்=தலைவன்; தையலார்=மகளிர்; ஓவா=இடை விடாத; தேறோம்=மதிக்க மாட்டோம். சென்ற எட்டு பாடல்களில் பெருமானின் அடியார்கள் பெரும் நன்மையினையும் அவர்களின் தன்மையையும் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் தலத்து மகளிர் இடைவிடாது பெருமானின் பெருமையை பாடுகின்றனர் என்று கூறுகின்றார்.    
  
பொழிப்புரை:

மூன்றடி மண்ணினை தானமாகப் பெற்று இரண்டு அடிகளால் மூவுலகத்தையும் அளந்த ஆற்றல் படைத்த திருமாலும், தாமரை மலரின் மேல் உறையும் பிரமனும், அவர்கள் இருவரும் தலைவர்களாக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் இருவரும் தனது திருமேனியின் நீளத்தினை அளந்து அடியையும் முடியையும் காண முடியாத வண்ணம், பெருமை மிகுந்த நீண்ட தழலுருவாக நின்றவன் சிவபெருமான். இது போன்று பல பெருமானின் பெருமைகளை மகளிர் இடைவிடாது பாடும் தலம் சாய்க்காடு ஆகும். இந்த தலத்தில் உள்ள பெருமானின் பெருமைகளை உணர்ந்து அவனை தெய்வமாக போற்றாத மனிதர்களின் அறிவினை ஞானம் என்று கருதி நாம் மதிக்கமாட்டோம்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/05/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-9-3299161.html
3299160 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 4, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    தொடல் அரியது ஒரு கணையால் புரம் மூன்றும் எரி உண்ணப்
    பட அரவத்து எழில் ஆரம் பூண்டான் பண்டு அரக்கனையும்
    தட வரையால் தடவரைத் தோள் ஊன்றினான் சாய்க்காட்டை
    இட வகையா அடைவோம் என்று எண்ணுவார்க்கு இடர் இலையே   
    

விளக்கம்:

சென்ற பாடலில் பெருமானின் அடியார்களின் மனப்பாங்கினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் அத்தகைய அடியார்களுக்கு இடர்கள் ஏதும் இல்லை என்று கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் திரிபுரத்து அரக்கர்களின் கோட்டைகளை எரித்த அம்பின் தன்மையை தொடலரிய கணை என்று கூறுகின்றார். அக்னியை முனையாகக் கொண்ட அம்பினை எவ்வாறு மற்றவர்களால் எவ்வாறு தொடமுடியும். தடவரை=அகன்ற மலை;

பொழிப்புரை:

தனது நுனியினில் அக்னியைக் கொண்டுள்ள தன்மையால், வெம்மை உடைத்தாக உள்ளமையால் எவரும் தொடுவதற்கு மிகவும் அரியதாக காணப்படும் அம்பினைக் கொண்டு திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் நெருப்பினால் எரித்து அழித்த பெருமான், படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பினை அழகிய அணிகலனாகக் கொண்டுள்ளான்.

பண்டைய காலத்தில் அரக்கன் இராவணனின் அகன்ற தோள்களை, தனது கால் பெருவிரலால் பெரிய கயிலை மலையினை அழுத்தி, அடர்த்து நெரித்து, அரக்கனது வலிமையை அடக்கியவன் சிவபெருமான். அவன் வீற்றிருக்கும் தலமாகிய சாய்க்கட்டினை சிறந்த தலமாக கருதி, அதனைச் சென்றடைந்து இறைவனை வணங்குவோம் என்று எண்ணும் அடியார்களுக்கு துன்பங்கள் ஏதும் ஏற்படாது.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/04/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-8-3299160.html
3299159 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 3, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

மங்குல் தோய் மணிமாடம் மதி தவழு நெடு வீதிச்
சங்கு எலாம் கரை பொருது திரை புலம்பும் சாய்க்காட்டான்
கொங்கு உலா வரி வண்டு இன்னிசை பாடு மலர்க் கொன்றைத்
தொங்கலான் அடியார்க்குச் சுவர்கங்கள் பொருள் அலவே

விளக்கம்:

சென்ற பாடலில் பெருமானின் அடியானாகிய சந்திரன் பெற்ற பயனை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், பெருமானின் அடியார்களின் மனப்பாங்கினை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபெருமானின் அடியார்கள் சுவர்கத்தை ஒரு பொருட்டாக கருத மாட்டார்கள் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். மண் புகார் வான் புகுவர் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானது அடியார்கள் நிலவுலகத்தில் மீண்டும் புகாமலும் தேவர்களின் உலகத்திற்கு செல்லாமலும் முக்தி உலகத்தினை அடைவார்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது இத்தகைய அடியார்களை குறிப்பிட்டு பாடியதோ என்று தோன்றுகின்றது. கொங்கு=நறுமணம்; தொங்கல்=மாலை; பொருது=பொருத்தி சேர்க்கும்; திரை=அலைகள்; புலம்பும்=ஒலிக்கும்;

பொழிப்புரை:

வானில் உள்ள மேகங்களைத் தொடும் வண்ணமும் சந்திரன் தவழும் வண்ணமும் உயர்ந்த மாடங்களைக் கொண்ட நீண்ட வீதிகளை உடையதும், சங்குகளைத் தங்களது கரங்களால் கொணர்ந்து கரையில் சேர்க்கும் கடல் அலைகளின் ஓயாத ஆரவாரம் கேட்பதும் ஆகிய சாய்க்காடு தலத்தினில் உறைபவன் சிவபெருமான். தனது நறுமணத்தால், உடலில் வரிகளைக் கொண்டுள்ள வண்டுகளைக் கவர்ந்து அவ்வாறு வந்த வண்டுகள் தேன் உண்ட களிப்பினில் இன்னிசை பாடும் வண்ணம் அவற்றை கிறங்கடிக்கும் கொன்றை மலர்களால் அமைந்த மாலையினை அணிந்த பெருமானின் அடியார்கள் சுவர்கம் தரும் இன்பத்தினை ஒரு பொருட்டாக கருத மாட்டார்கள். ஏனெனில், சுவர்கம் தரும் இன்பத்தை விட மிகவும் சிறந்ததும் என்றும் அழியாத பேரானந்தத்தை தரும் சிவலோகத்தை சென்று அடைவதையே அவர்கள் விரும்புவார்கள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/03/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-7-3299159.html
3299157 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 2, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    சாந்தாக நீறு அணிந்தான் சாய்க்காட்டான் காமனை முன்
    தீந்து ஆகம் எரி கொளுவச் செற்று உகந்தான் திருமுடி மேல்
    ஓய்ந்து ஆர மதி சூடி ஒளி திகழும் மலைமகள் தோள்
    தோய்ந்து ஆகம் பாகமா உடையானும் விடையானே

   
விளக்கம்:

தீந்து=தீய்ந்து; சாந்து=சந்தனம்; ஆகம்=உடம்பு; கொளுவ=கொள்ளும் வண்ணம்; கொள்ள என்ற தன்வினைச் சொல்லின் பிறவினைச் சொல்லாக வருவது கொளுவ; செற்று=வென்று; ஓய்ந்து=தனது கவலைகளிலிருந்து ஒய்வு பெற்று; ஆர=பொருந்த; பெருமானின் அடியார்கள் உலகத்தவரால் மிகவும் உயர்வாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்று சென்ற பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில், பெருமானை வழிபட்டு, அவரது அடியான் சந்திரன் அடைந்த பயனை குறிப்பிடுகின்றார். மன்மதனை வெற்றி கொண்ட பெருமான் என்பதற்கு இரண்டு விதமாக பெரியோர்கள் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். மன்மதன் தனது கணைகளால் தாக்கிய பின்னரும், தொடர்ந்து தவம் செய்தவர் பெருமான் என்றும், மன்மதனின் உதவி ஏதும் தேவைப்படாமல் பார்வதி தேவியை திருமணம் புரிந்து கொண்டவர் என்றும், இரு வகையிலும் மன்மதனை வெற்றி கொண்ட நிலை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.          

பொழிப்புரை:

திருநீற்றினை, நறுமணம் வீசும் சந்தனமாக பாவித்துத் தனது திருமேனியில் பூசிக் கொள்பவன் சாய்க்காடு தலத்தில் பொருந்தி உறையும் பெருமான். மன்மதனின் உடல் தீய்ந்து எறியும் வண்ணம் அவனை வெற்றி கொண்டு மகிழ்ந்தவன் ஆவான். நாளுக்கு நாள் தனது கலைகள் தேய்ந்து, ஒற்றைப் பிறையுடன் முழுவதும் அழிந்து விடும் நிலையில் இருந்த பிறைச் சந்திரனின் கவலைகள் முற்றிலும் ஓயும் வண்ணம், பிறைச்சந்திரனை தனது சடையில் அணிந்து கொண்டு, சந்திரன் அழியாமல் தொடர்ந்து ஒளிவீசும் வண்ணம் அருள் புரிந்தவன் பெருமான். மலைமகளின் தோளினில் தோய்ந்த பெருமான், மலைமகளை  தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துக் கொண்ட பெருமான், இடபத்தினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டவர் ஆவார்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/02/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-6-3299157.html
3299155 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 1, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

கோங்கு அன்ன குவி முலையாள் கொழும் பணைத் தோள் கொடியிடையைப்
பாங்கென்ன வைத்து உகந்தான் படர்சடை மேல் பால் மதியம்
தாங்கினான் பூம்புகார்ச் சாய்க்காட்டான் தாள் நிழல் கீழ்
ஓங்கினார் ஓங்கினார் என உரைக்கும் உலகமே

விளக்கம்:

பதிகத்தின் மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது பாடல்கள் மூலம், பெருமானின் வழிபாட்டினில் நம்மை ஈடுபடுத்திய சம்பந்தர், பெருமானை வழிபடுவதால் நாம் உயர்ந்தவர்களாக உலகத்தவரால் மதிக்கப்படுவோம் என்று கூறுகின்றார். கோங்கு=கோங்கின் அரும்பு; கொழும்=செழிப்பான; பணை=மூங்கில்; பாங்கு=பக்கம்; பாங்கென்ன வைத்து=ஒரு பாகத்தில் வைத்து; சாய்க்காட்டான் என்று தலத்து இறைவனின் திருநாமம் இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.
 
பொழிப்புரை:

கோங்கின் அரும்பு போன்று குவிந்த மார்பகங்களையும், செழித்து வளர்ந்த மூங்கில் போன்ற அழகான தோள்களையும், கொடி போன்று துவளும் மெல்லிய இடையினையும் கொண்டுள்ள பிராட்டியைத் தனது உடலின் இடது பாகத்தினில், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வைத்தவரும், தனது படர்ந்த சடையின் மீது பால் நிறத்தினில் அமைந்த பிறைச் சந்திரனை தாங்கியவரும் ஆகிய இறைவன் பூம்புகார் சாய்க்காடு தலத்தினில் உறைகின்றான். அவனது  திருப்பாதங்களின் நிழலில் தங்கி உய்வினை அடைந்தவர்களே வாழ்க்கையினில் உயர்ந்தவர்களாக உலகத்தவரால் கருதப் படுவார்கள்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/dec/01/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-5-3299155.html
3299153 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 30, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    கட்டு அலர்த்த மலர் தூவிக் கை தொழுமின் பொன் இயன்ற
    தட்டு அலர்த்த பூஞ்செருந்தி கோங்கு அமரும் தாழ் பொழில் வாய்
    மொட்டு அலர்த்த தடம் தாழை முருகு உயிர்க்கும் காவிரிப்பூம்
    பட்டினத்துச் சாய்க்காட்டு எம் பரமேட்டி பாதமே
  

விளக்கம்:

சென்ற பாடலில் பெருமானைக் குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு, நமக்கு நல்வினைகளைத் தேடித் தரும் என்று உணர்த்திய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அத்தகைய வழிபாட்டினை எவ்வாறு தொடங்குவது என்பதை கற்றுக் கொடுக்கின்றார். கட்டு அலர்த்த=அரும்பாக இருந்த நிலை கட்டப்பட்ட நிலை என்று சொல்லப் படுகின்றது. பூவின் நறுமணமும் பூவினில் உள்ள தேனும் எவரும் உணரமுடியாத வண்ணம் இருக்கும் நிலை என்பதால் கட்டுண்ட நிலை என்று சொல்வது மிகவும் நயமாக உள்ளது. கட்டு அலர்த்த மலர் என்று குறிப்பிட்டு, அப்போது மலர்ந்த மலர்கள் என்பதை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். இயன்ற= போன்று; முருகு=மணம்; உயிர்க்கும்=வெளியே பரப்பும்;

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, அரும்பாக கட்டுண்ட நிலையிலிருந்து விடுபட்டு அப்போது மலர்ந்த மலர்களை பெருமானின் திருமேனி மீது தூவி வழிபடுவீர்களாக. மலர்ந்து பொன் தட்டு போன்று காணப்படும் பூக்களை உடைய செருந்தி கொன்றை மரங்களை உடைய சோலையினில், தாழ்ந்த இடத்தினில் உள்ள தாழையின் அரும்புகள் மலர்ந்து மணத்தினை வெளியே பரப்பும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் சாய்க்காடு தலத்தில் உறையும் பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானின் திருப்பாதங்களை தொழுவீர்களாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/30/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-4-3299153.html
3299152 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 29, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    நீ நாளும் நெஞ்சே நினை கண்டாய் யார் அறிவார்
    சாநாளும் வாழ்நாளும் சாய்க்காட்டு எம் பெருமாற்கே
    பூ நாளும் தலை சுமப்ப புகழ் நாமம் செவி கேட்ப
    நா நாளும் நவின்று ஏத்தப் பெறலாமே நல்வினையே

விளக்கம்:

பெருமானின் கருணைத் தன்மையினை புரிந்து கொண்ட சான்றோர்கள், அவனது திருப்பாதங்களைச் சார்ந்தும் அவனைத் தங்களது தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்டும் அவனைப் பணிந்து வணங்குகின்றனர் என்று முதல் இரண்டு பாடல்களில் உணர்த்திய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் நாமும் அவ்வாறு செய்யவேண்டும் என்று நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார்.  சாநாள்=இறக்கும் நாள்; உலகில் ஒருவர் எவ்வளவு நாட்கள் இருப்பர், என்று இறப்பர் என்பதை எவரும் அறிய முடியாது என்பதால் ஒருவன் தாமதம் ஏதும் செய்யாமல், இப்போதிலிருந்தே பெருமானை நாள்தோறும் வழிபடத் தொடங்க வேண்டும் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. தனது நெஞ்சத்திற்கு அறிவுரை சொல்வது போல், சம்பந்தர் நமக்கு அறிவுரை சொல்லும் பாடல். பெருமானை தினந்தோறும் வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது போல், அப்பரும் சுந்தரரும் உணர்த்தும் பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

குறுக்கை வீரட்டம் தலத்து பாடல் ஒன்றினில் (4.49.2) தினமும் பெருமானை வழிபட்டுவந்த  அந்தணச் சிறுவனை காப்பாற்றும் பொருட்டு கூற்றுவனை குமைத்த பெருமானின் செய்கை  குறிப்பிடப்படுகின்றது. சாற்று நாள்=சிவபெருமான், மார்க்கண்டேயரின் தந்தை மிருகண்டு முனிவருக்கு, குழந்தை வரம் அருளிய போது, ஆயுட்காலம் பதினாறு வருடங்கள் என்று வரையறுத்து சிறுவனின் ஆயுட்காலம் முடியும் நாளினை குறிப்பிட்டது.

    நீற்றினை நிறையப் பூசி நித்தலும் நியமம் செய்து
    ஆற்று நீர் பூரித்து ஆட்டும் அந்தணாளரைக் கொல்வான்
    சாற்று நாள் அற்றது என்று தருமராசர்க்காய் வந்த
    கூற்றினைக் குமைப்பர் போலும் குறுக்கை வீரட்டனாரே   

ஆலவாய் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (3.52.5) ஞானசம்பந்தர் தேவர்கள், பெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் தனது சிந்தையில் நினையாமல் தினமும் வாழ்கின்றனர் என்று கூறுகின்றார். சிறுவர்களாக இருந்த போதிலும் பெருமானின் பெருமையினை புரிந்து கொண்டு பெருமானுக்கு தொண்டு செய்த, சண்டீசர் மற்றும் மார்க்கண்டேயர் ஆகியோரை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

    கோலமாய நீள் மதில் கூடல் ஆலவாயிலாய்
    பாலனாய தொண்டு செய்து பண்டும் இன்றும் உன்னையே
    நீலமாய கண்டனே நின்னை அன்றி நித்தலும்
    சீலமாய சிந்தையில் தேர்வதில்லை தேவரே  

தினமும் பெருமானை நினைத்து வணங்க வேண்டும் என்ற உறுதிப்பாட்டில் எந்த விதமான  நெகிழ்வோ தளர்ச்சியோ இல்லாமல் விருப்பத்துடன் பெருமானை வணங்க வேண்டும் என்பதை இங்கே உணர்த்தும் அப்பர் பிரான் அருளிய கழிப்பாலைத் தலத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். நெளிவு=நெகிழ்வு, தளர்ச்சி: வளி=மூச்சுக் காற்று; உணவு இல்லாமலும் தண்ணீர் இல்லாமலும் சில நாட்கள் சிலர் வாழலாம், ஆனால் காற்றின்றி எவரும் வாழ முடியாது. எனவே அனைவரையும், தவத்தினில் ஈடுபட்டு உணவின்றி, தண்ணீரின்றி வாழும் முனிவர்களையும் உள்ளடக்கி, வளியுண்டார் என்று, அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார்.

நேரிழையாள்=சிறந்த ஆபரணங்களை அணிந்தவள், இங்கே உமையம்மை: கண்டல்=தாழை:

      நெளிவு உண்டாக் கருதாதே நிமலன் தன்னை நினைமின்கள் நித்தலும்  நேரிழையாள் ஆய
    ஒளி வண்டார் கருங்குழலி உமையாள் தன்னை ஒரு பாகத்து அமர்ந்து அடியார்         உள்கி ஏத்த
   களி வண்டார் கரும்பொழில் சூழ் கண்டல் வேலிக் கழிப்பாலை மேய கபாலப்பனார்
   வளி உண்டார் மாயக் குரம்பை நீங்க வழிவைத்தார்க்கு அவ்வழியே போதும் நாமே  

 
இயல்பாகவே மலங்களிலிருந்து நீங்கிய பெருமானை தினமும் நினைக்கவேண்டும் என்ற உறுதிப்பாட்டில் எந்தவிதமான தளர்ச்சியும் இல்லாமல், அவனை விருப்பத்துடன் நீங்கள் நினைப்பீர்களாக. அழகிய ஆபரணங்களை அணிந்தவளும் ஒளியுடன் திகழும் வண்டுகள் மொய்க்கும் அடர்ந்த கூந்தலை உடையவளும் ஆகிய உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவனாக விளங்கும் பெருமானை அவனது அடியார்கள் தங்கள் உள்ளத்தினில் தியானம் செய்து வணங்கி வழிபடுகின்றார்கள். அதிகமான தேனைக் குடித்ததால் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் திரியும் வண்டுகள் நிறைந்த அடர்ந்த சோலைகளுக்கு, தாழை மடல்கள் வேலியாக விளங்கும் கழிப்பாலை தலத்தில் உறைபவரும், கையினில் கபாலம் ஏந்தியவரும் ஆகிய சிவபெருமான், காற்றை உட்கொள்வதால் நிலைத்து நிற்கும் தன்மை படைத்த இந்த உடலினை நிலையாக நீத்து, இனி மற்றொரு பிறவி எடுக்காத வண்ணம் இருக்கும் வழியை நமக்கு அமைத்துக் கொடுத்துள்ளார், அந்த வழியே நாமும் சென்று நிலையான இன்பம் அடைவோமாக என்று அப்பர் பிரான் நமக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும் பாடல்.

கோளிலி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தினில், குண்டையூர் கிழார் தனக்கு அளித்த நெற்குவியலை திருவாரூர் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு பெருமான் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று கூறும் சுந்தரர், தனது தகுதியை குறிப்பிட்டு பெருமான் உதவி செய்ய வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். அவரது தகுதி தான் யாது. நீண்ட காலமாக தினமும் பெருமானை நினைத்தவாறு தொடர்ந்து தினமும் கை தொழுது வந்ததே தனது தகுதி என்று சுந்தரர் இங்கே கூறுகின்றார். தினமும் தவறாது கைதொழுது வந்தால், பெருமானிடம் எந்த உதவியையும் உரிமையுடன் கோரும் தகுதி கிடைக்கும் என்பது சுந்தரரால் நமக்கு உணர்த்தப் படுகின்றது. அட்டித்தருதல்=சேர்ப்பித்தல்;

    நீள நினைந்து அடியேன் உனை நித்தலும் கை தொழுவேன்
    வாளன கண் மடவாள் வாடி வருந்தாமே
    கோளிலி எம்பெருமான் குண்டையூர் சில நெல்லுப் பெற்றேன்
    ஆளிலை  எம்பெருமான் அவை அட்டிதரப் பணியே
 

திருக்கழுக்குன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.81.3) சுந்தரர், நஞ்சணிந்த கண்டனாகிய பெருமானை தினமும் வணங்கி நமது வினைகளை முற்றிலும் போக்கிக் கொள்ளுமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். மாமணிச் சோதியான்=மாணிக்கம் ;போன்று ஒளிவீசுபவன்;  காளகண்டன்=ஆலகால விடத்தினை கழுத்தினில் தேக்கியவன்.

    நீள நின்று தொழுமின் நித்தலும் நீதியால்
    ஆளும் நம்ம வினைகள் அல்கி அழிந்திடத்
    தோளும் எட்டும் உடைய மாமணிச் சோதியான்
    காளகண்டன் உறையும் தண் கழுக்குன்றமே
 

நவின்று=விருப்பத்துடன்; புகழ்நாமம்=பெருமானது புகழினை குறிப்பிடும் திருநாமங்கள்; கங்காதரர், காலகாலர், நடராஜர், திரிபுராந்தகர், கஜசம்ஹாரர், மாதொருபாகர், பிக்ஷாடனர்,  சந்திரசேகரர், பாசுபதர், போன்ற திருநாமங்கள் அவரது கருணையையும் ஆற்றலையும் உணர்த்தும் வண்ணமாக அமைந்துள்ளன. இந்த பாடலில் நமது தலை பெருமானுக்கு அர்ச்சனை செய்ய பயன்படும் பூக்களை சுமந்து செல்லவேண்டும் என்றும் காதுகள் அவனது புகழினை உணர்த்தும் திருநாமங்களை கேட்க வேண்டும் என்றும் நமது நா விருப்பத்துடன் அவனது பெயரினை சொல்லவேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது அப்பர் பெருமான் அருளிய அங்கமாலை பதிகத்து பாடல்களை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. நமது செவிகள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.9.3) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    செவிகாள் கேண்மின்களோ - சிவன்     எம்மிறை செம்பவள
    எரி போல் மேனிப் பிரான் திறம் எப்போதும் செவிகாள் கேண்மின்களோ

மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் (பதிக எண்: 5.90), அப்பர் பிரான். சிவபிரானின் புகழினைக் கேளாத செவியினை உடையவர்கள் இழிந்தவர்கள் என்று சாடுவதையும், அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையினை வீணாகக் கழித்து மண்ணோடு மண்ணாகி மங்குவதைத் தவிர, பயனுள்ள செயல்கள் ஏதும் செய்வதில்லை என்றும் கூறுவதை நாம் உணரலாம். சுரை=உட்குழி; தோளாத சுரை=துளையிடப்படாத உட்குழி.

    ஆளாகார் ஆள் ஆனாரை அடைந்து உய்யார்
    மீளா ஆட்செய்து மெய்ம்மையுள் நிற்கிலார்
    தோளாத சுரையோ தொழும்பர் செவி
    வாளா மாய்ந்து மண்ணாகிக் கழிவரே

வலஞ்சுழி தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகத்தில் அப்பர் பிரான், சிவபெருமானின் புகழினைக் கேளாத மனிதர்களை துளையிலாச் செவித் தொண்டர்கள்  என்று குறிப்பிடுகின்றார். செவித்துளை வழியாக ஒலி அலைகள் புகுந்து செவிப்பறை மீது மோதுவதால் தான் நம்மால் பல்வேறு ஒலிகளை உணரமுடிகின்றது சிவபிரானின் புகழைக் கேட்காத செவிகள், செவிகள் என்று அழைக்கப்படும் தகுதியை இழந்துவிட்டதால், அவற்றை துளையிலாச் செவிகள் என்று குறிப்பிடும் இந்த பாடல் (5.66.3) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இளைய காலத்தினை, சிவபெருமானின் புகழைக் கேட்காது வீணே கழித்திருந்தாலும், இப்போதாவது அவனைப் பற்றுக்கோடாகக் கருதி உய்யவேண்டும் என்ற அறிவுரை இங்கே கூறப்படுகின்றது. முதிய காலத்தில், முதுகு வளைத்து கூனாக மாறிவிடும் நிலை, இங்கே வளையும் காலம் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது.  

    இளைய காலம் எம்மானை அடைகிலாத்
    துளையிலாச் செவித் தொண்டர்காள் நும்முடல்
    வளையும் காலம் வலஞ்சுழி ஈசனைக்
    களைகணாகக் கருதி நீர் உய்ம்மினே  
 

ஆமாத்தூர் தலத்துப் பதிகத்தின் (2.44) பாடலில் சம்பந்தர், சிவபெருமானின் புகழை கேட்காத காதுகள், காதுகளே அல்ல என்று கூறுகின்றார். தாள்=திருவடி. நம்பன்=விருப்பத்திற்கு உரியவன்; ஆள் ஆனார்=அடிமையாக மாறியவர்கள். சிவபிரானது திருநாமத்தையும் அவனது புகழினையும் கேட்ட அடியார்கள் அவன் மீது பெருவிருப்பு கொண்டு அவனுக்கு அடியவர்களாக மாறி, அவனைப் புகழ்ந்து வணங்கினார்கள் என்று இங்கே கூறுகினார். அவ்வாறு மாறாத மனிதர்களின் செவிகள் செவிட்டுச் செவிகள் என்று சாடுவதை நாம் உணரலாம். சிவபிரானை வழிபடாத மனிதர்களை ஆளாகார் (மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில்) என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவதை நாம் உணர்ந்தோம். அதே கருத்து உடன்மறையாக சம்பந்தர் கூறுவதை நாம் இங்கே காணலாம். சிவபெருமானைத் தொழும் அடியார்களை ஆளானார் என்று கூறுகின்றார். இதன் மூலம், சிவபிரானைத் தொழாத மனிதர்கள் ஆளாகாதார் என்பது உணர்த்தப்படுகின்றது.

    தாளால் அரக்கன் தோள் சாய்த்த தலைமகன் தன்
    நாள் ஆதிரை என்றே நம்பன் தன் நாமத்தால்
    ஆளானார் சென்று ஏத்தும் ஆமாத்தூர் அம்மானைக்
    கேளார் செவி எல்லாம் கேளாச் செவிகளே

செவிகளின் செயல் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் சில பாடல்களை சிந்தித்த நாம் இப்போது நமது வாய் என்ன செய்யவேண்டும் என்று கூறும் அங்கமாலை பதிகத்து பாடலை (4.9.5) காண்போம்.

    வாயே வாழ்த்து கண்டாய் - மதயானை உரி போர்த்துப்
    பேய் வாழ் காட்டகத்து ஆடும் பிரான் தன்னை வாயே வாழ்த்து கண்டாய்

மேலே குறிப்பிட்ட ஆமாத்தூர் பதிகத்தின் (2.44) இன்னொரு பாடலில் சம்பந்தர், சிவபெருமானின் புகழினைக் கூறாத நாக்கினை உடையவர்கள், நாவிருந்தும் ஊமையராக கருதப் படுவார்கள் என்ற கருத்தினில், ஆமாத்தூர் அம்மானைக் கூறாத நா எல்லாம் கூறாத நாக்களே என்று கூறுகின்றார்.

    மாறாத வெங்கூற்றை மாற்றி மலைமகளை
    வேறாக நில்லாத வேடமே காட்டினான்
    ஆறாத தீயாடி ஆமாத்தூர் அம்மானைக்
    கூறாத நா எல்லாம் கூறாத நாக்களே

மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில், அப்பர் பிரான், தான் தனது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியினை, சிவபிரானை வாழ்த்தி துதிக்காமல் கழித்து விட்டதை நினைந்து மனம் வருந்துவதை நாம் உணரலாம். சிவபெருமானை அந்நாள் வரை நினைக்காது இருந்ததால் தனது மனம் அறியாமையில் மூழ்கி இருந்தது என்பதை உணர்த்தும் வகையில் மடநெஞ்சம் என்று அப்பர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

வாழ்த்த வாயும் நினைக்க மட நெஞ்சும்
தாழ்த்த சென்னியும் தந்த தலைவனைச்
சூழ்த்த மா மலர் தூவித் துதியாதே
வீழ்த்தவா வினையேன் நெடும் காலமே

கழிப்பாலை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (பதிக எண்: 4.30) ஒரு பாடலில் அப்பர் பிரான், நமக்கு வாயினை சிவபெருமான் அளித்தன் காரணம், அவனை வாழ்த்துவதற்கு என்று குறிப்பிடுகின்றார். வாமன் என்று இங்கே தனது உடலின் இடது பாகத்தில் ஏற்றுக்கொண்ட உமை அம்மையை குறிப்பிடுகின்றார். உமை அம்மையை வணங்காமல், சிவபெருமானை மட்டும் வணங்கியவராக இருந்தவர் பிருங்கி முனிவர். சிவபெருமானும் அன்னையும் ஒருவருக்கொருவர் நெருங்கி அமர்ந்திருந்த போதும், அவர்களின் இடையே ஒரு வண்டு வடிவத்தில் புகுந்து, சிவபெருமானை மட்டும் வலம் வந்த அடியாராகத் திகழ்ந்தவர் பிருங்கி முனிவர். உமை அம்மையை, தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டதன் மூலம், பிருங்கி முனிவர் உமையம்மையை வழிபடுமாறு செய்தவர் சிவபெருமான். மாதொரு பாகனாக காட்சி தரும் திருச்செங்கோடுத் தலத்தில், அர்த்தநாரீஸ்வரர் சன்னதியில், நாம் கோலை ஊன்றியபடி நடக்கும் பிருங்கி முனிவரின் உருவத்தையும் காணலாம்.

வாமன் என்ற சொல் வாமனன் என்ற சொல்லின் திரிபு என்று விளக்கம் அளித்து, வாமனனாக உருவெடுத்த திருமாலை குறிக்கும் சொல் என்றும் கூறுவார்கள். திருமாலைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றதன் மூலம், அனைவரும் திருமாலை வணங்க வைத்த சிவபெருமான் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஆ மன் நெய்=பசுக்கள் அளிக்கும், பால், தயிர், நெய் முதலான பொருட்கள்.

    வாமனை வணங்க வைத்தார் வாயினை வாழ்த்த வைத்தார்
    சோமனைச் சடை மேல் வைத்தார் சோதியுள் சோதி வைத்தார்
    ஆ மன் நெய் ஆட வைத்தார் அன்பென்னும் பாசம் வைத்தார்
    காமனைக் காய்ந்த கண்ணார் கழிப்பாலைச் சேர்ப்பனாரே

நாவினுக்கு அருங்கலம் நமச்சிவாயவே என்று நமச்சிவாயத் திருப்பதிகத்தில், நமச்சிவாய மந்திரத்தை சொல்லும் நாக்கினை புகழ்ந்து கூறும் அப்பர் பிரான், நமச்சிவாய மந்திரத்தை சொல்லும் வாயினை திருவாய் என்று அடைமொழியுடன் ஈன்றாளுமாய் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் சிறப்பிக்கின்றார். பொலிதல் என்றால் அழகுடன் விளங்குதல் என்று பொருள். சிவபிரானின் நாமத்தை நாம் சொல்வதால் நமது வாய் அழகு பெற்று விளங்கும் என்ற கருத்தும் இங்கே கூறப்படுகின்றது. இந்த பாடல் மூலம், அப்பர் பிரான், நாம் திருநீறு இட்டுக் கொள்ளும் போது சிவாயநம என்ற மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும் என்று நமக்கு வழிகாட்டுகின்றார்.

    கருவாய்க் கிடந்து உன் கழலே நினையும் கருத்துடையேன்
    உருவாய்த் தெரிந்து உன் நாமம் பயின்றேன் உனது அருளால்
    திருவாய்ப் பொலியச் சிவாயநம என்று நீறு அணிந்தேன்
    தருவாய் சிவகதி நீ பாதிரிப் புலியூர் அரனே    
     

பொழிப்புரை:

நன்னெஞ்சே, தாம் என்று இறப்போம் என்பதையும் தாம் இந்த உலகில் இனியும் வாழும் நாட்கள் எத்தனை என்பதையும் அறிந்தவர் எவரும் இல்லை; எனவே நீ சாய்க்காடு தலத்தினை சென்றடைந்து, பெருமானுக்கு தேவையான பூக்களை உனது தலையில் சுமந்து கொண்டு சென்று தொண்டு புரிவாயாக. மேலும் அவனது புகழினை உணர்த்தும் அவனது திருநாமங்களைக் கேட்டு, அவனது திருநாமங்களை உனது நாவினால் விருப்பத்துடன் நாள்தோறும் சொல்லிப் புகழ்ந்தால், நீ நல்வினைப் பயன்களைப் பெறலாம்.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/29/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-3-3299152.html
3299151 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 28, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

பேய்க்காடே மறைந்து உறைதல் புரிந்தானும் பூம்புகார்ச்
சாய்க்காடே பதியாக உடையானும் விடையானும்
வாய்க்காடு முது மரமே இடமாக வந்தடைந்த
பேய்க்கு ஆடல் புரிந்தானும் பெரியோர்கள் பெருமானே


விளக்கம்:

பேய்கள் உலவும் இடம் என்பதால், சுடுகட்டினை பேய்க்காடு என்று குறிப்பிடுகின்றார். விடையான்=இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டவன்; புகார் நகரத்தின் ஒரு பகுதியாக சாய்க்காடு தலம் விளங்கும் நிலை இங்கே புகார்ச் சாய்க்காடு என்ற தொடரால் உணர்த்தப் படுகின்றது. வாய்க்காடு=அகன்ற இடத்தினைக் கொண்டுள்ள காடு; முதுமரம்=பழமையான கல்லால மரம். பெருமானே என்ற சொல்லினை மூன்றாவது அடி மற்றும் நான்காவது அடிக்கு பொதுவான சொல்லாக கருதி பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

பேய்களின் பாடலுக்கு ஏற்ப பெருமான் நடமாடுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் இன்னம்பர் தலத்து பாடலை (4.100.3) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. தாம் செய்வது இன்னதென்று அறியாத நிலையில், தங்களுக்குள்ளே மாறுபட்டு நடனம் ஆடும் பேய்களுடன் இணைந்து நடனம் ஆடும் பெருமானின் திறமையை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். நடனக்கலை என்றால் என்ன என்று அறியாதன பேய்கள். எனவே எப்படி ஆடுவது என்பது குறித்து அவைகளின் இடையே ஒத்த கருத்து எழவில்லை. அதனால் ஒருவர் ஆட்டத்திற்கும் மற்றொருவர் ஆட்டத்திற்கும் இடையே ஒற்றுமை ஏதும் இல்லாமல் நெறிமுறை தவறி ஆடிய ஆட்டம். இத்தகையவர்களுடன் கூடி ஆடுவதே கடினம்; அதிலும் அவர்களின் நடனத்துடன் இணைந்து ஆடுவது என்பதை நம்மால் நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாது. ஆனாலும் சிவபிரான் பேய்களுடன் இணைந்து சாமர்த்தியமாக ஆடியதாக அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார்.

சுணங்கு நின்று ஆர் கொங்கையாள் உமை சூடின தூமலரால்
வணங்கி நின்று உம்பர்கள் வாழ்த்தின மன்னு மறைகள் தம்மில்
பிணங்கி நின்று இன்ன என்று அறியாதன பேய் கணத்தோடு
இணங்கி நின்று ஆடின இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே

பேய்கள் பாட பெருமான் பெருநடனம் ஆடுகின்றான் என்று பல திருமுறைப் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். நெய்த்தானம் தலத்தின் மீது பாடிய பதிகத்தின் பாடலில் (1.13.3) பேய்கள் பாட நடமாடிய பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். நெய் என்ற சொல் எதுகை கருதி நேய் என்று நான்காவது அடியில் வந்துள்ளது. நே என்ற சொல் நேயம் என்ற சொல்லின் சுருக்கமாக கருதி அடியார்கள் தங்களது நீராட்ட மகிழ்ந்து உறையும் இறைவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.

