Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - https://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3132446 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, April 20, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11

    புண்ணியர் தொழுதெழு புகலிந்நகர்
    விண்ணவர் அடி தொழ விளங்கினானை
    நண்ணிய ஞானசம்பந்தன் வாய்மை
    பண்ணிய அருந்தமிழ் பத்தும் வல்லார்
    நடலை அவை இன்றிப் போய் நண்ணுவர் சிவனுலகம்
    இடராயின இன்றித் தாம் எய்துவர் தவநெறியே

விளக்கம்:

நடலை=துன்பம்; பிறவி எடுத்தால் உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்கள்; புண்ணியர்=சென்ற பிறவிகளில் நல்வினைகள் புரிந்தவர்கள்; சென்ற பிறவிகளில் நல்வினைகள் செய்தவர்களே இந்த பிறவியில் பெருமானை தொழுதெழும் சிந்தை உடையவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதை சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். இந்த கருத்து நமக்கு அப்பர் பிரான் திருவாரூர் தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பாடல் (5.07.2) ஒன்றினை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. தனது நெஞ்சத்தினை நோக்கி அப்பர் பிரான், நெஞ்சமே ஆரூர் அரநெறி அப்பன், உனது சிந்தையுள்ளும் சிரத்துள்ளும் தங்க நீ என்ன தவம் செய்தாய், என்று வினவுகின்றார். 

    என்ன மாதவம் செய்தனை நெஞ்சமே
    பந்தம் வீடு அவை ஆய பராபரன்    
    அந்தமில் புகழ் ஆரூர் அரநெறி
    சிந்தையுள்ளும் சிரத்துளும் தங்கவே

முன்னைப் பிறவியின் நல்வினையால், வலஞ்சுழிப் பெருமானை வழிபடும் வாய்ப்பு இந்த பிறவியில் கிடைத்தது என்று இந்த பாடலில் (2.106.1) ஞானசம்பந்தர் சொல்லி மகிழ்கின்றார்.

    என்ன புண்ணியம் செய்தனை நெஞ்சமே இருங்கடல் வையத்து
    முன்ன நீ புரி நல்வினைப் பயனிடை முழுமணித் தரளங்கள்
    மன்னு காவரிசூழ் திருவலஞ்சுழி வாணனை வாயாரப்
    பன்னி ஆதரித்து ஏத்தியும் பாடியும் வழிபடும் அதனாலே

அப்பர் பெருமான் முந்தைய பிறவியில் செய்த தவத்தின் பயனாகத் தான், இந்த பிறவியில் சிவபெருமானால் ஆட்கொள்ளப் பட்டார் என்ற செய்தி சிவபெருமானின் வாய்மொழியாக வருவதை பெரிய புராணத்தில் சேக்கிழார் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். அவரது தமக்கை திலகவதியார், சிவபெருமானிடம் மாற்று சமயத்தில் இருக்கும் தனது தம்பி மீண்டும் சைவ சமயத்திற்கு வரவேண்டும் என்று வேண்டியபோது, சிவபெருமான் அவரது கனவில் தோன்றி, அஞ்சற்க, சூலை நோய் கொடுத்து அவனை நாம் ஆட்கொள்வோம்; அவன் முன்னமே முனியாகி என்னை அடையத் தவம் செய்தவன் என்று கூறுவதை இந்த பாடலில் நாம் உணரலாம்.

    மன்னு தபோதனியார்க்குக் கனவின் கண் மழவிடையார்
    உன்னுடைய மனக்கவலை ஒழி நீ உடன்பிறந்தான்
    முன்னமே முனியாகி எனை அடையத் தவம் முயன்றான்
    அன்னவனை இனிச் சூலை மடுத்து ஆள்வோம் என அருளி

சென்ற பிறவியில் நாம் செய்த நல்வினைகள் தாம், இந்த பிறவியில் நாம் சிவபெருமானை வழிபடத் தூண்டும், இது சிவபெருமானின் அருளால் நிகழ்வது. இதனையே மணிவாசகர் அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி என்று சிவபுராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். இதே கருத்தினை மயிலாடுதுறை மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகம் (5.39) ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காணலாம். சிவபெருமான் மீது கொண்ட காதலால். அவனது பெருமைகளை அறிந்த தலைவி சிவபெருமானின் நினைவுகளை தனது நெஞ்சினுள்ளே வைத்தும், தலையில் தாங்கியும் பெருமை கொள்கின்றாள். அதற்கு தான் செய்த தவம் என்ன என்று தனது நெஞ்சினை நோக்கி வினவும் பாடல்.

    நிலைமை சொல்லு நெஞ்சே தவம் என் செய்தாய்
    கலைகள் ஆய வல்லான் கயிலாய நன்
    மலையன் மா மயிலாடுதுறையான் நம்
    தலையின் மேலும் மனத்துளும் நிற்கவே

திருச்சேறை தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பாடல் ஒன்றிலும் (5.77.2) அப்பர் பிரான் நெஞ்சமே செந்நெறி மன்னு சோதி இறைவனார் உன்னுள் வந்து தங்குவதற்கு நீ என்ன தவம் செய்தாய், என்று வினவுகின்றார். விழுப்பொருள்=கருப்பொருள்; மன்னு சோதி=நிலை பெற்ற சோதி; வைகுதல்=வெளிப் படுதல்:

    என்ன மாதவம் செய்தனை நெஞ்சமே
    மின்னு வார் சடை வேத விழுப் பொருள்
    செந்நெலார் வயல் சேறையுள் செந்நெறி
    மன்னு சோதி நம்பால் வந்து வைகவே 

துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (2.98) ஒரு பாடலில் சம்பந்தர், தான் சென்ற பிறவியில் இறைவனை ஒரு பொழுதும் மறக்காமல் இருந்ததாகவும், அவ்வாறு இருந்த தனக்கு முக்தி அளிக்காமல் மறுபடியும் மண்ணுலகில் பிறக்கச் செய்தது ஏன் என்றும் வினவுவதை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம். பிறப்பிறப்பினைத் தவிர்க்கும் வழியை நீ எனக்கு உணர்த்தாமல், பிறவிப் பிணியினை எனக்குத் தந்து சென்ற பிறவியில் இறக்குமாறும் இந்த பிறவியில் மறுபடியும் இந்த மண்ணுலகில் பிறக்குமாறும் செய்தது நியாயமா என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகின்றது. துறத்தல் என்பதை ஒரு துறவி தான் அடுத்தவருக்கு கற்றுத் தரமுடியும் என்பதால், பகலில் துறவிக் கோலம் பூண்டு வேதங்களை உபதேசம் செய்தவனாகிய துருத்திப் பெருமானை நோக்கி இந்த கேள்வி கேட்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு மறுபடியும் நான் பிறப்பு எடுப்பதற்கு நான் செய்த தவறு தான் என்னே என்றும் கேட்கின்றார்.  

    துறக்குமாறு சொலப்படாய் துருத்தியாய் திருந்தடி
    மறக்குமாறு இலாத என்னை மையல் செய்து இம்மண்ணின் மேல்
    பிறக்குமாறு காட்டினாய் பிணிப் படும் உடம்பு விட்டு
    இறக்குமாறு காட்டினாய்க்கு இழுக்குகின்றது என்னையே   

கயிலாயத்தில் இறைவனுக்கு அணுக்கத் தொண்டராய் சுந்தரர் வாழ்ந்து வந்ததையும், நம்பி ஆரூரராக தமிழகத்தில் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முடிந்தபின்னர் அவர் மீண்டும் கயிலாயம் சென்று இறைவனுடன் இணைந்ததையும் நாம் அறிவோம். திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் பிரான், ஆகிய இருவரும் இறைவனுடன் கலந்ததை பெரியபுராணம் எடுத்துச் சொல்கின்றது. தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில், திருவாசகத்தின் பொருள் யாது என்று கேட்ட அன்பர்களுக்கு பெருமானை சுட்டிக் காட்டி பெருமானுடன் மணிவாசகர் கலந்தார்; இவ்வாறு நால்வரும் தவநெறியையும் அதன் பயனாக முக்தி நிலையயும் அடைந்தனர்.

வழிவழியாக, பாண்டிய மன்னனுக்கு அமைச்சர் தொழில் செய்து வந்த, ஆமாத்தியர்  குடியில் பிறந்தவர் மணிவாசகர். எனவே சிறு வயதில் அவர் தன்னை, அமைச்சுத் தொழிலுக்கு தகுந்தவனாக உருவாக்கிக் கொள்வதிலும், அமைச்சரான பின்னர், அரசுப் பணிகளில் முழு கவனம் செலுத்துவதிலும் அவர் காலத்தை கழித்திருக்க வேண்டும். அதுவும் முதல் அமைச்சராக பதவி வகுத்த, மணிவாசகருக்கு அரசுப் பணிகள் செய்வதைத் தவிர வேறு எதிலும் நாட்டம் இருந்திருக்காது, அதற்கும் மேலாக நேரமும் இருந்திருக்காது. அதனால் தான், திருஏசறவு பதிகத்தில் நானேயோ தவம் செய்தேன், சிவபெருமானின் திருநாமத்தைச் சொல்வதற்கு என்று மிகவும் வியந்து பாடுகின்றார். சிவபெருமான் இவரைத் தடுத்து ஆட்கொண்ட சமயத்திலும், அரசுப் பணியினை மேற்கொண்டு குதிரைகள் வாங்குவதற்காக தொண்டித் துறைமுகம் நோக்கி மணிவாசகர் சென்று கொண்டிருந்தார். எனவே சிவபெருமான் அவரை ஆட்கொண்டதற்கு காரணம், அவர் சென்ற பிறப்பில் செய்த தவமாகத் தான் இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு நால்வருமே, சென்ற பிறப்பில் செய்த தவப் பயனால் எத்தைகைய பேற்றினைப் பெற்றார்கள் என்பதை நாம் உணரலாம். நால்வர் பெருமானார்கள், தாங்கள் பெற்ற பேற்றினை, தங்களது அனுபவத்தினை பாடல்களாக வடித்து, அந்த பாடல்களை பாடுவதன் மூலம் நாமும் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடி மகிழுமாறு செய்துள்ளார்கள்.

    நானேயோ தவம் செய்தேன் சிவாயநம எனப் பெற்றேன்
    தேனாய் இன்னமுதமுமாய் தித்திக்கும் சிவபெருமான்
    தானே வந்தெனது உள்ளம் புகுந்து அடியேற்கு அருள் செய்தான்
    ஊனாரும் உயிர் வாழ்கை ஒறுத்து அன்றே வெறுத்திடவே   .     
 

பொழிப்புரை:

சென்ற பிறவிகளில் புண்ணியங்கள் செய்தமையால் இந்த பிறவியில் பெருமானைத் தொழும் வாய்ப்பினைப் பெற்ற அடியார்கள் உறையும் புகலி நகரினில், தேவர்கள் தனது திருவடியினைத் தொழும் வண்ணம் வீற்றிருக்கும் பெருமானை, சரண் அடைந்த ஞானசம்பந்தன் இயற்றிய அரிய தமிழ் பாடல்களை பாடும் வல்லமை பெற்ற அடியார்கள், பிறவி எடுப்பதால் வரும் துன்பங்கள் நீங்கும் வண்ணம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்று, சிவலோகத்தினை சென்றடைந்து, தடைகள் ஏதும் இன்றி தவ வாழ்க்கையினை மேற்கொள்வார்கள். 

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் இறைவனது பெருமைகள் குறிப்பிடப்பட்டு, பலதரப்பட்ட அடியார்கள் அவனது அருள் பெரும் தன்மையும் உணர்த்தப் படுகின்றது. தவநெறி தர வேண்டும் என்று பெருமானை நோக்கி பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் விண்ணப்பம் வைக்கும் சம்பந்தர், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்கள் தவநெறி எய்துவார்கள் என்று கூறுகின்றார். தனது விருப்பங்களைத் தீர்த்துக் கொண்டு, தங்களின் வழியே உயிரினை நடத்திச் செல்லும் புலன்களின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு செயல்படுவது எளிய காரியம் அல்ல. இறைவனது துணை கொண்டே நாம் இதனைச் செய்ய முடியும். அந்த நிலையே தவநெறிக்கு வழிவகுக்கும். அந்த தவநெறியை எளிதில் அடையும் முறையினை சம்பந்தர் நமக்கு இங்கே கற்றுக் கொடுக்கின்றார். இந்த வழியினை பின்பற்றி, மனம் ஒன்றி பதிகத்தினை ஓதி தவநெறியில் சென்று இறுதியில் இறைவனின் திருவடிகளில் சேர்ந்து என்றும் அழியாத இன்பத்துடன் இருப்போமாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/20/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-11-3132446.html
3132445 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, April 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    கையினில் உண்பர் கணிகை நோன்ப]ர்
    செய்வன தவமலாச் செதுமதியார்
    பொய்யவர் உரைகளைப் பொருள் எனாத
    மெய்யவர் அடி தொழ விரும்பினனே
    வியந்தாய் வெள்ளேற்றினை விண்ணவர் தொழு புகலி
    உயர்ந்தார் பெரும் கோயிலுள் ஒருங்குடன் இருந்தவனே

விளக்கம்:

கணிகை=போலித் தனம்; கணிகையரின் சொற்களும் செயல்களும் அடுத்தவரை மயக்கும் நோக்கத்துடன் போலித் தன்மை உடையதாக இருக்கும். அது போன்றே புத்தர்கள் அந்நாளில் செய்த நோன்புகளும் போலித் தனம் உடைத்திருந்தது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். செதுமதி=குற்றமுடைய அறிவு;

பொழிப்புரை:

கையினில் உணவினை ஏந்தி உண்ணும் சமணர்களும் போலித்தன்மை உடைய நோன்பினை செய்யும் புத்தர்களும் செய்வன தவம் என்று கருதப்படுவதில்லை; குற்றம் நிறைந்த அறிவினை உடைய அவர்களது பொய்யான சொற்களை பொருட்படுத்தாத மெய்யறிவினை உடைய அடியார்கள் தனது திருவடிகளை தொழுவதை பெரிதும் விரும்பும் பெருமானே, இடபத்தின் தன்மைகளை அறிந்து வியந்து அதனைத் தனது வாகனமாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ள பெருமானே, விண்ணவர்கள் தொழும் வண்ணம் உயர்ந்தவனாக விளங்கும் பெருமானே நீ, புகலி நகரில் இருக்கும் உயர்ந்த திருக்கோயிலில் பிராட்டி உடனாக உறைகின்றாய்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/19/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-10-3132445.html
3132442 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, April 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    உருகிட உவகை தந்து உடலின் உள்ளால்
    பருகிடும் அமுதன பண்பினனே
    பொருகடல் வண்ணனும் பூவுளானும்
    பெருகிடும் அருள் எனப் பிறங்கு எரியாய்
    உயர்ந்தாய் இனி நீ எனை ஒண்மலர் அடி இணைக் கீழ்
    வயந்து ஆங்குற நல்கிடும் மதில் புகலிமனே

விளக்கம்:

உருகிட உவகை தந்து=மனம் உருகி தனை வழிபடும் அடியார்களுக்கு, இறைவன் அத்தகைய அடியார்கள் சிவானந்தத்தில் திளைக்கும் வண்ணம் இன்பம் அளித்தல்; வயந்து=விரும்பி; ஆங்குற=திருவடிகளின் கீழே பொருந்தி இருக்கும் வண்ணம்; மன்= தலைவன், அரசன்; பொருதல்=மோதுதல்; பொருகடல்=இடைவிடாது கரையில் மோதும் அலைகள் கொண்ட கடல்; பிறங்கெரி=வெளிப்பட்டு தோன்றும் தீப்பிழம்பு; இந்த பாடலில் பிரமன் மற்றும் திருமாலின் முன்னர் தோன்றிய தீப்பிழம்பு, அளவில் பெருகி நீண்டு உயர்ந்ததை, அவனது அருள் பெருகும் தன்மைக்கு சம்பந்தர் ஒப்பிடுகின்றார். ஒண்=சிறந்த, ஒளிவீசும்;     

தனது அடியார்கள் பருகும் வண்ணம் இறைவன் சிவானந்தத் தேனை அளிக்கின்றார் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுவது அப்பர் பிரானின் திருமருகல் தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பரமாய ஆனந்தம்=மேலான ஆனந்தம். சிவானந்தத்தை விடவும் இனிய ஆனந்தம் வேறதும் இல்லை என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். மருகல் எனப்படும் தலத்தில் உறையும் இறைவனின் திருவடிகளை வாழ்த்திப் பாடி வணங்கினால், தவம் செய்வதால் ஏற்படும் நல்ல பயன்கள் நமக்கு கிடைக்கும்; மேலும் நமது உயிரைப் பிணைத்துள்ள ஆணவ மலத்தினால் நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அறியாமை நீங்கும்: உண்மையான மெய்ப்பொருளை நாம் உணர்ந்து உலகப் பொருட்களால் நமக்கு ஏற்படும் மாயையிலிருந்து விடுபடலாம்; வேறு ஏதேனும் மாறுபட்ட எண்ணங்கள் நமது மனதினில் இருந்தால் அந்த சிந்தனைகள் நீக்கப்பட்டு நெஞ்சம் தூய்மை அடையும்; பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானைத் தியானம் செய்து அதன் மூலம் நமக்கு ஏற்படும் பரமானந்தத்தை, சிவானந்தத் தேனை நாம் பருகலாம் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை. .

    பெருகலாம் தவம் பேதமை தீரலாம்
    திருகல் ஆகிய சிந்தை திருத்தலாம்
    பருகலாம் பரமாயதோர் ஆனந்தம்
    மருகலான் அடி வாழ்த்தி வணங்கவே

தனது ஊனினை உருக்கிய பெருமான், சிவானந்தத் தேனைத் தான் பருகும் வண்ணம் பெருமான் அருள் புரிந்தார் என்று மணிவாசகர் கூறும் திருச்சதகப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. வான நாடர்கள் அறிந்து கொள்ள முடியாத பெருமானை, மற்ற நாட்டில் உள்ளவர்களும் அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஆனால் இறைவனின் கருணையால் தான் அவனை அறிந்து கொள்ள முடிந்தது என்று இதே பாடலில் உணர்த்தும் அடிகளார், இறைவனை நாம் அறிந்து கொள்ள அவனது கருணை மிகவும் அவசியம் என்பதை இங்கே உணர்த்துகின்றார். ஊன நாடகம் என்று உயிரினை அதற்கு தகுந்த உடலுடன் பொருத்தி உயிர்கள் வினைகளை அனுபவித்து கழிக்க இறைவன் வழி வகுப்பதை குறிப்பிடுகின்றார். ஞான நாடகம் என்று உள்ளத்தின் அறியாமையை ஒழித்து ஒளியை பெருக்கச் செய்தமை குறிப்பிடப்படுகின்றது.

    வான நாடரும் அறிவொணாத நீ மறையில் ஈறும் முன் தொடரொணாத நீ
    ஏனை நாடரும் தெரிவொணாத நீ என்னை இன்னிதாய் ஆண்டு கொண்டவா
    ஊனை நாடகம் ஆடுவித்தவா உருகி நான் உனை பருக வைத்தவா
    ஞான நாடகம் ஆடுவித்தவா நைய வையகத்து உடைய விச்சையே

இவ்வாறு இறைவன் விளைவிக்கும் சிவானந்தத் தேன், அழிவில்லாத ஆனந்தத்தை அளிக்கும் என்று விளக்கும் திருவாசகப் பாடலையும் நாம் இங்கே காண்போம். பிடித்த பத்து பதிகத்தின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் அடிகளார், தக்க நேரத்தில் தனது குழந்தைக்கு பாலினை நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் பரிந்து உதவி செய்பவன் சங்கரன் என்று கூறுகின்றார். குழந்தையின் உடல் உரம் பெறுவதற்காக தாய், தனது குழந்தைக்கு காலம் தவறாமல் பால் அளித்து வளர்க்கின்றாள். அழியக் கூடிய உடலினை விடவும் அழியாத தன்மை படைத்த உயிர் முக்கியம் வாய்ந்தது அல்லவா. அதனால் தான், உயிருக்குத் தேவையான ஞானத்தைத் தரும் பெருமானை, தாயினும் சாலப் பரிந்து உதவி செய்யும் பெருமான் என்று இங்கே கூறுகின்றார். தனது உயிர் உரம் பெறுவதற்காக இறைவன் தனது உள்ளத்தில் இருந்த இருளினை அகற்றி ஞானத்தை ஏற்படுத்தி ஒளி பெருக்கியதாக மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார். சிவபெருமான் உள்ளொளி மட்டுமா பெருக்கினான், அவரது ஊனினை உருக்கினான், உள்ளத்தில் அழிவில்லாத ஆனந்தம் ஊறி தேன் போன்று தித்திக்குமாறும் செய்தான். இவ்வாறு அருள் புரிந்த பெருமான், தான் செல்லுமிடமெல்லாம் வந்ததாக மணிவாசகர் கூறுகினார். இவ்வாறு பக்குவபடுத்தப் பட்ட மணிவாசகரின் உள்ளம், அந்த நிலையிலிருந்து மாறாமல் இருக்கின்றதா என்பதை கண்காணிக்க அவருடனே திரிந்த சிவபெருமானை தான் கண்டு கொண்டு அவரை இறுகப் பிடித்து கட்டியதாக இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    பால் நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் சாலப்பரிந்து நீ
           பாவியேனுடைய
    ஊனினை உருகி உள்ளொளி பெருக்கி உலப்பிலா
           ஆனந்தமாய
    தேனினைச் சொரிந்து புறம் புறம் திரிந்த செல்வமே
            சிவபெருமானே
  யான் உனைத் தொடர்ந்து சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு
             எழுந்து அருளுவது இனியே 

பொழிப்புரை:

உள்ளம் கசிந்து தன்னை வழிபடும் அடியார்களுக்கு சிவானந்ததை அளிக்கும் பெருமானே, அத்தகைய அடியார்களின் உள்ளம் அந்த சிவானந்தத் தேனை பருகும் வண்ணம், அமுதம் போன்று இனிய செயலைப் புரியும் பெருமானே, இடைவிடாது கரையில் மோதும் அலைகளை உடைய கடலின் நிறம் கொண்ட திருமாலும் தாமரைப் பூவினில் அமரும் பிரமனும் தனது அடியையும் முடியையும் காணமுடியாத வண்ணம் நீண்ட தீப்பிழம்பாக நின்றவனே, அவ்வாறு தீப்பிழம்பாக நெடிது உயர்ந்தபோது, பெருமானே, உனது அருள் மிகுந்து பெருகுவது போன்று மிகவும் வேகத்துடன் தீப்பிழம்பாக இருந்த உனது உருவமும் மேலும் மேலும் உயர்ந்தது; அத்தகைய கருணையினை உடைய உனது சிறந்த திருவடிகளை மிகவும் விரும்பும் அடியேன், உனது திருவடி நிழலில் பொருந்தி இருக்கும் வண்ணம் அருள் புரியவேண்டும் என்று உயர்ந்த மதில்களை உடைய புகலி நகரில் வீற்றிருக்கும் இறைவனே, நான் உன்னை வேண்டுகின்றேன்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/18/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-9-3132442.html
3132441 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, April 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    இரவொடு பகலதாம் எம்மான் உன்னைப்
    பரவுதல் ஒழிகிலேன் வழி அடியேன்
    குரவிரி நறும் கொன்றை கொண்டு அணிந்த 
    அரவிரி சடைமுடி ஆண் தகையே
    அன மென்னடையாளொடும் அதிர்கடல் இலங்கை மன்னை
    இனமார் தரு தோள் அடர்த்து இருந்தனை புகலியுளே  

விளக்கம்:

இரவொடு பகலதாய்=இரவும் பகலாகவும் வெவ்வேறு காலங்களாக இருப்பவனே; வழியடியேன்=இதுவரை எடுத்த அனைத்து பிறப்புகளிலும் வழிவழியாக; குர=குராமலர்;   இனமார்=கூட்டமாக அமைந்துள்ள; 

பொழிப்புரை:

இரவாகவும் பகலாகவும் ஒரு நாளின் அனைத்துப் பொழுதுகளாகவும் இருக்கும் பெருமானே கடந்து பல பிறவிகளாக வழிவழியாக உன்னைப் புகழ்ந்து வழிபட்டுவந்த அடியேன் அந்த பழக்கத்திலிருந்து விடுபடாமல் உன்னைத் தொடர்ந்து வழிபடுவேன்; குரா மலரும் நறுமணம் வீசும் கொன்றை மலரினையும் தனது விரிந்த சடையில் அணிந்து கொண்டுள்ள பெருமானே, ஆண்களில் சிறந்தவனாக கருதப்படுபவனே, அதிரும் கடலினை எல்லையாகக் கொண்டுள்ள இலங்கைத் தீவினுக்கு அரசனாக விளங்கும் இராவணனின், கூட்டமாக விளங்கிய இருபது தோள்களையும் மலையின் கீழே அடர்த்து நெருக்கியவனே, அன்னத்தைப் போன்று அழகு நடையினை உடைய உமை அன்னையுடன் அமர்ந்தவனாக நீ புகலி நகரில் காட்சி தருகின்றாய்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/17/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-8-3132441.html
3132440 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, April 16, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அடியவர் தொழுது எழ அமரர் ஏத்தச்
    செடிய வல்வினை தீர்ப்பவனே
    துடி இடை அகல் அல்குல் தூமொழியைப் 
    பொடியணி மார்பு உற புல்கினனே
    புண்ணியா புனிதா புகர் ஏற்றினை புகலிந்நகர்
    நண்ணினாய் கழல் ஏத்திட நண்ணகிலா வினையே

விளக்கம்:

செடிய=கொடுமையான, துடி இடை=துடி எனப்படும் இசைக்கருவியின் நடுவினைப் போன்று மெலிந்து காணப்படும் இடையினை உடையவள்; புகர் ஏறு=புள்ளிகளை உடைய எருது; தொழுது எழுதல் என்ற தொடர் மூலம், தரையில் விழுந்து வணங்கிய பின்னர் அடியார்கள் எழுவது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

அடியார்கள் உன்னைத் தரையில் விழுந்து தொழுது வணங்கவும் தேவர்கள் உன்னைப் புகழ்ந்து வணங்கிப் போற்றவும் விளங்கும் பெருமானாகிய நீ, அவர்களை பிணித்திருக்கும் வலிமை வாய்ந்த கொடிய வினைகளைத் தீர்க்கின்றாய். துடி இசைக்கருவியின் நடுவினைப் போன்று மெலிந்த இடையினையும், அதன் மேலும் கீழும் அகன்ற பாகங்களை உடையவளும், தூய்மையான சொற்களைப் பேசுபவளும் ஆகிய உமை அன்னையை, திருநீறு அணிந்து உனது மார்பினில் பொருந்தும் வண்ணம் தழுவும் பெருமானே, புண்ணியனே, தூய்மையே வடிவமாக இருப்பவனே, புள்ளிகள் கொண்ட எருதினை வாகனமாக உடையவனே, நீ உனது இருப்பிடமாக கருதி புகலி நகரில் பொருந்தி உறைகின்றாய். உனது திருவடிகளைப் புகழ்ந்து உன்னை வணங்கும் அடியார்களை வினைகள் நெருங்காது விலகிவிடும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/16/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-7-3132440.html
3132439 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, April 15, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    அடை அரிமாவொடு வேங்கையின் தோல்
    புடைபட அரை மிசைப் புனைந்தவனே
    படை உடை நெடு மதில் பரிசு அழித்த
    விடை உடைக் கொடி மல்கு வேதியனே
    விகிர்தா பரமா நினை விண்ணவர் தொழப் புகலித்
    தகுவாய் மடமாதொடும் தாள் பணிந்தவர் தமக்கே

விளக்கம்:

அரிமா=சிங்கம்; தகுவாய்=தகுந்த பயன்களைத் தருவாய்; அடை அரிமா=குகையிலே சென்று அடையும் சிங்கம்; சிங்கத்தின் பொதுத் தன்மையாக குகையில் சென்று அடைவது குறிப்பிடப் பட்டாலும், சிங்கம் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவது நரசிங்கத்தை என்று உரை ஆசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். இரணியனது இரத்தம் குடித்த நரசிம்மர், அதனால் வெறி அதிகமாகி திரிந்த போது, நரசிம்மரது ஆவேசத்தை அடக்கி அவரது தோலை சட்டையாக தரித்து அவரின் எலும்பை கதையாக மாற்றிகொண்ட வடுகநாதரின் உருவம் தான் சீர்காழி திருக்கோயிலில் உள்ள சட்டநாதர் உருவம். நரசிம்மரும் இலக்குமியும் வணங்கி வழிபட இறைவன் அவர்களுக்கு அருள் புரிந்ததாக கூறுவர். பணிந்த நரசிம்மரின் அகம் அடங்கியது. இந்த நிகழ்ச்சிகள் சித்திரமாக சீர்காழி கோயிலின் இரண்டாம் நிலையின் சுற்றுச் சுவர்களில் வரையப்பட்டுள்ளன. பிரமனின் கர்வமும் பிரளய காலத்தில் பூமி அழிந்துவிட சிவனால் அனைத்தும் தோற்றுவிக்கப்பட்டதால், அழிந்தது. இவ்வாறு அடி பணிந்தவரின் அகங்காரத்தை அடக்கும் மூர்த்தியாக பரமன் இங்கே திகழ்கிறார். சட்டநாதரின் வரலாற்றை விளக்கும் தல புராண செய்யுள் இங்கே தரப்பட்டுள்ளது.

    துங்க மாமணி தூணில் வந்து இரணியன் தோள் வலி தனை வாங்கும்
    சிங்க ஏற்று உரி அரைக்கு அசைத்து உலகு தேர்ந்து அளந்து அவன் மேனி
    அங்கம் யாவும் ஓர் கதை அதாய் கொண்டு அதன் அங்கியாய் புனை காழி  
    சங்க வார் குழைச் சட்டை நாயகன் துணைத் தாமரை சரண் போற்றி

புடைபட=பொருந்தும் வண்ணம்; படையுடை நெடு மதில்=படையாக திகழ்ந்த மதில்கள், மூன்று கோட்டைகள். வேறு எந்த படையும் தேவைப்படா வண்ணம் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளே படையாக திரிபுரத்தவர்களுக்கு அமைந்திருந்த நிலை  படையுடை என்ற சொல் மூலம் குறிப்பிடப் படுகின்றது. விகிர்தன்=ஏனைய தெய்வங்களிலிருந்து மாறுபட்டவன்; பரமன்=அனைவர்க்கும் மேலானவன்; பரிசு=தன்மை; 

பொழிப்புரை:

குகைகளில் சென்று அடையும் சிங்கத்தின் முகம் கொண்ட வடிவமெடுத்து இரணியனை கொன்ற திருமாலின் தோலையும், வேங்கைப் புலியின் தோலையும் தனது உடலில் பொருந்தும் வண்ணம் அணிந்து கொண்ட பெருமானே, வலிமையான பறக்கும் கோட்டைகளே தங்களுக்கு பெரிய படையாக இருக்கும் வண்ணம் வரம் பெற்றிருந்த திரிபுரத்து அரக்கர்களின் கோட்டைகளின் தன்மை அழியும் வண்ணம் செயல்பட்ட பெருமானே, இடபத்தின் சித்திரத்தை கொடியில் தாங்கிய வேதியனே, மற்ற தெய்வங்களிளிருந்து மாறுபட்டு விளங்கும் தன்மை உடையவனே, ஏனையிரிலும் மேலாக கருதப்படும் தேவர்கள் உனது திருவடிகளைத் தொழ, அவர்களுக்கு அருள் புரியும் வண்ணம் உமையம்மையுடன் நீ இருக்கும் கோலத்தை காட்சியாக அவர்களுக்கு அளிக்கின்றாய்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/15/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-6-3132439.html
3132438 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, April 14, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    கருமையின் ஒளிர் கடல் நஞ்சம் உண்ட
    உரிமையின் உலகு உயிர் அளித்த நின் தன்
    பெருமையை நிலத்தவர் பேசின் அல்லால்
    அருமையில் அளப்பு அரிது ஆயவனே
    அரவேர் இடையாளொடும் அலைகடல் மலி புகலி
    பொருள் சேர் தர நாள்தொறும் புவி மிசைப் பொலிந்தவனே 

விளக்கம்:

அரவேர் இடையாள்=அரவு ஏர் இடையாள், பாம்பு போன்று நுண்ணியதும் அழகு வாய்ந்ததும் ஆகிய இடையினை உடைய உமைநங்கை; துவளுதல், ஒளிவீசுதல், மெலிந்து  இருத்தல் ஆகிய பாம்பின் மூன்று தன்மைகளையும் கொண்ட இடை என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். பெருமானின் பெருமையை உள்ளபடி அறிந்து கூறுவது மிகவும் அரிதான செய்கை என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு சொல்வது நமக்கு நன்றுடையானை என்று தொடங்கும் சிராப்பள்ளி பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (1.93.8) நினைவூட்டுகின்றது. பல செய்திகளையும் தத்துவங்களையும் விளக்கமாக உரைக்கும் வேதங்களும், அருளாளர்கள் இயற்றிய பாடல்களும், பெருமானின் ஒரு சில பெருமைகளையே சொல்ல முடிகின்றது என்று உணர்த்தி, பெருமானின் பெருமை சொற்களையும் கடந்தது என்று திருஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஏற்பது இகழ்ச்சி என்பது முதுமொழி. ஆனால் சிவபெருமான் தன் பொருட்டு பலி ஏற்காமல் மக்களை உய்விப்பதற்காக பலி ஏற்பதால், அவன் எடுக்கும் பிச்சை இகழ்ச்சிக்கு உரியது அல்ல. இதனை புரிந்து கொள்ளாமல் பலர் பெருமான் பிச்சை எடுப்பதை இகழ்வாக கூறினாலும், பெருமான் அதனை பொருட்படுத்துவதில்லை. உயிர்கள் தங்களது மலங்களை பெருமான் வைத்திருக்கும் பிச்சைப் பாத்திரத்தில் இட்டு உய்வினை அடைவதற்கு ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, பிறரது பழிச் சொற்களை புறக்கணித்து பிச்சை எடுக்கின்றான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பழி ஓராது பெருமான் பலி ஏற்கின்றார் என்றும் இந்த பாடலில்  திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார்.. 

    மலைமல்கு தோளன் வலி கெட ஊன்றி மலரோன் தன்
    தலை கலனாகப் பலி திரிந்து உண்பர் பழி ஓரார் 
    சொலவல வேதம் சொலவல கீதம் சொல்லுங்கால்
    சில வல போலும் சிராப்பள்ளி சேடர் செய்கையே 

பெருமானின் கருணைத் திறம் மற்றும் அவரது பெருமையினையும் ஆராயத் தொடங்கினால் அவை அளவு கடந்தவை என்பது நமக்கு புரியும். எனவே அவற்றை ஆராய்வதை தவிர்ப்பீர்களாக என்று ஞானசம்பந்தர் உணர்த்தும் பாடல் வாழ்க அந்தணர் என்று தொடங்கும் திருப்பாசுரத்தின் (3.55.4) பாடலாகும். தாட்பால்=தாள் பால், ஆட்பால்=ஆள் பால், அடியவர்கள் பால், கேட்பால் புகில்=கேட்கத் தொடங்குவீர்களாயின்; கிளக்க வேண்டா= அவை பற்றிய ஆராய்ச்சியில் புகவேண்டாம்; கோட்பால்=கோள்களின் தன்மையால் ஏற்படும் தலைநின்று=சார்ந்து.   

    ஆட்பாலவர்க்கு அருளும் வண்ணமும் ஆதி மாண்பும்
    கேட்பால் புகில் அளவில்லை கிளக்க வேண்டா  
    கோட்பாலனவும் வினையும் குறுகாமை எந்தை
    தாட்பால் வணங்கித் தலை நின்று இவை கேட்கத் தக்கார்

பக்குவம் அடைந்த உயிர்களுக்கு இறைவன் அருள் புரிகின்ற தன்மையும், அவனது பழமை வாய்ந்த பல் புகழுக்குரிய செயல்கள் பெருமைகள் அனைத்தையும், சொல்வதற்கும் கேட்பதற்கும் நாம் முனைந்தால், அதற்கு அளவு என்பது ஏதும் இல்லை என்பதை உணர்வோம். எனவே அத்தகைய ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுவதை நீங்கள் தவிர்ப்பீர்களாக. கோள்களின் தன்மையால் தீவினைகளும் நம்மை பிணைத்துள்ள தீய வினைகளால் ஏற்படும் துன்பங்களும் தனது அடியார்களை அடையாமால் இருக்கும் வண்ணம் காத்து அருள் புரிபவன் எமது தந்தையாகிய பெருமான். அவனது திருவடிகளை வணங்கி, அந்த திருவடிகள் மட்டுமே நமக்கு பற்றுக்கோடு என்று சார்ந்து நிற்கும் அடியார்களுக்கு பெருமானின் திருவடிகள் ஞானத்தை உணர்த்த, அந்த ஞானத்துள் அடங்கி நிட்டை கைகூட நிற்பார்கள், என்பதே இந்த பாடலின் பொழிப்புரை.

தன்னுள் ஒடுங்கிய உயிர்களை, பிரளயம் முடிந்த பின்பு விடுவிக்கும் பெருமான், பல பொருட்களையும் உலகத்தில் தோற்றுவிக்கின்றார். இந்த உலகினில் பிறவியெடுத்த உயிர்கள் இன்பமுடன் வாழ இந்த பொருட்கள் தோற்றுவிக்கப் படுகின்றன. செடியிலிருந்து விதை தோன்றுகின்றதா அல்லது விதையிலிருந்து செடி தோன்றுகின்றதா என்பது காலம் காலமாக கேட்கப்படும் கேள்வி; தம்மில் ஒடுங்கிய உலகத்து உயிர்கள் மற்றும் உலகத்து பொருட்கள் அனைத்தையும் பெருமான் விடுவிக்க. பிரளயம் முடிந்த பின்பு இயல்பு வாழ்க்கை உலகில் தொடங்குகின்றது. இவ்வாறு விதை ஏதும் இல்லாமல், அதாவது மூலம் ஏதும் இல்லமால், எந்த பொருளையும் தோற்றுவிக்கும் வல்லமை இறைவனுக்கு உள்ளது என்பதை புலப்படுத்தும் வண்ணம் உள்ள திருவாசகப் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். விச்சு=விதை; வைச்சு=நிலைநிறுத்தி; வாங்குவாய்=அழிப்பாய். பெருமான் செய்யும் மூன்று தொழில்களும் இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. பெரிய அன்பர் என்று பெருமானின் அடியார்களுடன் தன்னை பெருமான் கூட்டுவித்த செய்கையை குறிப்பிடும் அடிகளார், பின்னர் தன்னை கைவிடுதல் அவருக்கு அழகா என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றார். தாம் அறியாமல் ஒரு நச்சு மரத்தினை வளர்த்திருந்தாலும் வளர்த்த பாசத்தால் அதை எவரும் வெட்டாமல் இருப்பது போன்று, என்னை இந்த அளவுக்கு மாற்றிய நீ, எனது குறைகள் காரணமாக இப்போது கைவிடலாகாது என்று பெருமானிடம் பேசுவது போன்று அமைந்த பாடல்.   

    விச்சு அது இன்றியே விளைவு செய்குவாய் விண்ணும் மண்ணகம்
              முழுதும் யாவையும்       
    வைச்சு வாங்குவாய் வஞ்சகப் பெரும் புலையனேனை உன்
              கோயில் வாயினில்
    பிச்சன் ஆக்கினாய் பெரிய அன்பருக்கு உரியன் ஆக்கினாய் தாம்
              வளர்த்தது ஒஅர்
    நச்சு மாமரம் ஆயினும் கொலார் நானும் அங்ஙனம்
              உடைய நாதனே

மேற்கண்ட பாடலில் அடிகளார் கூறியது போன்று, உலகத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களையும் தோற்றுவிப்பது இறைவனே என்பதே புவிமிசை பொருள் சேர்தர என்ற தொடர் மூலம் திருஞானசம்பந்தரால் இந்த பதிகத்தில் உணர்த்தப் படுகின்றது. .    
 
பொழிப்புரை:

ஒளிவீசும் கரிய நிறத்தினை உடைய கடலில் தோன்றிய விடத்தை உண்டு உலகினை காப்பாற்றிய பெருமானே, உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் தோற்றுவிக்கும் உனது பெருமையை, உலகத்தவர் ஓரளவு பேசலாமே தவிர, முழுவதுமாக பேச இயலாது. உனது பெருமையை முற்றிலும் அளந்து பேசும் திறமை படைத்தவர் எவரும் எங்கும் இல்லை. பாம்பின் உடல் போன்று துவளும் தன்மை கொண்டதும் மெலிவானதும் ஒளி வீசுவதும் ஆகிய இடையினைக் கொண்ட உமை அன்னையுடன் கூடி புகலி நகரில் பொருந்தி உறைகின்ற பெருமானே, நீ தான் இந்த பரந்த உலகினில் பல பொருட்களைத் தோற்றுவித்து, அந்த பொருட்களின் பயனை உயிர்கள் நாள்தோறும் அனுபவிக்கும் வண்ணம் செயல் புரிகின்றாய்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/14/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-5-3132438.html
3132437 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, April 13, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    நிழல் திகழ் மழுவினை யானையின் தோல்
    அழல் திகழ் மேனியில் அணிந்தவனே
    கழல் திகழ் சிலம்பொலி அலம்ப நல்ல
    முழவொடும் அருநடம் முயற்றினனே
    முடிமேல் மதி சூடினை முருகு அமர் பொழில் புகலி
    அடியார் அவர் ஏத்துற அழகொடும் இருந்தவனே 

விளக்கம்:

நிழல்=ஒளி; முருகு=நறுமணம்; அலம்ப=ஆரவாரத்துடன் ஒலிக்க; இந்த பாடலில் கழலும் சிலம்பும் குறிப்பிடப்பட்டு மாதொரு பாகனாக இறைவன் உள்ள நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. அழல் திகழ்=கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பு போன்று சிவந்த வண்ணம்; தீமேனியான் என்று பல பாடல்களில் பெருமானை அழைத்து நால்வரும் மகிழ்கின்றனர். கோத்தும்பீ பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் தீமேனியானுக்கே சென்று ஊதாய் கோத்தும்பீ என்று மணிவாசகர் பாடும் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். நடனம் ஆடுபவனுக்கும் பாடும் கலைஞனுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பது இயற்கையே. அந்த தொடர்பினை பயன்படுத்தி, தனது விருப்பத்தை தூதுவனாக சென்று பெருமானிடம் தெரிவிக்க, வண்டுகளின் அரசனை மணிவாசகர் தேர்ந்து எடுக்கின்றார். தனக்கு இறைவன் அளித்த பெருமையை நினைத்து பெருமிதம் கொண்டு இறுமாந்து இருந்ததாக இங்கே கூறுகின்றார். தங்களது ஆற்றலில் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்களாய், பெருமானின் திருமுடியையும் திருவடிகளையும் தேடிச் சென்ற பிரமனும் திருமாலும் தங்கள் முயற்சியில் தோல்வியுற்று திகைத்து நின்றதை ஏமாறி நின்றது என்று அடிகளார் குறிப்பிடுகின்றார். தவிசு=ஆசனம்; வீட்டின் நடுவில் ஒரு ஆசனம் வைத்து நாயினை அழைத்து அதில் உட்காரும் வண்ணம் எவரேனும் செய்வாரோ. வீட்டினில் வளர்க்கப்படும் நாயாக இருந்தாலும், நாம் அந்த நாயினை அதன் போக்கில் விட்டுவிடுவோம் அல்லவா. இது நாயின் தகுதி கருதி நாம் செய்யும் செயல். அவ்வாறு இருக்க, நாய் போன்று கீழ்நிலையில் இருந்த தன்னை, இறைவன் ஒரு பொருட்டாக மதித்து திருவடி தீட்சை அளித்த நிகழ்ச்சியை நன்றாய் பொருட்படுத்த என்ற தொடர்  மூலம் அடிகளார் உணர்த்துகின்றார்.      .        
    பூமேல் அயனோடு மாலும் புகல் அரிது என்று
    ஏமாறி நிற்க அடியேன் இறுமாக்க
    நாய் மேல் தவிசு இட்டு நன்றாய் பொருட்படுத்த
    தீ மேனியானுக்கே சென்று ஊதாய் கோத்தும்பீ 

பொழிப்புரை:

ஒளி வீசும் மழுப்படையைத் கையில் ஏந்திய பெருமானே, தன்னை எதிர்த்து வந்த மத யானையின் தோலினை உரித்து கொழுத்து விட்டெரியும் தீ போன்ற நிறத்தில் அமைந்த தனது திருமேனியின் மீது போர்த்தவனே, ஆரவாரத்துடன் ஒலிக்கும் சிலம்பினையும் அழகாக திகழும் கழலையும் கால்களில் அணிந்தானே, பூத கணங்கள் முழவினை இயக்க அந்த இசையின் பின்னணியில் நடனம் ஆடுபவனே, சடையில் பிறைச் சந்திரனை சூடிய பெருமானே, நீ நறுமணம் கமழும் சோலைகள் நிறைந்த புகலி நகரினில் அடியார்கள் உன்னை புகழ்ந்து ஏத்த, அழகான திருக்கோலத்துடன் அமைந்துள்ளாய்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/13/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-4-3132437.html
3132436 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, April 12, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    பாடினை அருமறை வரன் முறையால்
    ஆடினை காண முன் அருவனத்தில்
    சாடினை காலனைத் தயங்கொளி சேர்
    நீடு வெண்பிறை முடி நின்மலனே
    நினையே அடியார் தொழ நெடு மதில் புகலிந்நகர்
    தனியே இடம் மேவினை தவநெறி அருள் எமக்கே

விளக்கம்:

தனக்கு இறைவன் ஞானம் தந்ததை பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர்  தவநெறியும் தர வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் வேண்டுகின்றார். திருஞானசம்பந்தர் தவநெறி வேண்டுவது நமக்கு, சுந்தரர் தவநெறி வேண்டியதை நினைவூட்டுகின்றது. சுந்தரர் தவநெறி வேண்டியதை குறிப்படும் சேக்கிழார், தீவினைப் பயனால் அவநெறியில் செல்லாமல் தன்னை தடுத்தாட்கொண்ட இறைவன், தனக்கு தவநெறி தந்தருள வேண்டும் என்று சுந்தரர் வேண்டியதாக கூறுகின்றார். தவநெறி=சிவபூஜையில் செல்லும் வழி. புலன் வழிச் செல்லாது மனத்தினை ஒன்றுவித்து சிவபெருமானை இடைவிடாது நினைத்தலும் பூசித்தலுமே தவநெறி எனப்படும் என்று பெரியோர்கள் விளக்கம் கூறுவார்கள். எனவே புலன்களின் வழியே செல்லும் வாழ்க்கையை அவநெறி என்று உணர்த்தினார் என்று கொள்வதும் பொருத்தமே. பெருமான் சுந்தரரை ஆட்கொண்டபோது சுந்தரர் திருமணம் செய்து கொண்டு உலகத்தவர் அனைவரும் செல்லும் இல்லற வழி தானே. எனவே அவர் அப்போது செல்லவிருந்தது தீவினை என்று குறிப்பிடுவது தவறு அல்லவா. எனவே தீவினை என்று சேக்கிழார் இங்கே கூறுவது தீயின் முன்னர் செய்யப்பட்டு மணவேள்வி என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். தவநெறி அல்லாத வாழ்க்கை என்பதால் அவநெறி என்று குறிப்பிட்டார் எனவும் பொருள் கொள்ளலாம்.    

    சிவன் உறையும் திருத்துறையூர் சென்றணைந்து தீவினையால்
    அவநெறியில் செல்லாமே தடுத்தாட்கொண்டாய் அடியேற்கு
    தவநெறி தந்து அருள் என்று தம்பிரான் முன்னின்று 
    பவநெறிக்கு விலக்காகும் திருப்பதிகம் பாடினார் 

நினையே தொழ=உன் ஒருவனை மட்டும் தொழும்; ஏகாரம் பெருமானை மட்டுமே என்று குறிப்பிடப் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது வரன்முறை=வரைமுறை; சந்த இலக்கணங்களுடன் பாட வேண்டிய உயர்ந்த முறை; அருவனம்=அரிய வனம், தாருகவனம்; தாருகவனத்து முனிவர்கள் அனைவரும், பெருமானின் தன்மையை உணர்ந்து கொண்ட பின்னர், அதுவரை தாங்கள் கொண்டிருந்த கொள்கையில் இருந்த தவறினை உணர்ந்து, பெருமானை வழிபடத் தொடங்கினர். அது கண்ட பெருமான் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், பல வகையான நடனங்கள் ஆடினார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. அந்த நடனங்களை தாருகவனத்து முனிகளும் அவரது மனைவியர்களும் தேவர்களும் கண்டு களித்தமை இங்கே அருவனத்தில் காண ஆடினை என்ற தொடரால் சொல்லப் படுகின்றது. தயங்கொளி=விளங்கும் ஒளி; நீடுவெண் பிறை=நீண்ட பிறைச் சந்திரன்; தக்கனின் சாபத்தால் தனது கலைகள் ஒவ்வொன்றாக தேய்ந்து தனது ஒளியினை இழந்து ஒற்றைப் பிறையுடன் அழியும் நிலையில், சந்திரன் பெருமானிடம் சரண் அடைந்தான். பெருமான், தன்னிடம் சரணடைந்த ஒற்றைப் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடிக் கொள்ள, நின்மலன்=இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கியவன். பெருமானின் எட்டு அரிய குணங்களில் ஒன்று 
       
பொழிப்புரை:

பெருமானே, அரிய மறைகளை வரைமுறை கெடாமல் நீ பாடுகின்றாய்; மேலும் தனிச் சிறப்பு வாய்ந்த தாருகவனத்தில், முனிவர்களும் அவர்களது மனைவியரும் தேவர்களும் கண்டு மகிழும் வண்ணம் சிறந்த பல நடனங்களை நீ ஆடினாய்; உனது அடியானாகிய மார்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த காலன் மீது கோபம் கொண்டு அவனை உதைத்து வீழ்த்தினாய்; ஒளியிழந்து தேய்ந்து ஒற்றைப் பிறையுடன் அழியும் நிலையினில் சரணடைந்த, பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் அணிந்து கொண்டு சத்திரனுக்கு மறுவாழ்வு அளித்து, அவனது வாழ்நாளை நீட்டி ஒளியுடன் வானில் திகழும் வண்ணம் அருள் புரிந்தாய்; உனது பெருமையை நன்கு உணர்ந்த உனது அடியார்கள், மற்ற தெய்வங்களைத் தொழுவதை தவிர்த்து உன்னையே தொழும் வண்ணம், நீண்டு உயர்ந்த மதிற்சுவர்கள் கொண்ட புகலி நகரினை உனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு அங்கே நீ உறைகின்றாய்; இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கிய பெருமானே நீ அடியேனுக்கு தவநெறி தந்து அருள் புரிவாயாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/12/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-3-3132436.html
3132435 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, April 11, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    நிலையுறும் இடர் நிலையாத வண்ணம்
    இலை உறு மலர்கள் கொண்டு ஏத்துதும் யாம்
    மலையினில் அரிவையை வெருவ வன் தோல்
    அலை வரு மதகரி உரித்தவனே
    இமையோர்கள் நின் தாள் தொழ எழில் திகழ் பொழில் புகலி
    உமையாளொடு மன்னினை உயர் திரு அடி இணையே

விளக்கம்:

நிலையுறும் இடர்=நிலையாக உயிருடன் இணைந்து நிற்கும் ஆணவமலம்.. ஆணவமலம் என்றும் அழியாது, நெல்லுடன் உமி ஒட்டி இருப்பது போன்று, உயிருடன் ஒட்டி இருக்கும் ஆணவ மலத்தினை அடக்கத் தான் முடியுமே தவிர அதனை முற்றிலுமாக ஒழித்து விட முடியாது. எனவே தான் ஆணவமலம் வலுவடைந்து நிற்காத வண்ணம் என்று இங்கே சம்பந்தர், நிலையாத வண்ணம் என்ற தொடரால் குறிப்பிடுகின்றார். அலைவரு=வருத்தும் நோக்கத்துடன்; இலையுறு மலர்கள்=இலைகளும் மலர்களும், ஏத்துதல்=புகழ்ந்து போற்றுதல் அரிவை=இளம் பெண், இங்கே பார்வதி தேவி; வெருவ=அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம்; வன்தோல்=வலிமையான தோல்; கரி=ஆண்யானை; மன்னினை=நிலை பெற்று இருத்தல்;

பொழிப்புரை:

உயிர்களாகிய எங்களுடன் இணைபிரியாது பிணைந்துள்ள ஆணவ மலம் வலிமையுடன் எங்களது உடலில் வலிமையுடன் விளங்குவதைத் தவிர்க்கும் நோக்கத்துடன் பெருமானே உனது உயர்ந்த திருவடிகளை, நாங்கள் உனது திருவடிகளில் பூவும் இலையும் கொண்டு அர்ச்சனை செய்து உன்னை புகழ்ந்து வணங்குகின்றோம். இமயமலையில் அவதரித்த இளம் பெண்ணாகிய பார்வதி தேவி அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம், உன்னை வருத்தும் நோக்கத்துடன் உன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த மதம் கொண்ட ஆண்யானையின் தோலினை உரித்துத் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்ட பெருமானே, இமையோர்கள்  உமது திருவடிகளைத் தொழும் வண்ணம் பார்வதி தேவியோடு நிலையாக அழகுடன் திகழும் சோலைகள் நிறைந்த புகலி நகரினில் நீ வீற்றிருக்கின்றாய்.
  
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/11/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-2-3132435.html
3132434 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 126. இயலிசை எனும் பொருளின் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, April 10, 2019 12:00 AM +0530 பின்னணி

நான்காவது தலையாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய ஞானசம்பந்தருக்கு அவரது தந்தையார் உபநயனச் சடங்கு செய்வித்தார். இந்த சடங்கு முடிந்த சில நாட்கள் கழித்து ஞானசம்பந்தரைக் காண வேண்டும் என்ற விருப்புடன் தில்லைச் சிதம்பரத்திலிருந்து புறப்பட்ட திருநாவுக்கரசர் சீர்காழி வந்து செர்ந்தார், சீர்காழி வந்து சேர்ந்த திருநாவுக்கரசரை, பல அடியார்கள் புடை சூழ எதிர்கொண்ட சம்பந்தர அவரை அன்புடன் அப்பரே என்று அழைத்தார். பின்னர் இருவரும் சேர்ந்து சீர்காழி நகரத்தில் உள்ள திருக்கோயிலுக்கும் அருகில் உள்ள திருக்கோலக்கா தலத்திற்கும் ஒன்றாக சென்றனர். கோலக்கா சென்று திரும்பியதும் நாவுக்கரசர், பல சோழ நாட்டு தலங்களைக் காண்பதற்கு ஆவல் கொண்டவராக சீர்காழியிலிருர்ந்து புறப்பட்டு செல்ல, சம்பந்தர் பல நாட்கள் சீர்காழியில் தங்கி இருந்தார். அவ்வாறு இருந்த நாட்களில் பல வகையான பதிகங்களை அருளினார். இந்த பதிகங்கள் பல வகையிலும் ஏனைய பதிகங்களிலிருந்து மாறுபட்டு காணப் படுகின்றன. இவற்றுள் சில தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். அத்தகைய வித்தியாசமான பதிகங்களில் ஒன்று தான் நாலடிமேல் வைப்பு என்ற வகையைச் சார்ந்த இந்த பதிகம். 

பொதுவாக தேவாரத் திருவாசகப் பதிகங்கள் நான்கு அடிகள் கொண்டவையாக விளங்குகின்றன. ஆனால் இந்த பதிகத்தில் ஆறு அடிகள் இடம் பெற்றுள்ளன. ஒரே சந்தத்தின் அமைப்பில் உள்ள முதல் நான்கு அடிகளை மேல் வேறொரு சந்த அமைப்பில் உள்ள இரண்டடிகளை ஒட்டி வைத்தது போன்று காணப்படுவதால் நாலடிமேல் வைப்பு என்ற பெயர் வந்தது. திருவாவடுதுறை தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட, இடரினும் தளரினும் என்று தொடங்கும் பதிகமும் (3.04) இந்த பதிகம் போன்றே காந்தார பஞ்சமம் பண்ணில் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. ஆலவாய்த் தலத்தின் மீது அருளிய வேதவேள்வியை என்று தொடங்கும் பதிகமும் (3.108) நாலடி மேல் வைப்பு என்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. இந்த மூன்று பதிகங்களையும் திருவாசகத்தில் காணப்படும் திருவம்மானை மற்றும் பொன்னூசல் பதிகங்களை தவிர்த்து உள்ள மற்ற அனைத்துப் பதிகங்களும் நான்கு அல்லது அதற்கும் குறைந்த அடிகளைக் கொண்ட பதிகங்களாக உள்ளன. திருவாசகத்தில் உள்ள பதிகங்களின் பாடல்கள், ஆறு அடிகளும் ஒரே வகையான சந்தத்தில் அமைந்துள்ளன.  
 
பாடல் 1:

    இயலிசை எனும் பொருளின் திறமாம்
    புயல் அன மிடறுடைப் புண்ணியனே
    கயல் அன வரி நெடும் கண்ணியொடும்
    அயல் உலகு அடி தொழ அமர்ந்தவனே
    கலன் ஆவது வெண் தலை கடி பொழில் புகலி தன்னுள்
    நிலன் நாள்தொறும் இன்புற நிறைமதி அருளினனே

 
விளக்கம்:

இயல்=இயற்றமிழ்; இசை=இசைத்தமிழ்; முத்தமிழ்களில் இயல் மற்றும் இசைத் தமிழ்களை குறிப்பிட்ட படியால் நாடகத் தமிழையும் குறிப்பிட்டதாக நாம் கொள்ள வேண்டும் பொருள்= மேற்கண்ட மூன்று தமிழால் கருதப்படும் முடிந்த பொருள்; அயல் உலகு=நிலவுலகத்திற்கு வேறான விண்ணுலகம்; கலன் என்பதற்கு உண்ணும் கலன் என்றும் அணிகலன் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். பிரமனின் கபாலம் உலர்ந்து வெண்மை நிறத்துடன் உண்கலமாக இறைவனின் கையினில் உள்ளது. தானே நிலையானவன் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு தலைமாலை அணிந்தவனாகவும் இறைவன் காட்சி தருகின்றான். எனவே இரண்டும் பொருத்தமான விளக்கமே. நிறை மதி=நிறைந்த அறிவு, ஞானம். புயல்=மேகம்; மிடறு=கழுத்து; கடி பொழில்=நறுமணம் வீசும் சோலைகள்; நிலன்=நிலவுலகம்      

எண்ணரிய சிவஞானம் கலந்து கொடுக்கப்பட்ட பாலினை தனக்கு ஊட்டுமாறு, உமை அம்மையைப் பணித்து தனக்கு இறைவன் நிறைந்த ஞானம் அளித்ததை நினைவு கூறும் சம்பந்தர், அந்த ஞானம் தனக்கு அளிக்கப்பட்டதன் காரணத்தையும் இங்கே கூறுகின்றார். தன்னுள் இருந்து இறைவன் மொழிந்த தேவாரப் பாடல்களை நாள்தோறும் ஓதியும் கேட்டும் உலகத்தவர் உய்யும் பொருட்டு, தனக்கு ஞானம் அளிக்கப்பட்டது என்று ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். தமிழ்நாட்டில் பலரும் தேவாரப் பதிகங்கள் பாடுவதற்கு காரணமாக இருப்பவர் திருஞானசம்பந்தர் தானே. தேவாரப் பதிகங்கள் தோன்றுவதற்கும் ஆதாரமாக இருப்பது அம்மையே அப்பா என்று தோணிபுரத்து  கோயில் சிகரத்தை பார்த்து அவர் அழுதது தானே, அதனைக் கேட்டு பெருமான் பிராட்டியுடன் கீழே இறங்கி வந்து ஞானப்பால் அளித்து, மூன்று வயது குழந்தையை தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை பாடச் செய்தது. இந்த நிகழ்ச்சியை குறிப்பிடும் பாடல் ஒன்றனில் சேக்கிழார், பல உயிர்களும் இன்பம் பெருகி களிக்கும் வண்ணம் இந்த பாடலை பாடிய ஞானசம்பந்தர், உலகத்தவரின் மனத்தினை இந்த பதிகம் மற்றும் பல தேவாரப் பதிகங்கள் சென்று அடைய செயல்படும் உறுப்பாகிய காதினை சிறப்பித்து தோடுடைய செவியன் என்று பாடியதாக கூறுகின்றார். இந்த பெரிய புராண பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    எல்லையில்லா மறை முதல் மெய் உடன் எடுத்த எழுது மறை
    மல்லல் நெடும் தமிழால் இம்மாநிலத்தோர்க்கு உரை சிறப்பப்
    பல்லுயிரும் களிகூரத் தம் பாடல் பரமர் பால்
    செல்லும் உரை பெறுவதற்குத் திருச்செவியைச் சிறப்பித்து

எழுது மறை=அவ்வப்போது ஓலைகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட தேவாரப் பதிகங்கள்; எழுதா மறை என்று வடமொழி வேதங்களை குறிப்பிடுவார்கள்; மறையின் முதல் எழுத்து பிரணவ மந்திரம்; தமிழ் என்ற சொல்லின் முதல் எழுத்து த. இதற்கு ஆதாரமாக உள்ளது த் என்ற மெய்யெழுத்து. இந்த இரண்டு எழுத்துகளையும் இணைத்து தோ என்ற எழுத்தினை முதல் சொல்லாக வைத்து தொடங்கப்பட்ட பாடல். மல்லல்=வளமை வாய்ந்த; உரை சிறப்ப என்று தமிழுலகில் வாழும் மக்கள் இந்த தேவாரப் பதிகங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள கருத்தினைக் கேட்டு உய்வினையடையும் பொருட்டு; 

ஞானசம்பந்தர் அன்று அழுததால் நமக்கு தேவாரப் பதிகங்கள் கிடைத்தன என்பதால், அழுதார் என்று குறிப்பிடாமல் அழுது அருளினார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடும் பாடல் திருஞானசம்பந்தர் புராணத்தின் முதல் பாடலாகும். பூதம்=உயிர்கள்; பொலிதல்=தங்களைத்  பிணைத்துள்ள வினைகளின் விளைவால் பற்பல பிறவிகள் எடுக்கும் உயிர்கள் தேவாரப் பாடல்கள் மூலம் படிப்படியாக பக்குவம் பெறுதல்; சமணம் மற்றும் புத்த மதங்களின் தாக்கத்தால் குன்றிய சைவ சமயம் தழைத்துப் பெருகும் பொருட்டு, வேதநெறிகள் தழைத்து வளர்வதற்கு தேவாரப் பதிகங்கள் காரணமாக இருந்தன என்று சேக்கிழார் இங்கே கூறுகின்றார். எனவே தான் அழுத வாயினை சிறப்பித்து, புனித வாய் என்று மலர்ந்து அழுத என்றும் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். மற்றொரு பாடலில் அழுது அருளியவர் என்றும் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். கதிர்காமம் தலத்தின் மீது பாடிய திருப்புகழில். அருணகிரி நாதர் அழுது உலகை வாழ்வித்தவர் என்று ஞானசம்பந்தரை குறிப்பிடுகின்றார்.      

    வேதநெறி தழைத்து ஓங்க மிகு சைவத்துறை விளங்க
    பூத பரம்பரை பொலிய புனிதவாய் மலர்ந்து அழுத
    சீதவளர் வயல் புகலி திருஞானசம்பந்தர்
    பாதமலர் தலைக் கொண்டு திருத்தொண்டு பரவுவாம்

             
பொழிப்புரை: 

இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ், நாடகத்தமிழ் ஆகிய மூன்று வகையான தமிழ் நூல்களிலும் குறிப்பிடப்படும் முடிவான பொருளாக இருப்பவனே, கருமையான மேகம் போன்ற நிறத்தில் கழுத்தினை உடையவனே, விண்ணவர்களும் உனது திருவடிகளைத் தொழும் வண்ணம், கயல்மீன் போன்று நீண்டு அழகாக உடைய கண்களை உடைய உமை அன்னையுடன் பல தலங்களில் உறைபவனே, உமக்கு அணிகலனாக உள்ளது வெண்தலை மாலையாகும். நறுமணம் நிறைந்த சோலைகள் கொண்ட புகலி நகரினுள் அமர்ந்துள்ள இறைவனே, அடியேனுக்கு நிறைந்த அறிவினை அளித்து, அந்த அறிவினைக் கொண்டு தேவாரப் பாடல்கள் பாட வைத்து, அந்த பாடல்களால் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் இன்பம் அடியுமாறு அருள் புரிந்தாய்.        

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/10/126-இயலிசை-எனும்-பொருளின்---பாடல்-1-3132434.html
3127773 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, April 9, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    புந்தியால் மிக நல்லவர் பூந்தராய்
    அந்தம் இல் எம் அடிகளை ஞானசம்
    பந்தன் மாலை கொண்டு ஏத்தி வாழும் நும்
    பந்தமார் வினை பாறிடுமே

விளக்கம்:

வாழும்=வாழ்வீர்களாக; பந்தமார்=பிணைத்து நிற்கும்; புந்தி=மனம்; அந்தமில் அடிகள் என்று முடிவில்லாத ஆற்றல் உடைய பெருமான் என்று பெருமானின் எண்குணங்களில் ஒன்றினை இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பேரருள் உடையவன் பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பெருமான் அருள் செய்யும் திறம் இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. பெருமான் இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கியவன் என்பதை நாம் இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் சிந்தித்தோம். எண்குணத்தான் என்று அழைக்கப்படும் பெருமானின் எஞ்சிய ஐந்து குணங்கள், தன்வயத்தன் ஆதல், தூய உடம்பினனாக இருத்தல், இயற்கை உணர்வினன் ஆதல், முற்றும் உணர்தல், வரம்பு இல்லாத இன்பம் உடைத்தல் என்பனவாகும்.  

பொழிப்புரை:

உயர்ந்த கொள்கைகள் நிறைந்த நல்ல மனதினர் வாழும் பூந்தராய் நகரினில் வாழும் பெருமானை, முடிவு ஏதும் இல்லாமல் என்றும் நிலைத்து நிற்கும் பெருமானை, ஞான சம்பந்தன் அருளிய மாலை கொண்டு புகழ்ந்து வாழும் அடியார்கள் தங்களைப் பிணைத்துள்ள வினைகளின் தன்மை முற்றிலும் மாறிவிடும்.     

