Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - https://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3077500 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 20, 2019 12:00 AM +0530

பாடல் 9:

    காலேமேலே காணீகா ழீகாலேமா லேமேபூ
    பூமேலேமா லேகாழீ காணீகாலே மேலேகா

விளக்கம்:

    காலே மேலே காணீ காழீ காலே மாலே மே பூ
    பூ மேலே காழீ காண் நீ காலே மேலே கா

காலே=கால் அனைவரது உடலின் அடி பாகம், அதாவது உடல் தொடங்கும் இடம். மேலே= மேலே உள்ள திருமுடி; அனைவரது தலையும் உடலின் கடை பாகம். காலையும் தலையையும் குறிப்பிட்டு முதலும் முடிவுமாக இறைவன் உள்ள நிலையினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். காணி=நிலத்தின் அளவினை குறிக்க பயன்படுத்தப் படும் சொல். ஒரு காணி என்பது அரு ஏக்கர் நிலப் பரப்புக்கு சற்று குறைந்தது (0.92 ஏக்கர்) செல்வம் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது. கால்=காற்று; மாலே=மயக்கம் அளிப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்குபவன்; மே=மேன்மை, சிறப்பு; இரண்டாவது அடியினை பூ மேலே மாலே காலே மேலே காண் நீ காழி கா என்று மாற்றி அமைத்து பொருள் காணவேண்டும். பூ மேலே=தாமரையின் மேல் இருக்கும் பிரமன்; காண் நீ=காணும் தன்மையை நீக்கி அரியதாக மாற்றிவனே, காழி=உறுதிப்பாடு; கா=காப்பாயாக 

மாயனே என்று மணிவாசகர் அழைக்கும் செத்திலாப் பத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். மறிகடல்-அலைகள் மடங்கி வரும் கடல்; தான் விடத்தை உட்கொண்டதால் ஏனையோர் விடத்தின் தாக்கத்தால் இறவாமல் காத்தது பொருட்டு அமுதமே என்று அழைக்கின்றார். தனது குறைபாடுகளை தானே முன்வந்து உணர்த்தும் அடிகளார். அந்த குறைகளை பொருட்படுத்தாமல், தன்னை அலறவிடாமல், முக்திநெறியை காட்டுமாறு வேண்டுகின்றார்.    


    மாயனே மறிகடல் விடம் உண்ட வானவா மணிகண்டத்து
         எம் அமுதே
    நாயினேன் உன்னை நினையவும் மாட்டேன் நமச்சிவாய என்று
         உன்னடி பணியாப்
    பேயன் ஆகிலும் பெருநெறி காட்டாய் பிறை குலாம்
         சடைப் பிஞ்ஞகனேயோ 
    சேயன் ஆகி நின்று அலறுவது அழகோ திருபெருந்துறை மேவிய
         சிவனே

பொழிப்புரை:

உடலுக்கு முதலும் முடிவுமாக காலும் தலையும் இருப்பது போன்று, அனைத்து பொருட்களுக்கும் முதலாகவும் முடிவாகவும் இருப்பவனே, அடியார்களுக்கு பெருஞ் செல்வமாக இருப்பவனே, சீர்காழி தலத்தினில் உறைபவனே, காற்று போன்று எங்கும் பரந்து இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்கி பின்னர் அடியார்கள் அந்த மயக்கத்திலிருந்து மீண்ட பின்னர் அருள் புரிபவனே,  சிறந்து மலர்ந்து விளங்கும் தாமரை மலர் மேல் அமர்ந்துள்ள பிரமனும் திருமாலும், உமது திருவடியையும் திருமுடியையும் காணும் தன்மையை நீக்கி. உறுதியுடன் நீண்டு நெடிய பிழம்பாக உயர்ந்தவனே, நீர் தான் எம்மை காத்தருள வேண்டும்.

   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/20/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-9-3077500.html
3077498 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    நேணவராவிழ யாசைழியே வேகதளேரிய ளாயுழிகா
    காழியுளாயரி ளேதகவே யேழிசையாழவி ராவணனே

விளக்கம்:

    நே அணவர் ஆ விழ யா ஆசை இழியே வேகம் அதள் ஏரி அளாய உழி கா
    காழி உளாய் அரு இளவு ஏது அகவே ஏழிசை யாழ இராவணனே

நே=நேசம், உமது திருவடிகள் மீது அன்பு வைத்து வழிபடும்' ஆ=பசு, பதி பாசு பாசம் என்ற தொடரில் உள்ள பசு என்ற சொல் உயிர்களை குறிப்பது போன்று, இங்கே உயிர்களை குறிக்கும். விழ=தன்வயமின்றி விழுந்து கிடக்க; யா=கட்டிய; ஆசை=ஆசையாகிய கயிறு; இழியே=அவிழ்த்து விடுபவன்; வேகம்=வேகமாக ஓடும் விலங்கு, மான்; அதள்=தோல்; ஏரி=அணிந்தவன்; அளாய=துன்பங்கள்; உழி=;சூழ்ந்து இருக்கும் இடம்; கா=காப்பாயாக; அரு=மன்னிப்பதற்கு உரிய; இளவு=இளப்பம், இளக்காரமாக கருதப்படும் செயல்; ஏது=ஏதம் என்ற சொல்லின் மருவு, குற்றம் என்று பொருள்; ஆகவே என்ற சொல்லின் விகாரம் அகவே . 

உயிர்கள் பாசத்தால் கட்டுண்டு கிடக்கும் நிலையை, உயிர்களை பசு என்று குறிப்பிட்டு ஆசை என்ற கயிற்றினால் கட்டுண்டு கிடக்கும் பசு என்று நயமாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். ஏர் என்றால் அழகு என்று பொருள்; அழகுடைய இறைவனை ஏரி என்று குறிப்பிடுகின்றார். இறைவனின் இருப்பிடத்தையே அசைக்க முயன்ற இராவணனது மிகப் பெரிய குற்றமே அவன் பாடிய ஏழிசை காரணமாக மன்னிக்கப்பட்ட போது, எங்களது சிறிய குற்றங்கள் மன்னிக்கத் தக்கவை அல்லவா என்று இறைவனிடம் சம்பந்தர் கேள்வி கேட்பது போன்று அமைந்த பாடல். தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சிவத்தொண்டில் கழித்து சைவத்தின் பெருமையை நிலைநாட்டிய சம்பந்தர், எந்த குற்றமும் செய்யவில்லை. எனவே இந்த பாடல் குற்றங்கள் செய்துள்ள நாம், நமது குற்றங்களை இறைவன் மன்னித்து அருள வேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்துடன் இறைவனிடம் இறைஞ்சி பாட வேண்டிய பாடல். 

வாயுவேகம் என்பதை விடவும் மனோவேகம் பலமடங்கு அதிகமானது. மனம் தான் நாம் செய்யும் எல்லா தவறுகளுக்கும் மூல காரணம். பல பொருட்கள் மீது கொண்டுள்ள பலவிதமான ஆசைகளால் மனம் தறிகெட்டு ஓடுகின்றது. நம்மால் அந்த மனதினை கட்டுப்படுத்த முடிவதில்லை. நமது மனம் கட்டுப்பட வேண்டும் என்றால் அதற்கு இறைவனின் அருள் வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓடக்கூடிய மானை அடக்கிய இறைவன் ஒருவனால் தான் நமது மனதினை கட்டுப்படுத்த உதவி செய்ய முடியும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, இங்கே இறைவன் மான் தோல் அணிந்திருக்கும் நிலையினை சம்பந்தர் குறிப்பிட்டார் போலும். ,      
    
பொழிப்புரை:

பெருமானே, உனது திருவடிகள் பால் அன்பு கொண்டு வணங்கித் துதிக்கும் பல அடியார்கள், ஆசை எனப்படும் கயிற்றினால் கட்டப்பட்டு தாங்கள் விரும்பியதை (உன்னைத் தொழுது வணங்கி போற்றுவது) செய்ய முடியாமல் தன்வயமற்று இருக்கின்றனர். ஆகையால் அவர்களது பாசக் கயிற்றினை நீர் தான் அவிழ்த்து அருள் புரிய வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓட வல்ல மானை அடக்கி அதன் தோலை ஆடையாக அணிந்துள்ள அழகனே, நீர் தான் எங்களது மனதினை அடக்க உதவி புரிய வேண்டும். காழி நகரத்தில் வீற்றிருக்கும் தலைவனே, நாங்கள் பொறுக்க முடியாத வண்ணம் எங்களைச் சூழ்ந்துள்ள துன்பங்களிலிருந்து விடுவித்து காப்பாயாக. பலரும் இகழும் வண்ணம் நாங்கள் செய்த சிறிய குற்றங்களை, எங்களது சிறுமைத் தன்மையால் செய்த குற்றங்களை, கயிலாய மலையினை பெயர்த்து எடுக்கத் துணிந்து பெரிய குற்றம் செய்த அரக்கன் இராவணனையே மன்னித்த பெருமானே, நீர் தான் எங்களது குற்றங்களையும் மன்னித்து அருள் வேண்டும்.     
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/19/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-8-3077498.html
3077497 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நீயாமாநீ யேயாமா தாவேழீகா நீதானே
    நேதாநீகா ழீவேதா மாயாயேநீ மாயாநீ

விளக்கம்:

    நீயா மாநீ ஏயா மாதா ஏழீ கா நீ தானே 
    நே தாநீ காழீ வேதா மாயாயே நீ மாய் ஆநீ

நீயா=உம்மை விட்டு நீங்குதல் அறியாத; மானி என்ற சொல் இங்கே மாநீ என்று மருவியுள்ளது மான என்றால் பெருமை என்று பொருள்; மானி என்பதற்கு பெருமை உடையவள் என்றும் மானத்துடன் வாழ்பவள் என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். மதுரை அரசி மங்கையர்க்கரசி அம்மையாரை, சம்பந்தர் மானி என்று ஒரு பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். சுந்தரரும் தனது திருத்தொண்டத் தொகை பதிகத்தில், அரசியாரை மானி என்றே குறிப்பிடுகின்றார். ஏயா=ஒப்பற்ற; மாதா=தாய்; ஏழீ=ஏழிசை வடிவாக உள்ளவன்; கா=காப்பாய்; நீ தானே=நீயே வலிய வந்து; நே=அன்பார்ந்த இடம்; தாநீ= இடத்தை உடையவனே; ஸ்தானம் என்ற வடமொழிச்சொல் தானம் என்று மாற்றப் படுகின்றது. தானத்தை உடையவன் தானி. இந்த பாடலில் அனைத்தும் நெடில் எழுத்துகளாக வருவதால் தானி என்ற சொல் தாநீ என்று மாற்றப் பட்டுள்ளது. காழீ= சீர்காழி, வேதா=மறையின் வடிவமாக உள்ளவனே, மாயாயே=மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, மாய்=எம்மை கொல்லும்; ஆநீ=துன்பங்கள்; சென்ற பாடலில் பெருமான் நால்வர்க்கு ஐயம் தெளிவித்ததை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில், வேதங்களின் உட்பொருளாக இருக்கும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். தானி என்பதற்கு தானம் அளிப்பதை குணமாகக் கொண்டவன் என்று பொருள் கொண்டு எங்களது துன்பங்களை தவிர்த்து அருள மாட்டாயா என்று கேட்பதாக பொருள் கொள்வதும் நயமே.