பேயாயின பாடப் பெருநடம் ஆடிய பெருமான்
வேயாயின தோளிக்கொரு பாகம் மிக உடையான்
தாயாகிய உலகங்களை நிலைபேறு செய்த பெருமான்
நேயாடிய பெருமான் இடம் நெய்த்தானம் எனீரே

அடியார்களின் அன்பினால் நீராட்டப்படும் இறைவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது அப்பர் அருளிய பாவனாசத் திருப்பதிகத்தின் பாடலை (4.15.11) நமது நினைவுக்கு, கொண்டு வருகின்றது. நமது சிந்தனையில் தோன்றும் அன்பு வெள்ளத்தில் பெருமானை நீராட்டி, அழகிய தமிழ் பாடல்களை அவனது திருவடியில் சேர்த்து, எமது தந்தையே பெருமானே என்று வழிபடும் அடியார்களின் பாவங்கள் முற்றிலும் நாசமாகிவிடும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். மனம், வாக்கு, காயம் ஆகிய மூன்றும் இறை வழிபாட்டில் நிலைத்து நிற்கவேண்டும் என்பதை, இறைவனை நமது சிந்தையில் இருத்தி சிந்தையின் எண்ணங்களால் அவனை நீராட்டி, சொல்மாலைகளால் அவனைப் புகழ்ந்து பாடி, மலர்களை அவனது திருவடியில் சேர்த்து வழிபடவேண்டும் என்று கூறுகின்றார். மூரி=வலிமை மிகுந்த

முந்தி தானே முளைத்தானை மூரி வெள்ளேறு ஊர்ந்தானை
அந்திச் செவ்வான் படியானை அரக்கன் ஆற்றல் அழித்தானை
சிந்தை வெள்ளப் புனலாட்டி செஞ்சொல் மாலை அடி சேர்த்தி
ஏந்தைப் பெம்மான் என்னெம்மான் என்பார் பாவம் நாசமே

இடைமருதூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (2.56.3) பூதங்களின் பாடலுக்கு ஏற்ப பெருமான் சுழன்று சுழன்று, தனது கையினில் தீச்சுடரினை ஏந்தியவாறு நடமாடுவதாக சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.

அழல் மல்கும் அங்கையில் ஏந்திப் பூதம் அவை பாடச்
சுழல் மல்கும் ஆடலீர் சுடுகாடு அல்லால் கருதாதீர்
எழில் மல்கு நான்மறையோர் முறையால் ஏத்த இடைமருதில்
பொழில் மல்கு கோயிலே கோயிலாகப் பொலிந்தீரே

நெய்த்தானம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (4.37.5) தன்னைச் சூழ்ந்து நிற்கும் பூதங்கள் பாடல் நடனம் ஆடும் பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அந்தண்=அம்+தண்= அழகும் குளிர்ச்சியும் உடைய; காட்டினைத் தான் நடனமாடும் அரங்காகக் கொண்டு, கனன்று எரியும் தீப்பிழம்பினை கையில் ஏந்தியவாறு, பாடுகின்ற பூதங்கள் தன்னைச் சூழ்ந்து நிற்க, பண்ணுடன் இசைந்த பல பாடல்கள் பாடியவாறு நடனமாடும் சிறப்பினை உடைய பெருமான், அழகும் குளிர்ச்சியும் பொருந்திய நெய்த்தானம் தலத்தில் என்றும் உறைகின்றார். அத்தகைய பெருமானை, அழகும் இளமையும் பொருந்தி விளங்கும் பெருமானைச் சென்று அடையும் சிவயோக நெறியினை தான் அந்நாள் வரை அறியாமல் பரிதாபமான நிலையில் இருந்ததாக அப்பர் பிரான் வருத்தம் அடையும் பாடல்.

காடு இடமாக நின்று கனலெரி கையில் ஏந்தி
பாடிய பூதம் சூழ பண்ணுடன் பலவும் சொல்லி
ஆடிய கழலர் சீரார் அந்தண் நெய்த்தானம் என்றும்
கூடிய குழகனாரை கூடுமாறு அறிகிலேனே

எங்களது துன்பங்களைத் தீர்க்கும் இடைமருதனே என்று அழைத்து அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுதால் நமது பாவங்கள் நம்மை விட்டு நீங்கும் என்று சொல்லும் பாடலில் (5.13.9) பூதங்கள் பாட அதற்கு ஏற்ப நின்றாடும் புனிதன் என்று அப்பர் பிரான் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். ஏதம்=துன்பம்: பறையும்=நீங்கும்: பரமேட்டி=பல தெய்வங்களாலும் விரும்பப் படுபவன்;

வேதம் ஓதும் விரிசடை அண்ணலார்
பூதம் பாட நின்றாடும் புனிதனார்
ஏதம் தீர்க்கும் இடைமருதா என்று
பாதம் ஏத்தப் பறையும் நம் பாவமே

திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.6.7) தன் பால் அன்பு கொண்டுள்ள அடியார்கள் மகிழும் வண்ணம் நடனம் ஆடும் பெருமான், பூதங்களின் பாடலுக்கு ஏற்ப விருப்பத்துடன் நடனம் ஆடுகின்றார் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். அவரது ஆடலை உலகமே புகழ்வதாக இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

காதலாலே கருதும் தொண்டர் காரணத்தர் ஆகி நின்றே
பூதம் பாடப் புரிந்து நட்டம் புவனி ஏத்த ஆட வல்லீர்
நீதியாக ஏழில் ஓசை நித்தராகி சித்தர் சூழ
வேதம் ஓதித் திரிவது என்னே வேலை சூழ் வெண்காடனீரே

பொழிப்புரை:

பேய்கள் உலவும் சுடுகாட்டில் மறைந்து வாழ்வதை தனது வழக்கமாக உடைய பெருமான், பூம்புகார் நகரத்தில் உள்ள சாய்க்காடு தலத்தினைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு உறைகின்றான். அவன் இடபத்தினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ளான். அகன்ற காட்டினில் உள்ள கல்லால மரம் வந்தடைந்து, அதன் கீழே அமர்ந்து நான்கு முனிவர்களுக்கும் அறம் உரைத்த பெருமான், பேய்களின் பாடல்களூக்கு ஏற்ப நடனம் ஆடுகின்றான். அத்தகைய பெருமானை, பெருமைக்கு உரியவனாக கருதி சான்றோர்கள் புகழ்கின்றனர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/28/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-2-3299151.html
3299150 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 146. மண் புகார் வான் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, November 27, 2019 12:00 AM +0530     

பின்னணி:

பல்லவனீச்சரத்து பரமனாரை பணிந்து பதிகங்கள் பாடிய பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் காவிரிபூம்பட்டினத்தில் உள்ள மற்றொரு தலமாகிய சாய்க்காடு சென்றார் என்பதை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். சாய்க்காடு தலத்து இறைவன் மீது சம்பந்தர் அருளிய இரண்டு பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய நேரிசைப் பதிகம் ஒன்றும் (4.65), திருத்தாண்டகப் பதிகம் ஒன்றும் (6.82) நமக்கு கிடைத்துள்ளன. இந்த தலம் சென்ற சம்பந்தர், தனது  சிவந்த கைகளை உச்சி மீது கூப்பி, இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள் உடலும் மனமும் உருகும் வண்ணம் மண்புகார் என்று தொடங்கும் பதிகத்தை பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மான் இடம் தரித்தார் என்று தாருகவனத்து முனிவர்கள் ஏவிய மானை அடக்கி, தனது இடது கையினில் பெருமான் ஏந்திய வீரச்செயல் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.

    வானளவு உயர்ந்த வாயில் உள் வலம் கொண்டு புக்குத்
    தேனலர் கொன்றையார் தம் திருமுன்பு சென்று தாழ்ந்து
    மான் இடம் தரித்தார் தம்மைப் போற்றுவார் மண் புகார் என்று
    ஊன் எலாம் உருக ஏத்தி உச்சி மேல் குவித்தார் செங்கை

இந்த தலம் புகார் நகரத்தின் ஒரு பகுதியாக விளங்கியது. புகார் சாய்க்காடு என்றே இந்த பதிகத்தில் ஞானசம்பந்தரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. பாய்கள் செய்வதற்கு பயன்படும் சாயா  (கோரைப்புல் போன்று மற்றொரு வகை) எனப்படும் புற்கள் அதிகமாக கிடைப்பதால் சாய்க்காடு என்ற பெயர் வந்தது என்றும் கூறுகின்றனர். சாயாவனம் என்று அழைக்கப்படும்  இந்த தலம், சிலப்பதிகாரம் இலக்கியத்தில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. தற்போது பிடாரியம்மன் என்று அழைக்கப்படும் அம்மன் சிலப்பதிகாரத்தில் சம்பாதி அம்மன் என்று குறிப்பிடப் படுகின்றாள். மேலும் நற்றிணை அகநானூறு ஆகிய சங்க இலக்கியங்களும் இந்த தலத்தினை குறிப்பிடுகின்றன. காசிக்கு சமமாக கருதப்படும் தமிழ் நாட்டுத் தலங்களில் இந்த தலம் ஒன்று. காசியினைப் போன்று இந்த தலத்தில் இறப்பவர்கள் முக்தி அடைவார்கள் என்று நம்பப் படுகின்றது. இதே சிறப்பினைப் பெற்றுள்ள மற்ற தலங்கள், மறைக்காடு, திருவையாறு, மயிலாடுதுறை, திருவிடைமருதூர், திருவாஞ்சியம். இறைவன் சுயம்பு மூர்த்தம். இறைவனின் திருநாமம் அமுதேஸ்வரர், இறைவியின் திருநாமம் குயலினும் நன்மொழியம்மை. வில்லேந்திய வேலவர் மூர்த்தம் (உற்சவர்) மிகவும் அழகானது. இந்த சிலை கடலிலிருந்து கண்டெடுக்கப் பட்டதாக கூறுவார்கள். நான்கு கைகள் உடையதாக, வில்லினை ஏந்திய வண்ணம் காட்சி அளிக்கும் முருகப் பெருமானின் உருவத்தினை நாம் வேறெங்கும் காணமுடியாது. மாடக்கோயில் அமைப்பில் உள்ளதால் கோச்செங்கட் சோழன் கட்டியதாக கருதப் படுகின்றது.

இந்திரனின் தாயார் இந்த தலம் வந்து இறைவனை அனுதினமும் வணங்கி வந்தார் என்றும், தனது தாயாருக்கு உதவி புரியும் பொருட்டு, இந்த தலத்து இறைவனின் மூர்த்தத்தை தேவலோகம் எடுத்துச் செல்ல இந்திரன் முயற்சி செய்தான் என்றும், அவ்வாறு அவன் முயற்சி செய்தபோது பாதாளம் வரை அகழ்ந்து சென்றும் பெருமானின் திருமேனி மேலும் ஊடுருவிச் சென்றது என்றும், அப்போது  பாதாளத்தில் நாகராஜனின் தலையில் இருந்த மணியின் ஒளி எங்கும் வீசியதால், தான் பெருமானை எடுத்துச் செல்வதை மற்றவர் அறிந்து தன்னை இகழ்வார்கள் என்ற  பயத்தினால் தனது முயற்சியை இந்திரன் கைவிட்டான் என்றும் தலபுராணம் கூறுகின்றது. சாயா என்றால் ஒளி என்று பொருள். நாகராஜனின் ஒளி படர்ந்தமையால் சாயாவனம் என்ற பெயர் வந்தது என்று கூறுவார்கள். உபமன்யு முனிவர் மற்றும் ஐராவத யானை வழிபட்ட தலம். இந்திரன் ஐராவத யானையினை தேரில் பூட்டி, இந்த கோயிலை இழுத்துச் செல்வதற்கு முயற்சி செய்தான் என்றும், அதனைக் கண்ட  அம்பிகை  குயில் வடிவம் கொண்டு குரல் கொடுத்து பெருமானுக்கு உணர்த்தியதால், குயிலினும் நன்மொழியம்மை என்ற ;பெயர் இறைவிக்கு ஏற்பட்டது என்றும் கூறுவார்கள்.                 

பாடல் 1:

    மண் புகார் வான் புகுவர் மனமிளையார் பசியாலும்
    கண் புகார் பிணி அறியார் கற்றாரும் கேட்டாரும்
    விண் புகார் என வேண்டா வெண் மாட நெடு வீதி
    தண் புகார்ச் சாய்க்காட்டெம் தலைவன் தாள் சார்ந்தாரே
  

விளக்கம்:

உயிர்கள் தாம் செய்த தீயவினைகளின் பயனை நரகத்தில் அனுபவித்தும் நல்வினைகளின் பயனை சொர்கத்தில் அனுபவித்தும் கழிக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ளன. எனவே தூல உடலிலிருந்து  உயிர் பிரிந்த பின்னர், சூக்கும உடல், தங்களின் வினைகளின் தகுதிக்கு ஏற்ப சொர்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கின்றது. ஆனால் இறைவனின் அருளினால் தங்களது வினைகள் முற்றிலும் கழிக்கப்பட்டு வினைகள் ஏதும் இல்லாத நிலையில், பக்குவமடைந்த அடியார்களின் உயிர் முக்தி உலகம் சென்று அடைவதால், அந்த வினைகள் சொர்கத்திற்கு செல்வதும் தவிர்க்கப் படுகின்றது. இந்த நிலையினைத் தான், விண்ணுலகம் செல்ல மாட்டார் என்று சொல்ல வேண்டாம், அதனினும் உயர்ந்த  இடமாகிய சிவலோகம் செல்வார்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மண் புகார்=மீண்டும் பிறப்பெடுத்து நிலவுலகம் வரமாட்டார்கள்.
     
வான்=உயர்ந்த; வானுலகம்=விண்ணுலகினும் உயர்ந்த சிவனுலகம்; மனம் இளைத்தல்= மனம் வருந்துதல்; கண்=இடுக்கண், துன்பங்கள்; தாள்=திருப்பாதங்கள்; சாய்க்காட்டுத் தலைவனின் திருப்பாதங்களைச் சாரும் அடியார்கள் இம்மையில் துன்பங்கள் ஏதும் இன்றி மறுமையில் சிவலோகம் சென்று சேர்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். இம்மையிலும் மறுமையிலும் பெருமானின் அடியார்கள் அடைய இருக்கும் பலன்கள் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. கற்றாரும் கேட்டாரும் என்று பெருமானின் திருப்பாதங்களை வணங்கும் அடியார்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.  

இந்த பாடலில் நான்கு அடிகளிலும் புகார் என்ற பெயர் குறிப்பிடப்பட்டு நயமாக அமைந்து உள்ளது. இந்த நயம், நமக்கு ஆலவாய் தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட, பாடலை (3.52.1) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. வீடுபேறு பெறுவதைத் தவிர வேறு எந்த அவாவும் இல்லாத ஞானிகள் பெருமானின் திருப்பாதங்களை போற்றிப் பாட, அத்தகைய  பாடல்களைத் தவிர வேறு எதனையும் விரும்பாதவனாக, ஆலவாய் அண்ணல் அனைவரும் புகழும் வண்ணம் வீற்றிருக்கின்றான். காட்டினைத் தவிர்த்து வேறு எதனையும் தனது இருப்பிடமாக கொள்வதற்கு விரும்பாத கபாலியாகிய பெருமான், வலிமை வாய்ந்த நீண்ட மதில்களால் சூழப்பட்ட மதுரை   நகரில் குலாவி விளையாடும் கொள்கை உடையவனாக இருக்கின்றான்.

    வீடலால வாயிலாய் விழுமியார்கள் நின் கழல்
    பாடலால வாயிலாய் பரவ நின்ற பண்பனே
    காடலால வாயிலாய் கபாலி நீள் கடிம்மதில்
    கூடலால வாயிலாய் குலாயது என்ன கொள்கையே
   

பொழிப்புரை:

வெண்மை நிறத்து மாடங்களையும் நீண்ட வீதிகளையும் குளிர்ந்த தன்மையையும் கொண்டுள்ள புகார் நகரின் சாய்க்காடு திருக்கோயிலில் உள்ள தலைவனாகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களைச் சாரும் அடியார்கள், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு மீண்டும்  நிலவுலகில் புகவேண்டிய அவசியம் இல்லாதவர்களாக விளங்குவார்கள்; மேலும் அவர்கள் உயர்ந்த சிறப்பினை உடைய பெருமானின் முக்தி உலகம் சென்றடைவார்கள்; அத்தகைய அடியார்கள், இம்மையில் பசி பிணி முதலான துன்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு மனவருத்தம் ஏதும் இன்றி வாழ்வார்கள். இவ்வாறு பெருமானது திருப்பாதங்களை பணிந்து வழிபடும் அடியார்கள், பெருமானின் புகழினை கற்றும் கேட்டும் மகிழ்வார்கள். அவர்கள் இந்த நிலவுலக வாழ்க்கையினை முடித்த பின்னர், மீண்டும் பிறப்பினுக்கு வழி வகுக்கும் போகவுலகத்திற்கு, சொர்க்க லோகத்திற்கு செல்ல மாட்டார்கள் என்பதை சொல்லவும் வேண்டுமோ; அதனிலும் உயர்ந்த சிவலோகம் சென்று என்றும் அழியாத பேரானந்தத்தில் திளைத்து வாழ்வார்கள் என்பதை நாம் எவரும் சொல்லாமலே புரிந்து கொள்ளலாம்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/27/146-மண்-புகார்-வான்---பாடல்-1-3299150.html
3280643 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, November 26, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

வானம் ஆள்வதற்கு ஊனம் ஒன்றில்லை மாதர் பல்லவனீச்சரத்தானை
ஞானசம்பந்தன் நற்றமிழ் சொல்ல வல்லவர் நல்லவரே

விளக்கம்:

ஊனம்=தடை; மாதர்=அழகிய; பெருமானை சிந்திக்கும் திறன் உடைய மாந்தர்கள், பல நல்ல குணங்களை பெறுவதால் அவர்கள் நல்ல செயல்களையே புரிவார்கள் எனவே அத்தகைய நற்செயல்கள் விளைவிக்கும் புண்ணியத்தின் பயனாக வானுலகினை ஆளும் தகுதி படைத்தவர்களாக இருப்பார் என்று இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

அழகிய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து நகரினில் உள்ள பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் உறையும் இறைவனைப் போற்றி ஞானசம்பந்தன் அருளிய இந்த நற்றமிழ் பதிகத்தினை ஓதும் வல்லமை படைத்த அடியார்கள் பல நற்குணங்களை உடையவராக, நற்செயல்கள் செய்வதன் பயனாக வானுலகினை ஆளும் வாய்ப்பினை பெறுவார்கள்.

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில், பொதுவாக சம்பந்தர் பதிகங்களில் காணப்படும் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம் மற்றும் சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பு ஆகிய எதுவும், காணப்படவில்லை. அத்தகைய சம்பந்தர் பதிகங்கள் மிகவும் அரிதாக காணப்படுகின்றன. குருகாவூர் வெள்ளடை தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்தில் ஐந்து பாடல்கள் (ஆறாவதிலிருந்து பத்தாவது பாடல் வரை) சிதைந்து இருப்பதால், சம்பந்தர் இயற்றியபோது அத்தகைய குறிப்புகள் இடம் பெற்றனவா அல்லது அல்லவா என்பது குறித்து நாம் ஏதும் சொல்லமுடியவில்லை. இந்த பதிகத்தில் எஞ்சிய பாடல்களில் இந்த மூன்று குறிப்புகளில் ஒன்றும் இடம்பெறவில்லை. விண்ணவர் தொழுதெழு என்று தொடங்கும் சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்தின் பாடல்களிலும் மேலே குறிப்பிட்ட மூன்று குறிப்புகளும் காணப்படவில்லை. வண்டரங்கப் புனல் என்று தொடங்கும் தோணிபுரம் (சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது பதிகம் அகத்துறை வகையைச் சார்ந்தது. தனது நிலையினை, பெருமான் பால் தான் தீராத காதல் கொண்டு அவனுடன் இணையமுடியாமல் ஏங்கும் நிலையினை, பெருமானுக்கு தெரிவிக்கும் நோக்கத்துடன் பலரையும் தூது அனுப்புவதாக அமைந்த பதிகம். இந்த பதிகத்திலும் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி அண்ணாமலை சம்பவம் மற்றும் சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பு எங்கும் காணப்படவில்லை. பைங்கோட்டு மலர்ப்புன்னை என்று தொடங்கும் செங்காட்டங்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகமும் வண்டரங்கப்புனல் என்று தொடங்கும் பதிகம் போன்று, அகத்துறையில் அமைந்து, மேல் குறிப்பிட்ட மூன்று குறிப்புகள் ஏதும் இல்லாமல் காணப்படுகின்றது.

இன்ன தன்மை என்று அறியமுடியாத பெருமானின் பலவிதமான தன்மைகளை, தான் அறிந்த வண்ணம் திருஞானசம்பந்தர் எடுத்துரைக்கும் பதிகம். வீணை முதலான பல இசைக் கருவிகளை வாசிக்கும் திறன் பெற்றவர் பெருமான் என்று பதிகத்தின் முதல் மற்றும் நான்காவது பாடல்களிலும், அனைவர்க்கும் தலைவனாக விளங்குபவர் என்று இரண்டாவது பாடலிலும் பவளம் போன்ற திருமேனியை உடையவர் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு பலியேற்க பல இடங்களுக்கும் செல்பவர் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், பிராட்டியையும் திருமாலையும் தனது உடலில் ஏற்றுக் கொண்டமையால் பச்சை நிறத்து திருமேனியை உடையவர் என்று ஆறாவது பாடலிலும், அனைத்து இடங்களிலும் பரவி இருப்பவர் என்று ஏழாவது பாடலிலும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் முன்னே தோன்றியவர் என்று எட்டாவது பாடலிலும், அனைத்து உயிர்களிலும் கலந்து நிற்பவர் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், அழியும் தன்மையிலிருந்த பிறைச் சந்திரனைத் தனது தலையில் ஏற்று அழியாமல் வாழவைத்தவர் என்று பத்தாவது பாடலிலும் உணர்த்தும் ஞானசம்பந்தர், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்கள் நற்குணங்கள் பொருந்தியவராக விளங்கி, நற்செயல்களையே புரிந்து, இம்மையில் புகழும் மறுமையில் வானுலகை ஆளும் வாய்ப்பும் பெற்று சிறப்பாக வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். பெருமானின் பல தன்மைகளை இந்த பதிகம் மூலம் புரிந்து கொண்ட நாமும், இந்த பதிகத்தை உரிய முறையினில் பாடி இறைவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்து, இம்மையிலும் மறுமையிலும் உய்வினை அடைவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/26/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-11-3280643.html
3280641 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 25, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

பறை கொள் பாணியர் பிறை கொள் சென்னியர்
      பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
இறைவராய் இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பறை=மேற்புறம் தோலினால் இழுத்து கட்டப்பட்ட இசைக்கருவி;
 
பொழிப்புரை:

பறை எனப்படும் தோல் வாத்தியத்தை உடையவனாக விளங்கும் பெருமான், பிறைச் சந்திரனைத் தனது தலையிலே அணிந்துள்ளார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் அனைவர்க்கும் தலைவனாக அமர்ந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/25/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-10-3280641.html
3280639 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 24, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    படிகொள் மேனியர் கடிகொள் கொன்றையர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    அடிகளா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

படிகொள்=பல்வேறு வடிவங்களை எடுக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவர்; படி என்ற சொல்லுக்கு உலகம் என்று பொருள் கொண்டு, உலகத்திலுள்ள அனைத்து உயிர்களுடன் கலந்து இருப்பவன் என்றும் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இந்த விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமானதாக தோன்றுகின்றது. கடி=நறுமணம்; அடிகள்=தலைவன்;
 
பொழிப்புரை:

உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களின் உடலிலும் உறைந்து அந்த உடல்களை இயக்கும் பெருமான், நறுமணம் மிகுந்த கொன்றை மலர் மாலைகளை அணிந்துள்ளார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் தலைவனாக இருந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/24/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-9-3280639.html
3280637 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 23, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    பாதம் கை தொழ வேதம் ஓதுவார் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    ஆதியா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

தன்னை வழிபட்டு உலகத்தவர் உய்வடையும் பொருட்டு பெருமான் வேதம் ஓதினார் என்று  சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பெருமானை வழிபட்டால் உய்வினை அடையலாம் என்று வேதங்களில் பல இடங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு பெருமான் வேதங்களை அளித்தார் என்று சேக்கிழார் உணர்த்தும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இமவானின் மனைவியாகிய மேனை கருவுறாமல் பார்வதி தேவியை பெற்றாள் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. தக்கனது  புதல்வியாய் வளர்ந்த தேவி, அந்த உடலினை இனியும் சுமக்கமாட்டேன் என்று சொல்லி, இறைவனின் அருள் பெற்றுச் சென்று இமயமலையில் உள்ள ஒரு தடாகத்தில் இருந்த தாமரை மலர் மீது குழவியாய் அமர்ந்திருக்க, தனக்கு ஒரு குழந்தை வேண்டும் என்று தவத்தில் ஆழ்ந்திருந்த இமவான் இந்த குழந்தையைக் கண்டு தனது மனைவியின் கையில் கொடுக்க, அவளும் மகிழ்ச்சி அடைந்து இந்த குழந்தையை வளர்த்தாள் என்று திருவிளையாடல் புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. எனவே தான் சேக்கிழார் இமயமலையில் தோன்றிய அன்னை என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.    

    தொல்லை மால் வரை பயந்த தூயாள் தன் திருப்பாகர்
    அல்லல் தீர்த்து உலகு உய்ய மறை அளித்த திருவாக்கால்
    தில்லை வாழ் அந்தணர் தம் அடியார்க்கும் அடியேன் என்று
    எல்லையில் வண் புகழாரை எடுத்து இசைப்பா மொழி என்றார்   

    
பொழிப்புரை:

தனது திருவடிகளைத் தொழுது உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு வேதங்களை அருளிய பெருமான், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாக விளங்குகின்றார். இவர் காவிரிப் பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் அமர்ந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/23/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-8-3280637.html
3280636 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 22, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    பைங்கண் ஏற்றினர் திங்கள் சூடுவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    எங்குமா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பைங்கண்=பசிய கண்; இளமையான கண்; ஏறு=எருது; அட்ட மூர்த்தியாக விளங்கும் பெருமான் இல்லாத இடம் உலகில் ஏது.

பொழிப்புரை:

பசுமையான கண்களை உடையவரும் எருதினை வாகனமாகக் கொண்டவரும் ஆகிய பெருமான் தனது சடையினில் பிறைச்சந்திரனை சூடியவர் ஆவார். எங்கும் நிறைந்த பரம்பொருளாக உள்ள இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் அமர்ந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/22/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-7-3280636.html
3280632 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    பச்சை மேனியர் பிச்சை கொள்பவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    இச்சையா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பவள மேனியர் என்று மூன்றாவது பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பச்சை மேனியர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பச்சை என்பது பார்வதி தேவி மற்றும் திருமாலின் மேனி நிறமாக சொல்லப் படுகின்றது. தேவியையும் திருமாலையும் தனது உடலின் இடது பாகத்தில் கொண்டுள்ளமையால் பச்சை நிறத்து மேனியுடன் திகழ்கின்றார் என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. தருமபுர ஆதீனத்து குறிப்பினில், பெருமானின் ஐந்து முகங்களில் ஒன்றான சத்யோஜாதம் முகத்தின் நிறம் பச்சை என்பதை குறிப்பிடும் விதமாக இந்த குறிப்பு அமைந்துள்ளது என்று உணர்த்துகின்றது.  

பொழிப்புரை:

தேவியையும் திருமாலையும் தனது உடலின் இடது பாகத்தில் கொண்டுள்ள பெருமான் பச்சை நிறத்து மேனியராக விளங்குகின்றார். இவர் பல இடங்களுக்கும் சென்று பலி ஏற்கின்றார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்ச்சரம் தலத்தில் விருப்பத்துடன் வீற்றிருந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/21/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-6-3280632.html
3280630 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, November 20, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    பல்லில் ஓட்டினர் பலி கொண்டு உண்பவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    எல்லி ஆட்டுகந்தார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பல்லில்=பல்+இல், பற்கள் இல்லாத, எல்லி=இரவு;

பொழிப்புரை:

பற்கள் ஏதும் இல்லாத உலர்ந்த மண்டையோட்டினை, தான் பலியேற்கச் செல்லும்போது தனது உண்கலனாக எடுத்துச் செல்லும் பெருமான், இரவில் நடனம் ஆடுவதை மிகவும் விரும்புகின்றார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் வீற்றிருந்து   அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/20/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-5-3280630.html
3280629 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, November 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பண்ணில் யாழினர் பயிலும் மோந்தையர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    அண்ணலா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

அண்ணல்=தலைவர்;

பொழிப்புரை:

பண்ணோடு பொருந்திய இசையினை வெளிப்படுத்தும் யாழினைத் தனது கையினில் கொண்டுள்ள பெருமான் மொந்தை எனப்படும் இசைக்கருவியினை வாசிக்கும் ஆற்றலை உடையவர். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் தலைவனாக இருந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/19/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-4-3280629.html
3280625 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 18, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    பவள மேனியர் திகழு நீற்றினர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    அழகரா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பவள மேனியில் வெண்ணீறு பூசியவராக பெருமான் காணப்படுகின்றார் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது நமக்கு பவளம் போல் மேனியில் பால் வெண்ணீறும் என்று அப்பர் பிரான் கூறும் தில்லைப் பதிகத்தின் பாடலை (4.81.4) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. கூத்தபிரானின் திருக்கோலத்தை நமது கண் முன்னே கொண்டுவரும் பாடல். குனித்த=வளைந்த, பனித்த=ஈரமுள்ள, குமிண் சிரிப்பு=இதழ்கள் குவிந்து கூடிய புன்சிரிப்பு, மனித்தப் பிறவி=பெரியோர்களால் வேண்டப்படாத பிறவி; நடராஜப் பெருமானின் அழகிய கோலத்தை ரசித்த அப்பர் பெருமானுக்கு, அந்தக் காட்சியினைக் காண்பதற்காக மனிதப் பிறவி மறுபடியும் வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது போலும்.  

    குனித்த புருவமும் கொவ்வைச் செவ்வாயில் குமிண் சிரிப்பும்
    பனித்த சடையும் பவளம் போல் மேனியில் பால் வெண்ணீறும்
    இனித்தம் உடைய எடுத்த பொற்பாதமும் காணப்பெற்றால்
    மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே

இதே பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலிலும் பெருமானின் திருக்கோலத்தைக் குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான் அந்த திருக்கோலம் எவ்வாறு தனது மனதினில் பதிந்துள்ளது என்றும் கூறுகின்றார். இத்தகைய அழகுடைய சிவபிரானை, கருணை கொண்டு தனது உள்ளத்தில் புகுந்துள்ள சிவபிரானை, நினையாமல் சமண சமயத்தில் பல வருடங்கள் கழித்ததற்கு வருந்தி, தன்னை பாவியேன் என்று அழைப்பதையும் நாம் இங்கே உணரலாம். பாவியாகிய தனது நெஞ்சினில் இவ்வாறு சிவபிரானது திருவுருவம் பதிந்தது ஒரு அதிசயமாக அப்பர் பிரானால் கருதப் படுகின்றது.

    முடி கொண்ட மத்தமும் முக்கண்ணின் நோக்க முறுவலிப்பும்
    துடி கொண்ட கையும் துதைந்த வெண்ணீறும் சுரிகுழலாள்
    படி கொண்ட பாகமும் பாய்புலித் தோலும் என் பாவி நெஞ்சில்
    குடி கொண்டவா தில்லை அம்பலக்கூத்தன் குரைகழலே

பவள நிறத்து மேனியையும் வெண்மை நிறத்து திருநீற்றினையும் இணைத்து இந்த பாடலில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது போன்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடும் பாடல் ஒரு பொது பதிகத்தின் முதல் பாடலாக (4.112.1) அமைந்துள்ளது. வெள்ளி வெண்மை நிறம் கொண்டது. வெண்மை நிறம், புகழ் மற்றும் தூய்மையை குறிப்பிடுகின்றது. தூய்மையே வடிவமாக அமைந்துள்ள இறைவனுடன் இணைந்த பொருட்களை வெள்ளி என்ற சொல்லுடன் இணைத்து அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் இன்பம் காண்கின்றார். குழை=சங்கு: துண்டு=துண்டிக்கப்பட்டது, ஒரு பகுதி. பிரமனின் கபாலம் தசைகள் உலர்ந்ததால் வெண்மை நிறத்துடன் காட்சியளிக்கின்றது.

    வெள்ளிக் குழைத் துணி போலும் கபாலத்தன் வீழ்ந்து இலங்கு
    வெள்ளிப்புரி அன்ன வெண்புரி நூலன் விரிசடை மேல்
    வெள்ளித் தகடு அன்ன வெண்பிறை சூடி வெள்ளென்பு அணிந்து
    வெள்ளிப் பொடிப் பவளப்புறம் பூசிய வேதியனே

தசைகள் உலர்ந்து வெண்மை நிறத்தில் வெண்சங்கின் ஒரு பகுதி போன்று காணப்படும்,  பிரம கபாலத்தைக் கையில் ஏந்தியுள்ள சிவபெருமான், முறுக்கின வெள்ளிக் கம்பி போன்று காணப்படும் வெண்மை நிறத்து பூணூலை அணிந்துள்ளான். அவனது விரிந்த சடை மேல், வெள்ளித் தகடு போன்று பிறைச் சந்திரன் அழகாக காட்சி அளிக்கின்றது. வெள்ளை நிறத்தில் உள்ள எலும்புகளை ஆபரணமாக அணிந்துள்ள சிவபெருமான் பவளம் போன்று சிவந்த தனது உடலின் மேல் வெண்ணீற்றைப் பூசிய வேதியனாக விளங்குகின்றான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

ஆதித்தேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் கருவூர்த்தேவர், பவள மேனியில் தவளம் பூசிய நிலையினை குறிப்பிடுகின்றார். தவளம்=திருநீற்றுப் பொடி மற்றும் வெண்மை நிறம் ஆகிய இரண்டு பொருளைத் தரும் சொல். களபம் என்றால் சந்தனம் என்று பொருள். திருநீற்றினையே சந்தனமாக பெருமான் பூசிக் கொண்டுள்ளார் என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. துவளும்=நெளியும்; கலை என்பது இங்கே தோலாடையை குறிக்கும். ஒருபுறம் தோலாடையும் மறுபுறம் நல்ல துகில் ஆடையும் அணிந்துள்ள மாதொரு பாகனின் திருக்கோலம் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.        

    பவளமே மகுடம் பவளமே திருவாய் பவளமே திருவுடம்பு அதனில்
    தவளமே களபம் தவளமே புரிநூல் தவளமே முறுவல் ஆடரவம்
    துவளுமே கலையும் துகிலுமே ஒரு பால் துடியிடை இடமருங்கு ஒருத்தி
    அவளுமே ஆகில் அவரிடம் களந்தை அணிதிகழ் ஆதித்தேச்சரமே   


பொழிப்புரை:

பவளம் போன்ற சிவந்த மேனியையும் அதன் மேல் வெண்மை நிறத்துடன் திகழும் திருநீற்றினை பூசியவர் பெருமான். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் அழகராக காட்சி கொடுத்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/18/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-3-3280625.html
3280620 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, November 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    பட்ட நெற்றியர் நட்டம் ஆடுவர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    இட்டமா இருப்பார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பண்டைய நாளில் தலைவனாக இருப்பவன் நெற்றியில் பட்டம் என்ற அணிகலனை கட்டிக் கொள்வது வழக்கமாக இருந்தது போலும். பட்டிகை என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. நட்டம்= திருக்கூத்து;

பொழிப்புரை:

அனைவர்க்கும் தலைவன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் தனது நெற்றியில் பட்டம் எனப்படும் அணிகலனை அணிந்துள்ள பெருமான் நடனம் ஆடுவதிலும் வல்லவராக திகழ்கின்றார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் மிகுந்த விருப்பத்துடன் அமர்ந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/17/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-2-3280620.html
3280619 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 145. பரசு பாணியர் பாடல் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 15, 2019 05:08 PM +0530                                  
பின்னணி:

அடையார் தம் புரங்கள் என்று தொடங்கும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பதிகத்தை இதன் முன்னர் சிந்தித்த நாம் இப்போது அதே தலத்தின் மீது அருளிய மற்றொரு பதிகத்தை சிந்திக்கின்றோம். பெரும்பாலான தேவாரப் பாடல்கள் நான்கு அடிகள் கொண்டவையாக அமைந்துள்ளன. ஒரு சில பாடல்கள் ஈரடிப் பாடல்களாக விளங்குகின்றன. பழம்பஞ்சுரம் பண்ணில் அமைந்துள்ள மூன்று பாடல்களும் (3.110, 3.111, 3.112,) யாமாமா என்று தொடங்கும் மாலைமாற்றுப் பதிகமும் (3.117), அப்பர் பிரான் அருளிய அங்கமாலை பதிகமும் (4.9) ஈரடி கொண்ட பாடல்களாக விளங்குகின்றன. இங்கே விளக்கம் அளிக்கப்படும் பதிகமும் அத்தகைய பதிகங்களில் ஒன்றாகும். இன்ன தன்மை என்று அறிய முடியாத வண்ணம் விளங்குபவன் இறைவன் என்று இந்த பதிகத்தின் பாடல் தோறும் ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிட்டாலும், பெருமானது ஒரு சில தன்மைகளை ஒவ்வொரு பாடலிலும் குறிப்பிடுகின்றார்.      