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பூந்தராய் தலத்தில் உறையும் இறைவனை, நமது சிந்தையில் வைத்தால் பல நன்மைகள் விளையும் என்றும் இந்த காரணம் பற்றியே உண்மையான மெய்ஞானம் அடைய விரும்புவோர் பெருமானை தியானம் செய்கின்றனர் என்று பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் கூறும் சம்பந்தர், அடுத்து வரும் பாடல்களில்  பெருமானை வழிபடுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்களை கூறுகின்றார். வேந்தராய் உலகு ஆளலாம் என்றும் நம்மைப் பற்றியுள்ள வினைகள் செயலற்று விட முக்தி நிலையினை நாம் அடையலாம் என்று மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். நான்காவது பாடலில் மனமும் உடலும் நலம் பெற்று இருக்கும் என்று கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில் வினைகளிலிருந்து விடுதலை பெற்று வீடுபேறு அடைய வழி வகுக்கும் என்று கூறுகின்றார். ஆறாவது பாடலில் நாள்தோறும் இன்பமுடன் இருக்கலாம் என்றும் ஏழாவது பாடலில் நமது பாவங்கள் அழிந்துவிடும் என்றும் ஒன்பதாவது பாடலில் நமது வினைகள் மாளும் என்றும் கூறுகின்றார். எட்டாவது பாடலில் அரக்கன் இராவணன் பால் கருணை கொண்டு அருளியதை குறிப்பிட்டு, இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடினால் நமது குற்றங்களும் மன்னிக்கப்பட்டு அவனது அருளினை நாம் பெறலாம் என்று உணர்த்துகின்றார். பத்தாவது பாடலில் சமணர்கள் கூறும் பொருத்தமில்லாத சொற்களை வெறுத்து நீக்கிவிடும் பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு, நாமும் அவ்வாறு செய்து, மாற்று மதத்தவர்களின் பொய்யுரைகளை பொருட்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுரை கூறுகின்றார். பதிகத்தின் கடைப் பாடல் இந்த பதிகத்தை ஓதுவதால், நம்மை பிணித்திருந்த வினைகள் நீங்கி விடும் என்று கூறப்படுகின்றது. சீர்காழிப் பெருமானை தொழுவதால் கிடைக்கும் பலன்களை ஞானசம்பந்தர் வாயிலாக அறிந்து கொண்ட நாம், பெருமானை வணங்கித் தொழுதும் இந்த பதிகத்தினை ஓதியும் பலன் அடைவோமாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/09/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-11-3127773.html
3127772 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, April 8, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    பொருத்தம் இல் சமண் சாக்கியப் பொய் கடிந்து
    இருத்தல் செய்த பிரான் இமையோர் தொழ
    பூந்தராய் நகர் கோயில் கொண்டு கை
    ஏந்து மான்மறி எம் இறையே
    

விளக்கம்:

பொருத்தமில்=வேத நெறிகளுக்கு பொருத்தமில்லாத; சிறந்த நூல்களாக கருதப்படுவதற்கு பொருத்தம் ஏதும் இல்லாத சமண மற்றும் புத்த இலக்கியங்கள்; சாக்கிய=புத்த

பொழிப்புரை:

வேத நெறிகளுக்கு சற்றும் பொருத்தம் இல்லாத சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்கள் கூறும் பொய்யான சொற்களைக் கடிந்து விளக்கும் பெருமான், இமையோர்கள் தொழும் வண்ணம் பூந்தராய் நகரினில் கோயில் கொண்டுள்ளார். அவரே தனது கையினில் மான் கன்றினை ஏந்தியுள்ள சிவபெருமான் ஆவார்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/08/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-10-3127772.html
3127771 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, April 7, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    மத்தம் ஆன இருவர் மருவொணா
    அத்தன் ஆனவன் மேவிய பூந்தராய்
    ஆளதாக அடைந்து உய்ம்மின் நும் வினை
    மாளுமாறு அருள் செய்யும் தானே

விளக்கம்:

மத்தம்=செருக்கு, உன்மத்தம்; தங்களது ஆற்றலை மிகவும் பெரிதாக நினைத்து செருக்குடன் இருந்த பிரமன் மற்றும் திருமால்; மருவொணா=நெருங்க முடியாத வண்ணம்; அத்தன்= தந்தை; ஆளதாக=அடிமையாக; பெருமானுக்கு அடிமையாக மாறாத மனிதர்களை, அப்பர் பிரான் மனிதனாக கருதுவதில்லை. மீளா ஆள்=என்றும் மாறாத அடிமைத் திறம். மெய்ம்மை=உண்மையான பரம்பொருள். தோளாத=உட்குழி இடப்படாத சுரைக் குடுக்கை. தொழும்பர்=அடிமை, இங்கே அடிமை நிலையில் இருக்கும் இழிந்தவர் என்ற பொருளில் வருகின்றது. வாளா=பயன் அற்று, வீணாக. கழிதல்=இறத்தல். சுரைக் குடுக்கை பண்டைய நாளில் குடிப்பதற்கான நீரினைச் எடுத்துச் செல்லப் பயன்பட்டது. மேற்பாகத்தில் துளையிடப்படாத சுரைக் குடுக்கை பயன்படாதது போன்று பெருமானின் திருநாமத்தைக் கேட்காத காதுகளும் பயனற்றவை என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஒலியலைகள் நமது காதினில் உள்ள துளை வழியே புகுந்து அதிர்வை ஏற்படுத்துவதால் நாம் அந்த ஒலிகளை உணர்கின்றோம். அவ்வாறு ஒலிகளை உணராத காது, துளையிடப்படாத காது போன்று செயல்படுவதால், பெருமானின் திருநாமத்தை கேட்டு உணராத காதினை துளையற்ற காத்து என்று இழிவாக கூறுகின்றார். இந்த கருத்தினை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடலை (5.90.3) நாம் இங்கே காண்போம்.

    ஆளாகார் ஆளானாரை அடைந்து உய்யார்
    மீளா ஆட்செய்து மெய்ம்மையுள் நிற்கிலார்
    தோளாத சுரையோ தொழும்பர் செவி
    வாளா மாய்ந்து மண்ணாகிக் கழிவரே 

அறிவில் முழு வளர்ச்சி அடைந்து தனது காலில் நிற்கும் திறமை பெற்ற மனிதனை ஆள் என்று அழைக்கின்றோம். அப்பர் பிரான் சிவபிரானின் தொண்டர்கள் அல்லாதவரை ஆள் என்று கருதவில்லை என்றும் நாம் பொருள் கொள்ளலாம். இறைவனிடம் நாம் கொண்டுள்ள அடிமைத்திறம் நமது வாழ்நாள் முழுவதும், அதனின்று மீளாமல்  இருக்க வேண்டும். தான் அவ்வாறு இருந்ததால் தான் சுந்தரர் தன்னை மீளா அடிமை என்று திருவாரூர் பதிகத்தில் சொல்லிக் கொள்கின்றார். சிவபிரான் ஒருவரைத் தவிர உலகத்தில் தோன்றும் அனைத்துப் பொருட்களும், மாயையின் வண்ணமே; அந்த பொருட்களைப் போல் நமது உடலும் நிலையானதன்று. சிவபிரான் ஒருவரே நிலையான, உண்மையான பொருள் என்பதால் அவரை மெய்ப்பொருள் என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

மானிட வாழ்க்கையின் பயன், சிவபிரானை வழிபட்டு, அவரது அருளின் உதவியால் உலக மாயைகளிலிருந்து விடுபட்டு வீடுபேற்றினை அடைவதாகும். சிவபிரானை வழிபடாவிடில் வீடுபேறு கிடைக்காது; எனவே சிவபிரானை வழிபடாதவர்களின் வாழ்க்கை பயன் ஏதும் இல்லாமல் போகின்றது. நமக்கு வாய்த்த மனிதப் பிறவியை எவ்வாறு மதித்து நாம் வாழ வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் கருநட்ட கண்டனை (4.81) என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். இந்தப் பாடலில் தில்லைச் சிற்றம்பலவனுக்கு நாம் அடிமையாக வாழ்வது நமது கடமை என்றும் அவ்வாறு வாழ்வதே நமது வாழ்க்கையை நாம் மதிக்கும் விதமாகும் என்றும் கூறுகின்றார்.   

    வாய்த்தது நம் தமக்கு ஈதோர் பிறவி மதித்திடுமின்
    பார்த்தர்க்குப் பாசுபதம் அன்று அருள் செய்தவன் பத்தருள்ளீர்
    கோத்தன்று முப்புரம் தீவளைத்தான் தில்லை அம்பலத்துக்
    கூத்தனுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பது அன்றோ நம் தம் கூழைமையே 

பொழிப்புரை:

தங்களது ஆற்றலின் மீது மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்களாய், தங்களது முயற்சியால் பெருமானின் திருவடியையும் திருமுடியையும் கண்டு விடலாம் என்று எண்ணியவர்களாய், முயற்சி செய்த திருமாலும் பிரமனும் நெருங்க முடியாத வண்ணம் தோன்றியவர் சிவபெருமான். அனைத்து உயிர்களுக்கும் தந்தை போல் இருந்து காப்பாற்றும் பெருமான் உறையும் தலமாகிய பூந்தராய் நகரத்தினை அடைந்து, அவனுக்கு அடிமையாக மாறி அவனுக்கு தொண்டு செய்வீர்களாக; அவ்வாறு நீங்கள் செய்தால், உங்களது வினைகள் அனைத்தும் அழிந்து ஒழியும் வண்ணம் பெருமான் தானே வந்து உங்களுக்கு அருள் செய்வான்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/07/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-9-3127771.html
3127770 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, April 6, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    போதகத்து உரி போர்த்தவன் பூந்தராய்
    காதலித்தான் கழல் விரல் ஒன்றினால்
    அரக்கன் ஆற்றல் அழித்து அவனுக்கு அருள்
    பெருக்கி நின்ற எம் பிஞ்ஞகனே

விளக்கம்:

போதகம்=யானை; பிஞ்ஞகன்=அழகான தலைக் கோலத்தை உடையவன்; பெருக்கி=பெரிய அளவில்; இந்த கயிலை நிகழ்ச்சி மூலம், பிழை புரிந்தவர்களும் தங்களது தவறினை உணர்ந்து, இறைவனை சரணடைந்தால், அவர்களது தவறுகள் மன்னிக்கப்படுவதுடன் இறைவனது அருளும் அவர்களுக்கு கிடைக்கும் என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலை உரித்து அந்த தோலினைத் தனது உடல் மீது போர்வையாக போர்த்துக் கொண்ட சிவபெருமான், மிகுந்த விருப்பம் கொண்டு பூந்தராய் நகரில் உறைகின்றான். வீரக்கழல் அணிந்த தனது கால் விரல் ஒன்றினை, கயிலாய மலையின் மீது அழுத்தி, அந்த மலையினை பேர்த்தெடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் ஆற்றலை அழித்தவன் ஆவான். பின்னர் அரக்கன் சாமகானம் பாடி தன்னைப் புகழ்ந்ததும், பெரிய அளவில் அவனுக்கு அருள் புரிந்து நீண்ட வாழ்நாள், சிறந்த வாள் மற்றும் இராவணன் என்ற பெயரினையும் அளித்தவன் பெருமான்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/06/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-8-3127770.html
3127768 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, April 5, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    புற்றின் நாகம் அணிந்தவன் பூந்தராய்
    பற்றி வாழும் பரமனைப் பாடிடப்
    பாவம் ஆயின தீரப் பணிந்திடும்
    சேவது ஏறிய செல்வன் தானே  

விளக்கம்:

பரமன்=அனைவர்க்கும் மேலானவன். பெருமானின் திருமேனியில் இருக்கும் எப்போதும் அவருடனே இருந்தாலும், பாம்பின் பொதுவான தன்மை பற்றி புற்றில் வாழும் நாகம் என்று கூறுகின்றார். பாவம் ஆயின என்று கூறுவதை, மனம் மெய் மொழிகளால் நாம் செய்யும் பாவங்கள் என்று விளக்கம் அளிக்கின்றனர். இவ்வாறு கூறுவது சம்பந்தர் அருளிய திருநாரையூர் பதிகத்தின் முதல் பாடலை (2.86.1) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. 

    உரையினில் வந்த பாவம் உணர் நோய்கள் உம்ம செயல் தீங்கு
         குற்றம் உலகில்
    வரையில் நிலாமை செய்த அவை தீரும் வண்ணம் மிக
          ஏத்தி நித்தம் நினைமின்
    வரை சிலையாக அன்று மதில் மூன்று எரித்து வளர்
           கங்குல் நங்கை வெருவத்
    திரை ஒலி நஞ்சம் உண்ட சிவன் மேய செல்வத்
            திருநாரையூர் கை தொழவே

இறைவன் உயிர்களை அவற்றின் வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப தகுந்த உடல்களுடன் இணைக்கின்றான். அவ்வாறு இணைக்கப்படும் உடல்களில் மனித உடல் உட்பட பல்வேறு ஜீவராசிகளின் உடல்கள் அடக்கம். இவ்வாறு இருக்கையில், மனித உடலைப் பெற்று வாழும் நாம் அதிர்ஷ்டசாலிகள். ஏனெனில் மனித உடலுக்கு தான் இறைவன் முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் எனப்படும் கருவிகள் அளித்து உயிர்கள் உய்யும் வழியினைத் தேடிக்கொள்ள வழி வகுத்துள்ளான். ஆனால் இந்த கருவிகளின் உதவியுடன் மெய்ப்பொருளை உணர்ந்து மேலும் வினைகளை சேர்த்துக் கொள்ளாமல் வாழ்ந்து நமது பழைய வினைகளைக் கழித்து வீடு பேற்றை அடைவதை நமது குறிக்கோளாக கொண்டு வாழாமல் அதற்கு நேர்மாறாக மேலும் மேலும் வினைகளைச் சேர்த்துக்கொள்ளும் வண்ணம் நாம்  வாழ்கின்றோம். சுருக்கமாக சொல்வதானால், வாக்கினால் வேண்டாத தீமைகளைப் பேசி, மனத்தினால் தீய எண்ணங்களை நினைத்து, உடல் உறுப்புகளால் பல பாவங்களைச் செய்து வினையை பெருக்கிக்கொண்டு, பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து விடுதலை பெற முடியாமல் தவிக்கின்றோம். இவ்வாறு அல்லற்படும் மனிதனுக்கு சம்பந்தர் இந்த நாரையூர் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அறிவுரை கூறுகின்றார். நாரையூர் பெருமானை ,மனதினால் நினைத்து, வாக்கினால் துதித்து, கைகளால் தொழுது நாம் உய்யும் வகையைக் காட்டும் பாடல் இது. எந்த முக்கரணங்கள் (வாய், மனம், உடல்) தீயனவற்றைச் செய்து வினையை பெருக்கிக் கொள்கின்றதோ, அந்த மூன்று கரணங்கள் மூலமாக தங்களது செயல்களுக்கு பரிகாரம் தேடும் முகமாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அழகாக கூறும் பாடல் இது. மனதினால் இறைவனை சிந்தித்தும் உடலால் அவனை வணங்கியும் வாக்கினால் அவனது புகழினைப் பாடியும் நாம் நமது குற்றங்களை பொறுத்து அருளுமாறு இறைவனிடம் இறைஞ்ச வேண்டும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு உணர்த்தப்படும் அறிவுரை. .    

உரையினில் வந்த பாவம்=பொய்யான சொற்களை பேசுதல், பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் சொற்களை பேசுதல், கடுமையான சொற்களை பேசுதல், பயனற்ற சொற்களை பேசுதல் என்பன நமது மொழியால் வரும் பாவங்களாக கருதப் படுகின்றன. உணர்=உணர்தற்கு உரிய கருவியாகிய மனம்; உணர் நோய்=மனதினில் தோன்றும் தீய எண்ணங்கள்; மனதினில் தோன்றும் எண்ணங்களே நமது செயல்களாக வடிவம் பெறுகின்றன. சில தீய எண்ணங்களை செயலாக மாற்றும் திறன் இல்லாமையால் நாம் அந்த செயல்களை செய்யாத போதிலும் அத்தகைய தீய எண்ணங்கள் பாவமாக கருதப் படுகின்றன. செயல் தீங்கு குற்றம் என்பதை தீங்கு செயல் குற்றம் என்று மாற்றி வைத்து, பொருள் கொள்ள வேண்டும். உம்ம என்ற சொல்லினை இந்த மூன்று வகையான குற்றங்களுக்கும் பொதுவானதாக கருதி பொருள் கொள்ளவேண்டும்.  

பொழிப்புரை:

புற்றினில் மறைந்து வாழும் நாகத்தினைத் தனது உடலில் அணிந்துள்ள பெருமான், அனைவர்க்கும் மேலான கடவுள் ஆவான். அவன் மிகுந்த விருப்பத்துடன் பூந்தராய் நகரத்தில் உறைகின்றான். அவனது பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அவனை நாம் புகழ்ந்து பாடினால், எருது ஏறிய செல்வனாகிய பெருமான், நாம் நமது மனம் மொழி மெய்களால் (உடல்) செய்யும் பாவங்கள் அனைத்தையும் தீரும்படி பணித்து அருளுகின்றான்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/05/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-7-3127768.html
3127766 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, April 4, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    பூதம் சூழப் பொலிந்தவன் பூந்தராய்
    நாதன் சேவடி நாளும் நவின்றிட 
    நல்கும் நாள்தொறும் இன்பம் நளிர்புனல்
    பில்கு வார்சடைப் பிஞ்ஞகனே

விளக்கம்:

நளிர்=குளிர்ந்த; பில்குதல்=சொட்டுதல்; நவிலுதல்=சொல்லுதல், பழகுதல், விரும்புதல்  என்று பல பொருள் கொண்ட சொல். முந்தைய பாடலில் பெருமான் எலும்புகளை ஆபரணமாக அணிந்திருக்கும் நிலையினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பூதங்கள் சூழ பெருமான் இருக்கும் நிலையை குறிப்பிடுகின்றார். எலும்புகள் பெருமானின் திருமேனியில் அழகுடன் மிளிர்வது போன்று பூதங்கள் சூழ அவன் இருப்பதும் அழகாக உள்ளது என்று கூறுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:

தன்னைச் சுற்றி பூதங்கள் இருந்த போதும் அழகுடன் விளங்கும் பெருமான், பூந்தராய் நகரத்தின் தலைவனாக இருக்கின்றான். குளிர்ந்த கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள பெருமான், அந்த கங்கை நீரினை சொட்டு சொட்டாக வெளியேற்றுகின்றான். அவனது சடை நீண்டும் அழகு உடையதாகவும் விளங்குகின்றது. இத்தகைய பெருமானின் திருவடிகளின் பெருமையை தினமும் சொல்லச் சொல்ல, நமக்கு நாள்தோறும் பல இன்பங்களை இறைவன் தருவான்.   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/04/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-6-3127766.html
3123287 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, April 3, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    பொலிந்த என்பு அணி மேனியன் பூந்தராய்
    மலிந்த புந்தியர் ஆகி வணங்கிட
    நும் தம் மேல்வினை ஓட வீடு செய்
    எந்தை ஆய எம் ஈசன் தானே

 

விளக்கம்:

மலிந்த=மிகுந்த; பிரளய காலத்தில் பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட அனைவரும் அழிந்து பட, தான் ஒருவனே நிலையானவன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பிரமன் மற்றும் திருமாலின் எலும்புக் கூடுகளை அணிந்து கங்காள வேடத்தராக பெருமான் காட்சி அளிக்கின்றார் என்று புராணங்களும் திருமுறை பாடல்களும் உணர்த்துகின்றன. அவ்வாறு என்பு அணிந்த நிலையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் பொலிந்த என்பு என்று கூறுகின்றார். பெருமானை வந்தடைந்தவுடன் இறந்தவர்களின் உடலில் இருந்த எலும்பும் பொலிவுடன் விளங்குகின்றன போலும். இந்த குறிப்பு நமக்கு நாரையூர் தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பதிகத்தின் பாடலை (5.55.8) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் எலும்பு பூண்டு இருப்பினும் இறைவன் மிகவும் அழகாக தோன்றுகின்றார் என்று கூறுகின்றார். எலும்பினை ஆபரணமாக அணிந்து, எருதின் மீதேறி, இளம்பிறைச் சந்திரனை, மின்னல் போன்று ஒளி மிளிரும் முறுக்கான சடையின் மீது அணிந்து, நண்பகலில் பல இல்லங்கள் சென்று, பெருமான் பிச்சை கேட்கின்றார். நாரையூர் வீற்றிருக்கும் அன்பனாகிய பெருமானுக்கு இந்த செயல் எந்த விதத்திலும், இழிவினை ஏற்படுத்தாமல், அவருக்கு அழகினைச் சேர்ப்பது மிகவும் வியப்பாக உள்ளது என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை. 

    என்பு பூண்டு எருது ஏறி இளம்பிறை
    மின் புரிந்த சடை மேல் விளங்கவே
    நன்பகல் பலி தேரினும் நாரையூர்
    அன்பனுக்கு அது அம்ம அழகிதே 

உயிருடன் பிணைந்துள்ள வினைகள் மொத்தத்தினையும் நாம் ஒரே பிறவியில் அனுபவித்து கழிக்க வேண்டிய நிலையினை இறைவன் நமக்கு தருவதில்லை. அந்த நிலை ஏற்படுமாயின் நமது தூல உடலுக்கும் சூக்கும உடலுக்கும் அந்த வினைகளின் தன்மையைத் தாங்கும் வலிமை இருப்பதில்லை. எனவே தான் உயிர்களின் மீது கருணை கொண்டுள்ள பெருமான், உயிரினைப் பிணித்துள்ள வினைகளின் ஒரு பகுதியையே இந்த பிறவியில் அனுபவித்து கழிக்கும் நிலையினை அளித்து அருள் புரிகின்றான். இந்த நிலையினால் எஞ்சிய வினைகளை கழிப்பதற்காக பல பிறவிகள் எடுக்க வேண்டிய நிலையில் அனைத்து உயிர்களும் உள்ளன. இவ்வாறு அடுத்து வரும் பிறவிகளுக்கு ஒதுக்கப் படும் வினைகளை சஞ்சித வினைகள் என்று கூறுவார்கள். இந்த பிறவியில் நாம் வினைகளை அனுபவித்து கழிக்கும் நிலையில் நமக்கு சேரும் வினைகளை ஆகாமிய வினைகள் என்று கூறுவார்கள். இந்த இரண்டு வகையான வினைகளும் சேர்ந்து நாம் இனி எடுக்கவிருக்கும் பிறவிகளுக்கு வினைகளாக மாறுகின்றன. மேலை வினைகள் என்பதற்கு இனி வரவிருக்கும் வினைகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இறைவன் ஒருவனுக்கே இந்த மேலை வினைகளை முற்றிலும் கழிக்கும் வல்லமை உள்ளது. இவ்வாறு அனைத்து மேலை வினைகளும் கழிந்த நிலையில் உயிர் வீடுபேறு பெறுவதற்கான தகுதியை அடைகின்றது இந்த தன்மை தான் இந்த பாடலில் குறிப்படப்பட்டுள்ளது.          

பொழிப்புரை:

தனது திருமேனியில் அழகுடன் பொலியும் எலும்புகளை அணிந்துள்ள பெருமானை, பூந்தராய் தலத்தில் உறையும் இறைவனை, அவன் பால் மிகுந்த அன்பு உடையவர்களாய் வணங்குவீராயின் உங்கள் மீது பொருந்தியுள்ள வினைகள், உம்மை விட்டு நீங்கி ஓட வழிவகுத்து வீடுபேறு அடைவதற்கான தகுதியை, எமது தந்தையும் தலைவனும் ஆகிய இறைவன் உங்களுக்கு அளிப்பான்.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/03/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-5-3123287.html
3123286 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, April 2, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பூசுரர் தொழுது ஏத்திய பூந்தராய்
    ஈசன் சேவடி ஏத்தி இறைஞ்சிடச்
    சிந்தை நோய் அவை தீர நல்கிடும்
    இந்து வார்சடை எம் இறையே

விளக்கம்:

இந்து=சந்திரன்; பூசுரர்=அந்தணர்கள்; சுரர் என்றால் தேவர்கள் என்று பொருள்; தேவர்களைப் போன்று சிறப்பு உடையவர்களாய், நிலவுலகில் வாழும் அந்தணர்கள். பல திருமுறைப் பாடல்களில் அந்தணர்கள் பெருமானைப் போற்றி வழிபடுவது குறிப்பிடப் படுகின்றது. நாம் இங்கே பூசுரர் என்று குறிப்பிடும் சில பாடல்களையும் தேவர்களுக்கும் பிரமனுக்கும்  ஒப்பாக அந்தணர்களை தேவார முதலிகள் கருதியதையும் காண்போம்.

சேய்ஞலூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (1.48.8) திருஞானசம்பந்தர் பூசுரர் என்று அந்த தலத்து அந்தணர்களை குறிப்பிடுகின்றார். தாமரை மலரில் உறையும் பிரமன் போன்ற அந்தணர்கள் என்று இங்கே கூறுகின்றார். சே=இடபம்; மா=குதிரை; பொதுவாக தேர்கள் என்றால் குதிரைகளால் இழுக்கப்படும் என்பதை நாம் அறிவோம். இராவணன் பயன்படுத்திய தேர், புட்பக விமானம், வானில் பறந்து செல்லும் ஆற்றல் படைத்தது என்பதால் குதிரைகள் தேவைப்படாத தேராக விளங்கியது. என்றாலும் தேரின் பொதுத் தன்மை கருதி மா அடைந்த தேர் என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. இலங்கைக்கு அரசனாகிய இராவணன் தேர்ப்படை குதிரைப்படை உடையவனாக விளங்கினான் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் மாவடைந்த தேர் என்று குறிப்பிட்டார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.      

    மா அடைந்த தேர் அரக்கன் வலி தொலைவித்து அவன் தன்
    நா அடைந்த பாடல் கேட்டு நயந்து அருள் செய்தது என்னே
    பூ அடைந்த நான்முகன் போல் பூசுரர் போற்றி செய்யும்
    சே அடைந்த ஊர்தியானே சேய்ஞலூர் மேயவனே

அரிசிற்கரைப்புத்தூர் தலத்தின் மீது பாடிய பாடல் ஒன்றினில் (2.63.2) திருஞானசம்பந்தர் பூசுரர் நாள்தோறும் இறைவனை பூவும் நீரும் கொண்டு, அவனது திருநாமங்களைச் சொல்லிப் போற்றி வழிபடுகின்றனர் என்று கூறுகின்றார். மேவா=பொருந்தாத, அறநெறியில் பொருந்தாத சிவநெறியில் பொருந்தாத என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.  

    மேவா அசுரர் மேவு எயில் வேவ மலை வில்லால்
    ஏவார் எரி வெம் கணையால் எய்தான் எய்தும் ஊர்
    நாவால் நாதன் நாமம் ஓதி நாடோறும்  
    பூவால் நீரால் பூசுரர் போற்றும் புத்தூரே

தென்குடித் திட்டை தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.35.9) வேதம் ஓதி அந்தணர்கள் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஆரணம்= வேத மொழிகள்; அணங்கு=தெய்வத் தன்மை உடைய; காரணன்=உலகமும் உலகப் பொருட்களும் தோன்றுவதற்கு மூல காரணமாக இருப்பவன். சீரணங்கு=தனது  சிறப்புகளால் தெய்வத் தன்மை உடைய இறைவன்

    நாரணன் தன்னொடு நான்முகன் தானுமாய்க்
    காரணன் அடி முடி காணவொண்ணான் இடம் 
    ஆரணம் கொண்டு பூசுரர்கள் வந்து அடி தொழும்
    சீர் அணங்கும் புகழ்த் தென்குடித் திட்டையே

புறவம் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.84.10) சம்பந்தர் சீர்காழியில் வாழும் அந்தணர்கள் தொடர்ந்து ஓதும் மறையின் ஒலி நகரம் எங்கும் நிறைந்து காணப்பட்டதாக கூறுகின்றார். கோ=நீர்; சரம்=அதனில் இயங்கும்; நுகர்பவர்=உண்பவர்; கோசரம்=நீரில் வளரும் மீன்கள்; சம்பந்தர் காலத்தில் சமணர்கள் மீன்களை உட்கொள்பவர்களாக இருந்தனர் போலும்; கொழுகிய=தோய்ந்த புத்தர்கள் துவராடை அணிந்த நிலை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. பாசுரம்=பாடல்கள்; பளகர்கள்=பாவிகள் 

    கோசரம் நுகர்பவர் கொழுகிய துவர் அன துகிலினர்
    பாசுர வினை தரு பளகர்கள் பழி தரு மொழியிவர்
    நீசரை விடும் இனி நினைவுறு நிமலர் தம் உறை பத்தி
      பூசுரர் மறை பயில் நிறை புகழ் ஒழி மலி புறவமே

 
திருவாரூர் தலத்தில் வாழும் அனைவரையும் அவர்களது சிறப்பினை கருதி பூசுரர் என்று அப்பர் பெருமான் திருவாரூர் பதிகத்தின் பாடலில் (4.101.4) குறிப்பிடுகின்றார். தேசன்=தேஜஸ் உடையவன்; தேஜஸ் என்றார் வடமொழிச் சொல் தேசு என்று தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. வன்கண்ணர்=கொடிய பார்வையினைக் கொண்டவர்கள். அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்ற முதுமொழிக்கு ஏற்ப, சமணர்களின் உள்ளத்தில் இருந்த வஞ்சம் அவர்களது பார்வையில் வெளிப்பட்டதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார் போலும். இரக்கம் இல்லாத மனதினை உடையவர்கள்; மொண்ணரை= வழுக்கை;  ஏசறுதல்=இடைவிடாது கவலைப்பட்டு ஏங்குதல்; 

    மாசினை ஏறிய மேனியர் வன்கண்ணர் மொண்ணரை விட்டு 
    ஈசனையே நினைந்து ஏசறுவேனுக்கும் உண்டு கொலோ
    தேசனை ஆரூர்த் திருமூலட்டானனை சிந்தை செய்து 
    பூசனைப் பூசுரர் தொண்டர்க்குத் தொண்டராம் புண்ணியமே

பொழிப்புரை:

நிலவுலகில் வாழும் தேவர்கள் என்று சிறப்பித்து சொல்லப்படும் அந்தணர்கள் போற்றிப் புகழும் பூந்தராய் நகரத்தில் பொருந்தி உறையும் பெருமானை, சந்திரனைத் தனது சடையில் தரித்த எமது இறைவனை, புகழ்ந்து பாடினால் நமது மனதினை வருத்தும் சிந்தைனைகளும் உடலை வருத்தும் நோய்களும் முற்றிலும் அழியும் வண்ணம் இறைவன் அருள் புரிவான்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/02/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-4-3123286.html
3123285 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, April 1, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    வேந்தராய் உலகாள விருப்புறின்
    பூந்தராய் நகர் மேயவன் பொற்கழல்
    நீதியால் நினைந்து ஏத்தி உள்கிடச்
    சாதியா வினையான தானே

விளக்கம்:

நீதி=விதிமுறை; வேதங்களிலும் புராணங்களிலும் அருளாளர்களின் பாடல்களிலும் சொல்லப் பட்டுள்ள வழிமுறை; சாதியா=செயலற்று விடும். வினைகள் செயலற்று விடுவதால், உயிரினை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கவைக்கும் வினைகளின் பிடியிலிருந்து உயிர் விடுதலை பெற்று, முக்தி நிலையை அடையும் என்பதே வினைகள் செயலற்று விடுவதன் விளைவாகும்.
 

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, நீங்கள் வேந்தராக உலகினை ஆள்வதற்கு விருப்பம் கொண்டவர்களாயின், பூந்தராய் தலத்தில் பொருந்தி உறையும் பெருமானின் பொன்னான திருவடிகளை, வேதம் சிவாகமம் அருளாளர்களின் பாடல்கள் ஆகியவற்றில் சொல்லிய வண்ணம் முறையாக வழிபடுவீர்களாக. அவ்வாறு பெருமானை தியானித்து அவனது பெருமைகளை நினைத்து அவனை வழிபட்டால், உம்முடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள வினைகள் செயலற்று விடும். அவ்வாறு உமது வினைகள் செயலற்று விடுவதால், வினைகளின் செயல்பாடுகளிலிருந்து விடுதலை பெற்று நீங்கள் முக்தி நிலையை அடையலாம்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/apr/01/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-3-3123285.html
3123284 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, March 31, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    புள்ளினம் புகழ் போற்றிய பூந்தராய்
    வெள்ளம் தாங்கு விகிர்தன் அடி தொழ
    ஞாலத்தில் உயர்வார் உள்கும் நன்னெறி
    மூலம் ஆய முதலவன் தானே

விளக்கம்:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானின் திருவடிகளை தொழுதால் பல நன்மைகள் நமக்கு விளையும் என்று கூறிய ஞானசம்பந்தர், இந்த காரணம் பற்றியே தங்களது ஞானத்தை பெருகிக் கொள்ள விரும்புவோர் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுகின்றனர் என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் மற்ற பாடல்களில் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பயன்களை எடுத்துக் கூறுகின்றார். வெள்ளம்=கங்கை 

இந்த தலத்திற்கு தோணிபுரம் என்ற பெயர் உள்ளது. ஒரு சமயம் பிரளய வெள்ளம் எங்கும் பொங்கி உலகினை மூட முயற்சி செய்த போது, பெருமான் உமையம்மையுடன் ஒரு படகினில் ஏறி, வெள்ளத்தில் மூழ்காமல் சற்று மேடாக இருந்த இந்த தலம் வந்தார் என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. பிரணவ மந்திரத்தை தோணியாக மாற்றி, அதனில் வந்த பெருமான் அறுபத்து நான்கு கலைகளையும் தனது ஆடையாக உடுத்தி வந்தார் என்று கூறுவார்கள். அந்த சமயத்தில், தேவர்கள் பலரும் பறவையின் வடிவத்தில் இந்த தோணியை தாங்கி வந்தனர் என்று கூறுவார்கள். இந்த தகவலை திருஞானசம்பந்தர் தோணிபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (3.100.9) கூறுகின்றார். தொல்பறவை என்ற தொடர் மூலம் பண்டைய நாளில் நடந்த நிகழ்ச்சி என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வெல் பறவை=வெல்லும் தன்மை உடைய கருடன்; விரை மலர்= நறுமணம் மிகுந்த தாமரை மலர்;. பல் பறவைப் படியாய்=பல பறவைகள் ஒன்று சேர்ந்து பறந்தது போன்று மிகுந்த வலிமையுடன் உயரமாக பறந்த அன்னப் பறவை; செல்வற= பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும் தாங்கள் உயரப் பறந்தும் கீழே அகழ்ந்தும் சென்றதை நிறுத்தாமல் தொடர்ந்த போதிலும்;   

    வெல் பறவைக் கொடி மாலு மற்றை விரைமலர் மேல் அயனும்
    பல் பறவைப் படியாய் உயர்ந்தும் பன்றியதாய் பணிந்தும்
    செல்வற நீண்ட எம் சிந்தை கொண்ட செல்வர் இடம் போலும்
    தொல் பறவை சுமந்து ஓங்கு செம்மைத் தொணிபுரமாமே   

இதே தகவல் அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தின் மீது அருளிய பாடலிலும் (4.82.1) குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. நளிர்=குளிர்ந்த; ஞான்று=நாள்; கால்=வலிமை,வலிமையுடன் வேகமாக இறங்கி வந்த கங்கை நதி; வண்கை=வலிமை வாய்ந்த திரண்ட தோள்கள்; வண்கைச் சடை=திரண்ட தோள்களின் மீது படர்ந்து விரிந்த சடை

    பார் கொண்டு மூடிக் கடல் கொண்ட ஞான்று நின் பாதம் எல்லாம்
    நாலஞ்சு புள்ளினம் ஏத்தின என்பர் நளிர் மதியம்
    கால் கொண்ட வண்கைச் சடை விரித்து ஆடும் கழுமலவர்க்கு
    ஆள் அன்றி மற்றும் உண்டோ அந்தண் ஆழி அகலிடமே 

புள்ளினம் என்ற சொல்லினை புகழ் போற்றிய என்ற தொடருடன் இணைத்து பெருமானின் புகழ் பாடிய புள்ளினங்கள் என்றும் ஒரு விளக்கம் சொல்லப் படுகின்றது. இந்த தலத்தில் சான்றோர்கள் வேத கீதங்களையும் கீதங்களையும் பாடுவதைக் கேட்ட பறவைகள் (கிளி, பூவை--நாகணவாய்ப் பறவைகள்) தாங்களும் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுகின்றன என்று சம்பந்தர் கூறியதாக விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. இந்த விளக்கம் கிளிகள் வேதங்கள் பொருள் சொல்வதாகவும், அடுத்தவர் ஓதும் வேதங்களில் உள்ள பிழைகளை திருத்துவதாகவும், பெருமானின் திருநாமத்தை சொல்வதாகவும் குறிப்பிடும் பாடல்களை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (2.113) ஒன்றினில் ஞானசம்பந்தர் சீர்காழி தலத்தில் அந்நாளில் வாழ்ந்து வந்த கிளிகள் பற்றி சுவையான செய்தியை கூறுகின்றார். வேதங்களை அடிக்கடி அந்தணர்கள் ஓதக் கேட்ட இந்த கிளிகள் இளையவர்கள் வேதம் ஓதும் போது செய்யும் தவறுகளை திருத்தும் வல்லமை படைத்தவை என சம்பந்தர் சிறப்பித்து கூறுகிறார். இதிலிருந்து அந்த நாளில் அந்தணர்கள் தங்களது தொழில்களில் இரண்டான வேதம் ஒதுதல், வேதம் ஓதுவித்தல் இவற்றை முறையாக செய்து கொண்டு இருந்தனர் என்று தெளிவாகின்றது. சரிதை=ஒழுக்கம்; விருது இலங்கும்=பெருமானின் வெற்றியை பறை சாற்றும்; வெற்றியை பறை சாற்றும் பல புராண நிகழ்ச்சிகளை உடையவர் பெருமான்.  

    விருது இலங்கும் சரிதைத் தொழிலார் விரி சடையினார்
    எருது இலங்கப் பொலிந்து ஏறும் எந்தைக்கு இடம் ஆவது
    பெரிது இலங்கும் மறை கிளைஞர் ஓதப் பிழை கேட்டலாற்
    கருது கிள்ளை குலம் தெரிந்து தீர்க்கும் கடல் காழியே

கிளிகள் வேதம் ஒதுவதைப் பற்றி சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு சங்கரவிஜயம் நூலில் வரும் மண்டனமிச்ரரை நினைவுபடுத்தும். மாஹிஷ்மதி நகரில் உள்ள மண்டனமிச்ரரை பார்க்கச் சென்ற ஆதி சங்கரர், அந்த நகரை அடைந்த பின்னர், வீதிகளில் விளையாடிக் கொண்டு இருந்த சிறுவர்களிடம் மண்டனமிச்ரரின் வீடு எது எனக் கேட்டார். அதற்கு அந்த சிறுவர்கள், ஒரு வீட்டினை சுட்டிக் காட்டி அடையாளம் கூறி வழி காட்டினர். அவர்கள் காட்டிய அடையாளம் என்னவென்றால், எந்த வீட்டின் வாசலில் கிளிகள் வேதம் சொல்கின்றனவோ அந்த வீடு தான் மண்டனமிச்ரரின் வீடாகும் என்பது தான். மேலும் அங்கு வேதம் கற்றுகொண்டிருந்த ஒரு சிறுவன் வேதத்தின் ஒரு சொல்லை தவறாக உச்சரித்தபோது ஒரு கிளி அந்த தவறினை திருத்தியதாகவும் அந்த நூலில் கூறப்படுகின்றது.

வீழிமிழலை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.132.1) ஞானசம்பந்தர், கிளிகள் வேதத்தின் பொருளை சொல்லியதாக கூறுகின்றார். வேரி=தேன்; ஏர்=அழகு;

    ஏரிசையும் வட ஆலின் கீழ் இருந்து அங்கு ஈரிருவர்க்கு இரங்கி நின்று   
    நேரிய நான்மறைப் பொருள் உரைத்து ஒளி சேர் நெறி அளித்தோன் நின்ற            கோயில்
    பாரிசையும் பண்டிதர்கள் பந்நாளும் பயின்று ஓதும் ஓசை கேட்டு
    வேரிமலி பொழில் கிள்ளை வேதங்கள் பொருள் சொல்லும் மிழலையாமே

‘விடை அது ஏறி எனத் தொடங்கும் பதிகத்திலும் (2.122) இந்த தலத்தில் வாழும் கிளிகள் பேசக் கற்றுக்கொள்வதே மறையோர்கள் ஓதும் வேதத்தில் இருந்து என்று கூறி அங்கே வேதம் ஓதப்பட்ட சிறப்பினை சம்பந்தர் கூறுகிறார். 

    வேலை தன்னில் மிகு நஞ்சினை உண்டு இருள் கண்டனார்
    ஞாலம் எங்கும் பலி கொண்டு உழல்வார் நகர் ஆவது
    சால நல்லார் பயிலும் மறை கேட்டுப் பதங்களை
    சோலை மேவும் கிளி தான் சொற் பயிலும் புகலியே 

பெருமானுடன் சேர வேண்டும் தீராத ஏக்கத்துடன் இருக்கும் தலைவி பெருமானுக்கு தூதுவர்கள் பலரை அனுப்பி தூது விடுத்தும் பெருமான் வாராத நிலையில், அரனின் நாமத்தினை எவராவது சொல்லக் கேட்டால் தனது வருத்தம் சிறிதாவது குறையும் என்ற நம்பிக்கையில் தான் வளர்த்த கிளியை அரனது நாமம் கூறுமாறு வேண்டுகிறாள். இறைவனின் திருநாமம் சொன்னால் கிளிக்கு தேனும் பாலும் தருவதாக ஆசை காட்டுகின்றாள். இறைவனின் பேரில் கொண்ட தலைவி கொண்டிருந்த காதலின் சக்தி தான் என்னே. தலைவியாக தன்னை உருவகித்து, இறைவனுடன் தான் சென்று சேர வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை சம்பந்தர் வெளிப்படுத்தும் பாடல்.   

    சிறை ஆரும் மடக் கிளியே இங்கே வா தேனொடு பால் 
    முறையாலே உணத் தருவன் மொய் பவளத்தொடு தரளம்
    துறை ஆரும் கடல் தோணிபுரத்து ஈசன் துளங்கும் இளம்
    பிறை ஆளன் திரு நாமம் எனக்கு ஒரு கால் பேசாயே 

மணிவாசகரும் தனது திருத்தசாங்கம் பதிகத்தில், கிளியை நோக்கி, இறைவனை குறிக்கும் சொற்களாகிய, செம்பெருமான், ஆரூரன், எம்பெருமான், தேவர் பிரான் என்ற சொற்களை கூறுமாறு வேண்டுவதை நாம் காணலாம். தலைவனைப் பிரிந்து இருக்கும் தலைவிக்கு, தலைவனது பெயரை கேட்ட மாத்திரத்திலே. அவனுடன் கூடி இணைந்தது போன்ற மகிழ்ச்சி தோன்றுவது இயற்கை தானே. அதனால் தான் இறைவனின் பேரில் காதல் கொண்ட அருளாளர்கள், இறைவனின் நாமத்தை தாங்கள் கேட்க கூறுமாறு மற்றவரை வேண்டுகின்றனர்.

    ஏரார் இளம் கிளியே எங்கள் பெருந்துறைக் கோன்
    சீரார் திருநாமம் தேர்ந்து உரையாய் – ஆரூரன்
    செம்பெருமான் வெண்மலரான் பாற்கடலான் செப்புவ போல்
    எம்பெருமான் தேவர்பிரான் என்று

திருமங்கை மன்னனும் ஒரு தலைவி தான் வளர்க்கும் கிளி அரியின் நாமம் சொல்லக் கேட்டு அந்த கிளியை கை கூப்பி வணங்கியதாக திரு நெடுந்தாண்டகம் பிரபந்தத்தில் பாடுகிறார். இறைவனனின் நாமம் சொல்லுவதிலும் கேட்பதிலும் தான் அருளாளர்களுக்கு எத்தனை இன்பம்?.

    முளைக்கதிரைக் குறுங்குடியுள் முகிலை மூவா மூவுலுகும் கடந்து அப்பால்
            முதலாய் நின்ற
    அளப்பு அரிய ஆரமுதை அரங்கம் மேய அந்தணனை அந்தணர்
            தம் சிந்தையானை
    விளக்கொளியை மரகதத்தை திரு தண்காவில் வெக்காவில்
            திருமாலை பாடக்             கேட்டு 
    வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று மடக்கிளியை கை கூப்பி                          வணங்கினாளே 

பெரியபுராணத்தில் திருவாரூர் தலத்தின் சிறப்பினை குறிப்பிடும் சேக்கிழார், திருவாரூரின் அருகே உள்ள வயல்களில் உள்ள கிளிகள் தேவாரத் திருப்பதிகங்களை பாடுவதை கேட்டு மகிழும் பூவைகள் (நாகணவாய்ப் பறவைகள்) என்று கூறுவதும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. தெள்ளும் ஓசை=இனிய ஓசை; வள்ளலார்=வேண்டுவார் வேண்டுவன எல்லாம் அருளும் பெருமான்; தெள்ளுதல் என்ற சொல்லுக்கு அகழ்ந்து என்று பொருள் கொண்டு நமது வினைகளைத் தோண்டி வெளியே எடுத்து அறுக்கும் தேவாரப் பதிகங்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பறவைகளும் தேவாரப் பதிகங்களை கேட்டு மகிழும் தலத்தில் உள்ள மனிதர்கள் அனைவரும் தேவாரப் பதிகங்களை ஓதியும் கேட்டும் உருகி நிற்பார்கள் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், உள்ளம் ஆர் உருகாதார் என்று பாடலின் முதல் அடியில் சேக்கிழார் கேட்கின்றார்.      

    உள்ளம் ஆர் உருகாதவர் ஊர் விடை
    வள்ளலார் திருவாரூர் மருங்கெலாம்
    தெள்ளும் ஓசைத் திருப்பதிகங்கள் பைங்
    கிள்ளை பாடுவ கேட்பன பூவைகள்          

பொழிப்புரை:

அடியார்கள் பெருமானைப் புகழ்ந்து பேசுவதைக் கேட்ட பறவை இனங்கள், பூந்தராய் தலத்தில் உறையும் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுகின்றன. கங்கை நதி வெள்ளத்தினைத் தனது சடையில் தாங்கி, ஏனைய தெய்வங்களிலிருந்து தான் மாறுபட்டவன் என்று உணர்த்தும் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுவதே, தங்களது வாழ்வினில் உய்வினை அடைய விரும்பும் உலகத்தவர்கள் சிந்திக்கும் நன்னெறியாகும். அத்தகைய அடியார்கள் தங்களது வாழ்வினில் பெறுகின்ற நன்மைகள் அனைத்திற்கும் மூல காரணமாக விளங்குபவன் சிவபெருமான் ஆவான்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/31/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-2-3123284.html
3123283 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 125. தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, March 30, 2019 12:00 AM +0530 பின்னணி:

நான்காவது தலையாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் பல நாட்கள் சீர்காழி தலத்தில் தங்கியிருந்து, வித்தியாசமான பல பதிகங்கள் பாடினார். அப்போது அவர் பாடிய பதிகங்களில் பல தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன. அத்தகைய பதிகங்களில் சிலவற்றை  மொழிமாற்றுப் பதிகம் (1.117) மாலை மாற்றுப் பதிகம் (3.117) வழிமொழி விராகப் பதிகம் (3.67) ஏகபாதம் (1.127) திருவிருக்குக்குறள் (1.90) திருவெழுகூற்றிருக்கை (1.128) ஈரடி (3.110) ஆகியவற்றை சிந்தித்த நாம் இப்போது ஈரடி மேல் வைப்பு என்ற வகையில் அமைந்துள்ள இந்த திருப்பதிகத்தை சிந்திப்போம். அதற்கு முன்னர் இந்த வகைப் பதிகத்தை குறிப்பிடும் சேக்கிழாரின் பெரியபுராணப் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

மேற்கண்ட பெரிய புராணப் பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிக வகைகளில், ஈரடிமேல் வைப்பு என்ற வகையினைத் தவிர்த்து மற்ற பதிகங்களை இதுவரை நாம் சிந்தித்தோம். அவை அனைத்தும் பன்னிரண்டு பாடல்கள் கொண்டவையாகவும் சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும் கொண்டவையாக விளங்கியதை நாம் கண்டோம். இப்போது இங்கே நாம் சிந்திக்கும் பதிகம், அந்த வகையில் மேலே குறிப்பிட்ட பதிகங்களிலிருந்து சற்று மாறுபட்டது. இந்த பதிகத்தில் பூந்தராய் என்ற பெயரே அனைத்துப் பாடல்களிலும் குறிப்பிடப் படுகின்றது. மேலும் இந்த பதிகத்தில் பதினோரு பாடல்களே உள்ளன. எனினும் பெரும்பாலான பதிகங்களின் அமைப்பிலிருந்து இந்த பதிகம் மாறுபட்டு இருப்பதால், இந்த பதிகத்தினையும் சேக்கிழார் இங்கே குறிப்பிட்டார் போலும். பொதுவாக ஒரு பதிகத்தின் பாடல்களில் உள்ள நான்கு அடிகளும் ஒரே சந்த வகையைச் சார்ந்ததாக இருக்கும். மாறுபட்டிருக்கும் ஒருசில இடங்களிலும் சிறிய மாறுதல்களே காணப்படும். ஆனால் இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அனைத்தும் நான்கு சீர்களைக் கொண்டிருந்தாலும், முதல் இரண்டு அடியில் உள்ள சீர்கள், அடுத்த இரண்டு அடிகளில் உள்ள சீர்களுடன் பெரிதும் மாறுபடுகின்றன. முதல் இரண்டு அடிகளில் உள்ள எதுகை அமைப்பு அடுத்த இரண்டு அடிகளில் காணப்படுவதில்லை. இவ்வாறு மாறுபட்ட அடிகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்று வைக்கப்பட்டு இருப்பது போன்று காணப்படுவதால், ஈரடி மேல் வைப்பு என்ற பெயர் வந்தது. இதே வகையில் வேறொரு பதிகமும் காணப்படுகின்றது. அந்த பதிகம் கொள்ளம்புதூர் என்ற தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகம் (3.06) இந்த பதிகத்தின் நான்காவது அடியில் ஒரு சீர் குறைந்து மூன்று சீர்களே காணப்படுகின்றன.  இந்த இரண்டு பதிகங்களும் காந்தாரபஞ்சமம் என்ற பண்ணில் அமைந்துள்ளன.         

பாடல் 1:

    தக்கன் வேள்வி தகர்த்தவன் பூந்தராய்
    மிக்க செம்மை விமலன் வியன் கழல்
    சென்று சிந்தையில் வைக்க மெய்க்கதி
    நன்றது ஆகிய நம்பன் தானே

விளக்கம்:

தகர்த்தவன்=முற்றுப் பெறாமல் அழித்தவன்; செம்மை=செம்மையாகிய சிவத்தன்மை; வீடுபேறு; செம்மை என்பதற்கு சிவந்த நிறம் என்று பொருள் கொண்டு சிவந்த மேனியை உடைய பெருமான் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. சென்று=உலகத்து உயிர்கள் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பாசங்களிலிருந்து விலகிச் சென்று; விமலன்=இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கியவன். இந்த குணம் பெருமானின் எட்டு உயர்ந்த குணங்களில் ஒன்றாகும். மெய்க்கதி=உண்மையான புகலிடம்; நம்பன்=உயிர்களால் நம்பிக்கையுடன் விரும்பப் படுபவன்; நன்றது ஆகிய=நன்மையைத் தருகின்ற; வியன்= அகன்ற, இங்கே மிகுந்த பெருமையுடைய என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்.    

பொழிப்புரை:

வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள விதிமுறைகளுக்கு மாறாக, சிவபெருமானை ஒதுக்கி வைத்து ஒரு வேள்வி செய்ய, தக்கன் முயற்சி செய்தான். அந்த வேள்வி முற்றுப் பெற்றால் ஒரு தவறான முன்மாதிரியாக மாறிவிடும் என்ற நோக்கத்துடன், அந்த வேள்வி முற்றுப் பெறாமல் அழித்தவன் சிவபெருமான். பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் உறையும் பெருமானின், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்கிய பெருமானின், பெருமை மிகுந்த திருவடிகளை, அணுகிச் சென்று அடைந்து, நமது பல துன்பங்களுக்கு காரணமாக உள்ள உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உலகத்து உயிர்கள் மீது நாம் கொண்டுள்ள பாசத்தை விட்டு விலகிச் சென்று, பெருமானின் திருவடிகளை உமது சிந்தையில் வைப்பீர்களாக. அவ்வாறு செய்வீராயின், நமக்கு உண்மையான புகலிடமாகத் திகழும் அந்த திருவடிகள், உலகத்து உயிர்கள் பலவும், மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் தொழும் அந்த திருவடிகள், நமக்கு பல நன்மைகளை புரியும்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/30/125-தக்கன்-வேள்வி-தகர்த்தவன்---பாடல்-1-3123283.html
3117529 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 12 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, March 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 12:

    கழுமலத்தினுள் கடவுள் பாதமே கருது ஞானசம்பந்தன் இன் தமிழ்
    முழுதும் வல்லவர்க்கு இன்பமே தரும் முக்கண் எம் இறையே

விளக்கம்

கழுமலம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ழு, பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது. தான் பாடிய பாடல்களை தமிழ் என்று சம்பந்தர் பல இடங்களில் கூறுகின்றார். அவரது தமிழ்ப் புலமையை வெளிப்படுத்தும் பல மிறைக் கவிதைகள சிந்தித்த நாம், சிறந்த தரம் வாய்ந்த அவரது இனிய தமிழின் சிறப்பினை உணர்கின்றோம். தேவாரப் பாடல்களின் இனிய தமிழினை அனுபவித்த ஔவையார், நல்வழி நீதிநூல் பாடலில் மூவர் தமிழ் என்று தேவாரத்தை குறிப்பிடுகின்றார். ஒத்த கருத்துகள் கொண்ட நூல்கள் எவை எவை இந்த பாடலில் என்று பட்டியல் இடப்படுகின்றது. வடமொழியில் உள்ள நான்மறைகள், திருக்குறள், தேவாரம், திருவாசகம், திருக்கோவையார் மற்றும் திருமந்திரம் ஆகிய நூல்கள் அனைத்தும் ஒரே கருத்தையே தெரிவிக்கின்றன என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். முனி மொழி என்ற தொடருக்கு வாதவூர் முனி மணிவாசகரின் நூல்கள் என்று சிலரும் வேதவியாசர் அருளிய வேதங்களுக்கு வியாக்கியானங்கள் என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர். 

    தேவர் குறளும் திரு நான்மறை முடிவும்
    மூவர் தமிழும் முனி மொழியும் கோவை
    திருவாசகமும் திருமூலர் சொல்லும்
    ஒரு வாசகம் என்று உணர்       

பொழிப்புரை: 

கழுமலம் என்ற தலத்தில் வீற்றிருக்கும் கடவுளாகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களை எப்போதும் தனது மனதினில் கருதும் ஞானசம்பந்தன் அளித்த இனிய தமிழ் பாடல்களை முழுதும் பாட வல்ல அடியார்களுக்கு மூன்று கண்களை உடைய பெருமான் எப்போதும், இம்மையிலும் மற்றும் மறுமையிலும்  இன்பமே தருவான். 

முடிவுரை: 

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் சம்பந்தர் சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு வேறுவேறு பெயர்களை ஒவ்வொரு பாடலிலும் குறிப்பிட்டு, அவ்வாறு அழைக்கப்படும் தலத்தில் உறையும் இறைவனின் திருநாமத்தை சொல்லி பல பயன்களை அடையும் வண்ணம் நமக்கு ஊக்கம் அளிக்கின்றார். நமக்கு ஊக்கம் அளிவிக்கும் வண்ணம், அவ்வாறு இறைவனின் நாமத்தை சொல்ல வல்லவர்கள் அடையும் பயன்களை குறிப்பிடுகின்றார். முதல் பாடலில் புகழுடன் விளங்குவார்கள் என்றும் இரண்டாவது பாடலில் ஆணிப்பொன் போன்று உயர்வானவர்கள் என்றும் நான்காவது பாடலில் வினைகள் அகலும் என்றும் ஐந்தாவது பாடலில் கல்வியில் சிறந்து விளங்குவார்கள் என்றும் ஆறாவது பாடலில் அவர்களின் உடல் மேல் வினைகள் சேராமல் இருக்கும் என்றும் ஏழாவது பாடலில் அட்டமா சித்திகள் பெறுவார்கள் என்றும் எட்டாவது பாடலில் வினைகள் துன்பங்களைத் தாராது என்றும் ஒன்பதாவது பாடலில் தீய வினைகள் செயலற்று விடும் என்றும் சீர்காழி நகரத்தின் பல்வேறு நாமங்களைச் சொல்லி ஆங்கே உறையும் பெருமானே என்று தொழும் அடியார்கள் பெறுகின்ற பலன்களை குறிப்பிடுகின்றார். பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் சிவபெருமானே அகில உலகங்களுக்கும் நாயகன் என்று நமக்கு உணர்த்தி பதினோராம் பாடலில் அவனது குணங்களைப் புகழ்ந்து போற்றுமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். பன்னிரண்டாவது பாடல் இந்த பதிகத்தினை ஓதுவோர் அடையும் பயனை குறிப்பிடும் பாடலாக அமைந்துள்ளது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/29/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-12-3117529.html
3117528 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, March 28, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    விச்சை ஒன்றிலாச் சமணர் சாக்கியப் பிச்சர் தங்களை கரிசு அறுத்தவன்
    கொச்சை மாநகரக்கு அன்பு செய்பவர் குணங்கள் கூறுமினே
  

விளக்கம்:

விச்சை=வித்தை, ஞானம்; பிச்சர்=பித்தர்; கரிசு=குற்றம். கொச்சைவயம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ச், பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது. இறைவனை மீதும் அவன் உறையும் தலத்தின் மீதும் அன்பு கொண்டு  போற்றி புகழ்வது நல்ல குணங்களில் ஒன்று என்பதால் அந்த குணத்தினை குறிப்பிட்டு சொல்லுமாறு சம்பந்தர் இங்கே வலியுறுத்துகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது ஔவையார் அருளிய மூதுரை பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பாடலில் நல்லாரின் குணங்களை கூறுவதும் நன்றே என்று ஔவை பிராட்டி கூறுகின்றார்.

    நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலம் மிக்க
    நல்லார் சொல் கேட்பதுவும் நன்றே -- நல்லார்
    குணங்கள் உரைப்பதுவும் நன்றே அவரோடு
    இணங்கி இருப்பதுவும் நன்றே
 
 
பொழிப்புரை:  

உண்மையான மெய்ப்பொருளை உணர்த்தும் ஞானம் சிறிதும் இல்லாத சமணர்கள் பித்தர்களாகிய புத்தர்களின் குற்றம் உடைய சொற்களை பொருட்படுத்தாது நீக்கும் சிவபெருமான் கொச்சை நகர் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அந்த நகரத்தின் மீது அன்பு கொண்டு போற்றும் நல்ல குணத்தினை போற்றுவீர்களாக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/28/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-11-3117528.html
3117527 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, March 27, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    ஆழி அங்கையில் கொண்ட மால் அயன் அறிவொணாததோர் வடிவு
            கொண்டவன்
    காழி மாநகரக் கடவுள் நாமமே கற்றல் நல் தவமே

 
விளக்கம்:

ஆழி=சக்கரப்படை; அங்கை=அழகிய கை; இந்த பாடலில் பெருமானின் திருநாமங்களைக் கற்றல் தவமாக சம்பந்தரால் கருதப் படுகின்றது. இந்த கருத்தை பின்பற்றியே பின்னாளில் அபிராமிபட்டரும் கற்பது உன்னாமம் என்று பாடினார் போலும். காழி என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ழி, பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக் வருகின்றது.  தேவாரப் பாடல்கள் பாடுவதும், தேவாரப் பாடல்கள் பாடும் அடியார்களைப் போற்றுவதும், பெருமானை வழிபடுதலும் அவனது திருநாமங்களைச் சொல்வதும், அவனது புகழினைப் பாடி ஆடுதலும், தவமாக திருமுறை ஆசிரியர்களால் கருதப் படுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

திருவண்ணாமலை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப்பாடலில் (1.10.11) ஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடலகளைப் பாடும் அடியார்களின் திருவடிகளை போற்றுவதே தவம் என்று சொல்லப் படுகின்றது. அடியார்கள் கொம்பு வாத்தியத்தை முழக்குவதைக் கேட்கும் குயில்கள் கூவும் சீர்காழி என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    வெம்புந்திய கதிரோன் ஒளி விலகும் விரி சாரல் 
    அம்புந்திய எயில் எய்தவன் அண்ணாமலை அதனை 
    கொம்பு உந்துவ குயில் ஆலுவ குளிர் காழியுள் ஞான
    சம்பந்தன தமிழ் வல்லவர் அடி பேணுதல் தவமே

புளமங்கை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப்பாடலிலும் (1.16.11) சந்தங்கள் பொருந்திய ஞானசம்பந்தரின் பாடல்களை சொல்லி ஆடுதல் தவம் என்று கூறப்படுகின்றது.

பொந்து=மரப் பொந்து; புளமங்கை தலத்தில் உள்ள திருக்கோயிலின் பெயர் ஆலந்துறை 

    பொந்தின் இடைத் தேன் ஊறிய பொழில் சூழ் புளமங்கை
    அந்தண் புனல் வரு காவிரி ஆலந்துறையானைக்
    கந்தம் மலி கமழ காழியுள் கலை ஞானசம்பந்தன்
    சந்தம் மலி பாடல் சொலி ஆடைத் தவமாமே

பருப்பதம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலிலும் தேவாரப் பாடல்களை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து பெருமானை வழிபடுதல் தவம் என்று சொல்லப் படுகின்றது

    வெண் செநெல் விளை கழனி விழவொலி கழுமலத்தான்
    பண் செலப் பல பாடல் இசை முரல் பருப்பதத்தை
    நன் சொலினால் பரவு ஞானசம்பந்தன் நல்ல
    ஒண்சொலின் இவை மாலை உருவெணத் தவமாமே 

வெங்குரு (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களின் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (3.94.5) ஞானசம்பந்தர் பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றும் அடியார்கள் தவத்தின் பயனை பெறுகின்றனர் என்று கூறுகின்றார். மிக்கவர்=பெருமான் பால் அன்பு மிக்க அடியார்கள்; மேவிய=பொருந்தி வீற்றிருக்கும்; அக்கு=பாசி மணிமாலை; தக்கவர்=தகுதி பெற்ற அடியார்கள்.  

    மிக்கவர் தொழுதெழு வெங்குரு மேவிய 
    அக்கினொடு அரவு அசைத்தீரே
    அக்கினொடு அரவு அசைத்தீர் உமது அடியிணை
    தக்கவர் உறுவது தவமே 

சிறுகுடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (3.97.6) சம்பந்தர் பெருமானை வாழ்த்தும் அடியார்கள் அச்சமில்லாதவர்களாகவும், நலம் மிக்கவர்களாகவும், தவப்பேறு உடையவர்களாகவும் இருப்பார்கள் என்று கூறுகின்றார்.

    செங்கயல் புனல் அணி சிறுகுடி மேவிய
    மங்கையை இடம் உடையீரே
    மங்கையை இடம் உடையீர் உமை வாழ்த்துவார்
    சங்கை அது இலர் நலர் தவமே

நறையூர் சித்தீச்சரம் தலத்தில் இறைவனை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு தவமாகும் என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (1.29.10) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. உலகத்தவரை நோக்கி கூறும் அறிவுரையாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது. உலகத்தவரே நீங்கள் உய்வினை அடையவேண்டும் என்று விரும்பினால் பெருமானை வழிபடுவதன் மூலம் தவத்தின் பயனைப் பெற்று உய்வினை அடைவீர்களாக என்று கூறுகின்றார். புத்தர் மற்றும் சமணர் ஆகிய வேற்று மதத்தவர்களின் சொற்களைக் கேட்பதால் வாழ்வினில் உய்வினை அடைய முடியாது என்ற செய்தியும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. கழறும்=சொல்லும்

    மெய்யின் மாசர் விரி நுண் துகிலார்
    கையில் உண்டு கழறும் உரை கொள்ளேல் 
    உய்ய வேண்டில் இறைவன் நறையூரில் 
    செய்யும் சித்தீச்சரமே தவமாமே

   
இறைவனின் திருநாமத்தை சொல்வதே தவம் என்று சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் (1.102.8) ஒன்றில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். சலம்=கங்கை நதி; கடலலைகளால் தள்ளப்பட்டு மரக்கலங்கள் கரை வந்து சேரும் சீர்காழி நகரமென்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.

    உலம் கொள் சங்கத்தார் கலி ஓதத்து உதையுண்டு
    கலங்கள் வந்து கார்வயல் ஏறும் கலிக்காழி
    இலங்கை மன்னன் தன்னை இடர் கண்டு அருள் செய்த
    சலம் கொள் சென்னி மன்னா என்னத் தவமாமே 
 

பொழிப்புரை: 

சக்கரப் படையினைத் தனது அழகிய கையில் கொண்டுள்ள திருமாலும் பிரமனும் தனது அடியையும் முடியையும் அறியமுடியாத வண்ணம் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக அவர்களின் எதிரே தோன்றியவன் சிவபெருமான். சீர்காழி நகரில் உறையும் பெருமானின் திருநாமத்தைக் கற்றுக்கொள்வதே நல்ல தவமாகும். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/27/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-10-3117527.html
3117525 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, March 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    பண்பு சேர் இலங்கைக்கு நாதன் நன் முடிகள் பத்தையும் கெட நெரித்தவன்
    சண்பை ஆதியைத் தொழும் அவர்களைச் சாதியா வினையே

விளக்கம்:

பண்பு=பெருமை; சண்பை என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ண், பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது  

பொழிப்புரை: 

பெருமைகள் பல உடைய இலங்கைத் தீவுக்கு அரசனாகிய இராவணனின் முடிகள் பத்தையும் நெரித்த பெருமான் சண்பை என்று அழைக்கப்படும் நகரத்தில் உறைகின்றான். அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாகத் திகழும் இறைவனைத் தொழும் அடியார்களச் சார்ந்துள்ள தீய வினைகள் செயலற்று வலிமை இழந்து காணப்படும். எனவே அத்தகைய வினைகளால் அவர்களுக்கு தன்பம் ஏதும் ஏற்படாது. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/26/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-9-3117525.html
3117524 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, March 25, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    உறவுமாகி அற்றவர்களுக்கு மாநெதி  கொடுத்து நீள்புவி இலங்கு சீர்ப்
    புறவ மாநகர்க்கு இறைவனே எனத் தெறகிலா வினையே

விளக்கம்:

அற்றவர்கள்=வறுமையில் வாடுவோர்; நெதி=நிதி,செல்வம்; புறவம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ற. இந்த எழுத்து பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் உணரலாம். பொதுவாக வறுமையில் வாடும் மனிதர்களை விட்டு அவரது உறவினர்கள் பிரிந்து விடுவதையே நாம் உலகில் காண்கின்றோம். ஆனால் பண்டைய நாளில் வாழ்ந்த வந்த மனிதர்கள், அத்தகைய வறியோரை தங்களது உறவினராக பாவித்து அவர்களுக்கு செல்வம் அளித்து உதவுவார்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். அத்தகைய ஈகைக் குணம் உடையோர் பெருமானின் அருள் பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்தும் பாடல் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. இந்த பாடல் திருவையாறு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (4.38.10) கடைப் பாடல். .

    இரப்பவர்க்கு ஈய வைத்தார் ஈபவர்க்கு அருளும் வைத்தார்
    கரப்பவர் தங்கட்கெல்லாம் கடு நரகங்கள் வைத்தார்
    பரப்பு நீர் கங்கை தன்னைப் படர்சடைப் பாகம் வைத்தார்
    அரக்கனுக்கு அருளும் வைத்தார் ஐயன் ஐயாறனாரே

இந்த பாடலில் பொருள் இல்லாமல் இருப்பவர்களுக்கு கொடை கொடுத்து உதவும் செல்வர்களுக்கு பொருளும் கொடுத்து அவர்களுக்கு வறியவர்க்கு அருளும் குணமும் வைத்தவர் இறைவன் என்று அப்பர் நயமாக கூறுவதை காணலாம். இரந்தவர்க்கு கொடுத்து உதவாது மறைத்து வாழ்பவர்க்கு நரகம் என்ற ஒன்றினை இறைவன் வைத்துள்ளான் என்று கூறி செல்வர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுவதையும் இந்த பாடலில் நாம் உணரலாம். அடுத்தவர்களுக்கு உதவாமல் செல்வத்தை மறைத்து வைக்கும் லோபிகளுக்கு இறைவன் தண்டனை அளிப்பான் என்பதற்கு கங்கை நதி ஒரு உதாரணம் என்பதால், கங்கை நதியுடன் தொடர்பு கொண்ட நிகழ்ச்சி இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. தங்களிடம் பொருள் இருந்தும், இரப்பவர்களுக்கு உதவாதவர்களை உலகம் உலோபி என்று இகழ்கின்றது. அவ்வாறு இருத்தல் கொடிய செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், காமம் முதலான ஆறு குற்றங்களில் ஒன்றாக உலோபம் கருதப்படுகின்றது. இந்த குற்றத்தை இறைவன் பொறுக்கமாட்டார் என்றும் அதற்கு உரிய தண்டனை அளிப்பார் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

கபில முனிவரை, தங்களது தந்தை சகரன் செய்யவிருந்த அசுவமேத யாகத்து குதிரையைத் திருடியவன் என்று தவறாக கருதி, அவர் மீது பாய்ந்த சகரனின் புத்திரர்கள் அனைவரும் தியானத்திலிருந்து விழித்த கபிலரின் கண் பார்வையால் சாம்பலாக எரிந்தனர். தனது நீரினில் அந்த சாம்பலைக் கரைத்து, அவர்களுக்கு நற்கதி வழங்கும் தன்மை கங்கை நதிக்கு இருந்ததால் தான், பகீரதன் கங்கை நதியை பூவுலகத்திற்கு, தவம் செய்து வரவழைக்க முயற்சி செய்தான். ஆனால் அவ்வாறு உதவ மறுத்த கங்கை நதிக்கு பாடம் கற்பிக்கும் வகையில், வேகமாக இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் இறைவன் சிறை வைத்த நிகழ்ச்சி இங்கே நயமாக உணர்த்தப் படுகின்றது. தன்னில் நீராடுபவர்களுக்கு, அவர்களின் பாவத்தை போக்கும் புனித தன்மை படைத்தது கங்கை நதி. அதனால் தான், கபில முனிவரின் சாபத்தால் சாம்பலாக மாறிய சகர மன்னனின் புதல்வர்களை உய்விக்க வேண்டி, பகீரதன் கங்கை நதியை பூவுலகிற்கு கொண்டு வர முயன்றான். ஆனால் அப்போது, கங்கை நதிக்கு விருப்பம் இல்லாத நிலை இருந்தது, அதனால் தான், தான் கீழே இறங்கி வரும்போது தன்னைத் தாங்கும் வல்லமை படைத்தவர் வேண்டும் என்று சாக்கு கூறியபோது, கங்கையை தனது சடையில் தாங்கி சிறை செய்து கங்கை நதிக்கு தண்டனை அளித்து, அனைவருக்கும் அருள வேண்டும் என்று கங்கை நதிக்கு உணர்த்தியவர் அல்லவா சிவபெருமான். 