பெருமானே நீ தான் வலிய வந்து எங்களை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, திருவோத்தூர் பதிகத்தில் கூறுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பிழையின்றி பாடல்கள் பாடி பெருமானை வணங்கும் அடியார்களுக்கு, அடியார்கள்  அழையாமலே பெருமான் வந்து அருள் புரிய வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (1.54.5) இது. உழை=பக்கம், ஒரு பக்கத்தில்

    குழையார் காதீர் கொடு மழு வாட்படை          
    உழை ஆள்வீர் திருவோத்தூர்
    பிழையா வண்ணங்கள் பாடி நின்று ஆடுவார்
    அழையாமே அருள் நல்குமே
  

பொழிப்புரை:

உம்மை விட்டு நீங்குதல் என்பதை அறியாது என்றும் உம்முடன் இணைந்து இருப்பவளும்,  பெருமை உடையவளும் ஆகிய உமை அன்னையை மனைவியாக கொண்டவனே, அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஒப்பற்ற தாயாக இருந்து அருள் புரிபவனே, ஏழிசையின் வடிவமாக உள்ளவனே, நீ தான் வலிய வந்து என்னை காத்தருள வேண்டும்; உன் பால் அன்பு கொண்டுள்ள அடியார்களின் உள்ளத்தில் குடி கொண்டவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானே, மறையின் வடிவமாக இருப்பவனே, எம்மை வருத்தி கொல்லும் துன்பங்களை மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, நீ தான் அருள் புரிய வேண்டும்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/18/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-7-3077497.html
3077496 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 17, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    மேலேபோகா மேதேழீ காலாலேகா லானாயே
    யேனாலாகா லேலாகா ழீதேமேகா போலேமே

விளக்கம்:

    மேலேபோகாமே தேழீ காலாலே கால் ஆனாயே
    ஏல் நால் ஆகி ஆல் ஏலா காழீ தே மேகா போலேமே

மேலே போகாமே=சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரை பறிக்கும் நோக்கத்துடன் வந்த இயமன் தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரை பறிக்காத வண்ணம்; தேழீ= கடுமையான குரலில் அதட்டிய பெருமான்; காலாலே=தனது காலினால்; கால்=காலன்; ஏல்=பொருந்திய; நால்=சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்; ஆகி=குருவாகி; ஆல்=கல்லால மரத்தின் நிழலில்; ஏலா=ஏற்றுக்கொண்டு; காழீ=சீர்காழி; தே=தெய்வமே; மேகா=மேகத்தை வாகனமாக கொண்டவனே, மேகவாகனன் என்பது பெருமானின் திருநாமங்களில் ஒன்று. ஒரு முறை, திருமால் மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானை சுமந்து சென்றதாக கூறுவார்கள்; போலோமே=அடியார்கள் போல் கருதலாமா. அடியார்களின் பத்து குணங்களை கூறும் போது, மற்ற அடியார்களை வணங்குதல் ஒரு குணமாக கருதி கூறப்படுகின்றது. எனவே திருமாலை, பெருமானின் அடியாராக கருதி வழிபடுதல் சைவ நெறிக்கு உகந்த செயலாகவே கருதப் படும் என்பதால், திருமாலை சிவனடியாராக கருதி வழிபடலாமா என்ற கேள்வியை இறைவனிடம் கேட்கும் நயத்தை இந்த பாடலில் உணரலாம். மேகா என்ற சொல்லுக்கு மேகம் பலனை எதிர்பாராது மழையை உலகுக்கு கொடையாக அழிப்பது போன்று பலனை எதிர்பாராமல் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்பவன் பெருமான் என்று பொருள் கொண்டு, மேகா போலேமே என்ற தொடருக்கு சிலர் மேகனாகிய பெருமானுக்கு தொண்டர்களாக இருக்கும் வண்ணம் பெருமான் அருள் புரிய வேண்டும் என்று விண்ணப்பம் வைப்பதாக பொருள் கூறுகின்றனர்.

சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பொருந்தி அமர்ந்து பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்ட செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் விளக்கப் படுகின்றது. திருஞானசம்பந்தர் தான் அருளிய சேய்ஞலூர் தலத்தின் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.48.1) எதற்காக சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்டனர் என்று கூறுகின்றார். நூல்=வேதம் மற்றும் சிவ ஆகமங்கள்; மால்=ஐயப்பாடு; மால் என்ற சொல்லுக்கு காதல் மயக்கம் என்று ஒரு பொருளும் உள்ளது. என்னே, வியப்புக் குறிச்சொல். பெருமானின் கருணைத் திறத்தினை வியந்து சொல்லியது. நல்லறம்=சிவதன்மம்; நால்வர்=சனந்தனர், சனத்குமாரர், சனாதனர், சனகர் ஆகியோர்

    நூல் அடைந்த கொள்கையாலே நுன்னடி கூடுதற்கு
    மால் அடைந்த நால்வர் கேட்க நல்கிய நல்லறத்தை
    ஆல் அடைந்த நீழல் மேவி அருமறை சொன்னது என்னே
    சேல் அடைந்த தண்கழனி சேய்ஞலூர் மேயவனே  

வேதங்கள் ஆகமங்கள் ஆகிய பல நூல்களைக் கற்ற பின்னரும், பெருமானின் திருவடியை அடையும் மார்க்கம் தெளிவாக புரியாமல், தங்களது அஞ்ஞானம் நீங்காததால், உண்மை யாது என்று புரிந்து கொள்ள முடியாமல் மயக்க நிலையில் இருந்த சனகர் சனாதனர் சனந்தனர் மற்றும் சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்களும் தங்களது ஐயப்பட்டினை விளக்க வேண்டும் என்று பெருமானிடம் வேண்ட, அதற்கு இசைந்த பெருமானும் ஆலமரத்தின் நிழலில் பொருந்தி அமர்ந்தவாறு அரிய மறைகளின் பொருளை விளக்கிய அவரது கருணைத் திறம் மிகவும் வியக்கத்தக்கது. அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் சேல் மீன்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த வயல்களால் சூழப்பட்ட சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான். என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.    
 
பொழிப்புரை:

சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த காலன், தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரைக் கவர்வதன் முன்னம், கடுங்குரலால் அவனை அதட்டி நிறுத்தி, அதன் பின்னர் காலால் உதைத்து காலனுக்கே காலனாகி காலகாலன் என்ற பெயர் பெற்றவன் பெருமான். தங்களுக்கு வேதங்களில் இருந்த ஐயப்பாட்டினை, பெருமானிடம் தெரிவித்து அவரிடம் விளக்கம் கேட்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் பொருந்திய மனதினை உடைய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருக்கும், ஞானகுருவாக அமைந்து கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, அவர்களை சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டு அவர்கள் மெய்ப்பொருளை அடையும் வழியினை உணர்த்தி அருள் புரிந்த பெருமான், சீர்காழி நகரினில் தெய்வமாக வீற்றிருக்கின்றான். மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானைத் தாங்கி சுமந்து சென்று தொண்டு புரிந்த திருமாலை, அவர் செய்த தொண்டினைக் கருத்தில் கொண்டு, அவரை சிவனின் அடியார்களாக ஒருவராக மதித்து அவரை புகழ்ந்து  வழிபடுதல் ஏற்புடைய செயலா என்பதை, பெருமானே நீர் தான் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/17/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-6-3077496.html
3077495 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, January 16, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 5:

    யாகாலாமே யாகாழீ யாமேதாவீ தாயாவீ
    வீயாதாவீ தாமேயா ழீகாயாமே லாகாயா

விளக்கம்:

    யா காலா மேயா காழீ யா மேதாவீ தாய் ஆவீ
    வீயாதா வீ தாமே யாழீ கா யாம் மேல் ஆகு ஆயா

யா=யாவரும் வணங்கத்தக்க, காலா=கால தத்துவமாக இருப்பவன்; மேயா=அனைத்திலும் கலந்து இருப்பவன்; காழீயா=காழி நகரத்தில் இருப்பவன்; மேதாவீ=அறிவில் சிறந்தவன்; தாய் ஆவீ=தாயாகவும் உயிராகவும் இருப்பவன்; வீயாதா=என்றும் அழிவின்றி இருப்பவன்; வீ=கின்னரம் எனப்படும் பறவைகள்; தாமே=தாமாகவே; யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; கா=காப்பாய்; யாம்=நாங்கள் மேல் ஆகா=வாழ்வினில் மேற்கொண்டு நடக்க இருப்பவை; ஆயா=ஆராய்ந்து கவலை கொள்ளாதவாறு; கா=காப்பாற்றுவாய்; கின்னரம் எனப்படும் பறவை இனிய இன்னிசைக்கு மயங்கி தன்னை அறியாதவண்ணம் உறங்குவது போன்று அசையாமல் படுத்து இருக்கும் பறவை என்று கூறப்படுகின்றது. 

கால தத்துவனாக இறைவன் இருக்கும் தன்மை திருச்சதகம் பதிகத்து பாடலில் மணிவாசகரால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. பெருமானின் திருவுருவத்தை வானோர்களும் அறிந்து கொள்ள முடியாது என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். உலகத்தின் தோற்றத்திற்கும் அழிவுக்கும் சாட்சியாக இருக்கும் கால தத்துவன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். 

    மேலை வானவரும் அறியாததோர்
    கோலமே எனை ஆட்கொண்ட கூத்தனே
    ஞாலமே விசும்பே இவை வந்து போம்
    காலமே உன்னை என்று கொல் காண்பதே 

நாம் நமது வாழ்க்கையில் இனி நடக்கவிருக்கும் நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றி நினைத்து கவலை கொள்ளாமல் இருக்கும் நிலையினை இறைவன் அருள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அவ்வாறெனின் நாம் எதைப் பற்றி நினைக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது அல்லவா. இதற்கு குழைத்த பத்து பதிகத்தின் பாடலில் மணிவாசகர் விடை அளிக்கின்றார். நாம் எப்போதும் நினைக்க வேண்டியது, இந்த மண்ணுலக வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு இறைவனின் திருவடிகளில் சேரும் நாள் எப்போது என்பதே என்று கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அவ்வாறு இருப்பது தான் நமது அடிமைத் திறத்திற்கு ஏற்ற செயல் என்று கூறுகின்றார். 

    கண்ணார் நுதலோய் கழல் இணைகள் கண்டேன் கண்கள் களிகூர
    எண்ணாது இரவும் பகலும் நான் அவையே எண்ணும் அது அல்லால்
    மண்மேல் யாக்கை விடுமாறும் வந்துன் கழற்கே புகுமாறும்
    அண்ணா எண்ணக் கடவோனே அடிமை சால அழகு உடைத்தே 

  
பொழிப்புரை:

அனைத்து உயிர்களும் வணங்கும் தன்மை உடையவனே, கால தத்துவனாக இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களிலும் எள்ளினுள்ளே எண்ணெய் இருப்பது போன்று கலந்து இருப்பவனே, சீர்காழி நகரத்து பெருமானே, மேம்பட்ட அறிவினை உடையவனே, தாயாகவும் உயிராகவும் அனைத்து உயிர்களும் விரும்பும் வண்ணம் உள்ளவனே, என்றும் அழிவற்றவனாக இருப்பவனே, கின்னரப் பறவைகள் தாமே இறங்கி வந்து மயங்கி படுக்கும் வண்ணம் வீணையில் இனிய இசை எழுப்பும் ஆற்றல் படைத்தவனே, எங்களது வாழ்வில் இனி எதிர்கொள்ள இருக்கும் இடர்களின் தன்மை குறித்து நாங்கள் ஆராய்ந்து கவலைப் படாத வண்ணம் எங்களை நீ தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/16/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-5-3077495.html
3075083 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:38 PM +0530  

பாடல் 4:  

    நீவாவாயா காயாழீ காவாவானோ வாராமே
    மேராவானோ வாவாகா ழீயாகாயா வாவாநீ   
     

விளக்கம்:

    நீவா வாயா கா யாழீ காவோ வான் நோ வாராமே
    மேரா வான் நோ வாவா காழீயா காயா வாவாநீ

நீவா=என்றும் மாறாத; வாயா=உண்மைப் பொருளாக இருப்பவன்; கா=தாங்கிய; காழீ=வீணை; காவோ=காப்பாற்றுவாய்; வான்=உயர்ந்த, இங்கே இகழ்ச்சிக் குறிப்பு தோன்ற கொடுமை செய்வதில் உயர்ந்த நிலையினை உடைய பிறவிப்பிணி என்ற பொருளில் கையாளப் பட்டுள்ளது. கொடுமையில் உயர்ந்த; நோ=பிறவிப்பிணி; வாராமே=எம்மை அடையாமல்; மேரா=மேரு மலையை ஏந்தியவன்; வான்=வானவர்கள்; நோ=திருபுரத்து அரக்கர்கள் செயலினால் தேவர்கள் அடைந்த துன்பம்; வாவா=வந்து அடையாத வண்ணம்; காழீயா=சீர்காழி தலத்தின் தலைவன்; காயா=ஆகாயா என்ற சொல் குறைந்து காயா என்று வந்துள்ளது. இதனை இலக்கணத்தில் முதற்குறை என்று கூறுவார்கள். மூன்றாவது பாடலில் காற்றினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் ஆகாயத்தை குறிப்பிடுகின்றார். வாவா=அடுக்குத் தொடர், விரைவினில் வரவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம். கையாளப்பட்டுள்ளது. 

வீணை தாங்கிய வண்ணம் பெருமான் இருப்பான் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, அப்பர் பிரான் இறைவனை வீணை வாசிக்குமே (4.112.7) என்று குறிப்பிடுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரானால் உணர்த்தப் படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் காத்தல் தொழிலையும் அழித்தல் தொழிலையும் செய்யும் பெருமான் என்று குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமான் உலகின் தோற்றத்திற்கு ஆதாரமாக பெருமான் இருக்கும் நிலையினை குறிப்பிடுகின்றாரர். 