பாடல் 1:

    பரசு பாணியர் பாடல் வீணையர் பட்டினத்துறை பல்லவனீச்சரத்து
    அரசு பேணி நின்றார் இவர் தன்மை அறிவாரார்

விளக்கம்:

பாணி=கை; பாணியர்=கையில் ஏந்தியவர்; பரசு=மழுப்படை; வீணையில் பாட்டு இசைத்தல்  பெருமானுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் என்பதால் பெருமான் வீணை வாசிப்பதாக பல தேவாரப் பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். திருக்கானூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (1.73.8) சம்பந்தர் தாளத்தோடு பொருந்தும் வண்ணம் வீணையினை பெருமான் இசைக்கின்றார் என்று கூறுகின்றார். நீர்மை=இனிமை; குமிழின் மேனி=குமிழ்ப் பூவினைப் போன்ற நிறம்; பசலை நிறம்; தனது இல்லம் தேடி வந்த பெருமான், இனிக்கும் தமிழ் சொற்களைப் பேசிய வண்ணம் தாளத்துடன் பொருந்தும் வகையில் வீணை, முழவம் மொந்தை ஆகிய இசைக்கருவிகளை இயக்கிய வண்ணம் வந்த பெருமான், தனது இல்லத்தை விட்டு பெயராது இருந்தார் என்றும், அந்த தன்மையால் தனது உள்ளத்தைப் பெருமான் கவர்ந்தார் என்றும், அவ்வாறு தனது உள்ளத்தைக் கவர்ந்த பெருமானுடன் இணைய முடியாமல் வருந்தும் தனது உடலை, பிரிவாற்றாமையால், பசலை நோய் பற்றிக் கொண்டது என்றும் சம்பந்த நாயகி கூறுவதாக அமைந்த அகத்துறை பாடல் இது. இதன் விளைவாக் தனது அழகு கெட்டு விட்டதற்கு காரணம் பெருமான் என்று சுட்டிக் காட்டும் வகையில், பெருமான் தனது அழகினைக் கொண்டு சென்று விட்டார் என்றும் சம்பந்த நாயகி இங்கே கூறுகின்றாள்.

    தமிழின் நீர்மை பேசித் தாளம் வீணை பண்ணி நல்ல
    முழவம் மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஓவார்
    குமிழின் மேனி தனது கோல நீர்மை அது கொண்டார்
    கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவள வண்ணரே

பாச்சிலாச்சிராமம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (1.44.5) ஞானசம்பந்தர் வீணை முழங்க  இசை பாடும் பெருமான் ஒரு பெண்ணை வாடும் வண்ணம் செய்தல் அவருக்கு அழகோ என்று கேட்கின்றார். இந்த பாடல் முயலகன் எனப்படும் ஒருவகை வலிப்பு நோயினால் வாடிய மழவன் மகள் உடல் நலம் பெறவேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்துடன் ஞானசம்பந்தர்  பாடிய பதிகம்.  

   மாந்தர் தம் பால் நறுநெய் மகிழ்ந்தாடி வளர்சடை மேல் புனல் வைத்து
   மோந்தை முழாக்குழல் தாளமோர் வீணை முதிர ஓர் வாய்மூரி பாடி
   ஆந்தை விழிச் சிறு பூதத்தர் பாச்சிலாச்சிராமத்து உறைகின்ற
   சாந்து அணி மார்பரோ தையலை வாடச் சதுர் செய்வதோ இவர் சார்வே
  

பொதுப் பதிகம் ஒன்றினில் (4.112.7) அப்பர் பிரான்  பிரளயத்தால் உலகம் முழுதும் அழிந்த பின்னர், பெருமான் கங்காள வேடத்தராய், பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரின் உயிரற்ற உடல்களை சுமந்தவாறு, மீண்டும் உலகத்தைப் படைப்பதை தனது கடமையாக எண்ணிய வண்ணம், வீணை வாசித்தவாறு இருப்பார் என்று கூறுகின்றார்.

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (4.10.1) மழலை மொழி போன்று இனிய இசையினை எழுப்பும் வீணையைக் கையில் ஏந்திய பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். முளைக்கதிர்=பெருமானின் திருமுடி மேல் வைக்கப்பட்ட பின்னர், முளைக்கத் தொடங்கிய பிறைகளைக் கொண்ட சந்திரன்: தக்கனின் சாபத்தால், ஒவ்வொரு கலைகளாக தேய்ந்து அழிந்து போகும் நிலையில் இருந்த ஒற்றைப் பிறைச் சந்திரன் காப்பாற்றப் பட்ட நிகழ்ச்சி இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. உழி=இடம்: மண்ணினைத் தோண்ட நமக்கு செம்பொன் கிடைப்பது போன்று, நம்மைப் பற்றியிருக்கும் பாசம் மாயை ஆகியவற்றைத் தோண்டி எடுத்து வீசி எறிந்தால், ஆங்கே பெருமான் தோன்றுவார் என்பதை, கிளைத்து உழித் தோன்றிடும் கெடில வாணர் என்ற தொடர் உணர்த்துகின்றது. திளைத்ததோர் மான்மழுக் கையர் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். மான் கன்றுக்கு உரிய குணம், அங்குமிங்கும் துள்ளித் திரிந்து மகிழ்ந்து விளையாடுதல். அந்த குணத்தினை மாற்றி, கொலை வெறி கொண்ட மானாக மாற்றப்பட்ட ஒரு மான் கன்று, தாருகவனத்து முனிவர்களால் சிவபெருமான் மீது ஏவப்பட்டது. மானின் கொடிய குணத்தினை மாற்றிய பெருமான், அந்த கன்றினை தனது கைகளில் ஏற்றிக் கொண்டார். மானும் மகிழ்ச்சியுடன் அவரது கரங்களில் அமர்ந்தது. அவ்வாறு மான் கன்று மகிழ்ச்சியில் திளைத்த செய்கை, இங்கே திளைத்ததொரு மான் என்று குறிப்பிடப் படுகின்றது.    

    முளைக்கதிர் இளம்பிறை மூழ்க வெள்ளநீர்
    வளைத்தெழு சடையினர் மழலை வீணையர்
    திளைத்ததோர் மான்மழுக் கையர் செய்ய பொன்
    கிளைத்து உழித் தோன்றிடும் கெடில வாணரே

சுந்தரர் ஒரு பொது பதிகத்தின் பாடலில் (7.33.5) வீணை தான் பெருமானின் திருக்கரத்தில் இருக்கும் இசைக் கருவி என்று கூறுகின்றார். கொடுகொட்டி=பெருமான் ஆடும் ஒரு வகைக் கூத்தின் பெயர்.

    கோணல் மாமதி சூடரோ கொடுகொட்டி காலோர் கழலரோ
    வீணை தான் அவர் கருவியோ விடையேறு வேத முதல்வரோ
    நாணதாக ஓர் நாகம் கொண்டு அரைக்கு ஆர்ப்பரோ  நலமார் தர
    ஆணையாக நம் அடிகளோ நமக்கு அடிகளாகிய அடிகளே  

பைஞ்ஞீலி தலத்தின் மீது பாடிய பாடல் ஒன்றினில் (7.36.9), சுந்தரர் பல இசைக்கருவிகளை குறிப்பிட்டு, அவற்றை இயக்கும் திறமை உடையவர் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பல இசைக் கருவிகளை இசைக்க வல்லவராக இருக்கும் பெருமான், நாட்டியம் ஆடிக்கொண்டு பலியேற்கும் நோக்கத்துடன் பல இல்லங்கள் செல்லும் போது, நல்ல ஆடையையும் அணிகலனையும் அணியாது எலும்பு மாலையையும் ஆமை ஓட்டினையும் அணிந்து செல்வது பொருத்தாமா என்று கேட்கும் பாடல்.

    தக்கை தண்ணுமை தாளம் வீணை தகுணிச்சங்கிணை சல்லரி
    கொக்கரை குடமுழவின் ஓசை கூடி பாடி நின்று ஆடுவீர்
    பக்கமே குயில் பாடும் சோலைப் பைஞ்ஞீலியேன் என்று நிற்றிறால்
    அக்கும் அமையும் பூண்டிரோ சொலும் ஆரணீய விடங்கரே     

பொழிப்புரை:

சிவபெருமான் மழுப்படையை கையில் ஏந்தியவர்; அவர் வீணையினையும் தனது கையில் ஏந்தியவராக தான் பாடும் வேத கீதத்திற்கு ஏற்ப வீணையை இசைக்கின்றார். இவர் காவிரிபூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் அரசு புரிந்து அருள் புரிகின்றார். இவரது தன்மை எத்தகையது என்பதை யாரால் அறிய முடியும்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/16/145-பரசு-பாணியர்-பாடல்---பாடல்-1-3280619.html
3278901 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 15, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    பத்தர் ஏத்தும் பட்டினத்துப் பல்லவனீச்சரத்து எம்
    அத்தன் தன்னை அணிகொள் காழி ஞானசம்பந்தன் சொல்
    சித்தம் சேர செப்பு மாந்தர் தீவினை நோய் இலராய்
    ஒத்தமைந்த உம்பர் வானில் உயர்வினொடு ஓங்குவரே  

விளக்கம்:

அத்தன்=தந்தை; ஒத்தமைந்த=தங்களது இயல்புகளுக்கு ஒத்த: அணிகொள்=அழகு நிறைந்த: பத்தர் என்ற சொல்லுக்கு பத்து குணங்களை உடையவர் என்றும் பக்தர் என்றும் இருவிதமாக பொருள் கொள்ளலாம். அடியார்களின் செய்கை பத்து வகைப் பட்டது என்று குறிப்பிடும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.18.10) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது.

    பத்து கொலாம் அவர் பாம்பின் கண் பாம்பின் பல்
    பத்து கொலாம் எயிறும் நெரிந்து உக்கன
    பத்து கொலாம் அவர் காயப் பட்டான் தலை
    பத்து கொலாம் அடியார் செய்கை தானே

சிவனடியார்களிடம் இருக்க வேண்டிய குணங்களை அக குணங்கள் என்றும் புறக் குணங்கள் என்றும் பிரிக்கின்றனர்.. பத்து புற குணங்கள், திருநீறும் உருத்திராக்கமும் பக்தியுடன் தரித்தல், சிவபெருமானை புகழ்ந்து பாடுதல், சிவபிரானின் திருநாமங்களை ஓதுதல், சிவபூசனை புரிதல், சிவபுண்ணியங்கள் செய்தல், சிவபுராணங்களையும் சிவச்சரிதைகளையும் கேட்டல், சிவாலய வழிபாடு செய்தல், சிவனடியார்களை வணங்குதல், சிவனடியார்களுக்கு வேண்டுவன கொடுத்தல், சிவனடியார்கள் இல்லங்களில் அன்றி வேறிடத்தில் அன்னம் உட்கொள்ளாது இருத்தல் ஆகும். பத்து அக குணங்கள், சிவபிரானின் புகழைக் கேட்கும்போது கண்டம் விம்முதல், நாக்கு தழுதழுத்தல், உதடுகள் துடித்தல், உடம்பு குலுங்குதல், மயிர்ப்புளகம் கொள்ளுதல், உடல் வியர்த்தல், சொல் எழாமல் இருத்தல், கசிந்துருகி கண்ணீர் பெருக்குதல், வாய் விட்டு அழுதல், மெய்ம்மறத்தல் ஆகும்.  

பொழிப்புரை:

பத்து சிறந்த குணங்களை உடைய அடியார்கள் போற்றும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலத்தில் உறையும் எனது தந்தையாகிய பெருமானை, அழகு நிறைந்த சீர்காழிப் பதியில் தோன்றிய ஞானசம்பந்தன் பாடிய இந்த பத்து பாடல்களை, தங்களது சித்தத்தில் நிறுத்தி பாடும்  அடியார்கள் தங்களது தீவினைகள் முற்றிலும் களையப்பெற்று, தங்களது இயல்புக்கு ஏற்ப அமைந்த தேவர்கள் வாழும் உலகினை அடைந்து உயர்வாக வாழ்வார்கள்.  

முடிவுரை:

சங்கரன் என்ற பெயர் பல தேவாரப் பாடல்களில் குறிப்பிடப் பட்டாலும் ஒரே பதிகத்தின் இரண்டு பாடல்களிலும் அவ்வாறு குறிப்பிடப்படுவது மிகவும் அரியதாக உள்ளது. அத்தகைய குறிப்புக்கு ஏற்ப பெருமானின் அருட்செயல்களால் இன்பம் அடைந்த பல நிகழ்ச்சிகள் இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றன. முதல் பாடலில் முப்புரத்து கோட்டைகளை அழிக்கப் பட்டதால், தேவர்கள் தங்களது துன்பம் தீர்க்கப்பெற்று மகிழ்ந்தனர் என்று கூறுகின்றார். இரண்டாவது பாடலில், பெருமான் கண்ணாக இருந்து உலகத்தை காப்பதால், நாம் அனைவரும் இன்பமடைதல் குறிப்பிடப் படுகின்றது. மூன்றாவது பாடலில், பார்வதி தேவி மற்றும் கங்கை நங்கை பெருமானது உடலில் பங்கேற்று மகிழ்ந்திருக்கும் தன்மை குறிப்பிடப் படுகின்றது. நான்காவது பாடலில் நின்மலனாக இறைவன் இருக்கும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், ஐந்தாவது பாடலில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து மகளிர், பெருமான் பால் காதல் கொண்டு அவனைப் போற்றி துதித்து மகிழும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். ஆறாவது பாடலில் பல இசைக் கருவிகள் ஒலிக்க இறைவன் நடமாடும் தன்மையும் ஏழாவது பாடலில் தக்கனது வேள்வி அழிக்கப்பட்டதும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன. எட்டாவது பாடல் இராவணன் மகிழ்ந்த தன்மையும் ஒன்பதாவது பாடல் பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் மகிழ்ந்த தன்மையும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.   பத்தாவது பாடலில் தன்னைப் போற்றி புகழும் பாடல்களுக்கு ஏற்ப நடமாடும் அடியார்களின்  துன்பங்களை தீர்ப்பவர் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கடைப்பாடல், இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள் தங்களது தீவினைகள் தீரப்பெற்று மகிழ்வார்கள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். நாமும்  இந்த பதிகத்தை முறையாக ஓதி, இறைவனது அருளினால் நமது தீவினைகள் தீர்க்கப் பெற்று  இன்பமான வாழ்க்கை நடத்துவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/15/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-11-3278901.html
3278900 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 14, 2019 12:00 AM +0530  


பாடல் 10:

    உண்டு உடுக்கை இன்றியே நின்று ஊர் நகவே திரிவார்
    கண்டு உடுக்கை மெய்யில் போர்த்தார் கண்டறியாத இடம்
    தண்டு உடுக்கை தாளம் தக்கை சார நடம் பயில்வார்
    பண்டு இடுக்கண் தீர நல்கும் பல்லவனீச்சரமே    

விளக்கம்:

இடுக்கண்=துன்பம்; உடுக்கை=உடை மற்றும் உடுக்கை வாத்தியம்; கண்டறியாத இடம் என்று குறிப்பிட்டு சமணர்களும் புத்தர்களும் இறைவனை தரிசித்து மகிழும் வாய்ப்பினை இழந்தவர்கள் என்பதை சம்பந்தர் சுட்டிக் காட்டுகின்றார் போலும். பயில்வார் என்ற சொல் இறைவனை குறிப்பதாக பொருள் கொண்டு பல இசைக் கருவிகளின் இசைக்கு பொருந்தும் வண்ணம் நடமாடும் பெருமானார், பண்டைய நாளிலிருந்தே தனது அடியார்களின் இடர்களை தீர்த்து வருகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.  

பொழிப்புரை:

வயிறார உண்டும் ஆடை ஏதும் இன்றியும் ஊரார் நகைக்கும் வண்ணம் திரியும் சமணர்களும், அவர்களைக் கண்டு தாமும் அவ்வாறு திரியாமல் தங்களது உடலில் ஆடையை போர்த்த வண்ணம் திரியும் புத்தர்களும் கண்டறியாத இடம் பல்லவனீச்சரம் தலமாகும். தண்டு உடுக்கை தாளம் தக்கை ஆகிய கருவிகள் எழுப்பும் இசைக்கு பொருந்த நடனம் பயிலும் அடியார்களின்  துன்பங்களை, பண்டைய காலத்திலிருந்தே தீர்த்து அருள் புரியும் பெருமான் உறையும் இடம் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/14/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-10-3278900.html
3278899 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, November 13, 2019 09:44 PM +0530  

பாடல் 9:

    அங்கம் ஆறும் வேதம் நான்கும் ஓதும் அயனொடு மால்
    தம் கணாலும் நேட நின்ற சங்கரன் தங்கும் இடம்
    வங்கம் ஆரும் முத்தம் இப்பி வார் கடல் ஊடலைப்ப
    பங்கம் இல்லார் பயில் புகாரில் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

பெருமானை மனதினில் தியானித்து கருத்தினால் உணர்ந்து தேடாமல் தங்களது கண்களால் தேடிய தன்மையை இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். வங்கம்=கப்பல்கள்; சிட்சை, கல்பம், வியாகரணம், நிருத்தம், சந்தம், சோதிடம் என்பன வேதங்களை பாதுகாக்கும் ஆறு அரண்களாக விளங்குகின்றன. வாய்மொழியாக தலைமுறை தலைமுறையாக கற்கப் பட்டு வந்த வேதங்களை தவறுகள் ஏதும் இன்றி சொல்லும் வண்ணம் இந்த அங்கங்கள் உதவுகின்றன. வேதங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள எழுத்துக்களைப் பற்றி கூறுவது சிக்ஷை எனப்படும் பகுதி. எழுத்துக்கள் ஒலிக்கப்பட வேண்டிய முறை, மாத்திரை அளவுகள், மற்றும் அந்தந்த எழுத்துக்களுக்கு உரிய தேவதைகள் முதலிய பல விவரங்கள் அடங்கிய பகுதிகள் சிக்ஷை என்று அழைக்கப்படும்.

பல எழுத்துக்களால் உருவான சொற்களைப் பற்றி கூறுவது வியாகரணம். சந்தஸ் என்பது வேதங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மந்திரங்களின் எழுத்து எண்ணிக்கையை குறிக்கும் பகுதியாகும். நிருக்தம் என்றால் விளக்கிச் சொல்லுதல் என்று பொருள். வேதங்களில் வரும் சொற்றொடர்களுக்கும், சொற்களுக்கும் விளக்கம் அளிக்கும் வேதத்தின் பகுதிகள் நிருக்தம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஜோதிடம் என்பது இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டது. முதல் பகுதியான கணிதத்தில், கால தத்துவங்கள், வருடம், அயனம், திதி, வாரம், மாதம், வளர்பிறை/தேய்பிறை விவரங்கள் மற்றும் அந்தந்த காலங்களில் செய்யக்கூடிய காரியங்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இரண்டாவது பகுதியான ஹோரையில், இதுவரை நடந்த சம்பவங்கள், தற்போது நடக்கும் சம்பவங்கள், இனி நடக்க இருக்கும் சம்பவங்கள் என்பவை கோள்களின் பயணத்தின் அடிப்படையில் கணித்து சொல்லப்படுகின்றன. கல்பம் என்றால் பிரயோகம் என்று பொருள்; வேதங்களில் சொல்லப் பட்டுள்ள கர்மாக்களை செய்யவேண்டிய வழிமுறைகள் அடங்கிய பகுதிகள் கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.  

இந்த பாடலிலும் சங்கரன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். திருமாலும் பிரமனும் அடிமுடி தேட முயற்சி செய்த போது அவர்களால் காண முடியாமல் நின்ற பெருமான், அவர்கள் இருவரும் இறைஞ்சிய போது அவர்கள் இருவரும் இன்புறும் வண்ணம் அவர்களுக்கு காட்சி அளித்தவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சங்கரன் என்ற சொல் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது.     

பொழிப்புரை:

ஆறு அங்கங்களையும் வேதங்களையும் ஓதும் பிரமனும் திருமாலும், பெருமானை தியானித்து கருத்தாலும் கண்களாலும் தேடுவதை விடுத்து, தங்களது புறக் கண்களால் பெருமானது அடியையும் முடியையும் தேடிய போது அவர்களால் காண முடியாத வண்ணம், நீண்ட நெடும் தழலாக நின்றவன் சங்கரன். பின்னர் அவர்களுக்கு காட்சி தந்து அருள் புரிந்து இன்பம் அளித்த பெருமான் உறையும் இடமாவது, மரக்கலங்களையும் முத்து மற்றும் சிப்பி ஆகிய பொருட்களை   தனது அலைக் கரங்களால் அலைக்கழிக்கும் கடலினை உடையதும், குற்றமற்ற வாழ்க்கையை    வாழும் மக்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து  பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/13/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-9-3278899.html
3278891 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, November 13, 2019 09:30 PM +0530  

பாடல் 2:

    எண்ணார் எயில்கள் மூன்றும் சீறும் எந்தை பிரான் இமையோர்
    கண்ணாய் உலகம் காக்க நின்ற கண்ணுதல் நண்ணுமிடம்
    மண்ணார் சோலைக் கோல வண்டு வைகலும் தேன் அருந்திப்
    பண்ணார் செய்யும் பட்டினத்துப் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

எண்ணார்=வேதநெறியையும் சிவநெறியையும் நினைத்து அதன் வழியே வாழ்க்கையை நடத்தாமல் அந்த வழிமுறைக்கு புறம்பாக நடந்து கொண்ட திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; எயில்= கோட்டை; நுதல்=நெற்றி; கண்ணுதல்=தனது நெற்றியில் கண்ணினை உடைய பெருமான்; கோல= அழகிய; மண்ணார்=மண்ணில் பொருந்திய; வைகலும்=நாள்தோறும்; எண்ணார் என்ற சொல்லுக்கு தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கு தீய செயல்கள் புரிவதையே தனது எண்ணமாகக் கொண்டு வாழ்ந்த அரக்கர்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. ஐந்து பூதங்கள் தாமே உலகின் பல விதமான வளங்களுக்கும் நின்று, உலகினையும் உலகத்தவர்களையும் வாழ வைக்கின்றன. அத்தகைய பூதங்களாகிய தேவர்களுக்கு கண்ணாக இருந்து அவர்களை காப்பதன் மூலம் பெருமான், உலகினையும் உலகில் உள்ள உயிர்களையும் வாழவைக்கின்றான் என்பது இந்த பதிகத்தின் உட்கருத்து.      
 
பொழிப்புரை:

வேதநெறியையும் சிவநெறியையும் நினைத்து அதன் வழியே வாழ்க்கையை நடத்தாமல் அந்த வழிமுறைக்கு புறம்பாக நடந்து கொண்ட திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் சீற்றம் கொண்டு அழித்த பெருமான் எமக்கு தந்தையாவார். தங்களது கண்கள் போன்று மிகவும் அரியவர் என்று இமையோர்களால் பாராட்டப்படும் அவர் உலகத்தினையும் உலகத்தில் உள்ளவர்களையும் காப்பற்றுகின்றவர் ஆவார். அவர் தனது நெற்றியில் கண் உடையவராக விளங்குகின்றார். இவ்வாறு அனைவரையும் காக்கின்ற பெருமான் பொருந்தி உறைகின்ற இடம் யாதெனின், செழித்து வளத்துடன் பூமியில் பொருந்தி விளங்கும் சோலைகளில் அழகிய வண்டுகள் நாள்தோறும் தேனினை உண்ட மகிழ்ச்சியால் பாடல்கள் பாடும் தன்மையை உடைய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து  பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/06/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-2-3278891.html
3278890 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, November 13, 2019 09:29 PM +0530
முன்னுரை:

தனது இரண்டாவது தலையாத்திரையை நனிபள்ளி தலத்தில் தொடங்கிய ஞானசம்பந்தர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, தலைச்சங்கை மற்றும் வலம்புரம் ஆகிய தலங்கள் சென்ற பின்னர் பூம்புகார் சென்றார் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. பன்னகம்=பாம்பு; பூண்=ஆபரணம். பல்லவனீச்சரம், சாய்க்காடு ஆகிய இரண்டு தலங்களும் பூம்புகார் நகரத்தில் உள்ளவை. முதலில் பல்லவனீச்சரம் சென்றதாக கூறுவதால் நாம் முதலில் பல்லவனீச்சரத்து பதிகங்களை சிந்தித்த பின்னர் சாய்க்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகங்களை சிந்திப்போம். இந்த தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய இரண்டு பதிகங்களே கிடைத்துள்ளன.

பன்னகப் பூணினாரைப் பல்லவனீச்சரத்துச்
சென்னியால் வணங்கி ஏத்தித் திருந்திசைப் பதிகம் பாடிப்
பொன்னி சூழ் புகாரில் நீடு புனிதர் தம் திருச்சாய்க்காட்டு
மன்னு சீர் தொண்டர் எல்லாம் மகிழ்ந்து எதிர் கொள்ளப் புக்கார்

இந்த தலம் சீர்காழியிலிருந்து பதினாறு கி.மீ, தொலைவில் உள்ள தலம். காவிரி நதி கடலில் இடத்திற்கு மிகவும் அருகில் உள்ள திருக்கோயில். சங்க காலச் சோழர்களின் தலைநகரமாக மற்றும் முக்கிய துறைமுகமாக விளங்கிய நகரம். பகைவர்கள் புகுவதற்கு அச்சம் கொண்டு இந்த நகரினில் புகுவதைத் தவிர்ப்பார்கள் என்று பொருள் பட புகார் என்ற பெயர் எழுந்தது. பல்லவ மன்னன் ஒருவனால் கட்டப்பட்டமையால் பல்லவனீச்சரம் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். எந்த மன்னனால் கட்டப்பட்டது என்பதை அறிவதற்கு சரித்திரச் சான்றுகள் ஏதும் இல்லை. பட்டினத்தார் மற்றும் இயற்பகை நாயனார் வாழ்ந்த தலம். கம்பீரமாக காட்சி தரும் மூலவர் இலிங்கம் பல்லவனீச்வரர் என்றும் சங்கமுகேஸ்வரர் என்றும் அழைக்கப் படுகின்றார். இறைவியின் திருநாமம், சௌந்தரநாயகி. நடராஜர் சன்னதி தில்லையில் உள்ள அமைப்பில் காணப் படுகின்றது.

சிவநேயர் என்ற வணிகரின் மகனாக பிறந்த வெண்காடர் என்பவர், ஞானம் பெற்ற பின்னர், காதற்ற ஊசியும் வாராது காண கடை வழிக்கே என்று எழுதி வைத்து விட்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறி பல தலங்களுக்கும் சென்றவர் இறுதியில் திருவொற்றியூர் நகரினை வந்தடைந்து அங்கே முக்தி அடைந்தார். காவிரிப்பூம்்பட்டினத்தில் இருந்து வந்தமையால், இவருக்கு பட்டினத்து அடிகள் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. இவர் அருளிய பாடல்கள் பதினோராம் திருமுறையில் வைக்கப் பட்டுள்ளன.

இயற்பகை நாயனார் என்பவர் இந்த ஊரில் வாழ்ந்து வந்த சிவனடியார். அடியார்கள் எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று சொல்லாமல் கொடுக்கும் இயல்பினை கொண்டவராக வாழ்ந்து வந்ததால் இவரை இயற்பகை நாயனார் என்ற பெயர் வந்தது. மனித இயல்புக்கு மாறுபட்டு வாழ்ந்தவர் என்று பொருள். ஒரு நாள் ஒரு அடியவர் இவர் முன் தோன்றி, இவரது மனைவியை தனக்கு கொடையாக அளிக்குமாறு கேட்டார். தன்னிடம் இருக்கும் பொருட்கள் அனைத்தும் சிவபெருமான் அளித்தது என்ற சிந்தனையுடன் வாழ்ந்து வந்த நாயனார், தயக்கம் ஏதுமின்றி வந்த அடியாரிடம் மனைவியை ஒப்படைத்து விடுகின்றார். அவரது மனைவியும் தனது கணவரின் கட்டளையை ஏற்றுக் கொண்டு அடியாருடன் செல்லத் தொடங்குகின்றார். இந்த நிலையில் நாயனாரது தகாத செய்கை தங்கள் குலத்திற்கு இழுக்கினைத் தேடித் தந்துள்ளது என்று சொல்லியவாறு அவரது உறவினர்களும் நண்பர்களும், இயற்பகை நாயனாரின் மனைவியை வந்த அடியாருடன் செல்ல விடாமல் தடுத்தனர். ஆனால் நாயனாரோ, தனது செய்கையை எதிர்த்த அனைவரையும் வெட்டி வீழ்த்தினார். பின்னர் முதியவரையும் தனது மனைவியையும் ஊரெல்லை வரை பத்திரமாக அழைத்துச் சென்று, மூவருமாக சாய்க்காடு எல்லை அடைந்த பின்னர், முனிவர் இயற்பகையாரை உமது இருப்பிடம் செல்லலாம் என்று கூறினார். வந்த முதியவரையும், அந்நாள் வரை தமது மனைவியாக இருந்த பெண்மணியையும் வணங்கி அவர்களிடமிருந்து இயற்பகை அடிகள் விடைபெற்றார். ஆனால் அவர் சிறிது தூரம் சென்ற பின்னர், வந்த முதியவர், அபயம் அபயம் என்று ஓலமிட்டார். அவரது ஓலக் குரலை கேட்ட, உம்மை தடுப்பவர் வேறு எவரேனும் உளரோ என்று கேட்டவாறு, அவ்வாறு எவரேனும் இருந்தால் அவர்களையும் வெட்டி வீழ்த்துவேன் என்று சொல்லியவாறு தனது உடைவாளினை உருவிக் கொண்டு திரும்பினார். அப்போது அவரால் முதியவரை காணமுடியவில்லை. முதியவர் மறைய தனது மனைவி மட்டும் தனியாக இருந்ததைக் கண்டார். மேலும் சிவபெருமான், இடப வாகனத்தில் அன்னையுடன் அமர்ந்தவாறு வானில் காட்சி அளித்தார். என் பால் இத்தகைய அன்பு வைத்த பழுதிலா அன்பரே என்று அழைத்து நீரும் உமது மனைவியும் சிவலோகம் வந்து அடைவீர்களாக என்று அருள் புரிந்தார். இந்த அடியார் இவ்வாறு அருள் பெற்றதை குறிப்பிடும் பெரிய புராணத்து பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

சென்றவர் முனியைக் காணார் சேயிழை தன்னைக் கண்டார்
பொன் திகழ் குன்று வெள்ளிப் பொருப்பின் மேல் பொலிந்தது என்னத்
தன் துணையுடனே வானில் தலைவனை விடை மேல் கண்டார்
நின்றிலர் தொழுது வீழ்ந்தார் நிலத்தினின்று எழுந்தார் நேர்ந்தார்

விண்ணிடை நின்ற வெள்ளை விடையவர் அடியார் தம்மை
எண்ணிய உலகு தன்னில் இப்படி நம் பால் அன்பு
பண்ணிய பரிவு கண்டு மகிழ்ந்தனம் பழுது இலாதாய்
நண்ணிய மனைவியோடு நம்முடன் போதுக என்று

பாடல் 1:

அடையார் தம் புரங்கள் மூன்றும் ஆரழலில் அழுந்த
விடையார் மேனியராய்ச் சீறும் வித்தகர் மேய இடம்
கடியார் மாட நீடி எங்கும் கங்குல் புறம் தடவப்
படையார் புரிசைப் பட்டினம் சேர் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

அடையார்=வேதநெறியிலிருந்து தவறி அனைவர்க்கும் பகைவர்களாக விளங்கி துன்பம் இழைத்து வந்த திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; ஆரழல்=தாங்க முடியாத தீ; திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் பெருமான் போருக்கு சென்ற போது, சிவபெருமான் ஏறிச் செல்லவிருந்த தேரினில், தேவர்கள் பலவிதமாக பங்கேற்றனர் என்று புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. நான்கு வேதங்களும் நான்கு குதிரைகளாகவும் பிரமன் தேரினை ஓட்டும் சாரதியாகவும் பிரவண மந்திரம் குதிரைகளை ஓட்ட உதவும் சாட்டையாகவும் சூரிய சந்திரர்கள் தேரின் சக்கரமாகவும், விந்திய மலை அச்சாகவும் பூமி தேரின் தட்டாகவும் ஆகாயம் தேரின் மேற்கூரையாகவும் பங்கேற்க, மந்திர மலை வில்லாகவும், வாசுகி பாம்பு வில்லின் நாணாகவும், அக்னி அம்பின் கூரிய நுனியாகவும், திருமால் அம்பின் தண்டாகவும் வாய் அம்பின் இறக்கைகளாகவும் பங்கேற்றன. தங்களின் உதவியுடன் பெருமான் போரிடச் செல்கின்றார் என்று அவர்களில் சிலர் நினைத்து இறுமாப்பு அடைந்தனர். அவர்களின் இறுமாப்பு தவறு என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்த பெருமான் எண்ணம் கொண்டார். அவர் தனது திருவடியை தேர்த்தட்டின் மீது வைத்த போது, அவரது உடலின் எடையைத் தாங்க உடியாமல் தேரின் அச்சு முறிந்தது. அப்போது திருமால் உடனே காளையாக மாறி தன்னை வாகனமாக ஏற்றுக்கொண்டு போர் புரியுமாறு வேண்டினார். பெருமானும் அருள் கூர்ந்து அவரை தனது காளை வாகனமாக ஏற்று அதன் மீது அமர்ந்து சென்றார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. இதுதான் விடை மீது அமர்ந்த வண்ணம் திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போருக்கு சென்ற வரலாறு. இந்த செய்தியை விடையார் மேனியராய் சீறிய வித்தகர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வித்தகர்=திறமை மிகுந்த செயலைச் செய்தவர்; மூன்று கோட்டைகளையும் ஊடுருவிச் சென்று நெருப்பினை ஊட்ட வல்ல அம்பினை செலுத்தும் திறன் மிகவும் அரியது அல்லவா. கடையார்=கடைகள் மிகுந்த கடை=சாளரங்கள்; கங்குல்=ஆகாயம்; புரிசை=மதிற்சுவர்கள்; படையார்=படைகள் பொருந்திய; அடையார் என்ற சொல்லுக்கு, தங்களது செய்கைகளால் கோபம் கொண்ட சிவபெருமான் தங்கள் மீது படையெடுத்து வருவதை அறிந்த பின்னரும், பெருமானிடம் சரணடைந்து உய்வினை தேடிக் கொள்ளாமல் இருந்த அரக்கர்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.

பொழிப்புரை:

வேதநெறியை சென்று அடைந்து வாழாமல், பலருக்கும் துன்பம் அளித்து பகைவர்களாய் வாழ்ந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும், தாங்குதற்கு அரிய நெருப்பினில் மூழ்கடிக்கும் வண்ணம், இடபத்தினைத் தனது வாகனமாக ஏற்ற பெருமான் சீற்றம் அடைந்தவராக, அம்பினை எய்த திறமையாளர் ஆவார். அத்தகைய ஆற்றலை உடைய பெருமான் பொருந்தி அமர்ந்துள்ள இடம் யாதெனின், சாளரங்கள் நிறைந்து ஆகாயத்தை தொடும் வண்ணம் உயர்ந்த மதில்கள் படைகளுடன் பொருத்தப்பட்டு நீண்ட மதில் சுவர்களால் சூழப்பட்ட காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/05/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-1-3278890.html
3278897 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, November 12, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    தேரரக்கன் மால் வரையைத் தெற்றி எடுக்க அவன்
    தார் அரக்கும் திண்முடிகள் ஊன்றிய சங்கரன் ஊர்
    கார் அரக்கும் கடல் கிளர்ந்த காலமெலாம் உணரப்
    பார் அரக்கம் பயில் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

சங்கரன் என்ற சொல்லுக்கு இன்பம் தருபவன் என்றும் சம்ஹாரம் செய்பவன் என்றும் இரண்டு விதமான பொருள்கள் கூறப்படுகின்றன. தேவாரத் திருப்பதிகங்களில் பெருமானை சங்கரன் என்று  பல இடங்களிலும் மூவர் பெருமானர்கள் பல இடங்களில் அழைக்கின்றனர். அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

எந்த இடத்தில் பிறந்தாலும், எந்த விதமாக பிறந்தாலும் தனது அடியார்களாக இருந்தால், அங்கே சென்று அவர்களுக்கு அருள் புரியும் தன்மையாளன் சங்கரன் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்ற பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. கொங்கு ஏயும் என்றால் நறுமணம்மனம் பொருந்திய என்று பொருள். இந்த பாடல் பிரமபுரம் தலத்தின் மீது சம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.40.6).

    எங்கேனும் யாதாகிப் பிறந்திடினும் தன் அடியார்க்கு
    இங்கே என்று அருள் புரியும் எம்பெருமான் எருது ஏறி
    கொங்கு ஏயும் மலர்ச் சோலை குளிர் பிரமபுரத்து உறையும்
    சங்கே ஒத்து ஒளிர்மேனிச் சங்கரன் தன் தன்மைகளே

கரவீரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (1.58.2) சம்பந்தர் சங்கரனின் திருப்பாதங்களை வழிபடும் அடியார்களிடம் வினைகள் தங்காது என்று கூறுகின்றார். இன்பம் தருபவன் என்ற பொருள் அழகாக பொருந்துவதை நாம் இங்கே காணலாம்.