கச்சி மேற்றளி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (4.43.5), அப்பர் பிரான் கொடையாளர்களின் செல்வமாக இருப்பவன் சிவபெருமான் என்று கூறுகின்றார். தானவர்=தானம் அளிப்பவர், கொடையாளிகள்; கொடையாளிகளுக்கு, அவர்கள் அடுத்தவர்களுக்கு உதவும் வண்ணம், அவர்களுக்கு செல்வம் தந்து அருளுபவர் பெருமான் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பொருள் இல்லாதவர்களுக்கு பொருள் உள்ளவர்கள் கொடுத்து உதவ வேண்டும். அவ்வாறு ஈந்து உதவுவார்களை உலகம் புகழ்கின்றது.

    ஊனவர் உயிரினோடும் உலகங்கள் ஊழியாகித்
    தானவர் தனமுமாகி தனஞ்சயோனோடு எதிர்ந்த
    கானவர் காளகண்டர் காஞ்சி மாநகர் தன்னுள்ளால்
    ஏனம் அக்கோடு பூண்டார் இலங்கு மேற்றளியானாரே

வறுமையினால் இரந்து வாழும் உயிர்களுக்கு, அவர்களது தேவையை பூர்த்தி செய்யும் வண்ணம் உதவிகள் கிடைப்பதற்கும், அத்தகையோருக்கு உதவும் வண்ணம் கருணை உள்ளத்தை பொருள் படைத்தோரிடமும் வைத்தவர் பெருமான் ஆவார். அவ்வாறு ஈயாமல் உலோபிகளாக இருக்கும் உயிர்கள் மறுமையில் தகுந்த தண்டனைகள் பெற்று வருந்தும் வண்ணம் கொடிய நரகங்களையும் படைத்தவர் பெருமான் ஆவார். பகீரதனுக்கு உதவி செய்வதற்கு தயக்கம் காட்டி, மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கிய கங்கை நங்கையை தனது சடையில் அடைத்து வைத்து, அடுத்தவருக்கு உதவும் எண்ணம் இருக்க வேண்டும் என்று உணர்த்திய பெருமான், கயிலை மலையினை பேர்க்கத் துணிந்த அரக்கனுக்கு   அருள் புரிந்தவர் ஆவார். இத்தகைய பண்புகளை உடைய பெருமான் திருவையாறு தலத்தில் ஐயாறனாக உறைகின்றார் என்பதே மேற்கண்ட திருவையாறு பதிகத்தின் திரண்ட பொழிப்புரையாகும். 

பொழிப்புரை: 

பொருள் இல்லாது வறுமையில் வாடும் மனிதர்களைத் தங்களது உறவினராக மதித்து, அவர்களுக்கு நிறைய செல்வத்தை அளித்து உதவும் கொடையாளிகள், இந்த நீண்ட உலகத்தில் புகழுடன் விளங்குகின்ற புறவம் என்று அழைக்கப்படும் நகரில் உறையும் இறைவனே என்று பெருமானை போற்றி வழிபட, அவர்களது வினைகள் அவர்களுக்கு துன்பம் ஏதும் செய்யாதவாறு இறைவன் அருள் புரிகின்றான்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/25/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-8-3117524.html
3117522 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, March 24, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    சுரபுரத்தினைத் துயர் செய் தாரகன் துஞ்ச வெஞ்சினக் காளியை தரும்
    சிரபுரத்து உளான் என வல்லவர் சித்தி பெற்றவரே

விளக்கம்:

சுரர்=தேவர்கள்; சுரபுரம்=தேவர் உலகம்; தாருகன் என்றால் அரக்கன் என்று ஒரு பொருள் உள்ளது. இங்கே மகிடாசுரனை குறிக்கும். துஞ்ச=இறந்துபட; சிரபுரம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ர. இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது.  

தாருகனைக் கொல்வதற்காக காளியை படைத்ததும், அதன் பின்னர் காளிக்கு ஏற்பட்ட கோபத்தை அடக்கும் வண்ணம் நடனமாடியதும் பல திருமுறைப் பாடல்களில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். இந்த நிகழ்ச்சி மச்ச புராணத்தில் காணப்படுவது. தாரகன் எனப்படும் மகிடனின் கொடுமை தாளாமல் தேவர்கள் வருந்தி சிவபிரானிடம் முறையிட்ட போது, பார்வதி தேவியின் அம்சமாகிய காளியை, தாரகனைக் கொல்வதற்காக விடுத்த செய்தி காளத்தி தலத்தின் மீது சம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் (3.110) மூன்றாவது பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது. பல வகையான பழங்களை உண்ட களிப்பில் குரங்குகள் கூட்டமாக மலை அதிரும் வகையில் விளையாடும் காட்சி இங்கே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

    வல்லை வருகாளியை வகுத்து வலியாகி மிகு தாரகனை நீ
    கொல் என விடுத்து அருள் புரிந்த சிவன் மேவு மலை கூறி வினவில்
    பல்பல இருங்கனி பருங்கி மிக உண்டு அவை நெருங்கி இனமாய்க்
    கல் அதிர நின்று கருமந்தி விளையாடு காளத்தி மலையே 

தாரகனைக் கொன்ற காளியம்மையின் கோபம் தணியாத நிலையில், ஆவேச நடனம் ஆடி வந்த காளியை நடனத்தில் வென்ற நிகழ்ச்சி மிகவும் விரிவாக கழுமலம் பதிகத்தின் (1.126) ஐந்தாவது பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தாரகனை வெட்டி வீழ்த்திய காளி ஊழித்தீ பொங்கி வருவது போன்று கோபத்துடன் உலகில் உள்ள உயிர்களை எல்லாம் அழிக்க வந்தவள் போல் ஆவேச நடனம் ஆடி வந்த செய்தியும். உலகத்து துயர்களைக் களையும் பொருட்டு சிவபெருமான் நடனம் ஆடி காளியைத் தோல்வியுறச் செய்து பின்னர் காளியின் கோபத்தைத் தணித்ததும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. சீறார்=சீறி வந்த தாரகன், வீறு= தனித்து இருத்தல், சொக்கத்தே=சொக்கம் என்ற நடனம், செங்கதம்=சிவந்த கோபம், கைக்க=வெறுக்க, ஏயாமே=பொருந்தாதபடி, பேர் யுக்கம்=பெரிய ஊழித் தீ.

    திக்கில் தேவு அற்று அற்றே திகழ்ந்திலங்கு மண்டலச் சீறார் வீறார்
           போரார் தாரகன் அவன் உடல் எதிரே
    புக்கிட்டே வெட்டிட்டே புகைந்து எழுந்த சண்டத்தீ போலே பூ நீர்
           தீ கான் மீப்புணர் தரும் உயிர்கள் திறம் 
 சொக்கத்தே நிர்த்தத்தே தொடர்ந்த மங்கை செங்கதத்தோடு
           ஏயாமே மாலோகத்  துயர் களைபவனது இடம் 
    கைக்க பேர் யுக்கத்தே கனன்றும் மிண்டு தண்டலைக் காடே ஓடா
           ஊரே சேர்  கழுமல வளநகரே

மணிவாசகரும் தனது திருச் சாழல் பதிகத்தில், காளியுடன் நடம் புரிந்து அன்று சிவபெருமான் காளியை வென்றிராவிட்டால், உலகம் முழுவதும் காளியின் கோபத்திற்கு இரையாக மாறியிருக்கும் என்று குறிப்பிடுவது இங்கே நினைவு கூரத்தக்கது. தண்பணை=நீர் வளம் நிறைந்ததால் குளிர்ந்து காணப்படும் வயல்கள்

    தேன் புக்கு தண்பணை சூழ் தில்லைச் சிற்றம்பலவன்
    தான் புக்கு நட்டம் பயிலும் அது என்னேடீ
    தான் புக்கு நட்டம் பயின்றிலனேல் தரணி எல்லாம்
    ஊன் புக்க வேற்காளிக்கு ஊட்டாம் காண் சாழலோ

அப்பர் பிரானும் குரங்காடுதுரையின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (5.63) ஒரு பாடலில் தாரகனின் உயிரை உண்ட காளியின் கோபத்தையும் முயலகனின் கோபத்தையும் தணித்த சிவபிரான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். மாத்தன்=பொன்னினும் உயர்ந்த மாற்று போன்றவன், மறை ஓத்தன்=மறைகளை ஓதுபவன், போத்தன் தானவன்=வீரத்துடன் வந்த அரக்கன்  முயலகன்,  

    மாத்தன் தான் மறையார் முறையான் மறை
    ஓத்தன் தாரகன் உயிர் உண்ட பெண்
    போத்தன் தானவன் பொங்கு சினம் தணி
    கூத்தன் தான் குரங்காடு துறையனே

இந்த நிகழ்ச்சி பருவரை சுற்றி என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலிலும் (4.14.4) அப்பர் பிரானால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. நெடுவேலை=நெடிய, பரந்த கடல், சூடிய கையர்=தொழுத கையர், நெடிது உயர்ந்த ஆகாயம், நிலவுலகம், கடல், மலைகள், மற்றுமுள்ள ஏழுலகங்கள் அனைத்தும் வருந்துமாறு தாரகன் துன்புறுத்த, அதனால் வருந்திய தேவர்கள் சிவபிரானை அணுகி, தங்களது கைகளைத் தலை மேல் குவித்து அவரைத் தொழுது வேண்டினார்கள்: அதனால் மனம் மகிழ்ந்த சிவபிரான், பார்வதி தேவியின் அம்சமாகிய காளிக்கு வேண்டிய வல்லமை அளித்து தருகனைக் கொல்லுமாறு  பணித்தார்: மிகுந்த வல்லமையுடன் காளி வருவதைக் கண்டு, தனது இறுதிநாள் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்த தாரகன் தப்பி ஓட முயற்சி செய்த போது, அவனைத் துரத்திக் கொன்ற பின்னும் தனது கோபம் தணியாமல் காளியம்மை இருந்த போது, போட்டி நடனம் ஆடி அவளது கோபத்தைத் தணித்த சிவபெருமானின் திருப்பாதங்கள் நமக்கு ஒப்பற்ற அடைக்கலமாகும் என்பதே இந்த பாடலின் பொழிப்புரை ஆகும்.

    நீடுயர் விண்ணும் மண்ணும் நெடு வேலை குன்றொடு உலகு
            ஏழும் எங்கும் நலியச்
    சூடிய கையராகி இமையோர் கணங்கள் துதியோதி நின்று தொழலும்
    ஓடிய தாரகன் தன் உடலம் பிளந்தும் ஒழியாத கோபம் ஒழிய
    ஆடிய மாநடத்து எம் அனலாடி பாதம் அவையாம் நமக்கொர் சரணே

  
பொழிப்புரை: 

தேவருலகத்தினை துன்புறுத்திய அரக்கர்களின் தலைவனாகிய மகிடாசுரன் மடிந்து வீழும் வண்ணம் வல்லமையும் கோபமும் கொண்ட காளியை, அம்பிகையின் அம்சமாக தோற்றுவித்த சிவபெருமானை, சிரபுரம் என்று அழைக்கப்படும் நகரில் உறைபவனே என்று அழைத்து வணங்கும் அடியார்கள் அட்டமாசித்திகள் அனைத்தும் பெறுவார்கள்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/24/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-7-3117522.html
3117519 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, March 23, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    ஏந்தரா எதிர் வாய்ந்த நுண்ணிடைப் பூந்தண் ஓதியாள் சேர்ந்த பங்கினன்
    பூந்தராய் தொழு மாந்தர் மேனி மேல் சேர்ந்திரா வினையே

விளக்கம்:

ஓதி=கூந்தல்; ஓதியாள்=கூந்தலை உடைய உமை நங்கை; ஏந்து=படம் விரிக்கும்; பூந்தராய் என்ற எழுத்தின் இரண்டாவது எழுத்து ந். இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது. மேலும் பல சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை காணலாம். 

பொழிப்புரை: 

படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பின் படத்தினை ஒத்த மார்பகங்கள் மற்றும் நுண்ணிய இடையினை உடையவளும், பூக்கள் அணியப் பெற்று குளிர்ந்து காணப்படும் கூந்தலை உடையவளும் ஆகிய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ள சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் பூந்தராய் திருத்தலத்தை தொழும் மாந்தர்களின் மேல் கெடுதியை ஏற்படுத்தும் தீய வினைகள் நில்லாமல் விலகிவிடும். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/23/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-6-3117519.html
3117517 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல்  5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, March 22, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    காணி ஒண் பொருள் கற்றவர்க்கு ஈகை உடைமையோர் அவர் காதல்                     செய்யும் நல்
    தோணி வண்புரத்து ஆணி என்பவர் தூமதியினரே

விளக்கம்:

காணி=நிலம்; ஒண்பொருள்=சிறந்த வழியில் ஈட்டிய செல்வம்; வண்புரம்=வளமை மிகுந்த நகரம்; தூமதி=தூய்மையான சிவஞானம். தோணிபுரம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ணி. இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது.  

பொழிப்புரை: 

நிலங்களையும் சிறந்த வழியில் ஈட்டிய பொருட்களையும் கற்றவர்களுக்கு கொடையாக கொடுத்து உதவும் நல்ல மனம் உடைய மனிதர்கள் விரும்பி வாழ்கின்றதும், அடியார்களுக்கு பல வகையிலும் நன்மை புரிவதும் ஆகிய வளமை மிகுந்த தோணிபுரத்தில் வீற்றிருப்பவன் சிவபெருமான்; அந்த பெருமானை மாற்றுரைக்கும் ஆணிப் பொன் போன்று உயர்ந்த அரிய பொருள் என்று சொல்லித் தொழும் அடியார்கள் தூய்மையான சிவஞானம் உடையவர்கள் அவார்கள்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/22/124-வரமதே-கொளா---பாடல்--5-3117517.html
3117516 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, March 21, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4

    துங்க மா கரி பங்கமா அடும் செங்கையான் நிகழ் வெங்குருத் திகழ்
    அங்கணான் அடி தன் கையால் தொழத் தங்குமோ வினையோ

விளக்கம்:

துங்கம்=உயர்ந்த; பங்கமா=துன்பம் அடையும் வண்ணம்; அடும்=கொலைத் தொழில் புரியும்; நிகழ்=பொருந்திய; அங்கணான்=அழகிய கண்களை உடையவன்; கண்களின் பார்வைக்கு அழகு சேர்ப்பது கருணையாகும். எனவே அழகியை கண்களை உடையவன் என்று இறைவனை குறிப்பிட்டு, அவனது கருணைத் தன்மையை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. இந்த பாடலில் வரும் வெங்குரு என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ங். இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது. இரண்டு கைகளையும் ஒன்று சேர்த்து இறைவனைத் தொழுவதன் சிறப்பு இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது நமது கரங்களை குவித்து தொழுதால், இறைவனது உள்ளம் குளிர அவன் நமக்கு அருள் புரிகின்றான் என்று உணர்த்தும் முகமாக கரம் குவிவார் உள்மகிழும் கோன் கழல்கள் வெல்க என்று சிவபுராணத்தில் மணிவாசகர் கூறுகின்றார். அங்கமாலை பதிகத்தின் பாடலில் (4.9.7) அப்பர் பிரான் கூறுவதும் நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. கைகளே, படம் எடுக்கும் பாம்பினைத் தனது இடுப்பில் கச்சையாக இறுகக் கட்டிய பிரானை. நறுமணம் கமழும் சிறந்த மலர்களைத் தூவி, கைகளைக் கூப்பித் தொழுவீர்களாக. என்று தனது கைகளுக்கு அறிவுரை கூறும் வண்ணமாக அமைந்துள்ள பாடல் இது.     

    கைகாள் கூப்பித் தொழீர் - கடி
    மாமலர் தூவி நின்று
    பைவாய் பாம்பு அரை ஆர்த்த பரமனைக்
    கைகாள் கூப்பித் தொழீர்

பொழிப்புரை: 

உயர்ந்ததும் பெரியதும் ஆகிய ஆண் யானை, தாருகவனத்து முனிவர்களால் ஏவிவிடப்பட்டு தன்னை நோக்கி தாக்க வந்த போது, அந்த யானை துன்பமடையும் வண்ணம் அதன் தோலை உரித்து கொலை செய்த சிவந்த கைகளை உடையவனும், புகழுடன் திகழும் வெங்குரு என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் பொருந்தி உறைபவனும் அழகிய கண்களை உடையவனும் ஆகிய சிவபெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தங்களது கையினால் தொழும் அடியார்களின் மேல் படர்ந்துள்ள வினைகள் அங்கே தங்காது அவர்களை விட்டு நீங்கிவிடும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/21/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-4-3117516.html
3117515 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, March 20, 2019 03:14 PM +0530
பாடல் 3:

   அகலமார் தரைப் புகலு நான்மறைக்கு இகலியோர்கள் வாழ் புகலி மாநகர்ப்
    பகல் செய்வோன் எதிர்ச் சகலசேகரன் அகில நாயகனே
 

விளக்கம்:

இகலி=மாறுபட்டு; இகலியோர்=எதிராளியுடன் மாறுபட்டு வாதம் செய்து வெல்லும் தன்மை வாய்ந்த சான்றோர்கள்; தரை=பூமி; பகல் செய்வான்=வெளிச்சம் அளித்து பகலாக மாற்றும் சூரியன்; திவாகரன் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் பொருளினை உணர்த்தும் தமிழ்ச்சொல். திவா=பகல்; கரன்=செய்பவன்; சூரியன் எதிர்=சூரியனுக்கு எதிராக இரவில் ஒளிதரும் சந்திரன்; சகலன்= கலைகளை உடையவன்; சேகரன்=முடியில் அணிந்த பெருமான்; புகலும்=சிறப்பித்து சொல்லப்படும். புகலி என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து க. இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது.

பொழிப்புரை:

விரிந்த இந்த உலகிலுள்ளவர்களால் சிறப்பித்து பேசப்படும் நான்கு வேதங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்று, எதிராளிகளுடன் மாறுபட்டு சிறந்த முறையில் வாதம் செய்து வெற்றி கொள்ளும் மறையோர்கள் வாழும் புகலி மாநகரில் பொருந்தி உறைபவனும், வெளிச்சத்தை அளித்து பகல் நேரப் பொழுதினை அறிவிக்கும் சூரியனின் நேர் மாறாக இரவு நேரத்தில் ஒளிவீசும் சந்திரனை, பல கலைகள் உடையவனைத் தனது சடையில் அணிந்துள்ளவனும் ஆகிய  சிவபெருமானே, உலகத்திற்கு நாயகனாகத் திகழ்கின்றான்.  

  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/20/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-3-3117515.html
3117511 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, March 20, 2019 03:06 PM +0530
பின்னணி:

நான்காவது தலையாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் பல நாட்கள் சீர்காழி தலத்தில் தங்கியிருந்து, வித்தியாசமான பல பதிகங்கள் பாடினார். அப்போது அவர் பாடிய பதிகங்களில் பல தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன. அத்தகைய பதிகங்களில் சிலவற்றை  மொழிமாற்றுப் பதிகம் (1.117) மாலை மாற்றுப் பதிகம் (3.117) வழிமொழி விராகப் பதிகம் (3.67) ஏகபாதம் (1.127) திருவிருக்குக்குறள் (1.90) திருவெழுகூற்றிருக்கை (1.128) ஆகியவற்றை சிந்தித்த நாம் இப்போது ஈரடி என்ற வகையில் அமைந்துள்ள இந்த திருப்பதிகத்தை சிந்திப்போம். அதற்கு முன்னர் இந்த வகைப் பதிகத்தை குறிப்பிடும் சேக்கிழாரின் பெரியபுராணப் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

மேற்கண்ட பெரியபுராணப் பாடலில் ஈரடி என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். பொதுவாக தேவாரத் திருப்பதிகங்கள் நான்கு அடிகள் கொண்டவையாக அமைந்துள்ளன. இதற்கு விதிவிலக்காக நான்கு பதிகங்கள் இரண்டடிகள் கொண்டு உள்ளன. அத்தகைய ஒரு பதிகம் தான் மாலைமாற்று என்று அழைக்கப்படும் (3.117) பதிகமாகும். மற்றைய மூன்று பதிகங்களும் (3.110, 111 & 112) பழம்பஞ்சுரம் பண்ணில் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இந்த பதிகங்கள் முறையே சீர்காழி, திருவீழிமிழலை மற்றும் பல்லவனீச்சரம் ஆகிய தலங்கள் மீது அருளப்பட்டுள்ள பதிகங்கள் ஆகும். இந்த மூன்று பதிகங்களில் சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட இந்த ஒரு பதிகம் தான் பன்னிரண்டு பாடல்களை கொண்டதாக விளங்குகின்றது. மற்ற மிறைக்கவிகளைப் போன்று இந்த பதிகத்திலும் சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களும் உணர்த்தப் படுகின்றன. மேலும் பெரும்பாலான சம்பந்தர் பதிகங்களில் இடம் பெறும் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம், சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பு மற்றும் பதிகம் ஓதுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்கள் ஆகியவையும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் மற்றொரு சிறப்பினையும் காணலாம், ஒவ்வொரு பாடலிலும் வரும் தலத்து பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ஒவ்வொரு அடியிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். இந்த தன்மையை நாம் அந்தந்த பாடல்களில் விளக்கத்தில் காணலாம். மேலும் அந்தந்த பாடலின் பல சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதையும் நாம் உணரலாம்.        

பாடல் 1:

    வரமதே கொளா உரம் அதே செயும் புரம் எரித்தவன் பிரம நற்புரத்து
    அரன் நாமமே பரவுவார்கள் சீர் விரவு நீள் புவியே

விளக்கம்:

கொளா=கொள்ளாமல்; உரம்=வலிமை; கடுமையான தவம் செய்து பெற்ற வரங்களை அடுத்தவர்களின் நலனுக்காக பயன்படுத்துவது சான்றோர்களின் செய்கை. ஆனால் திரிபுரத்து அர்க்கர்களோ தாங்கள் பெற்ற வரங்களைத் தங்களது வலிமையை அதிகரித்துக் கொள்ளவும், அவ்வாறு பெற்ற வலிமை கொண்டு அடுத்தவருக்கு துன்பம் இழைத்து மகிழவும் பயன்படுத்தினார்கள். அத்தகையோர் முடிவில் அழிவினையே அடைவார்கள் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, முப்புரத்தவர்களின் கோட்டைகள் எரிக்கப்பட்டதாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பரவுதல்=புகழுதல்; விரவுதல்=கலத்தல்; நீள்புவி= அகன்ற உலகம். பிரமபுரம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ர. இந்த எழுத்து இந்த பாடலின் இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். மேலும் பல சீர்களில் இந்த எழுத்து இரண்டாவதாக வருகின்றது. இந்த பாடல் பிரமநற்புரம் என்று வருகின்றது. அதனை நற் பிரமபுரம் என்று மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். அடியார்களுக்கு பல நன்மைகள் புரியும் தலம் என்பது இந்த தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.  
.   
பொழிப்புரை:

கடுமையான தவங்கள் இருந்து பெற்ற வரங்களை நல்ல வழியில் பயன்படுத்தி பலருக்கும் நன்மை செய்து மகிழாமல், தாங்கள் பெற்றிருந்த வரங்களை தங்களது வலிமையின் வெளிப்பாடாக காட்டி பலருக்கும் துன்பம் இழைத்த திரிபுரத்து  அரக்கர்களின் வலிமையான மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்து அழித்த பெருமான், பல நன்மைகளை அடியார்களுக்கு அளிக்கும் பிரமபுரம் என்ற தலத்தில் உறைகின்றான். இந்த தலத்தில் உறையும் அரனின் திருநாமத்தைச் சொல்லி அவனைப் புகழும் அடியார்களின் புகழ் இந்த அகன்ற நிலவுலகம் எங்கும் பரவும்.      

  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/18/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-1-3117511.html
3117512 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 124. வரமதே கொளா - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, March 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    சேணுலா மதில் வேணு மண்ணுளோர் காண மன்றலார் வேணு நற்புரத்து
    தாணுவின் கழல் பேணுகின்றவர்கள் ஆணி ஒத்த்வரே

விளக்கம்:

வேணு=வேண்டும்; மண்ணுளோர்=நிலவுலகத்தில் உள்ள அடியார்கள்; ஆணி=ஆணிப்பொன்; சேண்=தொலைவு, இங்கே தொலைவில் உள்ள ஆகாயம்; சேணுலா=ஆகாயத்தை அளாவும் வண்ணம் உயர்ந்த மதில்கள்; மன்றல்=நறுமணம்; ஆர்=பொருந்திய;; வேணு=மூங்கில் ஏணி இந்திரன் உள்ளிட்ட பல தேவர்கள் சூரபதுமனுக்கு அஞ்சியவர்களாக இங்கே வந்து புகலிடம் அடைந்ததை உணர்த்தும் வண்ணம், பூவுலகத்தவர் காண தேவர்கள் இறங்கி வர உதவிய மூங்கில் ஏணி போன்று உயர்ந்த மதில்கள் கொண்ட நகரம் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தாணு=நிலையாக உயர்ந்து நிற்கும் கம்பம்; அடியார்கள் பற்றுக் கொள்வதற்கு உதவியாக என்றும் அழியாது உயர்ந்து நிற்கும் சிவபெருமான்; பெண்கள் ஆண்களைச் சார்ந்து இருப்பதை கொடி கொம்பினைத் தழுவி நிற்பது போல் என்று கூறுவார்கள். அனைத்து உயிர்களையும் பெண்ணாக பாவித்து, நமக்கு தலைவனாக விளங்குகின்ற பெருமான் நிலையான கம்பம் போன்று நாம் பற்றிக் கொள்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கும் நிலை தாணு என்ற திருநாமம் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. தாணு என்ற சொல்லுக்கு உலகினைத் தூண் போன்று தாங்கும் பெருமான் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். வேணுபுரம் என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ணு. இந்த எழுத்து இரண்டு அடிகளிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருகின்றது. பொற்கொல்லர்கள் மாற்று காண்பதற்கு உதவும் ஆணிபொன் தரத்தில் மிகவும் உயர்ந்தது மேலும் மிகவும் அரியது. அத்தகைய ஆணிப்பொன் போன்று உயர்ந்தவனாகவும் மிகவும் அரியவனாகவும் பெருமான் இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பொழிப்புரை:

வானத்தை அளாவிய உயர்ந்த மதில்கள், நிலவுலகத்தவர் காணும் வண்ணம் விண்ணவர்கள் சீர்காழி வந்து சூரபதுமனுக்கு அஞ்சி மறைந்திருந்து இறைவனை வழிபடும் வண்ணம் உதவிய உயர்ந்த மூங்கில் ஏணிகளைப் போன்று விளங்கிய மதில்களையும் நறுமணம் கமழும் சோலைகளையும் உடையதும் அடியார்களுக்கு பல நன்மைகள் புரிவதும் ஆகிய வேணுபுரம் என்ற அழைக்கப்படும் தலத்தில் உறையும் சிவபெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றும் அடியார்கள், பொன்னின் மாற்றினை அறிய பயன்படும் ஆணிப்பொன் போன்று உயர்ந்தவர்கள் ஆவார்கள்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/19/124-வரமதே-கொளா---பாடல்-2-3117512.html
3112445 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 39--47 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, March 17, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் வரிகள்: 

    ஆறு பதமும் ஐந்து அமர் கல்வியும்
    மறை முதல் நான்கும்
    மூன்று காலமும் தோன்ற நின்றனை
    இருமையின் ஒருமையும் ஒருமையின் பெருமையும்
    மறுவிலா மறையோர்
    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் கட்டுரை
    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் அறியும்
    அனைய தன்மையை ஆதலின் நின்னை
    நினைய வல்லவர் இல்லை நீள் நிலத்தே

விளக்கம்:

மேற்கண்ட வரிகளில் ஆறிலிருந்து இறங்குமுகமாக ஒன்று வரை எண்கள் வருகின்றன. ஆறு பதம் என்ற தொடர், பிரத்தி, பிரத்தியாகாரம், துல்லியம், துல்லியாதீதம், வித்தை அவித்தை ஆகியவற்றை குறிக்கின்றது என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். பதம் என்றால் மந்திரம் என்று பொருள். நமச்சிவாய மந்திரத்தில் உள்ள ஐந்து எழுத்துக்களை பிரணவ எழுத்துடன் சேர்த்து ஆறுபதங்கள் என்றும் கூறுவார்கள். இந்த ஆறு பதங்களாக உள்ளவன் பெருமான் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வேதங்களும் ஆகமங்களும் சிவபெருமானின் ஐந்து முகங்களிலிருந்து எழுந்தவை என்று கூறுவார்கள். உற்ற ஐம்முகங்களால் பணித்து அருளியும் என்று மணிவாசகர் கீர்த்தித் திருவகவலில் கூறுகின்றார். இந்த ஐந்து முகங்களிலிருந்து எழுந்த வேதங்களையும் ஆகமங்களையும் கற்பதை ஐந்தமர் கல்வி என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அந்த கல்வியாக இருப்பவனும் பெருமான் தான். 45ஆம் வரியில் உள்ள கவுணியன் என்ற சொல்லினை கம்+ உணியன் என்று பிரித்து பொருள் காண வேண்டும். கம்=பிரம கபாலம்;         
 
பொழிப்புரை:

ஐந்தெழுத்து மந்திரம் மற்றும் பிரணவ மந்திரங்களில் உள்ள ஆறு மந்திர எழுத்துகளாக உள்ளவனும், தனது ஐந்து முகங்களின் வாயிலாக சொல்லப்பட்ட ஆகமங்களாகவும் இருப்பவனும், நான்கு வேதங்களாக இருப்பவனும், கடந்தகாலம் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகிய மூன்று காலங்களாக தோன்றுபவனும் பெருமானாகிய நீ தான். நீ பல காரணங்களை முன்னிட்டு இரண்டு வேறு வேறு உருவங்களாக, சிவனாகவும் சக்தியாகவும், காட்சி அளித்தாலும் இரண்டு உருவங்களும் ஒரு முழுமுதல் கடவுளாகிய உன்னையே உணர்த்துகின்றது. தனக்கு நேராக எவரும் இல்லாத பெருமையை உடையவனாக ஒப்பற்றவனாக நீ விளங்குகின்றாய். குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாத மறையவர் குடியில் வந்தவனும் கழுமலம் எனப்படும் தலத்தில் பிறந்தவனும் கவுணிய கோத்திரத்தின் வழியில் வந்தவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தர் இயற்றிய இந்த பாடலின் தன்மையை, பெருமையை பிரமகபாலத்தில் பிச்சை ஏற்று உணவு உட்கொள்ளும் பரமன் அறிவான். அத்தகைய பெருமானின் உண்மைத் தன்மையை உள்ளவாறு உணர்த்தும் இந்த பாடலின் பொருளை உணர்ந்து நினைக்கும் வல்லமை படைத்த மாந்தர்கள், மீண்டும் இந்த நிலவுலகினுக்கு வருவதைத் தவிர்த்து பெருமானுடன் முக்தி உலகில் இணைந்து இருப்பார்கள்.

முடிவுரை:

சொற்களால் ஆகிய இரதத்தினில் பெருமானின் பெருமைக்கு உரிய பண்புகளையும் தன்மைகளையும் அமர்த்தி அழகு பார்த்த திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் அருளிய அழகான பதிகம் இது. ஒவ்வொரு படியாக பல படிகளில் பெருமானின் பெருமையை உணர்த்தும் சம்பந்தர், சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். எனவே இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள் பெருமானின் புகழினை பாடுவதால் அடையும் பயனையும், மந்திரச் சொற்களாக விளங்கும் சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும் சொல்வதால் விளையும் பயனையும் பெறுகின்றனர்.

இரதபந்தம் என்ற வகையில் அமைந்தது என்று சொல்லப்படும் இந்த பதிகத்தை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு திருமங்கை ஆழ்வார் குடந்தைப் பெருமாள் மீது ஒரு பாசுரத்தை இயற்றியுள்ளார். அருணகிரிநாதரும் இதனைப் போன்று ஒரு திருப்புகழ் பாடியுள்ளார். இந்த திருப்புகழ் பாடலில் அருணகிரிநாதர், ஞானசம்பந்தர் முருகப் பெருமானின் திருவவதாரம் என்றே கூறுகின்றார். பதினோராம் திருமுறையில் அமைந்துள்ள நக்கீரர் அருளிய ஒரு பதிகமும் இதே முறையில் அமைந்துள்ளது. இவ்வாறு பலரும் ஞானசம்பந்தரைப் பின்பற்றி பாடியதிலிருந்து இந்த அமைப்பு எந்த அளவுக்கு தமிழ் புலவர்களின் உள்ளத்தை கவர்ந்தது என்பதை நாம் உணரலாம். இந்த பதிகத்தை ஓதினால் முக்திநிலை வாய்க்கப் பெறும் என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். அதனை உணர்ந்து நாமும் இந்த பதிகத்தை தினமும் ஓதி முக்தி நிலை அடையும் தகுதியை பெறுவோமாக.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/17/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-39--47-3112445.html
3112444 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 32--38 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, March 16, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் வரிகள்: 

    ஒரு மலை எடுத்த இரு திறல் அரக்கன்
    விறல் கெடுத்து அருளினை புறவம் புரிந்தனை
    முந்நீர்த் துயின்றோன் நான்முகன் அறியாப்
    பண்பொடு நின்றனை சண்பை அமர்ந்தனை
    ஐயுறும் அமணரும் அறுவகைத் தேரரும் 
    ஊழியும் உணராக் காழி அமர்ந்தனை
    எச்சன் ஏழிசையோன் கொச்சையை மெச்சினை 

விளக்கம்:

மேற்கண்ட வரிகளில் ஒன்று முதல் ஏழு வரை உள்ள எண்கள் ஏறு வரிசையில் அமைந்து உள்ளன. ஒரு மலை=ஒப்பற்ற கயிலை மலை; இரு திறல்=மிகவும் அதிகமான வலிமை; விறல்=வெற்றி கொள்ளும் வலிமை; திறல்=வலிமை; முந்நீர்=மழைநீர் ஆற்றுநீர் ஊற்றுநீர் ஆகிய மூவகை நீர்களும் சென்று சேரும் கடல்; ஐயுறும் அமணர்=உறுதியான நிலைப்பாடு ஏதுமின்றி சந்தேகத்துடன் தங்களது கொள்கைக்கு விளக்கம் அளிக்கும் சமணர்கள்; இப்படியும் இருக்கலாம் அப்படியும் இருக்கலாம் என்று இருவகையாக உயிர்களின் அனைத்து தன்மைகளுக்கும் விளக்கம் கூறுவது சமணர்களின் கொள்கையாக அந்நாளில் இருந்தது போலும். அறுவகை=அழியும் வகை; உடல் அழிவதே முக்தி நிலை என்ற கொள்கை உடையவர்கள் புத்தர்கள்; தேரர்=புத்தர்; அறுவகைத் தேரர் என்ற தொடருக்கு ஆறு சுவைகளும் நிறைந்த உணவினை புசிப்பதில் நாட்டம் உடைய புத்தர்கள் என்று சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். எச்சன்=யக்ஞம், யாகம் செய்பவன்; ஏழிசை=மிகுந்த புகழ்; பல வேள்விகளைச் செய்வதால் மிகுந்த புகழ் உடையவனாக விளங்கிய பராசர முனிவர். ஊழி வெள்ளத்தால் சீர்காழி தளம் அழியாமல் நின்ற நிலையை, மிகவும் நயமாக ஊழி உணராமல் நின்றது என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். 

கொச்சையோன் என்ற சொல்லுக்கு, மீனவப் பெண் மச்சகந்தியைப் புணர்ந்ததால், பராசர முனிவரின் உடலிலும் மீன் வாடை வீசத் தொடங்கியது என்றும் அந்த கொச்சையான நாற்றத்தைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு சிவபெருமானை நோக்கி தவம் செய்து, பராசர முனிவர் அந்த நாற்றத்தை நீக்கிக் கொண்டார் என்றும் செவிவழிச் செய்தி நிலவுகின்றது. கொச்சையை மெச்சினை என்ற தொடர் மூலம், கொச்சையான நாற்றம் கொண்டிருந்த பராசர முனிவரின் தவத்தினை மெச்சி, பெருமான் அவருக்கு அருள் புரிந்தார் என்று உணர்த்துவதாக சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். இந்த விளக்கம் தருமபுரம் ஆதீனத்தார் வெளியிட்டுள்ள திருமுறை விளக்கத்திலும் காணப்படுகின்றது,      
 
பொழிப்புரை:

இறைவனின் உறைவிடம் என்பதால் ஒப்பற்ற மலையாக விளங்கும் கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்த, மிகுந்த வல்லமை கொண்டிருந்த அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை, எப்போதும் வெற்றியே கண்டிருந்த அவனது வீரத்தினை, பெருமானே, நீ அடக்கினாய்; புறாவின் வடிவெடுத்து மன்னன் சிபியை சோதனை செய்ததால் மீண்டும் தனது உருவினை அடைய முடியாமல் திகைத்த தீக்கடவுள் தனது உருவத்தினை மீண்டும் பெறும் வண்ணம், பெருமானே நீ தான் அருள் புரிந்தாய்; முந்நீர் என்று அழைக்கப்படும் கடலில் பள்ளி கொள்ளும் திருமாலும் நான்கு முகங்களைக் கொண்டுள்ள பிரமனும், உனது திருவடியையும் திருமுடியையும் அறிய முடியாத வண்ணம் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக நின்றவனே, சண்பை என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் நீ விரும்பி அமர்ந்துள்ளாய்; தங்களது கொள்கைகளில் உறுதியான நிலைப்பாடு ஏதுமின்றி இரண்டு வகையாக விளக்கம் கூறி சந்தேகம் கொண்டவர்களாக விளங்கும் சமணர்களும் உடல் அழியும் நிலையினை (உடல் உலகத் துன்பங்களிலிருந்து விடுபடுகின்றது என்று  கருதி) முக்திநிலை என்று தவறாக கருதும் புத்தர்களும் உன்னை அறிய முடியாமல் திகைத்து நிற்பது போன்று, நீ உறைகின்ற சீர்காழி தலத்தினை ஊழி வெள்ளமும் அறிய முடியாமல் நின்றது. பல வேள்விகளையும் யாகங்களையும் செய்ததால் மிகுந்த புகழுடன் விளங்கிய பராசர முனிவர், மீனவப் பெண் மச்சகந்தியைப் புணர்ந்த தனது கொச்சையான கீழ்மைச் செயலால் விளைந்த பாவத்தை போக்கிக் கொள்ள உதவிய கொச்சைவயம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தினை, பெருமானே நீ மிகவும் புகழ்ந்து அதனை உனது இருக்கையாகக் கொண்டுள்ளாய்; 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/16/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-32--38-3112444.html
3112443 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 25--31 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, March 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் வரிகள்:

    அறுபதம் முரலும் வேணுபுரம் விரும்பினை
    இகலி அமைந்து உணர் புகலி அமர்ந்தனை
    பொங்கு நாற்கடல் சூழ் வெங்குரு விளங்கினை
    பாணி மூவுலகும் புதைய மேல் மிதந்த
    தோணிபுரத்து உறைந்தனை தொலையா இருநிதி
    வாய்ந்த பூந்தராய் ஏய்ந்தனை
    வரபுரம் ஒன்றுணர் சிரபுரத்து உறைந்தனை

    
விளக்கம்:

மேற்கண்ட வரிகளில் ஆறு முதல் ஒன்று வரை எண்கள் வரிசையாக அமைந்துள்ளதை நாம் காணலாம். விரும்பினை அமர்ந்தனை என்ற சொற்களில் உள்ள ஐ சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்து எண் ஐந்திணை உணர்த்துவதாக கொள்ள வேண்டும். பதம்=கால்; அறுபதம்=ஆறு கால்களைக் கொண்டுள்ள வண்டு; இகலி=மாறுபட்டு; பொங்கு நாற்கடல்=நான்கு திசைகளிலிருந்தும் சினத்துடன் பொங்கி எழுந்த; பாணி=நீர்; ஏய்ந்தனை=பொருந்தி இருத்தல் இரு=பெரிய;
 
பொழிப்புரை:

பெருமானே, நீ வண்டுகள் முரலும் சோலைகள் நிறைந்த வேணுபுரம் என்று அழைக்கப் படும் தலத்தை மிகவும் விரும்பி ஆங்கே உறைகின்றாய்; பிரளயத்திலும் அழியாத தனிச் சிறப்பு கொண்டு மற்ற தலங்களிலிருந்து மாறுபட்டு விளங்கும் புகலி என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் அமர்ந்து உள்ளாய்; மிகுந்த சினத்துடன் பிரளய காலத்தில் பொங்கி நான்கு திசைகளிலும் கடல்நீர் சூழ்ந்த போதிலும், அந்த வெள்ளத்தில் மூழ்காது நின்ற வெங்குரு என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் நீ விளங்குகின்றாய்; பிரளய காலத்து வெள்ளம் மூன்று உலகங்களையும் மூழ்கடித்த போதிலும் அந்த வெள்ள நீரினில் மூழ்காது மேலே மிதந்த தோணிபுரம் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் பெருமானே நீ பொருந்தி உறைகின்றாய்; என்றும் அழியாது இருக்கும் சங்கநிதி பதுமநிதி உடையது போன்று அழியாத செல்வச் சிறப்பினை உடைய பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் தலத்தில் பெருமானே நீ பொருந்தி உறைகின்றாய்; அடியார்கள் வேண்டும் வரத்தினைத் தரவல்ல சிரபுரம் என்று அழைக்கப் படும் தலத்தில் பெருமானே நீ உறைகின்றாய்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/15/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-25--31-3112443.html
3112441 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 19--24 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, March 14, 2019 12:00 AM +0530
    ஒருங்கிய மனத்தோடு
    இரு பிறப்பு ஓர்ந்து முப்பொழுது குறை முடித்து
    நான்மறை ஓதி ஐ வகை வேள்வி
    அமைத்து ஆறு அங்கம் முதல் எழுத்து ஓதி
    வரன் முறை பயின்று எழு வான் தனை வளர்க்கும்
    பிரமபுரம் பேணினை

விளக்கம்:

மேற்குறிப்பிட்ட வரிகளில் ஒன்று முதல் ஏழு வரை உள்ள எண்கள் ஏறு வரிசையில் இருப்பதை நாம் காணலாம். எழுவான் என்ற சொல்லில் உள்ள எழு என்ற பகுதி ஏழு எனப்படும் எண்ணினை குறிப்பதாக கொள்ளவேண்டும். இந்த வரிகளில் சீர்காழி நகரில் வாழும் அந்தணர்களால் பேணி போற்றப்படும் பெருமான் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், சீர்காழி நகரத்து அந்தணர்களின் தன்மைகளை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். இருபிறப்பு என்பது அந்தணர்களின் வாழ்க்கையில் இரண்டு பகுதியை குறிக்கும். முதலாவது உபநயனம் சடங்கு நடைபெறுவதற்கு முன்னர், இரண்டாவது உபநயனம் நடந்தேறிய பின்னர். அந்தணச் சிறுவர்கள் அனைவரும் உபநயனம் சடங்கு நடைபெற்ற பின்னர், ஞானத்தைத் தேடும் வழியில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதாக கருதப் படுகின்றனர். வேதங்களைக் கற்று அறிந்து கொள்ளும் தகுதி அவர்களுக்கு உபநயனம் முடிந்த பின்னர் தான், கிடைக்கின்றது. என்வே தான் தாயின் கருப்பையிலிருந்து வெளியே வந்து உடல் வளரத் தொடங்குவது முதல் பிறப்பாகவும், உபநயனம் முடிந்த பின்னர் ஞானம் வளரத் தொடங்குவது இரண்டாவது பிறப்பாகவும் கருதப்பட்டு, அவர்களை இருபிறப்பாளர்கள் என்று அழைக்கின்றனர். உப=இரண்டு; அயனம்=பிறப்பு; உபநயனம் என்ற சொல்லுக்கே இரண்டாவது பிறப்பு என்று பொருள்,

உபநயனம் முடிந்த பின்னர் அவர்களது வாழ்க்கை நிலையிலும் மாறுதல் ஏற்படுகின்றது. தங்களது மகனை மிகவும் செல்லமாக வளர்த்த பெற்றோர்கள், அந்த மகனுக்கு உபநயனச் சடங்கு செய்வித்த பின்னர், ஒரு நல்ல ஆசானை தேர்ந்தெடுத்து, அந்த ஆசானிடம் தங்களது மகனை ஒப்படைத்து வேதங்கள் கற்றுத் தருமாறு வேண்டுகின்றனர். அந்த குழந்தையும் தனது பெற்றோறரை விட்டுப் பிரிந்து, குருகுலம் சென்று அடைந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளத் தொடங்குகின்றான். பாடம் கற்றுக் கொள்வதுடன் தனது தேவைகளை தானே கவனித்துக் கொள்ளவும் தொடங்குகின்றான். சங்கரமடம் போன்ற நிறுவங்களின் ஆதரவில் நடைபெறும் வேத பாடசாலைகளில் இன்றும் இந்த நிலை வழக்கில் இருப்பதை நாம் காணலாம். இவ்வாறு மாறுபட்ட இரண்டு வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளும் அந்தணர்களை பண்டைய நாளில் இருபிறப்பாளர் என்று அழைத்தனர். குறை=கடமை; முப்பொழுது குறை என்று மூன்று வேளைகளிலும் அந்தணர்கள் செய்ய வேண்டிய சந்தியாவந்தனம் முதலான கடமைகளை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஐவேள்வி என்ற சொல் பொதுவாக தேவயாகம் முதலான யாகங்களை குறிக்கும் என்றாலும், அந்தணச் சிறுவர்களை குறிப்பிடும் போது அந்த விளக்கம் பொருந்தாது. எனவே ஐவேள்வி என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுவது, குருவழிபாடு, சிவவழிபாடு, மாகேச்சர வழிபாடு, மறையவர் வழிபாடு மற்றும் அதிதி வழிபாடு என்பவற்றை குறிக்கும் என்று சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் கூறுவது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. முதல் எழுத்து=பிரணவ மந்திரம்; வரன்முறை=முறையாக; வான்=மழை, வானவர்கள், முக்தி நிலை என்று பல பொருள்கள் கொண்ட சொல். அந்தணர்கள் செய்யும் வேள்வி முதலான செயல்களால் மழை பொழிகின்றது, தேவர்கள் வேள்வி ஆகுதி பெற்று வளர்கின்றனர்; அந்தணர்கள் தாங்கள் வீடுபேறு அடையும் தகுதி பெறுகின்றனர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஓர்ந்து=உணர்ந்து; ஆறங்கம் அமைத்து=தாங்கள் செய்யவேண்டிய ஆறு செயல்களைச் செய்து (வேதம் ஓதுதல், வேதம் ஓதுவித்தல், வேள்வி செய்தல், வேள்வி செய்வித்தல், தானம் அளித்தல், தானம் பெற்றுக் கொள்ளுதல்).

ஒருங்கிய மனம் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். மனம் எப்போதும் அலைபாயும் தன்மையை உடையது. அதிலும் குறிப்பாக, உடலின் தேவைகளை எவ்வாறு நிறைவேற்றுவது என்ற சிந்தனையை முதலாகக் கொண்டு அதே நினைப்பில் இருப்பது. தனது உடலுக்கு உணவினைத் தேடுவதிலும், விருப்பம் போல் தூங்கிக் கழிப்பதிலும், பிற உயிர்களால் தனக்கு ஏற்படும் ஆபத்தை நினைத்து பயந்தும், போகங்களை அனுபவித்து ஐந்து புலன்களையும் திருப்திப் படுத்துவதிலும் ஆழ்ந்து சிந்தனை செய்கின்றது. அத்தகைய சிந்தனைகள் ஏதுமின்றி, பெருமானின் திருப்பாத கமலங்களில் ஒன்றி வழிபாடு செய்யும் மனம் வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு ஒருங்கிய மனம் என்று இங்கே கூறுகின்றார். சம்பந்தர் வாழ்ந்த நாட்களில், சீர்காழியில் வாழ்ந்த அந்தணர்கள் அவ்வாறு இருந்தமை இந்த பாடலில் புலனாகின்றது.    
                  
பொழிப்புரை:

இரு பிறப்பாளர்களாக தாங்கள் இருக்கும் தன்மையினை நன்கு உணர்ந்து அந்த தன்மையின் வழியே ஒழுகி, ஒன்றிய மனத்துடன், மூன்று வேளைகளிலும் தாங்கள் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை செய்தும் நான்மறைகளை ஓதியும் ஐந்து வகையான வேள்விகளை வளர்த்தும், வேதம் ஓதுதல் முதலாகிய தாங்கள் செய்யவேண்டிய ஆறு செயல்களைச் செய்தும், வேதங்களின் மூலமாகிய முதல் எழுத்து என்று சொல்லப்படும் பிரணவ மந்திரத்தை ஓதியும், வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வரைமுறையின் படி வாழ்க்கையை நடத்தியும் உலகில் குறைவின்றி மழை பொழியவும், ஆகுதி பெற்று வானவர்கள் வாழவும் வழிவகுக்கும் அந்தணர்கள் நிறைந்த பிரமபுரத்தை, இறைவனே நீ உனது உறைவிடமாகக் கொண்டு அங்கே விருப்பத்துடன் இருக்கின்றாய்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/14/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-19--24-3112441.html
3112440 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 14--19 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, March 13, 2019 12:00 AM +0530
    ஒரு தனு இரு கால் வளைய வாங்கி
    முப்புரத்தோடு நானிலம் அஞ்சக்
    கொன்று தலத்து உற அவுணரை அறுத்தனை
    ஐம்புலன் நாலாம் அந்தக்கரணம்
    முக்குணம் இரு வளி ஒருங்கிய வானோர்
    ஏத்த நின்றனை            

விளக்கம்:

இந்த வரிகளில் ஒன்று முதல் ஐந்து வரை உள்ள எண்கள் முதலில் ஏறு வரிசையிலும் பின்னர் இறங்கு வரிசையிலும் சொல்லப் படுகின்றன. தனு=தனுசு என்ற வடமொழிச் சொல்லின் கடைக்குறை. வில் என்று பொருள். ஒரு தனு=மேரு மலையினை வளைத்து செய்யப்பட்ட ஒப்பற்ற வில்; இரு கால்=வில்லின் இரண்டு முனைகள்; நானிலம்=முறிஞ்சி முல்லை மருதம் நெய்தல் என்று நால்வகை நிலங்களை கொண்டுள்ள பூமி; தலம்=முப்புரம் அவுணர்=அரக்கர்கள்; வானோர்=சிறப்பினை உடைய தவயோகிகள்; மனம் புத்தி ஆங்காரம் சித்தம் என்பவை நான்கு அந்தக்கரணங்கள்; கடுமையான முயற்சியால் அடைந்த பயிற்சி கொண்டு ஐந்து புலன்களை அடைதல் எளிது என்று கூறும் வண்ணம், மனதின் செயல்பாட்டினை அடக்கும் நிலை மிகவும் கடினமாக உள்ளதை நாம் அறிவோம். முக்குணம்=இராஜசம் சாத்துவீகம் தாமசம் ஆகிய மூன்று குணங்கள்; வளி=காற்று; 
    
பொழிப்புரை:

பெருமானே, அதன் இரண்டு முனைகளும் வில்லின் இரண்டு கால்களாக இருக்கும் வண்ணம் ஒப்பற்ற முறையில் மேரு மலையினை வளைத்து, வலிமை வாய்ந்த அம்பினை அதனில் பொருத்தி, முப்புரத்து அரக்கர்களும் உலகமும் அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம், முப்புரத்து அரக்கர்களை முற்றிலும் நீ அழித்தாய். தங்களது ஐந்து புலன்களை ஒருமுகப் படுத்தி அடக்கி, மனம் தனது செயல்பாட்டினை நிறுத்தும் வண்ணம் மனம் புத்தி அகங்காரம் சித்தம் ஆகிய நான்கு அந்தக்கரணங்களையும் ஒருநிலைப் படுத்தி, தாமசம் இராஜசம் சாத்துவீகம் ஆகிய மூன்று குணங்களும் இல்லாதவர்களாய், உள்ளே செல்வதும் வெளியே வருவதும் ஆகிய பிராணவாயுவினை மூலாதாரத்தில் அடக்கி ஒன்றிய மனத்துடன் தவம் புரியும் உயர்ந்த தவயோகிகள் உனது பெருமையை அறிந்து கொண்டு உன்னை புகழ்கின்றனர்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/13/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-14--19-3112440.html
3112439 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 10--13 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, March 12, 2019 02:48 PM +0530  

    ஒரு தாள் ஈர் அயின் மூவிலைச் சூலம்
    நாற்கால் மான் மறி ஐந்தலை அரவம்
    ஏந்தினை காய்ந்த நால்வாய் மும்மதத்து
    இரு கோட்டு ஒரு கரி ஈடு அழித்து உரித்தனை

விளக்கம்:

பெருமானை எதிர்த்து வந்த மத யானையின் இயல்புடன் நான்கு, மூன்று, இரண்டு, ஒன்று ஆகிய எண்களை இணைத்துள்ளதை நாம் உணரலாம். இந்த வரிகளில் ஒன்று முதல் ஐந்து வரை உள்ள எண்கள் ஏறு வரிசையிலும் பின்னர் இறங்கு வரிசையிலும் உள்ளதை நாம் காணலாம். தாள்=அடிமரம், காம்பு; ஈர் அயின்=ஈர்க்கும் தன்மை கொண்ட கூர்மை; பிளக்கும் தன்மை கொண்ட கூர்மை; 

ஒரே தண்டினில் மூன்றாக பிரியும் சூலத்தை ஏந்தும் இறைவன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது நமக்கு பதினோராம் திருமுறையின் பாடல் வரிகளை நினைவூட்டுகின்றது. ஒரே தண்டினில் மூன்று கிளைகளாக பிரிந்துள்ள மூவிலைச் சூலத்தினை பெருமான் ஏந்துதல் நான்முகன் திருமால் உருத்திரன் ஆகிய மூவரும் தானே என்பதையும் மூன்று தொழில்களும் செய்பவன் தானே என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு என்று ஓற்றியூர் ஒருபா ஒருபது பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலில் பட்டினத்து அடிகள் (பதினோராம் திருமுறை) கூறுகின்றார். 

   மூவிலை ஒரு தாள் சூலம் ஏந்துதல்
    மூவரும் யான் என மொழிந்தவாறே

 
மூன்று தொழில்களைச் செய்யும் மூவிலைச் சூலம் என்று அப்பர் பிரானும் ஒரு பொதுப் பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில்  (5.89.3) கூறுகின்றார். தொழில் மூன்றும் ஆயின என்ற தொடரினை மூவிலைச் சூலம் என்ற தொடருடன் கூட்டி, பெரியபுராண விளக்கம் நூலின் ஆசிரியர் சிவக்கவிமணி சுப்பிரமணியம் அவர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றார். வடமொழி ஆகமத்தில் ஜனனி ரோதயித்திரி ஆரணி ஆகிய மூன்று சக்திகளை உடையது பெருமானின் மூவிலைச் சூலம் என்று கூறப்படுகின்றது. பிரணவ மந்திரமே மூவிலைச் சூலத்தின் தண்டாக விளங்குகின்றது என்று கூறுவார்கள்,

    மூன்று மூர்த்தியுள் நின்றியலும் தொழில்
    மூன்றும் ஆயின மூவிலைச் சூலத்தன்
    மூன்று கண்ணினன் தீத்தொழில் மூன்றினன்
    மூன்று போதும் என் சிந்தையுள் மூழ்குமே

நாற்கால் மான்மறி=நான்கு வேதங்களையும் நான்கு கால்களாக உடைய மான் கன்று; ஐந்தலை அரவம்=பஞ்சாக்கர மந்திரத்தின் ஐந்து எழுத்துகளை ஐந்து தலையாக கொண்டுள்ள பாம்பு; நால்வாய்=தொங்கும் வாய், துதிக்கை; கோடு=தந்தம்; காய்ந்த= கோபத்துடன் வந்த; கரி=ஆண் யானை; ஈடு=வல்லமை

பொழிப்புரை:

பிரணவ மந்திரத்தினை உணர்த்தும் ஒரு தண்டினை அடிபாகமாகக் கொண்டு, பிளக்கும் தன்மை கொண்டுள்ள மூன்று இலைகள் போன்று கூர்மையாக உள்ள முனைகளை உடைய சூலத்தினை ஏந்தியவாறு, மூன்று தொழில்களையும் புரிபவன் நான் ஒருவனே என்பதை உணர்த்தும் பெருமானே, நான்கு வேதங்களை நான்கு கால்களாகக் கொண்டுள்ள மான் கன்றினை ஏந்தியவனே; மிகுந்த கோபத்துடன் உன்னை நோக்கி வந்ததும், தொங்குகின்ற துதிக்கையை வாயாகக் கொண்டதும், மூன்று இடங்களில் மதநீர் பொழிவதும், இரண்டு தந்தங்களையும் உடையதாக ஒப்பற்ற வலிமையுடன் வந்த ஆண் யானையின் வலிமையை அழித்து அதன் தோலினை உரித்துப் போர்த்துக் கொண்ட பெருமானே,       

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/12/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-10--13-3112439.html
3112437 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல்  6---9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, March 11, 2019 12:00 AM +0530  

    ஓர் ஆல் நீழல் ஒண் கழல் இரண்டும்
    முப்பொழுது ஏத்திய நால்வர்க்கு ஒளி நெறி
    காட்டினை நாட்டம் மூன்றாகக் கோட்டினை
    இரு நதி அரவமோடு ஒரு மதி சூடினை

விளக்கம்:

மேற்கண்ட வரிகளில் ஒன்று இரண்டு மூன்று நான்கு மூன்று இரண்டு மற்றும் ஒன்று ஆகிய எண்கள் ஏறு வரிசையிலும் பின்னர் இறங்கு வரிசையிலும் வருவதை நாம் உணரலாம். பெருமான் அமர்ந்து உபதேசம் செய்த இடம் என்பதால் ஒப்பற்ற ஆலமரத்தின் நிழல் என்று இங்கே சொல்லப்படுகின்றது. ஒண்கழல்=ஒளிவீசும், சிறந்த; அறியாமை என்ற இருளினை போக்குவதால் ஞானம் ஒளியாக உருவகப் படுத்தப்படுகின்றது. நாட்டம்=கண்கள் இரு=பெரிய; கோட்டினை=அழித்தனை; மும்மலங்களையும் அழிக்கும் வல்லமை உடைய பெருமான் என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  

உலகங்களை படைத்த போது எங்கும் இருள் சூழ்ந்திருந்த நிலையின் காரணமாக, பிரமன் முதலான உயிர்கள் எதையும் காணமுடியாத வண்ணம் அந்தகாரத்தில் ஆழ்ந்திருந்த படியால், அந்த இருளினை போக்க வேண்டி, சூரியன் சந்திரன் மற்றும் அக்னி ஆகிய மூன்றினையும் தனது மூன்று கண்களாகக் கொண்டு பெருமான் இருளை நீக்கி, பிரமன் உள்ளிட்ட அனைத்து உயிர்களும் பொருட்களை காணும் வண்ணம் அருள் புரிந்தான் என்று சான்றோர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றனர்.   

பொழிப்புரை:

பெருமானே, ஒளிவீசும் திருப்பாதங்களை உடைய நீ, ஒப்பற்ற ஆலமரத்தின் கீழே அமர்ந்து உன்னை மூன்று போதுகளிலும் புகழ்ந்து வணங்கிய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும், அவர்களது அஞ்ஞானத்தை அழிக்கும் வண்ணம் உயர்ந்த நன்னெறியாம் சின்முத்திரை காட்டி ஞானவொளியை வழங்கினாய். சூரியன் சந்திரன் மற்றும் அக்னி ஆகிய மூன்று சுடர்களை மூன்று கண்களாகக் கொண்டுள்ள நீ, ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மூன்று மலங்களையும் அழிக்கும் வல்லமை கொண்டவன் ஆவாய். நீ, பெரிய நதியாகிய கங்கையையும் பாம்பினையும் என்றும் மாறாது ஒற்றைப் பிறையுடன் விளங்கும் சந்திரனையும் உனது சடையில் அணிந்துள்ளாய்.    

  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/11/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்--6---9-3112437.html
3112436 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 3--5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, March 10, 2019 12:00 AM +0530  

    ஒன்றிய இரு சுடர் உம்பர்கள் பிறவும்
    படைத்து அளித்து அழிப்ப மும் மூர்த்திகள் ஆயினை
    இருவரோடு ஒருவன் ஆகி நின்றனை

விளக்கம்:

ஒன்றிய, இருசுடர், மும்மூர்த்திகள், இருவரோடு, ஒருவன் என்ற சொற்கள் மூலம் முறையே ஒன்று இரண்டு மூன்று இரண்டு ஒன்று ஆகிய எண்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இரு சுடர்=சூரியன் மற்றும் சந்திரன்; ஒன்றிய இரு சுடர் என்ற தொடர் மூலம், சூரியன் மற்றும் சந்திரன் ஆகிய சுடர்களுடன் ஒன்றி இறைவன் அவற்றை இயக்கும் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  

ஒன்றிய என்ற சொல்லுக்கு சிவம் சக்தியுடன் ஒன்றி இருக்கும் நிலை என்ற விளக்கம் சிலரால் கூறப்படுகின்றது. விண் முதல் பூதலம் என்ற தொடரினைத் தொடர்ந்து ஒன்றிய இரு சுடர் என்று வருவதால், சூரிய சந்திரர்களை இயக்கும் இறைவன் என்று பொருள் கொள்வதே மிகவும் பொருத்தமானது. அளித்து=பாதுகாப்பினை அளித்து; உயிர்கள் பொருந்தியுள்ள உடல்களை அழிப்பது இந்த பிறவியில் கழித்துக் கொள்ளாது எஞ்சியிருக்கும் வினைகளை, உயிர்கள் அடுத்த பிறவியில் கழித்துக் கொள்வதற்கு வழிவகுக்கவே என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்    

உம்பர்கள் பிறவும்=தேவர்கள் உட்பட பலரையும்; பெருமான் புரியும் ஐந்து தொழில்களில் மூன்று தொழில்கள் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றன. மூன்று தொழில்களையும் புரிபவன் பெருமான் தான் என்பது மிகவும் விளக்கமாக சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (1.21) முதல் மூன்று பாடல்களில் ஞானசம்பந்தரால் உணர்த்தப் படுகின்றது. அந்த பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம். புவம்=வானம்: வளி=காற்று; புனல்=தண்ணீர்; கனல்=தீ; கலை=அறுபத்து நான்கு கலைகள்; திரிகுணம்=சாத்துவீகம், ராஜசம் மற்றும் தாமசம் ஆகிய மூன்று குணங்கள்; அமர் நெறி=விரும்பத்தக்க வழிமுறைகள்; திவம்= தேவலோகம்; மருவி=கூடி பொருந்தி, பிரமனால் படைப்புத் தொழில் எவ்வாறு செய்யப் படுகின்றது என்பது இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. தாவரங்கள் முதலாக தேவர்கள் வரை ஏழு வகையான உடல்களில் அந்தந்த உயிரின் வினைத் தொகுதிக்கு ஏற்ப உயிர்கள் பொருத்தப் படுகின்றன. தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமனது மனதினில் சிவபெருமான் பொருந்தி இருப்பதால், பிரமனால் படைப்புத் தொழிலை ஒழுங்காக செய்ய முடிகின்றது. பிரமன் தனது தொழிலை ஒழுங்காக செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தினை மனதில் கொண்டு, இறைவனை வணங்கி செயல்படுவதால், சிவபெருமான் பிரமனது மனதினில் அமர்ந்து அருள் புரிகின்றார் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். 

    புவம் வளி கனல் புனல் புவிகலை உரை மறை திரிகுணம் அமர்நெறி
    திவமலி தரு சுரர் முதலியர் திகழ்தரும் உயிர் அவை அவை தம 
    பவமலி தொழிலது நினைவொடு பதுமநன் மலரது மருவிய
    சிவனது சிவபுரம் நினைபவர் செழு நிலனினில் நிலை பெறுவரே  

பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் திருமால் காத்தல் தொழிலைப் புரியும் நிலை விளக்கப் படுகின்றது. மனிதர்கள், தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் உலகில் நிலை பெற்று வாழும் பொருட்டு அவர்களை காத்தருள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பாற்கடலில் யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்துள்ள திருமாலின் மனதினில் நிலை பெற்று இருக்கும் சிவபெருமான் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மேற்கண்ட பாடலில் பிரமன் தனது தொழிலினைச் சரிவரச் செய்வதற்காக சிவபெருமானை வேண்டுவது போன்று, திருமாலும் தனது தொழிலினை சரிவரச் செய்யும் வண்ணம் பெருமானை வேண்டுகின்றார் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. திருமால் புரியும் யோக நித்திரை அறிதுயில் என்று சொல்லப் படுகின்றது தூங்குவது போன்று காட்சி அளித்தாலும் உலகில் நடப்பது அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவர் திருமால் என்பதால் அவர் கொண்டுள்ள நித்திரை யோக நித்திரை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.   

    மலை பல வளர்தரு புவியிடை மறைதரு வழிமலி மனிதர்கள் 
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலைபெறு வகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல் நடு அறிதுயில் அமர் அரி உரு இயல் பரன் உறை பதி
    சிலை மலி மதிள் சிவபுரம் நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே

    
பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் அழித்தல் தொழில் நடைபெறும் முறை விளக்கப் படுகின்றது. கடலால் சூழப் பட்ட உலகங்களில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் ஒடுங்கும் வண்ணம், அழிக்கும் தொழிலினைச் செய்யும் உருத்திரனின் உருவில் எழுந்தருளும் சிவபிரான் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். 