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 
 

பொழிப்புரை:

என்றும் மாறாத உண்மைப் பொருளாக இருப்பவனும், பிரளயம் முடிந்த பின்னர் தனது கைகளில் வீணை தாங்கிய வண்ணம் மீண்டும் உலகத்தினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் இருப்பவனும் ஆகிய பெருமானே, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து எங்களை விடுவித்து கொடிய பிறவித்துயர் வாராமல் எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. பண்டைய  நாளில் திரிபுரத்து அரக்கர்களால் தேவர்களுக்கு துன்பம் வந்து அடையாத வண்ணம் மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து திரிபுரங்களை அழித்து அருள் புரிந்தவனே, சீர்காழி நகரத்து தலைவனே, ஆகாயம் முதலாக ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவனே, நீ விரைந்து வந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/15/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-4-3075083.html
3075081 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:37 PM +0530 பாடல் 2:

    யாகாயாழீ காயாகா தாயாராரா தாயாயா
    யாயாதாரா ராயாதா காயாகாழீ யாகாயா

விளக்கம்:

    யாகா யாழி காயா காதா யார் ஆர் ஆதாய் ஆயாய் 
    ஆயா தார் ஆர் ஆயா தாக ஆயா காழீயா கா யா

யாகா=யாகத்தின் வடிவமாக இருப்பவன், வேதமும் வேள்வியும் ஆயினான் என்று மணிவாசகர் பொற்சுண்ணம் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் கூறுகின்றார். யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; காயம் என்றால் உடல்; தான் உருவம் இல்லாதவன் எனினும்; அடியார்களுக்கு உதவுவதற்காக பல்வேறு உருவங்களை அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவத்திற்கு ஏற்ப, அந்த தருணத்திற்கு ஏற்ப பல வடிவங்களை எடுப்பவன் பெருமான். காயா=அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு பல வடிவங்கள் எடுப்பவன்; எந்த பெயரை வைத்து அழைத்தாலும், அந்த பெயர் உணர்த்தும் பொருளினைக் கடந்து நிற்கும் திறமை படைத்த இறைவனை என்னவென்று அழைப்பது, எந்த உருவம் தான் அவனது உருவம் என்று நாம் நினைப்பது, என்பதே மணிவாசகப் பெருமான் எழுப்பும் கேள்வி. தனது அடியார்கள் பால் கருணை கொண்டு, அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு அவன் எடுத்த சில வேடங்களையே நாம் அறிவோம் என்பதால் அவனது வேடங்களையும் நம்மால் முழுதுமாக அறிந்து கொள்ள முடியாது அல்லவா. இருந்தாலும் அவனை எவ்வாறு வழிபடுவது ஏதாவது ஒரு பெயரினை சொல்லித் தானே வழிபடவேண்டும் என்பதால், ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி வழிபடுவீர்கள் என்று மணிவாசகர் இந்த தெள்ளேணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் கூறுகின்றார். தெள்ளேணம் என்பது அரிசியில் உள்ள கற்களையும் பதர்களையும் புடைத்து பிரித்து எடுக்கும் முறை. நமது அன்றாட வாழ்க்கையின் பல செயல்களிலும் இறைவுணர்வினை புகுத்தும் முறையில், அம்மானை, பூவல்லி, பொற்சுண்ணம், தெள்ளேணம் ஆகிய பதிகங்களை அருளியவர் மணிவாசகர்.

    திருமாலும் பன்றியாய் சென்று உணராத் திருவடியை
    உரு நாம் அறிய ஓர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்
    ஒரு நாமம் ஓர் உருவம் ஒன்றும் இல்லாற்கு ஆயிரம்
    திருநாமம் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ 

பதிகத்தின் முதல் பாடலில், காக்கும் கடவுள் திருமாலாக இறைவன் செயல்படுவதை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர், இந்த பாடலில், அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து செயல்படும் நிலையை காதான் என்ற சொல் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். கர்த்தா என்ற வடமொழிச் சொல் இங்கே காதா என்று மாறியுள்ளது. காதுதல்=கொல்லுதல்; யார் ஆர்= எத்தகையவர்களுக்கும்; ஆதாய் ஆயாய்=பொருந்துகின்ற தாயாக இருப்பவனே

கண்டுகொள்ள அரியவன் என்று அப்பர் பிரான் இறைவனை குறிப்பிட்டு காலபாசக் குறுந்தொகைப் பதிகத்தினை (5.92) தொடங்குகின்றார். கேட்டிரேல்=கேட்பீராகில்: சூழலே=சூழ வேண்டாம். கனிவித்து=அன்பு பாராட்டி கனியச் செய்து, பக்குவப்படுத்தி: பாணி=கை: துன்னுதல்=சூழுதல்: பாழிமை=அடிமைத் திறத்தின் வலிமை. 

    கண்டு கொள்ள அரியானைக் கனிவித்துப்
    பண்டு நான் செய்த பாழிமை கேட்டிரேல்
    கொண்ட பாணி கொடுகொட்டி தாளம் கைக்
    கொண்ட தொண்டரை துன்னிலும் சூழலே

இவ்வாறு தன்மை என்னவென்று ஆராய்ந்து உணரமுடியாத வண்ணம் இருக்கும் பெருமானை, ஆயா (ஆராய்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவன்) என்ற சொல் மூலம் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். தார்=மாலை; ஆர் என்றால் ஆத்தி மரத்தினை குறிக்கும், இங்கே ஆத்தி மரத்தின் பூக்களை குறிக்கின்றது. ஆர் ஆயா என்று ஆத்திப் பூக்களின் கூட்டத்தினை, ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்த பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஆயம் என்பதற்கு கூட்டம் என்ற பொருளும் உள்ளது. பிச்சை எடுக்கும் கோலத்துடன் வந்த பெருமானின் அழகினில் மயங்கி, அவன் பால் தீராத காதல் கொண்டு, தாங்கள் செய்வது இன்னதென்று அறிய முடியாத சூழ்நிலையில், தீராத தாகத்துடன் அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்று தாருகவனத்து முனிவர்களின் கூட்டத்தை உடையவன் பெருமான் என்று இங்கே உணர்த்துகின்றார். காழீயா==காழி நகரத்தின் தலைவனே, கா=எம்மை காப்பாற்றுவாய்; யா=துன்பங்களிலிருந்து;

பொழிப்புரை:

வேதங்களால் போற்றப்படும் வேள்வியின் வடிவமாக இருப்பவனும், யாழ் இசைக் கருவியினை திறம்பட வாசிப்பவனும், அடியார்களுக்கு உதவும் பொருட்டு அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்கள் எடுப்பவனும் அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து கொண்டு உயிர் உடலிலிருந்து பிரிவதற்கு காரணமாக இருப்பவனும் ஆகிய இறைவன், அனைவர்க்கும் தாயாக இருக்கின்றான். பெருமானின் தன்மையை நம்மால் ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாது. அவன் நறுமணம் கமழும் ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்தவனாக காணப்படுகின்றான். அவன் மீது தீராத காதல் கொண்டமையால், தாங்கள் இன்ன செய்கின்றோம் என்பதையும் மறந்து தாருக வனத்து மகளிர் கூட்டம், பிச்சைப் பெருமானாக அவன் சென்ற போது அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்றது; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் பெருமானே, நாங்கள் படும் துன்பங்களிலிருந்து எங்களை காப்பாயாக.

   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/13/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-2-3075081.html
3075082 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 15, 2019 04:37 PM +0530
பாடல் 3:

    தாவாமூவா தாசாகா ழீநாதாநீ யாமாமா
    மாமாயாநீ தாநாழீ காசாதாவா மூவாதா

விளக்கம்:

    தாவா மூவா தாசா காழீநாதா நீ யாமா மா
    மாமா யாநீ தாநாழீ கா சா தா வா மூ வாதா

தாவா=அழியாத, மூவா=மூப்பு அடையாத, தாசா=தசகாரியத்தால் அடையும் பொருளாக உள்ளவனே; யாமா=யாமத்தில், நள்ளிருளில் நட்டம் பயின்றாடும் நாதன்; மா=விலங்கு, இங்கே கயிலாயத்தில் உள்ள ஐயிராவணம் என்ற யானையை குறிக்கும். மாமா=மாண்பு மிகுந்தவனே, யாநீ=ஏறி வருபவன்; தாநாழீ=பக்தர்களுக்கு அருள் தருவதில் கடலை ஒத்தவன்; தான+ஆழி=தானம் அளிப்பதில் கடலைப் போன்று பரந்த மனதினை உடையவன்; கா=காப்பாற்றுவாய்; சா=இறப்பதிலிருந்து; இறப்பதலிருந்து காப்பாற்றுவாய் என்பதன் மூலம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றார். பிறந்த அனைவரும் ஒரு நாள் இறக்கத் தான் வேண்டும். இறப்பதை தவிர்க்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால், மறுபடி பிறப்பதையே தவிர்க்க வேண்டும் அல்லவா. காசா=இரத்தினம் போன்று ஒளி வீசுபவனே; தா=கேட்ட வரங்களை தா; வா=முன்னே எழுந்தருளி தரிசனம் தா; மூ=அனைத்து உயிர்களுக்கும் மூத்தவனே, வாதம் என்றால் காற்று என்று பொருள். வாதா நிலம், நீர், தீ. வாய். ஆகாயம் என்று ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவன் பெருமான் என்று உணர்த்துகின்றார்.     

தத்துவ ரூபம், தத்துவ தரிசனம், தத்துவ நீக்கம், ஆன்மரூபம், ஆன்மதரிசனம், ஆன்ம நீக்கம், சிவரூபம், சிவதரிசனம், சிவயோகம் சிவபோகம் என்பன தச காரியங்கள் என்று ஒரு தொகுப்பாக அழைக்கப்படும். குருவருளால் ஞானத்தை கேட்டல் என்ற நிலையில் எல்லோருக்கும் நிட்டையாகிய சீவன் முக்தி நிலை வந்துவிடுவதில்லை. அதன் பின்னர் சிந்தித்தல், தெளிதல் நிகழ்ந்த பின்னரே அத்தகைய சீவன்முக்தி நிலை ஏற்படும். ஞானத்தின் மேற்கூறிய நான்கு படிநிலைகளையே வேறொரு வகையால் பகுத்து தசகாரியம் என்று     குறிப்பிடுவார்கள். இவை அனைத்தும் அறிவின் கண் நிகழும் நிலை வேறுபாடுகளே அன்றி உடற்கண் நிகழும் செயல்கள் அல்ல. மேற்கண்ட தசகாரிய நிலைகளில் தத்துவம், ஆன்மா, சிவம் என்ற மூன்று பொருட்கள் கூறப்பட்டிருப்பதை நாம் உணரலாம். இவை மூன்றும் பாசம், பசு, பதி அன்றே தவிர வேறல்ல.

ஆசிரியரின் உபதேசம் மற்றும் நூல்களின் துணை கொண்டு தமது அறிவுக்குப் பொருந்தும் வண்ணம் ஆராய்தலே சிந்தித்தல். அவ்வாறு சிந்திக்கும் போது முப்பத்தாறு தத்துவங்களின் இயல்பையும் நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் விளக்கமாக அறிந்து கொள்ளுதல் தத்துவரூபம் ஆகும். இந்த தத்துவங்கள் பொருந்துமா அல்லது பொருந்தாதா என்று ஆராய்தல் தத்துவ தரிசனமாகும். பின்னர் இந்த தத்துவங்கள் அனைத்தும் சடப் பொருட்கள் என்றும், இவை ஆன்மாவாகாது, ஆன்மா வேறு இந்த தத்துவங்கள் வேறு என்று உணர்தல் தத்துவசுத்தியாகும்.

தத்துவங்கள் அல்லது அவற்றின் கூட்டங்களோ ஆன்மா அல்ல என்றும் ஆன்மா வேறு என்றும் அறிதல் ஆன்ம தரிசனமாகும், ஆன்மாவின் இயல்பினை நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் அறிந்து கொள்ளுதல் ஆன்ம ரூபம். ஆன்மா தத்துவங்கள் போல் சடம் அல்ல எனினும் தனித்து நின்று அறிய இயலாது என்றும் ஆன்மாவிற்கு     எப்போதும் துணையாக உடன் நின்று உணர்த்தி வருவது இறைவனின் திருவருள்     என்றும் உணர்ந்து யான் எனது என்ற செருக்கு அற்று, எந்த செயலையும்     தனது செயல் அல்லது பிறர் செயல் என்ற எண்ணங்கள் அற்று இருப்பது ஆன்ம சுத்தியாகும்.  