    தங்குமோ வினை தாழ்சடை மேலவன்
    திங்களோடு உடன் கூடிய
    கங்கையான் திகழும் கரவீரத்து எம்
    சங்கரன் கழல் சாரவே

சொற்றுணை வேதியன் என்று தொடங்கும் நமச்சிவாய பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலில் (4.11.6) அப்பர் பிரான் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு நன்மை புரிந்தும் சாராதவர்களுக்கு அருள் புரியாமலும் இருக்கும் சங்கரன், என்றும் அதே கொள்கையுடன் இருக்கின்றார் என்று கூறுகின்றார். சலம்= மாறுபாடு இல்லாத தன்மை; மேலும் அவர் குலத்தின் அடிப்படையில் எவரையும் நோக்காமல், அடியார்களின் பக்தி அடிப்படையில் நன்மை அளிப்பதால், தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராக இருந்தாலும், நமச்சிவாய மந்திரத்தை சொல்லும் அன்பர்களுக்கு உயர்ந்த குலத்தில்  பிறந்தோர் அடையும் நற்பயன்களை சங்கரன் கொடுக்கின்றார் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கு அலால்
    நலமிலன் நாள்தோறும் நல்குவான் நலம்
    குலமிலர் ஆகிலும் குலத்துக்கு ஏற்பதோர்
    நலம் மிக கொடுப்பது நமச்சிவாயவே

ஒரு பொது பதிகத்தின் பாடலில் (4.77.4) தனது சடையில் வைத்து, அழிந்த நிலையில் இருந்த பிறைச் சந்திரனை காத்து இன்பம் அளித்தவன் என்ற பொருள் பட, சந்திரன் சடையில் வைத்த சங்கரன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் நமச்சிவாய என்ற மந்திரத்தைச் சொல்லி திருநீறு அணிந்தால், நமது நோய்களும் வினைகளும் நெருப்பில் இடப்பட்ட விறகு போல் வெந்து சாம்பலாக மாறிவிடும் என்றும் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    சந்திரன் சடையில் வைத்த சங்கரன் சாம வேதி
    அந்தரத்து அமரர் பெம்மான் நல் வெள்ளூர்தியான் தன்
    மந்திர நமச்சிவாயவாக நீறு அணியப் பெற்றால்
    வெந்து அறும் வினையும் நோயும் வெவ்வழல் விறகு இட்டன்றே

திருப்பூவணம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (7.11.6) சுந்தரர், தன் மீது அன்பு வைப்போர்க்கு இன்பம் விளைவித்தும் தன்னை விரும்பாதவர்களுக்கு துன்பம் இழைத்தும், சங்கரன் என்ற பெயருக்கு ஏற்ப நடந்து கொள்ளும் இறைவன் பொன் நிறத்த மேனியனாக விளங்குகின்றான் என்று கூறுகின்றார்.

    மின்னனையாள் திருமேனி விளங்க ஓர்
    தன்னமர் பாகமது ஆகிய சங்கரன்
    முன் நினையார் புரம் மூன்று எரி ஊட்டிய
    பொன்னனையான் உறை பூவணம் ஈதோ

கச்சி அனேகதங்காவதம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (7.10.9) சுந்தரர், உமையன்னை மகிழும் வண்ணம் சுடுகாட்டில் நடனம் ஆடும் சங்கரன் என்று கூறுகின்றார். தளவு=முல்லை அரும்பு; ஏல்=போன்ற; விராவுதல்=கலந்திருத்தல்; பெருமான் மீது ஐயப்பாடு ஏதுமின்றி அவனை வணங்கித் தொழுதால் தான் அவனது சேவடிகளைச் சென்றடையமுடியும் என்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. முல்லை அரும்பு போன்ற சிரிப்பினை உடையவள் என்றும், எப்போதும் பெருமானுடன் கலந்திருக்கும் சிறப்பினைப் பெற்றவள் என்றும் உமையன்னையை சுந்தரர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். அங்கையவன்=உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போன்று தனக்கு தெளிவாக விளங்குபவன் பெருமான் என்று சுந்தரர் இங்கே கூறுகின்றார். ஒலி மிகுந்ததும் அகன்றதும் ஆகிய  மழுப் படையினை உடையவன் என்றும் கூறுகின்றார்.   

 சங்கையவர் புணர்தற்கு அறியான் தளவு ஏல் நகையாள் விரா மிகு சீர்
மங்கையவள் மகிழச் சுடுகாட்டிடை நட்ட நின்றாடிய சங்கரன் எம்
அங்கையவன் அனல் ஏந்துபவன் கனல் சேர் ஒளியன்னதொர் பேர் அகலம்
தம் கையவன் உறைகின்ற இடம் கலிக்கச்சி அனேகதங்காவதமே

திருவாசகம் தோணோக்கம் பதிகத்தின் பாடலில், மணிவாசகர் திருமாலுக்கு சக்கரம் அருளி மகிழச் செய்தவன்  என்ற பொருள் பட, சங்கரன் எம்பிரான் சக்கரம் மாற்கு அருளியவாறு என்று குறிப்பிடுகின்றார். பங்கயம்=தாமரை மலர்கள்; இடந்து=பேர்த்து;

    பங்கயம் ஆயிரம் பூவினில் ஓரு பூக் குறையத்
    தம் கண் இடந்து அரன் சேவடி மேல் சாத்தலுமே
    சங்கரன் எம் பிரான் சக்கரம் மாற்கு அருளியவாறு
    எங்கும் பரவி நாம் தோணோக்கம் ஆடாமோ  

திருவாசகம் கோத்தும்பீ பதிகத்தில் பெருமான் பற்றிய நினைப்பே தனது மனதில் அமுதம் போல் ஊறுகின்றது என்று மணிவாசகர் கூறுகின்றார். நினைத்தாலே இனிய உணர்வுகளை உண்டாக்கும் பெருமானை சங்கரன் என்று அழைப்பது மிகவும் பொருத்தமாகவே உள்ளது அல்லவா. சட்டோ=செம்மையாக, நன்றாக, முழுவதுமாக; சிட்டாய=அறிவுடைப் பொருளாகிய, நுட்பமாக; தொழும்பர்கள்=இழிவான தன்மை உடையவர்கள்; பெருமானை நினையாத இழிந்த மனிதர்களை தான் அருவருத்து வெறுப்போம் என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    சட்டோ நினைக்க மனத்து அமுதாம் சங்கரனைக்
    கெட்டேன் மறப்பேனோ கேடு படாத் திருவடியை
    ஒட்டாத பாவித் தொழும்பரை நாம் உரு அறியோம்
    சிட்டாய சிட்டற்கே சென்று ஊதாய் கோத்தும்பீ  

தெற்றி=கைகளை பின்னி எடுக்க; தார் அரக்கும்=மாலைகள் அழுத்தும், மாலைகள் பதிந்த; கார்=மேகங்கள்; கார் அரக்கும்=மேகங்கள் அழுத்தி கடல் நீரினை முகரும்; கடல் கிளர்ந்த காலம்=கடல் பொங்கி எழுந்து  உலகினை மூழ்கடிக்கும் பிரளய காலம்; பாராரக்கம்=பாரார்+அக்கம்; பாரார்=உலகத்தவர்; அக்கம்= உருத்திராக்கம்; பயில்=பூண்டு போற்றி;   
     
பொழிப்புரை:

சிறந்த புட்பக விமானத்தை உடைய அரக்கன் இராவணன், பெருமை மிகுந்த கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போது, மாலைகள் பதிந்த அவனது வலிமை மிகுந்த தலைகள் பத்தினையும் கயிலை மலையின் கீழே அமுக்குண்டு வருந்துமாறு தனது கால் விரலை கயிலை மலையின் மீது ஊன்றிய சங்கரன், பின்னர் அந்த அரக்கன் தனது தவறினை உணர்ந்து சாமகானம் பாடி தன்னைப் போற்றி புகழ்ந்த போது, சங்கரன் என்ற தனது பெயருக்கு ஏற்ப, அவனுக்கு பல நன்மைகள் புரிந்து அருள் செய்தார். மேகங்கள் அழுந்தி முகர்க்கும் நீரினை கொண்டுள்ள கடல் பொங்கி எழுந்து உலகினை மூழ்கடிக்கும் பிரளய காலத்திலும் அழியாது உணரப்படும் சிறந்த தன்மை உடையதும், உருத்திராக்கத்தின் சிறப்பினை உணர்ந்து மக்கள் அதனைப் போற்றி வாழும் மக்கள் நிறைந்த பெருமையினை உடையதும் ஆகிய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலமே, அடியார்கள் இன்பமடையும் வண்ணம் பல நன்மைகள் புரியும் தலமாகும்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/12/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-8-3278897.html
3278896 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    வெந்தலாய வேந்தன் வேள்வி வேரறச் சாடி விண்ணோர்
    வந்து எலாம் முன் பேண நின்ற மைந்தன் மகிழ்ந்த இடம்
    மந்தலாய மல்லிகையும் புன்னை வளர் குரவின்
    பந்தல் ஆரும் பட்டினத்துப் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

வெந்தல்=தகுதியற்ற கூட்டம்; தலைவன் தவறு செய்யும் போது, அந்த தவற்றினை சுட்டிக் காட்டி திருத்த வேண்டியது அவனைச் சூழ்ந்திருக்கும் மக்களின் கடமை. தக்கன் தவறான வழியில், சிவபெருமானை புறக்கணித்து வேள்வி செய்ய முடிவு செய்தபோது, தக்கனை சூழ்ந்து இருந்த எவரும் அவ்வாறு சுட்டிக் காட்டமையால், வெந்தல் என்று அந்த கூட்டத்தை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். மந்தல்=மென்மை; பந்தல் ஆரும்=பந்தல்கள் படர்ந்துள்ள; மைந்தன்=வல்லமை வாய்ந்தவன்; வெந்தல் என்ற சொல்லுக்கு அழியும் தன்மை என்று பொருள் கொண்டு, வைதீக முறையில் செய்யப்படும் வேள்வி முதலான சடங்குகள் அழியும் வண்ணம் வேள்வி செய்ய முயற்சி செய்தமை குறிப்பிடப்படுகின்றது என்றும் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். தலத்து தலமரமாகிய மல்லிகை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

தான் தவறு செய்த போது அதனை சுட்டிக் காட்டி திருத்தும் வல்லமையின்றி தகுதியற்ற கூட்டத்தால் சூழப்பட்டுள்ள வேந்தன் தக்கன், பெருமானைப் புறக்கணித்து வேதநெறிக்கு புறம்பாக செய்த வேள்வியை வேரோடும் அழித்த வல்லமை வாய்ந்த பெருமானை, தேவர்கள் அனைவரும் அவனது இருப்பிடம் சென்றடைந்து போற்றி வழிபடுகின்றனர். இத்தகைய வீரம் வாய்ந்த பெருமான் மகிழ்ந்து உறையும் இடம் யாதெனின், மென்மையான தன்மை கொண்ட மல்லிகைக் கொடி, புன்னை மற்றும் குராமரம் ஆகியவற்றில் படர்ந்து அமைத்த பந்தல்கள் நிறைந்த காவிரிப்பூம்பட்டினத்து  பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/11/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-7-3278896.html
3278895 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 10, 2019 12:00 AM +0530

பாடல் 6:

    குழலின் ஓசை வீணை மொந்தை கொட்ட முழவம் அதிரக்
    கழலின் ஓசை ஆர்க்க ஆடும் கடவுள் இருந்த இடம்
    சுழியில் ஆரும் கடலில் ஓதம் தெண்டிரை மொண்டு எறியப்
    பழியிலார்கள் பயில் புகாரில் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

மொந்தை=பறை போன்ற இசைக்கருவி; ஆர்க்க=ஒலிக்க; கழி=உப்பங்கழி; தெண்டிரை=தெண்+திரை;, தெளிந்த நீரினை உடைய அலைகள்; குழவம்=மத்தளம்; ஓதம்=நீர்; மொண்டு=முகந்து;

பொழிப்புரை:

குழலின் ஓசைக்கு பொருந்தும் வண்ணம் வீணை மொந்தை ஆகிய இசைக் கருவிகள் முழங்கவும், மத்தளம் அதிர்ந்து ஒலிக்கவும், தனது கால்களில் பொருந்திய கழல்கள் நடனத்திற்கு ஏற்ப, ஆரவாரித்து ஒலிக்க நடனம் ஆடும் கடவுள் இருக்கும் இடம் பல்லவனீச்சரம் தலமாகும். சுழிகள் பொருந்திய கடல் நீரினில், காவிரி நதி தெளிந்த நீரினை முகந்து எறியும் வண்ணம் விளங்குவதும், பழியின்றி ஒழுக்கமான வாழ்க்கையை தொடர்ந்து நடத்தும் நன்மக்கள் வாழ்வதும் ஆகிய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து நகரில் உள்ளது பல்லவனீச்சரம் தலம்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/10/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-6-3278895.html
3278894 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 9, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    மை சேர் கண்டர் அண்ட வாணர் வானவரும் துதிப்ப
    மெய் சேர் பொடியர் அடியார் ஏத்த மேவி இருந்த இடம்
    கை சேர் வளையார் விழைவினோடு காதன்மையால் கழலே
    பை சேர் அரவார் அல்குலார் சேர் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

மை சேர்=கருமை நிறம் பொருந்திய; மை சேர் என்று கூறுவதன் மூலம், பெருமானின் கழுத்தும் உடல் போன்று செம்மை நிறத்துடன் பண்டைய நாளில் விளங்கியது என்றும், பின்னாளில் ஆலகால விடத்தைத் தேக்கியதால் கருமை நிறம் வந்து சேர்ந்தது என்பதும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. மேவி=விருப்பம் கொண்டு; வாணர் என்ற சொல் வாழுநர் என்ற சொல்லின் திரிபு என்று கூறுவார்கள். அண்ட வாணர்=பல விதமான அண்டத்தில் வாழ்வோர்கள்; பொடி=திருநீறு; பை சேர்=பை போன்று; பை=பாம்பின் படம்; விழைவு=பற்று, அன்பு;   
  
பொழிப்புரை:

ஆலகால விடத்தினை தேக்கியதால் கருமை நிறம் வந்து சேர்ந்த கழுத்தினை உடைய பெருமானை, பல அண்டங்களில் வாழ்வோரும் வானவர்களும் துதித்து போற்றுகின்றனர். இவ்வாறு அனைவராலும் போற்றப்படும் பெருமான், தனது உடல் முழுதும் திருநீறு பூசியவனாக , அடியார்கள் அவனது தன்மையை புகழ்ந்து பாட, விரும்பி அமர்ந்துள்ள இடம் பல்லவனீச்சரம் தலமாகும். தங்களது கைகளில் மிகவும் அதிகமாக வளையல் கொண்டவர்களும் பாம்பின் படம் போன்று புடைத்து காணப்படும் மார்பினை உடையவர்களும் உடைய இளமகளிர், பெருமான் பால் கொண்டுள்ள பற்று மற்றும் அளவு கடந்த காதலால், அவனது திருவடிகளை வழிபட ஒன்று சேர்கின்ற காவிரிப்பூம்பட்டினத்து  பல்லவனீச்சரம் தலமே இறைவன் உறையும் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/09/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-5-3278894.html
3278893 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 8, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    தாரார் கொன்றை பொன் தயங்கச் சாத்திய மார்பகலம்
    நீரார் நீறு சாந்தம் வைத்த நின்மலன் மன்னும் இடம்
    போரார் வேற்கண் மாதர் மைந்தர் புக்கு இசை பாடலினால்
    பார் ஆர்கின்ற பட்டினத்துப் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

தயங்க=போல் விளங்க; தார்=மாலை; ஆர்கின்ற என்ற சொல்லுக்கு உலகம் இன்பமடைதல் என்று பொருள் கொண்டு, அடியார்கள் பாடும் இசைப் பாடலினை கேட்கும் உலகத்தவர்கள் இன்பம் அடைகின்றனர் என்று சொல்வதும் பொருத்தமே. மைந்தர்=வலிமை வாய்ந்தவர்கள்; புகார் என்ற பெயருக்கு ஏற்ப வலிமை மிகுந்த வீரர்கள் வாழ்ந்த தலமாக காவிரிப்பூம்பட்டினம் இருந்த தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

பொன் போன்று காணப்படும் கொன்றை மலர்களால் தொடுத்த மாலையினை உடைய பெருமானின் பரந்த மார்பு நீரினில் குழைத்த திருநீறு சந்தனம் போல் பூசப்பெற்று பொலிவுடன் விளங்குகின்றது. இயற்கையாகவே மலங்களின் சேர்க்கையிலிருந்து நீங்கிய பரமன் உறையும்  இடம் யாதெனின், போருக்கு மிகவும் அவசியமான வேற்படை போன்று கண்களை கொண்டுள்ள மாதர்களும் அவர்களின் துணையாக விளங்கும் வல்லமை வாய்ந்த இளைஞர்களும் கோயிலில் புகுந்து ஒன்று கூடி இசையுடன் பொருந்திய பாடல்களை உலகம் அதிரும் வண்ணம் பாட,  அத்தகைய பாடல்களைக் கேட்பதற்காக உலகத்து மக்கள் திரளும் காவிரிப்பூம்பட்டினத்து  பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/08/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-4-3278893.html
3278892 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 144. அடையார்தம் புரங்கள் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, November 7, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    மங்கை அங்கோர் பாகமாக வாள் நிலவு வார் சடை மேல்
    கங்கை அங்கே வாழ வைத்த கள்வன் இருந்த இடம்
    பொங்கு அயம் சேர் புணரி ஓதம் மீது உயர் பொய்கையின் மேல்
    பங்கயம் சேர்     பட்டினத்துப் பல்லவனீச்சரமே

விளக்கம்:

வாள்நிலவு=ஒளி பொருந்திய பிறைச் சந்திரன்; வார் சடை=நீண்ட சடை; இந்த பாடலில் சம்பந்தர் இறைவனை கள்வன் என்று கூறுகின்றார். தான் திருடிய பொருளினை மற்றவர் அறியாத வண்ணம் ஒளித்து வைப்பது கள்வனின் செயல் என்பதை நாம் தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் விளக்கத்தில் கண்டோம். அந்த பாடலில் தனது உள்ளத்தை கொள்ளை கொண்டதால் கள்வன் என்று கூறிய சம்பந்தர், கங்கை நதியினை தனது சடையினில் மறைத்து தேக்கி வைத்ததால் இறைவனை கள்வன் என்று நயமாக கூறுகின்றார். அயம்=பள்ளம்; புணரி= கடல்; பங்கயம்=தாமரை மலர்கள்; உயர் பொய்கை=கடலில் நீர் மிகுந்த காணப்படுவதால் நீர்நிலைகளிலும் தண்ணீர் மேல் உயர்ந்து காணப் படுகின்றது என்று கூறுகின்றார்.

கங்கையை வாழவைத்த கள்வன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வால்மீகி இராமயணத்தில் கங்கை நதி பூமிக்கு வந்த வரலாற்றினை விஸ்வாமித்திரர் இராமபிரானுக்கு சொல்வதாக அமைந்துள்ளது. அயோத்தி நகரை ஆண்டு வந்த சகரன் என்ற மன்னன் அஸ்வமேத யாகம் செய்ய நினைத்து, தனது பட்டத்து குதிரையை பல நாடுகளுக்கும் அனுப்பினான். பல நாட்கள் சென்ற பின்னரும் பட்டத்து குதிரை திரும்பி வராததைக் கண்ட சகரன் தனது அறுபதினாயிரம் மகன்களை குதிரையைத் தேடிக் கொண்டு வருமாறு பணித்தான்.  அஸ்வமேத யாகம் தடையேதும் இன்றி முடிந்தால், தன்னை விடவும் சகரன் மிகுந்த புகழினை அடைந்துவிடுவான் என்று எண்ணிய இந்திரன், குதிரையை திருடிக்கொண்டு போய், பாதாள உலகினில் மறைத்து வைத்தான். குதிரையை தேடிக் கொண்டு பாதாள உலகம் சென்ற சகரனின் மைந்தர்கள், குதிரை பாதாளத்தில் திரிந்து கொண்டிருப்பதையும் அதன் அருகினில் நாராயணனின் அம்சமாகிய கபில முனிவர் தவம் செய்து கொண்டிருப்பதையும் கண்டனர். கபில முனிவர் தான், குதிரையை கடத்திக் கொண்டு சென்று, பாதாளத்தில் ஒளித்து வைத்த பின்னர், தவம் செய்வது போன்று நடிக்கின்றார் என்று தவறாக நினைத்த அவர்கள், முனிவரை தாக்க நினைத்தனர். தனது தவம் கலைந்ததால் கோபத்துடன் விழித்த முனிவரின் கண்களிலிருந்து பொங்கி வந்த கோபம், அறுபதினாயிரம் பேரையும் சுட்டெரித்து  சாம்பலாக மாற்றியது. தனது புத்திரர்கள் வராததைக் கண்ட சகர மன்னன், தனது பேரன் அம்சுமானை குதிரையை தேடி மீட்டு வர அனுப்பினான். அறுபதினாயிரம் பேர் சென்ற வழியில் சென்ற அம்சுமான் பாதாளத்தில் அறுபதினாயிரம் பேரும்  சாம்பலாக இருப்பதையும் அந்த சாம்பல் குவியலின் அருகே குதிரை திரிந்து கொண்டு இருப்பதையும் கண்டான். அப்போது அங்கே தோன்றிய கருடன், நடந்ததை விவரித்ததும் அன்றி, தேவலோகத்தில் இருக்கும் கங்கை நீரினால் இறந்தவர்களின் சாம்பல் கரைக்கப்பட்டால் அவர்கள் நற்கதி அடைவாரகள் என்றும் கூறியது. குதிரையை மீட்டுச் சென்ற அம்சுமான், அனைத்து விவரங்களையும் தனது பாட்டனாராகிய மன்னனிடம் கூறினான். சகரன், அம்சுமான், அவனது மகன் திலீபன் ஆகியோர் எத்தனை கடுந்தவம் செய்தும் அவர்களால் கங்கையை கீழே கொண்டு வர முடியவில்லை. திலீபனின் மகன் பகீரதன்.
           
பகீரதன் பிரமனை நோக்கி தவம் செய்து, கங்கை நதியினை வானிலிருந்து கீழே வரவழைத்து, சாம்பல் குவியலாக மாறி இருக்கும் தனது மூதாதையரின் மீது பாயவைத்து அவர்கள் நற்கதி அடையச் செய்ய வேண்டும் என்று விரும்பினான். கங்கை நதிக்கு பூலோகம் இறங்கி வர விருப்பம் இல்லாததால், வேகத்துடன் கீழே இறங்கி வரும் தன்னைத் தாங்கும் வல்லமை படைத்தவர் வேண்டும் என்ற சாக்கு சொல்லவே, பகீரதன் பெருமானை நோக்கி தவமியற்றி, பெருமான் கங்கை நதியைத் தாங்குவதற்கு ஏற்பாடு செய்தான். இதனால் கங்கையின் கோபம் மேலும் பெருகியது; சிவபெருமானையும் அடித்துக் கொண்டு, பூவுலகினையும் அடித்துக் கொண்டு பாதாளத்தில் சென்று சேர்க்கும் நோக்கத்துடன் மிகவும் வேகமாக கீழே இறங்கியது. அவ்வாறு இறங்கிய கங்கையை பெருமான் தனது சடையினில் தாங்கி அடக்கியது பல தேவாரப் பாடல்களில் கூறப் படுகின்றது. மிகவும் வேகமாக இறங்கிய கங்கை நதியினை, அப்பர் பிரான் குறிப்பிடும் பாடலை (4.65.7) நாம் இங்கே காண்போம். மையறு மனத்தன்=குற்றமில்லாத மனத்தை உடையவன்; பகீரதன் இழிதல்=இறங்குதல்; இவ்வாறு வேகமாக இறங்கிய கங்கை நதியை கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் சிவபிரான் ஒருவருக்கே இருந்தமையால், பகீரதன் சிவபிரானை வேண்ட, சிவபிரானும் கங்கையைத் தனது சடையில் ஏற்றுக்கொண்டு பின்னர் மெதுவாக கங்கை நதியை விடுவதற்கு சம்மதித்தார். சிவபிரான் ஏற்றக்கொள்ள இசைந்ததால், தேவர்கள் பயம் ஏதுமின்றி கங்கை நதி கீழே இறங்குவதை வேடிக்கை பார்த்தனர் என்று அப்பர் பிரான் இந்த நேரிசைப் பதிகத்தில் கூறுகின்றார். .

    மையறு மனத்தனாய பகீரதன் வரங்கள் வேண்ட
    ஐயம் இல் அமரர் ஏத்த ஆயிர முகமதாகி
    வையகம் நெளியப் பாய்வான் வந்து இழி கங்கை என்னும்
    தையலைச் சடையில் ஏற்றார் சாய்க்காடு மேவினாரே   

இவ்வாறு கங்கை நதியினை பெருமான் தனது சடையினில் தாங்கிய பின்னர் சிறிது சிறிதாக  வெளியேற்றினார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. இவ்வாறு பெருமான் கங்கை நதியைத் தாங்காது இருந்தால், கங்கை நதி பூமியையும் புரட்டிக் கொண்டு பாதாளத்தில் சேர்த்து தானும்  பாதாளத்தில் கலந்திருக்கும். அவ்வாறு நேரிடுவதை பெருமான் தவிர்த்தார் என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் கங்கை வாழவைத்த கள்வன் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார் போலும்.           

பொழிப்புரை:

பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக வைத்துள்ள பெருமான், பிறைச் சந்திரனையும் ஏற்றுள்ள தனது நீண்ட சடையினில் கங்கை நதியினை ஒளித்து வைத்து, கங்கை நதியை  வாழவைத்த கள்வனாக காணப்படுகின்றான். இத்தகைய பெருமான் உறையும் இடம் யாதெனின், ஆழம் மிகுந்த கடல் நீரின் வெள்ளத்தால், உயர்ந்த நீர் மட்டம் கொண்டவையாக விளங்கும் குளங்களும் மற்ற நீர் நிலைகளும் விளங்க, அந்த நீர் நிலைகளில் தாமரை மலர்கள் பூத்துப் பொழியும் காட்சியினை உடைய காவிரிப்பூம்பட்டினத்து பல்லவனீச்சரம் தலமாகும்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/07/144-அடையார்தம்-புரங்கள்---பாடல்-3-3278892.html
3266333 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 4, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11

    நல்லியல் நான்மறையோர் புகலித் தமிழ் ஞான சம்பந்தன்
    வல்லியம் தோல் உடை ஆடையினான் வலம்புர நன்னகரை
    சொல்லிய பாடல்கள் பத்தும் வல்லவர் தொல்வினை போய்ச்
    செல்வன சேவடி சென்று அணுகிச் சிவலோகம் சேர்வாரே  

விளக்கம்:

வல்லியம்=புலி; நல்லியல்=நல்லொழுக்கம்; புகலி=சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று; செல்வன்=எவரயும் அளிக்கமுடியாத சிறந்த முக்திச் செல்வத்தை உடைய பெருமான்;

பொழிப்புரை:

நல்லொழுக்கம் உடையவர்களாய் நான்கு மறைகளையும் கற்ற வல்லவர்கள் வாழ்கின்ற புகலி எனப்படும் தலத்தில் பிறந்தவனும், தமிழ் மொழியினில் நல்ல தேர்ச்சி பெற்றவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், புலித்தோலை ஆடையாக உடுத்திய பெருமானும் வலம்புர நன்னகரினில் உறைபவனும் ஆகிய சிவபெருமானை புகழ்ந்து குறிப்பிட்ட பத்து பாடல்களையும் நன்கு கற்றறிந்து பொருளுணர்ந்து மனம் ஒன்றி, பொருத்தமான பண்ணுடன் இணைத்து பாடும் வல்லமை பெற்றவர்கள், தங்களது பழவினைகள் முற்றிலும் தீர்க்கப்பெற்று, உயர்ந்த முக்திச் செல்வத்தை உடைய செல்வனாகிய பெருமானின் திருவடிகளைச் சார்ந்து என்றும் அழியாத இன்பத்தில் திளைத்திருப்பார்கள்.

முடிவுரை;

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் பெருமானின் பல வீரச் செயல்களும் சிறந்த தன்மைகளும்  உணர்த்தப் படுகின்றன. இந்த செயல்கள் ஏனையோர் செய்வதற்கு மிகவும் அரியதாக விளங்குவதையும் நாம் உணரலாம். பதிகத்தின் முதல் பாடலில் முப்புரங்கள் எரிக்கப்பட்ட  செயலும், இரண்டாவது பாடலில் மன்மதனை நெற்றிக்கண்ணை விழித்து அழித்த செயலும்,  மூன்றாவது பாடலில் கொலைவெறி ஊட்டப்பட்ட மானின் இயல்பினை மாற்றி முன்போல் துள்ளி விளையாடும் வண்ணம் மாற்றிய செயலும். நான்காவது பாடலில் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடி பசுவின் சிறப்பினை உயர்த்திய செயலும்,  ஐந்தாவது பாடலில் வேகமாக கீழே இறங்கி வந்த கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் ஏற்று தேக்கிய செய்தியும், ஆறாவது பாடலில் அனைவரும் நடுங்கி ஓடும் வண்ணம் பொங்கி எழுந்த ஆலகால விஷத்தினை தானே உட்கொண்டு அனைவரையும் காத்த செய்தியும் ஏழாவது பாடலில் யானையின் தோலை உரித்து அந்த பசுந்தோலை தனது உடலின் மீது போர்த்த செய்கையும், எட்டாவது பாடலில் அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை குறைத்து பின்னர் அவனுக்கு அருள் புரிந்த செய்கையும், ஒன்பதாவது பாடலில் திருமாலும் பிரமனும் அறியா வண்ணம் நீண்ட தழலாக நின்ற தன்மையும், பத்தாவது பாடலில் அடியார்களின் உயிருக்கு உயிராக நிற்கும் தன்மையும் உணர்த்தப் படுகின்றன. பெருமானின் ஒப்பற்ற தன்மையை சம்பந்தர் அருளிய இந்த பதிகம் மூலம் உணர்ந்த நாம், முறையாக பெருமானை வழிபட்டும், இந்த பதிகத்தினை மனம் ஒன்றி, உரிய பண்ணுடன் பாடியும் நமது தொல்வினைகளை தீர்த்துக் கொண்டு அவனது திருவடிகளைச் சென்று அடைவோமாக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/04/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-11-3266333.html
3266331 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 3, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    காருறு நற்றுவர் ஆடையினார் கடு நோன்பு மேல் கொள்ளும்
    பாவிகள் சொல்லைப் பயின்று அறியாப் பழந்தொண்டர் உள்ளுருக
    ஆவியுள் நின்று அருள் செய்யவல்ல அழகர் இடம் போலும்
    வாவியில் நீர் வயல் வாய்ப்புடைய வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

ஆவியுள்=உயிர்க்கு உயிராக நின்று; பயின்றறியா=கேட்டாலும் பொருட்படுத்தாமல் ஒதுக்கும்;  வாவி=குளம்;

பொழிப்புரை:

காவி நிறம் பொருந்தும் வண்ணம் நல்ல தரமான துவர்ச் சாயத்தில் தோய்த்த ஆடைகளை  அணிந்த புத்தர்களும் கடுமையான நோன்புகளை மேற்கொள்ளும் சமணர்களும் பாவிகளாக விளங்கி பெருமானைக் குறித்து பலவகையாக பழிச்சொற்கள் கூறினாலும் அதனை பொருட்படுத்தாது ஒதுக்கித் தள்ளும் பழைய அடியார்கள், வழிவழியாக பெருமானுக்கு தொண்டு செய்யும் அடியார்கள், உள்ளம் உருகி சிவபெருமானை புகழ்ந்து நிற்க, பெருமான் அவர்களது உயிர்க்கு உயிராக நின்று அவர்களுக்கு அருள் புரிகின்றான். அழகராக விளங்கும் பெருமான் வீற்றிருக்கும் இடம் யாதெனின், குளங்களும் வயல்களும் நீர் நிறைந்து நிற்கும் தன்மையுடன் நீர்வளம் மிகுந்த நகரமாக உள்ள வலம்புர நன்னகரமாகும். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/03/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-10-3266331.html
3266329 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 2, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    தாருறு தாமரை மேல் அயனும் தரணி அளிந்தானும்
    தேர்வு அறியா வகையால் இகலித் திகைத்துத் திரிந்து ஏத்தப்
    பேர்வு அறியா வகையால் நிமிர்ந்த பெருமான் இடம் போலும்
    வாருறு சோலை மணம் கமழும் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

தாருறு=மாலையாக அமைவதற்கு உரிய தகுதி படைத்த; தரணி=பூமி; தரணி அளந்தான்=வாமனனாக வந்து மூன்றடி மண் தானமாக பெற்ற திருமால் திருவிக்ரமனாக மாறி விண்ணையும் மண்ணையும் இரண்டு அடியால் அளந்தமை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. மூவுலகினையும் இரண்டடியால் அளந்தவனாயினும், திருமாலின் அந்த ஆற்றல் சிவபெருமானை அளப்பதற்கு பயனற்றதாக அமைந்தது என்ற செய்தி இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இகலி=தம்முள் மாறுபட்டு; தேர்வு=அடிமுடி தெரியும் நிலை; பேர்வு=அசைவு; வாருறு=நீண்ட;    

பொழிப்புரை:

மாலையாக அமைவதற்கு உரிய தகுதி படைத்த தாமரை மேல் அமர்ந்திருக்கும் பிரமனும், தனது ஈரடிகளால் மூவுலகினையும் அளக்கும் பெருமை படைத்த திருமாலும், தங்கள் இருவரில் யார் பெரியவர் என்ற வாதத்தில் மாறுபட்டு, தங்களது ஆற்றலை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம், தங்கள் முன்னே தோன்றிய நீண்ட தீப்பிழம்பின்  அடியையும் முடியையும் காணவேண்டும் என்று முயற்சி செய்து அந்த முயற்சியில் தோல்வி அடைந்து திகைத்து திரிந்தனர். பின்னர் தமது தவறினை உணர்ந்தவர்களாக அவர்கள் இருவரும் பெருமானை போற்றி வணங்க, அசைக்க முடியாமல் நீண்ட நெடுந்தழலாக நின்றது தானே என்பதை பெருமான் உணர்த்துகின்றார். அவ்வாறு நீண்டு நிமர்ந்த பெருமான் உறையும் இடம் யாதெனின், நீண்ட சோலைகள் நறுமணம் கமழும் வலம்புர நன்னகரமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/02/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-9-3266329.html
3266328 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 1, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    தண்டணை தோள் இரு பத்தினொடும் தலை பத்து உடையானை
    ஒண்டணை மாதுமை தான் நடுங்க ஒரு கால் விரல் ஊன்றி
    மிண்டு அது தீர்த்து அருள் செய்ய வல்ல விகிர்தர்க்கு இடம் போலும்
    வண்டு அணை தன்னொடு வைகு பொழில் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

தண்டணை=தண்டு+அணை; அணை=சென்று சேர்ந்த, இங்கே கொண்ட என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தம். ஒண்டணை=ஒண்டு+அணை, உடலுடன் ஒன்றாக இணைந்த; மிண்டு=செருக்கு; விகிர்தன்=மாறுபட்ட தன்மை உடையவன்; வைகும்=தாங்கும்; வண்டு என்பது இங்கே ஆண் வண்டினை குறிப்பதாக கொண்டு, தன்னோடும் என்ற சொல்லுக்கு பெண் வண்டு என்று விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.
 