    பழுதில கடல் புடை தழுவிய படி முதலிய உலகுகள் மலி
    குழுவிய சுரர் பிறர் மனிதர்கள் குலமலி தரும் உயிரவை அவை
    முழுவதும் அழிவகை நினைவொடு முதல் உருவியல் பரன் உறை பதி
    செழுமணி அணி சிவபுரநகர் தொழும் அவர் புகழ் மிகு மூவுலகிலே

மேற்கண்ட மூன்று பாடல்களிலும் உள்ள கருத்தினை, சிவபெருமான் மூவராகவும், அவர்களின் தலைவராகவும் உள்ள நிலை, சம்பந்தரால் முதுகுன்றம் பதிகத்தின் (1.53) முதல் பாடலில் கூறப்படுகின்றது. மறை சேர் நாவர்=வேதங்களை ஓதும் நாவினை உடைய அந்தணர்கள்: எரி=தீ; கால்=காற்று; விரை மலரோன்=நறுமணம் உடைய தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமன்;  

    தேவராயும் அசுரராயும் சித்தர் செழுமறை சேர்
    நாவராயும் நண்ணு பாரும் விண் எரி கால் நீரும்
    மேவாராய விரை மலரோன் செங்கண் மால் ஈசன் எனும்
    மூவராய முதல் ஒருவன் மேயது முதுகுன்றே 

புள்ளிருக்குவேளூர் தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பதிகத்தின் (6.54) ஒன்பதாவது பாடலில் நாரணனாகவும், பிரமனாகவும் பெருமான் விளங்கும் தன்மை குறிப்பிடப் படுகின்றது. பண்ணியான்=ஆக்கியவன்; படிறன்=வஞ்சகன், மறைப்பது வஞ்சகர் செய்யும் தொழில் என்பதால் கங்கையைச் சடையில் மறைத்த இறைவனை படிறன் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். நண்ணியவன்=நெருங்கி நின்று துணையாக இருந்தவன். நளிர்=குளிர்ச்சி

    பண்ணியனைப் பைங்கொடியாள் பாகன் தன்னைப் படர்சடை மேல்
              புனல் கரந்த             படிறன் தன்னை 
    நண்ணியனை என்னாக்கித் தன்னானானை நான்மறையின்
               நற்பொருளை நளிர்             வெண்திங்கள்
    கண்ணியனைக் கடியநடை விடை ஒன்று ஏறும் காரணனை
               நாரணனைக் கமலத்து         ஓங்கும்
    புண்ணியனைப் புள்ளிருக்குவேளூரானைப் போற்றாதே
              ஆற்ற நாள் போக்கினேனே

அதிகை தலத்தின் மீது அருளிய ஏழைத் திருத்தாண்டகத்தின் (6.3) முதல் பாடலில், இதே  செய்தி கூறப்படுகின்றது. பறவைகளின் அரசன் என்று கருதப்படும் கருடனை வாகனமாகக் கொண்ட திருமால் என்றும் பொன் நிறத்தினை உடைய பிரமன் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் இவர்கள் இருவரையும் குறிப்பிடுகின்றார்.

    வெறிவிரவு கூவிள நல் தொங்கலானை
            வீரட்டத்தானை வெள்ளேற்றினானைப்
    பொறி அரவினானைப் புள்ளூர்தியானைப் பொன்
             நிறத்தினானைப் புகழ் தக்கானை
    அறிதற்கரிய சீர் அம்மான் தன்னை அதியரைய மங்கை
             அமர்ந்தான் தன்னை
    எறிகெடிலத்தானை இறைவன் தன்னை ஏழையேன்
              நான் பண்டு இகழ்ந்தவாறே

செம்பொன்பள்ளி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (4.29) ஒரு பாடலில் வெள்ளியர் (உடல் முழுவதும் திருநீறு பூசியதால் வெண்மை நிறத்துடன் காணப்படும் சிவபெருமான்), கரியர் (திருமால்) மற்றும் செய்யர் (பொன் நிறத்தில் உள்ள பிரமன்) ஆகிய மூவராக இருப்பவர் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். தெள்ளியார்=தெளிந்த உள்ளம் கொண்ட ஞானியர்கள்: பள்ளியார்=பாற்கடலில் பள்ளி கொள்ளும் திருமால்: ஒள்ளியர்=ஒளி தருபவர்

    வெள்ளியர் கரியர் செய்யர் விண்ணவர் அவர்கள் நெஞ்சுள்
    ஒள்ளியர் ஊழிஊழி உலகமது ஏத்த நின்ற
    பள்ளியர் நெஞ்சத்துள்ளார் பஞ்சமம் பாடி ஆடும்
    தெள்ளியார் கள்ளம் தீர்ப்பார் திருச்செம்பொன் பள்ளியாரே

வேணுபுரத்தின் (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) அருளப்பட்ட பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (1.9.2) சம்பந்தர், படைப்பவனாகவும், காப்பவனாகவும், அழிப்பவனாகவும் விளங்குவதுடன், இந்த தொழில்களின் முடிந்த பயனாகிய முக்தி நிலையாகவும் சிவபெருமான் விளங்குகின்றார் என்று கூறுகின்றார். கிடை=வேதம் ஓதும் கூட்டம்

    படைப்புந் நிலை இறுதிப் பயன் பருமையொடு நேர்மை
    கிடைப் பல்கணம் உடையான் கிறி பூதப்படை உடையான் ஊர்
    புடைப் பாளையின் கமுகின்னொடு புன்னை மலர் நாற்றம்
    விடைத்தே வரு தென்றல் மிகு வேணுபுரம் அதுவே

பொதுவாக மும்மூர்த்திகள் என்றால் மூவரும் சமமான நிலையில் உள்ளவர்கள் என்று பொருள் கொள்ளப் படுகின்றது. ஆனால் மும்மூர்த்திகளுக்கு பெருமை கிடைப்பதன் காரணமே, பெருமான் அவர்களுடன் இணைந்து இருந்து அவர்கள் தங்கள் தொழிலினைச் செய்யும் வண்ணம் இயக்குவதே ஆகும். எனவே பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரிடமிருந்து பெருமான் வேறுபட்டவர் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டும், பெருமான் தான் அவர்கள் இருவரையும் இயக்குகின்றான் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டும் இருவரோடு ஒருவன் ஆகி நின்றனை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மும்மூர்த்திகளிலும் தனியாக விளங்குபவன் பெருமான் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது நமக்கு திருவாசகப் பாடல் (திருச்சதகம்) ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. தகர்=ஆடு; அவிதா=அச்சக் குறிப்பு சொல்; நம்மவர்=நம்மைப் போன்று அழியும் நிலையில் உள்ள பிரமனும் திருமாலும்;

    சாவ முன்னாள் தக்கன் வேள்வித் தகர் தின்று நஞ்சம் அஞ்சி
    ஆவ எந்தாய் என்று அவிதா விடும் நம்மவர் அவரே
    மூவர் என்றே எம்பிரானொடும் எண்ணி விண் ஆண்டு மண் மேல்
    தேவர் என்றே இறுமாந்து என்ன பாவம் திரிதவரே

தக்கனுக்கு அஞ்சி அவன் செய்த வேள்வியில் பங்கு கொண்டு அவிர்ப்பாகம் எடுத்துக் கொண்டவர்களும் பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த நஞ்சின் தாக்கத்தினை தாங்க முடியாமல், எந்தை பெருமானே காப்பாற்று என்று அலறியவர்களும் எவ்வாறு பெருமானுக்கு சமமாக மூவர்களில் ஒருவன் என்று தங்களை எண்ணிக்கொள்ள முடியும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும், மண்ணுலகில் பலரும் தங்களை வழிபடுதலை நினைத்து மூவரில் தாங்களும் ஒருவர் என்றே இறுமாப்புடன் இருப்பது எத்தனை பெரிய பாவம் என்பதை அறியாமல் இருக்கின்றார்களே என்று அவர்கள் இருவரது நிலையை நினைத்து அடிகளார் இரக்கம் கொள்கின்றார். மூவரில் ஒருவனாகிய உருத்திரன், குறிப்பிட்ட செயலைச் செய்யும் பொருட்டு இயங்கும் இறைவனின் ஒரு அம்சமாகும். எனவே உருத்திரனை சிவன் என்று கொள்வதும் தவறு என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. சாவ முன்னாள் தக்கன் என்று குறிப்பிட்டு, வீரபத்திரனின் வலிமையின் முன்னே தக்கன் செயலற்று நின்ற தன்மையை குறிப்பிட்டு, அத்தகைய தக்கனுக்கு அஞ்சி வேள்வியில் பங்கேற்ற இருவர் என்று இழிவாக கூறுவதையும் நாம் உணரலாம்.

கேதீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.80.9) சுந்தரர், இறைவனை மூவராகவும் இருவராகவும் ஒருவனாகவும் இருப்பவன் என்று கூறுகின்றார். தங்களது பாவத்தையும் வினைகளையும் அறுத்துக் கொள்ள விரும்பும் அடியார்கள், மாதோட்ட நகரில் அமைந்துள்ள கேத்தீச்சரத்து இறைவனை தொடர்ந்து வழிபடுகின்றனர் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    மூவரென இருவரென முக்கண் உடை மூர்த்தி
    மாவின் கனி தூங்கும் பொழில் மாதோட்ட நன்னகரில்
    பாவம் வினை அறுப்பார் பயில் பாலாவியின் கரை மேல்
    தேவன் எனை ஆள்வான் திருகேதீச்சரத்த்தானே 

இருவரோடு ஒருவன் ஆகி நின்றனை என்ற தொடர் ஏகபாத திருமூர்த்தி உருவத்தினை குறிப்பிடுகின்றது என்றும் விளக்கம் கூறப்படுகின்றது. ஏகபாதர் என்று இறைவனின் இருபத்தைந்து மாகேச்சர மூர்த்தங்களில் ஒன்று. இந்த மூர்த்தங்கள் இறைவனின் ஐந்து முகங்களிலிருந்து தோன்றியவை என்று கூறுவார்கள். சோமாஸ்கந்தர், ரிஷபாரூடர், சந்திரசேகரர், கல்யாண சுந்தரர் மற்றும் நடராஜர்: தத்புருட முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, பிக்ஷாடனர், காமாரி (காமனை அழித்தவர்), காலாரி (காலனை உதைத்தவர்), ஜலந்தராரி (ஜலந்தரனை அழித்தவர்), திரிபுராரி (திருபுரங்களை அழித்தவர்) ஆகும். சத்யோஜாத முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, இலிங்கோத்பவர், சுகாசனர், உமாமகேஸ்வரர், அரியர்த்தர் (சங்கர நாராயணர்), மற்றும் அர்த்த நாரீஸ்வரர் ஆகும். அகோர முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கஜசம்ஹாரர், வீரபத்திரர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, கிராதர் (பாசுபத மூர்த்தி) மற்றும் நீலகண்டர். வாமதேவ முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கங்காளர், சக்ரதானர், கஜமுகானுக்ரகர் (ஐராவதத்திற்கு அருள் புரிந்தவர்), சண்டேச அனுக்ரகர் மற்றும் ஏகபாதர் ஆகும்,

முற்றூழிக் காலம் முடிந்த பின்னர், மறுபடியும் உலகினைத் தோற்றுவிக்கத் திருவுள்ளம் கொள்ளும் சிவபெருமான் ஒற்றை கால் உடையவராக, தனது இடது புறத்திலிருந்து திருமாலையும் வலது புறத்திலிருந்து பிரமனையும் தோற்றுவிக்கின்றார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. திருவொற்றியூர் திருக்கோயிலின் வடக்கு பகுதியில், மகிழ மரத்திற்கு அருகில், பிராகாரத்தின் வெளிச்சுவற்றில் பொறிக்கப்பட்ட ஏகபாத திருமூர்த்தியின் உருவத்தை நாம் காணலாம். மானும் மழுவும் தாங்கி உள்ள சிவனை, இரு புறமும் பிரமனும் திருமாலும் சூழ்ந்து இருப்பதையும் அவர்கள் தொழுவதையும் காணலாம். சிவனின் இடுப்பிலிருந்து பிரமனும் திருமாலும் தொன்றுவது போல் சிற்பம் செதுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த சிற்பத்தில், அவர்கள் இருவரும் தங்களது ஒரு காலை மடித்து இருப்பதையும் காணலாம். பிரமனை ஜபமாலை மற்றும் கமண்டலத்துடனும், திருமாலை சங்கு சக்கரத்துடனும் நாம் காணலாம். இந்த சிற்பம் ஒற்றைக் கல்லால் ஆன சிற்பம், இதைப் போன்ற சிற்பம் ஆனைக்காவிலும் உள்ளது.

இவ்வாறு ஏகபாத திருமூர்த்தியாக விளங்கும் பெருமானின் தன்மை திருவெண்காடு தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பாடலில் (6.35.2) குறிப்பிடப் படுகின்றது. தரித்தல்=மனதினில் நினைத்தல்: ஏதம்=துன்பம்: ஓதம்=கடலலைகள் எழுப்பும் ஒலி; ஊர் உண்டு=பல ஊர்கள் அடங்கிய உலகத்தினை விழுங்கி; உலகமும் உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் ஒடுங்கிய பின்னரும் தான் ஒடுங்காது இருக்கும் இறைவனின் தன்மை, மற்றவரிடமிருந்து மாறுபட்டது என்பதால், மிகவும் பொருத்தமாக விகிர்தனார் என்று இறைவன் இந்த பாடலில் அழைக்கப் படுகின்றார், இந்த பாடலில் சிவபிரானின் திருவடிகளைத் தங்களது மனதினில் நினைத்து வழிபடும் அடியார்களுக்கு திருவடி தீட்சை தந்து அருளும் பெருமான் என்று தனது வாழ்க்கையில் இறைவன் புரிந்த அருளினை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பெருமை மணிவாசகருக்கும் கிடைத்ததை நாம் திருவிளையாடல் புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம்.        

    பாதம் தரிப்பார் மேல் வைத்த பாதர் பாதாளம் ஏழுருவப் பாய்ந்த பாதர்
    ஏதம் படாவண்ணம் நின்ற பாதர் ஏழுலகுமாய் நின்ற ஏக பாதர்
    ஓதத்து ஒலி மடங்கி ஊர் உண்டேறி ஒத்து உலகமெல்லாம் ஒடுங்கிய பின்
    வேதத்து ஒலி கொண்டு வீணை கேட்பார் வெண்காடு மேவிய விகிர்தனாரே

பெருமான் மும்மூர்த்திகள் தோன்றும் இடமாக தானே விளங்கி பின்னர் அவர்கள் ஒடுங்கும் இடமாக தான் இருக்கும் நிலையை பெருமான் நமக்கு உணர்த்துவதே ஏகபாத திரிமூர்த்தி திருவுருவம் என்று வேதங்களும் ஆகமங்களும் கூறுகின்றன, அவரது இரண்டு பக்கங்களிலிருந்து பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும், அவரது இதயத்திலிருந்து உருத்திரனும் தோன்றும் மூர்த்தம் ஏகபாத திருமூர்த்தி என்றும் மும்மூர்த்திகளும் ஒடுங்கும் நிலை திரிபாத திருமூர்த்தி என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இவை இரண்டும் பெருமானின் அறுபத்து நான்கு மூர்த்தங்களில் அடங்கியவை. 

பொழிப்புரை:

சூரியன் மற்றும் சந்திரன் ஆகிய இரண்டு சுடர்களுடன் இணைந்து அவற்றை இயக்கும் பெருமானே, நீ தேவர்கள் உள்ளிட்ட பல உயிர்களையும் படைக்கும் செயலையும், அந்த உயிர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கும் செயலையும், அழிக்கும் செயலையும் செய்யும் பொருட்டு மூன்று மூர்த்திகளாக இயங்குகின்றாய்; மேலும் பிரமனையும் திருமாலையும் தோற்றுவித்து ஏகபாத திரிமூர்த்தியாகவும் விளங்குகின்றாய்;  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/10/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-3--5-3112436.html
3112432 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 123. ஓர் உருவாயினை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, March 9, 2019 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

நான்காவது தலையாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் பல நாட்கள் சீர்காழி தலத்தில் தங்கியிருந்து, வித்தியாசமான பல பதிகங்கள் பாடினார். அப்போது அவர் பாடிய பதிகங்களில் பல தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன. அத்தகைய பதிகங்களில் ஒன்று தான் திருவெழுகூற்றிருக்கை என்று அழைக்கப்படும் இந்த பதிகம். மொழிமாற்றுப் பதிகம் (1.117) மாலைமாற்றுப் பதிகம் (3.117) வழிமொழி விராகப் பதிகம் (3.67) ஏகபாதம் (1.127) திருவிருக்குக்குறள் (1.90) ஆகியவற்றை சிந்தித்த நாம் இப்போது திருவெழுகூற்றிருக்கை திருப்பதிகத்தை சிந்திப்போம். இந்த பதிகம் அகவல் முறையில் அமைந்துள்ளது. இந்த பதிகத்திலும், மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிகங்கள் போன்று சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்கள் குறிப்பிடப் படுகின்றன.

மிகவும் அழகான அலங்காரத்துடன் வீதி வலம் வரும் பெருமானின் அழகினைக் கண்டு இரசிப்பதற்கு அனைவரும் விரும்புவார்கள். அதிலும் தேரில் உயர்ந்த இடத்தில் அமர்ந்து வீதி வலம் வரும் பெருமானை காண்பதற்கு சிறியோர் முதல் பெரியோர் வரை அனைவரும் விரும்புவார்கள். திருஞான சம்பந்தர் ஒரு படி மேல் சென்று, பெருமானை தானே தேரில் அமர்த்தி அழகு பார்க்க வேண்டும் என்று விரும்பினார் போலும். சொற்களாலான தேரினை உருவாக்கி அந்த தேரினில் பெருமானின் பண்புகளையும் தன்மையையும் சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும் வைத்து நாம் அனைவரும் படித்து இன்புறும் வண்ணம் ஒரு பதிகத்தினை இயற்றுகின்றார். இவ்வாறு சொற்களால் அமைந்த தேரினில் இறைவனின் பலவிதமான பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அழகு பார்க்கின்றார். சொற்களால் அமைந்துள்ள தேர் என்பதை நாம் உணரும் வண்ணம் தேரின் மேல் பாகம் அமைந்திருப்பது போன்று எண்களை வைத்து பல வரிசைகளாய் அடுக்கியுள்ளார். இத்தகைய கவிதை நடையினை இரதபந்தம் என்று வ்டமொழியில் அழைப்பார்கள். இதனை தமிழ்மொழியில் மிகவும் அழகாக திருவெழுகூற்றிருக்கை (திரு எழு கூற்று இருக்கை) என்று அழைக்கின்றனர். திரு=தெய்வம்; எழு=எழுந்தருளும்; கூற்று=சொற்களாலான; இருக்கை=அமரும் இடம், தேர்; 

இனி, எண்களைக் கொண்டு எவ்வாறு தேரின் அமைப்பினை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்பதை நாம் காண்போம். முதல் வரிசையில் 13 சதுரங்கள் அதற்கு மேல் வரிசையில் 11 சதுரங்கள் அதற்கும் மேல் 9 சதுரங்கள் அதற்கும்மேல் உள்ள வரிசைகளில் 7 சதுரங்கள் 5 சதுரங்கள் 3 சதுரங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ள அமைப்பினை கற்பனை செய்து பார்த்தால் ஒரு தேரின் மேல் பகுதியை ஒத்திருக்கும் உண்மையை நாம் அறியலாம். கீழ் வரிசையில் ஒன்று முதல் ஏழு வரை எண்களை முதலில் ஏறு வரிசையிலும் பின்னர் இறங்கு வரிசையிலும் அமைத்து, ஒவ்வொரு எண்ணையும் ஒரு சதுரத்தை உணர்த்துவதகக் கொண்டால் இந்த வரிசையில் பதின்மூன்று சதுரங்கள் இருப்பதை (1 2 3 4 5 6 7 6 5 4 3 2 1) நாம் உணர்ந்து அறியலாம். இவ்வாறு கீழ் வரிசையில் உள்ள சதுரங்களின் எண்ணிக்கையை உணர்த்திய ஞானசம்பந்தர் அதற்கும் மேல் உள்ள வரிசைகள் முறையே பதினோரு சதுரங்கள் (1 2 3 4 5 6 5 4 3 2 1) ஒன்பது சதுரங்கள்  (1 2 3 4 5 4 3 2 1) ஏழு சதுரங்கள் (1 2 3 4 3 2 1) ஐந்து சதுரங்கள் (1 2 3 2 1) மற்றும் மூன்று சதுரங்கள் (1 2 1) வைத்திருப்பதை நாம் காணலாம். இந்த அமைப்பு இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இதனைக் காணும் நமக்கு தேரின் மேற்கூரையின் மேல் உள்ள அமைப்பு தென்படும்,                                                         
(1 2 1)
(1 2 3 2 1)
(1 2 3 4 3 2 1)
(1 2 3 4 5 4 3 2 1)
(1 2 3 4 5 6 5 4 3 2 1)
(1 2 3 4 5 6 7 6 5 4 3 2 1)

பாடலின் 19ஆம் வரியிலிருந்து  31ஆம் வரிகள் வரை ஒன்று முதல் ஏழு வரை உள்ள எண்களை ஏறு வரிசையிலும் இறங்கு வரிசையிலும் வரும் வண்ணம் அமைத்துள்ள சம்பந்தர், மீண்டும் பாடலின் 32ஆம் வரியிலிருந்து 42ஆம் வரிகள் வரையிலும் ஒன்று முதல் ஏழு வரை உள்ள எண்கள் ஏறு வரிசையிலும் இறங்கு வரிசையிலும் வரும் வண்ணம் அமைந்துள்ளார். இவ்வாறு அமைந்துள்ள நிலையினை தேர் தட்டின் கீழ் பாகம் என்றும் கூரை என்றும் கொள்வதும் பொருத்தமாக உள்ளது, இனி இந்த பாடல் உணர்த்தும் பொருளை நாம் காண்போம்.

பாடல் வரிகள்:  1 & 2

    ஓர் உரு ஆயினை மான் ஆங்காரத்து
    ஈர் இயல்பாய் ஒரு விண் முதல் பூதலம்

விளக்கம்:

ஓருரு என்று ஈரியல்பு ஒரு விண் என்று ஒன்று இரண்டு ஒன்று ஆகிய எண்கள் இங்கே உணர்த்தப் படுவதை நாம் காணலாம். ஓர் உரு=ஒப்பற்ற ஒரு உருவம்; அனைத்து தத்துவங்களையும் கடந்ததும், சொற்களுக்கும் எண்ணங்களுக்கும் எட்டாமல் இருப்பதும் ஆகிய நிலை பெருமானின் இயல்பு நிலை. இதனை சொரூப நிலை என்றும் இயல்பு நிலை என்றும் கூறுவார்கள்; அருவம் உருவம் அருவுருவம் ஆகிய மூன்று நிலைகளையும் தாண்டி எண்குண வடிவினனாய் எங்கும் பரந்தும் நிறைந்தும் சர்வ வியாபியாக நிற்பவன் இறைவன். அவனது அந்த தன்மையை யாரும் காண இயலாது. எனினும் உயிர்கள் பால் இரக்கம் கொண்டு ஐந்தொழில்கள் செய்யும் நோக்கத்துடன், தன்னிச்சையாக எந்த ஒரு உருவமும் கொள்ளும் வல்லமை படைத்தவன் பெருமான். அவ்வாறு சிவமாகவும் சக்தியாகவும் இறைவன் கொண்டுள்ள உருவமே மேலே குறிப்பிட்ட செயல்களை செய்வதற்கு பெருமானே எடுத்துக் கொண்ட ஒப்பற்ற உருவம். இதனை தடத்த நிலை என்று கூறுவார்கள். இவ்வாறு ஒப்பற்ற உருவங்களை உடையவன் என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது; மான்=பெண் இங்கே சக்தியை குறிக்கின்றது; ஆங்காரம்=தீர்மானம் செய்து, ஒரு செயலை இவ்வாறு தான் செய்ய வேண்டும் என்று எடுத்த முடிவு; உலகத்தில் உள்ள உயிர்களை உய்விக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் ஐந்து தொழில்களைச் செய்து உயிர்கள் தங்களது வினைகளை கழித்துக் கொண்டு தன்னை வந்து அடைவதற்காக வழி வகுத்த நிலை; ஈர் இயல்பாய்=சக்தி சிவம் என்று வேறு வேறு இயல்புகளைக் கொண்டு நிற்கும் நிலை; சிவம் உலகத்தை மீண்டும் தோற்றுவிக்க வேண்டும் என முடிவு செய்து நினைக்கின்றது. சக்தி அந்த நினைவுகளை செயலாக்குகின்றது. இந்த தன்மை இங்கே ஈரியல்பு என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு உலகத்தை படைக்கும் இறைவன், ஆணவக் கலப்புடன் விளங்கும் உயிர்களை தகுந்த உடல்களுடன் சேர்த்து, அந்த உயிர்கள் மெய்ப்பொருளை உணர்ந்து கொண்டு பதியைச் சார்ந்து இருக்கவும், ஆணவம் கன்மம் மாயை என்ற மலங்களைக் கழித்துக் கொள்ளவும் உதவி புரிகின்றான். இந்த உதவியும் ஈரியல்பாய் உள்ள சிவமும் சக்தியும்  இருவரும்  இணைந்து செய்வது தான்.

படைப்பின் அடிப்படையாக நாதத்திலிருந்து எழுவது ஆகாயம் (வெளி என்றும் கூறுவார்கள்) இந்த ஆகாயத்திலிருந்து காற்று தீ நீர் மற்றும் நிலம் ஆகிய மற்ற பூதங்கள் தோன்றுகின்றன. இவ்வாறு ஆகாயம் முதல் உலகம் ஆகிய பஞ்ச பூதங்களை தோற்றுவிக்கும் நிலை விண் முதல் பூதலம் என்ற தொடரால் விளக்கப் படுகின்றது. ஆகாயத்திற்கு ஒப்பற்ற என்ற பொருளைத் தரும் ஒரு என்ற அடைமொழியைச் சேர்த்து ஒரு விண் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். மற்ற நான்கு பூதங்கள் தோன்றுவதற்கு அடிப்படையாக உள்ள ஆகாயம், தான் எந்த பூதத்தையும் சார்ந்து தோன்றாமல் இருந்த ஒப்பற்ற நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  ஈரியல்பாய் ஒரு என்ற தொடருக்கு, இரண்டு வேறு வேறு இயல்புகளுடன் செயல்பட்டாலும், சிவமும் சக்தியும் இணைந்து ஒரே உருவமாக மாதொரு பாகனாக இருக்கும் நிலையினை குறிப்பிடுகின்றது என்றும் விளக்கம் கூறுகின்றனர். இந்த விளக்கமும் மிகவும் பொருத்தமானதே.

பொழிப்புரை:

சர்வ வியாபியாக அனைத்து உயிர்களுடன் கலந்து நிற்கும் பெருமானே, நீ உயிர்கள் மீது கொண்டுள்ள கருணையால் ஐந்து தொழில்களையும் புரியும் பொருட்டு ஒப்பற்ற உருவத்தையும் தாங்கி நிற்கின்றாய்; உலகிலுள்ள உயிர்களை உய்விக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பெண்ணாகிய சக்தியுடன் சேர்ந்து இரு வேறு இயல்புகளுடன் ஐந்து தொழில்களைச் செய்து உலகத்தையும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்களையும் இறைவன் இயக்குகின்றாய். உன்னால் தான் வேறு பூதங்களின் கலப்பின்றி தோன்றியது என்ற ஒப்பற்ற பெருமையை உடைய ஆகாயமும், மற்ற நான்கு பூதங்களும் தோற்றுவிக்கப் படுகின்றன.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/09/123-ஓர்-உருவாயினை---பாடல்-1-3112432.html
3105433 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, March 8, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    அந்தண் காழிப்
    பந்தன் சொல்லைச்
    சிந்தை செய்வோர்
    உய்ந்துளோரே

விளக்கம்:

அந்தண்=குளிர்ச்சியும் அழகும் பொருந்திய சோலைகளை உடைய சீர்காழி நகரம். பாடலில் உள்ள கருத்துகளை உணர்ந்து சிந்தித்து பாடல் வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை: 

அழகும் குளிர்ச்சியும் ஒருங்கே பொருந்திய சோலைகள் நிறைந்த சீர்காழி நகரில் அவதரித்த, ஞானசம்பந்தனின் சொற்கள் கொண்ட இந்த பதிகத்தின் பாடலை சிந்தித்து பொருள் உணர்ந்து பாடும் அடியார்கள் வாழ்வினில் உய்வினை அடைவார்கள்.  

முடிவுரை:

இரண்டே இரண்டு சீர்களைக் கொண்டு அளவில் சிறியதாக உள்ள அடிகளை உடைய பாடல்கள் எனினும், கருத்தாழம் மிகுந்த பாடல்கள் கொண்ட பதிகம். அளவில் சிறியதாக எளிய சொற்களைக் கொண்டுள்ள பாடல் என்பதால் எளிதில் மனனம் செய்துகொண்டு பாடும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது. பல நல்ல குணங்களைப் பெற்றுள்ள சான்றோர்கள் சிவபெருமானைத் தவிர்த்து பற்ற தெய்வங்களை போற்ற மாட்டார்கள் என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் உணர்த்தும் சம்பந்தர், அடுத்த பாடலில் நாமும் அவர்களை பின்பற்றி பெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் நன்மை தரும் பொருளாக கருதாமல் வாழவேண்டும் என்று அறிவுரை கூறுகின்றார். தொடர்ந்து அதே நிலையில் நிலைத்து நின்றிட, பெருமானின் திருநாமங்களை சொல்லாத மாந்தர்களுடன் சேராமல் இருப்போம் என்று மூன்றாவது பாடலில் கூறும் சம்பந்தர், பெருமானைப் போற்றாமல் வாழ்வது ஒரு வாழ்வாக கருதப்படாது என்று நான்காவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடல் உணர்த்தும் வண்ணம் பெருமான் பால் நாட்டம் உடையவர்கள் பெருமானின் அருள் செல்வமும் கருணைச் செல்வமும் பெற்ற செல்வந்தர்கள் என்பதால், நாமும் பெருமானைச் சார்ந்து வாழ்வோம் என்று ஆறாவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஏழாவது பாடலில் பெருமானை நினைக்காதோரை ஒரு பொருட்டாக கருதாமல் வாழும் நாம் தக்க தருணத்தில் உதவும் பெருமானை நமக்கு நெருங்கிய நண்பனாக கருதி போற்ற வேண்டும் என்று எட்டாவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஒன்பதாவது பத்தாவது பாடல்கள் அண்ணாமலை சம்பவம் மற்றும் சமணர்கள் புத்தர்கள் பற்றிய குறிப்பினை கொண்டுள்ளன. கடைப் பாடலில் இந்த பதிகத்தின் பொருள் உணர்ந்து சிந்தித்து ஓதி பயனை அடையுமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். சம்பந்தர் சாற்றிய வழியினில் நின்று, பெருமானை வணங்கி வழிபட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/08/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-11-3105433.html
3105432 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, March 7, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    மொட்டமணர்
    கட்டர் தேரர்
    பிட்டர் சொல்லை
    விட்டுளோமே 

விளக்கம்:

மோட்டமணர் என்ற சொல்லின் திரிபாக கருதி (மோட்டம்=இறுமாப்பு) இறுமாப்பு உடைய சமணர்கள் என்று சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். தலைமயிர் பறிக்கப்பட்டு மொட்டையாக காட்சி அளிப்பதால் மொட்டை அமணர் என்ற பொருள்பட மொட்டமணர் என்று கூறுகின்றார் என்று சிலரும் பொருள் கூறுகின்றனர். மொட்டு என்ற சொல்லினை அரும்பினை உணர்த்துவதாக பொருள் கொண்டு அரும்பு போன்று முடிகள் ஏதுமின்றி மேற்புறத்தில் வழுவழுப்பாக உள்ள தலையினை உடையவர்கள் என்றும் சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். கட்டு=பொய்; கட்டர்=பொய்மொழிகளை பேசும் புத்தர்கள்; புத்தர் மற்றும் சமணர்களின் கட்டுரை கேளாத அடிகளார் என்று பல தேவாரப் பாடல்களில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பிரஷ்டர் என்ற வடமொழி சொல்லின் தமிழாக்கமாக பிட்டர் என்ற சொல் கருதப் படுகின்றது. பிரஷ்டர் என்றால் விலக்கப்பட்டவர்கள் என்று பொருள். வேதநெறிக்கும் சைவ நெறிக்கும் புறம்பான தன்மை உடையவர்கள் என்பதால், சமணர்களையும் புத்தர்களையும் தாம் விலக்கியுள்ளதாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இந்நாளில் நமது நாட்டினில் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் தொகை மிகவும் குறைந்து காணப்பட்டாலும், வேதநெறி மற்றும் சிவநெறிக்கு புறம்பாக வாழும் மனிதர்கள், வேதநெறியினை இழிவாக பேசும் மனிதர்கள் வாழ்கின்றனர். அத்தகையோரை நாம் இனம் கண்டு கொண்டு விலக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் சம்பந்தர் நமக்கு கூறும் அறிவுரையாகும்.    

பொழிப்புரை: 

இறுமாப்பு உடைய சமணர்களையும் பொய்மொழிகள் பேசும் புத்தர்களையும், சைவ நெறிக்கு புறம்பாக நடந்து கொள்வதால் அவர்களை விலக்கி வைத்துள்ள நாங்கள் அவர்களின் சொற்களை ஒரு பொருளாக கருதாமல் விட்டுவிட்டோம். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/07/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-10-3105432.html
3105430 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, March 6, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    பூவினானும் 
    தாவினானும்
    நாவினாலும்
    நோவினாரே

விளக்கம்:

தாவினான்=மூவுலகங்களையும் தனது இரண்டு அடியால் தாவி அளந்த திருமால்; நோவினார்=வருந்தினார்; நாவினாலும் நோவினார் என்று சிறப்பு உம்மைத் தொகை பயன்படுத்தப் பட்டு, அவர்கள் இருவரும் உடலாலும் வருந்தினார்கள் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பூவினான்=தாமரைப் பூவின் மேல் அமரும் பிரமன்; நோ என்ற சொல்லுக்கு இன்மை என்று பொருள் கொண்டு, தங்களது முயற்சியால் இறைவனது திருமுடியையும் திருவடியையும் காண இயலாதவர்களாக இருந்ததுமன்றி, தங்களது நாவினால் இறைவனின் புகழினைப் பாடி வழிபடும் தன்மை அற்றவர்களாக இருந்தனர் என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது. இந்த விளக்கம் நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய இலிங்க புராண குறுந்தொகையின் (5.95) முதல் ஒன்பது பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடல்களில் பெருமானை எவ்வாறெல்லாம் வழிபடவேண்டும் என்பதை குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான், அவ்வாறு வழிபடத் தவறியவர்கள் பிரமன் மற்றும் திருமால் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலில் தங்களது குற்றங்களை நீக்கிக் கொண்டு இறைவனைப் புகழ்ந்து வணங்குவதிலிருந்து தவறியவர்கள் என்று அவர்கள் இருவரையும் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். பொக்கம்=வஞ்சகமான சொற்கள்; ஐயன்=தலைவன்; மெய்யன்=உண்மையே வடிவானவன்; வேதங்களும் பல தேவர்களும், தங்களுக்குளே யார் பெரியவன் என்று வாதம் புரிந்து கொண்டிருந்த திருமால் மற்றும் பிரமனிடம், அவர்கள் இருவரை விடவும் பெரியவன் சிவபெருமான் என்று உணர்த்திய போதும், அதனை ஒப்புக்கொள்ளாமல் ஆணவத்துடன் தாங்களே பெரியவர் என்று தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தனர். இந்த நிலையே பொய்யும் பொக்கமும் போக்கிலர் என்று அப்பர் பெருமானால் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

     நெய்யும் பாலும் கொண்டு ஆட்டி நினைந்திலர்
    பொய்யும் பொக்கமும் போக்கிப் புகழ்ந்திலர்
    அய்யன் வெய்ய அழல் நிற வண்ணனை
    மெய்யைக் காணல் உற்றார் அங்கு இருவரே    

பொழிப்புரை:  

தாமரைப் பூவின் மேல் வீற்றிருக்கும் பிரமனும், நெடியவனாக தனது இரண்டு அடிகளால் மூன்று உலகங்களையும் அளந்த திருமாலும், பெருமானின் அடியையும் முடியையும்  காணும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு தங்களது உடலினை வருத்திக் கொண்ட போதும் அவர்களால் தங்களது முயற்சியில் வெற்றி பெறமுடியவில்லை. பின்னர் பெருமானின் பெருமையினை உணர்ந்தவர்களாக, தங்களது நாவினை வருத்தி பெருமானை இறைஞ்சி அவனது இலிங்க வடிவத்தினை காணும் பேற்றினை பெற்றார்கள்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/06/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-9-3105430.html
3105429 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, March 5, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    தூர்த்தன் வீரம்
    தீர்த்த கோவை
    ஆத்தமாக
    ஏத்தினோமே

விளக்கம்:

ஆப்தன் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம் ஆத்தன் என்பது. நெருங்கிய நண்பன் என்று பொருள். நமக்கு உதவி தேவைப்படும் தருணத்தில் நாம் அவனது உதவியை நாடாது இருந்தாலும் தானே முன்வந்து உதவுபவனே நெருங்கிய நண்பனாக கருதப் படுகின்றான். அத்தகைய நெருங்கிய நண்பனாக அடியார்களின் தேவைகளை புரிந்து கொண்டு தானே முன்வந்து உதவி செய்யும் கருணையாளன் என்பதால் பெருமானை ஆத்தன் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். தூர்த்தன்=தாழ்ந்த அறிவினை உடையவன்.   

பொழிப்புரை:  

தாழ்ந்த அறிவு உடையவனாக, புனிதமான கயிலை மலையினை, இறைவனின் இருப்பிடமாக விளங்கும் மலையினை, பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை அழித்து, பின்னர் தனது தவறினை உணர்ந்த அரக்கன் பெருமானே தனது தலைவன் என்று சாமகானம் பாடி இறைஞ்ச, அவனுக்கு ஒளி பொருந்திய வாளினையும் நீண்ட வாழ்நாளையும் அருளிய கருணையாளனை நமது நெருங்கிய நண்பனாக கருதி அவனைப் புகழ்ந்து வழிபட்டு அவனது கருணைக்கு பாத்திரமாவோமாக.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/05/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-8-3105429.html
3105428 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, March 4, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    பெண் ஆணாய
    விண்ணோர் கோவை
    நண்ணாதாரை
    எண்ணோம் நாமே

விளக்கம்:

கோ=தலைவன்; நண்ணுதல்=நெருங்குதல்; மாதொருபாகனாக விளங்கும் தன்மை பெண் ஆணாய என்ற தொடரால் படுகின்றது. பெருமானை நினைக்காத மாந்தரை நாம் மனதினாலும் கருத மாட்டோம், அதவாது பொருட்படுத்த மாட்டோம் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுவது சான்றோர்கள் எவரை மதிப்பார்கள் என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றது. இந்த பாடலில் சொல்லப்பட்டுள்ள கருத்தினை உடன்பாட்டுத் தொடராக மாற்றினால், பெருமானை மதித்து வழிபடும் அடியார்களை நாம் மதிப்போம் என்பது சம்பந்தரின் கூற்றாக உள்ள நிலையை  நாம் உணர்ந்து கொள்ள முடிகின்றது. இந்த கேள்விக்கு மிகவும் தெளிவான முறையில் விடையளிக்கும் அப்பர் பிரானின் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். பெருமானைப் போற்றும் அடியார்கள் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், அவர்கள் மட்டுமே தான் போற்றும் கடவுளர் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் (6.95.10) கூறுகின்றார். சங்க நிதி, பதுமநிதி=குபேரனிடம் இருக்கும் நவநிதிகளில் சிறந்த இரண்டு நிதிக் குவியல்கள் 

    சங்கநிதி பதுமநிதி இரண்டும் தந்து தரணியொடு வான் ஆளத்
        தருவரேனும்
    மங்குவார் அவர் செல்வம் மதிப்போம் அல்லோம் மாதேவர்க்கு
        ஏகாந்தர் அல்லார் ஆகில்
    அங்கமெலாம் குறைந்து அழுகு தொழுநோயராய் ஆவுரித்துத் தின்று
         உழலும்   புலையரேனும்
    கங்கைவார் சடைக் கரந்தார்க்கு அன்பர் ஆகில் அவர் கண்டீர் நாம்
         வணங்கும்  கடவுளாரே

இந்த பாடலில், மனிதர்களை சிவபெருமானின் அடியார், சிவபெருமானின் அடியார் அல்லாதார் என்றிரு வகையாக பிரித்து, அவர்களைத் தான் எவ்வாறு நடத்துவேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். உலகத்தவரின் மதிப்பீட்டிற்கு மிகவும் வேறுபாடான நிலையினை அப்பர் பிரான் கொண்டுள்ள தன்மையை நாம் இங்கே காணலாம். இறைவன் விருப்பமுடன் நீராடுவதற்கு ஐந்து வகையான பொருட்களை அளிக்கும் பசு, தெய்வத் தன்மை வாய்ந்ததாக இந்து மதத்தைச் சார்ந்தவர்களால் கருதப்படுகின்றது. எனவே, பசுவின் தோலை உரிப்பது விட கொடிய செயல் ஏதும் இல்லை என்று கருதப்பட்டு, அவர்களை புலையர் என்று அழைத்தனர். ஆனால் அப்பர் பெருமானோ, பிறப்பாலும், செய்யும் தொழிலாலும் ஒருவர் இழிந்தவராக மற்றவர்களால் கருதப்பட்டாலும், அவர் சிவபிரானிடம் அன்பு பாராட்டுகின்றார் என்றால், அவரைத் தான் மிகவும் உயர்வாக கருதுவேன் என்று கூறுவது, சிவபிரானிடத்தில், அவரது அடியார்கள் மேல், அப்பர் பிரான் வைத்திருந்த அன்பின் தன்மை புலப்படுகின்றது.

சிவபிரானிடம் அன்பு பாராட்டாத ஒருவர், சங்கநிதி பதுமநிதி எனப்படும் உயர்ந்த செல்வங்களைத் தந்து, அந்த செல்வத்துடன் இந்த நிலவுலகத்தையும் வானுலகத்தையும் ஆளும் உரிமையையும் கொடுத்தாலும், அவரது செல்வத்தையும், மங்கும் புகழினை உடைய அவரையும் நாம் ஒரு பொருட்டாக மதிக்கமாட்டோம். உடல் உறுப்புகள் எல்லாம் அழுகி குறையும் தன்மையை விளைவிக்கக் கூடிய தொழுநோயராக இருந்தாலும், பசுவினை உரித்துத் தின்னும் புலையராக இருந்தாலும், அவர் கங்கை நதியைத் தனது தலையில் தரித்து மறைத்த கடவுள் சிவபெருமானுக்கு அன்பராக இருந்தால், அவரை நான் வணங்கும் கடவுளாக மதிப்பேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதாக அமைந்த பாடல் இது., .   

பொழிப்புரை:

பெண்ணாகவும் ஆணாகவும் திகழும் மாதொருபாகனை, தேவர்களின் தலைவனாகிய பெருமானை, தங்களது மனம் மொழி மெய்களால் நெருங்கி வழிபடாத மனிதர்களை நாம் மனதாலும் கருதுவதில்லை. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/04/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-7-3105428.html
3105427 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, March 3, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 6:

    தக்கன் வேள்வி
    பொக்கம் தீர்த்த
    மிக்க தேவர்
    பக்கத்தோமே

விளக்கம்:

பொக்கம்=பொய், குற்றம்; வேள்விக்குரிய தன்மைகள் இன்றி செய்யப்பட்டமையால் போலி வேள்வி என்று தக்கன் செய்த வேள்வியை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். தக்கன் செய்த வேள்வி முற்றுப் பெற்றிருந்தால் அவன் செய்த தவறு நிலைபெற்று ஒரு தவறான முன்மாதிரியாக அமைந்திருக்கும் அத்தகைய தவறு நடைபெறாத வண்ணம் திருத்திய தேவன் சிவபெருமான் என்ற பொருள் பட பொக்கம் தீர்த்த தேவர் என்று இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். மிக்க=அருளும் தன்மை உடைய; பக்கத்தோம்=பக்கத்தில் உள்ளோம் பக்கம் என்ற சொல்லுக்கு சமீபம் என்று பொருள் கொண்டு சாமீப நிலையை அடையும் தகுதி பெற்ற அடியார்களை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்றும் பொருள் கொள்வதுண்டு.

பொழிப்புரை:

சிவபெருமானை அவமதிக்கும் நோக்கத்துடன் பெருமானை புறக்கணித்து தவறான முன்மாதிரியாக ஒரு வேள்வியைச் செய்வதற்கு தக்கன் முயற்சி செய்த போது, வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வழிமுறைக்கு மாறாக வேள்வி செய்தல் தவறு என்பதை நிலைநிறுத்தும் வண்ணம், போலி வேள்வியை அழித்து வேதநெறியை நிலைநாட்டிய பெருமையினை உடையவர் சிவபெருமான். அவர் அடியார்களுக்கு வரம்பின்றி அருள் வழங்கும் கருணை உள்ளம் கொண்டவர். அத்தகைய பெருமானின் நெறியாகிய சிவநெறியைச் சார்ந்து பெருமானுக்கு அணுக்கத் தொண்டர்களாக நாம் விளங்குவோமாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/03/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-6-3105427.html
3105426 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, March 2, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    காட்டுள் ஆடும்  
    பாட்டு உளானை 
    நாட்டு உளாரும்
    தேட்டு உளாரே

விளக்கம்:

நாட்டு=பெருமானே முழுமுதற்பொருள் என்று நிலைநாட்டிய உண்மை; உளார் (மூன்றாவது அடி)=தங்களது உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்திய அடியார்கள்; தேட்டு=செல்வம்; உளார் (நான்காவது அடி)=உள்ளத்தில் ஆர்பவர்; ஆர்தல்=திளைத்தல்; பெருமானின் முழுமுதல் தன்மையை உணர்த்து. அந்த உண்மையை தங்களது உள்ளத்தில் எப்போதும் நினைத்து பெருமானை வழ்படும் அடியார்களே சிறந்த செல்வர்கள் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். 

பெருமானின் அருள்செல்வத்தை விடவும் சிறந்த செல்வம் ஏதும் இல்லை என்று உணர்த்தும் இந்த பாடல், நமக்கு சம்பந்தரின் தில்லைப் பதிகத்தின் பாடலை (1.80.5) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பெருமானின் புகழினைப் பாடுவதால் நாம் பெறுகின்ற இன்பமே சிறந்த இன்பம் என்று இதே பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், அவ்வாறு பெருமானின் சிறப்பினை பாடுவது சிறந்த செல்வம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சேண்=ஆகாயம் வேறு எவரிடமும் இல்லாததும் அழிவிலாததும் ஆகிய முக்தி செல்வத்தை உடைய பெருமானே சிறந்த செல்வனாக கருதப் படுகின்றான் 

    செல்வ நெடுமாடம் சென்று சேண் ஓங்கிச்
    செல்வ மதி தோயச் செல்வம் உயர்கின்ற
    செல்வர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலம் மேய 
    செல்வன் கழல் ஏத்தும் செல்வம் செல்வமே  

பொழிப்புரை: 

சுடுகாட்டில் நடனம் ஆடுபவனும் அடியார்கள் சூட்டும் பாமாலைகளை ஏற்றுக் கொள்வானும் ஆகிய பெருமான் ஒருவனே முழுமுதற்கடவுள் என்பதை உணர்ந்து தங்களது மனதினில் நிலையாக அந்த கருத்தினை நிலைநிறுத்தி வணங்கும் அடியார்கள் உண்மையான செல்வமாகிய சிவனின் அருள் பெற்று என்றும் இன்பத்தில் திளைப்பார்கள்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/02/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-5-3105426.html
3105421 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, March 1, 2019 11:05 AM +0530
பாடல் 4:

    கூற்று உதைத்த
    நீற்றினானைப்
    போற்றுவார்கள்
    தோற்றினாரே

விளக்கம்:

தோற்றினார்=பிறந்ததன் பயனை அடைந்தவர்கள்; பெருமானை போற்றாத மனிதர்கள் தாங்கள் பிறந்ததன் பயனை அடையாதவர்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில்  கூறுகின்றார். இந்த கருத்து நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய திருவாரூர் பதிகத்தின் முதல் பாடலை (4.53.1) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் ஆரூர்ப் பெருமானைத் தொழுது வலம் வந்து வணங்குபவர்கள் பிறந்த பயனை அடைந்தவர்கள் என்று கூறுகின்றார். தோன்றினார் தோன்றினாரே=பிறந்தவர் பிறந்தவர்களாவர்கள். நாம் பிறந்ததன் பயன், சிவபிரானை கும்பிட்டு உய்வினை அடைதல் தானே. அந்த கருத்து தான் இங்கே கூறப்படுகின்றது

    குழல் வலம் கொண்ட சொல்லாள் கோல வேற்கண்ணி தன்னைக்
    கழல் வலம் கொண்டு நீங்காக் கணங்களைக் கணங்கள் ஆர
    அழல் வலம் கொண்ட கையான் அருள் கதிர் எறிக்கும் ஆரூர்
    தொழல் வலம் கொண்டல் செய்வான் தோன்றினார் தோன்றினாரே

புல்லாங்குழலின் இனிமையான ஓசையையும் வென்ற இனிய மொழியை உடையவளும், அழகிய வேல் போன்ற கண்களை உடையவளும் ஆகிய பார்வதி தேவியின், திருவடிகளை வலம் வந்து, அந்த திருவடிகள் பற்றிய சிந்தனையிலிருந்து நீங்காது இருக்கும் அடியார்களின் கண்கள் நிறையுமாறு காட்சி அருள்பவன் சிவபெருமான். தனது இடது கையினில், எப்போதும் வலம் சுழித்து எழும் தீப்பிழம்பை கையில் ஏந்தியவராக காட்சி தரும் சிவபெருமான், தன்னுடைய அருளாகிய ஒளியினை அடியார்கள் பால் வீசும் இடம் திருவாரூர் ஆகும். அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த திருவாரூர்ப் பெருமானை வலம் வந்து தொழக்கூடிய வாய்ப்பினைப் பெற்றவர்கள், தாங்கள் பிறந்த பயனை அடைந்தவர்கள் ஆவார்கள் என்பதே மேற்குறிப்பிட்ட அப்பர் பிரான் பாடலின் திரண்ட கருத்து. .  

இதே கருத்து நாகைக் காரோணம் பதிகத்தின் பாடலிலும் (4.71.8) அப்பர் பிரானால் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த பதிகத்தில் அப்பர் பிரான், நாகைக் காரோணத்து சிவபிரானைப் புகழ்ந்து வணங்க வல்லவர்களே பிறந்தவர்கள் என்றும் மற்றவர் பிறந்தவராக கருதப் படமாட்டார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். தெற்றினர்=மாறுபட்டவர்கள், நல்ல நெறியாகிய சைவ நெறியிலிருந்து மாறுபட்ட திரிபுரத்து அரக்கர்கள்: செற்ற=வென்ற: சிலையர்= வில்லைக் கையில் ஏந்திய சிவபெருமான்:  

        தெற்றினர் புரங்கள் மூன்றும் தீயினில் விழ ஓர் அம்பால்
        செற்ற எம் சிலையர் வஞ்சர் சிந்தையுள் சேர்விலாதார்    
        கற்றவர் பயிலும் நாகைக் காரோணம் கருதி ஏத்தப்
        பெற்றவர் பிறந்தார் மற்றுப் பிறந்தவர் பிறந்திலாரே

இந்த பதிகம் நமக்கு சுந்தரரின் நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் (7.48) முதல் பாடலை நினைவூட்டும். சிவபெருமானின் திருவடிகள் தவிர்த்து வேறு பற்றுக்கோடு ஏதும் இல்லை என்ற எண்ணம் மனதினில் உறுதியாக நிலைபெற்ற பின்னரே, தான் மனிதனாக பிறந்தவனானேன் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அவ்வாறு சிவபெருமானை உறுதியாக வழிபட்டதால், தனது பிறவிப்பிணி நீங்கப்பெற்று, சிவபெருமானின் அருளால் இனிமேல் பிறவாத தன்மையும் வரப் பெற்றதாக இங்கே கூறுகின்றார். 

        மற்றுப் பற்று எனக்கு இன்றி நின் திருப்பாதமே மனம் பாவித்தேன்
        பெற்றலும் பிறந்தேன் இனிப் பிறவாத தன்மை வந்து எய்தினேன்
        கற்றவர் தொழுது ஏத்தும் சீர் கறையூரில் பாண்டிக் கொடுமுடி
        நற்றவா உனை நான் மறக்கினும் சொல்லும் நா நமச்சிவாயவே

    
நமக்கு வாய்த்த மனிதப் பிறவியை மதித்து நாம் செய்யக் கூடிய செயல் என்பது ஏதேனும் உண்டென்றால், அது தில்லையில் நடமாடும் கூத்தனுக்கு அடிமை என்று நம்மை கருதி அவனுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பது தான் என்று கூறி, அப்பர் பிரான் நம்மை வழிப்படுத்துவதை நாம் அவரது தில்லைப் பதிகம் ஒன்றினில் காணலாம். கூழைமை=கடமை. 

        வாய்த்தது நம் தமக்கு ஈதோர் பிறவி மதித்திடுமின்
        பார்த்தற்குப் பாசுபதம் அருள் செய்தவன் பத்தருள்ளீர்
        கோத்தன்று முப்புரம் தீ வளைத்தான் தில்லை அம்பலத்துக்
        கூத்தனுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பது அன்றோ நம் தம் கூழைமையே    

இதே கருத்து மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (5.90) பாடல்களிலும் உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபிரானின் பொன்னார் திருவடிகளை தங்களது கைகளால் பூக்கள் தூவி வழிபாடு செய்யாதவர்களும், தங்களது நாவினால் சிவபிரானது திருமாமத்தைச் சொல்லாதவர்களும், தங்களது வாழ்க்கையை தங்களது உடலினை வளர்ப்பதற்காக உணவினைத் தேடி அலைந்து வீணாகக் கழித்து இறுதியில் தங்களது உடலினை காக்கைக்கும் கழுகினுக்கும் உணவாக அளிப்பதைத் தவிர பயனான காரியம் ஏதும் செய்வதில்லை.

    பூக் கை கொண்டு அரன் பொன்னடி போற்றிலார்
    நாக்கைக் கொண்டு அரன் நாமம் நவில்கிலார்
    ஆக்கைக்கே இரை தேடி அலமந்து
    காக்கைக்கே இரை ஆகிக் கழிவரே 

கூற்றுவனை உதைத்து வீழ்த்தியவன் என்ற குறிப்பு பெருமான் காலனைக் கடந்தவன் என்பதையும் நீற்றினான் என்ற குறிப்பு திருநீற்றினை அணிவதன் மூலம் தான் ஒருவனே நிலையானவன் என்பதையும் மற்றவர்கள் அனைவரும் ஒரு நாள் அழியும் நிலையில் உள்ளவர்கள் என்பதையும் பெருமான் உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்துள்ளன என்பதை நாம் அறிவோம். நிலையான தன்மை உடைய ஒருவன் தானே, நிலையற்ற பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து நம்மை விடுவிக்க இயலும். எனவே அவனை வழிபட்டு, நமது பிறவிப் பிணியை தீர்த்துக் கொள்வது தானே நமது கடமையும் பிறவி எடுத்ததன் பயனாகவும் இருக்க முடியும். எனவே தான் அந்த கடமையைச் செய்யும் மாந்தர்களை, பிறவிப் பயனை அடைந்தவர்கள் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் தோன்றியவர்கள் என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:  

கூற்றுவனை உதைத்து தனது அடியானைக் காத்தவனும், திருநீற்றினை அணிந்து தான் ஒருவனே என்றும் நிலையானவன் என்பதை உணர்த்துவனும் ஆகிய சிவபெருமானை போற்றி வணங்கும் அடியார்கள் மட்டுமே பிறந்தவர்களாக கருதப் படுவார்கள். ஏனையோர் பிறந்ததன் பயனை அடையாததால் பிறந்தவர்களாக கருதப் படமாட்டார்கள்.        

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/mar/01/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-4-3105421.html
3105416 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, March 1, 2019 10:52 AM +0530 முன்னுரை:

திருஞானசம்பந்தர் பாடிய திருப்பதிகங்களில் இருக்குக்குறள் வகையைச் சார்ந்தவை மொத்தம் ஒன்பது பதிகங்கள். அவற்றுள் ஏழு பதிகங்கள் குறிஞ்சி பண்ணிலும் மற்ற இரண்டு பதிகங்கள் கொல்லி பண்ணிலும் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இந்த பதிகங்களில் எட்டு பதிகங்கள் பல தலத்து இறைவன் மீது பாடப்பட்டவை என்பதால் அந்த பதிகங்கள் எப்போது எந்த சூழ்நிலையில் பாடப்பட்டவை என்பதை பெரியபுராணப் பாடல்களிலிருந்து நாம் உணர முடிகின்றது. எஞ்சிய ஒரு பதிகம் பொது பதிகமாக அமைந்துள்ளது. இந்த பதிகம் எப்போது எந்த சூழ்நிலையில் பாடப்பட்டது என்பதை உணரும் வண்ணம் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பு ஏதும் இல்லை. பல உரை ஆசிரியர்கள், இந்த பதிகம் தனது நான்காவது தல யாத்திரையை முடித்த பின்னர் சீர்காழியில் தங்கியிருந்த நாட்களில், அரனை உள்குவீர் என்று தொடங்கும் திருவிருக்குக்குறள் பதிகம் (1.90) பாடிய போது சம்பந்தர் பாடியது என்று கருதுகின்றனர். இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில், சிவபெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் கனவிலும் கடவுளாக கருதலாகாது என்று உணர்த்தப் படுகின்றது.     

பாடல் 1:

    கல்லால் நீழல்
    அல்லாத் தேவை
    நல்லார் பேணார்
    அல்லோம் நாமே

விளக்கம்:

கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்களுக்கு, தென்முகக்கடவுள் வடிவத்தில் அறம் உரைத்த பெருமானை அன்றி வேறு எந்த தேவரையும் நல்லார் பேணார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். நல்லார் என்பதற்கு உண்மையான மெய்ப்பொருளை உணர்ந்த ஞானியர் என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது. நமக்கு வழிகாட்டும் நல்லோராகிய நால்வரும் சிவபெருமானைத் தவிர வேறு எவரையும் போற்றாது இருந்த தன்மையை அவர்களது வாழ்விலிருந்து நாம் அறிகின்றோம். அவர்களது இந்த கொள்கை அவர்களின் பல பாடல்களில் வெளிப்படுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

வாழாப்பத்து பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் மணிவாசகர், பெருமானை அன்றி வேறு எவரையும் தனக்குத் துணையாக கருத மாட்டேன் என்றும் அவரைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் தொழமாட்டேன் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த பாடலின் முதல் அடியில் கருணையே உருவமாக உள்ள பிராட்டியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ள பெருமான் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். பண்டைய நாளிலிருந்து இடைவிடாது தொடர்ச்சியாக அடியார்களுக்கு அருள் புரிந்து வரும் அன்னையை, குற்றம் ஏதும் இல்லாதவள் என்று அடியார்கள் புகழ்வதாக அடிகளார் கூறுகின்றார், இனியும் தொடர்ந்து வாழ்வதில் தனக்கு விருப்பம் ஏதும் இல்லாமையால், பெருமானே நீ என்னை விரைவில் அழைத்துக் கொள்வாயாக என்று விண்ணப்பம் வைக்கும் பாடல்.     
    
    பழுது இல் தொல் புகழாள் பங்க நீ அல்லால் பற்று நான்
        மற்று இலேன் கண்டாய்
    செழு மதி அணிந்தாய் சிவபுரத்து அரசே திருப்பெருந்துறை
        உறை சிவனே
    தொழுவனோ பிறரைத் துதிப்பனோ எனக்கு ஓர் துணை என
        நினைவனோ சொல்லாய்  
    மழ விடையானே வாழ்கிலேன் கண்டாய் வருக என்று
       அருள் புரியாயே

மேற்கண்ட பாடலில் பெருமானே உன்னைத் தவிர பற்றுக்கோடு வேறேதும் எனக்கு இல்லை என்று அறிவிக்கும் அடிகளார், தனது நிலையை பெருமானே நீ இன்னும் காணவில்லையா என்று கேட்கும் வகையில், கண்டாய் என்ற சொல்லை கையாண்டுள்ளார்.  இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் பற்று நான் மற்றிலேன் கண்டாய் என்ற தொடர் வருகின்றது. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல், இந்த தொடர் உணர்த்தும் செய்தியை மிகவும் அழகாக எடுத்துரைக்கின்றது. பெருமானே உன்னைத் தவிர வேறு பற்றுக்கோடு ஏதும் கொள்ளாமல் வாழும் எனக்கு அருள் புரியாமல் இருக்கின்றாயே இது நியாயமா என்று கேட்பது போன்று அமைந்துள்ள பாடல். பெருமானே ஒருவனே தனக்கு பற்றுக்கோடு என்பதால், அவனைத் தவிர வேறு எவரிடமும் சென்று முறையிடேன் என்று புலம்பும் அடிகளார், அவன் அருள் புரியாமல் இருப்பதால் அவன் மீது தான் கோபம் கொண்டாலும் அவனது அருளினை தொடர்ந்து வேண்டுவதையும் நாம் உணரலாம்.

    பாரொடு விண்ணாய் பரந்த எம் பரனே பற்று நான் மற்றிலேன் கண்டாய்
    சீரொடு பொலிவாய் சிவபுரத்து அரசே திருபெருந்துறை உறை சிவனே
    ஆரொடு நோகேன் ஆர்க்கு எடுத்து உரைக்கேன் ஆண்ட நீ அருளிலை ஆனால் 
    வார்கடல் உலகில் வாழ்கிலேன் கண்டாய் வருக என்று அருள் புரியாயே 

தனது இடது கண்ணில் பார்வை வரப்பெற்று, வலது கண்ணில் பார்வை வேண்டி திருவாரூரில் வீற்றிருக்கும் இறைவனை வணங்கி பதிகம் பாடிய சுந்தரர், வேறு எவரையும் வேண்டாது தான் இருந்த நிலையினை மீளா அடிமை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (7.95.1) உணர்த்துகின்றார். இறைவனிடம் நாம் கொண்டுள்ள அடிமைத்திறம் நமது வாழ்நாள் முழுவதும் நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். அந்த அடிமைத் தன்மையிலிருந்து நாம் வெளியே வாராமல் பெருமானுக்கு எப்போதும் திருத்தொண்டு செய்பவர்களாய். அடிமைத் திறத்திலிருந்து மீளாமல் இருக்க வேண்டும். மேலும் நமது தேவைகளையும் அவரிடமே முறையிட்டு பெறுதல் வேண்டும் அவ்வாறு இருந்ததால் தான் சுந்தரர் தன்னை மீளா அடிமை என்று திருவாரூர் பதிகத்தில் (7.95) சொல்லிக் கொள்கின்றார். 

    மீளா அடிமை உமக்கே ஆளாய் பிறரை வேண்டாதே
    மூளாத் தீ போல் உள்ளே கனன்று முகத்தால் மிக வாடி
    ஆளாய் இருக்கும் அடியார் தங்கள் அல்லல் சொன்னக்கால்
    வாளாங்கு இருப்பீர் திருவாரூரீர் வாழ்ந்து போதீரே

மாசில் வீணையும் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில், அப்பர் பிரான், சிவபெருமானுக்கு மீளாத அடிமையாக இருந்து, மெய்ப்பொருளாகிய சிவபெருமானை அடையாத மனிதர்களை, வீணான வாழ்க்கை வாழ்பவர்கள் என்று கூறுகின்றார். அறிவு வளர்ச்சி பெற்று, ஒரு வேலையில் அமர்ந்து பொருள் ஈட்டும் திறம் பெற்று, தனது காலில் நிற்கும் தன்மையை அடைந்த மனிதனை நாம் ஆளாகி விட்டான் என்று கூறுகின்றோம். ஆனால் அப்பர் பிரான் ஆளாக கருதுவது, பெருமானது அடியார்களைத் தான். ஏனென்றால் அவர்கள் தானே, நிலையான இன்பம் அளிக்கக் கூடிய முக்தி நிலைக்கு செல்வதற்கான வழியில் அடியெடுத்து வைத்தவர்கள். அவ்வாறு ஆளாகாத ஒருவன், சிவபெருமானின் அடியார் ஒருவரை அணுகி, ஆளாகும் நிலையினை அடைந்து உய்வினை அடைய வேண்டும் என்றும் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.     

    ஆளாகார் ஆளானாரை அடைந்து உய்யார்
    மீளா ஆட்செய்து மெய்ம்மையுள் நிற்கிலார்
    தோளாத சுரையோ தொழும்பர் செவி
    வாளா மாய்ந்து மண்ணாகிக் கழிவரே
  
பொழிப்புரை:  

கல்லால மரத்தின் நிழலில் அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்க்கும் அறநெறி உணர்த்திய தென்முகக் கடவுளாகிய சிவபெருமானை அன்றி மற்றொரு தெய்வத்தை, நல்லவர்களாகிய சான்றோர்கள் பேணார். நாமும் அத்தகைய நல்லவர்களை பின்பற்றி சிவபெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எந்த தெய்வத்தையும் போற்றாது, வணங்காது இருப்போமாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/26/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-1-3105416.html
3105419 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, February 28, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3: 

    கல்லா நெஞ்சின்
    நில்லான் ஈசன்
    சொல்லதாரோடு
    அல்லோம் நாமே

விளக்கம்:

கல்லா நெஞ்சு என்ற தொடருக்கு சிவபெருமானின் பெருமைகளை அறியாத நெஞ்சம் என்று ஒரு பொருளும், கல் போன்று கடினமான நெஞ்சம் என்று மற்றொரு பொருளும் கொள்ளலாம். இரண்டுமே பொருத்தமாக உள்ளன. சிவபெருமானின் பெருமைகளை அறிந்து கொண்டு அவனது திருநாமங்களை சொல்லாதவர்களுடன் நாங்கள் சேர மாட்டோம் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு இவர் கூறுவது நமக்கு திருவாசகம் அச்சப்பத்து பதிகத்தின் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. 

    தறி செறி களிறும் அஞ்சேன் தழல் விழி உழுவை அஞ்சேன்
    வெறி கமழ் சடையன் அப்பன் விண்ணவர் நண்ண மாட்டாச்
    செறி தரு கழல்கள் ஏத்திச் சிறந்து இனிது இருக்க மாட்டா
    அறிவு இலாதவரைக் கண்டால் அம்ம நாம் அஞ்சுமாறே

உழுவை=புலி; கண்களின் வழியே நெருப்பினை உமிழும் புலிக்கும் தறியில் கட்டப்பட்டுள்ள யானைக்கும் அஞ்சாத தான் அஞ்சுவது பெருமானின் திருவடிகளை புகழ வேண்டும் என்ற அறிவு இல்லாதவர்களை என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அவர்களைக் கண்டால் அடிகளார் அஞ்சுவது எதற்காக என்பதை நாம் சற்று சிந்திக்க வேண்டும். அத்தகைய மனிதர்களுடன் பழகினால் தானும் அவர்களைப் போன்று மாறி, பெருமானை சிந்தியாது இருக்கும் நிலை ஏற்படுமோ என்ற பயம் தான் அவர்களை நினைத்து, அடிகளார் அச்சம் கொள்ள வைக்கின்றது. எனவே அவர்களுக்கு அஞ்சி அவர்களுடன் சேராமல் இருக்க வேண்டும் என்பதையே தனது கருத்தாக அடிகளார் இங்கே வெளிப்டுத்துகின்றார். இதே கருத்து தான் மேற்கண்ட பாடலில் திருஞான சம்பந்தரால் குறிப்பிடப்படுகின்றது. மேலும் இந்த திருவாசகப் பாடலில் பெருமானின் திருப்பாதங்களை புகழ்ந்து வணங்கினால் அதன் பயனாக ஆனந்தமும் அமைதியும் பெற்று சிறப்புடன் இனிதாக இருக்கலாம் என்றும் உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபெருமானை வழிபடுவதால் கிடைக்கும் இத்தகைய ஆனந்தமும் அமைதியும் பெற விரும்பாதவர்களை அறிவற்றவர்கள் என்று கூறுவது பொருத்தம் தானே.  