சிவ பரம்பொருளின் பொது இயல்பு (ஐந்தொழில் படுத்துதல்) மற்றும் உண்மை  இயல்பு (எண்குணம் உடைமை) என்று நூல்களில் சொல்லியவாறு அறிந்து கொள்ளுதல் சிவரூபம். இந்த ரூபத்தை தனது அறிவினுக்கு பொருந்துமாறு ஆராய்தல் சிவதரிசனம். சிவபிரானின் இயல்பு அறிவினில் பொருந்தும்போதே, யான் எனது என்ற உணர்வு அற்று நிற்றலும், இதனால் எங்கும் எதிலும் சிவமயமாய் காட்சி காணுதலும், அந்த காட்சியால் சிவானந்த விளைவு ஏற்படுதலும், சிவதரிசனமாகும். சிவதரிசனம் வாய்த்த போது, பழைய வாசனையால் அவ்வப்போது யான் எனது என்ற எண்ணம் எழுந்தாலும், அந்த தற்போதத்தை, சீவபோதத்தை, சிவதரிசன முறையில் சிந்தித்து அடக்கி தன் செயலற்று சிவத்தில் ஒன்றி இருத்தலே உண்மை யோகம் எனப்படும் சிவயோகம் ஆகும். சிவயோகத்தில் திளைத்து இருக்கும்போது தோன்றும் சிவானந்தத்தை நுகர நுகர, சிவானந்தம்     பெருகி, ஆன்ம அறிவை விழுங்கிவிடும். ஆன்மபோதம் அறவே மூழ்கடிக்கப்பட்ட நிலையில் ஆன்மா தன்னையோ அல்லது பிறரையோ பிற பொருட்களையோ உணருவதில்லை. சொல்லற்ற, இரவு பகல் அற்ற, ஏதும் அற்ற இந்த நிலைக்கு மேல் ஆன்மா அடையவேண்டிய பயன் வேறு ஏதும் இல்லை. இந்த நிலை சிவபோதம் ஆகும். இந்த சிவானந்தத்தை இடையறாது அனுபவிக்க தடையாக உள்ள உடலும் நீங்கவே முக்திநிலை வாய்த்துவிடும்

பொழிப்புரை:

என்றும் அழிவடையாமாலும் மூப்பு அடையாமலும் இருக்கும் பெருமானாகிய நீ தசகாரியங்களால் உயிர்கள் சென்று அடையக் கூடியவனாக உள்ளாய்; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் நீ, ஊழிக்காலத்து இருளில் (நள்ளிருளில்) நட்டம் பயின்றாடும் நாதனாகத் திகழ்கின்றாய். அனைத்துச் சிறப்புகளும் உடைய நீ, ஐயிராவணம் என்று அழைக்கப்படும் சிறந்த யானையின் மீது ஏறி வருகின்றாய். அடியார்கள் விரும்பவதை கொடையாக தருவதில், கடலைப் போன்று பரந்த உள்ளம் கொண்டவனாக இருக்கும் நீ, என்னை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து காத்து அருள் புரிவாயாக. ஒளிவீசும் இரத்தினமாக திகழும் திருமேனியை உடையவனே, எனது முன்னே எழுந்தருளி நான் கேட்கும் வரங்கள் அனைத்தும் தருவாயாக என்று ஐம்பூதங்களின் வடிவமாக உள்ள இறைவனே நான் உன்னை வேண்டுகின்றேன்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/14/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-3-3075082.html
3075080 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 118. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, January 12, 2019 12:00 AM +0530      
பின்னணி:

நான்காவது தலயாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த நகரத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல வகையான பதிகங்கள் பாடினார் என்று பெரிய புராணம் உணர்த்துகின்றது, விகற்பம்=மாறுபாடு; சில பதிகங்கள் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன என்ற செய்தியை மூல இலக்கியம் என்ற தொடர் மூலம் சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். மொழி மாற்றுப் பதிகத்தினை (1.117) அடுத்து மாலைமாற்று பதிகத்தினை நாம் இப்போது சிந்திப்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர் 

மாலை மாற்று என்பது பாட்டினை முன்னிருந்து படிப்பினும் மாற்றிப் பின்னிருந்து முன் படிப்பினும் ஒன்று போல் வருவது; மாலை=வரிசை; மாற்று=மாறுதலை உடையது; மாலை மாற்று வகையில் உள்ள சொற்கள், விகடகவி, மோருபோருமோ, தோடு ஆடுதோ என்பன இந்த வகையில் அமைந்த சொற்றொடர்கள், ஆங்கிலத்தில் PALINDROME என்று அழைக்கப் படுகின்றன. மிகவும் பிரசித்தமான ஆங்கிலத் தொடர் ABLE WAS I ERE I SAW ELBA, இந்த வகைக்கு சிறந்த உதாரணம். இந்த கூற்று பிரான்ஸ் நாட்டு நெப்போலியனின் கூற்று. தனது வீழ்ச்சி எல்பா தீவுக்குச் சென்ற பின்னர் தொடங்கியது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்த தொடர் (ERE=BEFORE). இந்த வகையில் அமைந்துள்ள இலக்கியத்திற்கு முன்னோடி திருஞான சம்பந்தர் அருளியுள்ள இந்த பதிகம் தான். மாதவ சிவஞான யோகிகள் காஞ்சி புராணத்திலும் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை திருநாகைக் காரோணம் புராணத்திலும் இத்தகைய பாடல்களை அமைத்துள்ளதாக தெரிய வருகின்றது. மாலைமாற்று பதிகத்தினையும் மிறைக் கவி என்று கூறுவார்கள். மிறை என்றால் வருத்தம் என்று பொருள். மூளையை வருத்தி, சொற்களை சரியாக பிரித்து பொருள் காணவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இவ்வாறு அழைத்தனர், இந்த பதிகத்தின் அழகே மாலை மாற்று முறையில் அமைந்துள்ள தன்மையே. எனவே அந்த அமைப்பினை கெடுக்காமல், இந்த விளக்கத்தில், முதலில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பொருளினை உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக, சொற்களை பிரித்து விளக்கத்தில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த வகை கவிதையிலும் தத்துவக் கருத்துக்களையும், இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம், சமணர் பற்றிய குறிப்பு, பதிகத்தின் பலன் ஆகியவை கொடுக்கப் பட்டுள்ள தன்மை, இறைவனின் அருளால் திருஞான சம்பந்தர் பெற்ற புலமைத் திறனை உணர்த்துகின்றது. இங்கே அளிக்கப்பட்டுள்ள விளக்கம் புலவர் கந்தசாமிப் பிள்ளை அவர்கள் அளித்துள்ள விளக்கத்தினை ஆதாரமாகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் பெரும்பாலும் நெடில் எழுத்துக்களை கொண்டவை.

பாடல் 1

    யாமாமாநீ யாமாமா யாழீகாமா காணாகா
    காணாகாமா காழீயா மாமாயாநீ மாமாயா;

விளக்கம்:

    யாம் ஆமா நீ யாம் ஆம் மாயாழீ காமா காண் நாகா
    காணா காமா காழீயா மாமாயா நீ மா மாயா

யாம்=உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால்; ஆமா=அது பொருந்துமா, பொருந்தாது; நீ=நீயே கடவுள் என்றால் யாம் ஆம்=ஆமாம், அது மிகவும் பொருத்தமானது. மா=பெரிய; மாயாழீ=பெரிய பேரி எனப்படும் யாழினை வாசிக்கும் இறைவன்; காமா=அனைவரும் விரும்பும் வண்ணம் அழகு உடையவனே. காண் நாகா=அனைவரும் காணும் வண்ணம் பாம்பினை அணிந்தவன்; காணாகாமா=கை கால் முதலிய உறுப்புகள் உட்பட அவனது உடலினை எவரும் காணாத வண்ணம், உருவம் அற்றவனாக, காமனை மாற்றியவனே, காழீயா=சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, மா=இலக்குமி தேவி; மாயா=மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமால்; மா=கரியது (மலத்தினை கரிய நிறம் கொண்டதாக கூறுவது மரபு) மாயா=மாயை போன்ற மலங்களிளிருந்து; நீ=நீ எம்மை விடுவிப்பாயாக. வெளிச்சம் இல்லாது இருள் சூழ்ந்த நிலையில் நாம், எந்த பொருளையும் காண முடியாத வண்ணம் இருள் நிறைந்து நிற்பதை உணருகின்றோம். அதனால் அந்த இருளை அகற்றுவதற்கு தீபத்தினை ஏற்றி இருளை அகற்ற நாம் முயற்சி செய்கின்றோம். இருளினை கருமை நிறம் கொண்டதாக நாம் அனைவரும் உருவகம் செய்கின்றோம். ஆனால் மாயை தான் இருப்பதையும் நமக்கு உணர்த்தாமல், நாம் காண வேண்டிய, உணர வேண்டிய மெய்ப் பொருளை, காண முடியாமல் உணர முடியாமல் செய்வதால், இருளினும் கொடியதாக கருதப்பட்டு, இருளினைப் போன்று கரிய நிறம் உடையதாக கூறப்படுகின்றது. 

உயிர்கள் என்று பிரமன் திருமால் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் இங்கே குறிப்படப் படுகின்றன. அனைத்து உயிர்களுடனும் மலம் இயல்பாகவே கலந்துள்ளது. மலத்தின் கலப்புகள் அற்றவன் பெருமான் ஒருவனே என்பதால், பாசம் அணுகாத பெருமான் ஒருவனே இறைவனாக இருக்க முடியும். தனது அழகினால் அனைவரையும் சொக்கவைக்கும் தன்மை கொண்டதால் தான் மதுரையில் பெருமான் சொக்கன் என்றும் சொக்கேசன் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றார். 

திருநீறு அணிந்துள்ள திருமேனியில் பாம்பு சென்று அடையும் நிலை, நல்லன மற்றும் தீயன ஆகிய அனைத்தும் பெருமானைச் சென்று சார்ந்து நிற்கும் என்பதை உணர்த்துகின்றது என்று கூறுவார்கள். பெருமானின் சன்னதி அனைத்துப் பொருட்களின்  தன்மையையும், நல்லனவாக மாற்றிவிடுகின்றது. செருக்குடன் பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி தனது ஆற்றலை இழந்து புண்ணிய தீர்த்தமாக மாறுகின்றது, பாவங்கள் செய்த சந்திரன் தனது களங்கம் நீங்கப் பெற்று தூய வெண் மதியாக மாறுகின்றான். முரட்டு குணத்துடன் பாய்ந்த வந்த மான் கன்று, தனது இயல்பான குணத்தினைப் பெற்று துள்ளி விளையாடும் மான் கன்றாக மாறி நிற்கின்றது. அவனது சன்னதியில் சந்திரனும் பாம்பும் தம்மிடையே உள்ள பகையினை மறந்து ஓரிடத்தில் தங்கியுள்ளன. நல்லவராகிய பெருமானின் அருகே அனைவரும் நல்லவரே. இந்த நிலை நமக்கு அப்பர் பெருமான் அருளிய நாகேச்சரம் தலத்து பாடல் (5.52.1) நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பெருமானைச் சென்றடைந்த நாகம் நல்ல நாகமாக மாறிவிடுகின்றது என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

    நல்லர் நல்லதோர் நாகம் கொண்டு ஆட்டுவர்
    வல்லர் வல்வினை தீர்க்கும் மருந்துகள்
    பல் இல் ஓடு கை ஏந்திப் பலிதிரி
    செல்வர் போல் திரு நாகேச்சரவரே  .   

தனது தவத்தினை கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனை விழித்தே அழித்த சிவபெருமான், பின்னர் அவனது மனைவி இரதி தேவி வேண்ட, அவளுக்கு இரங்கி மன்மதனுக்கு உயிர் அளித்தாலும், இரதி தேவியின் கண்களுக்கு மட்டுமே மன்மதன் தென்படுவான் என்றும் ஏனையோர்கள் அவனது உருவத்தை காண முடியாத வண்ணம் இருப்பான் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி பெருமானின் நெற்றிக்கண்ணின் வலிமை மற்றும் அவரது கருணை ஆகிய இரண்டையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.  

இந்த பாடலில் மாமாயா என்று இலக்குமி தேவியின் கணவர் திருமாலாக (மாயன் என்பது திருமாலின் பெயர்களில் ஒன்று) பெருமான் இருக்கும் நிலையினை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடல்களில் பெருமான், பிரமனாக இருந்து படைத்தல் தொழில் புரிவதையும் திருமாலாக இருந்து காத்தல் தொழில் புரிவதையும் உருத்திரனாக இருந்து அழித்தல் தொழில் புரிவதையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.. மனிதர்கள், தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் உலகில் நிலை பெற்று வாழும் பொருட்டு அவர்களை காத்தருள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பாற்கடலில் யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்துள்ள திருமாலின் மனதினில் நிலை பெற்று இருக்கும் சிவபெருமான் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல்  பாடலில் பிரமன் தனது தொழிலினைச் சரிவரச் செய்வதற்காக சிவபெருமானை வேண்டுவது போன்று, திருமாலும் தனது தொழிலினை சரிவரச் செய்யும் வண்ணம் பெருமானை வேண்டுகின்றார் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. திருமால் புரியும் யோக நித்திரை அறிதுயில் என்று சொல்லப் படுகின்றது தூங்குவது போன்று காட்சி அளித்தாலும் உலகில் நடப்பது அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவர் திருமால் என்பதால் அவர் கொண்டுள்ள நித்திரை யோக நித்திரை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.   