பொழிப்புரை:

தண்டு முதலான பல வித ஆயதங்களை ஏந்திய கைகளை உடைய இருபது தோள்களும் பத்து தலைகளும் கொண்ட அரக்கன் இராவணன், கயிலை மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போது, மலையில் ஏற்பட்ட அசைவு காரணமாக, பெருமானின் உடலுடன்  இணைந்துள்ள உமையம்மை பயந்து நடுக்கம் அடைந்ததைக் கண்ட பெருமான், தனது கால் பெருவிரலினை கயிலாய மலையின் மீது ஊன்றி, அரக்கனை மலையின் கீழே நெருக்கி, அவனது செருக்கினை அடக்கினார். பின்னர் தனது தவறினை உணர்ந்த அரக்கன் சாமகானம் இசைத்து பாடியபோது, தனது இருப்பிடத்தை தகர்த்தெறிய முயன்றவன் என்பதையும் பொருட்படுத்தாமல், அவனுக்கு பல வரங்களை அருளியவர் சிவபெருமான். இந்த செய்கையால் அவர், மற்றைய தெய்வங்களிலிருந்து மாறுபட்டு விளங்குகின்றார். அத்தகைய கருணை உள்ள கொண்ட பெருமான், ஆண் வண்டுகள் தாங்கள் தழுவும் பெண் வண்டுகளுடன் மகிழ்ந்து தங்கும் சோலைகள் நிறைந்த வலம்புர நகரமாகும்.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/nov/01/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-8-3266328.html
3266327 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 31, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    புரிதரு புன்சடை பொன் தயங்கப் புரிநூல் புரண்டு இலங்க
    விரைதரு வேழத்தின் ஈருரி தோல் மேல் மூடி வேய் புரை தோள்
    அரை தரு பூந்துகில் ஆரணங்கை அமர்ந்தார் இடம் போலும்
    வரைதரு தொல்புகழ் வாழ்க்கை அறா வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

வரை தரு=விதியால் வகுக்கப்பட்ட; புரிதரு=முறுக்குண்ட; புன்சடை=செம்பட்டை நிறத்தில் உள்ள சடை; பொன் தயங்க=பொன்னைப் போன்று ஒளிவீச; விரைதரு=விரைந்து செல்ல வல்ல; ஈருரி=ஈரப்பசை உடைய தோல், இரத்தப் பசை உடைய யானையின் பசுந்தோல்; தோல் மேல்=தனது உடல் மீது; வேய் புரை=மூங்கிலை ஒத்த; அரை=இடுப்பு; அரைதரு= இடுப்பினில் அணிந்த; பூந்துகில்=பூவினைப் போன்று மெல்லிய ஆடை; ஆரணங்கு=அருமை+ அணங்கு, அரிய தெய்வப் பெண்; வரைதரு=வரையப்படும், புலவர்களால் இயற்றப்படும் பாடல்கள்    

பொழிப்புரை:

முறுக்குண்டு செம்பட்டை நிறத்தில் காணப்படும் பெருமானின் சடை பொன்னைப் போன்று  ஒளிவீச, பெருமானின் மார்பினில் முப்புரி நூல் புரண்டு திகழ்கின்றது. தன்னை தாக்கும் நோக்கத்துடன் தன்னை நோக்கி மிகவும் வேகமாக வந்த மதயானையை அடக்கி, அதன் தோலினை உரித்த பெருமான், இரத்தப்பசை மிகுந்த அந்த பசுமையான தோலினை தனது உடல் மீது போர்வையாக போர்த்துக் கொண்டார். மூங்கிலைப் போன்று அழகிய தோளினை கொண்டவளாக, பூவினைப் போன்று அழகும் மென்மையும் வாய்ந்த ஆடையினையும் தனது  இடுப்பினில் அணிந்து மிகவும் அரிய தெய்வத்தன்மையுடன் விளங்கும் பார்வதி தேவியை உடனாகக் கொண்டு பெருமான் அமர்ந்துள்ள இடம் யாது எனின், புலவர்களால் கவிதைகள் வரைந்து போற்றும் வண்ணம் புகழ் மிகுந்து சிறப்பானதும் பழைமையானதும் ஆகிய செல்வம் மிகுந்த வாழ்க்கையை தொடர்ந்து கொண்டவர்களாக விளங்கும் சான்றோர்கள்  நிறைந்த வலம்புர நன்னகராகும்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/31/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-7-3266327.html
3266324 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 30, 2019 05:14 PM +0530
பாடல் 6:

    உண்ண வண்ணத்து ஒளி நஞ்சம் உண்டு உமையோடு உடனாகிச்
    சுண்ண வண்ணப்பொடி மேனி பூசிச் சுடர்ச் சோதி நின்று இலங்கப்
    பண்ண வண்ணத்தன பாணி செய்யப் பயின்றார் இடம் போலும்
    வண்ண வண்ணப் பறை பாணியறா வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

உண்ண வண்ணத்து=உண்ணும் பொருட்டு, அமுதம் உண்ணும் பொருட்டு; ஒளி நஞ்சம்= கருமை நிறத்துடன் பொழிந்த; சுண்ண=நறுமணம் நிறைந்த; பண்ண வண்ணத்தன=பல வகையான
 
பொழிப்புரை:

தேவர்கள் அமுதம் உண்ணும் பொருட்டு, அதற்கு முன்னம் எழுந்த நஞ்சின் தாக்கத்தால் அவர்கள் இறந்து விடாமல் இருக்கும் வண்ணம், கருமையுடன் ஒளிவீசி பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த வந்த அந்த நஞ்சினை தானே உட்கொண்டு தேவர்களை காப்பாற்றியவர் பெருமான். அவர் தனது மனைவி உமையன்னையை, தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவர் ஆவார். அவர், நறுமணம் பொருந்திய வெண்மை நிறத்துடன் மிளிரும் திருநீற்றினைத் தனது உடலெங்கும் பூசிக் கொண்டு விளங்குகின்றார். அவர் சுடர் விடும் சோதியாக திகழ்கின்றார். அத்தகைய பெருமான், பலவகைப்பட்ட பறை வாத்தியங்கள்  தொடர்ந்து முழங்கி நாள்தோறும் திருவிழா போன்று ஆரவாரத்துடன் விளங்கும்  வலம்புர நன்னகரமாகும்.      

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/30/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-6-3266324.html
3266322 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    செற்றெரியும் திரையார் கலுழிச் செழுநீர் கிளர் செஞ்சடை மேல்
    அற்றறியாது அனல் ஆடு நட்டம் அணியார் தடங்கண்ணி
    பெற்றரிவார் எருது ஏற வல்ல பெருமான் இடம் போலும்
    வற்று அறியா புனல் வாய்ப்புடைய வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

செற்று=மோதி, கரைகளில் மோதி; எறியும்=வீசும்; திரை=அலைகள்; கலுழி=காட்டாறு; செழுநீர்=செழுமையான கங்கை நீர்; கிளர்=பொருந்தி விளங்கும்; அற்றுதல்=நீங்குதல்; அற்று அறியாது=நீங்குதலை அறியாது; தடம்=அகன்ற; பெற்று=பெற்றவன்; வற்று=வற்றுதல்; அற்றறியாது என்ற சொல்லினை கங்கை நதியின் தன்மையுடன் இணைத்து, என்றும் நீங்குதலை அறியாது கங்கை நதி பெருமானின் சடையில் தங்குகின்றது என்று கூறும் விளக்கம் பொருத்தமானதே.   

பொழிப்புரை:

கரைகளில் மோதி நீரினை வீசி எறியும் அலைகள் கொண்டுள்ள காட்டாறு போன்று வேகத்துடன் கீழே இறங்கி வந்த கங்கை நதியினை தனது செஞ்சடையில் பொருந்தி நிலையாக விளங்கும் வண்ணம் தேக்கி வைத்தவர் சிவபெருமான்; அவர் தனது கையினில் தீப்பிழம்பினை, நீக்காது எப்போதும் ஏந்திய வண்ணம் நடனம் ஆடும் வல்லமை வாய்ந்தவர் சிவபெருமான். அழகு வாய்ந்த அகன்ற கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக பெற்றவர் சிவபெருமான்; அவர் இடபத்தினை தனது வாகனமாக ஏற்றவர். இத்தகைய பெருமைகளை உடைய பெருமான் இருக்கும் இடம், வற்றல் என்பதை அறியாது எப்போதும் நீர் பெருகும் நீர்நிலைகளை உடைய வலம்புரம் நன்னகரம் ஆகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/29/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-5-3266322.html
3266321 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 28, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    ஊன் அமர் ஆக்கை உடம்பு தன்னை உணரில் பொருளன்று
    தேனமர் கொன்றையினான் அடிக்கே சிறுகாலை ஏத்துமினோ
    ஆனமர் ஐந்தும் கொண்டு ஆட்டுகந்த அடிகள் இடம் போலும்
    வானவர் நாடொறும் வந்து இறைஞ்சும் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

பொருள்=உண்மையான பொருள்; சிறுகாலை=விடியற்காலை (சிவக்கவிமணியார் பெரிய புராணம் உரை); விடியற்காலையில் எழுந்து, பொழுது புலரும் முன்னம் நீராடி உடலினை சுத்தம் செய்து கொண்டு, பெருமானை வணங்க வேண்டியது முறை என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். எனவே உடலை பேணி பாதுகாத்து உறக்கத்தில் ஆழாமல், விடியலில் பெருமானின் வழிபாட்டில் ஈடுபடுவது நல்லது என்று பொருள் கொள்வதற்கு சிறுகாலை என்ற சொல்லுக்கு விடியற்காலை என்று பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது.

இந்த விளக்கம் நமக்கு அப்பர் பிரானின் பாடல் (6.99.3) ஒன்றினை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பாடல் இறைவனின் அருளினால் தனது சூலை நோய் தீர்க்கப்பட்ட பின்னர் சைவ சமயம் சார்ந்த அப்பர் பிரானை சமணர்களின் தூண்டுதல் பேரில் பல்லவ மன்னன் விசாரணைனைக்கு அழைத்தபோது பாடிய பதிகத்தின் பாடல். தான். பல்லவ மன்னனின் ஆணைக்கு கட்டுப்பட்டவன் அல்லன் என்று புரட்சி குரல் எழுப்பும் பதிகம். பல வருடங்கள் சமண சமயத்தை சார்ந்திருந்த அப்பர் பிரான், விடியற்காலையில் குளிப்பதும், குளித்த பின்னர் சைவக் கோலம் பூண்டு இறைவனை வழிபடுவதும் அந்நாள் வரை தான் செய்யாத செயல்கள் என்பதால் அவற்றினைச் செய்யத் தொடங்கி விட்டேன் என்று தன்னுள் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பகடு=யானை. கடவுதல்=கடமையாக கருதுதல். புரோதயம் என்ற சொல் பூர்வோதயம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு சூரியன் தோன்றுவதற்கு முன்னமே என்று பொருள். சூரியன் எழுவதற்கு முன்னர் குளித்து இறை வழிபாடு செய்யும் முறை. கார் என்றால் மேகம். மேகம் பொழியும் மழை போல், தனது கண்களிலிருந்து நீர் பொழிவதாக தனது நிலையினை கூறிக் கொள்கின்றார். கண்ணீர் மழை போல் பொழிவதும் மனம் கரைவதும் இறைவன் மீது நாம் வைக்கும் அன்பின் இலக்கணம். மாதேவா மாதேவா என்று சிவபெருமானின்  திருநாமங்களைக் கூறி அவனை வாழ்த்தியவாறு, விடியற்காலையில், சூரியன் உதிக்கும் முன்னரே நீராடுவோம்; உடலெங்கும் திருநீறு அணிந்த கோலத்தோடு திகழ்வோம் என்று தனது நிலையினை அப்பர் பிரான் தெரிவிக்கும் பாடல்.

வாராண்ட கொங்கையர் சேர் மனையில் சேரோம் மாதேவா மாதேவா என்று      வாழ்த்தி
நீராண்ட புரோதயம் ஆடப் பெற்றோம் நீறு அணியும் கோலமே நிகழப் பெற்றோம்
காராண்ட மழை போலக் கண்ணீர் சோரக் கல்மனமே நல்மனமாய்க் கரையப்    பெற்றோம்
பாராண்டு பகடேறி வருவார் சொல்லும் பணி கேட்கக் கடவோமே பற்று அற்றோமே

சிறுகாலை என்ற சொல்லுக்கு இளவயது என்று பொருள் கொண்டு, சிறுவயதிலிருந்தே இறைவனைத் தொழுவதற்கு பழக்கப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவதாக சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். முதல் வகை விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளதாக தோன்றுகின்றது. ஊன் அமர் யாக்கை=தசை முதலியவற்றால் கட்டப்பட்ட உடல்.    

பொழிப்புரை:

தசை எலும்பு இரத்தம் முதலிய பொருட்களின் சேர்க்கையால் ஏற்பட்டுள்ள இந்த உடல் நிலையான பொருளல்ல என்பதை உணர்ந்து, அந்த உடலினைப் பேணி பாதுகாப்பதில் வீணாக நேரத்தை கழிக்காமல், என்றும் நிலையாக நிற்கும் பெருமானின் திருவடிகளை, தேன் மணம் கமழும் கொன்றை மலர்களை சூடிக்கொண்டுள்ள பெருமானின் திருவடிகளை, தினமும் விடியற்காலை நேரத்தில் பணிந்து புகழ்வீர்களாக. பசுவிலிருந்து கிடைக்கும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு, பால் தயிர் நெய் கோமியம் பசுஞ்சாணம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மகிழ்ந்து நீராடும் அடிகளின் இடமாவது, நாள்தோறும் வானவர்கள் வந்து வழிபடும் வலம்புரம் எனப்படும் நன்னகராகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/28/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-4-3266321.html
3266320 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 27, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    நொய்யதோர் மான்மறி கை விரலின் நுனை மேல் நிலையாக்கி
    மெய் எரி மேனி வெண்ணீறு பூசி விரிபுன்சடை தாழ
    மை இரும் சோலை மணம் கமழ இருந்தார் இடம் போலும்
    வைகலும் மா முழவம் அதிரும் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

நொய்யது=இலேசான உடலினை உடைய; மான்மறி=மான் கன்று; சிவபெருமானின் மீது கோபம் கொண்ட தாருகவனத்து முனிவர்கள், எதிரிகளை அழிக்க செய்யப்படும் அபிசார வேள்வி ஒன்றினை செய்து அந்த வேள்வியிலிருந்து மான் ஒன்றினை தோற்றுவித்து, அந்த மானுக்கு கொலைவெறி ஊட்டி சிவபெருமான் மீது ஏவினார்கள். ஆனால் சிவபெருமான், அந்த மானின் கொலைவெறியை தணித்து, இயல்பான விளையாட்டு குணம் கொண்டு துள்ளித் திரியும் மான்கன்றாக மாற்றி, தனது இடது கை விரல்களின் நுனியில் வைத்துக் கொண்டார். இந்த நிகழ்ச்சி இந்த பாடலின் முதல் அடியில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. இருள் சூழ்ந்த சோலைகள் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. வளமாக வளர்ந்த மரங்களின் கிளைகள் ஒன்றோடொன்று இடைவெளி ஏதுமின்றி பின்னிப் பிணைந்து இருப்பதால், சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் கதிர்கள் உள்ளே புகுவதை தடுக்கின்றன. எனவே சோலைகளில் இருள் சூழ்ந்து காணப்படுகின்றது. வைகல்=நாள்தோறும்;     

பொழிப்புரை:

மெலிந்த உடலினை உடைய மான்கன்றினை, தாருகவனத்து முனிவர்களால் கொலைவெறி ஊட்டி ஏவிவிடப்பட்ட மான்கன்றினை, அதன் பழைய இயல்பினுக்கு மாற்றி, துள்ளி விளையாடும் மான்கன்றாக மாற்றி தனது இடது கை விரல் நுனியினில் நிலையாக நிற்கும் வண்ணம் ஏந்தி இருப்பவர் சிவபெருமான். அவர், கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பின் நிறத்தில் உள்ள தனது திருமேனியில் வெண்ணீறு பூசியவராகவும், செம்பட்டை  நிறத்தில் உள்ள சடை விரிந்து தாழும் தன்மையுடன் விளங்குகின்றார். இந்த பெருமான்,   சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் கதிர்கள் உள்ளே புகா வண்ணம் செழிப்புடன் நெருக்கமாக வளர்ந்ததால் இருள் சூழ்ந்தும் நறுமணத்துடனும் காணப்படும் சோலைகளை உடையதும்,  நாள்தோறும் நடைபெறும் பூஜைகள் திருவிழா போன்று முழவதிர நடைபெறும் தலமும் ஆகிய வலம்புரம் நன்னகரினில் உறைகின்றார். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/27/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-3-3266320.html
3266319 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    கோத்த கல்லாடையும் கோவணமும் கொடுகொட்டி கொண்டு ஒரு கைத்
    தேய்த்து அன்று அனங்கனைத் தேசு அழித்துத் திசையார் தொழுது ஏத்தக்
    காய்த்த கல்லால் அதன் கீழ் இருந்த கடவுள் இடம் போலும்
    வாய்த்த முத்தீ தொழில் நான்மறையோர் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

கோத்த கல்லாடை=காவி நிறத்து கற்கள் பண்டைய நாளில் துணிகளில் காவி சாயம் ஏற்றுவதற்கு பயன்பட்டதால், கல் கோத்த ஆடை என்று குறிப்பிடுகின்றார். பொதுவாக பெருமானை கோவணம் மற்றும் புலித்தோல் அணிந்தவர் என்றே பெரும்பாலான  திருமுறை பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. காவி உடையினை அணிந்தவராக பெருமானை குறிப்படும் இந்த பாடல் சற்று வித்தியாமான பாடலாகும். திசையவர்=எல்லா திசைகளிலும் உள்ளவர்கள், உலகத்திலுள்ள அனைவரும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்; காய்த்த கல் ஆல்=ஒரு வகை கல்லால மரம்; நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகள் காய்ந்து பாறை போன்று கெட்டித் தன்மை உள்ளதாக இருக்கும் ஆலமரம்; காய்த்த என்று சொல்லுக்கு காய்கள் நிறைந்த என்று பொருள் கொண்டு, காய்கள் நிறைத்த கல்லால மரம் என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது. தேய்த்து=அழித்து; தேசு=தேஜஸ் என்ற வடமொழி எழுத்து தேசு என்று தமிழாக்கப்பட்டுள்ளது. முத்தீ=மூன்று வகையான வேள்விகளில் வளர்க்கப்படும் தீ; ஆகவனீயம், காருகபத்தியம், தக்கிணாக்கினியம் என்று கூறுவார்கள்.  

அனங்கன்=உடல் அற்றவன். மன்மதன் எரிக்கப்பட்டவுடன் அவனது மனைவி இரதி தேவி, இறைவனிடம் தனது கணவனை உயிர்ப்பித்து தருமாறு வேண்ட, அவளது கோரிக்கைக்கு இரங்கிய பெருமான், மன்மதனுக்கு மீண்டும் உயிரினை அளித்தார். ஆனால் அவ்வாறு உயிர் அளித்த போது, இரதி தேவியின் கண்களுக்கு மட்டும் மன்மதன் தென்படுவான் என்றும் ஏனையோர் கண்களுக்கு புலப்படாமல் தனது தொழிலை, உயிர்களிடம் இனப்பெருக்கும் தொடர்ந்து நடப்பதற்கு ஏதுவாக, காதல் உணர்ச்சியை தூண்டும் செயலை, மன்மதன் தொடர்ந்து செய்வான் என்று பெருமான் வரம் அளித்ததால், எந்த உயிரும் காண முடியாத வண்ணம் மன்மதன் தனது தொழிலினை தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருக்கின்றான் என்று கூறுவார்கள்.  
  
பொழிப்புரை:

நீரில் ஊறிய காவிக் கற்களால் விளையும் சாயம் தோய்த்து ஏற்றப்பட்ட காவி ஆடையும் கோவணமும் அணிந்தவராக விளங்கும் பெருமான் கொடுகொட்டி என்ற வாத்தியத்தை ஒரு கையினில் ஏந்தி வாசிப்பவர் ஆவார். பண்டைய நாளில் தனது தவத்தினை கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனின் அழகான உடலினை சுட்டெரித்து, அவன் உடலற்றவனாக திரியும் வண்ணம் செய்தவர் சிவபெருமான். உலகில் உள்ள அனைவரும் தொழும் வண்ணம், காய்ந்து பாறையாக இறுகி நின்ற கல்லால மரத்தின் கீழிருந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் வேதத்தின் பொருளை விளக்கியவர் சிவபெருமான். அவர் நிலையாக இருக்கும் இடம் யாது எனின், நாள்தோறும் செய்யவேண்டிய கடமையாக விதிக்கப்பட்ட மூன்று தீக்களை வளர்த்து நான்கு வேதங்களையும் நன்றாக பயின்று வாழும் அந்தணர்கள் நிரந்த வலம்புரம் நகரமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/26/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-2-3266319.html
3266318 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 143. கொடியுடை மும்மதில் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 25, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

தனது இரண்டாவது தல யாத்திரையை நனிபள்ளி தலத்தில் தொடங்கிய ஞானசம்பந்தர் பின்னர் தலைச்சங்காடு தலம் சென்று இறைவனை பணிந்து வணங்கி, நலச்சங்க வெண் குழையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (2.55) மகிழ்ந்த பின்னர், அருகிலுள்ள வலம்புரம் தலம் சென்றதாக பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. இந்த பெரிய புராணப் பாடலின் முதலடியில் குறிப்பிடப் படும் தலம் தலைச்சங்காடு. தலைச்சங்காடு தலத்திற்கு வந்த சம்பந்தரை மிகவும் சிறப்பான முறையில் வரவேற்ற தலத்து அந்தணர்கள், திருக்கோயிலிலுருந்து வெளியே வந்த சம்பந்தரை போற்றிப் புகழ்ந்தனர் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மன்னும்=பொருந்தி உறையும்.

    கறையணி கண்டர் கோயில் காதலால் பணிந்து பாடி
    மறையவர் போற்ற வந்து திருவலம்புரத்து மன்னும்
    இறைவரைத் தொழுது பாடும் கொடியுடை ஏத்திப் போந்து
    நிறைபுனல் திருச்சாய்க்காடு தொழுதற்கு நினைந்து செல்வார்

இந்த தலம் மேலப்பெரும்பள்ளம் என்று தற்போது அழைக்கப்படுகின்றது. மயிலாடுதுறை  மற்றும் சீர்காழி நகரங்களிலிருந்து பூம்புகார் செல்லும் பேருந்துகள் இந்த தலத்திற்கு மிகவும் அருகில் செல்கின்றன. பூம்புகாரிலிருந்து ஐந்து கி,மீ, தூரத்தில் உள்ளது.    பெருமானின் திருமுடியில் ஒரு பள்ளம் இருப்பதால் பெரும்பள்ளம் என்றும் அருகில் உள்ள கீழைப் பெரும்பள்ளம் என்ற தலத்திலிருந்து வேறுபடுத்தி குறிப்பிடும் வண்ணம் மேலைப் பெரும்பள்ளம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. மாடக்கோயில் அமைப்பில் உள்ளது. சுயம்பு லிங்கம். இங்கே திருமால் பூசனை செய்து சக்கரமும் கதையும் பெற்றதாக கருதப் படுகின்றது. சம்பந்தர் அருளிய இந்த பதிகத்துடன் திருநாவுக்கரசர் அருளிய இரண்டு பதிகங்களும் சுந்தரர் அருளிய ஒரு பதிகமும் இந்த தலத்திற்கு கிடைத்துள்ளன. இறைவர்--வலம்புர நாதர்; இறைவி--வடுவகிர் கண்ணியம்மை.  

அப்பர் பெருமானை தாமே வாவா என்றழைத்து பெருமான் அருள் பாலித்த தலம் என்று கூறுவார்கள். இதற்கு அகச்சான்றாக மண்ணளந்த என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலை (6.58.5) குறிப்பிடுகின்றனர். மாயம் பேசி தன்னை வஞ்சித்ததாக இந்த பதிகத்தின்  மற்றொரு பாடலில் குறிப்பிட்ட அப்பர் நாயகி இந்த பாடலில் பெருமான் பேசிய மாய வார்த்தை என்ன என்பதை உணர்த்துகின்றாள். தன்னை வாவா என்று அழைத்த பெருமான் தனக்காக காத்திராமலும், தன்னிடம் சொல்லாமலும் வலம்புரம் சென்று புகுந்ததாக, தனது வருத்தத்தை அப்பர் நாயகி வெளிப்படுத்தும் பாடல். தன்னை வாவா என்று அழைத்த பெருமான், தனக்காக காத்திராமல் தன்னை விட்டுவிட்டு பூத கணங்களைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றது அப்பர் நாயகியின் வருத்தத்தை மேலும் அதிகரித்தது போலும்.

மூவாத மூக்கப் பாம்பு அரையில் சாத்தி மூவர் உருவாய
       முதல்வர் இந்நாள்
கோவாத எரிகணையைச் சிலை மேல் கோத்த குழகனார் குளிர்
       கொன்றை சூடி இங்கே
போவாரைக் கண்டு அடியேன் பின்பின் செல்லப் புறக்கணித்துத்
        தம்முடைய பூதம் சூழ
வாவா என உரைத்து மாயம் பேசி வலம்புரமே புக்கு அங்கே
        மன்னினாரே

என்றும் இளமையாக காணப்படுவதும், மூர்க்க குணம் கொண்டதும் ஆகிய பாம்பினைத் தனது இடுப்பினில் கட்டிய பெருமான், பிரமன் திருமால் மற்றும் உருத்திரன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளின் உருவில் இருக்கும் முழுமுதற் கடவுளாவார். வேறு எவரும் கோர்க்க முடியாத அம்பினைத் தனது வில்லினில் கோர்த்து மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்த பெருமான் என்றும் இளையவனாகவும் அழகாகவும் விளங்குகின்றார். குளிர்ந்த கொன்றைப் பூவினை தலையில் சூடி நின்ற அழகரைக் கண்டு நான் அவர் பின்னே செல்ல, அவர் என்னை புறக்கணித்து விட்டு, தம்முடன் பூத கணங்களை அழைத்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டார். என்னை நேரில் கண்டபோது வாவா என்று அழைத்த பெருமான், எனக்காக காத்திராமலும், என்னை விட்டுவிட்டு வலம்புரம் தலத்தில் புகுந்த பெருமான் அங்கே நிலையாக தங்கிவிட்டார் என்று அப்பர் நாயகி கூறுவதாக அமைந்துள்ள பாடல்.
   
பாடல் 1:

    கொடியுடை மும்மதில் ஊடுருவக் குனி வெஞ்சிலை தாங்கி
    இடி பட எய்த அமரர் பிரான் அடியார் இசைந்து ஏத்தத்
    துடி இடையாளை ஒர் பாகமாகத் துதைந்தார் இடம் போலும்
    வடிவுடை மேதி வயல் படியும் வலம்புர நன்னகரே

விளக்கம்:

இசைந்து=மனமொன்றி, கூடி; துதைந்து=பிரியாமல் எப்போதும் கூடியே இருத்தல்; வடிவு= அழகு; இடிபட=பேரொலி எழும் வண்ணம்; ஊடுருவ=கோட்டைகளை துளைத்துக் கொண்டு;  ஊடுருவிச் சென்ற; ஒரே அம்பினால் மூன்று கோட்டைகளையும் துளைத்து எரித்தால் தான்  கோட்டைகளை அழிக்க முடியும் என்பது திரிபுரத்து அரக்கர்கள் பெற்றிருந்த வரம்; முதலில் தென்படும் கோட்டையை எரித்த அம்பு அங்கேயே தங்கி விட்டால், அடுத்த கோட்டையை அழிக்க முடியாது அல்லவா. எனவே தான் முதல் கோட்டையைத் துளைத்துச் சென்று  இரண்டாவது கோட்டையை அடைந்து அந்த கோட்டையையும் துளைத்து எரித்து மூன்றாவது கோட்டையை அம்பு சென்று அடையும் வண்ணம் வல்லமை படைத்த அம்பினை எய்து மூன்று கோட்டைகளையும் எரிக்க வேண்டிய நிலை பெருமானுக்கு ஏற்பட்டது. எனவே தான் மூன்று கோட்டைகளையும் ஊடுருவிச் சென்று அழிக்கும் வல்லமை படைத்த அம்பினை தேர்ந்தெடுத்து பெருமான் அந்த மூன்று கோட்டைகளையும் அழித்தார் என்பதை இந்த பாடல் உணர்த்துகின்றது. சிலை=வில்;  குனி=வளைத்த, மேரு மலை வில்லாக வளைக்கப்பட்ட நிலையினை குறிப்பிடுகின்றது. வெஞ்சிலை=கொடியவில்; துடி=உடுக்கை; மீதி=எருமைகள்; நீர்வளம் மிகுந்ததால் செழிப்பாக வளர்ந்து எருமைகளும் அழகாக காணப்பட்டன என்று கூறுகின்றார். மதில் என்றால் நகரத்திற்கு அரணாக விளங்கும் மதிற்சுவர் என்று பொருள். ஆனால் மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர்கொட்டினில் வரும் தருணத்தில் தான் இந்த கோட்டைகளை அழிக்க முடியும் என்பதால், ஒவ்வொரு கோட்டையும் மற்ற இரண்டு கோட்டைகளுக்கு வலிமை வாய்ந்த அரணாக திகழ்ந்த தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

கொடிகள் உடைய அழகான மூன்று கோட்டைகளையும், ஒன்றுக்கொன்று அரணாகத் திகழ்ந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும், ஊடுருவிச் சென்று அழிக்கும் வண்ணம் ஆற்றல் கொண்ட அம்பினை விடுக்க வல்ல கொடிய வில்லினை, மேரு மலையினை வளைத்து செய்யப்பட வில்லினை ஏந்தி பேரொலியுடன் அம்பினை எய்து  மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்தவர் தேவர்களின் தலைவராகிய சிவபெருமான். அவரை  அடியார்கள் மனம் ஒன்றி இசைப் பாடல்கள் பாடி புகழ்கின்றனர். உடுக்கை எனப்படும்  இசைக்கருவி போன்று குறுகிய இடையினை உடைய உமை அம்மையை தனது உடலினொரு பாகத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு என்றும் பிரியாது இணைந்திருக்கும் பெருமானின் இடம் யாதெனில், அழகான எருமை மாடுகள் படியும் நிலங்கள் கொண்ட வலம்புரம் நன்னகரமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/25/143-கொடியுடை-மும்மதில்---பாடல்-1-3266318.html
3255436 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 24, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11;

    நளிரும் புனல் காழி நல்ல ஞானசம்பந்தன்
    குளிரும் தலைச்சங்கை ஓங்கு கோயில் மேயானை
    ஒளிரும் பிறையானை உரைத்த பாடல் இவை வல்லார்
    மிளிரும் திரை சூழ்ந்த வையத்தார்க்கு மேலாரே

  
விளக்கம்:

நளிரும்=குளிர்ந்த;
 
பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த நீரால் வளம் பெறும் சீர்காழி நகரில் தோன்றியவனும் நல்லறிவு உடையவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், குளிர்ந்து காணப்படும் தலைச்சங்கு தலத்தில் அமைந்துள்ள உயர்ந்த மாடக் கோயிலில் பொருந்தி உறையும் பெருமானை, சடையினில் ஒளிவீசும் ஒற்றைப் பிறைச்சந்திரனை அணிந்த பெருமானை, புகழ்ந்து உரைத்த இந்த பாடல்களை ஓத வல்லவர்கள், அலைகள் விளங்கும் கடல் சூழ்ந்த உலகத்தவரினும் மேம்பட்டவராக  வானவர்க்கு ஒப்பாக கருதப்படுவார்கள்.       

முடிவுரை:

சுடுகாட்டினைத் தவிர்த்து வேறு எதனையும் தனது இருப்பிடமாக கருதாத பெருமான் நிலவுலக மக்களுக்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் தலைச்சங்காடு தலத்தில் கோயில் கொண்டிருக்கின்றார் என்று முதல் பாடலில் உணர்த்தும் ஞானசம்பந்தர், இரண்டாவது  பாடலில் மிகவும் எளிமையான கோலத்தில், கோவணமும் தோலாடையும் கொண்டு பெருமான் காட்சி தருவது, தனது மனதினை பெரிதும் கவர்ந்தது என்றும், அவரது அடியானாக தான் மாறியதற்கு அதுவே காரணம் என்றும் கூறுகின்றார். அவரது எளிமை அழகால் கவரப்பட்டு தான் அவருக்கு அடிமையாக மாறியது போன்று பல தொண்டர்கள் அவருக்கு அடிமையாக மாறி பூவும் நீரும் கொண்டு அவரை வழிபட்டு போற்ற திருக்கோயில் செல்கின்றனர் என்று பதிகத்து மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். அடியார்களின் தன்மைக்கும் அந்தந்த நிலைக்கும் ஏற்றவாறு பலவிதமான வேடங்கள் கொண்டு அவர்களை சந்தித்து அருள் புரிவது பெருமானின் கொள்கை என்று நான்காவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில் பெருமானின் திருக்கோலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. ஆறாவது பாடலில் பெருமான் ஐந்து புலன்களையும் வென்ற தன்மை குறிப்பிடப் படுகின்றது. ஏழாவது பாடலில் அனல் ஏந்தி அவர் ஆடும் அழகும் எட்டாவது பாடலில் மாதொரு பாகனாக விளங்கும் தன்மையும் ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் தலத்து அந்தணர்களின் தன்மையும் உணர்த்தப் படுகின்றன. இந்த பெருமானை போற்றி வழிபடும் அடியார்கள் தேவர்களினும் மிகுந்த சிறப்பினை பெறுவார்கள் என்று கூறுகின்றார். சம்பந்தரின் இந்த பதிகம் மூலம் பெருமானின் தன்மையையும் தலத்தின் சிறப்பையும் உணர்ந்து கொண்ட நாம், இந்த பதிகத்தினை நன்கு கற்றுணர்ந்து மனம் ஒன்றி ஓதி பல நன்மைகளையும் அடைவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/24/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-11-3255436.html
3255430 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 22, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    பாய் ஓங்கு பாம்பணை மேலானும்  பைந்தாமரையானும்  
    போய் ஓங்கிக் காண்கிலார் புறம் நின்று ஓரார் போற்று ஓவார்
    தீ ஓங்கு மறையாளர் திகழும் செல்வத் தலைச்சங்கைச்
    சேய் ஓங்கு கோயிலே கோயிலாக சேர்ந்தீரே  

விளக்கம்:

பைந்தாமரை=பசுமையான இளம் தாமரை மலர்; ஓங்கி=உயரப்பறந்து; ஓர்தல்=ஆராய்தல்;

பொழிப்புரை:

பாயாக அமைந்த பாம்பணை மேல் பள்ளி கொள்ளும் திருமாலும், இளம் தாமரை மலர் மேல் உறையும் பிரமனும், கீழே அகழ்ந்து சென்றும் மேலே பறந்து சென்றும் காண இயலாத வண்ணம் நீண்ட நெடும்பிழம்பாக நின்றவரே, புறச்சமயங்களில் நில்லாமல் அகச்சமயங்களில் நின்று உனது தன்மையை அறிந்து கொண்டு போற்றுவோரும், மூன்று வகையான தீக்களை வளர்த்து வேள்வி செய்வோரும், நான்மறைகளை கற்றறிந்தவர்களும் வாழும் செல்வச்செழிப்பு மிகுந்த தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள உயர்ந்த மாடத்தினை உடைய கோயிலினை, நீர் உறையும் திருக்கோயிலாக கொண்டுள்ளீர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/22/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-9-3255430.html
3255428 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    திரை ஆர்ந்த மாகடல் சூழ் தென் இலங்கைக் கோமானை
    வரை ஆர்ந்த தோள் அடர விரலால் ஊன்று மாண்பினீர்
    அரை ஆர்ந்த மேகலையீர் அந்தணாளர் தலைச்சங்கை
    நிரை ஆர்ந்த கோயிலே கோயிலாக நினைத்தீரே

விளக்கம்:

திரை=அலைகள்; வரை=மலை; ஆர்ந்த=பொருந்திய, போன்ற, மேகலை என்பது பெண்கள் தங்களது இடுப்பினில் அணியும் ஒரு ஆபரணம். மேகலையாள் என்பது அம்பிகையின் திருநாமங்களில் ஒன்று. திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலில் உள்ள அம்பிகை மேகலாம்பிகை என்றே அழைக்கப்படுகின்றாள். மேகலை அணிந்த அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக கொண்டுள்ள இறைவன் என்ற பொருள் பட அரை ஆர்ந்த மேகலையீர் என்று இறைவனை சம்பந்தர் இங்கே அழைக்கின்றார்.

இடைமருது தலத்தின் மீது பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.56.2) மேகலையாள் பாகம் கொண்டீர் என்று இறைவனை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஏர்=அழகு; மேகலை எனப்படும் ஆபரணத்தை அணிந்தவளாக மிகவும் அழகுடன் விளங்கும் விளங்கும் தேவி என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.  