திருமணஞ்சேரி தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (2.16.9) திருஞானசம்பந்தர், பிரமனும் திருமாலும் சிவபெருமானின் பெருமைகளை கற்று அறியாதவர்களாக இருந்தனர் என்று கூறுகின்றார். தோற்றம்=படைப்பு; தோற்றம் கண்டான்=படைப்புத் தொழிலினைப் புரியும் பிரமன்; பொதுவாக ஞானசம்பந்தரின் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடல்கள் பிரமனும் திருமாலும் பெருமானின் அடியையும் முடியையும் காண முடியாமல் திகைத்த காட்சியினை குறிப்பிடும் பாடல்களாக அமைந்துள்ளன. அந்த செய்தி இந்த பாடலில்  குறிப்பிடப்படவில்லை; எனினும், பொதுவாக ஞானசம்பந்தர் பின்பற்றும் பாணியினை உணர்ந்த நாம் அந்த செய்தியை இந்த பாடலும் உணர்த்துவதாகவே கொள்ள வேண்டும். நெடுமாலையும் பிரமனையும் கல்லாதவர்கள் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், பெருமானின் பெருமையை அறியாததால், அவர்கள் இருவரும் பெருமானின் முழு உருவத்தைக் காண முடியாமல் திகைத்து நிற்க நேரிட்டது என்று அவர்களின் நிலைக்கு காரணத்தையும் நமக்கு சம்பந்தர் இங்கே உணர்த்துகின்றார். பெருமானின் பெருமையை உணராமல் யார் பெரியவர் என்று தங்களுக்குள்ளே அவர்கள் இருவரும் வாதம் செய்து கொண்டிருந்த போது தானே பெருமான் அவர்களின் முன்னே நீண்ட நெடும் தழற்பிழம்பாக தோன்றினார் அல்லவா., கற்றன=தாங்கள் அறிந்த சிவபிரானின் புகழினை உணர்த்தும் பாடல்கள். கல்லாதவர்கள் திகைத்து நிற்க, கற்றவர்கள் பெருமானின் புகழினை பாடல்களாக பாடி வாழ்வினில் உயர்வினை அடையும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. உலகத்துப் பொருட்கள் அனைத்திலும் பெருமான் கலந்து நிற்கும் தன்மை இந்த பாடலில் எல்லாமாம் எம் பெருமான் என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

    சொல்லானைத் தோற்றம் கண்டானும் நெடுமாலும் 
    கல்லானைக் கற்றன சொல்லித் தொழுது ஓங்க
    வல்லார் நன் மாதவர் ஏத்து மணஞ்சேரி
    எல்லாமாம் எம் பெருமான் கழல் ஏத்துதுமே  

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகப் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (6.5.1) சிவபெருமானின் பெருமைகளை கற்றவர்களுக்கும் கல்லாதவர்களுக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டினை,. அவர்கள் பெறுகின்ற பலனின் அடிப்படையில், மிகவும் அழகாக அப்பர் பிரான் விளக்குகின்றார். சிவபெருமானின் திருநாமமாகிய பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை அறிந்து உணர்ந்தவர்களையே, அப்பர் பிரான் கற்றார் என்று கருதுகின்றார். எஞ்சியோரை அவர் கல்லாதார் என்று கருதுகின்றார். கல்லாதார் காட்சிக்கு அரியாய் என்று பிரமனும் திருமாலும் பெருமானை அறிய முடியாமல் நின்ற நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. கல்லாதவர்கள் காண முடியாமல் நிற்கும் பெருமான் கற்றவர்களின் துயரங்களைக் களைபவனாக இருக்கும் நிலையும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. வியன்=அகன்ற: அரணம்=கோட்டை: உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுடன் தொடர்பு கொண்டும், அனைத்து உயிர்களிலும் கலந்தும் சர்வ வியாபியாக, எங்கும் சிவபெருமான் நிறைந்து நிற்கும் தன்மை இந்த பதிகத்தின் தொடக்கமாக அமைந்துள்ளது.  

    எல்லாம் சிவன் என்ன நின்றாய் போற்றி எரிசுடராய் நின்ற
        இறைவா போற்றி
    கொல்லார் மழுவாட் படையாய் போற்றி கொல்லும்
        கூற்று ஒன்றை உதைத்தாய்  போற்றி
    கல்லாதார் காட்சிக்கு அரியாய் போற்றி கற்றார் இடும்பை
        களைவாய் போற்றி
    வில்லால் வியன் அரணம் எய்தாய் போற்றி வீரட்டம் காதல்
        விமலா போற்றி

செங்காட்டங்குடி தளத்தின் மீது அருளிய பதிகத்துப் பாடல் ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் கல்லாதார் மனத்தணுகாக் கடவுள் என்று சிவபெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். உற்றோரும்= உற்று+ஓரும், அடைந்து ஆராயும்; பொன்றி=அழிந்து; கல்லாதார்=இறைவனை இடைவிடாது தியானம் செய்யாமல் இருப்பவர்கள்;

    கல்லாதார் மனத்து அணுகாக் கடவுள் தன்னைக் கற்றார்கள்
          உற்றோரும்  காதலானைப்
    பொல்லாத நெறி உகந்தார் புரங்கள் மூன்றும் பொன்றி விழ அன்று
          பொருசரம்  தொட்டானை
    நில்லாத நிணக் குரம்பைப் பிணக்கம் நீங்க நிறை தவத்தை
          அடியேற்கு நிறைவித்து  என்றும்
    செல்லாத செந்நெறிக்கே செல்விப்பானைச் செங்காட்டங்குடி
          அதனில் காண்டேன்  நானே

தன்னை இடைவிடாது தியானிக்காமல் இருக்கும் மாந்தர்களின் மனதினை அணுகாதவனும், உயர்ந்த மெய்ந்நூல்களை தேர்ந்தெடுத்து ஆராய்ந்து அனுபவித்து படிக்கும் அடியார்களின் காதலனும், பிறர்க்கு துன்பங்கள் இழைக்கும் பொல்லாத நெறியில் சென்ற திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளும் அழிந்து விழுமாறு போருக்கு உகந்த அம்பினைத் தொட்டவனும், நிலையில்லாததும் புலாலால் போர்க்கப்பட்ட குடிசையும்,   நரை திரை மூப்பு பிணி இறப்பு ஆகிய மாற்றங்கள் நிகழ்வதும் ஆகிய உடலின் மீது அடியேன் வைத்திருந்த ஆசையை நீக்கியவனும், நிறைவான தவநெறியை மேற்கொள்ளும் வண்ணம் என்னை வழிநடத்தியவனும், வேறு எந்த நெறியையும் நாடாத வண்ணம் வேறு எந்த நெறிக்கும் புடை பெயர்ந்து செல்லாத வண்ணம், செம்மையான சிவநெறியில் என்னை செலுத்தியவனும் ஆகிய இறைவனை அடியேன் திருச்செங்காட்டங்குடி தலத்தில் கண்டேன் என்பதே அப்பர் பிரான் அருளிய மேற்கண்ட பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை. 

ஆலம்பொழில் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.86.9) கல்லாத மூடர்களுக்கு நல்லவன் அல்லாதவனாக பெருமான் இருக்கும் நிலையை உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், பொய்யேதும் இல்லாமல் மனதினில் வஞ்சனையை நீக்கி வழிபடும் அடியார்க்கு உண்மையாக இருப்பவன் சிவபெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். கடுமையாக தவங்கள் செய்து, பறக்கும் தங்களது கோட்டைகள் மூன்றும் ஒரே நேர்கோட்டில் இருக்கும் தருணத்தில் மட்டுமே தங்களை அழிக்க முடியும் என்ற வரத்தினை பெற்றவர் திரிபுரத்து அரக்கர்கள் என்பதை குறிக்கும் பொருட்டு, கடுந்தவத்தோர் என்று அப்பர் பிரான் அவர்களை குறிப்பிடுகின்றார். சாக்கியர்=புத்தர்; செய்யினார்=வயல்கள் நிறைந்த; எரி=அக்னித் தேவன்; கால்=வாயு தேவன். 
    

கையில் உண்டு உழல்வாரும் சாக்கியரும் கல்லாத
          வன்மூடர்க்கு அல்லாதானைப்
    பொய்யிலாதவர்க்கு என்றும் பொய்யிலானைப் பூண்
            நாகம் நாணாகப் பொருப்பு             வில்லாக்
    கையினார் அம்பு எரி கால் ஈர்க்குக் கோலாக் கடுந்தவத்தோர்
            நெடும் புரங்கள் கனல்  வாய் வீழ்த்த
    செய்யினார் தென்பரம்பைக் குடியின் மேய திருவாலம்பொழிலானை
             சிந்தி  நெஞ்சே          
 

பொழிப்புரை:  

தனது (பெருமானது) பெருமைகளை கற்று அறியாத மனிதர்களின் நெஞ்சத்தில் ஈசன் நிற்பதை தவிர்ப்பான்; எனவே அவனது திருநாமத்தைச் சொல்லாத மைந்தர்களுடன் நாம் சேர மாட்டோம்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/28/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-3-3105419.html
3105417 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 122. கல்லால் நீழல் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, February 27, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    கொன்றை சூடி
    நின்ற தேவை
    அன்றி ஒன்று
    நன்று இலோமே

விளக்கம்:

நன்று=நன்மை விளைவிப்பது; இங்கே உயிருக்கு நன்மை விளைவிக்கக்கூடிய பொருள் சிவபெருமான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கி இடர்ப்படும் உயிர்கள் விரும்புவது, இந்த துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டு நிலையான பேரின்பத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் நிலையினைத் தான். எனவே இந்த நிலை ஒன்று தான் உயிருக்கு நன்மை பயக்கக்கூடிய செயல். உயிர்களுக்கு முக்தி அளிக்கும் வல்லமை சிவபெருமான் ஒருவரைத் தவிர வேறு எவருக்கும் இல்லை என்பதால் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவர் அவர் ஒருவர் தான் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

இந்த பாடலில் கொன்றை மலர் சூட்டிக் கொண்டுள்ள தெய்வமாகிய சிவபெருமான் ஒருவரே உயிர்களுக்கு நன்மை பயப்பவர் என்று சம்பந்தர் கூறுவது சுந்தரர் தனது திருத்தொண்டத் தொகை பதிகத்தில் திருஞான சம்பந்தரைக் குறிப்பிடும் வரிகளை நினைவூட்டுகின்றது. வம்பறா வரிவண்டு மணம் நாற மலரும் மதுமலர் நல் கொன்றையான் அடி அலால் பேணா எம்பிரான் சம்பந்தன் என்று கூறுகின்றார். கொன்றைசூடியின் திருவடிகளைத் தவிர்த்து வேறு எதையும் போற்றி வழிபடாத சம்பந்தர் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். அச்சிறுபாக்கம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், கையில் மான்கன்றினை ஏந்திய பெருமானின் திருவடிகளைத் தவிர்த்து வேறு எதையும் பேணாத கருத்தினை உடையவன் என்று தன்னை திருஞான சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் (1.77.11) உணரலாம். கருங்குவளை மலர்கள் பொழியும் தேனினை உட்கொள்ளும் தவளைகளின் வாய் நிறைந்துள்ள நிலையும், வாளை மீன்கள் துள்ளி விளையாடுவதால் புதியதாக மலர்ந்த மலர்களின் இதழ்கள் கிழியும் நிலையும் குறிப்பிடப்பட்டு சீர்காழி நகரின் நீர்வளமும் நிலவளமும் சம்பந்தரால் நமக்கு உணர்த்தப்படுகின்றது.        

    மைச்செறி குவளை தவளை வாய் நிறைய மதுமலர்ப்
         பொய்கையில் புதுமலர்  கிழிய
    பச்சிற வெறி வயல் வெறி கமழ்ப் பதி அவர் அதிபதி கவுணியர்
         பெருமான்
    கைச் சிறு மறியவன் கழல் அலால் பேணாக் கருத்துடை
         ஞான சம்பந்தன தமிழ்  கொண்டு
    அச்சிறுபாக்கத்து அடிகளை ஏத்தும் அன்புடை அடியவர்
        அருவினை இலரே 

கொன்றை மலர் பெருமானுக்கு மிகவும் உகந்த மலராகும். திருஞான சம்பந்தர் தனது பாடல்களில் பலவற்றிலும் கொன்றை மலரினை பெருமானுடன் இணைத்துப் பாடியுள்ளார். அந்த காரணம் பற்றியே திருஞானசம்பந்தரை தனது திருத்தொண்டத்தொகை பதிகத்தில் குறிப்பிடும் சுந்தரர் கொன்றை என்று பெருமானை குறிப்பிட்டு, நற்கொன்றையின் அடி அலால் பேணாத எம்பிரான் சம்பந்தன் என்று கூறுகின்றார். 

பொழிப்புரை: 

கொன்றை மாலையினைச் சூடி நிற்கும் சிவபெருமானைத் தவிர்த்து வேறு எவரையும் உயிர்களுக்கு வீடுபேறு அளித்து நன்மை செய்யும் தெய்வமாக நாங்கள் கருத மாட்டோம்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/27/122-கல்லால்-நீழல்---பாடல்-2-3105417.html
3098260 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, February 24, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    அயனும் மாலுமாய்
    முயலும் காழியான்
    பெயலவை எய்தி நின்று
    இயலும் உள்ளமே

விளக்கம்:

பெயல்=அருள் மழை; பெயலவை=அருள் பொழிதல்; இயலல்=உள்ளத்தை பொருத்துதல்; இறைவன் பால் உள்ளத்தை பொருத்தி மனம் ஒன்றி அவனை வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வேறு சிந்தனைகளில் மனம் அலை பாயாமல், மனம் ஒன்றி இறைவனை வழிபடவேண்டும் என்று பல திருமுறை பாடல்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. மனம் ஒன்றி இறைவனை வழிபடுவதால் நமக்கு நட்டம் ஏதும் இல்லை என்று உணர்த்தி மனம் ஒன்றி இறைவனை வழிபடவேண்டும் என்று அறிவுரை கூறும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.81.3) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. கன்றிய=சினந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் வாழ்நாள் முடிந்து விட்ட நிலையில், அவனது உயிர்னைக் கவரும் பொருட்டு தனது கடமையைச் செய்ய வந்த இயமனுக்கு அந்தச் சிறுவன் தனது கடமையைச் செய்ய விடாமல் சிவலிங்கத்தைக் கட்டிக் கொண்டு இருந்தது, கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.

    ஒன்றி இருந்து நினைமின்கள் உந்தமுக்கு ஊனமில்லை
    கன்றிய காலனைக் காலால் கடிந்தான் அடியவற்காச்
    சென்று தொழுமின்கள் தில்லையுள் சிற்றம்பலத்து நட்டம்
    என்று வந்தாய் என்னும் எம்பெருமான் தன் திருக்குறிப்பே   

பிறக்க முக்தி என்று திருவாரூரையும், இருக்க முக்தி என்று காஞ்சியையும், இறக்க முக்தி என்று காசியினையும், காண முக்தி என்று சிதம்பரத்தையும், நினைக்க முக்தி என்று திருவண்ணாமலையையும் குறிப்பிடுவார்கள். அந்தக் கருத்தினை வலியுறுத்தும் முகமாக சென்று தொழுமின்கள் தில்லையை என்று நமக்கு இங்கே அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். என்று வந்தாய் என்று கேட்ட சிவபிரானுக்கு, அப்பர் இந்த பதிகத்தில் விடை அளிக்கவில்லை. அத்தா உன் ஆடல் காண அடியனேன் வந்தவாறே என்று பத்தனாய் பாட மாட்டேன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தில் அப்பர் பிரான் விடை கூறுகின்றார். இறைவனே இப்பொழுது தான் வந்தேன் என்று உணர்த்தும் வகையில் வந்தவாறே என்று கூறுவதையும். தனது வருகைக்கும் காரணம் உனது ஆடலைக் காண்பது தான் என்று சொல்லும் அழகும் நாம் ரசிக்கத்தக்கது. 

திருஞான சம்பந்தரும் தான் அருளிய முதல் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (1.1.11). ஒன்றிய உணர்வுடன் இறைவனை குறித்து தான் பதிகம் பாடியதை நமக்கு உணர்த்தி, ஒன்றிய மனத்துடன் இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்ற வழிமுறைக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பதை நாம் காணலாம். 

    அரு நெறிய மறை வல்ல முனி அகன் பொய்கை அலர் மேய
    பெரு நெறிய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான் இவன் தன்னை
    ஒரு நெறிய மனம் வைத்து உணர் ஞானசம்பந்தன் உரை செய்த
    திரு நெறிய தமிழ் வல்லவர் தொல்வினை தீர்தல் எளிதாமே 

பிரமனும் திருமாலும் தங்களுக்குள்ளே யார் பெரியவர் என்று வாதம் செய்த போது, பல முனிவர்கள் அவர்களது வாதத்தை தடுக்கும் நோக்கத்துடன், அவர்கள் இருவரை விடவும் சிவபெருமான் மிகவும் உயர்ந்தவர் என்று சொல்லி வாதத்தை தவிர்க்குமாறு வேண்டினார்கள். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் வாதத்தினை நிறுத்தாமல், சிவபெருமானை விடவும் தாங்கள் பெரியவர்கள் என்று பேசினார்கள். தங்களின் முன்னே நெடிய தழல் பிழம்பாக பெருமான் தோன்றிய போதும், பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் தங்களது முயற்சியால் காண்போம் என்று இறுமாப்புடன் பேசினர். இறுதியில் தங்களது முயற்சியில் தோல்வி அடைந்து பெருமானின் எல்லையற்ற ஆற்றலை நினைத்து இறைஞ்சிய போது, அவர்கள் அதற்கு முன்னம் செய்த தவறுகள் அனைத்தையும் மன்னித்த பெருமான், இலிங்க வடிவில் அவர்களுக்கு காட்சி தந்து அருளினார். இந்த கருணைச் செயல் இங்கே அருள் மழை என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.     

பொழிப்புரை:

பிரமனும் திருமாலும் தங்களின் முன்னே எழுந்த நெடிய தழல் பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காண முயன்று அந்த முயற்சியில் தோல்வி அடைந்த பின்னர், சீர்காழி தலத்தில் விளங்கும் ஈசனிடம் இறைஞ்ச பெருமான் அவர்கள் பால் இறக்கம் கொண்டு இலிங்க உருவத்தில் காட்சி கொடுத்த கருணைச் செயலை அடியேனது மனம் நினைத்து, அவரது நினைவில் பொருந்துகின்றது.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/24/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-10-3098260.html
3098258 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, February 23, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    தென்றில் அரக்கனைக்
    குன்றில் சண்பையான்
    அன்று நெரித்தவா
    நின்று நினைமினே
 

விளக்கம்:

தென்றில்=பகை; தென்றில் என்ற சொல் தெற்கு திசையினை உணர்த்துவதாக பொருள் கொண்டு தமிழகத்தின் தெற்கே உள்ள இலங்கைத் தீவின் மன்னன் என்றும் விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. குன்றில்=கயிலை மலையில்; சீர்காழி தலத்தில் கட்டு மலையில் மேல் அமைந்துள்ள கயிலாயக் காட்சி சன்னதி சம்பந்தர்க்கு அரக்கன் இராவணனுடன் தொடர்பு கொண்ட கயிலை நிகழ்ச்சியை நினைவூட்டியது போலும். அரக்கன் இராவணனது கயிலை நிகழ்ச்சி, சிவபெருமானின் வலிமையையும் அவரது கருணைத் திறத்தையும் ஒரு சேர உணர்த்தும் நிகழ்ச்சி. எவராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாமல் அகந்தையுடன் திரிந்த அரக்கனது வலிமை குறைக்கப்பட்டு, அவனது அகந்தை அழிக்கப்பட்டது. தான் தங்கியிருந்த கயிலை மலையினை பேர்க்கத் துணிந்தவன் என்பதையும் பொருட்படுத்தாது, அரக்கன் சாம கானம் பாடி இறைஞ்சிய போது, அரக்கன் கொண்டிருந்த இடரிலிருந்து விடுவித்ததும் அன்றி, அவனுக்கு பல வரங்களும் அருளிய பெருமான், எல்லையில்லா கருணை உள்ளவன் கொண்டவன் என்பதையும் நாம் உணர்கின்றோம்.     

கச்சி மேற்றளி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (4.43..10) அப்பர் பிரான் இலங்கை மன்னனை தென்னவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தென்னவன்=தென்னிலங்கை மன்னவனாகிய இராவணன்; கன்னல்=கரும்பு; இன்=இன்னருள்; சேயிழை=அணிகலன்கள் பூண்ட இளம் பெண், இங்கே பார்வதி தேவி

    தென்னவன் மலை எடுக்கச் சேயிழை நடுங்கக் கண்டு
    மன்னவன் விரலால் ஊன்ற மணிமுடி நெரிய வாயால்
    கன்னலின் கீதம் பாடக் கேட்டவர் காஞ்சி தன்னுள்
    இன் அவற்கு அருளிச் செய்தார் இலங்கு மேற்றளியானாரே 

பொழிப்புரை:

தென் திசையில் இருந்த இலங்கை தீவுக்கு அரசனாகிய அரக்கன் இராவணனை கயிலை மலையில் கீழே பண்டைய நாளில் நெரித்து அவனது வலிமையை அடக்கிய இறைவன் சண்பை என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தில் உறைகின்றான். உலகத்தவரே, இறைவனின் எல்லையற்ற ஆற்றலையும் அளவு கடந்த கருணையையும் உணர்த்தும் இந்த செயலை நினைவு கூர்ந்து அவனை போற்றி புகழ்வீர்களாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/23/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-9-3098258.html
3098257 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, February 22, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    நறவம் ஆர் பொழில்
    புறவ நற்பதி
    இறைவன் நாமமே 
    மறவல் நெஞ்சமே

விளக்கம்:

தினமும் இறைவனின் புகழினைப் பாடி வாழ்வினில் உய்வினை அடையவேண்டும் என்று சென்ற பாடலில் நமக்கு அறிவுரை கூறிய சம்பந்தர், அதனை மீண்டும் வலியுறுத்தும் வண்ணம், இறைவனின் திருநாமத்தை மறவாது நமது நெஞ்சம் இருக்க வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். நறவம்=தேன்; 
   
பொழிப்புரை:

தேன் நிறைந்த பூக்கள் உடைய பூஞ்சோலைகள் நிறைந்ததும், அடியார்களுக்கு பல நன்மைகளை விளைவிப்பதும், புறவம் என்று அழைக்கப் படுவதும் ஆகிய சீர்காழி தலத்தில் உறையும் இறைவனின் திருநாமங்களை, உலகத்தவரே, மறவாது உங்களது நெஞ்சத்தில் வைப்பீர்களாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/22/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-8-3098257.html
3098256 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, February 21, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    கரிய கண்டனைச் 
    சிரபுரத்துள் எம்
    அரசை நாடொறும்
    பரவி உய்ம்மினே    

விளக்கம்:

இந்த பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலில் உயிர்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப இறைவன் உயிர்களுக்கு வழங்கும் அருள் இருக்கும் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். நாம் இறைவனின் அருளினை முழுமையாக பெறுவதற்கு பக்குவம் அடையவேண்டும் அல்லவா. அந்த பக்குவத்தினை அடையும் பொருட்டு, நாம் இறைவனை தினமும் தொழ வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். மனம் இறை சிந்தனையில் ஆழ ஆழ, உண்மையான மெய்ப்பொருளாகிய இறைவனைப் பற்றிய நமது அறிவு விரிவடைகின்றது. அறிவு விரிவடைவதால் மெய்ப்பொருளை சென்று அடைந்து நிலையான இன்பம் பெற மனம் நாட, அதன் முதற்படியாக உயிர் பக்குவம் அடைகின்றது. எனவே தான் இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடி உய்வினை அடையுமாறு சம்பந்தர் இந்த பாடல் மூலம் நம்மை ஊக்குவிக்கின்றார். கரிய கண்டன் என்ற தொடர் மூலம், உலகின் நலன் கருதி விடத்தையே உட்கொண்ட பெருமானின் கருணை உள்ளம் நமக்கு உணர்த்தப் படுகின்றது. பெருமானின் கழுத்தினில் இருக்கும் விடத்தின் கறை, பெருமான் பாற்கடலிலிருந்து பொங்கி வந்த விடத்தினை உட்கொண்டதையும் அந்த செயல் வானவர்கள் மற்றும் அனைத்து உலகத்தவர்களின் நலன் கருதி செய்யப்பட்டது என்பதையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது அல்லவா.
   
பொழிப்புரை:

கரிய கண்டத்தை உடையவனாக தனது கருணைத் திறத்தினை உணர்த்தும் பெருமானை, சிரபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரின் தலைவனை, எமது அரசினை தினமும் புகழ்ந்துப் பாடி, உலகத்தவரே வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/21/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-7-3098256.html
3098254 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, February 20, 2019 12:00 AM +0530

பாடல் 6:

    பாந்தளார்ச் சடைப்
    பூந்தராய் மன்னும்
    ஏந்து கொங்கையாள்
    வேந்தன் என்பரே

விளக்கம்:

பாந்தள்=பாம்பு; ஏந்து=ஏந்தியவளாக இருக்கும்; பிராட்டியின் மார்பகங்கள் மிகவும் அழகு வாய்ந்தவை என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, பல தலங்களில் பிராட்டியின் திருநாமம் அமைந்துள்ளதை நாம் காணலாம். குன்றமுலை நாயகி (திருநாகேச்சரம்), நன்முலை நாயகி (திருவிடைமருதூர்), ஒப்பிலா முலையம்மை (திருவாவடுதுறை), போகமார்த்த பூண்முலையாள் (திருநள்ளாறு), அழகுமுலை அம்மை (வீழிமிழலை), உண்ணாமுலை அம்மை (திருவண்ணாமலை), இளமுலை நாயகி (திருவோத்தூர்) என்பன சில தலங்களில் வீற்றிருக்கும் அம்மையின் திருநாமங்கள்; வேந்தன்=தலைவன், அரசன்; இங்கே உமை அம்மையின் கணவன் என்ற பொருளில் வந்துள்ளது.  

பொழிப்புரை:

பாம்பு பொருந்திய சடை முடியினை உடைய இறைவன் பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் நிலையாக உறைகின்றான். அவன் அழகிய மார்பகங்களை உடைய உமை அம்மையின் கணவன் என்று பலரும் அவனை புகழ்ந்து கூறுவார்கள்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/20/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-6-3098254.html
3098251 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, February 19, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    வாணிலாச் சடைத்
    தோணி வண்புரத்து
    ஆணி நற்பொனைக்
    காணுமின்களே

விளக்கம்:

ஆணி=பொன்னின் மாற்றினைக் கண்டறிய கொல்லர்கள் வைத்திருக்கும் சிறிய பொன் கட்டி; மாற்றுப் பொன் கட்டி, மற்ற பொன்னின் தரத்தை அறிந்து கொள்வதற்கு உதவுவது போன்று, இறைவன் பல்வேறு உயிர்களின் பக்குவ நிலையினை எளிதில் உணர்த்து கொள்ளும் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. மேலும் உயிர்களின் பக்குவ நிலையினை அறிந்து அதற்கேற்ப அருள் புரியும் பெருமானின் தன்மையும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. மாற்றுப் பொன் கட்டி மற்ற பொன்னை விடவும் மிகவும் உயர்ந்த தரத்தில் இருப்பது போன்று ஏனையோரை விடவும் உயர்ந்தவனாக இருப்பவன் இறைவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. வாள்+நிலா=வாணிலா; வாள்=ஒளி வீசும்; தோணி வண்புரத்து என்ற தொடரினை வண் தோணிபுரத்து என்று மாற்றி வைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். வண்= வளமை

பொழிப்புரை:

ஒளி வீசும் பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியுள்ள பெருமான், வளமை வாய்ந்த தோணிபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் உறைகின்றான். ஆணிப் பொன் போன்று அனைவரிலும் உயர்ந்தவனாக இருக்கும் பெருமானைக் கண்டு தொழுது வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக. அவன், உயிர்களின் பக்குவ நிலையினை அறிந்து உணர்ந்து அதற்கேற்ப அருள் வழங்கும் திறமை உடையவன் ஆவான்.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/19/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-5-3098251.html
3098262 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, February 18, 2019 11:01 AM +0530  

பாடல் 11:

    தேரர் அமணரைச்
    சேர்வில் கொச்சை மன்
    நேரில் கழல் நினைத்து
    ஓரும் உள்ளமே

விளக்கம்:

மன்=மன்னன்; நேரில்=ஒப்பு அற்ற; ஓரும்=தியானிக்கும்; சேர்வில்=சேராத; ஓர்தல் என்ற சொல்லுக்கு ஆராய்தல் என்றும் பொருள். பெருமானே முழுமுதற்கடவுள் என்றும் சிவநெறியே முக்திக்கு அழைத்துச் செல்லும் நெறி என்றும் மற்ற நெறிகள் பிறவிக்கு காரணமாக இருப்பன என்றும் உள்ள உண்மை நிலையினை ஆராய்ந்து தெரிந்து கொண்டு பெருமானை எப்போதும் தியானித்தல் என்று பொருத்தமாக பொருள் கூறுவார்கள். முதலில் பெருமானை இகழ்ந்து பேசினும் தங்களது தவறுகளை உணர்ந்து வருந்திய பிரமன் மற்று திருமாலுக்கு அருள் புரிந்ததை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில். புத்தர்களையும் சமணர்களையும் பெருமான் சென்று சேரார் என்று கூறுகின்றார். இவர்கள் இருவரும் எப்போதும் பெருமானை பழிப்பதும், தாங்கள் செய்வது தவறு என்பதை உணராத நிலையில் இருப்பதுமே, பெருமான் அவர்களைச் சென்று சேராததன் காரணம் என்பதை மறைமுகமாக சம்பந்தர் உணர்த்துவது ரசிக்கத் தக்கது.    

பொழிப்புரை:

புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்களை சென்று அணுகாதவனும், கொச்சைவயம் என்று அழைக்கப் படும் சீர்காழி தலத்தின் அரசனும் ஆகிய ஒப்பற்ற இறைவனின் திருவடிகளை நினைத்து அடியேனின் உள்ளம் தியானம் செய்கின்றது. 

பாடல் 12:

    தொழு மனத்தவர்
    கழுமலத்துறை
    பழுதில் சம்பந்தன்
    மொழிகள் பத்துமே

விளக்கம்:

பத்து=பற்றுக்கோடு; பழுதில்=குற்றமற்ற

பொழிப்புரை:

பெருமானைத் தொழுது உய்வினை அடையும் அடியார்கள் நிறைந்த கழுமலம் என்று அழைக்கப்படும் நகரில் உறைபவனும், குற்றமற்ற பாடல்களை பாடுவோனும் ஆகிய சம்பந்தனது பாடல்கள் உயிருக்கு பற்றுக்கோடாக விளங்குகின்றன.   

முடிவுரை:

முதல் பாடலில் பெருமானை துதித்து பாடுமாறு உலகத்தவரைத் தூண்டும் சம்பந்தர், இரண்டாவது பாடலில் பெருமானது திருவுருவத்தை நேரில் கண்டு பேணுமாறும், மூன்றாவது பாடலில் அவனே நமது தலைவன் என்று புரிந்து கொண்டு பணிந்து வணங்குமாறும், நான்காவது பாடலில் அவன் ஒருவனே என்றும் அழியாமல் நிலையாக இருப்பவன் என்றும் அறிந்து கொள்ளுமாறும் ஏழாவது பாடலில் இறைவனை தினமும் நினைத்து பணிந்து வணங்குமாறும், எட்டாவது பாடலில் அவனது திருநாமங்களை என்றும் மறவாது நினைக்குமாறும், பதினோராவது பாடலில் இறைவனின் ஒப்பற்ற திருவடிகளை நினைக்குமாறும் நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில் மாற்று உரைக்கும் பொன் போன்று ஒப்பற்றவன் பெருமான் என்றும் ஆறாவது பாடலில் உமை அன்னையின் கணவன் என்றும், ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் இராவணன், பிரமன் மற்றும் திருமால் செய்த தவறுகளை மன்னித்து அவர்களுக்கு அருள் மழை பொழிந்ததை நினைவூட்டும் பெருமான், பதினோராவது பாடலில் பெருமான் தன்னை இகழ்ந்து பேசுவோரைச் சென்று சாரார் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், இந்த பதிகத்து பாடல்கள் நமக்கு பற்றுக்கோடாக இருந்து, சிவபெருமானின் தன்மைகளை புரிந்து கொண்டு அவனை  வணங்கி வாழ்வினில் உய்வினை அடைய உதவும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். சம்பந்தர் காட்டிய வழியில் சென்று பெருமானை வணங்கி சிவநெறியில் நின்று வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக.          
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/25/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-11-3098262.html
3098249 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, February 18, 2019 10:47 AM +0530
பாடல் 3:

    நாதன் என்பீர்காள்
    காதல் ஒண் புகல்
    ஆதி பாதமே 
    ஓதி உய்ம்மினே

விளக்கம்:

பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் பெருமானை நினைத்தும் அவனைக் கண்டும் மகிழுமாறு நம்மைத் தூண்டிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அவனை நமது தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்டு நாதா என்று அழைக்குமாறு ஆலோசனை கூறுகின்றார். புகல்=புகலி நாதா என்று இறைவனை அழைத்து பலன் அடைவீர்களாக என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் நமக்கு பழனம் தலத்தின் மீது சம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் பாடலை (1.67.1) நினைவூட்டுகின்றது. பெருமானை நமது தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்டு நாதா என்றும் நக்கா என்றும் நம்பா என்றும் அவனை அழைத்து அவனது திருவடிகளை வழிபட்டால் நமது பாவங்கள் அனைத்தும் தீர்க்கப்படும் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.    

    வேதம் ஓதி வெண்ணூல் பூண்டு வெள்ளை எருது ஏறிப்
    பூதம் சூழப் பொலிய வருவார் புலியின் உரி தோலார்
    நாதா எனவும் நக்கா எனவும் நம்பா என நின்று
    பாதம் தொழுவார் பாவம் தீர்ப்பார் பழன நகராரே 

புகலி என்ற சொல் புகழ் என்று குறுகியுள்ளது. ஒள் என்ற சொல் புகல் என்ற சொல்லுடன் சேரும் போது ஒண்புகல் என்று மாறுபடுகின்றது ஒள் என்ற சொல்லுக்கு, ஒளி அழகு நல்ல மேன்மையுடைய என்று பல பொருட்கள் உள்ளன. ஒள் என்ற சொல்லினை புகலி என்ற சொல்லுடன் சேர்த்தும் ஆதி என்ற சொல்லுடன் சேர்த்தும் பொருள் கொள்ளலாம். இரண்டும் பொருத்தமே. புகல் ஆதி=புகலி என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் உள்ள ஆதி முதல்வன். .காதல் என்ற சொல்லினை ஓதி என்ற சொல்லுடன் இணைத்து, மிகுந்த அன்புடன் ஓதி என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்; ஓதி=துதித்து, புகழ்ந்து பாடி;

பொழிப்புரை:

சிவபெருமானை உங்களது தலைவனாக ஏற்றுக்கொண்டு அவனை நாதன் என்று அழைக்கும் அடியார்களே, புகலி என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் உறைபவனும், ஒளியுடன் பிரகாசிப்பவனும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாக திகழ்பவனும் ஆகிய பெருமானின் திருவடிகளை புகழ்ந்து பாடி, வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக.  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/17/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-3-3098249.html
3098250 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, February 18, 2019 10:27 AM +0530
பாடல் 4:

    அங்கம் மாது சேர்
    பங்கம் ஆயவன்
    வெங்குரு மன்னும்
    எங்கள் ஈசனே

விளக்கம்:

பங்கம்=பாதி; மன்னும்=நிலையாக இருக்கும் பெருமானின் அருள் வடிவமாக இருப்பவள் சக்தி; எனவே பெருமான் மாதொரு பாகனாக இருக்கும் நிலை அவன் அடியார்களுக்கு அருள் வழங்க தயார் நிலையில் இருப்பதாக கருதப் படுகின்றது. சென்ற பாடலில் பெருமானை நமது தலைவனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று அறிவுரை வழங்கிய சம்பந்தர் இந்த பாடலில், அந்த தலைவன் உறையும் இடம் சீர்காழி என்று உணர்த்துகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாதியாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ள பெருமான், அடியார்களுக்கு அருள் வழங்கும் குறிப்பினை மாதொருபாகன் கோலத்தில் மூலம் உணர்த்துகின்றான். அத்தகைய பெருமான் வெங்குரு என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தினில் நிலையாக, எங்களது தலைவனாக உறைகின்றான்.   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/18/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-4-3098250.html
3095817 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, February 16, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    காண உள்குவீர்
    வேணு நற்புரத்
    தாணுவின் கழல் 
    பேணி உய்ம்மினே
    

விளக்கம்:

ஸ்தாணு என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம் தாணு. நிலையாக நிற்பவர் என்று பொருள். பிரமன் திருமால் உள்ளிட்ட அனைத்து உயிர்களும் அழிந்த பின்னரும் பெருமான் ஒருவன் தானே அழியாமல் நிலைத்து நிற்கின்றார். பிறவியின் நோக்கம், நமது வினைகளை முற்றிலும் கழித்துக் கொண்டு வீடுபேறு நிலை அடைந்து என்றும் அழியாத இன்பத்தில் ஆழ்ந்து இருப்பது தானே. உயிரும் அதனையே விரும்புகின்றது அல்லவா. பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கியுள்ள பிரமன் திருமால் மற்றுமுள்ள தேவர்கள் எவ்வாறு தாங்கள் மீள முடியாத சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுகின்ற வழியினை அடுத்தவருக்கு அளிக்க முடியும். எனவே தான் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சிக்கு அப்பாற்பட்ட சிவபெருமானை வழிபட வேண்டும் என்று தேவார முதலிகள் உணர்த்துகின்றனர். மேலும் பிரமன் மற்றும் திருமாலின் நிலையற்ற தன்மையும் பல தேவாரப் பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. அப்பர் பிரான் அருளிய பாடலை (5.100.3) இங்கே நினைவு கூர்வது பொருத்தம்.

    நூறு கோடி பிரமர்கள் நொந்தினார்
    ஆறு கோடி நாராயணர் அங்ஙனே
    ஏறு கங்கை மணல் எண்ணில் இந்திரர்
    ஈறு இலாதவன் ஈசன் ஒருவனே

நொந்தினார் என்றும் நுங்கினார் எனும் இருவகையான பாட பேதங்கள் உள்ளன. நொந்தினார்=அழிந்தார்கள்: பிரளய காலத்தில் பிரமன், திருமால், குபேரன், யமன் போன்றவர்கள் அழிய, கூட்டம் கூட்டமாக இந்திரர்களும் உடன் அழிந்தாலும், சிவபிரான் அழியாமல் இருப்பதுடன், தனது மனைவியாகிய பார்வதியுடன் விளையாடுவதாக ஆதி சங்கரர் சௌந்தர்ய லஹரியின் இருபத்தாறாவது பாடலில் கூறுகின்றார். விரிஞ்சி=பிரமன்; பஞ்சத்வம்=உடலில் உள்ள ஐந்து பூதங்களும் தனித்தனியாக பிரிந்து போகும் நிலை, அதாவது மரணம்: வ்ரஜதி=அடைதல்; விரதிம்=முடிவு: ஆப்னோதி=அடைதல்; கீனாச=இயமன்; பஜதி=அடைதல்; தனத=செல்வங்களை உடைய குபேரன்; நிதனம்=மரணம்; யாதி=அடைதல்; மாஹேந்த்ரீ விததி அபி=கூட்டம் கூட்டமாக இந்திரர்கள்; ஸம்மீலித=கண்கள் மூடும் பெருந்தூக்கம்; த்ருசா=அழிதல்; ஸம்ஹாரே=பிரளய காலத்தில்; சதி=பார்வதியின் ஒரு பெயர்; விஹரதி=விளையாடுதல்;

    விரிஞ்சி பஞ்சத்வம் வ்ரஜதி ஹரிராப்னோதி விரதிம்
    விநாசம் கீனாசோ பஜதி தனதோ யாதி நிதனம்
    விதந்த்ரீ மாஹேந்த்ரீ விததிரபி ஸம்மீலித த்ருசா
    மஹா ஸம்ஹாரேஸ்மின் விஹரதி சதி த்வத்பதி ரஸௌ

மனித வாழ்க்கையை ஒப்பிடுகையில் தேவர்கள் நீண்ட ஆயுள் பெற்றவர்கள். ஆனாலும் அவர்களுக்கும் முடிவு என்பதுண்டு, அவர்களின் தலைவனாக விளங்கும் இந்திரன், பிரமன், திருமால் ஆகியோரும் பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியில் உழல்பவர்கள் தாம். ஒவ்வொருவரின் வாழ்நாள் தான் வேறுபடும். ஆனால் நிலையாமை என்ற தகுதியின் அடிப்படையில் அனைவரும் சமமே. இதனை விளக்கும் பாடல் தான் அப்பர் பிரான் அருளிய இந்த பாடல். 

இந்த பாடல் கால நியதியை கணக்கிட்டு, அந்த நியதியைக் கடந்து நிற்கும் ஈசனின் மேலான தன்மையை உணர்த்துகின்றது. மனிதர்களின் ஒரு ஆண்டு என்பது தேவர்களுக்கு ஓர் நாள். தேவர்களின் வாழ்நாளை விட, அவர்களுக்குத் தலைவனாக விளங்கும் இந்திரனின் வாழ்நாளை விடவும், மிகவும் அதிகமானது பிரமனின் வாழ்நாள். நான்கு யுகங்களின் மொத்த ஆண்டுகள் 43,20,000 மனித ஆண்டுகள் (கிருத யுகம் 17,28,000 ஆண்டுகள்: திரேதா யுகம் 12,96,000 ஆண்டுகள்: துவாபர யுகம் 8,64,000 ஆண்டுகள்: கலியுகம் 4,32,000 ஆண்டுகள்). இந்த நான்கு யுகங்களை சதுர்யுகம் என்று அழைப்பார்கள். இவ்வாறு ஆயிரம் சதுர் யுகங்கள் சேர்ந்தது பிரமனுக்கு ஒரு பகல். அதாவது இரண்டாயிரம் சதுர் யுகங்கள் பிரமனுக்கு ஒரு நாள். இந்த கணக்கினில் பிரமனின் ஆயுள் நூறு வருடங்கள். பிரமனின் ஒரு நாள் பதினான்கு இந்திரர்களின் மொத்த வாழ்நாள் ஆகும். திருமாலின் வாழ்நாள் பிரமனின் வாழ்நாளை விட ஆறு மடங்கு அதிகம் என்பார்கள். அதாவது ஒரு திருமாலின் வாழ்நாளின் முடிவினில் ஆறாவது பிரமனின் வாழ்நாளும், 14000வது இந்திரனின் வாழ்நாளும் முடிவடையும். எனவே பிரமனும் திருமாலும் இறந்த நாள் என்றால் அனைத்து உயிர்களும் இறந்த நாள் என்று கொள்ளலாம். அதனால் தான் ஆறு கோடி, நூறு கோடி என்று திருமாலையும் பிரமனையும் குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான் கங்கைக் கரையின் மணல்களின் எண்ணிக்கையை விட அதிகமான இந்திரர்கள் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். கோடி என்ற சொல் கணக்கிலாத எண்ணிக்கையை குறிப்பிடும் விதத்தில் இங்கே பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. நூறு கோடி பிரமர்கள் பிறந்து அழிந்த பின்னரும், ஆறு கோடி நாராயணர்கள் பிறந்து அழிந்த பின்னரும், கங்கையாற்றின் இரு கரைகளிலும் உள்ள மணல்களை விடவும் எண்ணிக்கையில் அதிகமான இந்திரர்கள் பிறந்து அழிந்த பின்னரும், முடிவற்றவனாகத் திகழ்பவன் சிவபெருமான ஒருவனே என்பது தான் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அப்பர் பிரானின் பாடலின் திரண்ட கருத்தாகும். 

அரனை உள்குவீர் என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானை நினைக்கத் தூண்டும் சம்பந்தர், இந்த பாடலில் பெருமானின் திருவுருவத்தை கண்டு களிக்குமாறு நம்மை தூண்டுகின்றார். பெருமானை நினைத்த பின்னர் அவனை நேரில் சென்று காண்பது தானே அடுத்த படி. வேணு நற்புரம் என்ற தொடரை, நல் வேணுபுரம் என்று மாற்றி அமைத்து பொருள் காண வேண்டும். நன்மைகளைத் தரும் வேணுபுரம் தலம் என்று பொருள். பேணுதல்=பெருமான் விரும்பும் செயல்களை செய்து பெருமானை இடைவிடாது வழிபடுதல்; பெருமானின் புகழினை பாடுவதும் அவனே நிலையான மெய்ப்பொருள் என்பதை உணர்ந்து அவனை வழிபடுவதும் பெருமானுக்கு உகந்த செயல்களாகும். பெருமானைப் புகழ்ந்து சாமகானம் பாடியதால் தானே, கயிலாய மலையின் கீழே அமுக்குண்டு கதறிய இராவணன், அந்த இடரிலிருந்து விடுபட்டதும் அன்றி பல நன்மைகளும் பெற்றான். பெருமானை பேணுவதால் நாம் அடையும் நன்மை யாது என்பதை பெருமானின் வாய்மொழியாக பெரிய புராணத்தில் வரும் இரண்டு பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம்.  

திருவாரூர் திருக்கோயில் தேவாசிரிய மண்டபத்தில் குழுமியிருந்த அடியார்களை கண்ட சுந்தரர் அந்த அடியார்களுக்கு அடியானாக தான் மாறும் நாள் எந்நாளோ என்ற கவலையுடன் திருக்கோயிலின் உள்ளே நுழைந்தார். அப்போது அவரின் எதிரே தோன்றிய தியாகேசர், அடியார்களின் பெருமையினை சுந்தரருக்கு எடுத்துரைத்து அவர்களைச் சென்று அடைவாயாக என்று சுந்தரரை பணித்தார். இறைவனின் வாய்மொழியாக கூறப்பட்ட கருத்து அடங்கிய பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அடியார்களின் பெருமைக்கு அவர்களது பெருமையே ஒப்பாகும் என்றும் இடைவிடாது இறைவனை நினைத்து போற்றுவதால் இறைவனைப் பெற்றவர்கள் என்றும், இறைவனோடு ஒன்றுபட்டு நிற்கும் நிலையினால் உலகையும் வெல்லும் தன்மை உடையவர்கள் என்றும் எத்தகைய துன்பங்களும் இல்லாதவர்களாய் இறைவனிடத்தில் கொண்டுள்ள அன்பினால் இன்பமே உடையவர்களாய், இம்மை மற்றும் மறுமையைக் கடந்தவர்கள் என்றும் அடியார்களின் தன்மையை இறைவன் சுந்தரருக்கு உணர்த்தியதை குறிப்பிடும் பாடல் இது. இறைவனைப் பேணுவதால் நாம் அவரைச் சென்று அடையலாம் என்று நமக்கு உணர்த்தும் பாடல் இது.

    பெருமையால் தம்மை ஒப்பார் பேணலால் எம்மைப் பெற்றார்
    ஒருமையால் உலகை வெல்வார் ஊனம் மேல் ஒன்று இல்லார் 
    அருமையாம் நிலையில் நின்றார் அன்பினால் இன்பம் ஆர்வார்
    இருமையும் கடந்து நின்றார் இவரை நீ அடைவாய் என்று

பெருமான் வீற்றிருந்து அருளும் திருக்கயிலாய மலையின் மீது காலால் நடப்பது தகாது என்று கருதிய காரைக்கால் அம்மையார் தலையினால் நடந்து வந்ததைக் கண்ட உமையன்னை இவ்வாறு தலையினால் நடந்து வரும் அம்மை இறைவன் பால் வைத்திருக்கும் அன்பின் தன்மை மிகவும் வியக்கத்தக்கது என்று, இறைவனிடம் கூறினார். அம்மையின் சொற்களைச் செவியுற்ற இறைவன், அவ்வாறு எலும்புக்கூடாக மலையேறி வரும் பெண்மணி தன்னை (இறைவனை) பேணும் பெண்மணி என்று இறைவன், காரைக்கால் அம்மையாரை பார்வதி தேவியிடம் அறிமுகம் செய்கின்றார். காரைக்கால் அம்மையார் பெற்றிருந்த பேய் வடிவத்தினை பெருமை சேர் வடிவம் என்று இறைவன் குறிப்பிடுவது நாம் சிந்திக்கத் தக்கது. 

    வரும் இவள் நம்மைப் பேணும் அம்மை காண் உமையே மற்று இப்
    பெருமை சேர் வடிவம் வேண்டிப் பெற்றனள் என்று பின்றை
    அருகு வந்து அணைய நோக்கி அம்மையே என்னும் செம்மை
    ஒரு மொழி உலகம் எல்லாம் உய்யவே அருளிச் செய்தார்

இவ்வாறு பெருமானைப் பேணி போற்றும் அடியார்கள் பெருமானை முழுதும் உணர்ந்து வாழ்வார்கள். அத்தகையோருடன் பெருமான் ஒட்டி வாழ்வான் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்தும் பதிகப்பாடல் (6.25.1) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. உயிராவணம்=உயிராத வண்ணம்; உயிர்தல் என்ற சொல் மூச்சு விடுதல் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது. உற்று நோக்கி=தியானத்தில் ஆழ்ந்து மனதினில் உருவகப்படுத்திய இறைவனின் உருவத்தினை நினைந்து; கிழி=திரைச்சீலை, துணி; உயிர் ஆவணம் செய்தல்=உயிரினை ஒப்படைத்தல் ஆவணம்=சாசனம்;. ஆவணம் என்பதற்கு ஓலை என்ற பொருள் கொண்டு அடிமை ஓலை எழுதி, தன்னை அடிமையாக இறைவனுக்கு ஒப்படைத்தல் என்றும் கூறுவார்கள். அயிராவணம்=கயிலை மலையில் உள்ள யானை, இரண்டாயிரம் தந்தங்களை உடையது. அயிராவணம் (நான்காவது அடியில் உள்ள சொல்)=ஐ இரா வண்ணம், ஐயம் ஏதும் இல்லாத வண்ணம் உள்ள உண்மையான மெய்ப்பொருள்.

    உயிராவணம் இருந்து உற்று நோக்கி உள்ளக் கிழியின்
         உரு எழுதி
    உயிர் ஆவணம் செய்திட்டு உன் கைத் தந்தால் உணரப்படுவாரோடு
         ஒட்டி வாழ்தி  
    அயிராவணம் ஏறாதே ஆனேறு ஏறி அமரர் நாடு ஆளாதே
         ஆரூர் ஆண்ட
    அயிராவணமே என் அம்மானே நின் அருட்கண்ணால்
         நோக்காதார் அல்லாதாரே 

ஒட்டி வாழ்தல்=உடனாகி இருத்தல்; இந்தப் பாடலில், இறைவன் யாரோடு ஒட்டி வாழ்வான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். மனதினை ஒருமுகப்படுத்தி இறைவனை தியானித்து, அவனது உருவத்தை நமது மனதிலிருந்து நீங்காத வண்ணம் எழுதி வைத்து, நாம் அவனுக்கு பூரண அடிமை என்ற நிலையை அவனுக்கு உணர்த்தினால், அவன் அத்தகைய அடியார்களுடன் இணைந்து வாழ்வான் என்று இங்கே விளக்குகின்றார். அடியார்கள் மண்ணில் வாழ்ந்த போதே அவர்களுடன் ஒட்டி வாழும் சிவபெருமான், அத்தகைய அடியார்கள் தங்களது உடலைத் துறந்த பின்னர், அவர்களுக்கு முக்தி அளித்து அவர்களை விட்டுப் பிரியாது இணைந்து வாழ்வான் என்பதும் இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு ஒட்டிட்ட பண்பினாராய் வாழ்பவர்களை சிவ கணத்தவர்களாக சம்பந்தர் தனது மயிலைப் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் கருதுகின்றார்.  

    மட்டிட்ட புன்னை அம் கானல் மட மயிலைக்
    கட்டிட்டம் கொண்டான் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
    ஒட்டிட்ட பண்பின் உருத்திர பல் கணத்தார்க்கு 
    அட்டிட்டல் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்

எவரோடு இறைவன் ஒட்டி வாழ்வான் என்று முதல் இரண்டு அடிகளில் கூறும் அப்பர் பிரான், கடைசி அடியில், இறைவனை உணராதவர்கள், அவனது இன்பத்தைப் பெறுவதற்கு உரியவர்கள் அல்லர் என்று கூறுகின்றார். அருட்கண் என்று சிவபெருமான் நமக்கு அருளிய கண் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. 
 
அயிராவணம் என்று இரண்டாயிரம் தந்தங்களைக் கொண்ட பெருமை வாய்ந்த யானை கயிலையில் இருந்தாலும், அதனை வாகனமாகக் கொள்ளாமல், எளிமையான எருதினை வாகனமாகக் கொண்டு, தேவர்கள் உலகத்தினை ஆளும் திறமையும் வல்லமையும் கொண்டிருந்தாலும், தேவலோகத்தை ஆளாமல், அடியார்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஆரூர் நகரினை ஆளும் இறைவனே; தங்களது உயிர் மூச்சினை அடக்கி, உன்னை தியானித்து, உனது உருவத்தைத் தங்களது உள்ளத்தில் என்றும் அழியாத வண்ணம் பதித்து, உனக்கு அடிமையாகத் தங்களைக் கருதி, அந்த அடிமை சாசனத்தை உனது கையில் ஒப்படைக்கும் அடியார்களுடன், நீ இணைந்து வாழ்கின்றாய். எவருக்கும் எந்த ஐயமும் ஏற்படாமல் உண்மையான மெய்ப்பொருளாக இருப்பவனே, உன்னால் வழங்கப்பட்ட கண்கள் கொண்டு உன்னைக் காணாதவர்கள், உனது அருளைப் பெறுவதற்கு தகுதியானவர்கள் அல்லர் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை. இந்த பாடலின் மூலம் பெருமானின் திருவுருவத்தை நேரில் கண்டு வழிபடுவதன் சிறப்பு உணர்த்தப் படுகின்றது. 
.    
பொழிப்புரை:

பெருமானின் திருவுருவத்தினை நேரில் காண வேண்டும் என்று விரும்பும் உலகத்தவரே, நீங்கள் பல நன்மைகளை அடியார்களுக்கு புரியும் வேணுபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரம் சென்று, ஆங்குள்ள இறைவனை, என்றும் அழியாமல் நிலையாக இருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை போற்றி, இறைவனுக்கு விருப்பமான செயல்களை செய்து வழிபட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/16/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-2-3095817.html
3095816 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 121. அரனை உள்குவீர் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, February 15, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

சீர்காழி நகரில் அப்பர் பிரான் திருஞானசம்பந்தரை சந்தித்த பின்னர், இருவரும் ஒன்றாக சீர்காழி நகரத்து திருக்கோயிலின் உள்ளே சென்று பெருமானைத் தொழுதனர்; அதன் பின்னர் இருவருமாக அருகிலுள்ள திருக்கோலக்கா தலம் சென்றனர். இருவருமாக சீர்காழி திரும்பிய போது அப்பர் பிரான் காவிரிக் கரையினில் இருக்கும் பல தலங்கள் செல்வதற்கு விருப்பம் கொண்டவராக சீர்காழி நகரிலிருந்து புறப்பட்டார். தன்னிடம் விடைப் பெற்றுக் கொண்டு அப்பர் பிரான் சென்ற பின்னர் பல நாட்கள் சீர்காழி நகரில் தங்கியிருந்த திருஞான சம்பந்தர் பல பதிகங்களை சீர்காழி தலத்து இறைவன் மீது பாடினார். அத்தகைய பதிகங்களில் சில தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்மாதிரியாக விளங்கின. இந்த தகவலை சேக்கிழார் அளிக்கும் பெரிய புராணத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். விகற்பம்=மாறுபட்ட

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர் 

மேலே குறிப்பிட்ட பெரியபுராணப் புராணப் பாடலில் சேக்கிழார் உணர்த்தும் பதிகங்களில் மொழிமாற்று, மாலைமாற்று, வழிமொழி மற்றும் ஏகபாதம் ஆகிய வகையினில் அமைந்த பதிகங்களை நாம் சிந்திந்தோம். தற்போது தமிழ் இருக்குக் குறள் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி பதிகத்தினை காண்போம். மற்ற சித்திரக் கவிகளைப் போன்று இந்த பதிகமும் பன்னிரண்டு பதிகங்களைக் கொண்டதாகவும், சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களும் பதிகத்தில் வரும் வண்ணமும் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பதிகம் குறிஞ்சி பண்ணில் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. குறிஞ்சிப் பண்ணில் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஏழு பதிகங்கள் (1.90 முதல் 1.96 வரை) இருக்குக் குறள் என்றே அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும் கொல்லிப் பண்ணில் அமைக்கப்பட்ட இரண்டு பதிகங்களும் (3.41 & 3.42) இருக்குக் குறள் என்றே அழைக்கப் படுகின்றன. 

இந்த பதிகத்தினை இருக்குக்குறள் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். குறள் என்றால் சிறியது என்று பொருள். சிறிய அடிகளைக் கொண்ட பாடல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் குறள் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. ஒவ்வொரு அடியிலும் இரண்டே இரண்டு சீர்களைக் கொண்ட பாடல். மந்திரம் என்ற சொல், சொல் சுருக்கம் உள்ளது என்ற  பொருளினைத் தரும். இருக்கு வேதத்தில் உள்ள மந்திரங்கள் அளவில் சிறியதாக இருக்கும் நிலை பற்றி இந்த பாடலையும் இருக்குக்குறள் என்று பெயரிட்டு சேக்கிழார் அழைத்தார் போலும். மந்திரங்கள் தன்னை எண்ணுவார் எண்ணத்தை ஈடேற்றும் வல்லமை கொண்டது போன்று இந்த பதிகமும் அமைந்துள்ளது என்று தண்டபாணி தேசிகர் அவர்கள் கூறுவார்கள். சம்பந்தர் பதிகங்கள் அனைத்துமே இருக்கு வேதத்தின் சாரமாக கருதப் படுவதாக சிவக்கவிமணி சுப்பிரமணியம் அவர்கள் கூறுகின்றார். முதுகுன்றத்து பதிகத்தை குறிப்பிடும் பாடலில் சேக்கிழார் இருக்குக் குறள் துணை மலர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஒன்றுக்கொன்று துணையாக உள்ள இரண்டு சீர்கள் கொண்ட அடிகள் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் சேக்கிழார் இவ்வாறு கூறுகின்றார். எனவே இந்த பதிகங்கள் நான்கு அடிகள் கொண்ட பாடல்களே என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் பல பதிப்புகளில் இரண்டு அடிகள் கொண்ட பாடலாக இந்த பதிகங்கள் அச்சிடப் பட்டுள்ளன. சில பதிப்புகளில் இரண்டு அடிகளாக இருந்தாலும், இடையில் கமா எனப்படும் நிறுத்தக் குறியுடன் அச்சிட்டு நான்கு அடிகள் கொண்ட பாடல்கள் என்று உணர்த்துவதையும் நாம் காணலாம்.   

பாடல் 1:

    அரனை உள்குவீர் 
    பிரமனூருள் எம்
    பரனையே மனம்
    பரவி உய்ம்மினே

விளக்கம்:

உள்குதல்=நினைத்தல்; இந்த பாடலில் பெருமானை நினைப்பீர்களாக என்று உலகத்தவரை நோக்கி சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பெருமானை மனதினால் நினைப்பது, பெருமானை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாட்டின் முதற்படி என்பதால், இந்த பதிகத்தின் முதற்பாடலில், மிகவும் பொருத்தமாக பெருமானை நினைத்தல் சொல்லப்படுகின்றது. உய்தல்=பிழைத்தல், உயிர் வாழ்தல்; இங்கே நல்ல கதியைப் பெறுதல் என்ற பொருளில் வருகின்றது. நல்ல நெறி என்பது யாது என்பதை அப்பர் பிரான் உணர்த்தும் பாடல் (4.11.9) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. முதல்வனாகிய முக்கண்ணனே அனைவருக்கும் முன்னே தோன்றிய நெறியாவான். அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த சிவபிரானின் செம்மையான நெறியை உறுதியுடன் சரணம் என்று வாழும் அடியார்களுக்கெல்லாம் மிகவும் நன்மை பயப்பதான, வீடுபேறு எனப்படும் நன்னெறியினை அளிப்பது நமச்சிவாய என்னும் மந்திரமாகும் என்பதே இந்த பாடலின் கருத்தாகும். 

    முன்னெறி ஆகிய முதல்வன் முக்கணன்
    தன்னெறியே சரண் ஆதல் திண்ணமே
    அந்நெறியே சென்று அங்கு அடைந்தவர்க்கு எலாம்
    நன்னெறியாவது நமச்சிவாயவே

உள்குவீர் என்ற சொல்லுக்கு பரமனை நினைக்கும் அடியார்கள் என்று பொருள் கொண்டு, அவர்களை அழைத்து சொல்லப்படும் அறிவுரையாக இந்த பாடல் சிலரால் கருதப் படுகின்றது. பரன்=மேலானவன்; பரவுதல்=துதித்தல், புகழினைச் சொல்லுதல்;   

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, அரன் என்று அழைக்கப்படும் சிவபெருமானை உங்களது மனதினால் நினைமின்கள்; பிரமபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் வீற்றிருப்பவரும் உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களினும் உயர்ந்த தன்மை உடையவனும் ஆகிய பெருமானை, உங்களது மனதினால் துதித்து வழிபட்டு வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/15/121-அரனை-உள்குவீர்---பாடல்-1-3095816.html
3090585 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 12 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, February 14, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 12:

    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் கட்டுரை
    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் கட்டுரை
    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் கட்டுரை
    கழுமல முதுபதிக் கவுணியன் கட்டுரை

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

கழுமல் அமுது பதிக்க உள் நீ கட்டு உரை
கழு மலமது பதி கவுணி அன் கண் துரை
கழும் மலம் அமுது பதி க உணியன் கட்டு உரை 
கழுமலபதி கவுணியன் கட்டு உரை

முதல் அடி; கழுமல்=மிகுதிப் பட்ட குற்றம்; அமுது=சலம், நீர், சுக்கில சுரோணிதம் ஆகிய விந்து நீர்; பதிக்க=விளைவிக்க; உள் நீ=உள்ள ஆன்மாவாகிய நீ; கட்டு=வடிவமாகக் கட்டுண்டு பின்னர் வினைகளால் கட்டுண்டு; உரை=தேய்தல், தேய்ந்து=அழிதல்; பிறவியின் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது; பிறவி உயிர் எதிர்கொள்ளும் அனைத்து துன்பங்களுக்கும் காரணமாக இருப்பதால், பிறவிக்கு காரணமாகிய விந்து நீர்களும் குற்றத்தின் விளைவாக கருதப்படுகின்றன. இரண்டாவது அடி; கழு=கழுவப்படும்; அது=ஆணவ மலமும் அதனுடன் கூடிய கன்ம மற்றும் மாயா மலங்களால் ஏற்படும் விளைவுகள்; பாதி என்ற சொல் பத்தி என்று குறுகியது; பாதி என்பது இங்கே பெருமானின் உடலில் பாதியாக உள்ள பிராட்டியின் அருளும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றது. பெருமானின் அருள் வடிவமாகத் தானே பிராட்டி கருதப் படுகின்றாள். கவுணி=தன்னுள்ளே அகப்படுத்திக் கொள்ளும் தன்மை; அன்கண்=ஆன்மாவிடத்து; துரை=இறைவர்; மூன்றாவது அடி: கழும்=மயக்கம்; அலம்=துன்பப்படுதல்; க=தலை; உணியன்=பலி ஏற்று உண்பவர்; கட்டு= விளக்கம்; உரை=உரைப்பொன் போன்று தூய்மையானவர்; நான்காவது அடி, முதுபதி= தொன்மையனா தலம்; கவுணியன்=திருஞான சம்பந்தரின் ஒரு பெயர்; கவுணிய கோத்திரத்தைச் சார்ந்தவர் என்பதால் வந்த பெயர்; காட்டு=கட்டு என்று குறுகியது; காட்டு= ஆன்மாக்களுக்கு உபதேசமாக காட்டிய பாடல்; உரை=உரைத்து பயன் அடைவீர்களாக; காட்டிய என்பதற்கு பெருமானுக்கு நிவேதனமாக சம்பந்தர் காட்டிய பாடல் என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர்.  

பொழிப்புரை:

ஒரு ஆண் மற்றும் ஒரு பெண்ணின் உடலில் மிகுதிப் பட்ட குற்றங்களால் விளையும் சுக்கிலம் மற்றும் சுரோணிதம் ஆகிய விந்து நீர்களின் சேர்க்கையால் உண்டாகும் உடலுடன் கட்டுண்டு இருக்கும் உயிர்கள், தங்களது வினைகளால் தேய்ந்து முடிவில் ஒரு நாள் உடலினை இழக்கின்றன. இவ்வாறு பிறவி தோன்றி மறைகின்றது. கழுமலத்தின் தலைவராகிய இறைவர், தன்னில் பாதியாக உள்ள அருளின் வடிவமாக உள்ள பராசக்தியின் மூலம், ஆணவமலம் கன்மமலம் மற்றும் மாயாமலம் ஆகிய மலங்களின் சேர்க்கையால் ஏற்படும் விளைவுகளை தானே உள்வாங்கிக் கொண்டு அடியேனை ஆட்கொண்டுள்ளார். மாயாமலத்தின் கண் அகப்பட்டு பிறவியின் நோக்கத்தை அறிய முடியாமல் துன்பமடையும் உயிர்களுக்கு அமுதம் போன்று அரியதாக உள்ளவனும், விளக்கமாக அறிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் இருப்பவனும், பிரமனின் கபாலத்தில் பலி ஏற்பதற்காக உலகெங்கும் திரிபவனும் ஆகிய இறைவன், உயிர்களின் மீது மிகுந்த கருணை கொண்டுள்ளான். பண்டைய நாளிலிருந்து தொடர்ந்து இருந்து வரும் நகரமாகிய கழுமலம் நகரத்தின் தலைவனாக உள்ள பெருமானின் சிறப்புகளை எடுத்துரைக்கும் வழியிலும் ஆன்மாக்களுக்கு உபதேசமாக அமைந்த முறையிலும் சம்பந்தன் இயற்றிய பாடலை பலமுறை படித்து பெருமானின் அருள் பெற்று, உங்களது மலங்களை நீக்கிகொண்டு உய்வினை அடைவீர்களாக.        

முடிவுரை: 

பொருளாழம் மிகுந்த பாடலாயினும், ஓதுவதற்கு மிகவும் எளிமையான பாடல். நான்கு அடிகளும் ஒன்றே போல இருப்பதால் மனனம் செய்வதற்கும் மிகவும் எளிதான பாடல். இந்த பாடலுக்கு பொருத்தமாக கூறப்பட்டுள்ள வியாழக்குறிஞ்சி பண்ணும் மிகவும் எளிமையானது. மேலும் சிறப்பு வாய்ந்த சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும், முறையாக சொல்வதே புண்ணியம் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். இந்த பதிகம் அந்த பன்னிரண்டு பெயர்களையும் நான்குமுறை நாம் ஓதும் வண்ணம் அமைந்துள்ளமையால், ஒதுவோர்க்கு பல மடங்கு பயன்கள் விளையும் என்பதில் ஐயம் ஏதுமில்லை. இந்த பாடலை அடிக்கடி ஓதி, நமது பழைய வினைகளை முற்றிலும் தீர்த்துக் கொண்டு நிலையான பேரின்பம் அடைவதற்கு தகுதி உள்ளவர்களாக நம்மை மாற்றிக் கொள்வோமாக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/14/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-12-3090585.html
3090582 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, February 13, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடன்மூடரே
    கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடன்மூடரே
    கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடன்மூடரே
    கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடன்மூடரே

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடல் மூடரே
கொச்சை அண்ணலை கூடகிலார் உடல் மூடரே
கொச்சையன் நலை கூடு அகில் ஆர் உடன் மூடரே
கொச்சை அண்ணலை கூட கிலார் உள்தல் மூடரே 

முதல் அடி; கொச்சை=அறியாமையை விளைவிக்கும் ஆணவ மலம்; கூடகிலார்=ஆணவ மலம் அனைத்து உயிர்களுடன் இணைந்தது என்ற கொள்கைக்கு உடன்படாத சமணர்கள்; மூடாரே என்ற சொல் மூடரே என்று குறுகியது; இரண்டாவது அடி; கொச்சை=புலால் நாற்றம் வீசும் உடல்; அண்ணுதல்=அணுகுதல், இங்கே பொருந்திய என்ற பொருளுடன் வருகின்றது; கூடகிலார்=நிலையற்றது உடல் என்ற கொள்கையுடன் பொருந்தாது வாழும் புத்தர்கள்; மூடரே=துவராடையால் மூடுவார்கள்; மூன்றாவது அடி: கொச்சையன்= அருவருக்கத் தகுந்த மீன்வாடை தனது உடலில் வீசுபவளாக திகழ்ந்த மீனவப்பெண் மச்சகந்தி; மீனவப் பெண்ணாகிய மச்சகந்தியை கண்டு மனம் மயங்கிய அத்தினாபுரத்து அரசன் சந்தனு, அவளது உடலிலிருந்து வீசிய நறுமணத்தால் மனம் கவரப் பட்டான் என்று மகாபாரதம் கூறுகின்றது. அந்த நறுமணம் மீனவப் பெண்ணுக்கு முனிவர் பராசரரால் கிடைத்தது என்பதை இந்த பாடல் உணர்த்துகின்றது; நலை=நலன் கருதி; அகில் ஆர்=அகிற்புகை வாசனையுடன்; கூடு=கூடி பொருந்தும் வண்ணம்; மூடரே=பொருத்திய பராசர முனிவர்; நான்காவது அடி: கொச்சை அண்ணல்=கொச்சை வயம் என்று அழைக்கப்  படும் சீர்காழி தலத்தின் தலைவன்; கூடகிலார்=நேரில் கண்டு வணங்காத மனிதர்கள்; மூடரே=அறியாமை நிறைந்த மனதினை உடையவர்களே. உள்தல் கூடகிலார் என்று சொற்களை மாற்றி வைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும்.    
 