    மலை பல வளர்தரு புவியிடை மறைதரு வழிமலி மனிதர்கள் 
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலைபெறு வகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல் நடு அறிதுயில் அமர் அரி உரு இயல் பரன் உறை பதி
    சிலை மலி மதிள் சிவபுரம் நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே
     

பொழிப்புரை:

உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால் அது பொருத்தமாகுமா, அந்த கூற்று சிறிதும் பொருந்தாது. ஆனால் நீயே கடவுள் என்று பெருமானை நோக்கி சொன்னால் அது மிகவும் பொருத்தமான கூற்று ஆகும். பேரி யாழ் எனப்படும் சிறந்த யாழினை வாசிப்பவனே, காண்போர் அனவைரும் சொக்கி மயங்கும் வண்ணம் கட்டழகு படைத்தவனே, தன்னை வந்தடைந்த தீயவையும் நல்லனவாக மாறிவிடும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பாம்பினைத் தனது திருமேனியில் ஏந்தியவனே, உமது நெற்றிக்கண்ணின் சிறப்பையும் உமது கருணையின் தன்மையையும் ஒருங்கே உணர்த்தும் வண்ணம் மன்மதனை இரதி தேவி தவிர்த்து வேறு எவரும் காணாத வண்ணம் மாற்றியவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, இலக்குமி தேவியின் கணவனும் மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமாலின் உள்ளத்தில் இருந்து படைத்தல் தொழில் புரியும் இறைவனே, கரியதாகிய ஆணவம் கன்மம் மற்றும் மாயை எனப்படும் மலங்களிலிருந்து எம்மை நீ விடுவிப்பாயாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/12/118-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-1-3075080.html
2953088 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல்11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:32 AM +0530
பாடல் 11:

    நின்று முதுகுன்றை
    நன்று சம்பந்தன்
    ஒன்றும் உரை வல்லார்
    என்றும் உயர்வோரே

விளக்கம்:

நின்று என பதிகத்தின் முதல் பாடலைத் தொடங்கிய சமந்தர் கடைப் பாடலையும் நின்று என்றார் சொல்லுடன் தொடங்குகின்றார். இறைவன் உறையும் தலத்தினைச் சென்று அடைந்து முதுகுன்றை வலம் வந்த சம்பந்தர், பெருமானது நினைவுகளில் ஒன்றி பாடிய பாடல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சம்பந்தன் ஒன்றும் உரை என்று குறிப்பிடுகின்றார். தான் வேறு பெருமான் வேறு அல்ல என்ற நிலையினை சம்பந்தர் அடைந்ததால் தான், அவரது பாடல்களும் ஓதுவார்க்கு பலவகையான பலன்கள் பெற்றுத் தரும் வண்ணம் அமைந்துள்ளன. நன்று=நல்ல பெருமையை உடைய. என்றும் என்பதற்கு இம்மை மற்றும் மறுமை என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்    
 
பொழிப்புரை:

திருமுதுகுன்றம் சென்று ஆங்கே உள்ள இறைவனை வணங்கி, நல்ல பெருமைகளை உடைய ஞானசம்பந்தன், பெருமானுடன் ஒன்றிய உணர்வுடன்,  உரைத்த இந்த பதிகத்து பாடல்களை ஓதும் திறமை பெற்றவர், என்றும் (இம்மையிலும் மற்றும் மறுமையிலும்) உயர்வினை அடைவார்கள்.  

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்து பாடல்களில் முதுகுன்றை வழிபட்டு பலன் அடைய வேண்டும் என்று சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். இந்த பழமையான தலமும், குன்றும், இறைவனைப் போன்று வணங்கத் தக்கன என்பது இங்கே கூறப்படுகின்றது. எனவே குன்றினை வலம் வருவது சிறப்பாக கருதப் படுகின்றது. சம்பந்தர் குன்றினை வலம் வந்த பின்னரே திருக்கோயிலின் உட்புறம் சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுவதை நாம் இங்கே நினைவு கூர்வோம்.

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் திருமுதுகுன்றத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் சென்று குன்றையும் இறைவனையும் வணங்கச் சொல்லும் சம்பந்தர், அடுத்த பாடலில் பக்தியுடன் இறைவனை தினமும் வணங்க வேண்டும் என்றும் மூன்றாவது பாடலில் வஞ்சனைகள் ஏதும் இன்றி வணங்க வேண்டும் என்றும் நான்காவது பாடலில் அவன் மீது அன்பினை வளர்த்துக் கொண்டு காதலுடன் உளம் கசிந்து வணங்க வேண்டும் என்றும் படிப்படியாக நமது நிலையினை இறை வழிபாட்டினால் எவ்வாறு உயர்த்திக் கொள்வது என்பதை நமக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும் அழகினை ரசிக்கலாம். ஐந்தாவது பாடலில் வினைகளை நீக்கிக் கொண்ட உயிர்கள் தற்போதம் நீங்கிய நிலையில் சிவபோதம் வளர்த்துக் கொண்டு வாழும் வழிக்கும் இறை வழிபாடு அழைத்துச் செல்லும் என்று கூறுகின்றார். ஆறாவது பாடலில் எளியோர்க்கு இரங்கி உதவும் வண்ணம் செல்வம் அவர்களுக்கு பெருகும் என்றும் ஏழாவது பாடலில் பலருக்கும் தலைவராக இருந்து ஆட்சி செய்யும் ஆற்றல் கூடுமென்றும் கூறுகின்றார். ஆறு மற்றும் ஏழாவது பாடல்களில் செல்வம் பெருகும் என்றும் வீரம் விளையும் என்று இறைவனைத் தொழும் அடியார்களுக்கு கிடைக்கும் பலன்களை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு இம்மையிலும் மறுமையிலும் பயனளிக்கும் இறைவனை சென்று தொழுமாறு எட்டாவது பாடலில் கூறுகின்றார். ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் இம்மையில் இன்பம் அளிக்கும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் கடைப் பாடலில் இந்த பதிகத்தினை உரைக்கும் அடியார்கள் பலவிதத்திலும் உயர்வு பெறுவர்கள் என்று முடிக்கின்றார். இந்த பதிகத்தினை ஓதி முதுகுன்றத்து முதியோனைத் தியானம் செய்து நாம் வாழ்க்கையில் பல விதத்திலும் உயர்ந்து மறுமையில் நமது உயிரினை உயர்த்திக் கொள்வதற்கும் முயற்சி செய்வோமாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/13/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-11-2953088.html
2953084 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:31 AM +0530 பாடல் 8:

    பத்துத் தலையோனை
    கத்த விரல் ஊன்றும்
    அத்தன் முதுகுன்றை
    மொய்த்து பணிமினே

 
விளக்கம்:

மொய்த்து=நெருங்கி; இந்த பாடல் நமக்கு கூறும் அறிவுரையாக அமைந்துள்ளது, மேலே குறிப்பிடப்பட்ட ஏழு பாடல்களில், இறைவனைத் தொழுவதால் நாம் அடையவிருக்கும் பல பலன்களை கூறிய சம்பந்தர், இந்நாள் வரை இறைவனை பணியாது இருக்கும் மாந்தர்களை, இறைவனை நெருங்கிச் சென்று பணியுமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பத்து தலைகள் உடைய அரக்கனாகிய இராவணனை, அவன் கதறி அழும் வண்ணம் கயிலை மலையின் கீழே அடர்த்து தனது கால் விரலை ஊன்றிய நமது தலைவனாகிய இறைவனை, முதுகுன்றத்து மறையவனை, உலகத்தவரே நீங்கள் நெருங்கிச் சென்று பணிவீர்களாக.
 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/10/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-8-2953084.html
2953086 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:31 AM +0530  

பாடல் 9:

    இருவர் அறியாத
    ஒருவன் முதுகுன்றை
    உருகி நினைவார்கள்
    பெருகி நிகழ்வோரே

விளக்கம்:

இருவர்=திருமால் மற்று பிரமன். இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அத்தகைய அன்பு நமது உள்ளத்தினை உருக்கும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:


பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் அறிய முடியாத வண்ணம் நீண்ட நெடுந்தழலாக நின்ற ஒப்பற்ற முதுகுன்றத்து இறைவனை, தங்களது மனம் உருக நினைக்கும் அடியார்கள் பலவகையான பேறுகள் பெற்று வாழ்வார்கள்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/11/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-9-2953086.html
2953087 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:31 AM +0530
பாடல் 10:

    தேரர் அமணரும்
    சேரும் வகை இல்லான்
    நேரில் முதுகுன்றை
    நீர் நின்று உள்குமே

விளக்கம்:

உள்குதல்=தியானித்தல்; தேரர்=புத்தர்; நேரில்=நேர்+இல், ஒப்பில்லாத

பொழிப்புரை:

புத்தர்களும் சமணர்களும் தங்களது வினைப்பயனால் பெருமானைச் சென்று அடைய முடியாமல் நிற்கின்றனர்; அத்தகைய தீவினைகள் இல்லாதவராகிய நீங்கள் ஒப்பில்லாத முதுகுன்றத்து இறைவனை கண்டு வணங்கி அவனை குறித்து தியானம் செய்வீர்களாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/12/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-10-2953087.html
2953083 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:30 AM +0530
பாடல் 7:

    விடையான் முதுகுன்றை
    இடையாது ஏத்துவார்
    படையாயின சூழ
    உடையார் உலகமே

விளக்கம்:

இடையாது=இடைவிடாது; பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் பெருமானைத் தொழுவதால்  செல்வம் பெருகும் என்று கூறிய சம்பந்தர் அதற்கு அடுத்த பாடலில் அத்தகைய அடியார்கள் பால் உலகம் வசப்படும் என்று கூறியது போன்று, ஆறாவது பாடலில் செல்வம் வந்தடையும் என்று கூறிய சம்பந்தர் இந்த பாடலில் படை சூழ உலகத்து வேந்தராக மதிக்கப்படுவார்கள் என்று கூறுகின்றார். பெருமானை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு செல்வம் மற்றும் வீரத்தினைப் பெற்றுத் தரும் என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

இடபத்தினை வாகனமாகக் கொண்டுள்ள முதுகுன்றத்து இறைவனை இடைவிடாது புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள், வலிமையான படைகள் உடையர்களாய் உலகத்தினை ஆட்சி செய்யும் தன்மையினை அடைவார்கள்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/09/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-7-2953083.html
2953080 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:29 AM +0530
பாடல் 4:

    ஈசன் முதுகுன்றை
    நேசமாகி நீர்
    வாச மலர் தூவப்
    பாச வினை போமே

விளக்கம்:

முதல் மூன்று பாடல்களில் முதுகுன்றத்து பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள் இம்மையில் அடையும் பயன்களை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், இந்த பாடலில் பெருமானைக் குறித்து நாம் செய்யும் வழிபாடு மறுமையில் இன்பத்திற்கு வழி வகுக்கும் என்று கூறுகின்றார். வீடுபேறு அடைவதற்கு முதல் படியாக கருதப் படுவது பாச நீக்கம். உலகத்து உயிர்கள் மீதும் உலகப் பொருட்கள் மீதும் நாம் வைத்துள்ள பாசத்தை நீக்குவது எளிதான செயல் அல்ல. இறைவனின் அருளும் துணையும் இருந்தால் தான் அந்த செயல் நிகழும். எனவே தான் இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக்கொண்டு அவனை வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் நம்மை வழிநடத்துகின்றார். முந்தைய பாடலில் சம்பந்தர் உணர்த்திய வண்ணம் மனதினில் வஞ்சனையை நீக்கிக்கொள்ளும் நாம் அடுத்து இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த பாடலில் கூறப்படும் அறிவுரை.  ஈசன்=தலைவன், பசுபாசம் நீங்கப் பெற்று பதிபாசம் உடையவர்களாக நாம் மாற வேண்டும் என்பதே இங்கே சொல்லப்படும் அறிவுரை. பசுபாசம்=உலகம் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது உயிர்கள் வைக்கும் அன்பு.