    நீரார்ந்த செஞ்சடையீர் நெற்றித் திருக்கண் நிகழ்வித்தீர்
    போர் ஆர்ந்த வெண்மழு ஒன்று உடையீர் பூதம் பாடலீர்
    ஏர் ஆர்ந்த மேகலையாள் பாகம் கொண்டீர் இடை மருதில்
    சீர் ஆர்ந்த கோயிலே கோயிலாகச் சேர்ந்தீரே

பொழிப்புரை:

அலைகள் பொருந்திய பெரிய கடலால் சூழப்பட்ட தென்னிலங்கைத் தீவுக்கு அரசனாகிய இராவணின், மலை போன்று வலிமை வாய்ந்த தோள்கள் கயிலை மலையின் கீழ் அமுக்குண்டு வருந்துமாறு, கால் விரலை ஊன்றி மலையினை அழுத்தும் பெருவீரம் உடையவரே, தனது இடுப்பினில் மேகலை என்ற ஆபரணத்தை அணிந்துள்ள தேவியை உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவரே, அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை முறையாக   அமைந்துள்ள கோயிலினை, நீர் உமது கோயிலாகக் கொண்டுள்ளீர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/21/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-8-3255428.html
3255427 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 20, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    அடி புல்கு பைங் கழல்கள் ஆர்ப்பப் பேர்ந்து ஓர் அனல் ஏந்தி
    கொடி புல்கு மென் சாயல் உமையோர் பாகம் கூடினீர்
    பொடி புல்கு நூல் மார்பர் புரி நூலாளர் தலைச் சங்கைக்
    கடி புல்கு கோயிலே கோயிலாக கலந்தீரே

விளக்கம்:

பைங் கழல்கள்=பசுமையான பொன்னால் செய்யப்பட்ட வீரக் கழல்கள்; தலத்து அம்பிகையின் திருநாமம் சௌந்தர நாயகி; அந்த பெயரினை நினைவூட்டும் வண்ணம் கொடி போன்ற சாயலை உடைய உமையம்மை என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். புல்கு=ஒத்து; கடி=காவல்;

பொழிப்புரை:

திருவடிகளில் பொருந்திய பசும்பொன்னால் செய்யப்பட்ட வீரக் கழல்கள் ஒலிக்கும் வண்ணம் கால்களை பேர்த்து நடனம் ஆடுபவரே, நடனம் ஆடும் தருணத்தில் கையில் அனல் ஏந்தி ஆடுபவரே, அழகிய பூங்கொடியை சாயலில் ஒத்து மென்மையும் அழகும் பொருந்திய உமையம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவரே, திருநீற்றுப் பொடியினை பூசிக்கொண்டும் மார்பினில் பூணூல் தரித்தும் சிறப்புடன் விளங்கும் வேதங்களை நன்றாக கற்று அறிந்தவர்களும் ஆகிய அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில், உயர்ந்த மதில்களை காவலாகக் கொண்டுள்ள தலத்தில், உள்ள கோயிலுடன் கலந்து, அந்த திருக்கோயிலை உமது  உறைவிடமாக கொண்டுள்ளீர்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/20/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-7-3255427.html
3255426 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    நில நீரொடு ஆகாசம் அனல் காலாகி நின்று ஐந்து
    புலன் நீர்மை புறம் கண்டார் பொக்கம் செய்யார் போற்று ஓவார்
    சல நீதர் அல்லாதார் தக்கோர் வாழும் தலைச்சங்கை
    நல நீர கோயிலே கோயிலாக நயந்தீரே

விளக்கம்:

கால்=காற்று; நீர்மை=தன்மை; புறம் கண்டவர்=போரினால் தோற்கடித்து புறம் கண்டவர், வென்றவர்; பொக்கம்=பொய், வஞ்சகம்; போற்று=புகழ்ந்து பாடுதல்; ஓவார்=நீங்காது தொடர்ந்து செய்வார்; சலம்=மாறுபாடு; உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசும் வஞ்சகர்; நீதர்=இழிந்தவர்; நலநீர=அழகிய தன்மை உடைய; நயத்தல்=மனம் நெகிழ்ந்து விரும்புதல்;

பொழிப்புரை:

நிலம் நீர் ஆகாயம் அனல் காற்று ஆகிய ஐந்து பூதங்களும் மேலும் அவற்றுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள ஐந்து புலன்களின் தன்மைகளும் புறமிட்டு ஓடும் வண்ணம் வெற்றி கொண்டவரே, எந்தவிதமான வஞ்சகத்தில் ஈடுபடாமலும் இடைவிடாமல் உன்னைப் போற்றி புகழ்தலைச் செய்வோரும், சஞ்சலம் ஏதுமின்றி எப்போதும் உன்னையே துதித்து வருவோரும், இழிந்த செயல்களை அறவே தவிர்ப்போரும் ஆகிய தகுதி வாய்ந்த சான்றோர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகு வாய்ந்த கோயிலினை, நீர் தங்கும் திருக்கோயிலாக மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொண்டுள்ளீர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/19/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-6-3255426.html
3255425 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    சூலம் சேர் கையினீர் சுண்ண வெண்ணீறு ஆடலீர்
    நீலம் சேர் கண்டத்தீர் நீண்ட சடை மேல் நீர் ஏற்றீர்
    ஆலம் சேர் தண் கானல் அன்னம் மன்னும் தலைச் சங்கை
    கோலம் சேர் கோயிலே கோயிலாகக் கொண்டீரே

விளக்கம்:

ஆலம்=நீர்; கோலம்=அழகு; மன்னும்=பொருந்தும்;

பொழிப்புரை:

மூவிலை வேல் சூலம் ஏந்திய கையினை உடையவரே, திருநீற்றுப் பொடியினால் அபிஷேகம் செய்து கொண்டு மகிழ்பவரே, கொடிய ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் நீல  நிறம் கொண்ட கழுத்தினை உடையவரே, நீண்ட சடையினில் கங்கை நீரினை தேக்கி அடக்கியவரே, நீர் வளம் மிகுந்து காணப்படுவதால் அன்னங்கள் பொருந்தி வாழும் சோலைகள் உடைய தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகிய கோயிலை நீர் உறையும் திருக்கோயிலாக கொண்டுள்ளீர்.  
 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/18/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-5-3255425.html
3255423 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    வேடம் சூழ் கொள்கையீர் வேண்டி நீண்ட வெண் திங்கள்
    ஓடம் சூழ் கங்கையும் உச்சி வைத்தீர் தலைச் சங்கை
    கூடம் சூழ் மண்டபமும் குலாய வாசல் கொடி தோன்றும்
    மாடம் சூழ் கோயிலே கோயிலாக மகிழ்ந்தீரே

விளக்கம்:

தனது அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு, அந்தந்த நிலைக்கு ஏற்ற வண்ணம், பல விதமான வேடங்களை எடுப்பவர் பெருமான். வேடனாக வந்து அர்ஜுனனுடன் போரிட்டு அவனுக்கு பெருமான் பாசுபதம் அருளிய நிகழ்ச்சி பல தேவாரப் பாடல்களில் சொல்லப் படுகின்றது. தனது அடியார்களின் தன்மையை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம் அந்தணனாக பைரவனாக முதியவராக பெருமான் வந்ததை நாம் பெரிய புராணத்தில் பல அடியார்களின் சரித்திரத்தில் காண்கின்றோம். நடக்கவிருந்த திருமணத்தினை தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கத்துடன் ஓலை கொண்டு வந்த முதியவராகவும், திருவதிகை சித்த மடத்தில் தனது காலினை சுந்தரரின் முகத்தில் இருமுறை படுமாறு வைத்து திருவடி தீட்சை அருளிய முதியவராகவும், குருகாவூர் செல்லும் வழியில் தயிர் சாதமும் குடிநீரும் வைத்துக் கொண்டு காத்திருந்த முதியவராகவும், திருமுதுகுன்றம் செல்லவிருந்த சுந்தரரை தடுத்து கூடலையாற்றூர் அழைத்துச் சென்ற முதியவராகவும், திருக்கச்சூர் தலத்தில் உள்ள பல இல்லங்களில் நடுப்பகலில் சென்று இரந்து அமுது கொண்டு வந்து ஈந்த அந்தணராகவும் பெருமான் காட்சியளித்த போதும், அவ்வாறு வந்து அருள் புரிந்தவர் பெருமான் தான் என்பதை சுந்தரர் முதலில் உணரவில்லை. திருப்பைஞ்ஞீலி சென்று கொண்டிருந்த அப்பர் பிரானுக்கு பொதி சோறு அளிக்கும் பொருட்டு அந்தணராக வந்தவரும் பெருமான் தானே. இந்த தன்மையே பெருமானின் கொள்கை என்று இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.

ஓடம்=வளைந்து காணப்படும் ஒற்றை பிறைச் சந்திரன் ஓடம் போன்று இருப்பதால், கங்கை நதியில் ஓடும் ஓடம் என்று பிறைச் சந்திரனை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். திருஞான சம்பந்தருக்கு சிறப்பான முறையில் வரவேற்பு அளித்த தலைச்சங்கை மக்கள், வீடுகளையும் தெருக்களையும் மிகவும் அழகாக அலங்கரித்தனர் என்பதை சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடும் பாடலை நாம் முன்னர் கண்டோம். அந்த அழகினைத் தான் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றாரோ என்று தோன்றுகின்றது. குலாய=பொருந்திய;    

பொழிப்புரை:

மிகுந்த விருப்பத்துடன் தானே பல வேடங்கள் தரித்து அடியார்களை நெருங்கி அவர்களுக்கு அருள் புரிவதை தனது கொள்கையாக கொண்டவரே, ஓடம் போன்று காட்சி அளிக்கும் நீண்ட ஒற்றை பிறைச் சந்திரனை, கங்கை நதியுடன் தனது தலையின் உச்சியில் வைத்தவரே, கூடம் மண்டபம் வீடுகளின் மாடங்கள் முதலியன அழகாக விளங்கும் கொடிகளுடன் காணப்படும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள திருக்கோயிலை உமது இருப்பிடமாக நீர் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டீர்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/17/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-4-3255423.html
3255432 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 05:16 PM +0530  

பாடல் 10:

    அலையாரும் புனல் துறந்த அமணர் குண்டர் சாக்கியர்
    தொலையாது அங்கு அலர் தூற்றத் தோற்றம் காட்டி ஆட்கொண்டீர்
    தலையான நால்வேதம் தரித்தார் வாழும் தலைச்சங்கை
    நிலையார்ந்த கோயிலே கோயிலாக நின்றீரே

விளக்கம்:

புனல்=நீர்நிலைகள்; பண்டைய நாளில் நீர்நிலைகளில் சென்று குளிப்பது வழக்கமாக இருந்தது போலும். தொலையாது=இடைவிடாது

பொழிப்புரை:

அலை வீசும் நீர்நிலைகளில் குளிப்பதை தவிர்த்து அழுக்கு சேர்ந்த உடலும் பருத்த உடலும் கொண்டவர்களாக விளங்கிய சமணர்களும் சாக்கியர்களும் இடைவிடாது பழிச்சொற்கள் சொன்ன போதிலும் அதனை பொருட்படுத்தாது உமது அடியார்களுக்கு காட்சி தந்து ஆட்கொள்ளும் இறைவனே, நூல்களில் சிறந்ததாக கருதப்படும் வேதங்களை ஓதி உணர்ந்து தமது மனதினில் தரித்துள்ள அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில் நிலையாக பொருந்தி உள்ள கோயிலைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு நீர் எழுந்தருளி உள்ளீர்.
   

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/23/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-10-3255432.html
3255421 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 16, 2019 04:53 PM +0530  

பாடல் 3:

    சீர் கொண்ட பாடலீர் செங்கண் வெள்ளேற்று ஊர்தியீர்
    நீர் கொண்டும் பூக் கொண்டு நீங்காத் தொண்டர் நின்று ஏத்தத்
    தார் கொண்ட நூல் மார்பர் தக்கோர் வாழும் தலைச் சங்கை
    ஏர் கொண்ட கோயிலே கோயிலாக இருந்தீரே

விளக்கம்:

சீர்=சிறப்பு; தக்கோர்=தகுந்த பெருமையினை உடையவர்கள்; ஏர்=அழகு; பெருமானிடம் சங்கினைப் பெற்ற திருமாலுக்கும் இந்த கோயிலில் ஒரு சன்னதி உள்ளது. அந்த சன்னதியைக் கண்ட சம்பந்தருக்கு, திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போரிட பெருமான் சென்ற போது, திருமால் காளை வாகனமாக மாறி பெருமானை தனது முதுகின் மேல் ஏற்றுக்கொண்ட நிகழ்ச்சி நினைவுக்கு வந்தது போலும். அந்த நிகழ்ச்சியை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். திருமால் சிவந்த கண்களை உடையவர் என்பதால் செங்கண் மால் என்று  பல தேவாரப் பதிகங்களிலும் திவ்ய பிரபந்த பாசுரங்களிலும் குறிப்பிடப் படுகின்றார். தார்=மாலை;       

பொழிப்புரை:

சிறப்பு மிகுந்த வேத கீதங்களை பாடுபவரே, திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போருக்கு சென்ற தருணத்தில் தேரின் அச்சு முறிந்த சமயத்தில் சிவந்த கண்களை உடைய திருமாலைத் தனது எருது வாகனமாக ஏற்றவனே, நீரும் மலரும் ஏந்தி வரும் தொண்டர்களால் இடைவிடாது வழிபடப்படும் பெருமையை உடையவனே, மாலையும் பூணூலையும் அணிந்து சிறந்த தகுதியை உடையவர்களாக அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தினில் உள்ள அழகு பொருந்திய கோயிலை, நீர் உமது கோயிலாகக் கொண்டு எழுந்தருளி உள்ளீர்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/16/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-3-3255421.html
3255380 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530 பின்னணி:

திருவியலூர் தலம் சென்று, பெருமானை தரிசித்து, குரவம் கமழ் என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருந்துதேவன்குடி என்று அந்நாளில் அழைக்கப்பட்ட தலம் வந்தடைகின்றார். இந்த தலம் வந்ததை குறிப்பிடும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    திருந்து தேவன்குடி மன்னும் சிவபெருமான் கோயில் எய்திப்
    பொருந்திய காதலில் புக்குப் போற்றி வணங்கிப் புரிவார்
    மருந்தொடு மந்திரமாகி மற்று இவர் வேடமாம் என்று
    அருந்தமிழ் மாலை புனைந்தார் அளவில் ஞானத்து அமுது உண்டார்

வேடம் என்பதற்கு பெருமானின் திருவடையாளங்கள் என்று விளக்கம் அளித்து, சிவக்கவிமணியார் பெருமானின் அடையாளங்களாகிய சடைமுடி, உருத்திராக்கம், திருநீறு  ஆகியவற்றின் தன்மைகளையும் அவை அளிக்கும் நன்மைகளையும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்து பாடல்களில் குறிப்பிடுவதாக கூறுகின்றார். ஞானசம்பந்தரின் சரித்திரத்தில் நாம்,  திருநீற்றினை பாண்டிய மன்னனின் உடலில் தடவி அவனது வெப்பு நோயினைத் தீர்த்து திருஞானசம்பந்தர் நிகழ்த்திய அதிசயத்தின் விவரங்களை காண்கின்றோம். அப்போது அருளிய பதிகத்தின் (2.66) பாடல்களில், திருநீற்றின் தன்மையை, மந்திரமாக, தந்திரமாக, புண்ணியமாக, உடலின் இடர் தீர்க்கும் மருந்தாக விளங்கும் தன்மை குறிப்பிடப்படுகின்றது. அதே போன்று இந்த பதிகத்திலும் திருநீறு உள்ளிட்ட பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமை குறிப்பிடப்படுகின்றது.

மதுரையில் வாழ்ந்து வந்த மூர்த்தி நாயனார், சோமசுந்தரப் பெருமானுக்கு இடுவதற்காக தினமும் சந்தனம் அரைத்துக் கொடுத்து வந்தார். அந்நாளில் மதுரையை ஆண்டு வந்த மன்னன் திடீரென்று இறந்து விடவே, வாரிசு ஏதுமின்றி இறந்த மன்னனுக்கு பதிலாக ஆட்சி செய்வதற்கு அடுத்தவரை தேர்வு செய்யும் பொருட்டு பட்டத்து யானையின் துதிக்கையில் மாலையைக் கொடுத்து நகரை வலம் வரச் செய்தனர். அந்த யானை மூர்த்தி நாயனார் கழுத்தில் மாலையை அணிவித்தது. ஆட்சிப் பொறுப்பினை ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்த நாயனார் மூன்று நிபந்தனைகளை விதித்தார். தனக்கு விபூதியே அபிடேகப் பொருளாக இருக்கவேண்டும் என்றும் உருத்திராக்கமே அணிகலனாக இருக்கவேண்டும் என்றும், சடைமுடியே கிரீடமாக இருக்கவேண்டும் என்றும் கூறினார். அவ்வாறு இருப்பதற்கு அமைச்சர்கள் ஒப்புக்கொள்ள, எப்போதும் திருநீற்று கோலத்துடன் திகழும் மூர்த்தியாரும் சடைமுடி மற்றும் உருத்திராக்கம் அணிந்த கோலத்துடன் அரசாட்சி செய்தார். திருநீற்றால் அவருக்கு அபிடேகமும் செய்யப்பட்டது. இதனால் அவருக்கு மும்மையால் உலகாண்ட மூர்த்தியார் என்ற பெயரும் ஏற்பட்டது. திருநீற்றின் பெருமையை விளக்கும் வண்ணம், திருநீற்றினால் அபிடேகம் செய்து கொண்ட மூர்த்தியாரின் செயலை குறிக்கும் சேக்கிழாரின் பாடலை இங்கே காண்போம். வயங்கு நீறு=பெருமானின் திருமேனியில் விளங்கும் திருநீறு; செழும் கலன்=சிறந்த ஆபரணம்;

    வையம் முறை செய்குவன் ஆகில் வயங்கு நீறே
    செய்யும் அபிடேகமுமாக செழும் கலன்கள்
     ஐயன் அடையாளமுமாக அணிந்து தாங்கும்
    மொய்புன் சடைமுடியே முடியாவது என்றார்.  

இந்த தலம் தற்போது நண்டார்கோயில் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. தேவன்குடி என்பது ஞானசம்பந்தர் வாழ்ந்த நாளில் இந்த தலத்தின் பெயராக இருந்தது என்று கூறுவார்கள். பெருமானை வழிபட்டு உயிர்கள் திருந்தி வாழ்வினில் உய்வினை அடைய உதவும் கோயில் என்பதால் திருந்து என்ற அடைமொழி சேர்க்கப்பட்டு திருந்துதேவன்குடி என்று அழைக்கப் பட்டது போலும். ஆனால் தற்போது கோயிலைச்சுற்றி ஊர் ஏதும் இல்லை. வயல்வெளியின் நடுவே இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. திருவியலூர் தலத்திற்கு வடக்கே ஒரு கி.மீ. தூரத்தில் இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. கும்பகோணத்திலிருந்து எட்டு கி.மீ, தூரத்தில் உள்ளது. கோயிலைச் சுற்றி மூன்று பக்கங்களிலும் ஒரு மாலையாக அமைந்தது போன்று அகழி காணப்படுகின்றது. நண்டு பூஜை செய்து வழிபட்டதால் நண்டார்கோயில் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். இலிங்கத்தின் மீது பசும்பால் அபிடேகம் செய்தால் நண்டு ஊர்வது போன்ற தோற்றம் தெரிகின்றது. தூர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் ஒரு யக்ஷன் ஒரு நண்டாக பிறந்து, இங்குள்ள அகழியில் பூத்த தாமரை மலர்களை தனது கொடுக்கால் கவ்விக்கொண்டு, அகழியின் அடியில் வளை தோண்டிக்கொண்டு சென்று  சிவலிங்கத்திற்கு தாமரை மலரால் அர்ச்சனை செய்து சுயவுருவம் பெற்றதாக கூறுவார்கள். பிறவியில் கால்கள் மற்றும் வளைந்து இருந்த முனிவர் தாமரை மலர் கொண்டு வழிபட்டமையால் இறைவனுக்கு கற்கடேஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். பல அரிய மூலிகைகளின் நடுவே சுயம்பு இலிங்கம் இருப்பதைக் கண்டு வழிபட்ட தன்வந்த்ரிக்கு, பல அபூர்வ மூலிகைகளை காட்டி, இறைவன் அவற்றின் பயனை குறிப்பிட்டதாக கூறுவார்கள். தலத்து இறைவனுக்கு அருமருந்து என்று ஒரு திருநாமம் உள்ளது. தலத்து இறைவனுக்கு தேவதேவேசர் என்ற திருநாமமும் உள்ளது. தலத்து அம்பிகைக்கு அருமருந்து நாயகி என்று ஒரு பெயர்.  

அரக்கர்களின் தாக்குதலால் வலிமை இழந்த இந்திரன், குரு பகவானின் ஆலோசனையின் பேரில், தலத்து இறைவனை தாமரை மலர்கள் கொண்டு வழிபாட்டு பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. இலிங்கத்தின் முன்பகுதியில் ஒரு வெட்டு காணப்படுகின்றது.  எந்த ஒரு மருந்தாலும் தீர்க்கப்படாத நோயுடன் இருந்த மன்னன் ஒருவன், எப்போதும்  சிவநாமத்தை தியானம் செய்தவாறு இருந்தான். ஒரு நாள் அவன் முன்னர் ஒரு முதியவர் தோன்றி, இந்த தலத்திற்கு அழைத்து வந்து, தலத்து இலிங்கத்தை வெட்டும் படி கூறியதாகவும், மன்னனும் அவ்வாறு செய்த போது வெட்டுபட்ட இடத்திலிருந்து பெருகிய இரத்தம், மன்னனின் மேனி மீது பட்டு பிணி தீர்ந்தது என்றும், அதுவரை உடனிருந்த முதியவர் மறைந்தார் என்றும், அப்போது அம்மன் சிலை கிடைக்காததால் புதியதாக ஒரு சிலை செய்து அருமருந்து அம்மை என்று மன்னன் வழிபட்டான் என்றும் கூறுவார்கள். பிற்காலத்தில் விக்கிரம சோழன் காலத்தில் தோண்டிய போது கிடைத்த பழைய அம்மன் சிலையும் பிரதிஷ்டை செய்யப்படவே இரண்டு அம்மன் சன்னதிகள் இங்கே உள்ளன. பழைய அம்மன் சிலையின் திருநாமம் அபூர்வநாயகி என்பதாகும்.    

பாடல் 1:

    மருந்து வேண்டில் இவை மந்திரங்கள் இவை
    புரிந்து கேட்கப்படும் புண்ணியங்கள் இவை
    திருந்துதேவன்குடித் தேவர் தேவு எய்திய
    அருந் தவத்தோர் தொழும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

இந்த பதிகத்தின் மற்ற பாடல்களில் தேவன்குடி என்று தலத்தின் பெயரை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் திருந்துதேவன் குடி என்று குறிப்பிடுவது நாம் உணரத்தக்கது. தன்னை வணங்கும் மனிதர்களின் சிந்தனைகளில் உள்ள மாசுகளை அகற்றி திருத்தி அமைக்கும் தன்மை கொண்டவன் இறைவன் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் திருந்துதேவன்குடி என்று தலத்து இறைவனின் பெயரை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானைத் தொழுவதால் நமது சிந்தை திருந்தும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் மருகல் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (5.1.88) நினைவூட்டுகின்றது. தவம் என்ற சொல் இங்கே தவத்தால் ஏற்படும் நற்பயன்களைக் குறிக்கும். பேதைமை=அறியாமை; திருகல்=மாறுபட்ட எண்ணம்:

    பெருகலாம் தவம் பேதமை தீரலாம்
    திருகல் ஆகிய சிந்தை திருத்தலாம்
    பருகலாம் பரமாயதோர் ஆனந்தம்
    மருகலான் அடி வாழ்த்தி வணங்கவே

மருகல் எனப்படும் தலத்தில் உறையும் இறைவனின் திருவடிகளை வாழ்த்திப் பாடி வணங்கினால், தவம் செய்வதால் ஏற்படும் நல்ல பயன்கள் நமக்கு கிடைக்கும்; மேலும் நமது உயிரைப் பிணைத்துள்ள ஆணவ மலத்தினால் நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அறியாமை நீங்கும்: உண்மையான மெய்ப்பொருளை நாம் உணர்ந்து உலகப் பொருட்களால் நமக்கு ஏற்படும் மாயையிலிருந்து விடுபடலாம்; வேறு ஏதேனும் மாறுபட்ட எண்ணங்கள் நமது மனதினில் இருந்தால் அந்த சிந்தனைகள் நீக்கப்பட்டு நெஞ்சம் தூய்மை அடையும்; பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானைத் தியானம் செய்து அதன் மூலம் நமக்கு ஏற்படும் பரமானந்தத்தை, சிவானந்தத் தேனை நாம் பருகலாம் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து. உடல் நோயினைத் தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்த பெருமான், உள்ளத்தை திருத்தி  உள்ளத்தின் நோயினையும் தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்தவராக விளங்கும் தன்மை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பெருமானின் வேடங்களைத் தரித்தோரை வணங்குதலும், பெருமானின் வேடங்களை வணங்குதலும் ஒரே பயனைப் பெற்றுத் தரும் என்பது இந்த பாடலில் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த தகவல் நமக்கு அப்பர் பெருமான் அருளிய கன்றாப்பூர் தலத்து பாடலை  (6.61.3) நினைவூட்டுகின்றது.

எவரேனும் தாமாக இலாடத்து இட்ட திருநீறும் சாதனமும் கண்டால் உள்கி   உவராதே அவரவரைக் கண்ட போதே உகந்து அடிமைத் திறம் நினைந்து அங்கு  உவந்து நோக்கி
இவர் தேவர் அவர் தேவர் என்று சொல்லி இரண்டு ஆட்டாது ஒழிந்த ஈசன் திறமே பேணிக்
கவராதே தொழும் அடியார் நெஞ்சினுள்ளே கன்றாப்பூர் நடுதறியைக் காணலாமே

இலாடம்=நெற்றி; சாதனம்=துணைப்பொருள்; கவராதே=மனம் ஒன்றி, மனதினில் எந்த விதமான தயக்கம் சந்தேகமும் இல்லாமல்; இரண்டு ஆட்டாது=இரண்டு விதமான எண்ணங்களை மனதினில் கொள்ளாது; இந்த பாடலில் இவர் தேவர் அவர் தேவர் என்று சொல்லி இரண்டாட்டாது ஒழிந்து என்ற தொடரின் மூலம் ஒரு முக்கியமான செய்தியை அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவர் என்பது பெருமானின் அடியார்களையும் அவர் என்பது பெருமானையும் குறிக்கும். பெருமானின் அடியார்களும் நாம் தொழத்தக்க தேவர், பெருமானும் நாம் தொழத் தக்க தேவர் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  சிவபெருமானுக்கும் அடியார்களுக்கும் எந்த விதமான வேற்றுமை இல்லை என்பதும், பெருமானை மதித்து வழிபடுவது போன்று பெருமானின் அடியார்களையும் மதித்து வழிபடவேண்டும் என்றும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. நாம் பெருமானை நோக்கும் கண்ணோட்டத்தில் எள்ளளவும் குறையாது பிறழாது, பெருமானின் அடியார்களையும் நோக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பாடலின் மையக் கருத்து.

அரசனின் முத்திரை மோதிரத்தினைத் தாங்கி வருபவர் எவராக இருந்தாலும், அவரது குணம் குற்றம் ஆகியவற்றைக் கருதாமல், அரசனே நேரில் வந்ததைப் போன்று பாவித்து, அவரின் சொற்படி நடப்பது போன்று, பெருமானின் அடையாளங்கள் ஆகிய திருநீறு உருத்திராக்கம் ஆகியவற்றை அணிந்தவர்களை, பெருமான் போல் பாவித்து அவர்களை மதித்து நடக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் அப்பர் பிரான் நமக்கு உணர்த்தும் அறிவுரை.

திருநீறும் உருத்திராக்கமும் அணிந்தவர்களை கண்டால் உள்ளம் உருகும் அடியார்கள் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். அவ்வாறு இருந்த இரண்டு நாயன்மார்களை நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். திருநீறு அணிந்திருந்த அவர்களின் திருவேடத்திற்கு மதிப்பு கொடுத்து, தன்னைக் கொல்ல வந்த எதிரியையும் கொல்லாமல் விட்டவர்கள், மெய்ப்பொருள் நாயனார் மற்றும் ஏனாதிநாத நாயனார். அவர்களது சரித்திரத்தினை நாம் இங்கே சுருக்கமாக காண்போம்.

திருக்கோவலூரை தலைநகராகக் கொண்டு சேதி நாட்டினை ஆண்டு வந்த ஒரு மன்னர் சிவபெருமானின் அடியார்களின் திருவேடத்தை மெய்ப்பொருளாக கருதி வாழ்ந்தமையால் மெய்ப்பொருள் நாயனார் என்று அழைக்கப்பட்டார். அவரது பகை மன்னன் முத்தநாதன் என்பவன் பலமுறை அவரை வெற்றி கொள்ள முயற்சி செய்தும் தோல்வியுற்றான்.  எனவே ஒரு சூழ்ச்சியால் அவரை வெற்றி கொள்ள நினைத்தான். சிவனடியார் போல் வேடம் தரித்து, புத்தக கட்டினுள்ளே குறுவாளை மறைத்து வைத்து, நாயனாரை அவரது அரண்மனையில் சந்தித்த முத்த நாதன், அந்நாள் வரையில் வெளிவராததும் சிவபெருமானே அருளியதும் ஆகிய ஞான நூல் தன்னிடம் இருப்பதாக கூறி, மன்னரை தனியே சந்திக்க வேண்டும் என்று கூறினான். தனியாக மன்னரை சந்தித்த போது, புத்தகக் கட்டினை அவிழ்ப்பது போல் நடித்து மறைத்து வைத்திருந்த குறுவாளினை எடுத்து மன்னரை கொன்றான். அரசனின் மெய்க்காப்பாளன் உள்ளே வந்து, நடந்ததைக் கண்ணுற்று, முத்தநாதனை வெட்டுவதற்கு பாய்ந்தான். அப்போது இறக்கும் தருவாயில் இருந்த அரசன், மெய்காப்பாளனிடம், சிவவேடம் தரித்த இவர் நம்மவர்; எனவே அவருக்கு எந்த ஆபத்தும் நேராமல் பத்திரமாக வெளியே அழைத்துச் செல்வாயாக என்று கட்டளையிட்டான். வஞ்சகன் முத்தநாதன் சிவவேடம் தரித்ததால் ஆபத்து ஏதும் இன்றி தப்பினான். அரசனின் ஆணைக்கு இணங்க, நாயனாரின் கட்டளையை நிறைவேற்றிய காவலாளன், ஆபத்து ஏதுமின்றி, பகைவனை நகருக்கு வெளியே அனுப்பியதை எடுத்துரைத்தான். அது கேட்ட நாயனார், இறைவனின் கருணையினால் சிவவேடம் தாங்கிய முத்தநாதனுக்கு இடையூறு ஏதும் ஏற்படவில்லை என்ற மகிழ்ச்சியுடன் உயர் துறந்தார். திருநீறு அணிந்திருந்த தனது  எதிரியை, தன்னை வாளால் அவன் குத்திய போதும், எதிரியாக கருதமால் நண்பனாக கருதி  அவனது உயிருக்கு தனது படைவீரர்களால் எந்த ஆபத்தும் ஏற்படலாகாது என்ற நோக்கத்துடன் தனது மெய்கப்பாலனுக்கு கட்டளை இட்டவர் மெய்ப்பொருள் நாயனார்.  தான் இறக்கும் முன்பு மந்திரிமார்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் திருநீற்றினையும் திருநீறு அணிந்தவர்களையும் போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் அறிவுரை கூறினார். இதனை உணர்த்தும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஆயத்தார்=மந்திரிகள்; அழிவுறும் காதலார்=தமது பிரிவால் வருந்தும் மனைவியர் மற்றும் சுற்றத்தார்;

    அரசியல் ஆயத்தார்க்கும் அழிவுறும் காதலார்க்கும்
    விரவிய செய்கை தன்னை விளம்புவார் விதியினாலே
    பரவிய திருநீற்று அன்பு பாதுகாத்து உய்ப்பீர் என்று
    புரவலர் மன்றுள் ஆடும் பூங்கழல் சிந்தை செய்தார்

 
எயினனூர் என்ற தலத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஏனாதிநாதர் அரசகுலத்திற்கு வாட்பயிற்சி அளித்து அதனால் கிடைக்கும் பொருளைக் கொண்டு சிவனடியார்களை ஆதரித்து வந்தார். இதே தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்த அதிசூரன் என்பவருக்கும் நாயனாருக்கும் இடையே தொழிற்போட்டி இருந்து வந்தது. தங்களது உரிமையை நிலைநாட்டிக் கொள்ள தங்கள் இருவரில் யார் சிறந்தவர் என்பதை அறியும் வண்ணம் வாட்போரில் ஈடுபடுவது என்று இருவரும் முடிவுக்கு வந்தனர். நாயனார் அதிசூரனைக் கொல்லவிருந்த தருணத்தில், அதிசூரன் தனது முகத்தை மறைத்திருந்த கேடயத்தினை நீக்கினான். அப்போது அவன் முகத்தில் திருநீற்றின் பொலிவினைக் கண்ட நாயனார், இதற்கு முன்னம் இவரது முகத்தில் கண்டிராத திருநீற்றினை யான் இப்போது கண்டேன்; எனவே இவரது உள்ளக் கருத்தின் வழியே நடப்பேன் என்ற முடிவுக்கு வந்தவராய், அவனைக் கொல்லாமல் விட்டுவிட்டார். மேலும் அதிசூரனுக்கு வெற்றி வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, தனது கேடயத்தையும் வாளினையும் கீழே போட நாயனார் முதலில் நினைத்தபோதிலும், நிராயுதபாணியைக் கொன்ற பழி, சிவச்சின்னம் தரித்த அதிசூரனுக்கு ஏற்படலாகாது என்ற நோக்கத்துடன், தனது வாளினையும், கேடயத்தையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு போரிடுவது போன்று நடித்தார். அந்த சந்தர்ப்பத்தை அதிசூரன் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஏனாதிநாத நாயனாரைக் கொன்றான். அதிசூரனின் முகத்தில் திருநீற்றுப் பொலிவினைக் கண்ட நாயானரின் மனநிலையை உணர்த்தும் சேக்கிழாரின் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    கண்ட பொழுதே கெட்டேன் முன்பு இவர் மேல் காணாத
    வெண் திருநீற்றின் பொலிவு மேற்கண்டேன் வேறினியென்
    அண்டர்பிரான் சீரடியார் ஆயினார் என்று மனம்
    கொண்டு இவர்தம் கொள்கைக் குறி வழி நிற்பேன்

    கைவாளுடன் பலகை நீக்கக் கருதியது
    செய்யார் நிராயுதரைக் கொன்றார் எனும் தீமை
    எய்தாமை வேண்டும் இவர்க்கு என்று இரும்பலகை
    நெய் வாளுடன் அடர்த்து நேர்வார் போல் நேர் நின்றார்

பாண்டிய மன்னன் நெடுமாறனிடம் மந்திரியாக இருந்தவர் குலச்சிறை நாயனார். மதுரை நகரில் பெரும்பாலோர் அரசனை பின்பற்றி சமண சமயத்தைச் சார்ந்து வாழ்ந்த போதும், சைவ நெறியினை பின்பற்றி வாழ்ந்தவர். திருஞானசம்பந்தரை மதுரைக்கு அழைத்து சமண சமயத்தை வேரறுக்க உதவி செய்தவர். இவரை, கோவணம் திருநீறு உருத்திராக்கம் ஆகிய நலந்தரும் அடையாளங்களை அணிந்த அடியார்கள் எவரேனும் கண்டால் அவரைத் தொழுது போற்றி வணங்கும் தன்மை உடையவர் என்று திருஞானசம்பந்தர் தனது தேவாரப் பாடலில் (3.120.8) இவரை குறிப்பிடுகின்றார். நாவினுக்கு அழகு செய்யும் நமச்சிவாய மந்திரம் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஏ=அம்பு; பகைவரது அம்புகள் வணங்கி அப்பால் செல்லும் வலிமை படைத்தவன் அரக்கன் இராவணன் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அத்தகைய வலிமை படைத்த அரக்கன் தன்னை அடிமையாகக் கொண்ட பெருமான் என்று இறைவனை உணர்த்துவதை நாம் உணரலாம்.

    நா அணங்கு இயல்பாம் அஞ்செழுத்து ஓதி நல்லராய் நல் இயல்பாகும்
    கோவணம் பூதி சாதனம் கண்டால் தொழுது எழு குலச்சிறை போற்ற
    ஏ வணங்கு இயல்பாம் இராவணன் திண்தோள் இருபது நெரிதர ஊன்றி
    ஆவணம் கொண்ட சடைமுடி அண்ணல் ஆலவாயதும் இதுவே

திருநீறு, கோவணம், சிவசாதனமாகிய உருத்திராக்கம் ஆகியவை அணிந்த அடியார்களின் பாதம் பணிந்து வழிபடும் பண்பினர் என்று சேக்கிழார் இவரை குறிப்பிடும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    பூதி கோவணம் சாதனத்தால் பொலிந்து
    ஆதி தேவர் தம் அஞ்செழுத்தாம் அவை
    ஓது நா வணக்கத்தால் உரைப்பவர்
    பாதம் நாளும் பரவிய பண்பினர்

தினமும் திருக்கோயில் சென்று இறைவனை வழிபடும் பழக்கம் கொண்டிருந்த சேரமான் பெருமாள் நாயனார், ஒரு நாள் அவ்வாறு கோயிலை வலம் வந்து இறைவனைத் தொழுத பின்னர் தனது அரண்மனைக்கு திரும்பி வரும் வழியில், ஒரு வண்ணான் தனது தலையில் உவர்மண் மூட்டையை சுமந்து கொண்டு வருவதை பார்த்தார். மழையில் நனைந்து கரைந்த உவர் மண் வண்ணானின் உடலெங்கும் பரவி வெண்மை நிறத்துடன் அவனது உடல் காணப்பட்டது. இவ்வாறு வண்ணான் இருந்த கோலம், சிவபிரானின் அடியார்களின் திருக்கோலம் என்ற உணர்வுடன் யானையின் மீதிருந்த மன்னர் கீழே இறங்கி வண்ணானை கைகூப்பி வணங்கினார். மன்னர் வணங்குவதைக் கண்டு பதற்றம் அடைந்த வண்ணான், அரசே நீங்கள் என்னை தவறாக நினைத்து வணங்குகின்றீர். நான் தங்களுக்கு அடிமைத் தொண்டு புரியும் வண்ணான் என பொருள் பட அடி வண்ணான் என்று கூறினான். அதற்கு நாயனாரும் நான் அடிச்சேரன் என்று பதிலளித்து, நீங்கள் எனக்கு பெருமான் விரும்பும் அன்பான திருவேடத்தினை நினைவூட்டினீர், ஏதும் வருத்தம் அடையாமல் உங்கள் வழியே செல்லுங்கள் என்று கூறினார். இதன் மூலம் திருநீறு அணிந்த வேடத்திற்கு சேரமான் பெருமான் நாயனார் அளித்த மதிப்பு உணர்த்தப் படுகின்றது.  இதனைக் குறிப்பிடும் சேக்கிழாரின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    சேரமான் தொழக் கண்டு சிந்தை கலங்கி முன் வணங்கி
    யார் என்று அடியேனைக் கொண்டது அடியேன் அடி வண்ணான் என்னச்
    சேரர் பிரானும் அடிச்சேரன் அடியேன் என்று திருநீற்றின்
    வார வேடம் நினைப்பித்தீர் வருந்தாதே ஏகும் என மொழிந்தார்

புகழ்ச்சோழ நாயனார் கருவூரைத் தனது  தலைநகராக கொண்டு ஆண்டு வந்தார். அவரது மேலாண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு பல மன்னர்கள் அவருக்கு கப்பம் செலுத்தி வந்தனர்.  ஒரு முறை மலைநாட்டு மன்னன் கப்பம் செலுத்துவதை நிறுத்தியதால், அந்த நாட்டின் மீது புகழ்ச்சோழர் போர் தொடுத்து வெற்றி கண்டார். போரில் இறந்து கீழே விழுந்த தலைகளில், சடைமுடி கொண்டு திருநீறு அணிந்த தலை ஒன்று இருந்ததை கண்டார். சடைமுடியுடன் திருநீறு அணிந்த தலையைக் கண்டதும், நடுநடுங்கி, திருநீற்று நெறியை பாதுகாப்பதில் நான் முறைதவறி விட்டேன்; எனது வீரர்கள் சடைமுடி அணிந்து திருநீறு பூசி சிவவேடத்துடன் இருந்த ஒருவரை கொல்வதற்கு தான் காரணமாகி விட்டேன் என்று வருந்தினார். இவ்வாறு தீராத பழிக்கு ஆளான தான் உயிர் துறப்பதே சிறந்த நீதிமுறை என்ற முடிவுக்கு வந்தார். சடைமுடியுடன் இருந்த தலையை பொன் தட்டில் ஏந்தியவாறு தீயினை மூன்று முறை வலம் வந்து, ஐந்தெழுத்தினை ஓதியவாறு மகிழ்ச்சியுடன் தீயில் விழுந்து தனது உயிரை போக்கிக் கொண்டார். சடைத் தலையைக் கண்டவுடன் நடுங்கிய மன்னரின் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் சேக்கிழாரின் பாடல் இங்கே உள்ளது.