பொழிப்புரை:

அறியாமையை விளைவிக்கும் ஆணவ மலம் அனைத்து உயிர்களுடன் இணைந்துள்ளது என்ற கொள்கைக்கு உடன்படாத சமணர்கள் தங்களது உடலினை மூடாமல் திரிவார்கள்; நிலையற்ற உடல் என்ற கொள்கையுடன் பொருந்தாத புத்தர்கள், புலால் நாற்றம் வீசும் தங்களது உடலினை துவராடையால் மூடுவார்கள்; மிகுந்த விருப்பத்துடன் தான் புணர்ந்த மீனவப் பெண்ணின் உடலில் வீசிய துர்நாற்றம் மிகுந்த மீன் வாடையை நீக்கி, அவளது உடலில் அகிற்புகையின் நறுமணம் பொருந்தும் வண்ணம் செய்தவர் பராசர முனிவர்; அத்தகைய பராசர முனிவரால் வணங்கப்பட்டவரும் கொச்சைவயம் என்று அழைக்கப் படும் சீர்காழி நகரத்தில் உறைபவரும் ஆகிய அண்ணல் சிவபெருமானை மனதினில் தியானித்து அவரை நேரே தரிசனம் செய்து வணங்காத மனிதர்கள் எப்போதும் அறியாமையில் மூழ்கி இருப்பார்கள். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/13/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-11-3090582.html
3090581 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, February 12, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    காழியான் அயன் உள்ளவா காண்பரே
    காழியான் அயன் உள்ளவா காண்பரே
    காழியான் அயன் உள்ளவா காண்பரே
    காழியான் அயன் உள்ளவா காண்பரே

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை

காழியான யன் உள்ளவா காண்பரே
காழியான் நயன் உள்ளவா காண்பரே
:காழியான் அயன் உள்ள ஆ கண் பரே
காழியான் அயன் உள் அவா காண்பரே

முதல் அடி; காழியான்=காழி நகரைப் போன்ற; சீர்காழி நகரம் ஊழிக்காலத்திலும் எந்த விதமான மாற்றமும் அடையாமல் நிலையாக இருப்பது போன்று, மலங்களினால் கெடாத சிந்தனை உடைய என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்; யன்=பக்தர்கள்/அடியார்கள்; உள்ளவா= மெய்ப்பொருளின் தன்மை உணரும் வண்ணம்; காண்பரே=தனது அருட்கண்ணால் பெருமான் நோக்குவார். இரண்டாவது அடி; காழியான்=களங்கம் உள்ளவன்; பெருமானின் கழுத்தினில் விடத்தினால் உண்டான நீலநிறத்து கறை இங்கே களங்கம் என்று சொல்லப் படுகின்றது; நயன்=நயனம் என்பதன் சுருக்கம்; மூன்றாவது அடி: காளிமம் என்பது கருமை நிறத்தினை குறிக்கும்; காளியன்=கருமை நிறம் உடைய திருமால்; காளியன் என்ற சொல் காழியன் என்று திரிந்துள்ளது; அயன்=பிரமன்; உள்குதல்=நினைத்தல்; உள்ள=நினைக்க; ஆ என்ற சொல் அதிசயக் குறிப்பினை உணர்த்தும்; கண் என்ற சொல் இங்கே காண் என்று நீண்டது; கண்-கருதுதல்; பரே=அன்னியம்; நான்காவது அடி: காழியான்=சீர்காழி நகரத்தின் தலைவனாகிய இறைவன்; ஐயன் (தலைவன் என்று பொருள்) என்ற சொல்லின் திரிபு அயன் என்பதாகும். உள்=அறிவினில் உள்ளே; அவா=ஆசை; காண்பரே=காண முடியுமா, காண முடியாது; 

பொழிப்புரை:

ஐந்து பொறிகள் விளைவிக்கும் சேட்டைகளால் எந்தவிதமான மாற்றமும் அடையாமல் நின்மல சிந்தையை உடைய அடியார்கள், மெய்ப் பொருளின் தன்மையை உணரும் வண்ணம், தனது அருட்கண்ணினால் அவர்களை நோக்கி அருள் புரிபவர் சிவபெருமான். பெருமானின் அருளினால் ஞானக்கண் பெற்ற அடியார்கள், அந்த ஞானக் கண் கொண்டு  பெருமானின் கழுத்தினில் உள்ள நீலநிறத்து கறையினையும், பெருமானை உணர்த்தும் மற்ற அடையாளங்களையும் உள்ள வண்ணம் காண்பார்கள்; திருமாலும் பிரமனும் சிவபெருமானை மனதில் தியானம் செய்து அவனது அடியையும் முடியையும் காண்பதற்கு முயற்சி செய்ததால், அவர்கள் இருவரும் எவ்வளவு தூரம் அகழ்ந்தும் பறந்தும் சென்ற போதும் அவர்களால் அடியையோ முடியையோ காண முடியவில்லை. இது அதிசயம் அல்லவா. சீர்காழி தலத்தின் உறைபவனும் எனது தலைவனாகவும் உள்ள பெருமானின் அடியையோ முடியையோ காண வேண்டும் என்ற ஆசை திருமால் மற்றும் பிரமனின் உள்ளத்தில் இருந்தாலும், அவர்களால் காண முடியுமா, காண முடியாது அல்லவா.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/12/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-10-3090581.html
3090579 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, February 11, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    தசமுகன் நெரிதர ஊன்று சண்பையான் 
    தசமுகன் நெரிதர ஊன்று சண்பையான்
    தசமுகன் நெரிதர ஊன்று சண்பையான்
    தசமுகன் நெரிதர ஊன்று சண்பையான்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

தசமுகன் எரி தர ஊன்று சண் பையான்
த சமுகம் நெரி தர ஊன் துசு அண்பையான்
தசம் உக நெரி தரம் ஊன் து சண் பையான்
தசமுகன் நெரிதர ஊன்று சண்பையான்

முதல் அடி; தசமுகன்=உயிர்கள் பால் கருணையை உடையவன்; எரி=நெருப்பு, இங்கே நெருப்பு போன்று கொடிய நஞ்சம் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். தர=வீசும்; ஊன்று= அழுத்தி; சண்=வேகமாக; பை=படம். படம் உடைய பாம்பு; பையான்=படம் உடைய பாம்பினை உடையவன்; இரண்டாவது அடி; த=அது, இங்கே சிவஞானிகளை குறிப்பதாக பொருள் கொள்ள வேண்டும்;; சமூகம்=கூட்டம்; நேரி என்ற சொல் நெரி என்றும், தரக்கு என்ற சொல் தர என்றும் தூசு என்ற சொல் துசு என்றும் குறுக பாயான் என்ற சொல் பையான் என்று மாறியது. தரக்கு=புலி; நேரி=நேரானவன்; ஊன்=மாமிசம்; அண்பையான்= விரித்து உடுத்தான்; மூன்றாவது அடி: தசம்=தைசதம் என்ற சொல்லின் திரிபு; அகங்காரம்: உக=கெட; நேரி என்ற சொல் இங்கும் நெரி என்று குறுகியது; தரம்=மலை; ஊன்=உள்ளம்; து=சிறப்பான ஞானம் உடையவன்; சண்=சட்சமயம், ஆறு விதமான சமயங்கள்; பையான்= பயனாக உள்ளவன்; நான்காவது: தசமுகன்=பத்து தலைகளை உடைய அரக்கன் இராவணன்; நெரிதர=தோள்களும் தலைகளும் முறியும் வண்ணம்: ஊன்று=தனது கால் பெருவிரலை ஊன்றிய; சண்பையான்=சண்பை எனப்படும் தலத்தில் உறைபவன்.

பொழிப்புரை:

உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டுள்ள பெருமான், படம் எடுத்து ஆடுவதும் நெருப்பு போன்று கொடுமையான நஞ்சினை வீசும் தன்மையை உடைய பாம்பினைத் தனது இடுப்பினில் கச்சையாக இறுகக் கட்டியுள்ளான். சிவஞானிகளின் கூட்டத்திற்கு நேராக மெய்ப் பொருளாக தோன்றும் இறைவன், தாருகவனத்து முனிவர்களால் தன்னை நோக்கி அனுப்பப்பட்ட புலியினை கொன்று, அதன் ஊனினை நீக்கி அதன் தோலை ஆடையாக விரித்துத் தனது இடுப்பினில் அணிந்துள்ளான். அடியேனின் அகங்காரத்தை நீக்கும் வண்ணம் எனது உள்ளத்தில் எதிர்ப்பட்டு அறிவினில் பொருந்தி இருக்கும் பெருமான், ஆறு வைதீக சமயங்களை பின்பற்றுவோரும் அவர்கள் அடைவதற்கு உரிய பயனாக உள்ளான். பத்து தலைகளை உடைய அரக்கன் இராவணன், கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த போது, அவனது தலைகளும் தோள்களும் மலையின் கீழே அமுங்கி முறியும் வண்ணம், தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது ஊன்றிய இறைவன், சண்பை என்று அழைப்படும் சீர்காழி நகரினில் பொருந்தி அமைந்துள்ளான். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/11/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-9-3090579.html
3090577 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, February 10, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 8:

    பொன்னடி மாதர் சேர் புறவத்தவன்
    பொன்னடி மாதர் சேர் புறவத்தவன்
    பொன்னடி மாதர் சேர் புறவத்தவன்
    பொன்னடி மாதர் சேர் புறவத்தவன்
    

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

பொன் நடி மாது அவர் சேர் புறவத்தவன்
பொன் அடி மாதவர் சேர் புறவம் தவன்
பொன் அடி மாது அவர் சேர்புற அவத்தவன்
பொன் அடி மாதவர் சேர் புறவத்தவன்

முதல் அடி; பொன்=பொன் போன்று பொலிவினை உடைய; நடி=கூத்தினை உடைய; மாது= காளி; அவர்=பூதகணங்கள்; சேர்=சென்று அடைந்து தங்கும்; புறவம்=ஊருக்கு புறத்தே உள்ளே சுடுகாடு; புறவத்தவன்=சுடுகாட்டினை இருப்பிடமாக உடையவன்; இரண்டாவது அடி; பொன்= தூய்மையான; அடி=வழி, முறையில்; மாதவர்=சிறந்த தவத்தினை புரியும் முனிவர்கள்; சேர்=திரண்டு சேரும்; புறவம்=முல்லை நிலம்; தவன்=தவத்தினை புரியும் சிவபெருமான்; தவம் புரியும் முனிவர்களிலும் சிறந்தவனாக சிவபெருமான் இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. தவம் செய்யும் அனைவரும் சடையினை உடையவர்களாக இருந்தாலும் சிவபெருமான் ஒருவனைத் தானே சடையான் என்று தேவாரப் பதிகங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. 

மூன்றாவது அடி: பொன் என்ற சொல் செல்வத்திற்கு அதிபதியாக கருதப்படும் இலக்குமி தேவியை குறிக்கும். அடி=அழகிய ஆபரணங்கள்; மாது அவர்=தாருக வனத்து முனிவர்களின் மனைவிகள்; சேர்பு உறு=வந்து அணைந்த, பிச்சை இடுவதற்காக பெருமானை நாடிச் சென்ற; அவம்=பாவம்' அவத்தவன்=பாவச் செயல் புரிந்தவன்; அந்நாள் வரை கற்பு குலையாமல் இருந்த தாருகவனத்து இல்லத்தரசிகள், பிச்சை ஏற்று வந்த பெருமானின் அழகினில் மயங்கி தாங்கள் செய்வது இன்னதென்று உணராமல், பெருமானின் பின்னே பின் தொடர்ந்ததை, கற்பு குலைந்த செயலாக புராணங்கள் கருதுகின்றன. இவ்வாறு அவர்கள் மாறுவதற்கு பெருமானின் அழகு காராணமாக இருந்தமையால் அவர்களது கற்பு நிலை குலைவதற்கு காரணமாக இருந்தவன் பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு, அத்தகைய பாவம் புரிந்தவன் பெருமான் என்று தாருகவனத்து முனிவர்கள் கருதியதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தங்களது மனைவியர்களின் நிலையை மாற்றிய பெருமானை, தங்களது பகைவனாக நினைத்து அவனை அழிப்பதற்கு பலவாறும் முயற்சி செய்தமையும், இறுதியில் பெருமானின் பெருமைகளை உணர்ந்து அவனது அடியார்களாக தாருகவனத்து முனிவர்கள் மாறியதும் பின்னர் நடந்த நிகழ்ச்சிகள். தாருகவனத்து முனிவர்களின் நிலையினை மாற்றி அவர்களையும் தனது அடியார்களாக மாற்றுவதற்கு பெருமான் செய்த திருவிளையாடலின் ஓர் அங்கம் தான், பிச்சைப் பெருமானாக சென்று, தனது அழகினால் முனிவர்களின் மனைவிகள் மயங்கும் வண்ணம் நடந்தது. இந்த செயல் முனிவர்களின் கண்ணோட்டத்தில் பாவாமாக கருதப் பட்டதால், பாவம் புரிந்தவன் என்று இங்கே கூறுகின்றார்.          

நான்காவது அடி: பொன்னடி=பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஆபரணங்கள்; அடி=பாதம்; மாதவர்= கன்னியர்; சேர்=சேர்ந்து ஒரு இனமாக இருத்தல்; புறவத்தவன்=புறவம் என்று அழைக்கப்படும் பதியில் உறைபவன். இந்த அடியில் உள்ள சொற்களை சற்று மாற்றி அமைத்து, மாதவர் சேர் பொன்னடி புறவத்தவன் என்று கூட்டி, சிறந்த தவ முனிவர்கள் சேரும் பொன் போன்று பொலியும் திருவடிகளை உடைய பெருமான், புறவம் திருத்தலத்தில் உறைபவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.    

பொழிப்புரை:

பொன் போன்று பொலிவினை உடைய கூத்தினை ஆடும் மாதாகிய காளிதேவியும், பூத கணங்களும் சென்று அடைந்து தாங்கும் சுடுகாட்டினைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் சிவபெருமான்; தூய்மையான முறையில் சிறந்த தவம் செய்யும் முனிவர்கள் திரண்டு சேரும் முல்லை நிலத்தில் தானும் தவம் செய்பவன் சிவபெருமான்; அழகிய ஆபரணங்கள் அணிந்து இலக்குமி தேவியைப் போன்று அழகுடன் விளங்கிய  தாருகவனத்து இல்லத்தரசிகள், தனது அழகில் மயங்கி தாங்கள் (தாருகவனத்துப் பெண்கள்) செய்வது இன்னதென்று அறியாமல் தன்னைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும் வண்ணம், அவர்களின் முன்னே பிச்சைப் பெருமானாக தோன்றி, அவர்களது கற்பு நிலை குலையச் செய்தவன் பெருமான். பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஆபரணங்களை அணிந்த பாதங்களை உடைய மகளிர், கூட்டமாக சேர்ந்து வணங்கும் இறைவன், புறவம் தலத்தில் உறைபவன் ஆவான்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/10/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-8-3090577.html
3090575 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, February 9, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    செருக்கு வாய்ப்பு உடையான் சிரபுரம் என்னில்
    செருக்கு வாய்ப்பு உடையான் சிரபுரம் என்னில்
    செருக்கு வாய்ப்பு உடையான் சிரபுரம் என்னில்
    செருக்கு வாய்ப்பு உடையான் சிரபுரம் என்னில்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

செருக்கு வாய்ப்பு உடையான் சிரபுரம் என்னில்
செர் உக்கு வாய்ப் புடையான் சிர் அபுரம் என்னில்
செருக்கு வாய்ப் புடையான் சிரம் புரம் என்னில்
செருக்கு ஆயப்பு உள் தையான் சிரபுரம் என்னில் 

முதல் அடி; செருக்கு=மலங்களால் ஏற்படும் மயக்கம்; வாய்ப்பு=மேலீடு, வலிமை உடையதாக விளங்கி தனது விருப்பம் போன்று உயிர்களை ஆட்டுவிக்கும் தன்மை; உடைத்தல்=கேடு செய்தல்; உடையான்=உடைத்து அழிக்காமல், கேடு செய்யாமல் இருப்பவன்; சிரபுரம்=மேன்மை உடைய இருப்பிடம்; என்னில்=எனது அறிவினில்; பெருமானிடமிருந்து நேரிடையாக சிவஞானம் பெற்றமையால், பசுபோதம் நீங்கி பதிபோதத்துடன் தான் விளங்கிய நிலையை ஞானசம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். உயிர்கள் தங்களது முனைப்பினால் தான் மலங்களின் ஆளுமையிலிருந்து விடுபட வேண்டுமே தவிர, அதற்காக இறைவனது உதவியை பெறமுடியாது என்ற கருத்து இங்கே குரிப்பிடப்படுகின்றது. மெய்ப்பொருளின் தன்மையை அறிந்து கொண்டு, மெய்ப்பொருளை தியானித்தால் மட்டுமே இறைவனது அருள் நமக்கு உதவி புரியும் என்பதை நாம் மறக்கலாகாது. 
     
இரண்டாவது அடி; சேர் என்ற சொல் செர் என்றும் சீர் என்ற சொல் சிர் என்றும் இங்கே குறைந்துள்ளன. சேர்=ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு மற்றும் நீர் ஆகிய நான்கு பூதங்களின் கலவையாக விளங்கும் ஐந்தாவது பூதமாகிய; உக்கு=அந்த பூமி; புடையான்=இருப்பிடமாகக் கொண்டவன்; சீர்=சிறப்பு வாய்ந்த; அபுரம்=உயிரற்ற உடல்; என்னில்=மேலே வைத்துக் கொள்ளப்பட்டது என்றவாறு; பூமிக்கு இருப்பிடமாக தனது வாயினை அளித்து பூமியை மீட்ட (பன்றி வடிவம் எடுத்து பூமியினை மீட்ட திருமால் தனது பற்களின் இடையே வைத்துக் கொண்டு வந்த செய்கை குறிப்பிடப் படுகின்றது) சிறப்பினை உடைய திருமாலும் ஒரு நாள் இறந்துபட அவனது உயிரற்ற உடலினைத் தனது தோள் மேல் தாங்கிய பெருமான் என்று பெருமானின் சிறப்பு விளக்கப்படுகின்றது. மூன்றாவது அடி: செருக்கு= கர்வம்; வாய்=வாய் உள்ளிட்ட ஐந்து பொறிகளையும் குறிக்கின்றது; புடையான்=இடத்தான்; சிரம்=மேல்; புரம்=உடல், சரீரம்; இம்மையில் தங்களது பொறிகளுக்கு இன்பம் அளிக்கும் செயல்களைப் புரிந்த உயிர், மறுமையிலும் அந்த இன்பம் தொடர வேண்டும் என்று விரும்புவது இயற்கை தானே. உயிர்கள் செய்த நற்செயல்களுக்கு தக்கவாறு, அந்த இன்பத்தினை சொர்கத்தில் அழிப்பவனும் சிவபெருமான் தான் என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. நான்காவது அடி: சிரபுரம் என்று இந்த தலத்தின் பெயரைச் சொன்னால் விளையும் பயனை இந்த அடியில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். செரு=யுத்தம்; இந்திரியங்கள் உயிருடன் செய்யும் யுத்தம் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஆயப்பு=இளைத்து; உள் தையான்=இந்திரியங்கள் எய்யும் பாணங்களால் தைக்கப்பட்டு காயம் அடையாமல் இருத்தல்; என்னில்=என்று சொன்னால் 

பொழிப்புரை:

மலங்களால் ஏற்படும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து தன்னை நினைக்காத மனிதர்களின் மலங்களின் தன்மையை கெடுக்காமல் இருக்கும் சிவபெருமான், தனது மேலான இருப்பிடமாக அடியேனின் ஞான அறிவினைக் கொண்டுள்ளான். மற்ற நான்கு பூதங்களின் கலவையாக விளங்கும் பூமிக்கு இருப்பிடமாகத் தனது வாயினைக் கொடுத்து இரண்யாக்கனால் ஒளித்து  வைக்கப் பட்ட பூமியினை மீட்ட சிறப்பினை உடைய திருமாலின் உயிரற்ற உடலைத் தனது தோள் மேல் தாங்கிய பெருமையை உடையவன் சிவபெருமான். ஆன்மாவின் ஒரு குற்றமாகிய கர்வத்தினால், வாய் முதலான ஐந்து பொறிகளுக்கும் இன்பம் அளிக்கும் செயல்களைப் புரியும் உயிர்கள், உடலை விட்டு பிரிந்த பின்னரும் அந்த இன்பத்தினை சூக்கும உடலுக்கு அளிக்கும் வண்ணம், அந்தந்த உயிர்கள் ஈட்டிய நற்செயல்களுக்கு ஏற்ப சொர்க்க போகம் அனுபவிக்க ஏற்பாடு செய்பவன் சிவபெருமானே. இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் தலத்தின் பெயரினை சிரபுரம் என்று ஒரு முறை சொல்பவர்கள், தங்களுடன் தங்களது பொறிகள் தொடுக்கும் சண்டையில், பொறிகளால் எய்யப்படும் அம்புகளால் காயம் அடைய மாட்டார்கள்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/09/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-7-3090575.html
3090574 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, February 8, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:    

    பூசுரர் சேர் பூந்தராய் அவன் பொன்னடி
    பூசுரர் சேர் பூந்தராய் அவன் பொன்னடி
    பூசுரர் சேர் பூந்தராய் அவன் பொன்னடி
    பூசுரர் சேர் பூந்தராய் அவன் பொன்னடி

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

பூ சுரர் சேர் பூ தராயவன் பொன் அடி
பூசுரர் சேர் பூ தராய் அவன் பொன் நடி
பூசு உரர் சேர்பு ஊந்தராய் யவன் பொன் அடி
பூசுரர் சேர் பூந்தராயவன் பொன்னடி

முதல் அடி; பூ=பூமியில் உள்ளவர்கள்; சுரர்கள்=தேவர்கள்; ஆடி=கண்ணாடி என்ற சொல் அடி என்று குறுகியது; பூ=உந்திக்கமலம்; தராயவன்=தரித்தவன்; பொன்=பொலிவு, விளங்கும்; சேர்=தோன்றும்; இரண்டாவது அடி; பூசுரர்=பூமியில் வாழ்ந்த போதிலும், தங்களது மலங்கள் நீங்கிய தன்மையால் சிறப்புடன் வாழும் தேவர்களாக கருதப்படும் சிவஞானிகள்; சேர்= திரட்சி, கூட்டம்; பூ=பொலிவு; தராய்=பெறப்பட்ட; அவன்=இங்கே கடவுளை குறிக்கும் சொல்லாக கையாளப்பட்டுள்ளது; பொன்=பொன் போன்று வனப்பு மிகுந்த; நடி=நடனம் ஆடுபவன்; மூன்றாவது அடி: பூசு=பூசப்படும் திருநீறு; உரர்=மார்பினை உடையவர்; சேர்பு= அரிந்து, முற்றிலும் நீக்கி; ஊந்தராய்=உந்தித் தள்ளும்; யவன்=யௌவனம் உடைய யுவன் என்ற சொல் யவன் என்று திரிந்தது; அடி=மூலமாக, ஆதாரமாக உள்ள தன்மை; நான்காவது அடி; நிலவுலகில் வாழும் அந்தணர்கள் ஒழுக்கமாக வாழும் நெறியை பின்பற்றுவதால், அவர்களை சிறப்பாக மதித்து நிலவுலகில் வாழும் தேவர்கள் என்று சொல்வது வழக்கம். சேர்=திரண்டு சென்று சேர்ந்து; பூந்தராயவன்=பூந்தராய் நகரத்தில் உறையும் பெருமான்;    

பொழிப்புரை:

பூமியில் வாழும் மனிதர்களையும், மேலுலகில் வாழும் தேவர்களையும் தோற்றுவிக்கும் பிரமனையும், பிரமனைத் தனது உந்திக்கமலத்தில் தோற்றுவித்த திருமாலையும் தனது பிரதிபிம்பமாக தோன்றும் வண்ணம் கண்ணாடியாக நிற்பவன் சிவபெருமான்; மலங்கள் நீங்கிய தன்மையால் சிறப்பாக கருதப்படும் சிவஞானிகள் கூட்டம், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பொலிவுடன் இருக்கும் வண்ணம், பொன் போன்று வனப்பு மிகுந்த சிறந்த நடனத்தை ஆடுபவன் சிவபெருமான்; தங்களது மார்பினில் திருநீற்றைப் பூசியவர்களும் தங்களைப் பிணைத்திருந்த பாவம் புண்ணியம் என்ற கட்டினை அறுத்து எறிந்தவர்களும் ஆகிய சிவஞானிகள், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு பூலோக வாழ்க்கையை உதறித் தள்ளும் தனமையினை அடைவதற்கு ஆதாரமாக விளங்குபவன், எனும் இளமையுடன் விளங்கும் சிவபெருமான் ஆவார்; குற்றமில்லாத மறையவர்கள் திரண்டு சென்று சேர்ந்து வழிபடும் பூந்தராய் தலத்து இறைவனின் பொன்னடிகள் என்னை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று அடியேன் விரும்புகின்றேன்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/08/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-6-3090574.html
3090573 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, February 7, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    சுடர்மணி மாளிகைத் தோணிபுரத்தவன்
    சுடர்மணி மாளிகைத் தோணிபுரத்தவன்
    சுடர்மணி மாளிகைத் தோணிபுரத்தவன்
    சுடர்மணி மாளிகைத் தோணிபுரத்தவன்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

சுடர் இம் மணி ஆளி கைத்தோணி புரத்து அவன்
சுடர்மணி மாலி கைத்தோள் நிபுரத்தவன்
சுடர்மணி மாளி கைத்தோணி புரத்தவன்
சுடர் மணி மாளிகை தோணிபுரத்தவன்

முதல் அடி; சூடார் என்ற சொல் சுடர் என்று திரிந்தது. சூடார்=வெம்மை பொருந்திய; இம்=ஈமம் என்பதன் திரிபு, சுடுகாடு என்று பொருள்; ஆளி=ஆள்பவன்; புரத்து அவன்= திரிபுரங்களை எரித்து நாசம் செய்தவன்; கைத்தோணி=வெற்றியின் அடையாளமாக விளங்கும் தும்பைப் பூவை அணிந்தவன்; இரண்டாவது அடி; சுடர்மணி=சுடர் விட்டு விளங்கும் சுடர்மணி; மாலி (ஆன்மாக்களை ஈடேற்றுவதில் பித்தனைப் போன்று பெரும் விருப்பம் கொண்டவன் என்று பொருள்) என்ற சொல் மாளி என்று திரிந்தது; கைத்தோள்= துதிக்கையை உடைய யானை; நிபுரத்தவன்=வடிவம் இல்லாமல் அழித்தவன்; மூன்றாவது அடி: சுடர்=சூரியன்; சூரியன்; நான்காவது அடி: சுடர்மணி=சுடர் விட்டு ஒளிரும் மணிகள் பதிக்கபெற்ற;

பொழிப்புரை:

வெம்மை பொருந்திய சுடுகாட்டினைத் தான் ஆளும் இடமாகக் கொண்டுள்ள பெருமான், திரிபுரத்தவர்களின் மூன்று கோட்டைகளை அழித்து வெற்றிவாகை சூடியவன். எனது தலையின் உச்சியில் உள்ள சூடாமணி ஆபரணம் போன்று சிறப்பாக கருதப் படுபவன் சிவபெருமான். அவன் ஆன்மாக்களை கடையேற்றுவதில் மிகுந்த விருப்பம் கொண்டு பித்தனைப் போன்று செயல்படுபவன்; தன்னை எதிர்த்து வந்த யானையை அடக்கி அதன் தோலை உரித்து வடிவத்தை அழித்த போர்க்குணம் உடையவன் பெருமான். இத்தகைய பெருமைகளை உடைய பெருமான், சுடர் விட்டு ஒளிரும் மணிகள் பதிக்கப்பெற்ற மாளிகைகள் நிறைந்த தோணிபுரத்தில் உறைகின்றான்

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/07/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-5-3090573.html
3088842 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, February 6, 2019 11:11 AM +0530
பாடல் 2:

    விண்டலர் பொழில் அணி வேணுபுரத்து அரன்
    விண்டலர் பொழில் அணி வேணுபுரத்து அரன்
    விண்டலர் பொழில் அணி வேணுபுரத்து அரன்
    விண்டலர் பொழில் அணி வேணுபுரத்து அரன்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

விண்டு அலர் பொழில் அணிவு ஏண் நுபுரம் தரன்
விண்டு அலர் பொழில் அணி வேணு புரத்து அரன்
விண்தலர் பொழில் அணிவு ஏணு புரத்தரன்
விண்டு அலர் பொழில் அணி வேணுபுரத்தரன்

முதல் அடி; விண்டு=மலை; அலர்=ஒலி: பொழில்=அழகிய சோலைகள் நிறைந்த உலகம்; அணிவு=அகப்படுத்துதல்; ஏண்=பெருமை வாய்ந்த: நுபுரம்=சிலம்பு: நூபுரம் என்ற சொல் நுபுரம் என்று குறுகியுள்ளது. தரன்=அணிந்தவன்; சிவபெருமான் அணிந்துள்ள சிலம்பின் பெருமை இங்கே குறிப்பிடுகின்றது. இரண்டாவது அடி; விண்டு=விஷ்ணு, திருமால்; அலர்= பழிச்சொல்; பொழில்=சோலை மரநிழல்; அணி=பொருந்தி, அணுகி நின்று; அண்ணி என்ற சொல் அணி என்று குறுகியது; வேணு=விரும்பிய; புரத்து=திரிபுரத்து அரக்கர்களின் நகரத்தை எரித்த; அரன்=சிவபெருமான்; திரிபுரத்து அரக்கர்கள் வைதீக முறையில் வாழ்க்கை நடத்தியதால் பெருமான் முதலில் அவர்களுடன் போரிட ஒப்பவில்லை. திருமாலின் போதனையால் திரிபுரத்து அரக்கர்கள் மனம் மாறி வைதீக நெறியை கைவிட்டு சிவனை நிந்தித்தும் வாழ்ந்த நிலையே பெருமான் அவர்களுடன் போருக்கு செல்ல காரணமாக அமைந்தது என்ற செய்தி இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. மூன்றாவது அடி: விண்தலர்=மேல் உலகில் வாழும் தேவர்கள்; பொழில்=கற்பகச் சோலை; அணிவு=சூடிக் கொள்ளும்; ஏணும்=பெருமையாக எண்ணும்;  புரந்தரன் என்ற சொல் புரத்தரன் என்று திரிந்து தேவர் தலைவன் இந்திரனை குறிப்பிடுகின்றது; நான்காவது அடி விண்டு=இதழ்கள் விரிந்து; அலர்=மலர்கின்ற; பொழில்-=சோலைகள் அணி=அழகு செய்யும்; வேணுபுரத்து அரன்=வேணுபுரம் என்ற பெயர் கொண்டுள்ள நகரில் உறையும் சிவபெருமான்.   

பொழிப்புரை:

உலகத்தில் உள்ள சிறந்த எட்டு மலைகளை உள்ளடக்கியது போன்று பெரியதாவும் ஆரவாரம் மிகுந்த சோலைகள் சூழ்ந்த உலங்கங்கள் அனைத்தையும் உள்ளே அடக்கியது போன்ற ஒலியினை எழுப்பவதாகவும் அமைந்துள்ள பெருமை வாய்ந்த சிலம்பினைத் தனது காலில் அணிந்தவன் சிவபெருமான். புத்தனாக வந்த திருமால் கூறிய பழிச்சொற்களை (பெருமானை குறித்த) அரசமரத்தின் நிழலில் திருமாலுடன் அமர்ந்து விரும்பி கேட்ட திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்து அழித்தவன் சிவபெருமான். மேல் உலகில் உள்ள தேவர்களால் கற்பக மலர் தூவி வழிபட அந்த மலர்களைத் தனது தலையில் பெருமையுடன் சூட்டிக் கொள்ளும் தேவேந்திரன் தங்கிய தலம் சீர்காழி; இதழ்கள் விரிந்து நறுமணம் வீசும் மலர்கள் நிறைந்த சோலைகள் அழகு செய்யும் தலமாகிய வேணுபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி தலத்தில் பெருமான் உறைகின்றார்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/04/பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-2-3088842.html
3088843 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, February 6, 2019 11:11 AM +0530
பாடல் 3:

    புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே
    புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே
    புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே
    புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே
புண்டரீகம் தவன் மேவிய புகலி ஏ
புண்டரீகம் தவன் மே வியம் பு கலி ஏ
புண்டரீகத்தவன் மேவிய புகலியே 

முதல் அடி; புண்டரீகம்=இதய கமலம்; புண்டரீகத்தவன்=எனது இதய கமலத்தில் உள்ளவன்; மேவிய=மீண்டு வாராமல் பொருந்திய; புகலி=புகலிடம்; எப்போதும் இறைவனை தியானித்து நமது மனதினில் நிறுத்திக் கொண்டால், அவன் நமக்கு சிறந்த புகலிடமாக விளங்கி மீண்டு வாராத வண்ணம் முக்தி உலகுக்கு அழைத்துச் செல்வான் என்று இங்கே உணர்த்துகின்றார். புகலியே என்ற சொல்லில் உள்ள ஏகாரம் புகலிடமாக விளங்கும் பெருமானின் சிறப்புத் தன்மையை உணர்த்தும் வண்ணம் கையாளப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது அடி; புண்டரீகம்= மூன்று கோடுகளாக திருநீற்றை அணிந்தவன்; தவன்=மிகுந்த பெருமை உடையவன்; மேவிய=சொல்லப்பட்ட; புகலுதல்=சொல்லுதல்; புகல்=சொல், இங்கே பாடல் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்; ஏ=பொருள் ஏதும் இல்லாத அசைச்சொல்; திரிபுண்டரீகமாக திருநீற்றினை அணிந்துள்ள பெருமானே, யான் இங்கே சொல்லியுள்ள பாடலில் உள்ள சொற்கள் உணர்த்தும் பெருமைக்கு உரியவன் ஆவான் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மூன்றாவது அடி: புண்டரீகம்=புலி; தவம்=முனிவன்; புண்டரீகம் தவம்= புலிக்கால் முனிவர்; மே=கூத்து; வியன்=பொன்; வியம் என்ற சொல் விய என்று கடைக்குறையாக இந்த பாடலில் உள்ளது; பு=பொது, அரங்கு; கலி=கற்றவன்; நான்காவது அடி: புண்டரீகத்தவன்= தாமரை மலரைத் தனது ஆசனமாகக் கொண்ட பிரமதேவன்; மேவிய=பொருந்தி வழிபட்ட

பொழிப்புரை:

எப்போதும் இறைவனை தியானித்த வண்ணம் இருக்கும் அடியேனின் இதய கமலத்தில் பொருந்தி உறைகின்ற பெருமான், இந்த நிலவுலகினுக்கு மீண்டும் வாராத வண்ணம் முக்தி உலகினை பக்குவம் அடைந்த உயிர்களுக்கு அளிக்கும் வல்லமை உடையவனாகவும், மற்ற உயிர்களுக்கு புகலிடமாகவும் திகழ்கின்றான்.  திரிபுண்டரீகமாக திருநீற்றினை அணிந்துள்ள பெருமான் தான், யான் இங்கே சொல்லியுள்ள பாடலில் உள்ள சொற்கள் உணர்த்தும் பெருமைக்கு உரியவன் ஆவான் புலிக்கால் முனிவர் என்று அழைக்கப்பட வியாக்ரபாதர் காணும் வண்ணம் பொன்னம்பலத்தில், தில்லைச் சிற்றம்பலத்து பொதுவினில் நடனம் ஆடியவன் சிவபெருமான். தாமரை மலரினைத் தனது ஆசனமாகக் கொண்டுள்ள பிரமதேவன், புகலி நகரில் பொருந்தி, மேற்கண்ட சிறப்புகள் வாய்ந்த பெருமானை வழிபட்டான்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/05/பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-3-3088843.html
3088850 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, February 6, 2019 11:11 AM +0530
பாடல் 4:

    விளங்கொளி திகழ் தரு வெங்குரு மேவினன்
    விளங்கொளி திகழ் தரு வெங்குரு மேவினன்
    விளங்கொளி திகழ் தரு வெங்குரு மேவினன்
    விளங்கொளி திகழ் தரு வெங்குரு மேவினன்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

விளம் கொளி தி கழ்தரு எங்கு உரு மேவினன்
விளங்கு ஒளி    தி கழ்தரு எங்கு உருமு ஏவினன்
விள் அங்கு ஒளிது இகழ்தரு எம் குரு மேவினன்
விளங்கு ஒளி திகழ்தரு வெங்குரு மேவினன்

முதல் அடி; விளம்=விளாம்பழம்; கொளி=கன்றுக்குட்டியை கவண்கல்லாகக் கொண்டு விளாமரத்தை நோக்கி எறிந்து அழித்த கண்ணனாகிய திருமால்; கண்ணன் கோகுலத்தில் வளர்ந்து வந்த காலத்தில் கண்ணனை அழிப்பதற்காக வத்சாசுரன் என்ற அரக்கனும் கபிச்தாசுரன் என்ற அரக்கனும் கம்சனால் அனுப்பப்பட்டனர். இருவரும் கண்ணனைக் கொல்வதற்கு தகுந்த தருணம் எதிர்பார்த்து காத்திருந்தனர். வத்சாசுரன் ஒரு கன்றுக்குட்டியாக உருவம் எடுத்து அங்கிருந்த கன்றுகளுடன் கலந்திருக்க, கபிச்தாசுரன் அருகில் இருந்த ஒரு விளாமரத்தில் ஒளிந்து கொண்டான். இதனை அறிந்த கண்ணன், அசுரன் ஒளிந்து கொண்டிருந்த கன்றின் பின்னங்கால்களை தூக்கிப் பிடித்து விளாமரத்தின் மீது எறிந்து மரத்தினை ஒடித்து அதில் மறைந்திருந்த அரக்கனையும் கண்ணன் கொன்றான் என்று பாகவதம் உணர்த்துகின்றது. இந்த செய்தியை கன்றால் விளவு எறிந்தவன் என்று பல திவ்யபிரபந்த பாடல்களும் சில தேவார பாடல்களும் குறிப்பிடுகின்றன. தி=விளங்கிய; தீ என்ற சொல் தி என்று குறுகியதாக பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். கழுதரு என்ற சொல் கழ்தரு என்று திரிந்தது. கழுதரு=நின்மல; எங்கு=எந்த இடத்தில்; உரு மேவினன்=தனது உருவத்தில் வைத்துக் கொண்டான், இடது புறம் என்பது என்பது எந்த இடத்தில் என்ற கேள்விக்கு ஏற்ற விடை என்பதால், திருமாலைத் தனது உடலின் இடது புறத்தில் வைத்துக் கொண்ட பெருமான் என்பது இந்த அடியின் பொருள். திருமாலை பெருமான் தனது உடலின் இடது பாகத்தில் வைத்துக் கொண்டதாக பல திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. 
.       
இரண்டாவது அடி; விலங்கு என்ற சொல் விளங்கு என்று திரிந்தது என்பர். விலங்கு= மாறுபாடாக இருந்த தி=தீ; இந்த அடிக்கு மாறுபாடாக விளங்கி முழக்கம் செய்து திருஞான சம்பந்தரின் அடியார்களை தடுத்த புத்தநந்தியின் தலையின் மீது இடி விழச் செய்த பெருமான் என்று பொருள் சிலர் கூறுகின்றனர். ஆனால் இந்த நிகழ்ச்சி, பாண்டிய நாட்டு பயணத்தை முடித்துக் கொண்டு திருஞானசம்பந்தர் சீர்காழி திரும்பிய போது நடந்தது. அந்த நிகழ்ச்சி இந்த பதிகத்த்தை பாடிய பின்னர் நடந்த நிகழ்ச்சி என்பதால், இந்த விளக்கம் ஏற்புடையது அல்ல என்று பலரும் கருதுகின்றனர். கழ்தரு=அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் வண்ணம் கீழே விழும்; எங்கு=எங்கும் ஒலிக்கும் வண்ணம்; உருமு=இடி; ஏவினன்= ஏவியவன்; இடியாக இடித்து மின்னலாக மின்னி மழையாக பொழிபவன் பெருமான் என்பதால், இடி இடிப்பதை அவனது செயலாக இந்த அடியில் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். ஏங்குதல்=ஒலித்தல்; ஏங்கு என்ற சொல் எங்கு என்று திரிந்தது, 
 
மூன்றாவது அடி: விள்=நீங்குதல்; அங்கு=அந்த இடத்தில்; ஒளிது=ஒள்ளியது, சிறந்தது சிறந்ததாகிய சிவஞானம்; இகழ் தரு=இகழப்படும், மாயையின் மயக்கத்தில் சிக்கி இகழும் தன்மையில் வாழும் மனிதனாகப் பிறந்த என்னிடமும்; மேவுதல்=கலத்தல்; அம்மையே அப்பா என்று தோணிபுரத்து கோபுரத்தை நோக்கி மூன்று வயது குழந்தை அழுத போதே, அந்த குழந்தைக்கு சிவஞானமும் பாலுடன் குழைத்து கொடுக்க வேண்டும் என்று பெருமான் திருவுள்ளம் கொண்டார். பெருமானின் எண்ணமே தனது செயலாக செயல்படும் அன்னையும். பாலுடன் சிவஞானத்தை குழைத்து கொடுத்ததாக சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். 

திருக்கோயில் சிகரத்தை பார்த்து, அம்மையே அப்பா என்று அழைத்தவாறு குழந்தை   அழுதது. காலம் கனிந்து வந்தமை கண்டு பெருமான் குழந்தைக்கு அருள் செய்ய திருவுள்ளம் கொண்டவராய், தேவியுடன் தாமும் விடையின் மீது அமர்ந்தவராக குழந்தை இருந்த இடத்திற்கு அருகே வந்தார். அருகே வந்தவர், தேவியை நோக்கி, உனது திருமுலைப்பாலை ஒரு பொற்கிண்ணத்தில் பொழிந்து குழந்தைக்கு ஊட்டுவாய் என்று கூறினார். தேவியும் உடனே, பொற்கிண்ணத்தில் பாலை வைத்துக் கொண்டு, குழந்தையின் அருகே சென்று குழந்தையின் கண்களில் பெருகிய நீரினை துடைத்து, அடிசிலை உண்ணுவாய் என்று கூறினார். எண்ணரிய சிவஞானம் குழைத்து கொடுக்கப்பட்ட பால் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். வள்ளம்=கிண்ணம்

    அழுகின்ற பிள்ளையார் தமை நோக்கி அருட்கருணை
    எழுகின்ற திருவுள்ளத்து இறையவர் தாம் எவ்வுலகும்
    தொழுகின்ற மலைக் கொடியைப் பார்த்து அருளித் துணை முலைகள்
    பொழிகின்ற பால் அடிசில் பொன் வள்ளத்து ஊட்டென்ன    

    எண்ணரிய சிவஞானத்து இன்னமுதம் குழைத்து அருளி
    உண் அடிசில் என ஊட்ட உமையம்மை எதிர் நோக்கும்
    கண் மலர் நீர் துடைத்து அருளிக் கையில் பொற்கிண்ணம் அளித்து
    அண்ணலை அங்கு அழுகை தீர்த்து அங்கணனார் அருள் புரிந்தார்

குழந்தைக்கு பிராட்டி ஊட்டிய பாலமுதம் வெறும் பசியினை போக்குவதை மட்டுமாக இல்லாமல், சிவஞானமும் கலந்து குழைத்து ஊட்டப்பட்டது என்று சேக்கிழார் மேற்கண்ட பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அம்மை ஊட்டிய பாலடிசிலை உண்ட குழந்தை, சிவபெருமானின் திருவடிகளை சிந்திக்கும் தன்மையையும் சிவபெருமானே மேலான பரம்பொருள் என்ற கலை ஞானம் மற்றும் பிறவிப்பிணியினை தீர்க்கவல்ல மெய்ஞானம் ஆகியவற்றை உணர்ந்தது என்று பெரிய புராணத்தில் சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பாலுடன் சிவஞானமும் கலந்து கொடுக்கப்பட்டாதால், அதற்கு காரணமாக இருந்த பெருமானை தனது குருவாக சம்பந்தர் கருதியது இயற்கை தானே. உலகினுக்கே குருவாக இருக்கும் பெருமானின் திருவருள் பெற்றவுடன் பாடப்பட்ட பதிகம் என்பதால் தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகம், அப்பர் பிரானும் சுந்தரரும் பாடிய முதல் பதிகங்களுடன் குருவருள் என்ற தலைப்பின் கீழ் மிகவும் பொருத்தமாக அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில் வைக்கப் பட்டுள்ளது. குருவாக பெருமானை தான் கருதிய செய்தியை சம்பந்தர் இந்த பாடலிலும் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். தனது குருவாகிய சிவபெருமான், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கி இழிந்த நிலையில் இருந்த தனக்கு, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளித்து சிறந்த முக்தி நிலையினை அளித்து தன்னுடன் பெருமான் கலந்தான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அந்நாள் வரை பெருமான் சம்பந்தருக்கு அருளிய செயல்கள் (சிவஞானம் கலந்த பாலினை ஊட்டியது, பொற்றாளம் கொடுத்தது, முத்துச் சிவிகை, முத்துக் குடை மற்றும் ஊது கொம்பு அளித்தது) பெருமானின் திருவருள் தனக்கு இருந்தமையை உணர்ந்த ஞானசம்பந்தர், இந்த பிறவி முடிந்தவுடன் தனக்கு முக்தி நிலை நிச்சயமாக கிடைக்கும் என்பதையும் உணர்ந்தார் போலும். அதனால் தான் முக்தி நிலை கிடைத்து விட்டது போன்று இறந்த காலத்தில் (மேவினன்) என்று கூறுகின்றார் போலும்.  
     
நான்காவது அடி; இந்த அடிக்கு விளக்கம் கூறிய கண்ணுடைய வள்ளலார், தருமராசனுக்கு அருள் புரிந்த சிவபெருமான் என்று கூறுகின்றார். தேவகுருவாகிய பிரகச்பதிக்கு அருள் புரிந்ததால் வெங்குரு என்ற வந்தது என்பதை நாம் சுரரருலகு நரர்கள் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலிலிருந்து அறிந்தோம். பிரமபுரத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (1.63.4) சம்பந்தர் தருமராசனுக்கு அருளியதால் வெங்குரு என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுகின்றார். இந்த பாடலில், செங்கோல் பிடித்து ஆட்சி நடத்தும் தருமராசனாகிய இயமன், பல உயிர்களுக்கும் அந்தந்த உயிர்கள் ஈட்டிய வினைகளுக்குத் தக்கவாறு தண்டனை அளிப்பது எவ்வாறு என்பதை சீர்காழி நகரம் வந்து தங்கி பெருமானிடம் கற்றுக் கொண்டமையால் வெங்குரு என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுகின்றார். தருமம் தவறாமல் இயமன் உயிர்களுக்கு தண்டனை வழங்குகின்றார் என்ற செய்தியை உணர்த்தும் வண்ணம், தில்லைப் பதிகத்தின் பாடல்களில் தருமராசனார் என்று சுந்தரர் இயமனை குறிப்பிடுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. 

இயமனுக்கு நீதிகளை கற்றுத் தந்த பெருமான் தான் நீதியுடன் நடந்து கொண்டாரா என்ற கேள்வியையும் இந்த பாடலில் சம்பந்தர் எழுப்புகின்றார். தாருகவனத்து மகளிரிடம் பிச்சை ஏற்கச் சென்ற போது, அவர்களைத் தன் மீது மையல் கொள்ளச் செய்தது நியாயமான செயலா என்று கேட்கின்றார். பெருமான் மீது தீராத கொண்ட தாருகவனத்து மகளிர், பெருமானை அடைய முடியாத ஏக்கத்தினால் அவர்களது உடல் இளைக்க, அவரகளது கைகளில் இருந்த வளையல் நழுவி விழுந்தன என்பதை உணர்த்தும் சம்பந்தர், இவ்வாறு வளையல்கள் கழன்று விழுந்ததற்கு பெருமான் என்று குறை கூறுகின்றார். தங்களது கணவர் அல்லாது வேறு ஒரு ஆடவரை மனதினில் நினைத்தாலே கற்பு தவறியதாக பண்டைய நாளில் கருதப் பட்டது. எனவே தான், அவர்களை மயக்கிய பெருமானை, அவர்களது கற்பினை கவர்ந்தவன் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். ஆநலம்=அவர்களது அழகு, கற்பு என்பது பெண்களுக்கு அழகு தரும் சிறந்த அணிகலனாக கருதப்படுகின்றது.

    சங்கோடு இலங்கத் தோடு பெய்து காதில் ஓர் தாழ் குழையன்
    அங்கோல் வளையார் ஐயம் வவ்வாய் ஆநலம் வவ்வுதியே
    செங்கோல் நடாவிப் பல்லுயிர்க்கும் செய்வினை மெய் தெரிய
    வெங்கோத் தருமன் பேணி ஆண்ட வெங்குரு மேயவனே    
 

பொழிப்புரை:

கன்றினைக் கொண்டு விளாமரத்தின் மீது எறிந்து, கன்றிலும் விளாமரத்திலும் மறைந்திருந்த அரக்கர்களை கொன்ற கண்ணனாகிய திருமாலை, நின்மலனாகிய பெருமான் தனது உடலின் இடது பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார். மற்ற ஒலிகளிலிருந்து மாறுபட்டுத் திகழ்வதும் அனைவர்க்கும் அச்சம் ஊட்டும் வண்ணம் குமுறுவதும் ஆகிய இடியாக ஒலிப்பவன் சிவபெருமான். சிறந்ததாகிய சிவஞானத்தை அளித்து எனக்கு குருவாக விளங்கிய பெருமான், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கி மிகவும் இழிந்த நிலையில் இருந்த என்னை, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து நீக்கி, முக்தி நிலையை எனக்கு அருளி என்னுடன் கலந்தவன் சிவபெருமான். நீதிநெறி வழுவாது உயிர்களுக்கு தண்டனை அளிப்பதால் மிகுந்த சிறப்பினுடன் திகழும் இயமன், வெங்குரு எனப்படும் தலத்தில் பொருந்தி  உறையும் பெருமானை வணங்கி அந்த சிறப்பினை பெற்றான்.

  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/06/பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-3088850.html
3088840 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 120. பிரமபுரத்துறை பெம்மான் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, February 3, 2019 12:00 AM +0530  

முன்னுரை:

நான்காவது தலையாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் பல நாட்கள் சீர்காழி தலத்தில் தங்கியிருந்து, வித்தியாசமான பல பதிகங்கள் பாடினார். அப்போது அவர் பாடிய பதிகங்களில் பல தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன. அத்தகைய பதிகங்களில் ஒன்று தான் ஏகபாதம் என்று அழைக்கப்படும் இந்த பதிகம். மொழிமாற்றுப் பதிகம் (1.117) மாலைமாற்றுப் பதிகம் (3.117) வழிமொழி விராகப் பதிகம் (3.67) ஆகியவற்றை சிந்தித்த நாம் இப்போது ஏகபாத திருப்பதிகத்தை சிந்திப்போம்.

இந்த பதிகமும், மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பதிகங்கள் போன்று பன்னிரண்டு பாடல்களை உடைய பதிகமாகும். ஒவ்வொரு பாடலிலும் சீர்காழியின் வேறுவேறு பெயர்கள் உணர்த்தப் படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் நான்கு அடிகளும் ஒரே சொற்றொடரைக் கொண்டிருப்பதை நாம் காணலாம். ஓரடியே பொருள் வேறுபட நான்கு முறை மடித்து வந்து பாடலாக அமைந்தமையால்  ஏகபாதம் என்று பெயர் வந்தது. ஏகம்=ஒன்று; பாதம்=அடி. இந்த பாடலையும் சித்திரக் கவியின் ஒரு வகையாக கருதுவார்கள். சொற்களை வேறு வேறு முறையில் பிரித்து பொருள் கொள்ள வேண்டுமென்பதால் இதனையும் மிறைக் கவி என்று அழைப்பார்கள். மிறை என்றால் வருத்தச் செய்வது என்று பொருள். மூளையை வருத்தி, கசக்கிப் பிழிந்து பொருள் காண வேண்டும் என்பது இதனால் உணர்த்தப் படுகின்றது.. திருஞான சம்பந்தப் பெருமானே மீண்டும் எழுந்தருளி பொருள் உரைத்தால் அல்லது, இந்த பாடலின் பொருள் இன்னது என்று திட்டவட்டமாக கூற முடியாது என்று சொல்லுவார்கள். எனினும் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சீர்காழி கண்ணுடைய வள்ளலார் என்பவர், திருஞான சம்பந்தரை தனது மானசீக குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்ந்தவர், இந்த பாடலுக்கு உரை எழுதியுள்ளார். இவர் எழுதிய ஒழிவில் ஒடுக்கம் என்ற சித்தாந்த நூல் மிகவும் பிரபலமானது. இந்த ஒழிவில் ஒடுக்கம் என்ற நூலுக்கு திருப்போரூர் சிதம்பரம் சுவாமிகள் உரை கண்டுள்ளார். இராமலிங்க சுவாமிகள் மற்றும் பகவான் ரமணர் ஆகியோர் இந்த நூலை மிகவும் சிறந்த தத்துவ நூலாக கருதினார்கள். இவர் இந்த பதிகத்திற்கு எழுதிய உரையே பல தேவாரப் பதிப்புகளிலும் காணப் படுகின்றன. இவரது உரையினையே ஆதாரமாகக் கொண்டு, சிவக்கவிமணியார் தனது பெரிய புராண விளக்கம் நூலில், இந்த பாடலுக்கு குறிப்பு அளித்துள்ளார். அந்த குறிப்பின் வழியே இந்த பாடலுக்கு இங்கே விளக்கமும் பொழிப்புரையும் அளிக்கப் பட்டுள்ளது.. மற்ற பதிகங்களுக்கு மாறுபட்ட முறையில் அமைந்துள்ள பதிகம் எனினும் இந்த பதிகத்தின் இறுதி நான்கு பாடல்களில், இராவணின் கயிலை சம்பவம், அண்ணாமலை நிகழ்ச்சி, சமணர்கள் பற்றிய குறிப்பு மற்றும் பதிகம் ஓதுவதால் விளையும் பயன் முதலியன காணப் படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் அமைப்பு திருஞான சம்பந்தரின் வியத்தகு புலமைக்கு சிறந்த எடுத்துக் காட்டாக விளங்குகின்றது. 

பாடல் 1:

    பிரமபுரத்துறை பெம்மான் எம்மான்
    பிரமபுரத்துறை பெம்மான் எம்மான்
    பிரமபுரத்துறை பெம்மான் எம்மான்
    பிரமபுரத்துறை பெம்மான் எம்மான்

விளக்கம்:

பொருள் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு சொற்களை பிரிக்க வேண்டிய முறை:

பிரமம் புரத்துறை பெம்மான் எம்மான் 
பிரமபுரத்து உறை பெம் மான் எம் ஆன்
பிரமம் புரத்து உறை பெம் ஆன் எம்மான்
பிரமபுரத்துறை பெம்மான் எம்மான்

முதல் அடி; பிரமம்=ஞானமே உருவமாக இருக்கும் பராசக்தி; புரத்து உறை=பரிபூரணமான ஞானத்தை வியந்து நிற்கும்; பெருமைக்குரிய மகன் என்ற பொருளை உணர்த்தும் பெருமகன் என்று சொல் பெம்மான் என்று திரிந்ததாக கூறுவார்கள்; பெருமானின் பல பெருமைகளில், முற்றும் உணர்ந்தவனாக இருப்பதும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாகவும் அந்தமாகவும் இருப்பதுமன்றி உயிர்களுடன் கலந்து அவைகளின் நடுவே இருந்து இயக்கும் தன்மையும் மிகவும் முக்கியமானவை அல்லவா. இந்த இரண்டு தன்மைகளும் இந்த அடியில் உணர்த்தப் படுகின்றன. எம்மான்=எமது தலைவன். இரண்டாவது அடி; பிரமபுரம்=மேலே உள்ள மேலுலகம்; உறை=இருந்த தண்ணீர், கங்கை நதி; பெம்=விருப்பம்; மான்=மான் போன்ற சாயலை உடைய கங்கை நங்கை; எம்=எமது; ஆன்=ஆன்மா; மூன்றாவது அடி: பிரமம்=பிரமத்துவம்; புரம்=சரீரம்; உறை=எண்ணுதல்; பெம்=விருப்பம், ஆசை; ஆன்=அமையாது இருத்தல்; எம்மான்=என்னைப் போன்று ஒத்திருப்பவன்; நான்காவது அடி: வெளிப்படையான பொருள். பிரமபுரம் என்று அழைக்கப் படும் பெருமைக்குரிய சீர்காழி தலத்தில் உறையும் பெருமான் எனது தலைவன் ஆவான்.

பிரமரூபத்தில் உள்ளதாக எண்ணப்படும் என்னை முக்தி நிலையில் அமர்த்தாமல் என்னுடன் ஒத்து என்னைப் போன்று இருப்பவன் என்று இந்த பாடலின் மூன்றாவது  அடிக்கு விளக்கம் பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர். இந்த கருத்து சற்று ஆராயப் பட வேண்டியது. பெருமான் தன்னை பிறப்பிறப்பு சுழற்சியிலிருந்து விடுவிக்காமல், தன்னை மீண்டும் பிறக்க வைத்ததற்கு தான் என்ன குற்றம் செய்தேன் என்று சம்பந்தர் துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தில் கேள்வி கேட்பது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (2.98) ஒரு பாடலில் சம்பந்தர், தான் சென்ற பிறவியில் இறைவனை ஒரு பொழுதும் மறக்காமல் இருந்ததாகவும், அவ்வாறு இருந்த தனக்கு முக்தி அளிக்காமல் மறுபடியும் மண்ணுலகில் பிறக்கச் செய்தது ஏன் என்றும் வினவுவதை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம். பிறப்பிறப்பினைத் தவிர்க்கும் வழியை நீ எனக்கு உணர்த்தாமல், பிறவிப் பிணியினை எனக்குத் தந்து சென்ற பிறவியில் இறக்குமாறும் இந்த பிறவியில் மறுபடியும் இந்த மண்ணுலகில் பிறக்குமாறும் செய்தது நியாயமா என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகின்றது. துறத்தல் என்பதை ஒரு துறவி தான் அடுத்தவருக்கு கற்றுத் தரமுடியும் என்பதால், பகலில் துறவிக் கோலம் பூண்டு வேதங்களை உபதேசம் செய்தவனாகிய துருத்திப் பெருமானை நோக்கி இந்த கேள்வி கேட்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு மறுபடியும் நான் பிறப்பு எடுப்பதற்கு நான் செய்த தவறு தான் என்னே என்றும் கேட்கின்றார். இந்த செய்தியைத் தான் சம்பந்தர் முக்தி நெறி அமையாமல் செய்தது ஏன் என்று கேள்வி கேட்கும் முகமாக துறக்குமாறு சொலப்படாய் என்று இந்த பாடலின் முதல் பகுதியாக குறிப்பிடுகின்றார் போலும். 

    துறக்குமாறு சொலப்படாய் துருத்தியாய் திருந்தடி
    மறக்குமாறு இலாத என்னை மையல் செய்து இம்மண்ணின் மேல்
    பிறக்குமாறு காட்டினாய் பிணிப் படும் உடம்பு விட்டு
    இறக்குமாறு காட்டினாய்க்கு இழுக்குகின்றது என்னையே

அடுத்து இந்த தொடரின் இரண்டாவது பகுதியை நாம் இங்கே காண்போம். முற்பிறவியில் தவறேதும் செய்யாதவரை ஏன் மீண்டும் பிறப்பில் ஆழ்த்தினார் என்பதற்கு, சேக்கிழார் திருஞான சம்பந்தரின் புராணத்தில் முதல் பாடல் வாயிலாக நமக்கு விடையளிக்கின்றார். வேதநெறி தழைத்து ஓங்கவும் சைவத்துறை சிறப்புடன் விளங்கவும் சிவனடியார்களின் கூட்டம் பெருகவும் ஞானசம்பந்தரின் திருவவதாரம் தானே காரணமாக இருந்தது. ஞான சம்பந்தரை ஒரு கருவியாக கொண்டு, அமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் கொட்டத்தை அடக்கி, தமிழகத்தில் முன்பு போன்று சைவநெறி சிறந்து விளங்க பெருமான் திருவுள்ளம் கொண்டதால் தானே ஞானசம்பந்தரின் அவதாரம் நிகழ்ந்தது; அம்மையே அப்பா என்று கோபுரத்தை பார்த்து அழுத குழந்தைக்கு ஞானப்பால் ஊட்டப்பட்டது. மேலும் பெருமானே அவரது உள்ளத்தில் அமர்ந்து தனது கருத்துகளை ஞானசம்பந்தர் வாயிலாக வெளிப்படுத்தினார் அல்லவா. இதனை சம்பந்தரே, இலம்பையங்கோட்டூர் பதிகத்தில் எனதுரை தனதுரையாக என்று உணர்த்துகின்றார் அல்லவா. இந்த செய்தியையே தன்னைப் போன்று ஒத்து இருப்பவன் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார் போலும்.           
           
பொழிப்புரை:

முற்றும் உணர்ந்தவன் என்ற குணத்தையும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாகவும் அந்தமாகவும் இருப்பதும் அன்றி அனைத்து உயிர்களிலும் கலந்து அவற்றின் நடுவே இருந்து அவற்றை இயக்கம் தன்மையையும், மேலும் இது போன்று பல பெருமைகளை உடையவனும் ஆகிய சிவபெருமான், ஞானமே உருவமாக உள்ள பராசக்தியைக் கண்டு, பராசக்தியின் பரிபூரண ஞானத்தை மிகவும் வியந்து பெருமை அடையும் பெருமான் எமது தலைவன் ஆவான். மேல் நிலமாகிய தேவர் உலகத்தில் இருந்த கங்கை நதியை, மான் போன்ற சாயல் உடைய கங்கை நங்கையை மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது சடையில் வைத்துள்ள பெருமான், எமது உயிர் போன்று எங்களுக்கு அருமையான பொருளாகத் திகழ்கின்றான். பிரமத்தின் வடிவமாக பலராலும் கருதபட்ட என்னை நான் விரும்பிய முக்தி நிலையில் ஆழ்த்தாமல் மிகுந்த விருப்பத்துடன் இந்த நிலவுலகில் என்னை பிறப்பித்து என்னுடன் என்னை ஒத்தவனாக ஒன்றி நின்றவன் சிவபெருமான் ஆவான்.  பிரமபுரம் என்று அழைக்கப்படும் பெருமைக்குரிய சீர்காழி நகரினில் உறையும் பெருமான் எனது தலைவன் ஆவான்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/03/120-பிரமபுரத்துறை-பெம்மான்---பாடல்-1-3088840.html
3088837 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, February 2, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11: 

    நச்சு அரவு கச்சு என அசைச்சு மதி உச்சியின் மிலைச்சு ஒரு கையால்
    மெயச்சிரம் அணைச்சு உலகில் நிச்சம் இடு பிச்சை அமர் பிச்சன் இடமாம்
    மச்ச மத நச்சி மதமச் சிறுமியைச் செய் தவ அச்ச விரதக்
    கொச்சை முரவச்சர் பணியச் சுரர்கள் நச்சி மிடை கொச்சை நகரே 

விளக்கம்:

கொச்சை வயம் என்ற தலத்தின் பெயர் கொச்சை நகர் என்று இந்த பாடலில் சொல்லப் படுகின்றது. ச் எனப்படும் மெய்யெழுத்து இந்த பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். மீனவர் குலத்து பெண்ணின் மீது மையல் கொண்டு, அவளுடன் சேர்ந்த பாவத்தினை போக்கிக் கொள்ளும் பொருட்டு பராசர முனிவர் வழிபட்டதால் கொச்சைவயம் என்ற பெயர் வந்ததாக இந்த பாடலில் கூறப் படுகின்றது.    

நச்சரவு கச்செனவ சைச்சுமதி யுச்சியின்மி லைச்சொருகையான்
மெய்ச்சிரம ணைச்சுலகி னிச்சமிடு பிச்சையமர் பிச்சனிடமாம்
மச்சமத நச்சிமத மச்சிறுமி யைச்செய்தவ வச்சவிரதக்
கொச்சைமுர வச்சர்பணி யச்சுரர்க ணச்சிமிடை கொச்சைநகரே

நஞ்சு என்ற சொல் நச்சு என்று திரிந்தது. நச்சரவு=நஞ்சு+அரவு; மிலைச்சு=சூடி; அணைச்சு= தாங்கி; மச்சம்=மீன்; மச்சமத=மீனின் நாற்றத்தை; நச்சி=விரும்பும்; மதமச் சிறுமி=வலைஞர் குலத்து பெண் மச்சகந்தி; செய்=விரும்பி புணர்ந்த; தவ=முனிவர் பராசரர்; அச்ச=அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம் கடுமையான; விரதம்=தவம்; கொச்சை=கொச்சையான செயல், கீழ்த்தரமான செயல்; முரவு=கதறிய; அச்சர்=அச்சம் தரும் வகையில் செயல்பட்ட பராசர முனிவர்; மிடை=நெருங்கும்

பொழிப்புரை:

நஞ்சினை உடைய பாம்பினைக் கச்சாக தனது இடுப்பினில் கட்டி பாம்பினைத் தனது விருப்பம் போன்று அசைத்தவனும், தனது தலையின் உச்சியில் பிறைச் சந்திரனை சூடியவனும், தனது கை ஒன்றினில் பிரமனின் உடலிலிருந்து கிள்ளப் பட்ட தலையை ஏந்தியவனாக, தினமும் உலகத்தவர் இடும் பிச்சையை ஏற்பவனும், பித்தனும் ஆகிய பெருமான் விரும்பி உறைகின்ற இடம் சீர்காழி தலமாகும். மீனின் நாற்றத்தை மிகவும் விரும்பும் மச்சகந்தி என்ற மீனவச் சிறுமி -பால் ஆசை கொண்டு அந்த சிறுமியை புணர்ந்த கொச்சையான செயலுக்கு மிகவும் வருந்தி, மற்றவர்களுக்கு அச்சத்தைத் தரும் வைகையில் கொடிய விரதம் கொண்ட தவத்தினை செய்து, கதறி அழுத, பராசர முனிவர் இறைவனைப் பணிந்து வழிபட்ட தலம் என்பதால் கொச்சைவயம் என்ற பெயர் வந்தது. பிரசார முனிவர் அருள் பெற்ற இந்த தலத்தினை தேவர்கள் நெருங்கி வழிபடுகின்றனர்.     