பொழிப்புரை:

நமது தலைவனாகிய முதுகுன்றத்து இறைவன் பால் அன்பினை வளர்த்துக் கொண்டு, அவன் திருவடிகளில் நறுமணம் மிகுந்த மலர்களைத் தூவி வழிபடும் அடியார்களின் பசுபாச உணர்வுகளும் அதனால் ஏற்படும் வினைகளும் தீர்ந்துவிடும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/06/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-4-2953080.html
2953081 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:29 AM +0530
பாடல் 5:

    மணியார் முதுகுன்றைப்
    பணிவார் அவர் கண்டீர்
    பிணி ஆயின கெட்டுத்
    தணிவார் உலகிலே

விளக்கம்:

தணிவார்=தாழ்வு என்ற தன்மை; தணிவார் என்ற சொல்லுக்கு தாழ்வு எனும் தன்மை அடைந்து ஆணவமலத்தின் வலிமை அடங்கும் நிலை என்று சிவக்கவிமணி அவர்கள் விளக்கம் கூறுகின்றார். மிகவும் பொருத்தமானதும் அழகானதும் ஆகிய விளக்கம். பழைய வினைகளை நீக்கிக் கொள்ளும் உயிர், தன்னை வினைகள் இனிமேல் சாராத வண்ணம் செயல்பட வேண்டும் அல்லவா. அதற்கு அடக்கம் மிகவும் அவசியம். யான் எனது என்ற உணர்வுகள் தாமே, நம்மை செருக்கு கொள்ளச் செய்து வினைகள் பெருகுவதற்கு அடி கோலுகின்றன. யான் எனது என்ற அந்த உணர்வுகளையே இங்கே பிணி என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். அந்த உணர்வுகள் நீங்கி, நடப்பது அனைத்தும் இறைவன் செயல் என்ற பக்குவத்துடன் வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டால், ஆணவ மலம் அடங்கி நிற்கும். இறைவன் மற்றும் உயிர்கள் போன்று ஆணவ மலமும் அநாதி என்றும் அழியாது நிற்கும் என்பதால், ஆணவ மலத்தை நம்மால் ஒழிக்க முடியாது, அடக்கத் தான் முடியும் என்று செய்தியும் இங்கே வழங்கப் படுகின்றது. இவ்வாறு தற்போதும் நீங்கி சிவபோதத்தினை வளர்த்துக் கொண்டு வாழும் வாழ்க்கை, வீடுபேறு அடைவதற்கு அடுத்த படியாகும். அத்தகைய அடியார்களைக் கண்டு, அவர்களை முன்மாதிரியாக ஏற்று நமது வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்ற அறிவுரை இங்கே வழங்கப் படுகின்றது. மணி=அழகு;      
 
பொழிப்புரை:

மணி போன்று அழகிய முதுகுன்றத்துப் பெருமானை பணிந்து வாழும் அடியார்கள், யான் எனது என்ற தங்களது பிணிகள் தீர்க்கப் பெற்று பற்றற்றவர்களாக அடக்கத்துடன் உலகில் வாழ்வதை, உலகத்தவரே நீங்கள் காண்பீர்களாக. அத்தகைய அடியார்களைக் காணும் நீங்கள் அவர்களை பின்பற்றி வாழத் தொடங்குவீராக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/07/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-5-2953081.html
2953082 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:29 AM +0530  

பாடல் 6:

    மொய்யார் முதுகுன்றில்
    ஐயா என வல்லார்
    பொய்யார் இரவோர்க்குச்
    செய்யாய் அணியாளே

விளக்கம்:

செய்யாள்=திருமகள்; மொய்க்கும்=திரண்டு வந்து நெருக்கும்; இறை வழிபாடு தீய குணங்களை நீக்கி நற்குணங்களை வளர்க்கும் என்பதை இந்த பாடலில் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். உலோபியாக இருந்து அடுத்தவர்க்கு ஏதும் கொடுக்காமல் வாழ்வது உயிரின் ஆறு உட்பகைகளில் ஒன்றாக கருதப் படுகின்றது. எனவே அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை நாம் வளர்த்துக் கொண்டால், இறைவன் அவ்வாறு நாம் அடுத்தவர்க்கு உதவ தேவையான செல்வத்தை நமக்கு அருளுவார் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் திருவையாறு பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது.

பொருள் இல்லாதவர்களுக்கு பொருள் உள்ளவர்கள் கொடுத்து உதவ வேண்டும். அவ்வாறு ஈந்து உதவுவார்களை உலகம் புகழ்கின்றது. அவர்களின் மனதினில், அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவ வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்தை உருவாக்குபவர் இறைவன் என்று அப்பர் பிரான் ஐயாற்றின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (4.38.10) குறிப்பிடுகின்றார். தங்களிடம் பொருள் இருந்தும், இரப்பவர்களுக்கு உதவாதவர்களை உலகம் உலோபி என்று இகழ்கின்றது. அவ்வாறு இருத்தல் கொடிய செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், காமம் முதலான ஆறு குற்றங்களில் ஒன்றாக உலோபம் கருதப்படுகின்றது. இந்த குற்றத்தை இறைவன் பொறுக்கமாட்டார் என்றும் அதற்கு உரிய தண்டனை அளிப்பார் என்றும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். அடுத்தவர்க்கு கொடுத்து உதவுவோர்க்கு இறைவனின் அருள் உண்டு என்பதையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். இறைவன், கரப்பவர்க்கு தண்டனை அளிப்பார் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக கங்கையைத் தனது சடையில் மறைத்த நிகழ்ச்சி இங்கே நயமாக குறிப்பிடப் படுகின்றது.

கபில முனிவரை, தங்களது தந்தை சகரன் செய்யவிருந்த அசுவமேத யாகத்து குதிரையைத் திருடியவன் என்று தவறாக கருதி, அவர் மீது பாய்ந்த சகரனின் புத்திரர்கள் அனைவரும் தியானத்திலிருந்து விழித்த கபிலரின் கண் பார்வையால் சாம்பலாக எரிந்தனர். தனது நீரினில் அந்த சாம்பலைக் கரைத்து, அவர்களுக்கு நற்கதி வழங்கும் தன்மை கங்கை நதிக்கு இருந்ததால் தான், பகீரதன் கங்கை நதியை பூவுலகத்திற்கு, தவம் செய்து வரவழைக்க முயற்சி செய்தான். ஆனால் அவ்வாறு உதவ மறுத்த கங்கை நதிக்கு பாடம் கற்பிக்கும் வகையில், வேகமாக இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் இறைவன் சிறை வைத்த நிகழ்ச்சி இங்கே நயமாக உணர்த்தப் படுகின்றது.       

    இரப்பவர்க்கு ஈய வைத்தார் ஈபவர்க்கு அருளும் வைத்தார்
    கரப்பவர் தங்கட்கு எல்லாம் கடு நரகங்கள் வைத்தார்
    பரப்பு நீர் கங்கை தன்னைப் படர்சடைப் பாகம் வைத்த
    அரக்கனுக்கு அருளும் வைத்தார் ஐயன் ஐயாறனாரே

கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் அடக்கிய பின்னர் அதனை சிறிதுசிறிதாக விடுவித்து, நிலத்தில் பாயச் செய்து புண்ணிய தீர்த்தமாக உலகோர் போற்றும் நிலைக்கு அருள் புரிந்தவர் பெருமான் தானே; மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கிய கங்கை நதியின் வேகத்தை இறைவன் தடுத்துத் தனது சடையில் அடக்கிக் கொண்டு சிறிய நீரோடையாக வெளியிட்டதன் பயனாக இன்றும் கங்கை நதி ஓடிக்கொண்டு இருக்கின்றது, அந்த நதியில் குளிப்பவர்களும் இதனால் பயனடைவதாக நம்பப் படுகின்றது. இவ்வாறு கங்கை நீர் ஏற்றம் பெறுவதற்கு காரணமாக இறைவன் இருந்த நிலை இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. இவ்வாறு அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு அவரது சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் ஒரு பாடலை (4.41.6) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான், மிகவும் ஆரவாரத்துடன் வானிலிருந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியைத் தனது சடையில் ஏற்று பின்னர் அதனை விடுவித்த தன்மையை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். கங்கை நதி அவ்வாறு விடுபட்டதால் தானே, புண்ணிய தீர்த்தமாக உலகோர் கருதப்படும் நிலைக்கு உயர்ந்தது. கங்கையில் நீராடுவோர் தங்களது பாவங்கள் தீர்க்கப் பெற்றாலும், அவர்கள் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கு கங்கை நதி எவ்வகையிலும் உதவி செய்ய முடியாது. பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து எவரேனும் விடுதலை பெறவேண்டும் என்றால், பெருமானின் திருநாமங்களை பிதற்ற வேண்டும் என்ற செய்தியையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த நிலவுலகத்திலிருந்து நிலையாக பிரிக்கப்பட்டு நிலையாக முக்தி நிலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதே உயிரின் அவா.    


    பேர்த்து இனிப் பிறவா வண்ணம் பிதற்றுமின் பேதை பங்கன்
    பார்த்தனுக்கு அருள்கள் செய்த பாசுபதன் தன் திறமே
    ஆர்த்து வந்து இழிவது ஒத்த அலை புனல் கங்கை ஏற்றுத்
    தீர்த்தமாய்ப் போத விட்டார் திருச்சோற்றுத் துறையனாரே   
 

பொழிப்புரை:

அடியார்கள் திரண்டு வந்து நெருங்கி நின்று வணங்கும் முதுகுன்றத்து இறைவனை, தலைவனே என்று அழைத்துத் தொழும் அன்பர்கள் தங்களிடம் உள்ள செல்வத்தை, இல்லை என்று சொல்லாத வகையில் இரப்பவர்களுக்கு அளித்து உதவுவார்கள். அவர்கள் மேன்மேலும் பலருக்கு உதவும் வண்ணம், திருமகள் அவர்களுக்கு அணிகலனாகத் திகழ்ந்து அவர்களது செல்வத்தினை மேலும் பெருக்குவாள்.       

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/08/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-6-2953082.html
2953079 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:27 AM +0530
பாடல் 3:

    ஐயன் முதுகுன்றைப்
    பொய்கள் கெட நின்று
    கைகள் கூப்புவீர்
    வையம் உமதாமே

விளக்கம்:

ஐயன்=தலைவன்; வையம்=உலகம்; பொய்கள்=வஞ்சனையான சிந்தனைகள்; இறைவனின் சன்னதி முன்னர் பொய்கள் கெட நின்று வழிபட வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஏன் அவ்வாறு பொய்கள் கெட நின்று வழிபடவேண்டும் என்பதற்கு அப்பர் பிரான் விடை அளிக்கும் பாடல் (6.56.5) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. வஞ்சனை எண்ணங்கள் உடைய நெஞ்சினில் புகுவதை இறைவன் தவிர்ப்பான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். எனவே இறைவன் நமது மனதினில் புகவேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால் பொய்கள் கெட நாம் அவனை வழிபடவேண்டும் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது

    மை சேர்ந்த கண்ட மிடற்றாய் போற்றி மாலுக்கு
         ஓராழி ஈந்தாய் போற்றி
    பொய்ச் சேர்ந்த சிந்தை புகாதாய் போற்றி
         போகாது என் உள்ளத்து இருந்தாய்             போற்றி
    மெய் சாரப் பால் வெண்ணீறாடீ போற்றி மிக்கார்கள்
         ஏத்தும் விளக்கே போற்றி
    கை சேர் அனல் ஏந்தியாடீ போற்றி கயிலை
         மலையானே போற்றி போற்றி

வஞ்சனை உடைய மனத்துடன் தன்னைத் தொழும் அடியார்களை இனம் கண்டுகொண்டு நாணி நிற்பவன் இறைவன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதும் (5.90.9) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. பொக்கம்=பொய்ம்மை. தனது நடிப்பினால் ஒருவன் மனிதர்களை ஏமாற்றலாம். மனத்தளவில் இருக்கும் வஞ்சனையை மறைத்து, ஒருவரை மதிப்பது போலும் வணங்குவது போல் நடித்து ஏமாற்றுவது எளிது. ஆனால் இறைவனை அவ்வாறு ஏமாற்ற முடியாது என்று அப்பர் பிரான் நமக்கு எச்சரிக்கை தருகின்றார். நெக்கு=உள்ளம் நெகிழ்ந்து

    நெக்கு நெக்கு நினைபவர் நெஞ்சுளே
    புக்கு நிற்கும் பொன்னார் சடை புண்ணியன்
    பொக்கம் மிக்கவர் பூவும் நீரும் கண்டு
    நக்கு நிற்பர் அவர் தம்மை நாணியே

இதே கருத்து இன்னம்பர் தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகை பதிகத்தின் பாடலிலும் (5.21.8) உணர்த்தப்படுகின்றது. கீழ்க்கணக்கு=சிறு வரிகளால் எழுதப்படும் குறிப்பு. இன்னம்பர் தலத்தில் உறையும் இறைவனுக்கு கீழ்க்கணக்கர் என்பது ஒரு திருநாமம். இந்த தலத்து இறைவனுக்கு எழுத்தறிநாதர் என்ற பெயரும் உண்டு. அதனை உணர்த்தும் வகையில் எழுதும் கீழ்க்கணக்கு என்று அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். இந்த பாடலில் மனம், மொழி மற்றும் மெய்யினால் செய்யப்படும் வழிபாடு உணர்த்தப்படுகின்றது. மனத்தினால் இறைவன் பால் அன்பு கொண்டு, உடலால் தொழுதும் மலர்கள் தூவியும், வாயினால் அழுதும் அவனது திருநாமங்களை அரற்றியும் வழிபாடு செய்ய வேண்டும் என்று அப்பர் பெருமான் கூறுகின்றார்

    தொழுது தூமலர் தூவித் துதித்தி நின்று
    அழுது காமுற்று அரற்றுகின்றாரையும்
    பொழுது போக்கிப் புறக்கணிப்பாரையும்
    எழுதும் கீழ்க்கணக்கு இன்னம்பர் ஈசனே

நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் கண்காணிக்கும் இறைவன், தன்னை வழிபடும் அடியார்களின் வழிபாட்டு நிலையையும் அறிந்து குறித்துக் கொள்கின்றான் என்று மேற்கண்ட இன்னம்பர் பதிகத்து பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவ்வாறு உணர்த்துவதன் மூலம் வஞ்சனையான வழிபாட்டினை, தவிர்க்குமாறு நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். இதே கருத்தினை உள்ளடக்கிய திருமந்திரப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. கண்காணியாக உலகெங்கும் நிறைந்து நிற்கும் இறைவனின் தன்மையை உணர்ந்தவர்கள் தவறேதும் செய்ய மாட்டார்கள் என்று திருமூலர் இங்கே கூறுகின்றார்.