    கண்ட பொழுதே நடுங்கி மனம் கலங்கி கை தொழுது
    கொண்ட பெரும் பயத்துடன் குறித்து எதிர்சென்று அது கொணர்ந்த
    திண்திறலோன் கைத் தலையில் சடை தெரியப் பார்த்து அருளிப்
    புண்டரீகத் திருக்கண்ணீர் பொழிந்து இழியப் புரவலனார்   

திருமுனைப்பாடி நாட்டினை ஆண்டு வந்தவர் நரசிங்க முனையரையர். திருவாதிரைத் திருநாளில் பெருமானின் அடியார்களுக்கு பொற்காசுகள் கொடுக்கும் பழக்கம் உடையவர். ஒருமுறை அவர் பொற்காசுகள் கொடுத்த போது, காமத்தின் பால் வயப்பட்டு மயங்கிக் கிடந்து காமக்குறிகள் வெளிப்பட தோன்றிய நிலையில் இருந்த மனிதர் ஒருவர், திருநீறு அணிந்தவராக, பொற்காசுகள் வாங்குவற்கு வந்தார். அவரது நிலையைக் கண்டு மற்றவர்கள் எள்ளி நகையாடி, அருவருத்து ஒதுங்கினார்கள். ஆனால் நரசிங்க முனையரையர் அவருக்கு இரண்டு மடங்கு பொற்காசுகள் கொடுத்தார். நல்லொழுக்கம் இல்லாதவராக திகழ்ந்த அவரை, திருநீறு அணிந்த தன்மையை பொருட்படுத்தாமல் இகழ்ந்த மற்றவர்கள் செய்த பாவத்திற்கு பிராயச்சித்தமாக இரண்டு மடங்கு பொன் கொடுத்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    சீலம் இலரே எனினும் திருநீறு சேர்ந்தாரை
    ஞாலம் இகழ்ந்து அருநரகம் நண்ணாமல் எண்ணுவார்
    பால் அணைந்தார் தமக்கு அளித்த படியிரட்டிப் பொன் கொடுத்து
    மேல் அவரைத் தொழுது இனிய மொழி விளம்பி விடை கொடுத்தார்

பெண்ணாகடம் நகரத்தில் வாழ்ந்து வந்த கலிக்கம்பர் தினமும், தனது இல்லத்திற்கு வரும் அடியார்களின் திருவடிகளை தூய்மை செய்து, நிதி அளித்து, அவர்களுக்கு அன்னம் அளிக்கும் பழக்கம் கொண்டவர். பல நாட்களுக்கு முன்னர் அவரிடம் வேலைக்காரராக பணி செய்த ஒருவர் சிவனடியார் வேடத்தில் ஒரு நாள் கலிக்கம்ப நாயனார் இல்லத்திற்கு வந்தார். அவர் பழைய வேலையாள் என்பதை உணர்ந்த அவரது மனைவியார், தனது கணவர் அவரது பாதங்களை கழுவதற்கு ஏதுவாக நீர் விடுவதற்கு தயங்கினார். மனைவி தயங்கியதை உணர்ந்த கலிக்கம்பர், மனைவியிடம் இருந்த நீர்ச் சொம்பினை தான் வாங்கி அடியாரின் கால்களை கழுவினார். பின்னர் தயங்கிய மனைவியின் கைகளை வெட்டினார். சிவ வேடத்திற்கு உரிய மதிப்பு அளிக்காத மனைவிக்கு தண்டனை அளித்தமை சேக்கிழாரால் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடபடுகின்றது.

    வெறித்த கொன்றை முடியார் தம் அடியார் இவர் முன் மேவு நிலை
    குறித்து வெள்கி நீர் வாராது ஒழிந்தாள் என்று மனம் கொண்டு
     மறித்து நோக்கார் வடிவாளை வாங்கி கரகம் வாங்கிக் கை
    தறித்து கரக நீர் எடுத்துத் தாமே அவர் தாள் விளக்கினார்

மேற்குறித்த வரலாறுகள் மூலம் திருநீறு, உருத்திராக்கம்,  கோவணம், சடைமுடி ஆகிய  பெருமானின் அடியாளங்களுக்கு அடியார்கள் அளித்த மதிப்பினை நாம் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். புரிந்து=அன்பு செய்து; அடிகள்=சிவபெருமான்; தேவர் தேவன்=தேவர்களுக்கும் மேலான தேவனாக விளங்குபவன், மகாதேவன்; அருமருந்து மற்றும் தேவதேவேசர் ஆகிய தலத்து இறைவனின் திருநாமங்கள் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றன. புண்ணியங்கள்= சிவ புண்ணியங்கள்; சிவாலய வழிபாடு, சிவாலயத் தொண்டு, சிவ வழிபாடு, சிவனடியார் வழிபாடு, சிவச்சரிதங்களை கேட்டல், சிவச்சரிதங்களை சொல்லுதல் ஆகிய சிவ புண்ணியங்களாக கருதப்படுகின்றன. பெருமானின் அடையாளங்களை போற்றுதல், சிவபுண்ணியங்கள் செய்வதால் வரும் பயனை அளிக்கும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்துகின்றார். மந்திரங்கள் என்று பொதுவாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். எனவே அஞ்செழுத்து மந்திரம், வேத மந்திரம் மற்றும் திருமுறை பதிகங்கள் ஆகியவற்றை குறிப்பதாக நாம் கொள்ளலாம். பிணிகளைத் தீர்க்கும் மந்திரங்களாக மூவர் பெருமானார்கள்  அருளிய பாடல்கள் விளங்கிய தன்மையை நாம் அவர்கள் சரித்திரத்தில் காண்கின்றோம்.   பிறவிப் பிணியினை தீர்க்கும் மருந்தாக திருவாசகப் பாடல்கள் விளங்குவதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். எனவே மந்திரங்கள் என்ற சொல் திருமுறை பாடல்களையும் குறிக்கும்.         
 
பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானது அடையாளங்களாகிய திருநீறு உருத்திராக்கம் மற்றும் சடைமுடி ஆகியவற்ற கண்ணால் கண்டாலும் அல்லது மனதினால் நினைத்தாலும் ஏற்படும் பயன் யாதென்பதை இங்கே கூறுகின்றேன்; இந்த அடையாளங்கள், தங்களது நோய்களை தீர்த்துக் கொள்ள விரும்பும் அடியார்களுக்கு மருந்தாகவும், ஐந்தெழுத்து மந்திரம், வேத மந்திரங்கள் மற்றும் திருமுறை பாடல்கள் ஆகியவற்றை சொல்ல விரும்பும் அடியார்களுக்கு அத்தகைய மந்திரங்களாகவும், சிவ புண்ணியங்கள் செய்ய விரும்பும் அடியார்களுக்கு, அத்தகைய புண்ணியங்கள் அளிக்கும் பயன்களாகவும் விளங்குகின்றன, இத்தகைய வேடங்களை தனது அடையாளமாகக் கொண்டுள்ள இறைவன், தேவதேவன் என்ற திருநாமத்துடன் வீற்றிருக்கும் தலம் திருந்துதேவன்குடி என்பதாகும். இந்த பெருமானின் திருவேடங்களை, அரிய தவம் புரியும் முனிவர்கள் தியானித்து தொழுகின்றனர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/03/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-1-3255380.html
3255382 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530
பாடல் 2:

    வீதி போக்கு ஆவன வினையை வீட்டுவ்வன
    ஓதி ஓர்க்கப்படாப் பொருளை ஓர்விப்பன
    தீதில் தேவன்குடித் தேவர் தேவு எய்திய
    ஆதி அந்தம் இல்லா அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

தீதில்=அடியார்களின் தீமைகளை அகற்றும்; வீதி=அச்சம்; வீடுதல்=அழித்தல்; ஓர்தல்= ஆராய்தல், தெளிதல்; ஓதி ஓர்க்கப்படா=பசு ஞானத்தாலும் பாச ஞானத்தாலும் ஆராய்ந்து உணரமுடியாத; உலகத்து உயிர்களைப் பற்றிய அறிவும் உலகத்து பொருட்கள் பற்றிய அறிவும் பெரிய அறிவாக கருதப்பட்டு இந்நாளில் போற்றபட்டாலும், அத்தகைய அறிவு இறைவனின் அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்வதற்கு உதவாது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். அடியார்களின் அச்சத்தை போக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பிறப்பிறப்புச் சுழலில் அகப்பட்டு பிறவிப்பிணியை தீர்க்க முடியவில்லையே என்பதே அடியார்களின் அச்சமாக இருக்கும் நிலையினை பெரும்பாலான அப்பர் பிரானின் தேவாரப் பாடல்களிலும், மணிவாசகரின் திருவாசகப் பாடல்களிலும் காண்கின்றோம். அத்தகைய அச்சமே இங்கே சம்பந்தராலும் குறிப்பிடப் படுகின்றது. வீதிபோக்கு என்பதற்கு அடியார்கள் வீதிகளில் செல்லும் தன்மை என்று பொருள் கொண்டு, தங்களது இல்லத்திலிருந்து திருக்கோயிலுக்கு செல்லும் அடியார்கள் தூய்மையான ஆடைகளுடன் சிவச் சின்னங்களை அணிந்து சென்றால் அவர்களுக்கு தனி பொலிவு ஏற்படுவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.        

பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானின் திருவேடத்து அடையாளங்கள், அடியார்கள் பிறவிப்பிணியால் வருந்தும் தன்மை விளைவிக்கும் அச்சத்தை போக்கி, அவர்களை பிணைத்துள்ள வினைகளை முற்றிலும் அழித்து, அடியார்கள் வீடுபேறு நிலையை அடைய உதவுகின்றன. இத்தகைய அடையாளங்களின் பெருமையை பசு ஞானத்தாலும் பாச ஞானத்தாலும் அரிய முடியாது. ஆனால் பெருமானின் திருவேடத்து அடையாளங்கள், தனது பெருமையை அடியார்களுக்கு உணர்த்தும் தன்மை உடையன. இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய திருந்துதேவன்குடி  தலத்து இறைவன், தேவர் தேவன் என்ற திருநாமம் உடைய இறைவன், ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரம்பொருளாக விளங்கும் இறைவன், அடியார்களுக்கு வரவிருக்கும் தீமைகளை அகற்றுகின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/04/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-2-3255382.html
3255383 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530
பாடல் 3:

    மானம் ஆக்குவ்வன மாசு நீக்குவ்வன
    வானை உள்கச் செய்யும் வழிகள் காட்டுவ்வன
    தேனும் வண்டும் இசை பாடும் தேவன்குடி
    ஆனஞ்சு ஆடும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

மாசு=குற்றங்கள்; மானம்=பெருமை; வான்=உயர்ந்த உலகம், இங்கே சிவலோகத்தை குறிக்கின்றது. ஆனஞ்சு=பசுக்களிளிருந்து கிடைக்கும் ஐந்து பொருட்கள். உள்குதல்= நினைத்தல்; காமம் குரோதம் மோகம் உலோபம் மதம் மாற்சரியம் ஆகிய ஆறு குற்றங்களும் உயிர்களின் உட்பகைகளாக கருதப்படுகின்றன. இந்த குற்றங்கள் தாம் மனிதனை பல வகையான தீய செயல்களை செய்யத் தூண்டுகின்றன. பெருமானின் அடியார்களாக வாழும் அன்பர்களுக்கு இந்த குற்றங்கள் இருப்பதில்லை. இத்தகைய குற்றங்கள் இருப்பவன் எவரேனும் பெருமானின் அடியாராக மாறினால், அவரது குற்றங்களும் களையப்படும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. தேன் என்ற சொல் இங்கே தேனை சேகரிக்கும் பெண் தேனீக்களை குறிப்பிடுகின்றது. பெருமானின் அடையாளங்களில் ஒன்றான சடைமுடி நீராட்டப்படும் தன்மை இங்கே கூறப் பட்டுள்ளது.  

பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானின் அடையாளங்கள், அடியார்களுக்கு பெருமையை சேர்க்கின்றன; அவர்களின் மனதில் உள்ள குற்றங்களை நீக்குகின்றன. முக்தி உலகத்தை அடையவேண்டும் என்ற ஆவலை அடியார்களின் உள்ளத்தில் உண்டாக்கி, அந்த  உலகம் செல்வதற்கான வழிகளை காட்டுகின்றன. இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய  இறைவன், தேனை சேகரிக்கும் பெண் வண்டுகளும் ஆண் வண்டுகளும் இசை பாடும் சோலைகள் நிறைந்த தேவன்குடி தலத்து இறைவன், பசுக்களிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு அபிடேகம் செய்யப்படும் சடைமுடியை உடையவனாக விளங்குகின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/05/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-3-3255383.html
3255385 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 03:59 PM +0530

பாடல் 4:

    செவிகள் ஆர்விப்பன சிந்தையுள் சேர்வன
    கவிகள் பாடுவ்வன கண் குளிர்விப்பன
    புவிகள் பொங்கப் புனல் பாயும் தேவன்குடி
    அவிகள் உய்க்கப்படும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

முந்தைய பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்கள் முக்தி நெறிக்கு வழி காட்டுகின்றன என்று குறிப்பிட்டு மறுமையில் இன்பம் அளிக்கும் தன்மையை உணர்த்திய சம்பந்தர், அந்த அடையாளங்கள் இம்மையில் புலன்களுக்கு எவ்வாறு இன்பம் அளிக்கின்றன என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஆர்வித்தல்=நிறைவித்தல்; பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமையை குறிப்பிடும் சொற்கள் காதுகளுக்கு மிகவும் இனிமையையும் குளிர்ச்சியையும் தருவதாக உள்ளன என்று சம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு அப்பர் பெருமான் நீற்றறையில் பாடிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (5.90.1) நினைவுக்கு கொண்டுவருகின்றது. வீங்கு=பெருகிய, இளவேனில்=சித்திரை, வைகாசி மாதங்கள். மூசு வண்டு=மொய்க்கும் வண்டு. அறை=ஒலிக்கின்ற. வெப்பத்தைத் தரும் நீற்றறையின் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் எவருக்கும் வெப்பத்தை அளிக்கும் பொருட்களே நினைவுக்கு வரும். ஆனால் சிவபிரானது அருளால் வெப்பத்தைக் கொடுக்கும் நீற்றறையும் குளிர்ந்த காரணத்தால் நாவுக்கரசருக்கு நீற்றறை உடலுக்கும் உள்ளத்திற்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. தனது ஐந்து புலன்களும் இன்பமான சூழ்நிலையினை உணர்ந்த தன்மையை, ஐம்புலன்களுக்கும் இன்பம் கொடுக்கும் பொருட்களை இங்கே குறிப்பிட்டு நமக்கு நாவுக்கரசர் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.  அத்தகைய சூழ்நிலைக்கு இறைவனது திருவடிகளே காரணம் என்பதையும் அந்த சூழ்நிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பதையும் இங்கே நமக்கு தெரிவிக்கின்றார்.

    மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்
    வீசு தென்றலும் வீங்கிள வேனிலும்
    மூசு வண்டறை பொய்கையும் போன்றதே
    ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலே

திருநாவுக்கரசர் நீற்றறையில் அனுபவித்த சூழ்நிலையை குறிப்பிடும் சேக்கிழார் இறைவன் அருளால் குளிர்ந்த அந்த சூழ்நிலை ஐம்புலன்களுக்கும் இன்பம் அளிப்பதாக இருந்தது என்று கூறுகின்றார். இந்தப் பாடலில் சேக்கிழார், நாவுக்கரசுப் பெருமான் தனது பதிகத்தில் பயன்படுத்திய சொற்களைக் கையாண்டுள்ளது நாம் உணர்ந்து ரசிக்கத்தக்கது.

    வெய்ய நீற்றறை அது தான் வீங்கிள வேனில் பருவந்
    தைவரு தண் தென்றல் அணை  தண்கழுநீர் தடம் போன்று     
    மெய்யொளி வெண்ணிலவு அலர்ந்து முரன்ற யாழ் ஒலியினதாய்
    ஐயர் திருவடி நீழல் அருளாகிக் குளிர்ந்ததே

தனது தந்தையாகிய இறைவனின் திருவடி நீழல் செவிக்கு மிகவும் இனிமையான வீணையின் குற்றமற்ற நாதம் போலவும், மாலை நேரத்தில் ஒளி வீசி உடலுக்கும் கண்ணுக்கும் குளிர்ச்சி தரும் நிலவொளி போலவும், நாசிக்கு புத்துணர்ச்சி தரும் தென்றல் காற்றினைப் போலவும், உடலுக்கு மிதமான வெப்பம் தரும் இளவேனில் காலம் போன்றும், வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர்கள் கொண்ட குளத்தின் குளிர்ந்த நீரினைப் போல் வாய்க்கு இனிமையாகவும் இருக்கின்றது என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொங்குதல்=பெருகுதல்; அவிகள்=வேள்வியில் அளிக்கப்படும் அன்னம் முதலான பொருட்கள்; ஹவிஸ் என்ற வடமொழிச் சொல் அவி என்று தமிழில் மாற்றப்பட்டுள்ளது.  பதிகத்தின் முதல் பாடலில் முனிவர்களால் இந்த அடியாளங்களின் பெருமை உணரப்பட்டு தியானிக்கப் படுகின்றன என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், இந்த பாடலில் இந்த அடையாளங்கள் கவிகளை கவிதைகள் இயற்றத் தூண்டுகின்றன என்று கூறுகின்றார். சிந்தை சேர்விப்பன என்று குறிப்பிட்டு, பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமைகள் அடியார்களின் சிந்தை சென்றடைந்து நிலையாக ஆங்கே இடம் பெறுகின்றன என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு சிந்தையில் நிலையாக இடம் பெற்றால், அந்த சிந்தனைகள் கவிதையாக வெளிப்படுவது இயற்கை தானே. புவிகள்=நிலவளம்; உய்த்தல்=மகிழ்ச்சி அடைதல்;         

பொழிப்புரை:

பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமை கேட்போர் செவிகளுக்கு இனிமை நிறைந்ததாக உள்ளது; அடியார்களின் சிந்தையில் அவைகளின் பெருமைகள் சென்றடைந்து கவிதையாக வடிவம் எடுக்கின்றன; காண்போரின் கண்களை குளிர்விக்கின்றன; நிலவளம் பெருகும் வண்ணம் பொங்கிப் பாயும் ஆற்றினை உடைய திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் உள்ள இறைவன் மகிழும் வண்ணம், தலத்து மக்களால் வேத வேள்விகள் வளர்த்து அவிகள் அளித்து ஆராதிக்கப் படுகின்றான்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/06/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-4-3255385.html
3255420 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    துணி மல்கு கோவணமும் தோலும் காட்டித் தொண்டு ஆண்டீர்
    மணி மல்கு கண்டத்தீர் அண்டர்க்கு எல்லாம் மாண்பானீர்
    பிணி மல்கு நூல் மார்பர் பெரியோர் வாழும் தலைச் சங்கை
    அணி மல்கு கோயிலே கோயிலாக அமர்ந்தீரே

விளக்கம்:

மல்கு=நிறைந்த; கண்டம்=கழுத்து; அண்டர்=தேவர்கள்; மாண்பு=மாட்சிமை, பெருமை; அணி=அழகு; கோவணத்தையும் தோல் ஆடையினையும் அணிந்த பெருமானின் எளிய திருக்கோலம் மிகவும் கவர்ந்தது போலும். அந்த எளிமையான கோலத்தினை காட்டி, தன்னை ஆட்கொண்டவர் என்று கூறுகின்றார். அந்தணர்கள் சம்பந்தரை இந்த தலத்திற்கு வரவேற்றனர் என்பதையும் தங்களது ஊருக்கு வந்தவரை பூரண கும்பம் கொடுத்து சிறப்பான முறையில் வரவேற்றனர் என்பதையும் நாம் இந்த பதிகத்தின் பின்னணியில் கண்டோம். அத்தகைய அந்தணர்கள் ஒழுக்கத்தில் சிறப்புடன் விளங்கினார்கள் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, பெரியோர் என்று அவர்களை குறிப்பிடுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

தேவர்களால் பெருமை உடையவனாக கருதப்படும் சிறப்பினை பெற்றிருந்த போதிலும் துணியிலான கோவணத்தையும் தோல் ஆடையினை அணிந்து எளிமையான தோற்றத்துடன் இருக்கும் பெருமானே, உனது இந்த எளிமையான கோலம் அடியேனை மிகவும் கவரவே, அடியேன் உமக்கு அடிமையாக மாறிவிட்டேன்; அவ்வாறு உமக்கு அடிமையாக என்னை மாற்றி ஆட்கொண்ட பெருமானே, சிறப்பு வாய்ந்த நீல மணி பதிக்கப் பட்டது போன்ற, ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் கருமை நிறத்துடன் காணப்படும் கழுத்தினை உடையவனே, பூணூல் பொருந்திய மார்பினை உடையவர்களாக, பெரியோர்களாக, கருதப்படும் அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகு வாய்ந்த கோயிலையே உமது கோயிலாகக் கொண்டு நீர் எழுந்தருளியுள்ளீர்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/15/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-2-3255420.html
3255419 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 14, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

தனது இரண்டாவது தலையாத்திரையை நனிபள்ளி (தற்போது கிடாரம் கொண்டான் என்று அழைக்கப்படுகின்றது) தலத்தில் ஞானசம்பந்தர் தொடங்குகின்றார். இந்த தலத்தில் சம்பந்தர் இருந்த போது, அருகிலுள்ள தலைச்சங்காடு எனப்படும் தலத்தைச் சார்ந்த அந்தணர்கள் இந்த தலம் வந்தடைந்து, சம்பந்தரை தங்களது ஊருக்கு வருமாறு அழைத்தனர். அவர்களது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கிய சம்பந்தரும் அவர்களுடன் தலைச்சங்காடு சென்றார். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஊரார் சம்பந்தரை வரவேற்றனர் என்று குறிப்பிடும் பெரிய புராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    காவணம் எங்கும் இட்டுக் கமுகொடு கதலி நாட்டிப்
    பூவணை தாமம் தூக்கிப் பூரண கும்பம் ஏந்தி
    ஆவண வீதி எல்லாம் அலங்கரித்து அண்ணலாரை
    மா அணை மலர் மென் சோலை வளம்பதி கொண்டு புக்கார்   

இந்நாளில் தலச்சங்காடு என்று அழைக்கப்படும் இந்த தலம் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறை தலத்திற்கு 22 கி.மீ. கிழக்கிலும் திருக்கடவூர் தலத்திற்கு எட்டு கி.மீ. வடக்கிலும் உள்ள தலம். மயிலாடுதுறையிலிருந்து பூம்புகார் செல்லும் பேருந்துகள் இந்த தலம் வழியாக செல்கின்றன. சங்குப் பூக்கள் அதிகமாக பூத்து காணப்படுவதால் சங்காரண்யம் என்ற பெயர் வந்து என்று கூறுவார்கள். மாடக்கோயில் அமைப்பில் கோச்செங்கச் சோழனால் கட்டப்பட்ட திருக்கோயில். சுயம்பு மூர்த்தம். மூலவரை நல்லெண்ணையால் அபிடேகம் செய்து விளக்கொளியில் பார்த்தால் இலிங்கத்தின் மீது  மயிர்க்கால்கள் தெரிவது இந்த கோயிலின் சிறப்பம்சம். கோயிலின் அமைப்பு சங்கு வடிவத்தில் உள்ளது. சிவபெருமானின் சன்னதிக்கும் பார்வதி தேவியின் சன்னதிக்கும்  இடையில் முருகனின் சன்னதி, சோமாஸ்கந்த மூர்த்தத்தின் அமைப்பில் அமைந்துள்ளது. பெருமானை வழிபட்டு திருமால் பாஞ்சஜன்யம் சங்கினைப் பெற்றார் என்று தலபுராணம் குறிப்பிடுகின்றது. திருமாலுக்கும் தனி சன்னதி இந்த தலத்தில் உள்ளது. இறைவனின் திருநாமம் சங்காரண்யேஸ்வரர்; தேவியின் பெயர் சவுந்தர நாயகி. இந்த தலம், தலைச்சங்கை என்று சம்பந்தரால் இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. சோழ நாட்டுத் தலங்களில் பஞ்சாரண்யத் தலங்கள் என்று சொல்லப்படும் வரிசையில் இந்த தலமும் உள்ளது. சங்காரண்யம் என்று இந்த தலம் குறிப்பிடப்படுகின்றது. மற்ற தலங்கள், வேதாரண்யம் (திருமறைக்காடு) சுவேதாரண்யம் (திருவெண்காடு) வடவாரண்யம் (திருவாலங்காடு), வில்வாரண்யம் (கொட்டையூர்). இங்கே குறிப்பிடப்படும் ஆலங்காடு, தென் திருவாலங்காடு என்று அழைக்கப்படும் தலமாகும்.

அப்பர் பெருமானும் காடு என்று முடியும் தலங்களைத் தொகுத்து ஒரு பாடலில் கூறுகின்றார். தனது அடைவுத் திருத்தாண்டகம் எனும் பதிகத்தில் காடு என முடியும் தலங்களை குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தையும் கூறுகிறார். பனங்காடு என்பது வைப்புத் தலமாகும்

மலையார் தம் மகளோடு மாதேவன் சேரும் மறைக்காடு வண் பொழில் சூழ்    தலைச்சங்காடு
தலையாலங்காடு தடம் கடல்சூழ் அந்தண் சாய்க்காடு தள்ளுபுனல்            கொள்ளிக்காடு
பலர் பாடும் பழையனூர் ஆலங்காடு பனங்காடு பாவையர்கள் பாவம் நீங்க
விலையாடும் வளைதிளைக்க குடையும் பொய்கை வெண்காடும் அடைய வினை வேறாம் அன்றே
           

பாடல் 1:

     நலச்சங்க வெண் குழையும் தோடும் பெய்து ஓர் நால்வேதம்
    சொலச் சங்கை இல்லாதீர் சுடுகாடு அல்லால் கருதாதீர்
    குலைச் செங்காய்ப் பைங் கமுகின் குளிர்கொள் சோலைக் குயில் ஆலும்
    தலைச்சங்கைக் கோயிலே கோயிலாகக் கொண்டீரே

விளக்கம்:

நலம்=அழகு; சங்கை=ஐயம், சந்தேகம்; கமுகின் காய்கள் செம்மை நிறத்தில் இருப்பதால், செங்காய் பைங்கமுகு என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தாழ்தல்=இறங்கி வருதல்; நிலவுலகத்து மனிதர்களுக்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் பெருமான் நிலவுலகம் வந்து பல தலங்களிலும் எழுந்தருளி இருக்கும் நிலையினை, தாழ்ந்தீர் என்று சம்பந்தர் இங்கே  குறிப்பிட்டார் போலும். திருமாலுக்கு சங்கு அளித்து அருள் புரிந்த தலத்து இறைவனை அழகிய சங்கு என்ற பொருள் தரும் தொடருடன் தொடங்குவது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. பெய்து=அணிந்து; தோடும் குழையும் அணிந்தவர் என்று பெருமானை குறிப்பிட்டு அவர் மாதொரு பாகனாக உள்ள நிலையினை சம்பந்தர இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு அவர் உணர்த்தும் ஒரு சில பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம்.

புகலி தலத்தின் (சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) மீது பதிகத்தின் பாடலில் (1.30.5) தனது காதுகளில் குழையும் தோடும் அணிந்தவனாக பெருமான் காணப் படுகின்றான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். கனபொற்குழை=எடை மிகுந்த பெரிய பொற்குழை; தாதார்=மகரந்தப் பொடிகள் பொருந்திய, தேனைத் தேடி வரும் வண்டுகள் சுவைப்பதற்கு முன்னர் பறிக்கப்பட்ட மலர்கள்; குழையும் தோடும் அணிந்துள்ள பெருமான்,  மகரந்த பொடிகள் நிறைந்த மலர்களை தனது குளிர்ந்த சடையில், கங்கை நதியினை அடக்கியதால் குளிர்ந்த சடையில், சூடியவனாக, தனது சடையினை தூக்கி முடிந்த நிலையில் காட்சி அளிக்கின்றான் என்று கூறுகின்றார். நாதன் என்ற சொல் எதுகை கருதி நாதான் என்று நீண்டது. அவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் நாதனகத் திகழ்கின்றான் என்றும் சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். போது=மலர்கள்

    காதார் கனபொற் குழை தோடது இலங்க
    தாதார் மலர் தண் சடை ஏற முடித்து
    நாதான் உறையும் இடமாவது நாளும்
    போதார் பொழில் பூம்புகலி நகர் தானே

குரங்கணில்முட்டம் என்ற தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (1.31.4) சம்பந்தர் இறைவனை தோடார் குழையான் என்று அழைக்கின்றார். இதன் மூலம் இடது காதினில் தோடும் வலது காதினில் குழையும் அணிந்த பெருமான் என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது. பாலனம்=காப்பாற்றுதல்; தனது அடியார்களை நன்கு காப்பாற்றும் பெருமான் என்றும் காக்கும் தொழிலைப் புரிபவன் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். இரண்டும் பொருத்தமாக உள்ளன. கூடாதன செய்த என்ற தொடர் மூலம் மற்றவர்கள் செய்ய முடியாத பல அரிய செயல்கள் செய்த பெருமான் என்று நமக்கு சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.

    வாடா விரி கொன்றை வலத்து ஒரு காதில்
    தோடார் குழையான் நல்ல பாலன நோக்கி
    கூடாதன செய்த குரங்கணின்முட்டம்
    ஆடா வருவார் அவர் அன்பு உடையாரே

கழுக்குன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.103.1) ஒரு காதினில் தோடும் மற்றொரு காதினில் தூய குழையும் அணிந்தவன் என்றும் குழை ஆபரணம் தாழ்ந்து தொங்குகின்றது என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காண்போம். ஏடு உடையான்=தாமரை மலரினை தனது இருப்பிடமாக கொண்டுள்ள பிரமன்; பல நாடுகளும் சென்று பெருமான் பலி ஏற்கின்றான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இரந்து உண்ணும் நாடுடையான் என்று கூறுகின்றார். ஏமம்=ஜாமம்;

    தோடுடையான் ஒரு காதில் தூய குழை தாழ
    ஏடுடையான் தலை கலனாக இரந்துண்ணும்
    நாடுடையான் நள்ளிருள் ஏமம் நடமாடும்
    காடுடையான் காதல் செய் கோயில் கழுக்குன்றே     

செங்காட்டங்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் (1.61.8), ஞான சம்பந்தர் இறைவனை தோடுடையான் குழையுடையான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சேர்ந்தாடும் என்று பேய்களுடன் இணைந்து நடனம் ஆடுவதை இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். காட்டில் உறைபவனாக இருந்தாலும், பல நாடுகளிலும் உள்ள கோயில்களில் இறைவன் குடி கொண்டு இருப்பதால், சம்பந்தர் நாடுடையான் என்றும் இறைவனை அழைக்கின்றார். பீடு=பெருமை. எவராலும் வெல்ல முடியாதவனாக, செருக்குடன் திரிந்த அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை முதலில் அடக்கிய பெருமை உடையவன் எனபதால், அரக்கன் தோளடர்த்த பீடு உடையான் என்று கூறுகின்றார்.

    தோடுடையான் குழை உடையான் அரக்கன் தன் தோள் அடர்த்த
    பீடு உடையான் போர் விடையான் பெண் பாகம் மிகப் பெரியான்
    சேடு உடையான் செங்காட்டங்குடி உடையான் சேர்ந்தாடும்
    காடு உடையான் நாடு உடையான் கனபதீச்சரத்தானே  
 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (2.113.6) சம்பந்தர் தோடும் குழையும் தனது காதுகளில் அணிந்த பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பீடு=பெருமை; கோடு=பெரிய கிளைகள்;

    தோடு இலங்கும் குழைக் காதர் தேவர் சுரும்பார் மலர்
    பீடு இலங்கும் சடைப் பெருமையாளர்க்கு இடமாவது
    கோடு இலங்கும் பெரும் பொழில்கள் மல்கப் பெரும் செந்நெலின்
    காடு இலங்கும் வயல் பயிலும் அந்தண் கடற் காழியே

 
தனது தலையினை இடறித் தள்ளும்  நோக்கத்ததுடன் மதயானை தன் மீது ஏவப்பட்ட நிலையிலும் மனம் கலங்காது பெருமானின் திருவுருவத்தை தனது மனதில் தியானித்து வந்த அப்பர் பிரானுக்கு பெருமான் உடுத்தியிருந்த புலித்தோலும் அவர் அணிந்திருந்த தோடு மற்றும் குழை ஆபரணங்களும் நினைவுக்கு வந்தன. இதனை உணர்த்தும் பாடலை (4.2.7) நாம் இங்கே காண்போம்.

    கொலை வரி வேங்கை அதளும் குவவோடு இலங்கு பொன் தோடும்
    விலை பெறு சங்கக் குழையும் விலையில் கபாலக் கலனும்
    மலைமகள் கைக்கொண்ட மார்பும் மணி ஆர்ந்து இலங்கு மிடறும்
    உலவு கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர் நாம்
    அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை

சிவனெனும் ஓசை என்று தொடங்கும் பொதுபதிகத்தின் கடைப்பாடலில் (4.8.10) தோடும் சங்கக்குழையும் அணிந்தவனாக பெருமானை அப்பர் பிரான் காண்கின்றார். இந்த பாடலில் நாம் வேறெங்கும் காண முடியாத காட்சியை நமது கண் முன்னே அப்பர் பிரான் கொண்டு வருகின்றார். இறைவன் வேதங்கள் ஓதுவதையும் நடனம் ஆடுவதையும், மிகவும் அருகில் இருந்து எப்போதும் ரசிப்பவள் உமையம்மை. மாதொருபாகனாக இருக்கும் பெருமானின் திருவாயின் வலது பகுதி வேதத்தை சொல்வதாகவும், இடது பகுதி அந்த வேதத்தை கேட்டு ரசித்தபடியே புன்முறுவல் செய்வதாகவும் அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். ஓலை=தோடு;  புதுவிரி பொன் செய் ஓலை=ஒளியை பரப்பிக் கொண்டு இருக்கும் புதியதாக செய்யப்பட்ட பொன் தோடு.

  புது விரி பொன் செய் ஓலை ஒரு காது ஓர் காது சுரி சங்கு நின்று புரள
  விதி விதி வேத கீதம் ஒருபாடும் ஓதம் ஒருபாடும் மெல்ல நகுமால்
  மதுவிரி கொன்றை துன்று சடைபாக மாதர் குழல்பாகமாக வருவர்
  இது இவர் வண்ணம் வண்ணம் இவள் வண்ணம் வண்ணம்
  எழில் வண்ணம்  வண்ணம் இயல்பே

புதிய சுருள் பொன்னால் செய்யப்பட்ட தோட்டினை ஒரு காதிலும், மற்றோர் காதினில்  வளைந்த சங்கு தோளில் புரளும் படியாக அணிந்துள்ள பெருமானின், திருவாயின் ஒரு பகுதி வேத கீதங்களைப் பாட, திருவாயின் மற்றொரு பகுதி பெருமான் பாடும் வேத கீதத்தை ரசித்தபடியே புன்முறுவல் பூக்கின்றது. சடையாக காணப்படும் வலது பகுதியில், தேன் சொட்டும் கொன்றை மலர் விரிந்த படியே இருக்க, இடது பகுதியில் உள்ள கூந்தல் பின்னப்பட்டு அழகாக காணப்படுகின்றது, இவ்வாறு பெருமானின் தன்மையும் இயல்புகளும் ஒரு புறத்திலும் மற்றோர் புறத்தில் உமை அம்மையின் தன்மையும் இயல்புகளும் காணப்பட்டன என்று மேற்கண்ட பாடலில் அப்பர் பிரான் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். .      