பாடல் 12: 

ஒழுகல் அரிது அழி கலியில் உழி உலகு பழி பெருகு வழியை நினையா
முழுதுடலில் எழு மயிர்கள் தழுவு முனி குழுவினொடு கெழுவு சிவனைத்
தொழுது உலகில் இழுகு மலம் அழியும் வகை கழுவும் உரை கழுமல நகர்ப்
பழுதில் இறை எழுதும் மொழி தமிழ்விரகன் வழிமொழி கண்மொழி தகையவே

விளக்கம்:

கழுமலம் என்று சொல்லப்படும் தலத்து பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து ழு.. ழகரத்தைச் சார்ந்த எழுத்துகள் இந்த பாடலினனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாது எழுத்தாக வருவதை நாம் உணரலாம். பெருமானைத் தொழுது வணங்கி தனது மலங்கள் நீங்கப்பெற்ற உரோமச முனிவர், சிவஞான உபதேசம் பெற்றமையால் கழுமலம் என்ற பெயர் வந்தது என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். 

ஒழுகலரி தழிகலியி லுழியுலகு பழிபெருகு வழியைநினையா
முழுதுடலி லெழுமயிர்க டழுவுமுனி குழுவினொடு கெழுவுசிவனைத்
தொழுதுலகி லிழுகுமல மழியும்வகை கழுவுமுரை கழுமலநகர்ப்
பழுதிலிறை யெழுதுமொழி தமிழ்விரகன் வழிமொழிகண் மொழிதகையவே.

ஒழுகல்=நல்லொழுக்கத்தில் ஒழுகுதல்; அழி கலி=நல்லொழுக்கத்தில் நிற்றல் மிகவும் அரிதாக உள்ள கலி யுகத்தில்; உழி உலகு=உலகில் திரியும், உலகினிடை உலவும் பழி=பாவம்; நினையா=நினைந்து வருந்தும்; கெழுவு=தங்கிய, உறையும்; இழுகும்=வழுக்கும், நல்லொழுக்கத்திலிருந்து நழுவச் செய்யும்; குழு=சீடர்கள்; எழுதாக் கிளவி என்று வடமொழி வேதங்களை கூறுவார்கள். தேவாரப் பாடல்களும் வேதங்களுக்கு இணையாக, வேதங்கள் அளிக்கும் பலன்களை தரவல்லது என்பதை உணர்த்தும் வகையில், அதே சமயத்தில் மக்கள் கற்றுக் கொள்ளும் விதத்தில் மாறுபட்டவை என்பதை உணர்த்தும் வகையில், எழுதும் மொழி என்று தேவாரப் பாடல்களை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.      ; 

பொழிப்புரை:

நல்லொழுக்கத்தைப் பற்றி ஒழுகுவது மிகவும் அரிதாக மாறிவிட்ட கலி யுகத்தில், தருமம் நாளுக்கு நாள் அழியும் கலி யுகத்தில், மனிதர்களுக்கு பழி பாவங்கள் பெருகும் சூழ்நிலை நிலவுவதை நினைத்து மிகவும் வருந்தியவராக, தனது உடல் முழுவதும் உரோமங்கள் கொண்ட உரோமச முனிவர் தனது சீடர்களுடன் தங்கி சிவபெருமானைத் தொழுது பயன் அடைந்த தலம் சீர்காழி ஆகும். உலகப் பொருட்களின் மீது கொண்டுள்ள இச்சையால் நல்ல ஒழுக்கத்திலிருந்து வழுக்கி கீழ்மை நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் மலங்களிலிலிருந்து விடுதலை பெற உதவியாக இருப்பதும், குற்றமற்ற சொற்களை உடையதும், எழுதும் வேதம் என்று அழைக்கப்படும் பாடல்களை கொண்டதும் ஆகிய தேவாரப் பதிகங்களை அளிக்கும் வல்லமை வாய்ந்த ஞானசம்பந்தன் அருளிய வழிமொழிப் பாடல்கள் கொண்டது இந்த பதிகம், இதனை ஓதுவார்க்கு பயன் அளிக்க வல்லது.  

முடிவுரை:

சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரு பெயர்கள் வந்த காரணத்தை உணர்த்தி, பண்டைய காலம் தொட்டு கலிகாலம் வரை பலரும் பயனடைந்த விவரங்களை எடுத்து சொல்லி, சீர்காழி தலத்தின் பெருமையை நமக்கு உணர்த்தும் இந்த பதிகத்தினை பல முறை படித்து, பொருளினை நன்கு உணர்ந்து புரிந்து கொண்டு, இந்த பதிகத்தினை தகுந்த பண்ணுடன் ஓதி (சாதாரிப் பண்) நாம் பயன் அடைவோமாக. மேலும் பலரும் பல வகையிலும் பயனடைந்த சீர்காழிப் பெருமானை நாமும் நேரில் சென்று கண்டு தொழுது வணங்கிப் பணிவோமாக.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/02/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-11-3088837.html
3088836 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, February 1, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10: 

    பாழி உறை வேழ நிகர் பாழ் அமணர் சூழும் உடலாளர் உணரா
    ஏழின் இசை யாழின் மொழி ஏழையவள் வாழும் இறை தாழும் இடமாம்
    கீழ் இசை கொள் மேல் உலகில் வாழ் அரசு சூழ் அரசு வாழ அரனுக்கு
    ஆழிய சில் காழி செய ஏழுலகில் ஊழி வளர காழிநகரே

விளக்கம்:

காழி என்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படும் பெயர். இந்த பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ழகரத்தைச் சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்துகள் இந்த பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். காளிதன் என்ற நாகராஜன் வழிபட்டதால் வந்த பெயர் என்று சிவக்கவிமணியார் தனது பெரிய புராண விளக்கம் புத்தகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார், பெருமானுடன் நடந்த நடனப் போட்டியில் தோற்ற காளியன்னை பெருமானை பணிந்து வணங்கியதால் சீர்காழி என்ற பெயர் வந்தது என்றும் கூறுவார்கள். தாருகனைக் கொன்ற காளியம்மையின் கோபம் தணியாத நிலையில் பெருமான் காளியுடன் நடனப் போட்டியில் பங்கெடுத்து அவளை வென்று அவளது கோபம் தணிந்த பின்னர், பெருமானை காளி வழிபட்டு தனது தவறினை பொறுத்து அருளுமாறு வேண்டிய சரித்திரம் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பாழியுறை வேழநிகர் பாழமணர் சூழுமுட லாளருணரா
ஏழினிசை யாழின்மொழி யேழையவள் வாழுமிறை தாழுமிடமாங்
கீழிசைகொண் மேலுலகில் வாழரசு சூழரசு வாழவரனுக்
காழியசில் காழிசெய வேழுலகி லூழிவளர் காழிநகரே

காளியம்மையை இறைவன் நடனப் போட்டியில் வென்ற செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் சொல்லப் படுகின்றது. பருவரை சுற்றி என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (4.14.4) அப்பர் பிரான், காளி தேவியை வெல்லும் வண்ணம் நடனம் ஆடிய இறைவனின் பாதங்கள் நாம் சரணடைவதற்கு தகுந்த பாதங்கள் என்று கூறுகின்றார். நெடு வேலை= நெடிய, பரந்த கடல், சூடிய கையர்=தொழுத கையர், நெடிது உயர்ந்த ஆகாயம், நிலவுலகம், கடல், மலைகள், மற்றுமுள்ள ஏழுலகங்கள் அனைத்தும் வருந்துமாறு தாரகன் துன்புறுத்த, அதனால் வருந்திய தேவர்கள் சிவபிரானை அணுகி, தங்களது கைகளைத் தலை மேல் குவித்து அவரைத் தொழுது வேண்டினார்கள்: அதனால் மனம் மகிழ்ந்த சிவபிரான், பார்வதி தேவியின் அம்சமாகிய காளிக்கு வேண்டிய வல்லமை அளித்து தருகனைக் கொல்லுமாறு

பணித்தார்: மிகுந்த வல்லமையுடன் காளி வருவதைக் கண்டு, தனது இறுதிநாள் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்த தாரகன் தப்பி ஓட முயற்சி செய்த போது, அவனைத் துரத்திக் கொன்ற பின்னும் தனது கோபம் தணியாமல் காளியம்மை இருந்த போது, போட்டி நடனம் ஆடி அவளது கோபத்தைத் தணித்த சிவபெருமானின் திருப்பாதங்கள் நமக்கு ஒப்பற்ற அடைக்கலமாகும் என்பதே இந்த பாடலில் திரண்ட பொழிப்புரை.
    
     நீடுயர் விண்ணும் மண்ணும் நெடு வேலை குன்றொடு உலகு
       ஏழும் எங்கும் நலியச்
    சூடிய கையராகி இமையோர் கணங்கள் துதியோதி
        நின்று தொழலும்
    ஓடிய தாரகன் தன் உடலம் பிளந்தும் ஒழியாத
        கோபம் ஒழிய
    ஆடிய மாநடத்து எம் அனலாடி பாதம் அவையாம்
         நமக்கொர் சரணே

இந்த நிகழ்ச்சி மச்ச புராணத்தில் காணப்படுவது. இந்த பாடலில் கூறப்படும் தாரகன் வேறு கந்தபுராணத்தில் வரும் சூரபத்மனின் தம்பி தாரகன் வேறு. தாரகன் என்ற அசுரனின் கொடுமை தாளாமல் தேவர்கள் வருந்தி சிவபிரானிடம் முறையிட்ட போது, பார்வதி தேவியின் அம்சமாகிய காளியை, தாரகனைக் கொல்வதற்காக விடுத்த செய்தி காளத்தி தலத்தின் மீது சம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் (3.110) மூன்றாவது பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது. பல வகையான பழங்களை உண்ட களிப்பில் குரங்குகள் கூட்டமாக மலை அதிரும் வகையில் விளையாடும் காட்சி இங்கே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

    வல்லை வருகாளியை வகுத்து வலியாகி மிகு தாரகனை நீ
    கொல் என விடுத்து அருள் புரிந்த சிவன் மேவு மலை கூறி வினவில்
    பல்பல இருங்கனி பருங்கி மிக உண்டு அவை நெருங்கி இனமாய்க்
    கல் அதிர நின்று கருமந்தி விளையாடு காளத்தி மலையே 

தாரகனைக் கொன்ற காளியம்மையின் கோபம் தணியாத நிலையில், ஆவேச நடனம் ஆடி வந்த காளியை நடனத்தில் வென்ற நிகழ்ச்சி மிகவும் விரிவாக கழுமலம் பதிகத்தின் (1.126) ஐந்தாவது பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தாரகனை வெட்டி வீழ்த்திய காளி ஊழித்தீ பொங்கி வருவது போன்று கோபத்துடன் உலகில் உள்ள உயிர்களை எல்லாம் அழிக்க வந்தவள் போல் ஆவேச நடனம் ஆடி வந்த செய்தியும். உலகத்து துயர்களைக் களையும் பொருட்டு சிவபெருமான் நடனம் ஆடி காளியைத் தோல்வியுறச் செய்து பின்னர் காளியின் கோபத்தைத் தணித்ததும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. சீறார்=சீறி வந்த தாரகன், வீறு=தனித்து இருத்தல், சொக்கத்தே=சொக்கம் என்ற நடனம், செங்கதம்=சிவந்த கோபம், கைக்க=வெறுக்க, ஏயாமே=பொருந்தாதபடி, பேர் யுக்கம்=பெரிய ஊழித் தீ., யுகத்தின் முடிவில் தோன்றும் ஊழித்தீ;

    திக்கில் தேவு அற்று அற்றே திகழ்ந்திலங்கு மண்டலச் சீறார் வீறார்
             போரார் தாரகன்  அவன் உடல் எதிரே
    புக்கிட்டே வெட்டிட்டே புகைந்து எழுந்த சண்டத்தீ போலே பூ நீர் தீ
              கான் மீப்புணர் தரும் உயிர்கள் திறம் 
    சொக்கத்தே நிர்த்தத்தே தொடர்ந்த மங்கை செங்கதத்தோடு
              ஏயாமே மாலோகத்  துயர் களைபவனது இடம் 
    கைக்க பேர் யுக்கத்தே கனன்றும் மிண்டு தண்டலைக் காடே ஓடா
               ஊரே சேர்   கழுமல வளநகரே

மணிவாசகரும் தனது திருச்சாழல் பதிகத்தில், காளியுடன் நடம் புரிந்து அன்று சிவபெருமான் காளியை வென்றிராவிட்டால், உலகம் முழுவதும் காளியின் கோபத்திற்கு இரையாக மாறியிருக்கும் என்று குறிப்பிடுவது இங்கே நினைவு கூரத்தக்கது. தண்பணை=நீர் வளம் நிறைந்ததால் குளிர்ந்து காணப்படும் வயல்கள்

    தேன் புக்கு தண்பணை சூழ் தில்லைச் சிற்றம்பலவன்
    தான் புக்கு நட்டம் பயிலும் அது என்னேடீ
    தான் புக்கு நட்டம் பயின்றிலனேல் தரணி எல்லாம்
    ஊன் புக்க வேற்காளிக்கு ஊட்டாம் காண் சாழலோ

அப்பர் பிரானும் குரங்காடுதுறையின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (5.63) ஒரு பாடலில் தாரகனின் உயிரை உண்ட காளியின் கோபத்தையும் முயலகனின் கோபத்தையும் தணித்த சிவபிரான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். மாத்தன்=பொன்னினும் உயர்ந்த மாற்று போன்றவன், மறை ஓத்தன்=மறைகளை ஓதுபவன், போத்தன் தானவன்=வீரத்துடன் வந்த அரக்கன்  முயலகன்,  

    மாத்தன் தான் மறையார் முறையான் மறை
    ஓத்தன் தாரகன் உயிர் உண்ட பெண்
    போத்தன் தானவன் பொங்கு சினம் தணி
    கூத்தன் தான் குரங்காடு துறையனே

தாழும் இடம்=விரும்பி தங்கும் இடம்; சமணர்கள் தங்கும் இடங்களுக்கு பாழி என்று பெயர். வேழம்=யானை போன்று பருத்த உடல் உள்ளவர்கள் என்ற பொருளில் வந்தது. சூழும்=கூட்டமாக: சித்தன்னவாசல் செல்லும் வழியில் உள்ள குன்றுகளில் சமணப் படுக்கைகள் இருப்பதை இன்றும் நாம் காணலாம். ஒரே இடத்தில் கல்லினை குடைந்து தலையினை வைத்துக் கொள்வதற்கு சற்று உயரமாக உள்ள அமைப்பில் படுக்கைகள் போன்று சுமார் பத்து படுக்கைகள் இருப்பதை நாம் காணலாம். இதிலிருந்து கூட்டமாக சமண குருமார்கள் தங்கினார்கள் என்பது நமக்கு புலப்படுகின்றது.  ஏழை=பெண்ணாகிய பார்வதி தேவி; உணரா=உணராத; வளர்=புகழ் பெருக; கீழுலகு=பூமி; மேலுலகு=தேவர்களின் உலகம்; ஆழிய= ஆழ்ந்த, தோற்ற; சில்காழி=சில வரிசைகளை உடைய மேகலை அணி

பொழிப்புரை:

கூட்டமாக பாழியில் தங்குபவர்களும், யானை போன்று பருத்த உடலுடன் திரிபவர்களும் பாழான கொள்கைகள் உடையவர்களும் ஆகிய சமணர்களும், தங்களது உடலினை பாதுகாப்பதில் அதிகமான கவனம் செலுத்தும் புத்தர்களும் பெருமானை உணராதவர்களாக இருந்தனர். அவ்வாறு அவர்களால் உணர முடியாதவனாக திகழ்ந்த பெருமான், ஏழு சுரங்களை உடைய யாழின் இசை போன்று இனிமையான மொழியை உடைய பார்வதி தேவியுடன் தங்கும் இடம் சீர்காழி நகரமாகும். பூமியில் உள்ள பல அரசர்களும் மேலுலகில் வாழும் இந்திரனும் அவனைச் சூழ்ந்துள்ள பல தேவர்களும், காளிதேவியின் தொல்லைகளிலிருந்து விடுபட்டு துன்பமின்றி வாழும் பொருட்டு நடனம் புரிந்த சிவபெருமானிடம் நடனப்போட்டியில் தோற்றவளும் வரிசையாக மணிகள் பதிக்கப்பெற்ற மேகலை ஆபரணத்தை அணிந்தவளும் ஆகிய காளியன்னை தனது குற்றம் நீங்கும் வண்ணம் பெருமானை வழிபட்டு அருள் பெற்றமை ஏழுலகிலும் பல ஊழிகளையும் தாண்டி பேசப்படுகின்றது. இத்தகைய பெருமையைப் பெற்றதால் காழி என்ற பெயர் வந்தது.        

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/feb/01/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-10-3088836.html
3088835 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 31, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    விண் பயில மண் பகிரி வண் பிரமன் எண் பெரிய பண் படை
         கொள் மால்
    கண் பரியும் ஒண்பு ஒழிய நுண்பொருள்கள் தண் புகழ்
         கொள் கண்டன் இடமாம்
    மண் பரியும் ஒண்பு ஒழிய நுண்பு சகர் புண் பயில
         விண் படர அச்
    சண்பை மொழி பண்ப முனி கண் பழி செய் பண்பு களை
         சண்பை நகரே 

    
விளக்கம்:

சண்பை எனப்படுவது இந்த பாடலில் வரும் பெயர். ண் எனப்படும் மெய்யெழுத்து இந்த பாடலின் அனைத்து சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். சண்பை எனப்படும் கோரைப் புல்லால் ஒருவருக்கொருவர் அடித்துக் கொண்டு யாதவ குலத்தவர் அனைவரும் அழிய, அதனால் தனது குலத்திற்கு ஏற்பட்ட பழிச் சொல்லினை களையும் பொருட்டு கண்ணபிரான் இறைவனை வழிபட்ட இடம் என்பதால் சண்பை என்ற பெயர் வந்த விவரம் இந்த பாடலில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

விண்பயில மண்பகிரி வண்பிரம னெண்பெரிய பண்படைகொண்மால்
கண்பரியு மொண்பொழிய நுண்பொருள்கள் தண்புகழ்கொள் கண்டனிடமாம்
மண்பரியு மொண்பொழிய நுண்புசகர் புண்பயில விண்படரவச்
சண்பைமொழி பண்பமுனி கண்பழிசெய் பண்புகளை சண்பைநகரே

பயிலுதல்=ஒரு காரியத்தை இடைவிடாது செய்தல்; விண் பயில=தொடர்ந்து அன்னமாக பிரமன் மேலே பறந்து சென்றதை குறிப்பிடுகின்றது. பகிரி=பிளத்தல்; மண் பகிரி=மண்ணைப் பிளந்து பன்றி வடிவில் கீழே சென்ற திருமால்; வண் பிரமன்=சிறந்த பிரமன்; எண் பெரிய= எண்ணுவதற்கு மிகவும் அரிதாகிய, எண்ணுதற்கு மிகவும் பெரிய; பண்=தகுதி வாய்ந்த; படை=சக்ராயுதம்; கண் புரிய=கண்ணால் காணக்கூடிய; ஒண்பு=முயற்சி, ஊக்கம்; நுண் பொருள்=காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட; தண் புகழ்=இனிய புகழ்; கண்டன்=அகண்டன் என்பதன் முதற்குறை; அகண்டன்=கண்டு அளப்பதற்கு அப்பாற்பட்டவன்; மண்=உலகம்; பரியும்=ஆளும்; ஒண்பு=ஆண்மை; ஒழிய=நீங்கும் வண்ணம்; நுண்பு=அற்பர்கள்; சகர்=யாதவர்; புண் பயில=ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக் கொண்டு; விண் படர=இறந்து விடுதல்; 

ஒரு முறை துர்வாச முனிவர் துவாரகை வந்த போது, அவரை ஏளனம் செய்ய நினைத்த யாதவர்கள், கண்ணனின் மகன் சாம்பனுக்கு நிறைமாத கர்ப்பிணி போன்று பெண் வேடம் இட்டு முனிவரிடம் அழைத்துச் சென்று என்ன குழந்தை பிறக்கும் என்று கேட்டனர். உண்மையை உணர்ந்த முனிவர், உங்கள் குலத்தை அழிக்க வல்ல இரும்பு உலக்கை பிறக்கும் என்றார். சாம்பனின் பெண் வேடத்தை கலைத்த போது ஒரு உலக்கை வெளியே வந்து விழுந்ததைக் கண்டு அச்சம் கொண்ட யாதவர்கள், அந்த உலக்கையை பொடி பொடியாக மாற்றி கடற்கரையில் தூவி விட்டு சென்றனர். நாளடைவில் உலக்கைப் பொடிகள் தூவிய இடத்தில் சண்பை எனப்படும் ஒரு வகையான கோரைப் புற்கள் முளைத்தன. சில மாதங்கள் கழித்து அங்கே கடற்கரையில் ஒன்று கூடிய யாதவர்களின் இடையே, அளவுக்கு அதிகமாக குடித்திருந்த யாதவர்களின் இடையே, வாக்குவாதம் எழுந்தது. அந்த வாக்குவாதம் சண்டையாக முற்ற, கரையில் முளைத்திருந்த கோரைப் புற்களைக் கொண்டு ஒருவர் ஒருவர் அடித்துக் கொள்ளலானார்கள். அந்த கோரைப் புற்கள் கூரிய வாட்களாக மாறி அனைவரின் உடல்களில் காயங்களை விளைவித்து அனைவரும் இறந்துபட காரணமாக அமைந்தது. இதனால் குலத்திற்கு ஏற்பட்ட அவப்பெயரின் தாக்கத்தை போக்கிக் கொள்ள கண்ணன், சீர்காழி வந்து பெருமானை வணங்கி தவம் செய்தார். எனவே இந்த தலத்திற்கு சண்பை என்ற பெயர் ஏற்பட்டது என்று கூறுவார்கள். அந்நாள் வரை ஒற்றுமையாக இருந்த துவாரகையை ஆண்டு வந்த யாதவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அடித்துக் கொண்டு மடிந்ததை, அரசாளும் தன்மை நீங்கப் பெற்றனர் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பண்ப முனி=ஆற்றல் மிக்க தவத்தினை உடைய முனிவர்; மொழி= வாய்ச்சொல், இங்கே சாபம் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். கண்பழி செய்=கருதத் தக்க பழியைச் செய்த 

பொழிப்புரை:

சிறந்தவனாக கருதப்படும் பிரமன் அன்னத்தின் உருவத்துடன் மேலும் மேலும் விண்ணில் பறந்து சென்ற போதிலும், எண்ணுதற்கு அரியதும் சிறந்த தகுதியினை உடையதும் ஆகிய,   சக்ராயுதத்தை தனது படையாகக் கொண்ட திருமால் பன்றியின் வடிவம் கொண்டு மண்ணை பிளந்து வெகு ஆழத்தில் சென்ற போதிலும், அவர்கள் இருவரும் தங்களது முயற்சியினால் காண்பதற்கு மிகவும் அரிதான பொருள்களாக விளங்கிய, இனிய புகழினை உடைய திருவடிகளையும் முடியையும் கொண்டுள்ளவனும், கண்டு அளக்கமுடியாத வண்ணம் வியாபித்து இருப்பவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் தலம் சீர்காழி ஆகும்; தங்களின் அரசாளும் தன்மை நீங்கும் வண்ணம், அற்பர்களாக தங்களுக்குள்ளே ஒருவருக்கு ஒருவர் கோரைப் புற்களைக் கொண்டு சண்டை செய்த யாதவர்கள், அந்த கோரைப் புற்கள் கூரிய வாள் போன்று அவர்களை வெட்டி அனைவரையும் விண்ணுலகத்திற்கு அனுப்பியது. இவ்வாறு யாதவ குலம் அழிய காரணமாக இருந்த, தவ ஆற்றல் மிகுந்த தூவாச முனிவரின் சாபத்தால், இறந்து பட்ட அனைவரும், பழியிலிருந்து நீங்கி நற்கதி அடையவேண்டும் என்ற விருப்பத்துடன் கண்ணபிரான் வழிபட்டு பலன் அடைந்ததால் சண்பை என்ற பெயர் இந்த தலத்திற்கு ஏற்பட்டது.             
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/31/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-9-3088835.html
3088834 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, January 30, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    அறம் அழிவு பெற உலகு தெறு புயவன் விறல் அழிய
         நிறுவி விரல் மா
    மறையின் ஒலி முறை முரல் செய் பிறை எயிறன் உற அருளும்
         இறைவன்  இடமாம்
    குறைவின் மிக நிறைதை உழி மறை அமரர் நிறை அருள
         முறையொடு வரும்
    புறவன் எதிர்நிறை நிலவு பொறையன் உடல் பெற அருளும்
        புறவம் அதுவே

விளக்கம்:

புறவம் என்பது இந்த பாடலில் வரும் பெயர். றகரம் குடும்பத்தைச் சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்துகள் இந்த பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் உணரலாம். புறா உருவில் வந்து சிபி சக்ரவர்த்தியை பரிசோதனை செய்த பழி நீங்கும் வண்ணம் இறைவனை தீக்கடவுள் வழிபட்டு பயன் அடைந்ததால் புறவம் என்றார் பெயர் வந்தது என்று இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. 

அறமழிவு பெறவுலகு தெறுபுயவன் விறலழிய நிறுவிவிரன்மா
மறையினொலி முறைமுரல்செய் பிறையெயிற னுறவருளு மிறைவனிடமாங்
குறைவின்மிக நிறைதையுழி மறையமரர் நிறையருள முறையொடுவரும்
புறவனெதிர் நிறைநிலவு பொறையனுடல் பெறவருளு புறவமதுவே

தெறு=அழிக்க; புயவன்=தோள்களை உடைய இராவணன்; விறல்=வலிமை; விரல் நிறுவி= விரலை அழுத்தி; பிறை எயிறன்=பிறைச் சந்திரன் போன்று வளைந்த பற்கள்; மறையின் ஒலி=சாம கானம்; மறை அமரர்=முறையே பருத்தும் புறாவுமாக வந்த தேவர்கள், இந்திரன் மற்றும் அக்னி; நிறை=புறாவின் எடைக்குத் தகுந்து சமமாக உள்ள சதை; புறவன்=புறாவுக்கு உரியவனாகிய பருத்து உருவில் வந்த இந்திரன்; முறை முரல் செய்=முறையாக வாசித்த; உற=வாழ் நாளும் வாளும் அருளாக பெறும் வண்ணம்; பொறையன் மறை அமரர் நிறை என்ற தொடருக்கு வேதங்கள் மற்றும் தெய்வங்கள் உணர்த்தும் நீதிக்கு சமமான நீதி என்ற விளக்கம் சிலர் அளிக்கின்றனர். நிறைதை உழி=நிறைவு செய்ய வேண்டியிருந்த போது; நிறைதை=நிறைவு;.

புறாவினைத் துரத்தி வந்த பருந்து, தனது உணவாகிய புறாவுக்கு சமமாக சதை வேண்டும் என்று கோரிய போது, மன்னன் சிபி முதலில் தனது தொடையின் ஒரு பாகத்தை அறுத்து கொடுத்தார். ஆனால் அந்த மாமிசத்துண்டின் எடை, புறாவின் எடைக்கும் சமமாக இல்லாமல் போகவே, தானே தராசுத் தட்டின் மீது ஏறி அமர்ந்து தராசு நிலையாக நிற்குமாறு செய்தார். இந்த செய்தி இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  .  

பொழிப்புரை:

தருமம் அழியும் வண்ணம் உலகத்தை துன்புறுத்திய தோள் வலிமை மிக்க அரக்கன் இராவணனின் வலிமை அழியும் வண்ணம் தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது ஊன்றிய பெருமான், அந்த அரக்கன் தனது தவறினை உணர்ந்து சாமகானம் முறையாக வாசித்து, புகழ்ந்த போது, பிறைச் சந்திரன் போன்று வளைந்த பற்களை உடைய அரக்கன் நீண்ட வாழ்நாளும் சிறந்த வாளும் பெறும் வண்ணம் அருள் புரிந்த சிவபெருமான் உறையும் இடம் சீர்காழி ஆகும். தான் துரத்தி வந்த புறாவினுக்கு அடைக்கலம் அளித்ததால், மன்னன் சிபி தனது உணவினை பறித்து விட்டான் என்று முறையிட்ட பருந்து, தான் அடைந்த இழப்பினுக்கு, வேதங்களும் தெய்வங்களும் உகக்கும் வண்ணம் நீதி அளிக்க வேண்டும் என்று முறையிட, மன்னன் சிபி புறாவின் எடைக்கு சமமாக தனது தொடைப்பகுதி சதையை அறுத்து தராசுத் தட்டில் வைத்த போதும் தனது உடலின் சதை புறாவின் எடைக்கு சமமாக இல்லாமை கண்ட பின்னர், பருந்தின் இழப்பினை ஈடு செய்யும் பொருட்டு, தானே தட்டினில் ஏறி அமர்ந்து எடை சமம் ஆகுமாறு செய்து தன்னையே பருந்துக்கு உணவாக அளிக்கத் துணிந்தான். இவ்வாறு மன்னனை பரிசோதனை செய்த குற்றத்தால் விளைந்த பாவத்தினை போக்கிக் கொள்ள இந்திரனும் அக்னியும் இறைவனை வழிபட்டு பலன் அடையவும் மன்னன் சிபி மீண்டும் குறையேதும் அற்ற உடலினைப் பெறவும் இறைவன் அருள் புரிந்தமையால் இந்த தலத்திற்கு புறவம் என்ற பெயர் வந்தது.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/30/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-8-3088834.html
3088833 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    அரணை உறு முரணர் பலர் மரணம் வர இரணம் அதில் அர மலி படைக்
    கரம் விசிறு விரகன் அமர் கரணன் உயிர் பரன் நெறி கொள் கரனது இடமாம்
    பரவ அமுது விரவ இடல் புரள உறும் அரவை அரி சிரம் அரிய அச்
    சிரம் அரன் சரணம் அவை பரவ இரு கிரகம் அமர் சிரபுரம் அதே   

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் வரும் பெயர் சிரபுரம். இந்த சொல்லின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ர அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். இராகு கேது ஆகிய இருவரும் பெருமானை வழிபட்டு கோள்களாக கருதப்படும் வண்ணம் உயர்ந்ததை உணர்த்தும் வண்ணம் சிரபுரம் என்ற பெயர் வந்தது என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார்,  

அரணையுறு முரணர்பலர் மரணம்வர விரணமதி லரமலிபடைக்
கரம்விசிறு விரகனமர் கரணனுயர் பரனெறிகொள் கரனதிடமாம்
பரவமுது விரவவிடல் புரளமுறு மரவையரி சிரமரியவச்
சிரமரன சரணமவை பரவவிரு கிரகமமர் சிரபுரமதே

திரிபுரத்து அரக்கர்கள் பறக்கும் கோட்டைகளில் சென்று தாங்கள் நினைத்த இடங்களில் கீழே இறங்கியதால், அந்த கோட்டைகளின் அடியில் மாட்டிக் கொண்டு பல உயிர்களை இறந்தமையும் பல் உயிர்கள் காயம் அடைந்தமையும் இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. முரணர்=பகைவர்; படைக்கரம்=அம்பு; விசிறு=எய்த,ஏவிய; அர மலி=வாசுகியாகிய பாம்பு பொருந்திய; விரகன்=சமர்த்தன்; அமர்=தன்னைச் சரணடையும் உயிர்கள்; கரணன்= அந்தக்கரணங்களின் சேட்டைகளை அடக்குபவன்; நெறி கொள் கரன்=உபதேசம் செய்யும் திருக்கை; உயர் பரன்=அனைவரிலும் உயர்ந்தவன்; பரவ அமுது=பலராலும் புகழ்ந்து சொல்லப்படும் அமுதம்; விரவ=தனக்கு கிடைக்கும் வண்ணம்; விடல்=விடம்; புரளவுறும்=புரண்டு வந்தைடைந்த; அரி=திருமால்; சிரம் அரிய=தலையினை வெட்ட; அமர்= மற்ற கோள்களுக்கு நிகராக அமரச் செய்த; மௌன குருவாக விளங்கும் தென்முகக் கடவுள், சனகாதி முனிவர்களுக்கு, திருக்கையால் முத்திரை காட்டி விளக்கம் அளித்தமை, இங்கே வழிநெறி காட்டிய கரம் என்றார் பொருளில் நெறி கொள் கரம் என்ற தொடரால் உணர்த்தப் படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

பறக்கும் கோட்டைகளில் சென்று தாம் விரும்பிய இடங்களில் கீழே இறங்கி பல உயிர்களை கொன்றும் பல உடல்களுக்கு காயம் விளைவித்தும் துன்பமிழைத்த பகைவர்கள் திரிபுரத்தவர்களின் கோட்டைகள் மேல், வாசுகி பாம்பு நாணாக பொருந்திய வில்லிலிருந்து அம்பினை வீசி எறிந்த சமர்த்தனும், தன்னைச் சரணடையும் உயிர்களை அந்தக்கரணங்களின் சேட்டைகளிலிருந்து விடுவிக்கும் வல்லமை உடையவனும், அனைவரிலும் உயர்ந்தவனும், சனகாதி முனிவர்களுக்கு உபதேசம் செய்த முறையை வெளிப்படுத்தும் திருக்கையினை உடையவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் இடம் சீர்காழி தலமாகும். பலராலும் புகழ்ந்து பேசப்பட்ட அமுதினை அடையும் நோக்கத்துடன், விடமுடைய பாம்பு புரண்டு வந்து தேவர்களின் வரிசையில் அமர்ந்த பாம்பின் தலையினை, தனது கையினில் இருந்த சட்டுவத்தால் மோகினியாக வந்த திருமால் வெட்டினார். இவ்வாறு துண்டிக்கப்பட்ட பாம்பின் தலை, பெருமானின் திருவடிகளில் சரணம் அடைந்து பெருமானைப் போற்றி வழிபட, அந்த பாம்பினை இராகு கேது எனப்படும் இரண்டு கிரகங்களாக மாற்றி மற்ற கோள்களுடன் சமமாக அமரும் வண்ணம் உயர்ந்த நிலை அளித்ததால், இந்த தலத்திற்கு சிரபுரம் என்ற பெயர் வந்தது.    

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/29/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-7-3088833.html
3081780 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, January 28, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    நிராமய பராபர புராதன பராவு சிவ ராக அருள் என்று
    இராவும் எதிராயது பரா நினை புராணன் அமராதிபதியாம்
    அரா மிசை இராது எழில் தராயர பராயண வராக உரு
    வாதராயனை விராய எரி பராய் மிகு தராய மொழி விராய பதியே    

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் சொல்லப்படும் பெயர் தராய் எனப்படும் பூந்தராய். என்ற சொல்லின் இரண்டாவது எழுத்து ரா. இந்த எழுத்து பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். ந்தராய்=பூ+தராய்; பூ=பூமி; தராய்=தரித்தல்; உலகினை மீட்டு தனது கொம்பினில் தரித்து வந்த திருமால் வழிபட்டமையால் வந்த பெயர். 

நிராமய பராபர புராதன பராவுசி வராகவருளென்
றிராவுமெ திராயது பராநினை புராணனம ராதிபதியாம்
அராமிசை யிராதெழி றராயர பராயண வராகவுருவா
தராயனை விராயெரி பராய்மிகு தராய்மொழி விராயபதியே

நிராமயன்=நோய் அற்றவன்; பராபரன்=மேலோர்க்கும் மேலானவன்; புராதனன்=அனைத்து உயிர்களுக்கும் பழமையானவன்; பராவுசிவ=பலராலும் புகழப்படும் சிவபெருமான்; ராக=விரும்பத் தக்கவன்; இராவும்=இரவிலும்; எதிராயது=இரவுக்கு எதிராக உள்ள பகலிலும்; பரா=பரவி, புகழப்படும்; புராணன்=பழமையானவன்; அமராதி=தேவர்களுக்கு தலைவனாக உள்ளவன்; அதிபதி=தலைவன்; அரா மிசை=பாம்பின் மேல்; எழில்=அழகாக உள்ள பூமியினை; தரு=கொம்பு; ஆய=பொருத்திய; அர பராயண=அரனை பாராயணம் செய்யும்; வாதராயன்=திருமால்; விராய=கலந்த; எரி=பழி;  

பொழிப்புரை:

இயல்பாகவே நோய்கள் அற்றவனும், மேலோர்களாக கருதப்படும் பல தெய்வங்களுக்கும் மேலாக விளங்குபவனும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் மூத்தவனாக உள்ளவனும், பலராலும்  புகழ்ந்து போற்றப்படுபவனும், அனைவராலும் விரும்பப்படுபவனும் ஆகிய பெருமானே நீ அருள் புரிவாய் என்று இரவும் அதற்கு எதிராக அமைந்துள்ள பகலிலும் அனைத்து உயிர்களாலும் தியானிக்கப் படும் பழையவன் சிவபெருமான். தான் கிடக்கும் பாம்பணையிலிருந்து எழுந்த திருமால் வராக உருவத்துடன் சென்று, அரக்கன் இரண்யாட்சனால் ஒளித்து வைக்கப்பட்ட எழில் மிகுந்த பூமியை மீட்டுத்  தனது இரண்டு கொம்புகளின் இடையே பொருத்திக் கொணர்ந்த பின்னர், அந்த அரக்கனைக் கொன்றதால் தனக்கு ஏற்பட்ட பழி தீரும் பொருட்டு, பெருமானின் திருநாமத்தை பாராயணம் செய்து வழிபட்டதால் வந்த பெயர் தராய் என்பது இந்த தலத்துடன் இணைந்தது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/28/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-6-3081780.html
3081778 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 27, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5: 

    ஆண் இயல்பு காண வன வாண இயல் பேணி எதிர் பாண மழை சேர்
    தூணி அற நாணி அற வேணு சிலை பேணி அற நாணி விசயன்
    பாணி அமர் பூண அருள் மாணு பிரமாணி இடம் ஏணி முறையில்
    பாணி உலகாள மிக ஆணின் மலி தோணி நிகர் தோணிபுரமே 

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படும் தலத்தின் பெயர் தோணிபுரம். ண என்ற கூட்டத்தைச் சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்துகள் இந்த பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் உணரலாம். இந்த பாடலில் அர்ஜுனனுக்கு அருள் புரிந்த வரலாறும் தோணிபுரம் என்ற பெயர் வந்த காரணமும் சொல்லப் படுகின்றது. 

ஆணியல்பு காணவன வாணவியல் பேணியெதிர் பாணமழைசேர்
தூணியற நாணியற வேணுசிலை பேணியற நாணிவிசயன்
பாணியமர் பூணவருண் மாணுபிர மாணியிட மேணிமுறையிற்
பாணியுல காளமிக வாணின்மலி தோணிநிகர் தோணிபுரமே

ஆணியல்பு=ஆணின் இயல்பு; வீரம் ஆணின் இயல்பு; வன=காடு; வாண=வாழும்; இயல்= தன்மை; பேணி=ஏற்றுக்கொண்டு; தூணி=அம்பறாத்தூணி; வேணு=மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட; சிலை=வில்; பாணி=கை, பாணி அமர்=மல்யுத்தம்; அர்ஜுனன் கையில் இருந்த வில்லின் நாணும் அறுக்கப்பட்டதால் வேறு வழியின்றி, அர்ஜுனன் மல்யுத்தம் புரிய நேரிட்ட செய்தி இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பிரமாணி=கடவுள் தன்மைக்கு எடுத்துக் காட்டாக விளங்குபவன்; அருள் மாணு=அருள் புரிந்த; பாணி=தண்ணீர்; இங்கே பிரளய காலத்து வெள்ளம்; ஆள=உலகினை முற்றிலும் மூழ்கச்செய்ய; மிக ஆணின்=அதனினும் மிகுந்த ஆண்மைத் தன்மை பொருந்தி, அதனினும் வலிமை அதிகமாக உடைய; மலி=சிறந்த; தோணி நிகர்=வெள்ளத்தைக் கடக்கும் தோணி போன்று; நமது துயரங்களிலிருந்து விலகிச் செல்ல உதவும் ஏணி போன்றும், பிறவிக் கடலினைக் கடந்து செல்ல உதவும் தோணி போன்றும் செயல்படும் தலம் சீர்காழி என்பதும் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. ஏணுமுறை என்று பாட பேதமாக சொல்லப்பட்டு, காலாந்தரம், ஊழி நியதி என்று பொருள் கொண்டு, ஊழி நியதியின் வண்ணம் உலகெங்கும் பிரளய வெள்ளம் பரவிய நிலை குறிப்பைப் படுகின்றது என்று சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர்.      

அர்ஜுனனின் வீரத்தின் தன்மை காணும் பொருட்டு அவனுடன் பெருமான் போர் புரிந்ததாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பாசுபத அத்திரம் வேண்டி தவம் புரியும் அர்ஜுனனுக்கு அருள் புரிய திருவுள்ளம் கொண்ட பெருமான், அவனது தவத்தின் தன்மையைத் தானே கருத வேண்டும். எதற்காக அவனது வீரத்த்தின் தன்மையை காண்பதற்கு விருப்பம் கொள்ள வேண்டும் என்ற கேள்வி நமக்கு எழுகின்றது அல்லவா. இதற்கு விடை அளிக்கும் முகமாக இருக்கும் செவிவழிச் செய்தி ஒன்றினை நாம் இங்கே காண்போம். அர்ஜுனனின் முதுகினில் மச்சம் இருந்ததாக கூறுவார்கள். போரில் எப்போதும் வெற்றியினை அடையும் அர்ஜுனன், தோற்று புறமுதுகிட்டு ஓடாததால். அவனது முதுகினில் உள்ள மச்சத்த்தை அவனது குடும்பத்தினர் தவிர வேறு எவரும் பார்த்ததில்லை எனவும், அந்த மச்சத்தை காண்பதற்கு பார்வதி தேவி விருப்பம் உற்றதாகவும், அதனால் தான் அவனுக்கு அருள் புரிய வந்த பெருமான், தேவியுடன் வேடனாக வந்து அர்ஜுனனுடன் வம்பு செய்து அவனை சண்டைக்கு இழுத்ததாகவும் கூறுவார்கள். திருவேட்களம் தலத்தில் உள்ள அர்ஜுனனின் உருவச்சிலையில் முதுகினில் மச்சம் போன்ற அமைப்பு உள்ளதை நாம் இன்றும் காணலாம். ஆணியல்பு காண என்ற தொடருக்கு, சிறந்த வீரனாக விளங்கிய அர்ஜுனனையும் வெல்லும் ஆற்றல் கொண்டவன் தான் என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம், தனது வீரத்தினை உலகறியச் செய்யும் வண்ணம் வேடனின் உருவத்தை தரித்து பெருமான் வந்தார் என்றும் விளக்கம் கூறுகின்றனர். இந்த விளக்கமும் பொருத்தமானதே.

பொழிப்புரை:

அர்ஜுனனின் வீரத்தை நேரில் காண்பதற்கு விரும்பிய பார்வதி தேவியுடன், காட்டினில் வாழும் வேடர்களின் வேடுவக் கோலம் தரித்து அர்ஜூனன் தவம் புரிந்து கொண்டிருந்த இடத்திற்கு வந்த பெருமான், தானே வலிய அர்ஜுனனை சண்டைக்கு இழுத்தார். பின்னர் அர்ஜுனன், மழை போன்று இடைவிடாது எய்த அம்புகள் தன்னை வந்து அடையாத வண்ணமும். அத்தகைய அம்புகளைத் தாங்கியிருந்த அம்பறாத்தூணி அறுத்து வீழும் வண்ணமும் போர் செய்த பெருமான், அர்ஜுனனின் கையில் இருந்த வில்லின் நாணையும் அறுத்தெறிந்தார்; மேலும் மூங்கிலை வளைத்து செய்யப்பட்ட அர்ஜுனனின் வில்லையும் ஒடித்தார். தனது நிலை கண்டு நாணமடைந்த அர்ஜுனன், தனது கையில் வில் ஏதும் இல்லாமையால் வேறு வழியின்றி, தன்னெதிரே நின்ற வேடுவனுடன் தனது கைகளால் மல்யுத்தம் செய்தான். இவ்வாறு தன்னுடன் போர் புரிந்த அர்ஜுனனுக்கு பாசுபத அத்திரம் அளித்து அருள் புரிந்த பெருமைக்கு உரிய பெருமான், வேதங்களால் கடவுள் தன்மைக்கு எடுத்துக் காட்டாக விளங்குபவன் என்று சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றான். இத்தகைய பெருமான் உறையும் இடமாகிய சீர்காழி தலம், பிரளய காலத்து வெள்ளம் எங்கும் பரவி உலகு அனைத்தையும் மூழ்கடித்த போதிலும், மூழ்காமல் ஏணி போன்று உயர்ந்து நின்றும் தோணி போன்று பிரளய வெள்ளத்தைக் கடந்து நின்ற தோணி போன்று இருந்தமையால் தோணிபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது.               
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/27/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-5-3081778.html
3081777 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4: 

    அங்கண் மதி கங்கை நதி வெங்கண் அரவங்கள் எழில் தங்கும் இதழித்
    துங்க மலர் தங்கு சடை அங்கி நிகர் எங்கள் இறை தங்கும் இடமாம்
    வெங்கதிர் விளங்கு உலகம் எங்கும் எதிர் பொங்க எரி புலன்கள் களைவோர்
    வெங்குரு விளங்கி உமை பங்கர் சரணங்கள் பணி வெங்குரு அதே


விளக்கம்:

வெங்குரு என்ற சீர்காழி தலத்தின் பெயர். இந்த பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ங் என்ற மெய்யெழுத்து பாடலின் அனைத்துச் சீர்களிலும் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். தேவகுருவாகிய ப்ரஹஸ்பதி வணங்கியதால் வெங்குரு என்ற பெயர் வந்த வரலாற்றை இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். தான் இழந்த தேவகுரு பதவியையும், புகழினையும் மீண்டும் பெறுவதற்காக, நாரத முனிவர் உபதேசம் செய்ய, ப்ரஹஸ்பதி சீர்காழி பெருமானை வணங்கினார் என்று கூறுவார்கள். இந்திரனின் சபையில் ஒரு முறை நாரத முனிவர் வருகை தந்த போது, முனிவருக்கு மதிப்பு தரும் வகையில் இந்திரன் உட்பட அனைத்து தேவர்களும் எழுந்து நின்ற வணங்கினார்கள். ஆனால் தேவகுருவாக விளங்கிய  குருபகவான், நாரதர் வந்ததை கவனியாமல், தனது மனைவியின் அழகினை மனதினில் அசை போட்டவாறு இருந்தார். கோபம் கொண்ட நாரத முனிவர், எந்த மனைவியின் அழகினை நினைத்து நீ கர்வம் கொண்டு இருக்கின்றாயோ, எவளது அழகினை எப்போதும் நினைத்த வண்ணம் இருக்கின்றாயோ, அந்த மனைவி உன்னை விட்டு பிரிந்து விடுவாள் என்று சாபம் அளிக்கின்றார். நாரதரின் சாபத்தின் படி, அவரது மனைவி தாரை பிரிந்து அவரை விட்டு பிரிந்து விட, ப்ரஹஸ்பதி அந்த கவலையினால்,தனது பணியினை சரியாக நிறைவேற்றாததால் தனது பதவி புகழ் ஆகியவற்றை இழக்கின்றார். சீர்காழி நகரத்து பெருமானை வணங்கி தான் இழந்த புகழினையும் பதவியையும் மீண்டும் பெறுகின்றார்.          

அங்கண்மதி கங்கைநதி வெங்கணர வங்களெழி றங்குமிதழித்
துங்கமலர் தங்குசடை யங்கிநிக ரெங்களிறை தங்குமிடமாம்
வெங்கதிர்வி ளங்குலக மெங்குமெதிர் பொங்கெரிபு லன்கள்களைவோர்
வெங்குருவி ளங்கியுமை பங்கர்சர ணங்கள்பணி வெங்குருவதே

அங்கண்-அழகிய; வெங்கண்=கொடிய இதழி=கொன்றை மலர்; துங்க=சிறந்த; அங்கி நிகர்=கொழுந்து விட்டெரியும் தீயினை வண்ணத்தில் ஒத்த திருமேனி; எதிர்=நல்வழிக்கு மாறாக; பொங்கு=மிகுந்து; எரி=வருத்தும்; பிறைச் சந்திரனும் கங்கையும் வானிலிருந்து வந்ததால் வானபுஷ்பங்கள் என்று கருதப்படுகின்றன. கொன்றை மலரினை பிரணவ புஷ்பம் என்று கூறுவார்கள். வானபுஷ்பமும் பிரணவ புஷ்பமும் இணைந்து அழகுடன் விளங்கும் சடை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.    

பொழிப்புரை:

அழகிய சந்திரனையும், கங்கை நதியையும், கொடிய பாம்புகளையும் கொண்டதும், அழகிய இதழ்களை உடையதும் சிறப்பு வாய்ந்ததும் ஆகிய கொன்றை மலர்கள் தங்கும் சடையை உடையவனும், கொழுத்து விட்டு எரியும் தீச்சுடர் போன்று சிவந்த நிறத்தில் திருமேனி உடையவனும் ஆகிய பெருமான் தங்கும் இடம் சீர்காழி ஆகும். சூரியன் தோன்றுவதால் பல வளங்களும் பொருந்தி விளங்கும் உலகினில் உள்ள மனிதர்கள், தாங்கள் விரும்பும் நல்வழிக்கு மாறாக செயல்படும் அவர்களது மனம் முதலிய அந்தக்கரணங்களும் ஐந்து புலன்களும் செய்யும் சேட்டைகளால் ஏற்படும் துன்பங்களை முற்றிலும் களையும் நோக்கத்துடன் பெருமானை பணிந்து வணங்கும் தலம் வெங்குரு என்ற பெயருடைய சீர்காழி நகரமாகும். இந்த தலத்தினில் தேவகுருவாகிய பிரஹஸ்பதி தங்கி தவம் செய்து, மாதொரு பாகனாக விளங்கும் பெருமானை வழிபட்டு பயன் அடைந்ததால், இந்த தலத்திற்கு வெங்குரு என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.      
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/26/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-4-3081777.html
3081776 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 25, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3: 

    பகலொளி செய் நகமணியை முகை மலரை நிகழ் சரண
         அகவு முனிவர்க்கு
    அகல மலி சகல கலை மிக உரை செய் முகமுடைய
          பகவன் இடமாம்
    பகை களையும் வகையில் அறுமுக இறையை மிக அருள
          நிகரில் இமையோர்
    புக உலகு புகழ எழில் திகழ நிகழ் அலர் பெருகு
          புகலி நகரே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் சொல்லப்[படும் புகலி என்ற பெயரின் இரண்டாவது எழுத்து க என்பதாகும், பெரும்பாலான சீர்களில் க என்பது இரண்டாவது எழுத்தாகவும் மற்ற சீர்களில் கை, என்ற எழுத்து இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதையும் நாம் காணலாம். சென்ற பாடலில் விநாயகப் பெருமானின் தோற்றத்தை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் முருகப் பெருமானை தோற்றுவித்த காரணத்தை குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் புகலி என்ற பெயர் வந்த காரணம் உணர்த்தப் படுகின்றது. 

பகலொளிசெய் நகமணியை முகைமலரை நிகழ்சரண வகவுமுனிவர்க்
ககலமலி சகலகலை மிகவுரைசெய் முகமுடைய பகவனிடமாம்
பகைகளையும் வகையிலறு முகவிறையை மிகவருள நிகரிலிமையோர்
புகவுலகு புகழவெழி றிகழநிக ழலர்பெருகு புகலிநகரே

நிகழ்=போன்ற; நகமணி=நாகமணி; முகை=மொட்டு; முகைமலர்=அன்று வரை மொட்டாக இருந்து அப்போது தான் மலர்ந்த மலர், நாண்மலர்; பகவன்=சிவபெருமான்; முகம்= திருவருள் நோக்கம்; பகை=தேவர்களின் பகைவராகிய அசுரர்கள்; மிக அருள=மிகுந்த கருணையுடன் தர; நிகரில் இமையோர்=அளவு கடந்த மகிழ்ச்சியில் திளைத்த தேவர்கள்; புக=சரண் புக; அகவு=விருப்பம்; சிவபெருமான் தனது ஐந்து முகங்களோடு அதோமுகமும் கொண்டு குமாரக் கடவுளை தோற்றுவித்த தன்மையை உணர்த்தும் வண்ணம், ஒரு முகம் மிகுந்த நிலையினை குறிப்பால் சுட்டிக்காட்டும் வண்ணம் மிக அருளி என்று சம்பந்தர் கூறியதாக விளக்கம் கூறுகின்றனர்.   

இந்த பாடலில் பெருமானை பகவன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த சொல் பகவான் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். .பகவான் என்று கீதையில் வரும் சொல்லுக்கு பராசர முனிவர் ஆறு சிறந்த குணங்கள் உடையவன் என்று பொருள் கூறுகின்றார். முழு வலிமை, முழுதான புகழ், முழுமையான செல்வம், முழுமையான அறிவு, முழுமையான அழகு மற்றும் முற்றும் துறந்த தன்மை என்பவையே அந்த ஆறு குணங்கள் என்று கூறுவார்கள். தன்வயத்தன் ஆதல், முதல் இல்லாது ஆதியாக இருத்தல், உருவம் அற்றவனாக இருத்தல், எல்லா நலன்களும் உடையவனாக இருத்தல், எங்கும் பரவி இருத்தல், உலகில் நடக்கும் அனைத்துச் செயல்களுக்கும் காரணமாக இருத்தல் ஆகிய இந்த ஆறு செயல்களை உடையவன் என்றும் கூறுவார்கள். இந்த ஆறு செயல்களின் தன்மையை நாம் உணர்ந்தால், இந்த ஆறு தன்மைகள் கொண்டவன் பெருமான் ஒருவனே என்பதை நாம் அறிந்து கொள்வோம். எனவே பகவன் என்ற சொல் பெருமான் ஒருவனுக்கே உரிய பெயர் என்பதை நாம் உணர்வோமாக.       

பொழிப்புரை:

பகலில் ஒளிரும் சூரியன் போன்று பிரகாசம் உடைய நாகமணிகள் போன்று ஒளிவீசுவதும், அன்றலர்ந்த செந்தாமரை மலர் போன்று மென்மையாக இருப்பதும் ஆகிய இறைவனின் திருப்பாத கமலங்களை, மிகுந்த விருப்பத்துடன் வணங்கிய சனகாதி முனிவர்களுக்கு, விரிவான கலைகள் அனைத்தையும் தெளிவுடன் உணரும் வண்ணம் தனது திருவருளால் நோக்கி அருளிய பெருமான் ஆறு சிறந்த குணங்களை உடையவன் ஆவான். அவன் வீற்றிருந்து அருள் புரியும் இடம் சீர்காழி ஆகும். இவ்வாறு முனிவர்களுக்கு அருளிய பெருமான் தேவர்களுக்கும் அருளியவன் ஆவான். தேவர்களின் பகையாக விளங்கிய சூரபதுமனையும் அவனுடன் இருந்த அரக்கர்களையும் வேரோடு களையும் வகையில் ஆறுமுகம் கொண்ட முருகப் பெருமானை இறைவன் தோற்றுவிக்க, அதனால் மிகவும் மகிழ்ந்த தேவர்கள், முருகப் பெருமானின் தோற்றத்திற்கு முன்னம் சரண் அடைவதற்கு தகுந்த இடமாக, புகழ் மிகுந்ததும் அழகு வாய்ந்ததுமாக விளங்கியது சீர்காழி நகரம், தேவர்கள் புகல் அடைந்தமையால் புகலி நகர் என்ற பெயரினைப் பெற்றது.         
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/25/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-3-3081776.html
3081775 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 24, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2: 

    தாணு மிகு ஆண் இசை கொடு ஆணு வியர் பேணும் மது காணும் அளவில்
    கோணு நுதல் நீள் நயனி கோணில் பிடி மாணி மது நாணும் வகையே
    ஏணு கரி பூண் அழிய ஆண் இயல் கொள் மாணி பதி சேண் அமரர் கோன்
    வேணு வினை ஏணி நகர் காணில் திவி காண நடு வேணுபுரமே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படும் பெயராகிய வேணுபுரத்தின் இரண்டாவது எழுத்து ணு, அல்லது அந்த வகையினைச் சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்து பாடலின் ஒவ்வொரு எழுத்திலும் இரண்டாவது சீராக வருவதை நாம் காணலாம். சூரபதுமனுக்கு அஞ்சிய இந்திரன், இந்த தலத்தில் இருந்த மூங்கில் (வேணு=மூங்கில்) மறைந்திருந்து இறைவனை வழிபாடு செய்த தலம் என்பதால் வேணுபுரம் என்ற பெயர் வந்தது. இந்த பாடலில் விநாயகர் தோற்றமும் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

தாணுமிகு வாணிசைகொ டாணுவியர் பேணுமது காணுமளவிற்
கோணுநுத னீணயனி கோணில்பிடி மாணிமது நாணும்வகையே
ஏணுகரி பூணழிய வாணியல்கொண் மாணிபதி சேணமரர்கோன்
வேணுவினை யேணிநகர் காணிறிவி காணநடு வேணுபுரமே

தாணு மிகு ஆண் இசை கொடு என்ற தொடரை முதல் அடியில் கடையில் மாற்றி வைத்து பொருத்தி பொருள் காண வேண்டும்; ஆணு=அன்பு கொண்டு பெருமானை வழிபட்ட தேவர்கள்; ஸ்தாணு என்றால் நிலையாக உயர்ந்த கம்பம் என்று பொருள். ஸ்தாணு என்ற வடமொழிச் சொல் இங்கே தாணு என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது. கஜமுகாசுரனின் தொல்லைக்கு ஆளான தேவர்கள் நிலையான தூணாக நின்ற பெருமானை பற்றுக்கோடாக கருதினார்கள் என்ற நயம் வெளிப்படும் வண்ணம் தாணு என்றார் பெயரினை, சம்பந்தர் பயன்படுத்தி உள்ளது உணர்ந்து ரசிக்கத் தக்கது. வியர்=சினம்; மது=கஜமுகாசுரன்; மாகதர் எனப்படும் முனிவருக்கும் ஒரு அசுரப் பெண்ணுக்கும் பிறந்தைமையால் மது என்ற பெயர் இந்த அசுரனுக்கு வந்தது .காணும் அளவில்=கண்டு, அறிந்து; மிகு=வலிமை மிகுந்து; ஆண் இசை கொடு=ஆண் யானையின் வடிவத்தைக் கண்டு, அந்த உருவத்துடன் இசைந்து நின்ற; கோணு நுதல்=வளைந்த நெற்றி; நீள் நயனி=நீண்ட கண்களை உடைய உமை அன்னை;  கோணில்=குற்றம் இல்லாத வண்ணம்; பிடி=பெண் யானை; மாண்பு=பெருமை, மாண்பினை உடையவள் மாணி; மாணி என்ற சொல் பெருமானை குறிப்பதற்கும் இந்த பாடலின் மூன்றாவது அடியில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.           

ஒரு முறை தேவியுடன் நந்தவனம் சென்ற பரமசிவன் ஆங்கிருந்த சித்திர மண்டபத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த பிரணவ எழுத்தினைக் கண்டார். அவர் கண்ட மாத்திரத்தில் அந்த எழுத்திலிருந்து ஒரு ஆண் யானையும் ஒரு பெண் யானையும் தோன்றின. நல்ல வலிமையுடன் திகழ்ந்த அந்த இரண்டு யானைகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று அன்புடன் விளையாடியதை இறைவனும் இறைவியும் காண, விநாயக கடவுள் தோன்றினார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. இந்த நிகழ்ச்சியை, சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். கஜமுக அசுரனுக்கு பயந்து தேவர்கள் அனைவரும் தினமும் காலையில் அந்த அரக்கனை ,வணங்கி அவனது கட்டளைகளை நிறைவேற்றினர். அவ்வாறு வணங்கிய தேவர்கள், தங்களது கைவிரல்களை மடக்கிக் கொண்டு தங்களது முன் நெற்றியில் குட்டிக் கொண்டும், தோப்புக் கரணம் இட்டும் அரக்கனை தினமும் வணங்கினார்கள் என்றும் கந்த புராணம் கூறுகின்றது. அவ்வாறு பேடிகளாகத் திகழ்ந்த தேவர்களின் நடுவே ஆணின் இயல்பு கொண்டவனாக விநாயகர் திகழ்ந்தார் என்று நயத்துடன் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஏண்=வலிமை; கரி=யானை; பூண்=தீய செயல்கள்; சேண்= புகழ் மிகுந்த, உயரத்தில் இருந்த வானுலகம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்;

பொதுவாக, மலங்களுக்கு உவமையாக கருமை நிறம் கொண்ட யானையை திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுவதால், அத்தகைய யானையின் இயல்புக்கு மாறுபட்ட யானை உருவங்கள், பெருமானும் பிராட்டியும் இணைந்த உருவங்கள் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, இந்த பாடலில் முற்றமற்ற பெண் யானை என்பதை குறிப்பிடும் கோணில் பிடி என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.    ,    

பொழிப்புரை:

தன்னிடம் மிகுந்த அன்பு கொண்டு தேவர்கள் வழிபட்டதைக் கண்ட பெருமான், தாணு என்று அழைக்கப்படும் பெருமான், கஜமுகன் என்ற அரக்கன் தேவர்கள் மீது கொண்டிருந்த சினத்தின் விளைவாக தேவர்கள் அடைந்த துன்பத்தினைக் கொண்டு அவர்கள் பால் கருணை கொண்டு அவர்களது துன்பத்தினை தீர்க்க திருவுள்ளம் கொண்டார். பிரணவ வடிவம் பொறிக்கப்பட்டிருந்த சித்திரத்தில் இருந்து எழுந்த வலிமை மிகுந்த ஆண் யானையைக் கண்ட பெருமான், அதன் உருவத்துடன் இணைந்து நிற்க, வளைந்த நெற்றியும் நீண்ட கண்களும் கொண்டு பெருமை உடையவளாகத் திகழும்  உமையன்னை குற்றமிலாத வகையில் தோன்றிய பெண் யானையைக் கண்டு அந்த உருவத்துடன் இணைய, விநாயக பெருமான் தோன்றினார்; போரில் தோற்று கஜமுகாசுரன் நாணம் அடையும் வண்ணமும், வல்லமை மிகுந்த கஜமுகன் செய்து வந்த தீய செயல்கள் அழியும் வண்ணமும், கஜமுகனை அழித்தவனும் ஆண்மை இயல்பு கொண்டவனும் ஆகிய விநாயகப் பெருமானை தோற்றுவித்த பெருமையை உடைய சிவபெருமானது பதி சீர்காழியாகும். இந்த தலம், புகழ் மிகுந்த தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரன், தான் ஒளிந்து கொண்டிருந்த மூங்கிலின் உச்சியில் ஏறி, தனது நகரமாகிய அமராவதியை காணும் பொருட்டு நட்ட மூங்கில் மரத்தினை உடையதால் வேணுபுரம் என்ற பெயர் பெற்றது.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/24/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-2-3081775.html
3081772 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 119. சுரருலகு நரர்கள் பயில் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, January 23, 2019 03:42 PM +0530
பின்னணி:

நான்காவது தலயாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த நகரத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல வகையான பதிகங்கள் பாடினார் என்று பெரிய புராணம் நமக்கு உணர்த்துகின்றது, விகற்பம்=மாறுபாடு; அத்தகைய பதிகங்களில் சில பதிகங்கள் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன என்ற செய்தியை மூல இலக்கியம் என்ற தொடர் மூலம் சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். மொழி மாற்று (1.117) மற்றும் மாலைமாற்று (3.117) பதிகங்களை அடுத்து நாம் வழிமொழி பதிகத்தினை நாம் இப்போது சிந்திப்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர் 

இந்த பதிகம் பன்னிரண்டு பாடல்களைக் கொண்டது. ஒவ்வொரு பாடலிலும் சீர்காழி நகரின் ஒரு பெயர் வந்த வரலாற்றினை கூறுவதால், வழிமொழிப் பதிகம் என பெயர் வந்தது என்று கூறுவார்கள். எளிதில் புரியாத பல சொற்கள் கொண்டுள்ள இந்த பாடலை, சொற்களை சரியாக பிரித்து படித்தால் தான் நாம் பொருளினை நன்றாக உணரமுடியும். இந்த தன்மை கருதியே இந்த பதிகத்தினையும் மிறைக் கவி என்று அழைத்தனர். மிறை என்றால் வருத்தம் என்று பொருள். மூளையை வருத்தி, சொற்களை சரியாக பிரித்து பொருள் காணவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இவ்வாறு அழைத்தனர், இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அனைத்தும் ஐந்து சீர்கள் கொண்டவை; ஒவ்வொரு சீரின் இரண்டாவது எழுத்தும், அந்த பாடலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தினை ஒட்டி அமைந்துள்ள தன்மை இந்த பதிகத்தின் தனிச் சிறப்பாகும். இந்த அழகினை நாம் புரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு, பாடல்கள் சீர் கெடாமல், விளக்கம் பகுதியில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளன. வழக்கம் போல் சொற்களைப் பிரித்து, பொருள் உணர்வதற்கு ஏதுவாக பாடல்கள் இந்த தொகுப்பினிலும் கொடுக்கப் பட்டுள்ளன. அனைத்துப் பாடல்களிலும் முன்பகுதியில் இறைவனது சிறப்பும் பின்பகுதியில் அந்த பெயர் வந்ததற்கான விரிவான தலபுராண வரலாறும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து இயற்றப்பட்ட பாடல் எனினும், வழக்கமாக தான் குறிப்பிடும் இராவணின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம், சமணர்களை பற்றிய குறிப்பு மற்றும் பதிகத்தை ஓதுவதால் கிடைக்கும் பலங்கள் ஆகியவையும் இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடப் படுகின்றன. வேகமான சந்தமுடைய பாடல்கள் என்பதால் முடுகு விராகம் என்று இந்த பதிகம் அழைக்கப் படுகின்றது. சீர்காழியின் இந்த பன்னிரண்டு பெயர்களும் மந்திரம் என்பதால் இந்த பெயர்களை இந்த பதிகத்தில் கொடுத்துள்ள வரிசைப் படியே சொல்ல வேண்டும் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள். 

பாடல் 1:

    சுரர் உலகு நரர்கள் பயில் தரணி தலம் முரண் அழிய அரணம் மதில் முப்
    புரம் எரிய விரவு வகை சர விசை கொள் கரம் உடைய பரமன் இடமாம்
    வரம் அருள வரன் முறையின் நிரை நிறை கொள் வரு சுருதி சிரவுரையினால் 
    பிரமன் உயர் அரன் எழில் கொள் சரண இணை பரவ வளர் பிரமபுரமே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பிரமபுரம் என்ற பெயர் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த பெயரின் இரண்டாவது எழுத்தாகிய ரகரம் அல்லது ரகரத்தைச் சார்ந்த உயிர்மெய் எழுத்து ஒவ்வொரு சீரின் இரண்டாவது எழுத்தாக வருவதை நாம் காணலாம். இந்த பாடலில் காவலாக இருந்த மூன்று கோட்டைகள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். திரிபுரத்து அரக்கர்கள் பெற்றிருந்த வரத்தின் காரணமாக இந்த மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் வரும் தருணத்தில் தான் இந்த கோட்டைகளை அழிக்க முடியும். எப்போதும் வானில் வேறு வேறு திசைகளில் பறந்து கொண்டிருந்த மூன்று கோட்டைகள் ஒரே நேர்க்கோட்டில் வருவது துர்லபம் என்பதால், ஒன்றுக்கொன்று அருகில் இல்லாமல் இருந்த போதும், எந்த ஒரு கோட்டையும் மற்ற இரண்டு கோட்டைகளுக்கு அரணாகத் திகழ்ந்த தன்மை அரணம் மதில் முப்புரம் என்ற தொடர் மூலம் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. எப்போதோ ஒரு சமயத்தில் ஒரே நேர்க்கோட்டில் மூன்று கோட்டைகளும் வந்தாலும் ஒரு நொடிக்கும் குறைந்த நேரமே, அவ்வாறு இருக்கும் என்பதால், இந்த கோட்டைகளை நோக்கி எய்யப்படும் எந்த ஆயுதமும் மிகுந்த வேகத்துடன் செல்ல வேண்டும். பெருமான் விடுத்த அம்பு, மூன்று கோட்டைகளும் ஒரே நேர்க்கோட்டினில் இருந்த அந்த நிலையில் இருந்து மாறுபடுவதற்கு முன்னமே, சென்றடைந்து மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்தது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் வேகத்துடன் சென்ற அம்பு என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.      