    கண்காணி இல்லென்று கள்ளம் பல செய்வார்
    கண்காணி இல்லா இடம் இல்லை காணுங்கால்
    கண்காணியாகக் கலந்து எங்கும் நின்றானைக்
    கண்காணி கண்டார் களவு ஒழிந்தாரே.

வஞ்சனை நிறைந்த நெஞ்சர்க்கு இறைவன் அரியவன் என்று அப்பர் பிரான் கச்சி ஏகம்பம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (4.07.1) குறிப்பிடுகின்றார் கரவு=கள்ளம், வஞ்சனை. இறைவனுக்கு உரிய நமது மனம், மொழி மெய்களை வேறு பொருட்களுக்கு உரித்தாக்குதல் வஞ்சனையான செயலாக அப்பர் பெருமானால் கருதப் படுகின்றது. அவ்வாறு இருப்பவர்களின் நெஞ்சத்தை வலிமையான நெஞ்சம் (கல் நெஞ்சம்) என்று இங்கே அப்பர் பெருமான் சாடுகின்றார்..

    கரவாடும் வன் நெஞ்சர்க்கு அரியானைக் கரவார் பால்
    விரவாடும் பெருமானை விடையேறும் வித்தகனை
    அரவாடச் சடை தாழ அங்கையினில் அனலேந்தி
    இரவாடும் பெருமானை என் மனத்தே வைத்தேனே

 
பொழிப்புரை:

முதுகுன்றத்து தலைவனை, மனதினில் வஞ்சனை ஏதுமின்றி தங்களது கைகளை தலைக்கு மேல் உயரத்தி கூப்பித் தொழும் அடியார்களுக்கு உலகமே உரிமைப் பொருளாக மாறிவிடும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/05/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-3-2953079.html
2953077 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:26 AM +0530

பாடல் 2:

    அத்தன் முதுகுன்றை
    பத்தியாகி நீர்
    நித்தம் ஏத்துவீர்க்கு
    உய்த்தல் செல்வமே

விளக்கம்:

அத்தன்=தலைவன்; நித்தம்=தினமும்; உய்த்தல்=செல்வம். இந்த இறைவனை குறித்து செய்யப்படும் வழிபாடு இன்பம் அளிக்கும் என்று முந்திய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர், இந்த பாடலில் செல்வம் பெருகும் என்று கூறுகின்றார். செல்வம் என்ற சொல் இம்மையில் பயன் அளிக்கும் பொருட்செல்வம் மற்றும் மறுமையில் பயன்படும் அருட்செல்வம் ஆகிய இரண்டையும் குறிக்கும் என்ற விளக்கம் மிகவும் பொருத்தமானதே. 

பொழிப்புரை:

முதுகுன்றத்தின் தலைவனாக விளங்கும் இறைவன் பால் பக்தி கொண்டு அவனை தினமும் புகழ்ந்து வாழ்த்தி வழிபடும் அடியார்களது செல்வம் பெருகும்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/04/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-2-2953077.html
2953076 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 101. நின்று மலர் தூவி  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, January 11, 2019 11:25 AM +0530                 
பின்னணி:

எருக்கத்தம்புலியூர் இறைவனை வணங்கி படையார் தருபூதப் படை என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிய பின்னர், அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருமுதுகுன்றம் செல்ல விருப்பம் கொண்ட திருஞானசம்பந்தர், அவ்வாறு செல்கையில் பல தலங்கள் சென்றதாக சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். ஆனால் அந்த தலங்களின் விவரங்களும் ஆங்கே அருளப்பட்ட பதிகங்களின் விவரங்களும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. செல்லும் வழியில் முதுகுன்று சென்று அடைவோம் என்று முதுகுன்றத்து இறைவனைப் போற்றி பதிகம் பாடியவாறே சென்றார் என்று பெரியபுராணம் உணர்த்துகின்றது. இந்த பதிகம் மத்தா வரை நிறுவிக்கடல் என்று தொடங்கும் (1.12) பதிகமாகும். இந்த தலத்தின் இறைவனைக் குறிப்பிட்டு ஞான சம்பந்தர் அருளிய ஏழு பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. இந்த தலம் சென்ற சம்பந்தர், முதுகுன்றினை வலம் வந்த பின்னர் திருக்கோயிலுக்கு சென்றதாக சேக்கிழார் கூறுகின்றார். வான நாயகர்=தேவர்களின் தலைவர்; போனகம்=சோறு; பிராட்டியால், ஞானம் கலந்து ஊட்டப்பட பால் சோற்றினை உட்கொண்ட சம்பந்தர் ஞான போனகர் என்று அழைக்கின்றார்.  

    வான நாயகர் திருமுதுகுன்றினை
        வழிபட வலம் கொள்வார்   
    தூ நறும் தமிழ்ச் சொல் இருக்குக்குறள் துணை
        மலர் மொழிந்து ஏத்தி
    ஞான போனகர் நம்பர் தம் கோயிலை நண்ணி
        அங்கு உள் புக்குத்
    தேன் அலம்பு தண் கொன்றையார் சேவடி
         திளைத்த அன்பொடு தாழ்ந்தார்

இந்த பதிகத்தினை இருக்குக்குறள் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார்.  குறள் என்றால் சிறியது என்று பொருள். சிறிய அடிகளைக் கொண்ட பாடல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் குறள் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. ஒவ்வொரு அடியிலும் இரண்டே இரண்டு சீர்களைக் கொண்ட பாடல். மந்திரம் என்ற சொல், சொல் சுருக்கம் உள்ளது என்ற  பொருளினைத் தரும். இருக்கு வேதத்தில் உள்ள மந்திரங்கள் அளவில் சிறியதாக இருக்கும் நிலை பற்றி இந்த பாடலையும் இருக்குக்குறள் என்று பெயரிட்டு சேக்கிழார் அழைத்தார் போலும். மந்திரங்கள் எண்ணுவர் எண்ணத்தை ஈடேற்றும் வல்லமை கொண்டது போன்று இந்த பதிகமும் அமைந்துள்ளது என்று தண்டபாணி தேசிகர் அவர்கள் கூறுவார்கள். இந்த பதிகம் உட்பட மொத்தம் ஏழு பதிகங்கள் திருவிருக்குக்குறள் பதிகங்களாக கருதப் படுகின்றன. அரனை உள்குவீர் என்று தொடங்கும் பிரமபுரம் பதிகமும் (1.90), சித்தம் தெளிவீர்காள் என்ற திருவாரூர்ப் பதிகமும்  (1.91), வாசி தீரவே என்று தொடங்கும் வீழிமிழலைப் பதிகமும் (1.92) நின்று மலர் தூவி என்று தொடங்கும் இந்த பதிகமும் (1.93), நீலமா மிடற்று என்று தொடங்கும் திருவாலவாய்ப் பதிகமும் (1.94} தோடொர் காதினன் என்று தொடங்கும் இடைமருதுப் பதிகமும் (1.95), மன்னியூர் இறை என்று தொடங்கும் அன்னியூர் பதிகமும் (1.96) அத்தகைய பதிகங்கள் ஆகும். சம்பந்தர் பதிகங்கள் அனைத்துமே இருக்கு வேதத்தின் சாரமாக கருதப் படுவதாக சிவக்கவிமணி சுப்பிரமணியம் அவர்கள் கூறுகின்றார். மேற்கண்ட இந்த பாடலில் சேக்கிழார் இருக்குக் குறள் துணை மலர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஒன்றுக்கொன்று துணையாக உள்ள இரண்டு சீர்கள் கொண்ட அடிகள் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் சேக்கிழார் இவ்வாறு கூறுகின்றார். எனவே இந்த பதிகங்கள் நான்கு அடிகள் கொண்ட பாடல்களே. மொழிந்து என்ற சொல்லினை திருக்கோயிலை நண்ணிய செயலுக்கு முன்னம் கூறியமையால், இந்த பதிகம் குன்றினை திருவலம் செய்த போது அருளிய பதிகமாக கருதப் படுகின்றது. மூன்றாம் திருமுறையில் அமைந்துள்ள கொல்லி பண்ணுக்குரிய இரண்டு பதிகங்கள் (3.40 & 3.41) திருவிருக்குக்குறள் வகையைச் சார்ந்தவையாக கருதப் படுகின்றன.  

திரு கி.வா.ஜா அவர்களும் தனது திருமுறை மலர்கள் என்ற நூலில் இரண்டு சீர்கள் கொண்டுள்ள அடிக்கு குறளடி என்ற பெயர் உள்ளது என்றும், மந்திரத்தைப் போன்று சுருங்கிய உருவத்தில் அமைந்திருப்பதால் இந்த பதிகத்து பாடல்களை மந்திரம் என்று கூறுவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். மேலும் மந்திரத்தை இருக்கு என்றும் அழைப்பார்கள் என்றும் மந்திரமாக அமைந்துள்ள குறுகிய அடிகளைக் கொண்ட இப்பாடல்கள் திருவிருக்குக்குறள் என்று அழைக்கப் படுவதாக அவர் கூறுகின்றார். அடிகள் தோறும் நான்கு சீர்கள் கொண்டுள்ள திருமந்திரப் பாடல்கள், மந்திரமாகக் கருதப் படுவதை நாம் அறிவோம்.     

விருத்தாச்சலம் என்று அனைவரும் அறிந்த தலமே முதுகுன்றம் என்று தேவாரப் பதிகங்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. பல ஊழிகளைக் கடந்த நின்ற தன்மை குறித்து இந்த தலம் முதுமையான குன்று உடையது என்று பொருள் பட முதுகுன்றம் என்று அழைக்கப் பட்டது. அழகான தமிழ்ப் பெயரினை விடுத்து விருத்தாச்சலம் என்று வடமொழிச் சொல்லால் இன்று அனைவராலும் அழைக்கப் படுவது பரிதாபமான நிலை. இறைவனின் திருநாமம் பழமலைநாதர் இறைவியின் திருநாமம் பெரியநாயகி.  
    
பாடல் 1:

    நின்று மலர் தூவி
    இன்று முதுகுன்றை
    நன்றும் ஏத்துவீர்க்கு
    என்றும் இன்பமே

விளக்கம்:

நின்று=சென்று அடைந்து முன்னே நின்று; இன்று என்று குறிப்பிட்டு நாம் உடனே முதுகுன்றம் செல்ல வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். மேலும் ஒருநாள் அவ்வாறு இறைவனை மலர் தூவி வழிபட்டால், வாழ்நாள் முழுவதும் இன்பமாக இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றார். சம்பந்தரின் திருவாக்கு என்றும் பொய்ப்பதில்லை என்பதால் நாம் அவரது கூற்றினை செயல்படுத்தி பலன் அடைவோமாக.  

பொழிப்புரை:

இன்றே முதுகுன்றம் தலம் சென்று, அங்குள்ள குன்றினை வலம் வந்து, பழமலைநாதரை வழிபட்டு அவரது திருவடிகளில் மலர்களைத் தூவி வணங்கும் அடியார்களுக்கு வாழ்வினில் என்றும் இன்பமே நிலைக்கும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/jul/03/101-படையார்-தருபூதப்---பாடல்-1-2953076.html
3069113 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    நேரகழாமித யாசழிதா யேனனியேனனி ளாயுழிகா
    காழியுளானின யேனினயே தாழிசயாதமி ழாகரனே

விளக்கம்:

    நேர் அகழ் ஆம் இதய ஆசு அழி தாய் ஏல் நல் நீயே நல் நீள் ஆய் உழி கா
    காழியுளானின் னையே நினையே தாழ் இசையா தமிழ் ஆகரனே

நேர்=நேர்மையை; அகழ் ஆம்=தோண்டி எடுத்து வெளியே எரியக்கூடிய; இதய ஆசு=இதயத்தின் குற்றங்கள், காமம் வெகுளி மயக்கம் எனப்படும் குற்றங்கள்; அழி=அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவனே, தாய்=தாயாய் இருக்கும் தன்மை; ஏல்=பொருந்தும் வண்ணம்; நல் நீயே=நன்மையை புரிபவன்; நீள்=மிகுந்தவன், நற்குணங்கள் மிகுந்தவன்; ஆய் உழி கா=தளர்ச்சி ஏற்படும் தருணங்களில் காப்பாயாக; காழியுளானின்=சீர்காழி தலத்தில் உள்ள சிவபெருமானின் பெருமைகளை; நையே=மனம் நைந்து உருகும் வண்ணம்; நினையே=நினைப்பீர்கள்; தாழ்=புகழ்; இசையா=தாழாது நிலைத்து நிற்கும்' தமிழ் ஆகரன்=தமிழுக்கு உறைவிடம் ஆகா இருக்கும் ஞானசம்பந்தன். 