வாய்மூர் தலத்திற்கு அப்பர் பிரான் சென்றபோது அவருக்கு, சிவபெருமான் தனது நடனக்காட்சியை காட்டி அருளினார். அந்த நடனக் காட்சியை, பாட அடியார் பரவக் கண்டேன் என்று தொடங்கும் திருத்தாண்டகத்தில் (6.77) அப்பர் பிரான் நமக்காக வடித்து இருக்கின்றார். இந்த பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில், சிவபெருமானின் காதினில் தோடும் குழையும் கண்டதாக அப்பர் பிரான் சொல்கின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும் சச்சரியும் கொள்கை  கண்டேன்
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன்
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு தாளம் கறங்கக் கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே

பாண்டி நாட்டில் பூவணம் திருத்தலம் அப்பர் பிரான் சென்றபோது, பெருமான் அவருக்குத் தனது திருக்கோலத்தைக் காட்டினார். அதனைக் கண்டு மகிழ்ந்த அப்பர் பிரான் தான் கண்ட காட்சியை பதிகமாக வடித்தார். அந்த பதிகத்தின் (6.18) முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஒரு காதினில் வெண் குழையையும், மற்றொரு காதினில் தோட்டினையும் அணிந்து பெருமான் அளித்த காட்சியை காதில் வெண்குழை தோடு கலந்து தோன்றியதாக அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

வடிவேறு திரிசூலம் தோன்றும் தோன்றும் வளர்சடை மேல் இளமதியம் தோன்றும் தோன்றும்
கடியேறு கமழ்கொன்றைக் கண்ணி தோன்றும் காதில் வெண்குழை தோடு கலந்து  தோன்றும்
இடியேறு களிற்று உரிவைப் போர்வை தோன்றும் எழில் திகழும் திருமுடியும்    இலங்கித் தோன்றும்
பொடியேறு திருமேனி பொலிந்து தோன்றும் பொழில் திகழும் பூவணத்தெம்    புனிதனார்க்கே

வெஞ்சமாக்கூடல் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (7.42.5) சுந்தரர் வெண் தோடும் குழையும் தனது காதுகளில் அணிந்த பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு அவரது காதில் இருந்த குழையணி அசைந்தது என்று கூறுகின்றார். குழைக்கும் தோட்டினுக்கும் உள்ள அமைப்பு வேறுபாட்டினை உணர்த்தும் வண்ணம், துளை உடைய குழை என்று இங்கே கூறுகின்றார். பெருமானின் காதுகள் நீண்டு, அவரது தோள்களைத் தொட்ட நிலையினை தூங்கும் காது என்று உணர்த்துகின்றார். கள்ளையே, பிள்ளை, வெள்ளை என்ற சொற்கள் எதுகை கருதி களையே, பிளை, வெளை என்று இடையெழுத்து குறைந்து காணப் படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் சுந்தரர், இறைவன் தனது சீரிய அடியார்களுள் ஒருவனாக தன்னையும் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்தினை வைக்கின்றார்.

துளை வெண் குழையும் சுருள் தோடும் தூங்கும் காதில் துளங்கும் படியாய்
களையே கமழும் மலர்க் கொன்றையினாய் கலந்தார்க்கு அருள் செய்திடும்        கற்பகமே
பிளை வெண்பிறையாய் பிறங்கும் சடையாய் பிறவாதவனே பெறுதற்கு அரியாய்
வெளை மால்விடையாய் வெஞ்சமாக்கூடல் விகிர்தா அடியேனையும் வேண்டுதியே

கானப்பேர் (தற்போதைய பெயர் காளையார் கோயில்) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (7.84) ஒன்பதாவது பாடலில் சுந்தரர், இறைவனை, மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த காதுகளை உடையவனாக காண்கின்றார். இறைவன் தூது சென்றதையும், தன்னை ஆட்கொண்டதையும், தான் இறைவனைத் தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டதையும் குறிப்பிட்டு தனது வாழ்க்கையை மிகவும் சுருக்கமாக சுந்தரர் கூறும் நேர்த்தியை நாம் இங்கே காணலாம். மாதினை ஒரு பாகம் கொண்டுள்ள சிவபிரானை மாதன் என்று அழைக்கின்றார். இறைவனின் கையில் இருக்கும் உடுக்கையில் இருந்து தான், நாதமும் பின்னர் ஓசையும் பிறந்த செய்தியை இங்கே நாதனும் நாதம் மிகுத்து ஓசையது ஆனவன் என்ற சொற்றொடர் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். அடியார்கள் உள்ளத்தின் மீது தான் வைத்துள்ள பற்றினை சிறிது நேரம் கூட நீக்காத இறைவன் என்று குறிப்பிட்டு, சிறந்த அடியார்கள் பெரும் பேற்றினையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.

நாதனை நாதம் மிகுத்து ஓசை அது ஆனானை ஞான விளக்கொளியாம்        ஊனுயிரைப் பயிரை
மாதனை மேதகு பத்தர் மனத்து இறையும் பற்று விடாதவனைக் குற்றமில்    கொள்கையனைத்
தூதனை என்றனை ஆள் தோழனை நாயகனைத் தாழ் மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த திருக்    
காதனை நாயடியேன் எய்துவது என்று கொலோ கார்வயல் சூழ் கானப்பேர் உறை  காளையையே

மாதொரு பாகன் என்றவுடன் நமது நினைவுக்கு வருவது, திருவாசகம் கோத்தும்பீ பதிகத்தின் பதினெட்டாவது பாடல் தான். மிகவும் தொன்மையான கோலம் என்று இதனை குறிப்பிடும் மணிவாசகர், தோல், குழை, பால் வெள்ளை நீறு, சூலம், முதலியன உடைத்த சிவனின் தோற்றமும், துகில், சுருள் தோடு, பசும் சாந்து, பைங்கிளி, வளையல், முதலியன கொண்ட அம்மையின் தோற்றமும் இணைந்து குறிப்பிடப்படும் இனிமையான பாடல்.

    தோலும் துகிலும் குழையும் சுருள் தோடும்
    பால் வெள்ளை நீரும் பசும் சாந்தும் பைங்கிளியும்
    சூலமும் தொக்க வளையும் உடைத் தொன்மை
    கோலமே நோக்கி குளிர்ந்து ஊதாய் கோத்தும்பீ

இந்த கோலத்தைக் கண்டு மணிவாசகர் மனம் குளிர்ந்தது போன்று, நம்பியாண்டார் நம்பி மற்றும் சேரமான் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோர் இந்த பழமையான கோலத்தை எவ்வாறு தாங்கள் கண்டனர் என்பதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. இந்த பாடல்கள் பதினோராம் திருமுறையில் உள்ளன.

கோயில் திருப்பண்ணியர் விருத்தம் என்ற பதிகத்தின் இருபத்தோராவது பாடலில் நம்பியாண்டார் நம்பி, இறைவனை, வலது காதில் குழையும் இடது காதில் தோடும் அணிந்தவனாக காண்கின்றார். கோஷன் என்ற சொல்லின் திரிபு கோடன்: விசயனுடன் போர் செய்வதற்காக ஆரவாரத்துடன் வந்த சிவபெருமான் கோஷன் என்று அழைக்கப் படுகின்றார். சிவபிரான் பேரில் காதல் கொண்டு, அதன் காரணமாக உடல் மெலிந்து தனது கை வளையல்களை இழந்த தலைவியின் கூற்றாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது. தோடு அணிந்த காது, இடது காது என்று குறிப்பிட்ட அம்மைக்கு உரிய பகுதியில் தோடு அணிந்து இருப்பதை இங்கே சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.   

    வேடன் என்றாள் வில் விசயற்கு வெங்கணை அன்று அளித்த
    கோடன் என்றாள் குழைக் காதன் என்றாள் இடக் காதில் இட்ட
    தோடன் என்றாள் தொகு சீர் தில்லையம்பலத்து ஆடுகின்ற
    சேடன் என்றாள் மங்கை அங்கை சரி வளை சிந்தினவே

மேற்கண்ட பாடலில் தோடும் குழையும் அணிந்தவனாக குறிப்பிட்டு, மாதொரு பாகனின் நிலையை உணர்த்தியதுடன் நம்பியார் திருப்தி அடையவில்லை போலும். இதே பதிகத்தின் ஐம்பதாவது பாடலில் மிகவும் விவரமாக, இறைவனின் வலது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் இடது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் பட்டியல் இடுகின்றார். இடம் என்ற சொல், இடது பாகம் மற்றும் இருக்கும் இடம் என்ற இரண்டு பொருட்களில் இந்த பாடலில் கையாளப் பட்டுள்ளது. வீ=பூச்செண்டு: பாந்தள்=பாம்பு; சங்கம்=வெண் சங்கால் அமைந்த வளையல்: அக்கு=எலும்பு மாலை: அங்கம்சரி=அங்கு+அம்+சரி: அங்கு, பொருள் ஏதும் இல்லாத அசைச் சொல்: அம் சரி=அழகாக சரிந்த இடுப்பு. கங்கை, குண்டலம், மழு ஆயுதம், பாம்பு, தோலாடை, அக்கு மாலை, ஆகியவை அம்பலவனை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் தோடு, பூச்செண்டு, சங்கு வளையல், சேலை ஆடை, அழகாக சரிந்த இடுப்பு ஆகியவை அணங்கினை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் இன்கே குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன.

    கங்கை இடம் வலம் பூ வலம் குண்டலம் தோடு இடப்பால்
    தங்கும் கரம் வலம் வெம்மழு வீயிடம் பாந்தள் வலம்
    சங்கம் இடம் வலம் தோல் இடம் வலம் அக்கு இடம்
    அங்கம் சரி அம்பலவன் வலம் காண் இடம் அணங்கே
   

சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் தான் அருளிய பொன் வண்ணத் திருவந்தாதி என்ற பதிகத்தின் அறுபத்து ஐந்தாவது பாடலில் மாதொரு பாகனின் கோலத்தை விவரிக்கின்றார் வலது பகுதியில் வீரக்கழல், பாம்பு, திருநீறு, எரி, எலும்பு மாலை, மூவிலை வேல் நீரினைத் தாங்கிய சடை முதலியன பெருமானது வலது பக்கத்திலும், இடது பகுதியில் பாடகம். மேகலை, சாந்து, பந்து, மலர் மாலை, மோதிரம், முதலியன பெருமானது இடது பக்கத்திலும் இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது.

    வலம் தான் கழல் இடம் பாடகம் பாம்பு வலம் இடம்
    மேகலம் தான் வலம் நீறு இடம் சாந்து எரி வலம் பந்து இடம் என்பு
    அலர்ந்தார் வலம் இடம் ஆடகம் வேல் வலம் ஆழி இடம்
    சலம் தாழ் சடை வலம் தண் அம் குழல் இடம் சங்கரற்கே

பொழிப்புரை:

சங்கினால் செய்யப்பட்ட அழகிய வெண் குழையினையும் தோட்டினையும் தனது  காதுகளில் அணிந்துள்ள பெருமானே, ஒப்பற்ற நான்கு வேதங்களையும் ஐயம் ஏதும் ஏற்படாத வண்ணம் அருளிய பெருமானே, சுடுகாட்டினை தவிர்த்து வேறு எந்த இடத்தினையும் தான் நடனம் ஆடுவதற்கு பொருத்தமான இடமாக கருதாமல் இருப்பவரே,   நீர் உலகத்து உயிர்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு, சிவந்த வண்ணம் கொண்டு குலை குலையாக காய்க்கும் பசுமையான கமுகு மரங்கள் நிறைந்த சோலைகளில் குயில்கள்  பாடும் சிறப்பினை பெற்றுள்ள தலைச்சங்கை திருக்கோயிலை, உமது இருப்பிடமாகக் கொண்டு எழுந்தருளி உள்ளீர்.        
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/14/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-1-3255419.html
3255406 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 13, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    சேடர் தேவன்குடி தேவர் தேவன் தனை
    மாடம் ஓங்கும் பொழில் மல்கு தண் காழியான்
    நாடவல்ல தமிழ் ஞானசம்பந்தன
    பாடல் பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லையாம் பாவமே

விளக்கம்:

சேடர்=பெருமை உடையவர்கள்; நாட=விரும்பி;

பொழிப்புரை:

பெருமை உடைய சான்றோர்கள் வாழும் திருந்துதேவன் குடி தலத்தில் வாழும் தேவதேவனை புகழ்ந்து, ஓங்கிய மாடங்கள் மற்றும் குளிர்ந்த சோலைகள் நிறைந்த சீர்காழி  நகரத்தினைச் சார்ந்த திருஞானசம்பந்தன் விருப்பத்துடன் பாடிய இந்த பத்து பாடல்களை ஓதும் வல்லமை வாய்ந்த அடியார்களுக்கு பாவங்கள் ஏதும் வந்து சேரா.  

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அனைத்திலும் அடிகள் என்று பெருமானை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய நின்ற திருத்தாண்டகத்தினை (6.94) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் அப்பர் பிரான் எம்மடிகள் நின்றவாறே என்று குறிப்பிட்டு, பெருமான் எவ்வாறு அனைத்துப் பொருட்களிலும் கலந்து, பல தன்மைகள் உடையவராக உயிர்களுக்கு கருணை புரிகின்றார்  என்பதை குறிப்பிடுகின்றார்.
   
பெருமானை தரிசனம் செய்து அவரது திருவுருவத்தினை மனதினில் தியானம் செய்து கற்பனையில் அவரது திருவுருவத்தினை கண்டு களிக்கும் அடியார்கள், மேற்குறித்த அடையாளங்கள் பெருமானுக்கு தனி பொலிவினைத் தருவதை உணர்வார்கள். அவ்வாறு தங்களது மனக்கண்ணினால் பெருமானது அடையாளங்களை உணரும் அடியார்களுக்கு ஏற்படும் விளைவுகளை இந்த பதிகம் எடுத்துரைக்கின்றது என்று சில அறிஞர்கள் விளக்கம்  அளிக்கின்றனர்.

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்கள் மருந்தாகவும், மந்திரமாகவும்,  புண்ணியங்களாகவும் தன்னைப் போற்றும் அடியார்களுக்கு செயல்படும் தன்மையையும்  குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர், அந்த அடையாளங்கள் தவம் புரியும் முனிவர்களால் தியானிக்கப் படுகின்றன என்று அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்த்துகின்றார்.  அடுத்த பாடலில், பெருமானின் அடையாளங்கள் தன்னை வழிபடும் அடியார்களுக்கு பதிஞானத்தை உணர்த்தியும் அவர்களது வினைகளை முற்றிலும் அழித்தும் கருணை புரிகின்றது என்று கூறுகின்றார். வினைகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டால் உயிர்கள்  அடைவது முக்திநெறியைத் தானே. இவ்வாறு வினைகள் அழிக்கப்பட்டு வீடுபேறு அடைவதற்கான வழியினை பெருமானின் அடையாளங்கள் காட்டுகின்றன என்று  பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில்  புலன்களுக்கு இன்பம் விளைவிக்கும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் அதே பாடலில்   இந்த அடையாளங்களின் பெருமை கற்றோர்களால் உணரப்பட்டு கவிதைகள் இயற்றும் வண்ணம் அவர்களைத் தூண்டுகின்றன என்று கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில்  இம்மையில் சிறப்புடன் மறுமையில் முக்தி நெறியினை அடையவும்  உதவும்  என்று கூறுகின்றார். பெருமானின் அடையாளங்களுக்கு மதிப்பு கொடுத்து செய்யப்படும் செயல்களை, மேலெழுந்தவாரியாக கருதி அவற்றை பழிக்காமல், அந்த செயல்களின் பின்னணியில் வெளிப்படும் அன்பினை, பெருமான் பால் அத்தகைய அடியார்கள் வைத்துள்ள அன்பினை உணார்ந்து அவற்றை புகழவேண்டும் என்று ஆறாவது பாடலில் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில், பெருமானின் திருவேடங்களை தியானிக்கும் அடியார்கள் சிறந்த புகழுடன் வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில், சிவச்சின்னங்களைத் தரித்த பூத கணங்கள், பெருமானின் அடியார்கள் எதிர்கொள்ளும் தீங்கினை நீக்கவல்லவை என்று கூறுகின்றார். ஒன்பதாவது பாடலில்,   பெருமானின் அடையாளச் சின்னங்கள் அணிந்த அடியார்கள் நடுக்கம் ஏதும் இல்லாதவர்களாய் எதற்கும் அஞ்சாத தன்மையராய் இருப்பார்கள் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் வீடுபேறு அடையும் வழியை, பெருமானின் சின்னங்கள் உணர்த்துகின்றன என்று கூறிய சம்பந்தர், பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் பிறவிப் பிணியினை தீர்க்கும் மருந்தாக விளங்குகின்றன என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்கள் தங்களது பாவங்கள் தீர்க்கப்பெற்று விளங்குவார்கள் என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தினை ஓதியும், பெருமானின்  சின்னங்களாய் சிந்தனை செய்து தியானித்து பணிந்து  வணங்கி பிறவிப் பிணியினை தீர்த்துக்கொண்டு அழிவில்லாத ஆனந்தத்தை மறுமையில் அடைவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/13/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-11-3255406.html
3255404 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 12, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    செருமரு தண்டுவர்த் தேர் அமண் ஆதர்கள்
    உரு மருவப்படாத் தொழும்பர் தம் உரை கொளேல்
    திருமருவும் பொய்கை சூழ்ந்த தேவன் குடி
    அருமருந்து ஆவன அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

செரு=நெருங்கி வளர்ந்த, மரு=மருத மரம்; மருத மரத்து இலைகள் துவர் நிற சாயத்தை தயாரிக்க பயன்படுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தேர்=தேரர் என்ற சொல்லின் சுருக்கம், புத்தர்கள் என்று பொருள்; மருவுதல்=நெருங்குதல்; திரு=அழகு; திரு என்ற சொல்லுக்கு திருமகள் என்று பொருள் கொண்டு திருமகள் வீற்றிருக்கும் தாமரை மலர்கள் நிறைந்த பொய்கை என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மற்றவர் நெருங்குவதற்கு தயங்கும் வண்ணம் சமணர்களின் உடல் இருந்தது என்று இங்கே சம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். அந்நாளைய சமணர்கள், காலையில் எழுந்தவுடன் பற்களை துலக்கி சுத்தம் செய்வதை தவிர்த்தனர்; நீராடுவதையும் தவிர்த்து அவர்கள் வாழ்ந்து வந்தார்கள் என்று கூறுவார்கள். எனவே உடலும் வாயும் துர்நாற்றத்துடன் விளங்கும் அவர்களை நெருங்க ஏனையோர் தயங்கியது இயற்கை தானே. தொழும்பர்=அடிமைகள், இழிந்தவர்கள்; இங்கே இழிந்தவர்கள் என்ற பொருள் மிகவும் பொருத்தமானது. இந்த தலத்தில் உள்ள திருக்கோயில் மூன்று புறமும் குளத்தால் சூழப்பட்டுள்ள தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. அருமருந்து=கிடைத்தற்கு அரிய மருந்து; பெருமானின் கருணை மற்றும் அவனது சின்னங்களே பிறவிப்பிணியை தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்தது என்பதால் அரிய மருந்து என்று குறிப்பிடுகின்றார். இங்கே உள்ள அம்பிகையின் திருநாமம், அருமருந்து என்பதையும் குறிப்பால் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.       

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, நெருங்கி வளர்ந்த மருத மரங்களின் இலைகள் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட குளிர்ந்த சாயத்தின் உதவியுடன் நெய்யப்பெற்ற துவராடையை அணிந்த புத்தர்கள் மற்றும், துலக்கப்படாத வாய் மற்றும் நீராடி மாசு கழிக்கப்படாத உடல் ஆகியவற்றைக் கொண்டதால் வீசும் துர்நாற்றத்தின் விளைவாக ஏனையோர் நெருங்குவதற்கு தயங்கும் சமணர்கள் ஆகியோரின் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அவற்றை பொருளற்றவை என்று விலக்கி வாழ்வீர்களாக. திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் அழகுடன் விளங்கும் பொய்கையால் மூன்று புறமும் சூழப்பட்ட திருக்கோயிலில் உறையும் பெருமானின் அடையாளங்கள் பிறவிப்பிணியை தீர்க்கும் அரிய மருந்தாக உள்ளன.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/12/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-10-3255404.html
3255403 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    துளக்கம் இல்லாதன தூய தோற்றத்தன
    விளக்கம் ஆக்குவ்வன வெறி வண்டாரும் பொழில்
    திளைக்கும் தேவன்குடித் திசைமுகனோடு மால்
    அளக்க ஒண்ணா வண்ணத்து அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

துளக்கம்=பயம், நடுக்கம்; விளக்கம் ஆக்குதல்=ஒளியுடன் விளங்கும் வண்ணம் செய்தல்.  பெருமானின் அடையாளங்களை தரித்த அடியார்களுக்கு நடுக்கம் என்பதில்லை என்றும் அவர்கள் எதற்கும் அஞ்சவேண்டியதில்லை என்றும் ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, நமக்கு திருநாவுக்கரசர் வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சியை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சமண குருமார்களின் வார்த்தையில் கட்டுண்டு மயங்கிக் கிடந்த பல்லவ மன்னன், மத யானையை அவிழ்த்துவிட்டு திருநாவுக்கரசரின் மீது ஏவி அவரது தலையினை இடறித் தள்ளுவதற்கு ஏற்பாடு செய்கின்றான். வெறி கொண்ட யானை தன்னை நோக்கை ஓடி வருவதைக் கண்ட பின்னரும் சிறிதும் அச்சம் கொள்ளாமல் திருநாவுக்கரசர் நின்றதும் அன்றி, பெருமானின் அடியார்கள் எதற்கும் அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்ற பொருள் பட சுண்ண வெண்சந்தன என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (4.2) பாடியவாறு சிவபெருமானையே நினைத்தவாறு நிற்கின்றார். அவரது தலையினை இடறித் தள்ள ஏவப்பட்ட மதயானை அவரது அருகில் வந்ததும், அவரை வலம் வந்து திரும்பிச் சென்ற செய்தி, பெரிய புராணத்தில்  மிகவும் விவரமாகவும் கூறப்படுகின்றது. அப்போது நாவுக்கரசர் இருந்த நிலையினை உணர்த்தும் பெரிய புராணத்து பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அண்ணல் அருந்தவ வேந்தர் ஆனை தம் மேல் வரக் கண்டு
    விண்ணவர் தம் பெருமானை விடை உகந்தேறும் பிரானைச்
    சுண்ண வெண் சந்தனச் சாந்து தொடுத்த திருப்பதிகத்தை
    மண்ணுலகு உய்ய எடுத்து மகிழ்வுடனே பாடுகின்றார்  

சிவபிரானின் திருவடிகளையே தியானம் செய்து கொண்டு இருந்த அப்பர் பிரானுக்கு சிவபிரானின் உருவம் அவரது மனதினில் நிறைந்து இருந்தது போலும். சிவபிரானின் அடையாளங்களும், அவர் அணிந்துள்ள பொருட்களும் மிகவும் விவரமாக இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் சொல்லப்படுகின்றன. தான் எந்த நிலைமையில் இருந்தாலும் இறைவனை ஏத்துவன் என்று இதற்கு முன்னர் சமணர்களால் வந்த சோதனையை, சுண்ணாம்பு காளவாய் அறையில் அடைத்து வைக்கப்பட்ட போது அந்த தண்டனையை  எதிர் கொண்ட அப்பர் பிரான், அதே நிலையில் தான் யானை தன்னை நோக்கி வந்தபோதும் இருந்தார். சிவபிரானின் அடியார் என்பதால் தான் எவருக்கும் அஞ்ச வேண்டியது இல்லை என்றும், வரும் நாட்களில் தான் அஞ்சும்படியான நிகழ்ச்சி ஏதும் வராது என்றும் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    சுண்ண வெண் சந்தனச் சாந்தும் சுடர்த் திங்கள் சூளாமணியும்
    வண்ண உரிவை உடையும் வளரும் பவள நிறமும்
    அண்ணல் அரண் முரண் ஏறும் அகலம் வளாய அரவும்
    திண் நல் கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர் நாம்
    அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை  
 

இறைவனின் அருளால், தன் மீது ஏவப்பட்ட மதயானையால் ஆபத்து ஏதும் விளையாமல் தப்பிய திருநாவுக்கரசருக்கு நஞ்சு கலந்த பால் ஊட்டப்படுகின்றது. அதனின்றும் உயிர் பிழைத்த அவரை கல்லுடன் பிணைத்து கடலில் தள்ளுகின்றனர். அப்போது நமச்சிவாயத்  திருப்பதிகத்தை அவர் பாட, கல் தெப்பமாக கடலில் மிதந்து அவரை கரை சேர்க்கின்றது.   இவ்வாறு சமணர்களின் சதியால் தனக்கு ஏற்பட்ட நான்கு ஆபத்துகளிலிருந்தும் தப்பிய திருநாவுக்கரசர், தான் அவ்வாறு தப்பியதற்கு பெருமானின் கருணையே காரணம் என்ற முடிவுக்கு வருகின்றார். தீர்க்கமுடியாத சூலை நோயால் வருந்தியவாறு நள்ளிரவில்  தனது தமக்கை திலகவதியாரை சந்தித்த போது, அவர் தனது நெற்றியில் திருநீறு  இட்டு ஆறுதல் சொல்லிய தருணத்திலிருந்து எப்போதும் திருநீறு தரித்து சிவவேடத்துடன் காணப்பட்ட திருநாவுக்கரசர், தான் திருப்பாதிரிப்புலியூர் அருகே கரை ஏறிய பின்னர்,  பாடிய முதல் பதிகத்தில், ஈன்றாளுமாய் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (4.94.9),   நம்மை காப்பாற்றுவதற்கு சிவபெருமான் இருக்கையில் எந்த இடரினைக் கண்டும் நாம் அச்சம் கொள்ளத் தேவையில்லை என்று கூறுகின்றார்.

    மண் பாதலம் புக்கு மால் கடல் மூடி மற்று ஏழுலகும்
    விண் பால் திசை கெட்டு இரு சுடர் வீழினும் அஞ்சேல் நெஞ்சே
    திண் பால் நமக்கு ஒன்று கண்டோம் திருப்பாதிரிப்புலியூர்க்
    கண் பாவு நெற்றிக் கடவுள் சுடரான் கழல் இணையே

இரு சுடர்=தூமகேது என்ற கோளும், மற்ற நட்சத்திரங்களும். திண்=வலிமையான பால்= பற்றுக் கோடு, திண்பால் என்றால் உறுதியான இடம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். திண் பால் நமக்கு ஒன்று கண்டோம் என்று வலிமையான பற்றுக்கோடு ஒன்றினை தான் கண்டதாக அப்பர் பிரான் கூறுவதன் காரணம், தன்னை பல இடர்களிலிருந்து காத்த  பெருமானின் கருணையை நினைந்து என்று நாம் உணரவேண்டும். பூமி பிளத்தல், பிளவின் வழியே பூமி மண் இறங்குதல், கடல் நீர் பெருக்கெடுத்து உலகினை மூடுதல், தூமகேது என்ற கோளும், மற்ற நட்சத்திரங்களும் கீழே விழுதல் முதலிய நிகழ்ச்சிகள் உலகினில் பெரும்கேடு விளைவிக்கும் என்ற நம்பிக்கை உண்டு.  

பொழிப்புரை:

பெருமானின் திருவேடங்களை அணிந்த அடியார்களுக்கு நடுக்கம் என்பதில்லை. அத்தகைய  அடியார்களின் திருமேனி ஒளியுடனும் தூய்மையாகவும் திகழும் வண்ணம் மாற்றும் தன்மை கொண்டவை பெருமானின் திருவேடங்கள். இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய பெருமான், நறுமணத்தைத் தேடி வரும் வண்டுகள் நிறைந்த சோலைகள் உடைய திருந்துதேவன்குடி மகிழ்ச்சியில் திளைத்த வண்ணம் உறைகின்றான். இந்த பெருமான், நான்கு திசைகளையும் ஒரே சமயத்தில் நோக்கும் வண்ணம் நான்கு முகங்களைக் கொண்ட பிரமனும், நான்முகனும் மிகுந்த முயற்சி செய்து தனது அடியையும் முடியையும் காண  முயன்றபோது அவர்கள் காணாத வண்ணம், நீண்டு நின்றவராவார்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/11/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-9-3255403.html
3255401 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 10, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    உலகம் உட்கும் திறல் உடை அரக்கன் வலி
    விலகு பூதக்கணம் வெருட்டும் வேடத்தின்
    திலகம் ஆரும் பொழில் சூழ்ந்த தேவன்குடி
    அலர் தயங்கும் முடி அடிகள் வேடங்களே
 

விளக்கம்:

உட்கும்=அஞ்சத்தக்க. பெருமானின் அருகில் இருக்கும் பூதகணங்கள் அனைத்தும் பெருமானின் அடையாளங்களாகிய உருத்திராக்கம், சடைமுடி மற்றும் திருநீறு ஆகிய மூன்று சாதனங்களையும் அணிந்துள்ளன. அந்த சாதனங்களை அணிந்தமையால் அந்த பூதகணங்கள் அரக்கன் இராவணனை விரட்டும் வல்லமை கொண்டவையாக விளங்கின என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த குறிப்பு நமக்கு, வால்மீகி இராமயணத்தில் உள்ள சில சுலோகங்களை நினைவூட்டுகின்றன. அரக்கன் இராவணன் முதல் முறையாக இராமனுடன் போருக்கு சென்ற போது, போரில் தோல்வியடைந்தான். களைப்படைந்திருந்த அரக்கனை, இராமபிரான், இன்று போய் நாளை வா என்று சொல்லி அனுப்பியபோது மிகவும் அவமானம் அடைந்து இராவணன் தனது அரண்மனைக்கு திரும்புகின்றான். அந்நாள் வரை தோல்வி கண்டிராத தனக்கு இந்த நிலை ஏன் ஏற்பட்டது என்று தனக்குள் சிந்தித்த அரக்கன், முன்னாளில் உமையம்மை, நந்திதேவர், நளகூபரனின் மனைவி ரம்யா மற்றும் வருணனின் மகள் ஆகியோரின் சாபத்தின் விளைவாக தனக்கு இந்த இழிந்த நிலை ஏற்பட்டதோ என்று நினைத்து மனம் கலங்குகின்றான். நந்திதேவர் அளித்த சாபத்தின் விவரம் உத்தரகாண்டத்தில் (பதினாறாவது சர்கம்) இராவணன் என்று பெயர் அவனுக்கு வந்த விவரத்தை குறிப்பிடும் வால்மீகி முனிவர், அப்போது நந்திதேவர் அளித்த சாபத்தை குறிப்பிடுகின்றார். குபேரனிடமிருந்து புஷ்பக விமானத்தை கைப்பற்றிக் கொண்டு இலங்கை திரும்பும் போது, அரக்கன் இராவணன் கயிலாய மலையினை நெருங்குகின்றான். கயிலாய மலையின் மீது பறந்து செல்லமுடியாமல் விமானம் தடைப்படுகின்றது. விமானம் தடைப்பட்டதை உணர்ந்த அரக்கன், பெருமானின் இருப்பிடமாகிய புனிதமான கயிலாய மலை தனது பயணத்தை தடுக்கின்றது என்பதை உணர்ந்தான். கோபம் கொண்ட அரக்கன் தேவதேவரான பெருமானை நேரில் சந்தித்து தனது கோபத்தை அவரிடம் வெளிப்படுத்த முடிவு செய்தான். அப்போது பூத  கணங்களின் தலைவரான நந்திதேவர் தனது இருப்பிடத்திலிருந்து வெளியே வந்து அரக்கனை உள்ளே ;புகவிடாமல் தடுத்தார். தன்னை தடுத்த நந்திதேவரை, அவரது வித்தியாசமான முகத்தினை குறிப்பிட்டு, பரிகாசம் செய்ததுமன்றி, குரங்கு முகம் கொண்டவனே, எனக்கு வழிவிடுவாயாக என்று அரக்கன் கூறினான். அதற்கு நந்திதேவர், குரங்கு முகம் என்று என்னை பழித்த்தமையால், குரங்குகளின் கூட்டத்தால் உனது தலைநகரம் அழியும் என்றும், தன்னை ஒத்த வல்லமை படைத்த அந்த குரங்குகளால் அவனது சுற்றத்தாரும் கொல்லப்படுவார்கள் என்றும் சாபமிட்டார். மேலும்  கயிலை மலையின் புனிதத்தன்மை கருதி, தான் அரக்கனுடன் சண்டையிட தயாராக இல்லை என்றும் கூறினார். நந்திதேவரை கடந்து உள்ளே செல்ல முடியாமல் திணறிய அரக்கன், தனது பயணத்தை தடுத்த கயிலை மலையினை பேர்த்தெடுத்து வேறு இடத்தில் வைத்துவிட்டு தனது பயணத்தை தொடர்வேன் என்று கூக்குரலிட்டு, கயிலை மலையினை பேர்த்தேடுக்கும் முயற்சியில் இறங்கினான் என்று வால்மீகி முனிவர் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி, பெருமானின் அடையாளங்களைத் தரித்திருந்த நந்திதேவரை கடந்து கயிலாயத்தின் உள்ளே செல்ல முடியாமல் அச்சத்துடன் அரக்கன் திரும்பினான் என்பதை நமக்கு  உணர்த்துகின்றது. பூத கணங்களின் இந்த தன்மை தான் சம்பந்தரால் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது போலும்.  

பொதுவாக ஞானசம்பந்தர் தான் அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சியினை குறிப்பிட்டு, பெருமான் கால் விரலை ஊன்றி அவனை  கயிலை மலையின்  கீழே அடர்த்து நெருக்கியதையும், பின்னர் தனது தவறினை உணர்ந்த அரக்கன் சாமகானம் பாடி பெருமானை மகிழ்வித்து, பல வரங்கள் பெற்றதையும் குறிப்பிடுவார்.   ஒரு சில பதிகங்களில் பெருமானின் அடியார்களால், இராவணன் தோல்வி அடைய நேர்ந்ததையும் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். கயிலை நிகழ்ச்சிக்கு பதிலாக, வாலி மற்றும் ஜடாயு அரக்கன் இராவணனை வென்ற செய்தி முறையே வடகுரங்காடுதுறை மற்றும் புள்ளிருக்குவேளூர் பதிகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது போன்று இந்த பதிகத்திலும், இராவணனுடன் தொடர்பு கொண்ட கயிலை நிகழ்ச்சி குறிப்பிடப்படாமல், பூதகணங்கள் இராவணனை அச்சம் கொள்ளச் செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவை என்று உணர்த்தப் படுகின்றது.                                                   

பொழிப்புரை:

உலகத்தவர் அனைவரும் அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம் வலிமை பெற்றிருந்த அரக்கன் இராவணன் அச்சமடைந்து விலகிச் செல்லும் வண்ணம் வல்லமை உடையவர்களாக பூத கணங்கள் விளங்கியமைக்கு காரணம், அவை சிவபெருமானின் அடையாளச் சின்னங்களை அணிந்திருந்த நிலை தான். இந்த வல்லமையைக் கொண்டு செயல்பட்டு, பெருமானின் அடியார்கள் எதிர்கொள்ளும் தீங்குகளை அவை தடுக்கின்றன. இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த அடையாளங்களை உடைய பெருமான், நெற்றிக்கு அழகு சேர்க்கும் திலகம் போன்று, தலத்திற்கு அழகினை சேர்க்கும் சோலைகளை உடைய திருந்துதேவன் குடி தலத்தில், பொருந்தி உறைகின்றான். அவன், இந்த தலத்தில் விளையும் பூக்களை, மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது சடையில் ஏற்றுக்கொள்கின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/10/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-8-3255401.html
3255398 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 9, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    கரைதல் ஒன்றும் இலை கருத வல்லார் தமக்கு
    உரையில் ஊனம் இலை உலகினில் மன்னுவர்
    திரைகள் பொங்கப் புனல் பாயும் தேவன்குடி
    அரையில் வெண் கோவணத்து அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்களில் கோவணமும் ஒன்று என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது. கரைதல்=தேய்தல், வருந்துதல், ஊனம்=குற்றம், குறைவு; கரைதல் என்ற சொல்லுக்கு குற்றம் என்றும் ஒரு பொருள் உள்ளது. இந்த பொருளினை உணர்த்துவதாக கொண்டு, பெருமானின் அடையாளங்கள் குற்றம் ஏதுமின்றி குணங்களுடன் திகழ்வதாக அளிக்கப்படும் விளக்கமும் பொருத்தமே.   
 
பொழிப்புரை:

பெருமானின் திருவேடங்களை மனதினில் தியானிக்கும் அடியார்களுக்கு வருத்தம் ஏதும் ஏற்படுவதில்லை. அந்த திருவேடங்களின் பெருமையை எடுத்துரைக்கும் அடியார்களுக்கு வாழ்வினில் குறையேதும் ஏற்படுவதில்லை; அவர்கள் உலகினில் நிலையான புகழுடன் வாழ்வார்கள். இவ்வாறு அடியார்களை சிறப்பாக வாழவைக்கும் தன்மை கொண்ட அடையாளங்களை பெற்றுள்ள இறைவன், அலைகள் பொங்கியெழும் வண்ணம் நீர்ப்பெருக்கினை உடைய திருந்துக்தேவன்குடி தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அவன் தனது இடுப்பினில் வெண்மை நிறம் கொண்ட கோவணத்தை அணிந்துள்ளான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/09/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-7-3255398.html