சுரருலகு நரர்கள்பயி றரணிதல முரணழிய வரணமதின்முப்
புரமெரிய விரவுவகை சரவிசைகொள் கரமுடைய பரமனிடமாம்
வரமருள வரன்முறையி னிரைநிறைகொள் வருசுருதி சிரவுரையினாற்
பிரமனுய ரரனெழில்கொள் சரணவிணை பரவவளர் பிரமபுரமே

தான் மேற்கொண்டுள்ள படைத்தல் தொழில் ஒழுங்காக நடைபெற வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் உபநிடதங்களை முறையாக ஓதி பிரமன் வரம் பெற்றதால் இந்த தலத்திற்கு பிரமபுரம் என்ற பெயர் வந்தது என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. பிரமன் வழிபட்ட வரலாறு இந்த பாடலில் எடுத்துரைக்கப் படுகின்றது.

சுரர்=தேவர்கள்; சுரர் உலகு=தேவர்கள் வாழும் உலகம்; பயில்=வாழ்கின்ற; நரர்கள்= மனிதர்கள்; தரணி தலம்=நிலவுலகம்; முரண்=வலிமை; அரணம்=காவல்; விசை=வேகம்; வரன்முறை=எவ்வாறு ஓதவேண்டும் என்று வரையறுக்கப்பட்ட முறை; சுருதி=வேதங்கள்; சுருதி சிரம்=வேதங்களின் முடிவான கருத்துகள் கொண்ட உபநிடதங்கள்; நிரை=வரிசை; சரண இணை=இணையாக உள்ள திருப்பாதங்கள்; பரவ=புகழ்ந்து பாட; விரவு வகை எரிய= கலந்து பல இடமும் எரியும் வண்ணம்; இசை என்ற சொல்லுக்கு புகழ் என்று பொருள் கொண்டு, திரிபுரங்களை அழித்து புகழ் பெற்ற அம்பினை ஏந்திய கரம் என்று பொருள் கூறுவதும் பொருத்தமே. 

பொழிப்புரை:

தேவர்கள் வாழ்கின்ற தேவர் உலகமும் மற்றும் மனிதர்கள் வாழ்கின்ற நிலவுலகமும் தங்களது நிலையிலிருந்து மாறுபட்டு, வலிமை அழியும் வண்ணம் துன்புறுத்திய திரிபுரத்து அரக்கர்களின் கோட்டைகளை, ஒன்றுக்கொன்று காவலாகத் திகழ்ந்த கோட்டைகளை, வலிமையான மதில்களைக் கொண்டிருந்த மூன்று கோட்டைகளை, ஒருங்கே பல இடங்களும் கலந்து எரியும் வண்ணம் விரைவாக செல்லக்கூடிய அம்பினை எய்த ஆற்றல் கொண்ட கரத்தினை உடையவர் சிவபெருமான். வேதங்களின் முடிவான பொருளை உணர்த்தும் உபநிடதங்களின் வாக்கியங்களை, எல்லா ஸ்வரங்களும் வரிசை முறையில் நிறைவாக அமையும் வண்ணம் முறையாக அவை ஓதவேண்டிய முறையில், தான் மேலும் மேலும் உயர்வடைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஓதிய பிரமன், பெருமானின் அழகிய இணையான மலரடிகளை தான் புகழ்ந்து பாடி, தான் வேண்டிய வரங்களை பெற்றான். இவ்வாறு பிரமன் போற்றி வணங்கியமையால் பிரமபுரம் என்று பெயர் பெற்ற இந்த தலம் ஓங்கிய புகழுடன் விளங்குகின்றது.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/23/119-சுரருலகு-நரர்கள்-பயில்---பாடல்-1-3081772.html
3077502 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, January 22, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    நேரகழாமித யாசழிதா யேனனியேனனி ளாயுழிகா
    காழியுளானின யேனினயே தாழிசயாதமி ழாகரனே

விளக்கம்:

    நேர் அகழ் ஆம் இதய ஆசு அழி தாய் ஏல் நல் நீயே நல் நீள் ஆய் உழி கா
    காழியுளானின் னையே நினையே தாழ் இசையா தமிழ் ஆகரனே

நேர்=நேர்மையை; அகழ் ஆம்=தோண்டி எடுத்து வெளியே எரியக்கூடிய; இதய ஆசு=இதயத்தின் குற்றங்கள், காமம் வெகுளி மயக்கம் எனப்படும் குற்றங்கள்; அழி=அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவனே, தாய்=தாயாய் இருக்கும் தன்மை; ஏல்=பொருந்தும் வண்ணம்; நல் நீயே=நன்மையை புரிபவன்; நீள்=மிகுந்தவன், நற்குணங்கள் மிகுந்தவன்; ஆய் உழி கா=தளர்ச்சி ஏற்படும் தருணங்களில் காப்பாயாக; காழியுளானின்=சீர்காழி தலத்தில் உள்ள சிவபெருமானின் பெருமைகளை; நையே=மனம் நைந்து உருகும் வண்ணம்; நினையே=நினைப்பீர்கள்; தாழ்=புகழ்; இசையா=தாழாது நிலைத்து நிற்கும்' தமிழ் ஆகரன்=தமிழுக்கு உறைவிடம் ஆகா இருக்கும் ஞானசம்பந்தன். 

பொதுவாக பதிகத்தின் கடைக்காப்பு பாடலில், பதிகத்தினை ஓதும் வல்லமை படைத்தவர்களை குறிப்பிட்டு அதனால் அதனால் அவர்கள் பெறுகின்ற பலன்களை கூறுவது சம்பந்தரின் பழக்கம். வல்லவர்கள் என்று அவர், பதிகத்தினை நன்கு கற்றுச் தேர்ந்து பொருளை முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டு தவறேதும் இல்லாமல் பாடும் திறமை படைத்தவர்களை குறிப்பிடுவார். மற்ற பதிகங்களிலிருந்து பெரிதும் மாறுபட்ட இந்த பதிகத்தினை தவறின்றி பாடுவதும் கடினம், பொருளினை முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டு மனதினில் நிலை நிறுத்துக் கொள்வதும் கடினம் என்பதால், இந்த பதிகத்தை நினைத்தாலே நமது புகழினுக்கு குறை ஏதும் ஏற்படாது என்று கூறினார் போலும்.          

பொழிப்புரை:

எம்மிடம் இருக்கும் நேர்மை எனப்படும் உயர்ந்த குணத்தினை, அறவே தோண்டி எடுத்து வெளியே எரியும் வல்லமை கொண்ட காமம் வெகுளி மயக்கம் ஆகிய நமது மனதில் எழும் குற்றங்களை அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவனே, அனைத்து உலகங்களில் இருக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தாயாக இருக்கும் தன்மையை ஏற்றுக்கொண்டு நன்மை புரிவதில் உயர்வாக இருப்பவனே, நாங்கள் தளர்ச்சி அடையும் நேரங்களில் எங்களை காப்பாயாக. தமிழுக்கு உறைவிடமாக விளங்குவதால் தமிழாகரன் என்ற பெயரினைப் பெற்றுள்ள ஞானசம்பந்தன் சீர்காழிப் பதியில் உறையும் சிவபெருமானின் பெருமைகளை மனம் உருகும் வண்ணம் இயற்றியுள்ள இந்த பாடல்களை நினைக்கும் அடியார்கள் தங்களது வாழ்வினில் அடைந்துள்ள புகழினுக்கு எந்தவிதமான குறையும் இன்றி வாழ்வார்கள்.       

முடிவுரை:

வியத்தகு புலமை உடையவராக சொல் நயமும் பொருள் நயமும் பொருந்தியதும், மாலை மாற்று வகையில் மிகவும் அழகாக அமைந்துள்ள இந்த பாடலை படிக்கும் நமக்கு மலைப்பு ஏற்படுகின்றது. இத்தகைய பாடலை ஞானசம்பந்தர் மூலம் அளித்து தமிழுக்கு பெருமை சேர்த்துள்ள பெருமானின் கருணை தான் எத்தகையது. அவனது பெருமையையும் கருணையையும் எண்ணி மனம் மகிழும் நாம், இந்த பதிகத்தினை நன்கு கற்று வல்லவராக. அதற்குரிய கௌசிகம் பண்ணில் பாடி பெருமானின் அருளைப் பெறுவதுடன் தமிழின் பெருமையையும் பறை சாற்றுவோமாக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/22/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-11-3077502.html
3077501 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, January 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    வேரியுமேணவ காழியொயே யேனைநிணேமட ளோகரதே
    தேரகளோடம ணேநினையே யேயொழிகாவண மேயுரிவே

விளக்கம்:

    வேரியும் ஏண் நவம் காழியொயே ஏனை நீள் நேம் அடு அள் ஒகரது ஏ
    தேரகளோடு அமணே நினை ஏய் ஒழி கா வணமே உரிவே

வேரியும்=நறுமணமும்; ஏண்=பெருமையும்; நவம்=புதுமையும் காழியொயே=காழி தலத்தில் உறைபவனே, நீள்=நீண்ட; நேம்=நேயம், அன்பு; ஏனை=அன்பு அல்லாத பிறவற்றை, வெறுப்பினை, அடு=அழித்தலும் அள்=அள்ளுதலும்; யோகர் என்ற சொல் ஓகர் என்று மருவியது; ஓகரதே=யோகர்களின், யோகிகளின் செயலாகும்; தேரர்=புத்தர்; அமணர்=சமணர்; நினை=நினைத்தல்; ஏய்=பழகுதல்= ஒழி=ஒழியும்படி செய்து. கா=காக்கும்; வணம்=வண்ணம்; உரிவே=உமக்கு உரிய செயலாகும். வேரி என்பதற்கு மணம் என்று பொருள் கொண்டு தெய்வீக மணம் கமழும் சீர்காழி என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. 

இந்த பாடலில் புத்தர் சமணர்களை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், சிவயோகிகளின் தன்மையையும்  குறிப்பிடுகின்றார். அன்பினை வளர்த்தும் அன்பு அல்லாத வெறுப்பினை ஒழித்தும் வாழும் யோகிகளின் தன்மைக்கு மாறுபாடாக புத்தர்களும் சமணர்களும் செயல்பட்ட தன்மை பெரிய புராணத்தில் பல இடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சிவபெருமான் மீது வெறுப்பினை தூண்டும் வண்ணம் பொய் பிரச்சாரங்கள் செய்து வந்த சமணர்கள் எவ்வாறு சிவனடியார்களை வெறுத்தனர் என்பதையும் எவ்வாறு சிவனடியார்களுக்கு துன்பம் இழைத்தனர் என்பதையும் நாம் தண்டியடிகள் புராணம், நமிநந்தியடிகள் புராணம், திருநாவுக்கரசர் புராணம் மற்றும் திருஞானசம்பந்தர் புராணம் ஆகியவற்றில் காண்கின்றோம். தெளிச்சேரி தலத்தின் திருஞானசம்பந்தர் சென்ற போது புத்தர்கள் எவ்வாறு தங்களது வெறுப்பினை காண்பித்தனர் என்பதையும் நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். அவர்கள் மீது வெறுப்பினை காட்டாமல் அன்புடன் நாயன்மார்கள் இருந்தமையும் நமக்கு புலானாகின்றது. இந்த வேறுபாடு தான், சிவனடியார்களுக்கு அவர்களுக்கும் இடையே இருந்த வேறுபாடு தான், இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபெருமானின் தன்மை அன்பு. அன்பினுக்கு மாறாக பகைமை உணர்வினை தூண்டும் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களுடன் சேர்வது பெருமானுக்கு உகந்தது அல்ல. எனவே அன்பு வழியில் செயல்படும் பெருமான் தான் நம்மை சிவநெறியில் பொருந்தி நிலையாக நிற்குமாறு காக்கவேண்டும் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பூஞ்சோலைகளை மிகுதியாக கொண்டுள்ளமையால் சிறந்த நறுமணத்துடனும், தெய்வீக மணமும் மற்றும் பெருமையுடனும் புதுமையுடனும் விளங்கும் காழி தலத்தில் உறையும் பெருமானே, நீண்ட அன்பினை அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்தும், அன்பு அல்லாத வெறுப்பினை முற்றிலும் அழித்தும் செயல்படுவது யோகிகளின் தன்மையாகும். இந்த தன்மைக்கு மாறாக செயல்பட்ட புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்களின் உபதேசங்களை நினைத்தலும், அவர்களோடு பொருந்தி பழகுவதையும், உலகத்தாரே நீங்கள் தவிர்ப்பீர்களாக; அத்தகைய நெறிகளில் சாராமல் நம்மை காக்கும் திறமை சிவபெருமானுக்கே உரியதாகும், எனவே பெருமானே, சமணர் மற்றும் புத்தர்களின் நெறியில் நாங்கள் சாராமல் இருக்கும் எங்களை வண்ணம் எங்களை காத்து அருள்வாயாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/21/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-10-3077501.html
3077500 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 20, 2019 12:00 AM +0530

பாடல் 9:

    காலேமேலே காணீகா ழீகாலேமா லேமேபூ
    பூமேலேமா லேகாழீ காணீகாலே மேலேகா

விளக்கம்:

    காலே மேலே காணீ காழீ காலே மாலே மே பூ
    பூ மேலே காழீ காண் நீ காலே மேலே கா

காலே=கால் அனைவரது உடலின் அடி பாகம், அதாவது உடல் தொடங்கும் இடம். மேலே= மேலே உள்ள திருமுடி; அனைவரது தலையும் உடலின் கடை பாகம். காலையும் தலையையும் குறிப்பிட்டு முதலும் முடிவுமாக இறைவன் உள்ள நிலையினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். காணி=நிலத்தின் அளவினை குறிக்க பயன்படுத்தப் படும் சொல். ஒரு காணி என்பது அரு ஏக்கர் நிலப் பரப்புக்கு சற்று குறைந்தது (0.92 ஏக்கர்) செல்வம் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது. கால்=காற்று; மாலே=மயக்கம் அளிப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்குபவன்; மே=மேன்மை, சிறப்பு; இரண்டாவது அடியினை பூ மேலே மாலே காலே மேலே காண் நீ காழி கா என்று மாற்றி அமைத்து பொருள் காணவேண்டும். பூ மேலே=தாமரையின் மேல் இருக்கும் பிரமன்; காண் நீ=காணும் தன்மையை நீக்கி அரியதாக மாற்றிவனே, காழி=உறுதிப்பாடு; கா=காப்பாயாக 

மாயனே என்று மணிவாசகர் அழைக்கும் செத்திலாப் பத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். மறிகடல்-அலைகள் மடங்கி வரும் கடல்; தான் விடத்தை உட்கொண்டதால் ஏனையோர் விடத்தின் தாக்கத்தால் இறவாமல் காத்தது பொருட்டு அமுதமே என்று அழைக்கின்றார். தனது குறைபாடுகளை தானே முன்வந்து உணர்த்தும் அடிகளார். அந்த குறைகளை பொருட்படுத்தாமல், தன்னை அலறவிடாமல், முக்திநெறியை காட்டுமாறு வேண்டுகின்றார்.    


    மாயனே மறிகடல் விடம் உண்ட வானவா மணிகண்டத்து
         எம் அமுதே
    நாயினேன் உன்னை நினையவும் மாட்டேன் நமச்சிவாய என்று
         உன்னடி பணியாப்
    பேயன் ஆகிலும் பெருநெறி காட்டாய் பிறை குலாம்
         சடைப் பிஞ்ஞகனேயோ 
    சேயன் ஆகி நின்று அலறுவது அழகோ திருபெருந்துறை மேவிய
         சிவனே

பொழிப்புரை:

உடலுக்கு முதலும் முடிவுமாக காலும் தலையும் இருப்பது போன்று, அனைத்து பொருட்களுக்கும் முதலாகவும் முடிவாகவும் இருப்பவனே, அடியார்களுக்கு பெருஞ் செல்வமாக இருப்பவனே, சீர்காழி தலத்தினில் உறைபவனே, காற்று போன்று எங்கும் பரந்து இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்கி பின்னர் அடியார்கள் அந்த மயக்கத்திலிருந்து மீண்ட பின்னர் அருள் புரிபவனே,  சிறந்து மலர்ந்து விளங்கும் தாமரை மலர் மேல் அமர்ந்துள்ள பிரமனும் திருமாலும், உமது திருவடியையும் திருமுடியையும் காணும் தன்மையை நீக்கி. உறுதியுடன் நீண்டு நெடிய பிழம்பாக உயர்ந்தவனே, நீர் தான் எம்மை காத்தருள வேண்டும்.

   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/20/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-9-3077500.html
3077498 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    நேணவராவிழ யாசைழியே வேகதளேரிய ளாயுழிகா
    காழியுளாயரி ளேதகவே யேழிசையாழவி ராவணனே

விளக்கம்:

    நே அணவர் ஆ விழ யா ஆசை இழியே வேகம் அதள் ஏரி அளாய உழி கா
    காழி உளாய் அரு இளவு ஏது அகவே ஏழிசை யாழ இராவணனே

நே=நேசம், உமது திருவடிகள் மீது அன்பு வைத்து வழிபடும்' ஆ=பசு, பதி பாசு பாசம் என்ற தொடரில் உள்ள பசு என்ற சொல் உயிர்களை குறிப்பது போன்று, இங்கே உயிர்களை குறிக்கும். விழ=தன்வயமின்றி விழுந்து கிடக்க; யா=கட்டிய; ஆசை=ஆசையாகிய கயிறு; இழியே=அவிழ்த்து விடுபவன்; வேகம்=வேகமாக ஓடும் விலங்கு, மான்; அதள்=தோல்; ஏரி=அணிந்தவன்; அளாய=துன்பங்கள்; உழி=;சூழ்ந்து இருக்கும் இடம்; கா=காப்பாயாக; அரு=மன்னிப்பதற்கு உரிய; இளவு=இளப்பம், இளக்காரமாக கருதப்படும் செயல்; ஏது=ஏதம் என்ற சொல்லின் மருவு, குற்றம் என்று பொருள்; ஆகவே என்ற சொல்லின் விகாரம் அகவே . 

உயிர்கள் பாசத்தால் கட்டுண்டு கிடக்கும் நிலையை, உயிர்களை பசு என்று குறிப்பிட்டு ஆசை என்ற கயிற்றினால் கட்டுண்டு கிடக்கும் பசு என்று நயமாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். ஏர் என்றால் அழகு என்று பொருள்; அழகுடைய இறைவனை ஏரி என்று குறிப்பிடுகின்றார். இறைவனின் இருப்பிடத்தையே அசைக்க முயன்ற இராவணனது மிகப் பெரிய குற்றமே அவன் பாடிய ஏழிசை காரணமாக மன்னிக்கப்பட்ட போது, எங்களது சிறிய குற்றங்கள் மன்னிக்கத் தக்கவை அல்லவா என்று இறைவனிடம் சம்பந்தர் கேள்வி கேட்பது போன்று அமைந்த பாடல். தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சிவத்தொண்டில் கழித்து சைவத்தின் பெருமையை நிலைநாட்டிய சம்பந்தர், எந்த குற்றமும் செய்யவில்லை. எனவே இந்த பாடல் குற்றங்கள் செய்துள்ள நாம், நமது குற்றங்களை இறைவன் மன்னித்து அருள வேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்துடன் இறைவனிடம் இறைஞ்சி பாட வேண்டிய பாடல். 

வாயுவேகம் என்பதை விடவும் மனோவேகம் பலமடங்கு அதிகமானது. மனம் தான் நாம் செய்யும் எல்லா தவறுகளுக்கும் மூல காரணம். பல பொருட்கள் மீது கொண்டுள்ள பலவிதமான ஆசைகளால் மனம் தறிகெட்டு ஓடுகின்றது. நம்மால் அந்த மனதினை கட்டுப்படுத்த முடிவதில்லை. நமது மனம் கட்டுப்பட வேண்டும் என்றால் அதற்கு இறைவனின் அருள் வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓடக்கூடிய மானை அடக்கிய இறைவன் ஒருவனால் தான் நமது மனதினை கட்டுப்படுத்த உதவி செய்ய முடியும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, இங்கே இறைவன் மான் தோல் அணிந்திருக்கும் நிலையினை சம்பந்தர் குறிப்பிட்டார் போலும். ,      
    
பொழிப்புரை:

பெருமானே, உனது திருவடிகள் பால் அன்பு கொண்டு வணங்கித் துதிக்கும் பல அடியார்கள், ஆசை எனப்படும் கயிற்றினால் கட்டப்பட்டு தாங்கள் விரும்பியதை (உன்னைத் தொழுது வணங்கி போற்றுவது) செய்ய முடியாமல் தன்வயமற்று இருக்கின்றனர். ஆகையால் அவர்களது பாசக் கயிற்றினை நீர் தான் அவிழ்த்து அருள் புரிய வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓட வல்ல மானை அடக்கி அதன் தோலை ஆடையாக அணிந்துள்ள அழகனே, நீர் தான் எங்களது மனதினை அடக்க உதவி புரிய வேண்டும். காழி நகரத்தில் வீற்றிருக்கும் தலைவனே, நாங்கள் பொறுக்க முடியாத வண்ணம் எங்களைச் சூழ்ந்துள்ள துன்பங்களிலிருந்து விடுவித்து காப்பாயாக. பலரும் இகழும் வண்ணம் நாங்கள் செய்த சிறிய குற்றங்களை, எங்களது சிறுமைத் தன்மையால் செய்த குற்றங்களை, கயிலாய மலையினை பெயர்த்து எடுக்கத் துணிந்து பெரிய குற்றம் செய்த அரக்கன் இராவணனையே மன்னித்த பெருமானே, நீர் தான் எங்களது குற்றங்களையும் மன்னித்து அருள் வேண்டும்.     
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/19/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-8-3077498.html
3077497 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நீயாமாநீ யேயாமா தாவேழீகா நீதானே
    நேதாநீகா ழீவேதா மாயாயேநீ மாயாநீ

விளக்கம்:

    நீயா மாநீ ஏயா மாதா ஏழீ கா நீ தானே 
    நே தாநீ காழீ வேதா மாயாயே நீ மாய் ஆநீ

நீயா=உம்மை விட்டு நீங்குதல் அறியாத; மானி என்ற சொல் இங்கே மாநீ என்று மருவியுள்ளது மான என்றால் பெருமை என்று பொருள்; மானி என்பதற்கு பெருமை உடையவள் என்றும் மானத்துடன் வாழ்பவள் என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். மதுரை அரசி மங்கையர்க்கரசி அம்மையாரை, சம்பந்தர் மானி என்று ஒரு பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். சுந்தரரும் தனது திருத்தொண்டத் தொகை பதிகத்தில், அரசியாரை மானி என்றே குறிப்பிடுகின்றார். ஏயா=ஒப்பற்ற; மாதா=தாய்; ஏழீ=ஏழிசை வடிவாக உள்ளவன்; கா=காப்பாய்; நீ தானே=நீயே வலிய வந்து; நே=அன்பார்ந்த இடம்; தாநீ= இடத்தை உடையவனே; ஸ்தானம் என்ற வடமொழிச்சொல் தானம் என்று மாற்றப் படுகின்றது. தானத்தை உடையவன் தானி. இந்த பாடலில் அனைத்தும் நெடில் எழுத்துகளாக வருவதால் தானி என்ற சொல் தாநீ என்று மாற்றப் பட்டுள்ளது. காழீ= சீர்காழி, வேதா=மறையின் வடிவமாக உள்ளவனே, மாயாயே=மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, மாய்=எம்மை கொல்லும்; ஆநீ=துன்பங்கள்; சென்ற பாடலில் பெருமான் நால்வர்க்கு ஐயம் தெளிவித்ததை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில், வேதங்களின் உட்பொருளாக இருக்கும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். தானி என்பதற்கு தானம் அளிப்பதை குணமாகக் கொண்டவன் என்று பொருள் கொண்டு எங்களது துன்பங்களை தவிர்த்து அருள மாட்டாயா என்று கேட்பதாக பொருள் கொள்வதும் நயமே.

பெருமானே நீ தான் வலிய வந்து எங்களை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, திருவோத்தூர் பதிகத்தில் கூறுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பிழையின்றி பாடல்கள் பாடி பெருமானை வணங்கும் அடியார்களுக்கு, அடியார்கள்  அழையாமலே பெருமான் வந்து அருள் புரிய வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (1.54.5) இது. உழை=பக்கம், ஒரு பக்கத்தில்

    குழையார் காதீர் கொடு மழு வாட்படை          
    உழை ஆள்வீர் திருவோத்தூர்
    பிழையா வண்ணங்கள் பாடி நின்று ஆடுவார்
    அழையாமே அருள் நல்குமே
  

பொழிப்புரை:

உம்மை விட்டு நீங்குதல் என்பதை அறியாது என்றும் உம்முடன் இணைந்து இருப்பவளும்,  பெருமை உடையவளும் ஆகிய உமை அன்னையை மனைவியாக கொண்டவனே, அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஒப்பற்ற தாயாக இருந்து அருள் புரிபவனே, ஏழிசையின் வடிவமாக உள்ளவனே, நீ தான் வலிய வந்து என்னை காத்தருள வேண்டும்; உன் பால் அன்பு கொண்டுள்ள அடியார்களின் உள்ளத்தில் குடி கொண்டவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானே, மறையின் வடிவமாக இருப்பவனே, எம்மை வருத்தி கொல்லும் துன்பங்களை மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, நீ தான் அருள் புரிய வேண்டும்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/18/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-7-3077497.html
3077496 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 17, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    மேலேபோகா மேதேழீ காலாலேகா லானாயே
    யேனாலாகா லேலாகா ழீதேமேகா போலேமே

விளக்கம்:

    மேலேபோகாமே தேழீ காலாலே கால் ஆனாயே
    ஏல் நால் ஆகி ஆல் ஏலா காழீ தே மேகா போலேமே

மேலே போகாமே=சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரை பறிக்கும் நோக்கத்துடன் வந்த இயமன் தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரை பறிக்காத வண்ணம்; தேழீ= கடுமையான குரலில் அதட்டிய பெருமான்; காலாலே=தனது காலினால்; கால்=காலன்; ஏல்=பொருந்திய; நால்=சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்; ஆகி=குருவாகி; ஆல்=கல்லால மரத்தின் நிழலில்; ஏலா=ஏற்றுக்கொண்டு; காழீ=சீர்காழி; தே=தெய்வமே; மேகா=மேகத்தை வாகனமாக கொண்டவனே, மேகவாகனன் என்பது பெருமானின் திருநாமங்களில் ஒன்று. ஒரு முறை, திருமால் மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானை சுமந்து சென்றதாக கூறுவார்கள்; போலோமே=அடியார்கள் போல் கருதலாமா. அடியார்களின் பத்து குணங்களை கூறும் போது, மற்ற அடியார்களை வணங்குதல் ஒரு குணமாக கருதி கூறப்படுகின்றது. எனவே திருமாலை, பெருமானின் அடியாராக கருதி வழிபடுதல் சைவ நெறிக்கு உகந்த செயலாகவே கருதப் படும் என்பதால், திருமாலை சிவனடியாராக கருதி வழிபடலாமா என்ற கேள்வியை இறைவனிடம் கேட்கும் நயத்தை இந்த பாடலில் உணரலாம். மேகா என்ற சொல்லுக்கு மேகம் பலனை எதிர்பாராது மழையை உலகுக்கு கொடையாக அழிப்பது போன்று பலனை எதிர்பாராமல் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்பவன் பெருமான் என்று பொருள் கொண்டு, மேகா போலேமே என்ற தொடருக்கு சிலர் மேகனாகிய பெருமானுக்கு தொண்டர்களாக இருக்கும் வண்ணம் பெருமான் அருள் புரிய வேண்டும் என்று விண்ணப்பம் வைப்பதாக பொருள் கூறுகின்றனர்.

சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பொருந்தி அமர்ந்து பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்ட செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் விளக்கப் படுகின்றது. திருஞானசம்பந்தர் தான் அருளிய சேய்ஞலூர் தலத்தின் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.48.1) எதற்காக சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்டனர் என்று கூறுகின்றார். நூல்=வேதம் மற்றும் சிவ ஆகமங்கள்; மால்=ஐயப்பாடு; மால் என்ற சொல்லுக்கு காதல் மயக்கம் என்று ஒரு பொருளும் உள்ளது. என்னே, வியப்புக் குறிச்சொல். பெருமானின் கருணைத் திறத்தினை வியந்து சொல்லியது. நல்லறம்=சிவதன்மம்; நால்வர்=சனந்தனர், சனத்குமாரர், சனாதனர், சனகர் ஆகியோர்

    நூல் அடைந்த கொள்கையாலே நுன்னடி கூடுதற்கு
    மால் அடைந்த நால்வர் கேட்க நல்கிய நல்லறத்தை
    ஆல் அடைந்த நீழல் மேவி அருமறை சொன்னது என்னே
    சேல் அடைந்த தண்கழனி சேய்ஞலூர் மேயவனே  

வேதங்கள் ஆகமங்கள் ஆகிய பல நூல்களைக் கற்ற பின்னரும், பெருமானின் திருவடியை அடையும் மார்க்கம் தெளிவாக புரியாமல், தங்களது அஞ்ஞானம் நீங்காததால், உண்மை யாது என்று புரிந்து கொள்ள முடியாமல் மயக்க நிலையில் இருந்த சனகர் சனாதனர் சனந்தனர் மற்றும் சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்களும் தங்களது ஐயப்பட்டினை விளக்க வேண்டும் என்று பெருமானிடம் வேண்ட, அதற்கு இசைந்த பெருமானும் ஆலமரத்தின் நிழலில் பொருந்தி அமர்ந்தவாறு அரிய மறைகளின் பொருளை விளக்கிய அவரது கருணைத் திறம் மிகவும் வியக்கத்தக்கது. அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் சேல் மீன்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த வயல்களால் சூழப்பட்ட சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான். என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.    
 
பொழிப்புரை:

சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த காலன், தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரைக் கவர்வதன் முன்னம், கடுங்குரலால் அவனை அதட்டி நிறுத்தி, அதன் பின்னர் காலால் உதைத்து காலனுக்கே காலனாகி காலகாலன் என்ற பெயர் பெற்றவன் பெருமான். தங்களுக்கு வேதங்களில் இருந்த ஐயப்பாட்டினை, பெருமானிடம் தெரிவித்து அவரிடம் விளக்கம் கேட்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் பொருந்திய மனதினை உடைய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருக்கும், ஞானகுருவாக அமைந்து கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, அவர்களை சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டு அவர்கள் மெய்ப்பொருளை அடையும் வழியினை உணர்த்தி அருள் புரிந்த பெருமான், சீர்காழி நகரினில் தெய்வமாக வீற்றிருக்கின்றான். மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானைத் தாங்கி சுமந்து சென்று தொண்டு புரிந்த திருமாலை, அவர் செய்த தொண்டினைக் கருத்தில் கொண்டு, அவரை சிவனின் அடியார்களாக ஒருவராக மதித்து அவரை புகழ்ந்து  வழிபடுதல் ஏற்புடைய செயலா என்பதை, பெருமானே நீர் தான் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/17/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-6-3077496.html
3077495 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, January 16, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 5:

    யாகாலாமே யாகாழீ யாமேதாவீ தாயாவீ
    வீயாதாவீ தாமேயா ழீகாயாமே லாகாயா

விளக்கம்:

    யா காலா மேயா காழீ யா மேதாவீ தாய் ஆவீ
    வீயாதா வீ தாமே யாழீ கா யாம் மேல் ஆகு ஆயா

யா=யாவரும் வணங்கத்தக்க, காலா=கால தத்துவமாக இருப்பவன்; மேயா=அனைத்திலும் கலந்து இருப்பவன்; காழீயா=காழி நகரத்தில் இருப்பவன்; மேதாவீ=அறிவில் சிறந்தவன்; தாய் ஆவீ=தாயாகவும் உயிராகவும் இருப்பவன்; வீயாதா=என்றும் அழிவின்றி இருப்பவன்; வீ=கின்னரம் எனப்படும் பறவைகள்; தாமே=தாமாகவே; யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; கா=காப்பாய்; யாம்=நாங்கள் மேல் ஆகா=வாழ்வினில் மேற்கொண்டு நடக்க இருப்பவை; ஆயா=ஆராய்ந்து கவலை கொள்ளாதவாறு; கா=காப்பாற்றுவாய்; கின்னரம் எனப்படும் பறவை இனிய இன்னிசைக்கு மயங்கி தன்னை அறியாதவண்ணம் உறங்குவது போன்று அசையாமல் படுத்து இருக்கும் பறவை என்று கூறப்படுகின்றது. 

கால தத்துவனாக இறைவன் இருக்கும் தன்மை திருச்சதகம் பதிகத்து பாடலில் மணிவாசகரால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. பெருமானின் திருவுருவத்தை வானோர்களும் அறிந்து கொள்ள முடியாது என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். உலகத்தின் தோற்றத்திற்கும் அழிவுக்கும் சாட்சியாக இருக்கும் கால தத்துவன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். 

    மேலை வானவரும் அறியாததோர்
    கோலமே எனை ஆட்கொண்ட கூத்தனே
    ஞாலமே விசும்பே இவை வந்து போம்
    காலமே உன்னை என்று கொல் காண்பதே 

நாம் நமது வாழ்க்கையில் இனி நடக்கவிருக்கும் நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றி நினைத்து கவலை கொள்ளாமல் இருக்கும் நிலையினை இறைவன் அருள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அவ்வாறெனின் நாம் எதைப் பற்றி நினைக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது அல்லவா. இதற்கு குழைத்த பத்து பதிகத்தின் பாடலில் மணிவாசகர் விடை அளிக்கின்றார். நாம் எப்போதும் நினைக்க வேண்டியது, இந்த மண்ணுலக வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு இறைவனின் திருவடிகளில் சேரும் நாள் எப்போது என்பதே என்று கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அவ்வாறு இருப்பது தான் நமது அடிமைத் திறத்திற்கு ஏற்ற செயல் என்று கூறுகின்றார். 

    கண்ணார் நுதலோய் கழல் இணைகள் கண்டேன் கண்கள் களிகூர
    எண்ணாது இரவும் பகலும் நான் அவையே எண்ணும் அது அல்லால்
    மண்மேல் யாக்கை விடுமாறும் வந்துன் கழற்கே புகுமாறும்
    அண்ணா எண்ணக் கடவோனே அடிமை சால அழகு உடைத்தே 

  
பொழிப்புரை:

அனைத்து உயிர்களும் வணங்கும் தன்மை உடையவனே, கால தத்துவனாக இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களிலும் எள்ளினுள்ளே எண்ணெய் இருப்பது போன்று கலந்து இருப்பவனே, சீர்காழி நகரத்து பெருமானே, மேம்பட்ட அறிவினை உடையவனே, தாயாகவும் உயிராகவும் அனைத்து உயிர்களும் விரும்பும் வண்ணம் உள்ளவனே, என்றும் அழிவற்றவனாக இருப்பவனே, கின்னரப் பறவைகள் தாமே இறங்கி வந்து மயங்கி படுக்கும் வண்ணம் வீணையில் இனிய இசை எழுப்பும் ஆற்றல் படைத்தவனே, எங்களது வாழ்வில் இனி எதிர்கொள்ள இருக்கும் இடர்களின் தன்மை குறித்து நாங்கள் ஆராய்ந்து கவலைப் படாத வண்ணம் எங்களை நீ தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/16/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-5-3077495.html
3075083 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:38 PM +0530  

பாடல் 4:  

    நீவாவாயா காயாழீ காவாவானோ வாராமே
    மேராவானோ வாவாகா ழீயாகாயா வாவாநீ   
     

விளக்கம்:

    நீவா வாயா கா யாழீ காவோ வான் நோ வாராமே
    மேரா வான் நோ வாவா காழீயா காயா வாவாநீ

நீவா=என்றும் மாறாத; வாயா=உண்மைப் பொருளாக இருப்பவன்; கா=தாங்கிய; காழீ=வீணை; காவோ=காப்பாற்றுவாய்; வான்=உயர்ந்த, இங்கே இகழ்ச்சிக் குறிப்பு தோன்ற கொடுமை செய்வதில் உயர்ந்த நிலையினை உடைய பிறவிப்பிணி என்ற பொருளில் கையாளப் பட்டுள்ளது. கொடுமையில் உயர்ந்த; நோ=பிறவிப்பிணி; வாராமே=எம்மை அடையாமல்; மேரா=மேரு மலையை ஏந்தியவன்; வான்=வானவர்கள்; நோ=திருபுரத்து அரக்கர்கள் செயலினால் தேவர்கள் அடைந்த துன்பம்; வாவா=வந்து அடையாத வண்ணம்; காழீயா=சீர்காழி தலத்தின் தலைவன்; காயா=ஆகாயா என்ற சொல் குறைந்து காயா என்று வந்துள்ளது. இதனை இலக்கணத்தில் முதற்குறை என்று கூறுவார்கள். மூன்றாவது பாடலில் காற்றினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் ஆகாயத்தை குறிப்பிடுகின்றார். வாவா=அடுக்குத் தொடர், விரைவினில் வரவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம். கையாளப்பட்டுள்ளது. 

வீணை தாங்கிய வண்ணம் பெருமான் இருப்பான் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, அப்பர் பிரான் இறைவனை வீணை வாசிக்குமே (4.112.7) என்று குறிப்பிடுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரானால் உணர்த்தப் படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் காத்தல் தொழிலையும் அழித்தல் தொழிலையும் செய்யும் பெருமான் என்று குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமான் உலகின் தோற்றத்திற்கு ஆதாரமாக பெருமான் இருக்கும் நிலையினை குறிப்பிடுகின்றாரர். 

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 
 

பொழிப்புரை:

என்றும் மாறாத உண்மைப் பொருளாக இருப்பவனும், பிரளயம் முடிந்த பின்னர் தனது கைகளில் வீணை தாங்கிய வண்ணம் மீண்டும் உலகத்தினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் இருப்பவனும் ஆகிய பெருமானே, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து எங்களை விடுவித்து கொடிய பிறவித்துயர் வாராமல் எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. பண்டைய  நாளில் திரிபுரத்து அரக்கர்களால் தேவர்களுக்கு துன்பம் வந்து அடையாத வண்ணம் மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து திரிபுரங்களை அழித்து அருள் புரிந்தவனே, சீர்காழி நகரத்து தலைவனே, ஆகாயம் முதலாக ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவனே, நீ விரைந்து வந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/15/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-4-3075083.html
3075081 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:37 PM +0530 பாடல் 2:

    யாகாயாழீ காயாகா தாயாராரா தாயாயா
    யாயாதாரா ராயாதா காயாகாழீ யாகாயா

விளக்கம்:

    யாகா யாழி காயா காதா யார் ஆர் ஆதாய் ஆயாய் 
    ஆயா தார் ஆர் ஆயா தாக ஆயா காழீயா கா யா

யாகா=யாகத்தின் வடிவமாக இருப்பவன், வேதமும் வேள்வியும் ஆயினான் என்று மணிவாசகர் பொற்சுண்ணம் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் கூறுகின்றார். யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; காயம் என்றால் உடல்; தான் உருவம் இல்லாதவன் எனினும்; அடியார்களுக்கு உதவுவதற்காக பல்வேறு உருவங்களை அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவத்திற்கு ஏற்ப, அந்த தருணத்திற்கு ஏற்ப பல வடிவங்களை எடுப்பவன் பெருமான். காயா=அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு பல வடிவங்கள் எடுப்பவன்; எந்த பெயரை வைத்து அழைத்தாலும், அந்த பெயர் உணர்த்தும் பொருளினைக் கடந்து நிற்கும் திறமை படைத்த இறைவனை என்னவென்று அழைப்பது, எந்த உருவம் தான் அவனது உருவம் என்று நாம் நினைப்பது, என்பதே மணிவாசகப் பெருமான் எழுப்பும் கேள்வி. தனது அடியார்கள் பால் கருணை கொண்டு, அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு அவன் எடுத்த சில வேடங்களையே நாம் அறிவோம் என்பதால் அவனது வேடங்களையும் நம்மால் முழுதுமாக அறிந்து கொள்ள முடியாது அல்லவா. இருந்தாலும் அவனை எவ்வாறு வழிபடுவது ஏதாவது ஒரு பெயரினை சொல்லித் தானே வழிபடவேண்டும் என்பதால், ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி வழிபடுவீர்கள் என்று மணிவாசகர் இந்த தெள்ளேணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் கூறுகின்றார். தெள்ளேணம் என்பது அரிசியில் உள்ள கற்களையும் பதர்களையும் புடைத்து பிரித்து எடுக்கும் முறை. நமது அன்றாட வாழ்க்கையின் பல செயல்களிலும் இறைவுணர்வினை புகுத்தும் முறையில், அம்மானை, பூவல்லி, பொற்சுண்ணம், தெள்ளேணம் ஆகிய பதிகங்களை அருளியவர் மணிவாசகர்.

    திருமாலும் பன்றியாய் சென்று உணராத் திருவடியை
    உரு நாம் அறிய ஓர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்
    ஒரு நாமம் ஓர் உருவம் ஒன்றும் இல்லாற்கு ஆயிரம்
    திருநாமம் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ 

பதிகத்தின் முதல் பாடலில், காக்கும் கடவுள் திருமாலாக இறைவன் செயல்படுவதை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர், இந்த பாடலில், அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து செயல்படும் நிலையை காதான் என்ற சொல் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். கர்த்தா என்ற வடமொழிச் சொல் இங்கே காதா என்று மாறியுள்ளது. காதுதல்=கொல்லுதல்; யார் ஆர்= எத்தகையவர்களுக்கும்; ஆதாய் ஆயாய்=பொருந்துகின்ற தாயாக இருப்பவனே

கண்டுகொள்ள அரியவன் என்று அப்பர் பிரான் இறைவனை குறிப்பிட்டு காலபாசக் குறுந்தொகைப் பதிகத்தினை (5.92) தொடங்குகின்றார். கேட்டிரேல்=கேட்பீராகில்: சூழலே=சூழ வேண்டாம். கனிவித்து=அன்பு பாராட்டி கனியச் செய்து, பக்குவப்படுத்தி: பாணி=கை: துன்னுதல்=சூழுதல்: பாழிமை=அடிமைத் திறத்தின் வலிமை. 

    கண்டு கொள்ள அரியானைக் கனிவித்துப்
    பண்டு நான் செய்த பாழிமை கேட்டிரேல்
    கொண்ட பாணி கொடுகொட்டி தாளம் கைக்
    கொண்ட தொண்டரை துன்னிலும் சூழலே

இவ்வாறு தன்மை என்னவென்று ஆராய்ந்து உணரமுடியாத வண்ணம் இருக்கும் பெருமானை, ஆயா (ஆராய்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவன்) என்ற சொல் மூலம் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். தார்=மாலை; ஆர் என்றால் ஆத்தி மரத்தினை குறிக்கும், இங்கே ஆத்தி மரத்தின் பூக்களை குறிக்கின்றது. ஆர் ஆயா என்று ஆத்திப் பூக்களின் கூட்டத்தினை, ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்த பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஆயம் என்பதற்கு கூட்டம் என்ற பொருளும் உள்ளது. பிச்சை எடுக்கும் கோலத்துடன் வந்த பெருமானின் அழகினில் மயங்கி, அவன் பால் தீராத காதல் கொண்டு, தாங்கள் செய்வது இன்னதென்று அறிய முடியாத சூழ்நிலையில், தீராத தாகத்துடன் அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்று தாருகவனத்து முனிவர்களின் கூட்டத்தை உடையவன் பெருமான் என்று இங்கே உணர்த்துகின்றார். காழீயா==காழி நகரத்தின் தலைவனே, கா=எம்மை காப்பாற்றுவாய்; யா=துன்பங்களிலிருந்து;

பொழிப்புரை:

வேதங்களால் போற்றப்படும் வேள்வியின் வடிவமாக இருப்பவனும், யாழ் இசைக் கருவியினை திறம்பட வாசிப்பவனும், அடியார்களுக்கு உதவும் பொருட்டு அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்கள் எடுப்பவனும் அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து கொண்டு உயிர் உடலிலிருந்து பிரிவதற்கு காரணமாக இருப்பவனும் ஆகிய இறைவன், அனைவர்க்கும் தாயாக இருக்கின்றான். பெருமானின் தன்மையை நம்மால் ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாது. அவன் நறுமணம் கமழும் ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்தவனாக காணப்படுகின்றான். அவன் மீது தீராத காதல் கொண்டமையால், தாங்கள் இன்ன செய்கின்றோம் என்பதையும் மறந்து தாருக வனத்து மகளிர் கூட்டம், பிச்சைப் பெருமானாக அவன் சென்ற போது அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்றது; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் பெருமானே, நாங்கள் படும் துன்பங்களிலிருந்து எங்களை காப்பாயாக.

   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/13/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-2-3075081.html
3075082 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:37 PM +0530
பாடல் 3:

    தாவாமூவா தாசாகா ழீநாதாநீ யாமாமா
    மாமாயாநீ தாநாழீ காசாதாவா மூவாதா

விளக்கம்:

    தாவா மூவா தாசா காழீநாதா நீ யாமா மா
    மாமா யாநீ தாநாழீ கா சா தா வா மூ வாதா

தாவா=அழியாத, மூவா=மூப்பு அடையாத, தாசா=தசகாரியத்தால் அடையும் பொருளாக உள்ளவனே; யாமா=யாமத்தில், நள்ளிருளில் நட்டம் பயின்றாடும் நாதன்; மா=விலங்கு, இங்கே கயிலாயத்தில் உள்ள ஐயிராவணம் என்ற யானையை குறிக்கும். மாமா=மாண்பு மிகுந்தவனே, யாநீ=ஏறி வருபவன்; தாநாழீ=பக்தர்களுக்கு அருள் தருவதில் கடலை ஒத்தவன்; தான+ஆழி=தானம் அளிப்பதில் கடலைப் போன்று பரந்த மனதினை உடையவன்; கா=காப்பாற்றுவாய்; சா=இறப்பதிலிருந்து; இறப்பதலிருந்து காப்பாற்றுவாய் என்பதன் மூலம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றார். பிறந்த அனைவரும் ஒரு நாள் இறக்கத் தான் வேண்டும். இறப்பதை தவிர்க்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால், மறுபடி பிறப்பதையே தவிர்க்க வேண்டும் அல்லவா. காசா=இரத்தினம் போன்று ஒளி வீசுபவனே; தா=கேட்ட வரங்களை தா; வா=முன்னே எழுந்தருளி தரிசனம் தா; மூ=அனைத்து உயிர்களுக்கும் மூத்தவனே, வாதம் என்றால் காற்று என்று பொருள். வாதா நிலம், நீர், தீ. வாய். ஆகாயம் என்று ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவன் பெருமான் என்று உணர்த்துகின்றார்.     

தத்துவ ரூபம், தத்துவ தரிசனம், தத்துவ நீக்கம், ஆன்மரூபம், ஆன்மதரிசனம், ஆன்ம நீக்கம், சிவரூபம், சிவதரிசனம், சிவயோகம் சிவபோகம் என்பன தச காரியங்கள் என்று ஒரு தொகுப்பாக அழைக்கப்படும். குருவருளால் ஞானத்தை கேட்டல் என்ற நிலையில் எல்லோருக்கும் நிட்டையாகிய சீவன் முக்தி நிலை வந்துவிடுவதில்லை. அதன் பின்னர் சிந்தித்தல், தெளிதல் நிகழ்ந்த பின்னரே அத்தகைய சீவன்முக்தி நிலை ஏற்படும். ஞானத்தின் மேற்கூறிய நான்கு படிநிலைகளையே வேறொரு வகையால் பகுத்து தசகாரியம் என்று     குறிப்பிடுவார்கள். இவை அனைத்தும் அறிவின் கண் நிகழும் நிலை வேறுபாடுகளே அன்றி உடற்கண் நிகழும் செயல்கள் அல்ல. மேற்கண்ட தசகாரிய நிலைகளில் தத்துவம், ஆன்மா, சிவம் என்ற மூன்று பொருட்கள் கூறப்பட்டிருப்பதை நாம் உணரலாம். இவை மூன்றும் பாசம், பசு, பதி அன்றே தவிர வேறல்ல.

ஆசிரியரின் உபதேசம் மற்றும் நூல்களின் துணை கொண்டு தமது அறிவுக்குப் பொருந்தும் வண்ணம் ஆராய்தலே சிந்தித்தல். அவ்வாறு சிந்திக்கும் போது முப்பத்தாறு தத்துவங்களின் இயல்பையும் நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் விளக்கமாக அறிந்து கொள்ளுதல் தத்துவரூபம் ஆகும். இந்த தத்துவங்கள் பொருந்துமா அல்லது பொருந்தாதா என்று ஆராய்தல் தத்துவ தரிசனமாகும். பின்னர் இந்த தத்துவங்கள் அனைத்தும் சடப் பொருட்கள் என்றும், இவை ஆன்மாவாகாது, ஆன்மா வேறு இந்த தத்துவங்கள் வேறு என்று உணர்தல் தத்துவசுத்தியாகும்.

தத்துவங்கள் அல்லது அவற்றின் கூட்டங்களோ ஆன்மா அல்ல என்றும் ஆன்மா வேறு என்றும் அறிதல் ஆன்ம தரிசனமாகும், ஆன்மாவின் இயல்பினை நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் அறிந்து கொள்ளுதல் ஆன்ம ரூபம். ஆன்மா தத்துவங்கள் போல் சடம் அல்ல எனினும் தனித்து நின்று அறிய இயலாது என்றும் ஆன்மாவிற்கு     எப்போதும் துணையாக உடன் நின்று உணர்த்தி வருவது இறைவனின் திருவருள்     என்றும் உணர்ந்து யான் எனது என்ற செருக்கு அற்று, எந்த செயலையும்     தனது செயல் அல்லது பிறர் செயல் என்ற எண்ணங்கள் அற்று இருப்பது ஆன்ம சுத்தியாகும்.  

சிவ பரம்பொருளின் பொது இயல்பு (ஐந்தொழில் படுத்துதல்) மற்றும் உண்மை  இயல்பு (எண்குணம் உடைமை) என்று நூல்களில் சொல்லியவாறு அறிந்து கொள்ளுதல் சிவரூபம். இந்த ரூபத்தை தனது அறிவினுக்கு பொருந்துமாறு ஆராய்தல் சிவதரிசனம். சிவபிரானின் இயல்பு அறிவினில் பொருந்தும்போதே, யான் எனது என்ற உணர்வு அற்று நிற்றலும், இதனால் எங்கும் எதிலும் சிவமயமாய் காட்சி காணுதலும், அந்த காட்சியால் சிவானந்த விளைவு ஏற்படுதலும், சிவதரிசனமாகும். சிவதரிசனம் வாய்த்த போது, பழைய வாசனையால் அவ்வப்போது யான் எனது என்ற எண்ணம் எழுந்தாலும், அந்த தற்போதத்தை, சீவபோதத்தை, சிவதரிசன முறையில் சிந்தித்து அடக்கி தன் செயலற்று சிவத்தில் ஒன்றி இருத்தலே உண்மை யோகம் எனப்படும் சிவயோகம் ஆகும். சிவயோகத்தில் திளைத்து இருக்கும்போது தோன்றும் சிவானந்தத்தை நுகர நுகர, சிவானந்தம்     பெருகி, ஆன்ம அறிவை விழுங்கிவிடும். ஆன்மபோதம் அறவே மூழ்கடிக்கப்பட்ட நிலையில் ஆன்மா தன்னையோ அல்லது பிறரையோ பிற பொருட்களையோ உணருவதில்லை. சொல்லற்ற, இரவு பகல் அற்ற, ஏதும் அற்ற இந்த நிலைக்கு மேல் ஆன்மா அடையவேண்டிய பயன் வேறு ஏதும் இல்லை. இந்த நிலை சிவபோதம் ஆகும். இந்த சிவானந்தத்தை இடையறாது அனுபவிக்க தடையாக உள்ள உடலும் நீங்கவே முக்திநிலை வாய்த்துவிடும்

பொழிப்புரை:

என்றும் அழிவடையாமாலும் மூப்பு அடையாமலும் இருக்கும் பெருமானாகிய நீ தசகாரியங்களால் உயிர்கள் சென்று அடையக் கூடியவனாக உள்ளாய்; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் நீ, ஊழிக்காலத்து இருளில் (நள்ளிருளில்) நட்டம் பயின்றாடும் நாதனாகத் திகழ்கின்றாய். அனைத்துச் சிறப்புகளும் உடைய நீ, ஐயிராவணம் என்று அழைக்கப்படும் சிறந்த யானையின் மீது ஏறி வருகின்றாய். அடியார்கள் விரும்பவதை கொடையாக தருவதில், கடலைப் போன்று பரந்த உள்ளம் கொண்டவனாக இருக்கும் நீ, என்னை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து காத்து அருள் புரிவாயாக. ஒளிவீசும் இரத்தினமாக திகழும் திருமேனியை உடையவனே, எனது முன்னே எழுந்தருளி நான் கேட்கும் வரங்கள் அனைத்தும் தருவாயாக என்று ஐம்பூதங்களின் வடிவமாக உள்ள இறைவனே நான் உன்னை வேண்டுகின்றேன்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/14/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-3-3075082.html
3075080 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, January 12, 2019 12:00 AM +0530      
பின்னணி:

நான்காவது தலயாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த நகரத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல வகையான பதிகங்கள் பாடினார் என்று பெரிய புராணம் உணர்த்துகின்றது, விகற்பம்=மாறுபாடு; சில பதிகங்கள் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன என்ற செய்தியை மூல இலக்கியம் என்ற தொடர் மூலம் சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். மொழி மாற்றுப் பதிகத்தினை (1.117) அடுத்து மாலைமாற்று பதிகத்தினை நாம் இப்போது சிந்திப்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர் 

மாலை மாற்று என்பது பாட்டினை முன்னிருந்து படிப்பினும் மாற்றிப் பின்னிருந்து முன் படிப்பினும் ஒன்று போல் வருவது; மாலை=வரிசை; மாற்று=மாறுதலை உடையது; மாலை மாற்று வகையில் உள்ள சொற்கள், விகடகவி, மோருபோருமோ, தோடு ஆடுதோ என்பன இந்த வகையில் அமைந்த சொற்றொடர்கள், ஆங்கிலத்தில் PALINDROME என்று அழைக்கப் படுகின்றன. மிகவும் பிரசித்தமான ஆங்கிலத் தொடர் ABLE WAS I ERE I SAW ELBA, இந்த வகைக்கு சிறந்த உதாரணம். இந்த கூற்று பிரான்ஸ் நாட்டு நெப்போலியனின் கூற்று. தனது வீழ்ச்சி எல்பா தீவுக்குச் சென்ற பின்னர் தொடங்கியது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்த தொடர் (ERE=BEFORE). இந்த வகையில் அமைந்துள்ள இலக்கியத்திற்கு முன்னோடி திருஞான சம்பந்தர் அருளியுள்ள இந்த பதிகம் தான். மாதவ சிவஞான யோகிகள் காஞ்சி புராணத்திலும் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை திருநாகைக் காரோணம் புராணத்திலும் இத்தகைய பாடல்களை அமைத்துள்ளதாக தெரிய வருகின்றது. மாலைமாற்று பதிகத்தினையும் மிறைக் கவி என்று கூறுவார்கள். மிறை என்றால் வருத்தம் என்று பொருள். மூளையை வருத்தி, சொற்களை சரியாக பிரித்து பொருள் காணவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இவ்வாறு அழைத்தனர், இந்த பதிகத்தின் அழகே மாலை மாற்று முறையில் அமைந்துள்ள தன்மையே. எனவே அந்த அமைப்பினை கெடுக்காமல், இந்த விளக்கத்தில், முதலில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பொருளினை உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக, சொற்களை பிரித்து விளக்கத்தில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த வகை கவிதையிலும் தத்துவக் கருத்துக்களையும், இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம், சமணர் பற்றிய குறிப்பு, பதிகத்தின் பலன் ஆகியவை கொடுக்கப் பட்டுள்ள தன்மை, இறைவனின் அருளால் திருஞான சம்பந்தர் பெற்ற புலமைத் திறனை உணர்த்துகின்றது. இங்கே அளிக்கப்பட்டுள்ள விளக்கம் புலவர் கந்தசாமிப் பிள்ளை அவர்கள் அளித்துள்ள விளக்கத்தினை ஆதாரமாகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் பெரும்பாலும் நெடில் எழுத்துக்களை கொண்டவை.

பாடல் 1

    யாமாமாநீ யாமாமா யாழீகாமா காணாகா
    காணாகாமா காழீயா மாமாயாநீ மாமாயா;

விளக்கம்:

    யாம் ஆமா நீ யாம் ஆம் மாயாழீ காமா காண் நாகா
    காணா காமா காழீயா மாமாயா நீ மா மாயா

யாம்=உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால்; ஆமா=அது பொருந்துமா, பொருந்தாது; நீ=நீயே கடவுள் என்றால் யாம் ஆம்=ஆமாம், அது மிகவும் பொருத்தமானது. மா=பெரிய; மாயாழீ=பெரிய பேரி எனப்படும் யாழினை வாசிக்கும் இறைவன்; காமா=அனைவரும் விரும்பும் வண்ணம் அழகு உடையவனே. காண் நாகா=அனைவரும் காணும் வண்ணம் பாம்பினை அணிந்தவன்; காணாகாமா=கை கால் முதலிய உறுப்புகள் உட்பட அவனது உடலினை எவரும் காணாத வண்ணம், உருவம் அற்றவனாக, காமனை மாற்றியவனே, காழீயா=சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, மா=இலக்குமி தேவி; மாயா=மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமால்; மா=கரியது (மலத்தினை கரிய நிறம் கொண்டதாக கூறுவது மரபு) மாயா=மாயை போன்ற மலங்களிளிருந்து; நீ=நீ எம்மை விடுவிப்பாயாக. வெளிச்சம் இல்லாது இருள் சூழ்ந்த நிலையில் நாம், எந்த பொருளையும் காண முடியாத வண்ணம் இருள் நிறைந்து நிற்பதை உணருகின்றோம். அதனால் அந்த இருளை அகற்றுவதற்கு தீபத்தினை ஏற்றி இருளை அகற்ற நாம் முயற்சி செய்கின்றோம். இருளினை கருமை நிறம் கொண்டதாக நாம் அனைவரும் உருவகம் செய்கின்றோம். ஆனால் மாயை தான் இருப்பதையும் நமக்கு உணர்த்தாமல், நாம் காண வேண்டிய, உணர வேண்டிய மெய்ப் பொருளை, காண முடியாமல் உணர முடியாமல் செய்வதால், இருளினும் கொடியதாக கருதப்பட்டு, இருளினைப் போன்று கரிய நிறம் உடையதாக கூறப்படுகின்றது. 

உயிர்கள் என்று பிரமன் திருமால் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் இங்கே குறிப்படப் படுகின்றன. அனைத்து உயிர்களுடனும் மலம் இயல்பாகவே கலந்துள்ளது. மலத்தின் கலப்புகள் அற்றவன் பெருமான் ஒருவனே என்பதால், பாசம் அணுகாத பெருமான் ஒருவனே இறைவனாக இருக்க முடியும். தனது அழகினால் அனைவரையும் சொக்கவைக்கும் தன்மை கொண்டதால் தான் மதுரையில் பெருமான் சொக்கன் என்றும் சொக்கேசன் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றார். 

திருநீறு அணிந்துள்ள திருமேனியில் பாம்பு சென்று அடையும் நிலை, நல்லன மற்றும் தீயன ஆகிய அனைத்தும் பெருமானைச் சென்று சார்ந்து நிற்கும் என்பதை உணர்த்துகின்றது என்று கூறுவார்கள். பெருமானின் சன்னதி அனைத்துப் பொருட்களின்  தன்மையையும், நல்லனவாக மாற்றிவிடுகின்றது. செருக்குடன் பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி தனது ஆற்றலை இழந்து புண்ணிய தீர்த்தமாக மாறுகின்றது, பாவங்கள் செய்த சந்திரன் தனது களங்கம் நீங்கப் பெற்று தூய வெண் மதியாக மாறுகின்றான். முரட்டு குணத்துடன் பாய்ந்த வந்த மான் கன்று, தனது இயல்பான குணத்தினைப் பெற்று துள்ளி விளையாடும் மான் கன்றாக மாறி நிற்கின்றது. அவனது சன்னதியில் சந்திரனும் பாம்பும் தம்மிடையே உள்ள பகையினை மறந்து ஓரிடத்தில் தங்கியுள்ளன. நல்லவராகிய பெருமானின் அருகே அனைவரும் நல்லவரே. இந்த நிலை நமக்கு அப்பர் பெருமான் அருளிய நாகேச்சரம் தலத்து பாடல் (5.52.1) நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பெருமானைச் சென்றடைந்த நாகம் நல்ல நாகமாக மாறிவிடுகின்றது என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

    நல்லர் நல்லதோர் நாகம் கொண்டு ஆட்டுவர்
    வல்லர் வல்வினை தீர்க்கும் மருந்துகள்
    பல் இல் ஓடு கை ஏந்திப் பலிதிரி
    செல்வர் போல் திரு நாகேச்சரவரே  .   

தனது தவத்தினை கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனை விழித்தே அழித்த சிவபெருமான், பின்னர் அவனது மனைவி இரதி தேவி வேண்ட, அவளுக்கு இரங்கி மன்மதனுக்கு உயிர் அளித்தாலும், இரதி தேவியின் கண்களுக்கு மட்டுமே மன்மதன் தென்படுவான் என்றும் ஏனையோர்கள் அவனது உருவத்தை காண முடியாத வண்ணம் இருப்பான் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி பெருமானின் நெற்றிக்கண்ணின் வலிமை மற்றும் அவரது கருணை ஆகிய இரண்டையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.  

இந்த பாடலில் மாமாயா என்று இலக்குமி தேவியின் கணவர் திருமாலாக (மாயன் என்பது திருமாலின் பெயர்களில் ஒன்று) பெருமான் இருக்கும் நிலையினை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடல்களில் பெருமான், பிரமனாக இருந்து படைத்தல் தொழில் புரிவதையும் திருமாலாக இருந்து காத்தல் தொழில் புரிவதையும் உருத்திரனாக இருந்து அழித்தல் தொழில் புரிவதையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.. மனிதர்கள், தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் உலகில் நிலை பெற்று வாழும் பொருட்டு அவர்களை காத்தருள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பாற்கடலில் யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்துள்ள திருமாலின் மனதினில் நிலை பெற்று இருக்கும் சிவபெருமான் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல்  பாடலில் பிரமன் தனது தொழிலினைச் சரிவரச் செய்வதற்காக சிவபெருமானை வேண்டுவது போன்று, திருமாலும் தனது தொழிலினை சரிவரச் செய்யும் வண்ணம் பெருமானை வேண்டுகின்றார் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. திருமால் புரியும் யோக நித்திரை அறிதுயில் என்று சொல்லப் படுகின்றது தூங்குவது போன்று காட்சி அளித்தாலும் உலகில் நடப்பது அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவர் திருமால் என்பதால் அவர் கொண்டுள்ள நித்திரை யோக நித்திரை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.   

    மலை பல வளர்தரு புவியிடை மறைதரு வழிமலி மனிதர்கள் 
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலைபெறு வகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல் நடு அறிதுயில் அமர் அரி உரு இயல் பரன் உறை பதி
    சிலை மலி மதிள் சிவபுரம் நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே
     

பொழிப்புரை:

உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால் அது பொருத்தமாகுமா, அந்த கூற்று சிறிதும் பொருந்தாது. ஆனால் நீயே கடவுள் என்று பெருமானை நோக்கி சொன்னால் அது மிகவும் பொருத்தமான கூற்று ஆகும். பேரி யாழ் எனப்படும் சிறந்த யாழினை வாசிப்பவனே, காண்போர் அனவைரும் சொக்கி மயங்கும் வண்ணம் கட்டழகு படைத்தவனே, தன்னை வந்தடைந்த தீயவையும் நல்லனவாக மாறிவிடும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பாம்பினைத் தனது திருமேனியில் ஏந்தியவனே, உமது நெற்றிக்கண்ணின் சிறப்பையும் உமது கருணையின் தன்மையையும் ஒருங்கே உணர்த்தும் வண்ணம் மன்மதனை இரதி தேவி தவிர்த்து வேறு எவரும் காணாத வண்ணம் மாற்றியவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, இலக்குமி தேவியின் கணவனும் மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமாலின் உள்ளத்தில் இருந்து படைத்தல் தொழில் புரியும் இறைவனே, கரியதாகிய ஆணவம் கன்மம் மற்றும் மாயை எனப்படும் மலங்களிலிருந்து எம்மை நீ விடுவிப்பாயாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/12/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-1-3075080.html
3061069 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 12 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 31, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 12:

    கல்லுயர் கழுமல இஞ்சியுள் மேவிய கடவுள் தன்னை
    நல்லுரை ஞானசம்பந்தன் ஞானத் தமிழ் நன்குணரச்
    சொல்லிடல் கேட்டல் வல்லோர் தொல்லை வானவர் தங்களொடும்  
    செல்குவர் சீர் அருளால் பெறலாம் சிவலோகம் அதே

 
விளக்கம்:

மற்ற பாடல்களில் சொற்களை மாற்றி அமைத்து விளையாடிய திருஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் அத்தகைய மாற்றங்கள் ஏதும் செய்யவில்லை. பொதுவாக அவரது பதிகங்களின் கடைப் பாடல்கள், அந்த பதிகம் ஓதுவோர் அடைய இருக்கும் பலன்களை குறிப்பிடுவதால், மாற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ள சொற்களை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல், தவறாக எவரும் இந்த பதிகம் தரும் பலனை புரிந்து கொள்வதை தவிர்க்கும் வண்ணம், இவ்வாறு இந்த பாடலை அருளினார் போலும். கல்=மலை; இஞ்சி=மதில்; நல்லுரை=நன்மைகளைத் தரும் பாடல்கள்; மொழிமாற்றுப் பதிகம் என்பதால் இதன் பொருளை நன்கு உணர வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அவ்வாறு இந்த பதிகத்தின் பொருளை நன்கு புரிந்து கொண்டவர்கள் அடுத்தவருக்கு சொல்ல வேண்டும் என்பதையும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துவதை நாம் காணலாம். தேவாரப் பதிகங்களை ஞானத்தமிழ் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வடமொழி வேதங்களில் உள்ள கருத்துக்கள் அடங்கிய பதிகங்கள் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் ஞானத்தமிழ் என்று கூறுகின்றார். தமிழ் மறை என்று பல பாடல்களில் குறிப்பிட்டவர் அல்லவா. மனிதர்களுடன் ஒப்பிடும்போது தேவர்களின் வாழ்நாள் அதிகம் என்பதால், தொல்லை வானவர் என்று அவர்களை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

மலை போன்று நன்கு உயர்ந்தும் வலிமையாகவும் காணப்படும் மதில்களால் சூழப்பெற்ற கழுமலம் (சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்ற கடவுளை போற்றி, ஞானசம்பந்தன் உரைத்த, நன்மை அளிக்கும் பாடல்களை, இறைஞானத்தை உணர்த்தும் தமிழ் பாடல்களை, அதன் பொருளை நன்கு உணர்ந்து வல்லவராக திகழ்ந்து பதிகங்கள் ஓதும் அடியார்களும், அத்தகைய அடியார்கள் வாயிலாக கேட்கும் அடியார்களும், இறைவனது அருளால் மட்டும் செல்லக்கூடிய சிவலோகத்திற்கு பழமையான வானவர்கள் உடன் வர செல்வார்கள்.   

முடிவுரை:

பதிகங்களை ஓதுவோர் அடையக் கூடிய பலன்களே பெரும்பாலான பதிகங்களில் திருஞான சம்பந்தரால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந்த பதிகத்தினை வல்லவர்கள் ஓத, கேட்கும் அடியார்களும் அதே பலனை பெறுவார்கள் என்று ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். அந்த வகையில் தனிச் சிறப்பை பெற்றுள்ள இந்த பதிகத்தினை நன்கு உணர்ந்து ஓதியும், வல்லவர்கள் ஓதக்கேட்டும் சிவலோகம் செல்வதற்கான தகுதியை நாம் அடைவோமாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/31/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-12-3061069.html