பொதுவாக பதிகத்தின் கடைக்காப்பு பாடலில், பதிகத்தினை ஓதும் வல்லமை படைத்தவர்களை குறிப்பிட்டு அதனால் அதனால் அவர்கள் பெறுகின்ற பலன்களை கூறுவது சம்பந்தரின் பழக்கம். வல்லவர்கள் என்று அவர், பதிகத்தினை நன்கு கற்றுச் தேர்ந்து பொருளை முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டு தவறேதும் இல்லாமல் பாடும் திறமை படைத்தவர்களை குறிப்பிடுவார். மற்ற பதிகங்களிலிருந்து பெரிதும் மாறுபட்ட இந்த பதிகத்தினை தவறின்றி பாடுவதும் கடினம், பொருளினை முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டு மனதினில் நிலை நிறுத்துக் கொள்வதும் கடினம் என்பதால், இந்த பதிகத்தை நினைத்தாலே நமது புகழினுக்கு குறை ஏதும் ஏற்படாது என்று கூறினார் போலும்.          

பொழிப்புரை:

எம்மிடம் இருக்கும் நேர்மை எனப்படும் உயர்ந்த குணத்தினை, அறவே தோண்டி எடுத்து வெளியே எரியும் வல்லமை கொண்ட காமம் வெகுளி மயக்கம் ஆகிய நமது மனதில் எழும் குற்றங்களை அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவனே, அனைத்து உலகங்களில் இருக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தாயாக இருக்கும் தன்மையை ஏற்றுக்கொண்டு நன்மை புரிவதில் உயர்வாக இருப்பவனே, நாங்கள் தளர்ச்சி அடையும் நேரங்களில் எங்களை காப்பாயாக. தமிழுக்கு உறைவிடமாக விளங்குவதால் தமிழாகரன் என்ற பெயரினைப் பெற்றுள்ள ஞானசம்பந்தன் சீர்காழிப் பதியில் உறையும் சிவபெருமானின் பெருமைகளை மனம் உருகும் வண்ணம் இயற்றியுள்ள இந்த பாடல்களை நினைக்கும் அடியார்கள் தங்களது வாழ்வினில் அடைந்துள்ள புகழினுக்கு எந்தவிதமான குறையும் இன்றி வாழ்வார்கள்.       

முடிவுரை:

வியத்தகு புலமை உடையவராக சொல் நயமும் பொருள் நயமும் பொருந்தியதும், மாலை மாற்று வகையில் மிகவும் அழகாக அமைந்துள்ள இந்த பாடலை படிக்கும் நமக்கு மலைப்பு ஏற்படுகின்றது. இத்தகைய பாடலை ஞானசம்பந்தர் மூலம் அளித்து தமிழுக்கு பெருமை சேர்த்துள்ள பெருமானின் கருணை தான் எத்தகையது. அவனது பெருமையையும் கருணையையும் எண்ணி மனம் மகிழும் நாம், இந்த பதிகத்தினை நன்கு கற்று வல்லவராக. அதற்குரிய கௌசிகம் பண்ணில் பாடி பெருமானின் அருளைப் பெறுவதுடன் தமிழின் பெருமையையும் பறை சாற்றுவோமாக.   
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/11/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-11-3069113.html
3069112 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 10, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    வேரியுமேணவ காழியொயே யேனைநிணேமட ளோகரதே
    தேரகளோடம ணேநினையே யேயொழிகாவண மேயுரிவே

விளக்கம்:

    வேரியும் ஏண் நவம் காழியொயே ஏனை நீள் நேம் அடு அள் ஒகரது ஏ
    தேரகளோடு அமணே நினை ஏய் ஒழி கா வணமே உரிவே

வேரியும்=நறுமணமும்; ஏண்=பெருமையும்; நவம்=புதுமையும் காழியொயே=காழி தலத்தில் உறைபவனே, நீள்=நீண்ட; நேம்=நேயம், அன்பு; ஏனை=அன்பு அல்லாத பிறவற்றை, வெறுப்பினை, அடு=அழித்தலும் அள்=அள்ளுதலும்; யோகர் என்ற சொல் ஓகர் என்று மருவியது; ஓகரதே=யோகர்களின், யோகிகளின் செயலாகும்; தேரர்=புத்தர்; அமணர்=சமணர்; நினை=நினைத்தல்; ஏய்=பழகுதல்= ஒழி=ஒழியும்படி செய்து. கா=காக்கும்; வணம்=வண்ணம்; உரிவே=உமக்கு உரிய செயலாகும். வேரி என்பதற்கு மணம் என்று பொருள் கொண்டு தெய்வீக மணம் கமழும் சீர்காழி என்று கூறுவதும் பொருத்தமே. 

இந்த பாடலில் புத்தர் சமணர்களை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், சிவயோகிகளின் தன்மையையும்  குறிப்பிடுகின்றார். அன்பினை வளர்த்தும் அன்பு அல்லாத வெறுப்பினை ஒழித்தும் வாழும் யோகிகளின் தன்மைக்கு மாறுபாடாக புத்தர்களும் சமணர்களும் செயல்பட்ட தன்மை பெரிய புராணத்தில் பல இடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சிவபெருமான் மீது வெறுப்பினை தூண்டும் வண்ணம் பொய் பிரச்சாரங்கள் செய்து வந்த சமணர்கள் எவ்வாறு சிவனடியார்களை வெறுத்தனர் என்பதையும் எவ்வாறு சிவனடியார்களுக்கு துன்பம் இழைத்தனர் என்பதையும் நாம் தண்டியடிகள் புராணம், நமிநந்தியடிகள் புராணம், திருநாவுக்கரசர் புராணம் மற்றும் திருஞானசம்பந்தர் புராணம் ஆகியவற்றில் காண்கின்றோம். தெளிச்சேரி தலத்தின் திருஞானசம்பந்தர் சென்ற போது புத்தர்கள் எவ்வாறு தங்களது வெறுப்பினை காண்பித்தனர் என்பதையும் நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். அவர்கள் மீது வெறுப்பினை காட்டாமல் அன்புடன் நாயன்மார்கள் இருந்தமையும் நமக்கு புலானாகின்றது. இந்த வேறுபாடு தான், சிவனடியார்களுக்கு அவர்களுக்கும் இடையே இருந்த வேறுபாடு தான், இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபெருமானின் தன்மை அன்பு. அன்பினுக்கு மாறாக பகைமை உணர்வினை தூண்டும் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களுடன் சேர்வது பெருமானுக்கு உகந்தது அல்ல. எனவே அன்பு வழியில் செயல்படும் பெருமான் தான் நம்மை சிவநெறியில் பொருந்தி நிலையாக நிற்குமாறு காக்கவேண்டும் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பூஞ்சோலைகளை மிகுதியாக கொண்டுள்ளமையால் சிறந்த நறுமணத்துடனும், தெய்வீக மணமும் மற்றும் பெருமையுடனும் புதுமையுடனும் விளங்கும் காழி தலத்தில் உறையும் பெருமானே, நீண்ட அன்பினை அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்தும், அன்பு அல்லாத வெறுப்பினை முற்றிலும் அழித்தும் செயல்படுவது யோகிகளின் தன்மையாகும். இந்த தன்மைக்கு மாறாக செயல்பட்ட புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்களின் உபதேசங்களை நினைத்தலும், அவர்களோடு பொருந்தி பழகுவதையும், உலகத்தாரே நீங்கள் தவிர்ப்பீர்களாக; அத்தகைய நெறிகளில் சாராமல் நம்மை காக்கும் திறமை சிவபெருமானுக்கே உரியதாகும், எனவே பெருமானே, சமணர் மற்றும் புத்தர்களின் நெறியில் நாங்கள் சாராமல் இருக்கும் எங்களை வண்ணம் எங்களை காத்து அருள்வாயாக.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/10/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-10-3069112.html
3069111 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, January 9, 2019 11:07 AM +0530  

பாடல் 9:

    காலேமேலே காணீகா ழீகாலேமா லேமேபூ
    பூமேலேமா லேகாழீ காணீகாலே மேலேகா

விளக்கம்:

    காலே மேலே காணீ காழீ காலே மாலே மே பூ
    பூ மேலே காழீ காண் நீ காலே மேலே கா

காலே=கால் அனைவரது உடலின் அடி பாகம், அதாவது உடல் தொடங்கும் இடம். மேலே= மேலே உள்ள திருமுடி; அனைவரது தலையும் உடலின் கடை பாகம். காலையும் தலையையும் குறிப்பிட்டு முதலும் முடிவுமாக இறைவன் உள்ள நிலையினை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். காணி=நிலத்தின் அளவினை குறிக்க பயன்படுத்தப் படும் சொல். ஒரு காணி என்பது அரு ஏக்கர் நிலப் பரப்புக்கு சற்று குறைந்தது (0.92 ஏக்கர்) செல்வம் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது. கால்=காற்று; மாலே=மயக்கம் அளிப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்குபவன்; மே=மேன்மை, சிறப்பு; இரண்டாவது அடியினை பூ மேலே மாலே காலே மேலே காண் நீ காழி கா என்று மாற்றி அமைத்து பொருள் காணவேண்டும். பூ மேலே=தாமரையின் மேல் இருக்கும் பிரமன்; காண் நீ=காணும் தன்மையை நீக்கி அரியதாக மாற்றிவனே, காழி=உறுதிப்பாடு; கா=காப்பாயாக 

மாயனே என்று மணிவாசகர் அழைக்கும் செத்திலாப் பத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். மறிகடல்-அலைகள் மடங்கி வரும் கடல்; தான் விடத்தை உட்கொண்டதால் ஏனையோர் விடத்தின் தாக்கத்தால் இறவாமல் காத்தது பொருட்டு அமுதமே என்று அழைக்கின்றார். தனது குறைபாடுகளை தானே முன்வந்து உணர்த்தும் அடிகளார். அந்த குறைகளை பொருட்படுத்தாமல், தன்னை அலறவிடாமல், முக்திநெறியை காட்டுமாறு வேண்டுகின்றார்.    


    மாயனே மறிகடல் விடம் உண்ட வானவா மணிகண்டத்து
      எம் அமுதே
   நாயினேன் உன்னை நினையவும் மாட்டேன் நமச்சிவாய என்று
      உன்னடி பணியாப்
   பேயன் ஆகிலும் பெருநெறி காட்டாய் பிறை குலாம் சடைப்
      பிஞ்ஞகனேயோ 
   சேயன் ஆகி நின்று அலறுவது அழகோ திருபெருந்துறை
      மேவிய சிவனே

பொழிப்புரை:

உடலுக்கு முதலும் முடிவுமாக காலும் தலையும் இருப்பது போன்று, அனைத்து பொருட்களுக்கும் முதலாகவும் முடிவாகவும் இருப்பவனே, அடியார்களுக்கு பெருஞ் செல்வமாக இருப்பவனே, சீர்காழி தலத்தினில் உறைபவனே, காற்று போன்று எங்கும் பரந்து இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களையும் திரோதாயி எனப்படும் மாயத்தில் ஆழ்த்தி மயக்கி பின்னர் அடியார்கள் அந்த மயக்கத்திலிருந்து மீண்ட பின்னர் அருள் புரிபவனே,  சிறந்து மலர்ந்து விளங்கும் தாமரை மலர் மேல் அமர்ந்துள்ள பிரமனும் திருமாலும், உமது திருவடியையும் திருமுடியையும் காணும் தன்மையை நீக்கி. உறுதியுடன்  நீண்டு நெடிய பிழம்பாக உயர்ந்தவனே, நீர் தான் எம்மை காத்தருள வேண்டும்.    
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/09/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-9-3069111.html
3069110 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, January 8, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    நேணவராவிழ யாசைழியே வேகதளேரிய ளாயுழிகா
    காழியுளாயரி ளேதகவே யேழிசையாழவி ராவணனே

விளக்கம்:

    நே அணவர் ஆ விழ யா ஆசை இழியே வேகம் அதள் ஏரி அளாய உழி கா
    காழி உளாய் அரு இளவு ஏது அகவே ஏழிசை யாழ இராவணனே

நே=நேசம், உமது திருவடிகள் மீது அன்பு வைத்து வழிபடும்' ஆ=பசு, பதி பாசு பாசம் என்ற தொடரில் உள்ள பசு என்ற சொல் உயிர்களை குறிப்பது போன்று, இங்கே உயிர்களை குறிக்கும். விழ=தன்வயமின்றி விழுந்து கிடக்க; யா=கட்டிய; ஆசை=ஆசையாகிய கயிறு; இழியே=அவிழ்த்து விடுபவன்; வேகம்=வேகமாக ஓடும் விலங்கு, மான்; அதள்=தோல்; ஏரி=அணிந்தவன்; அளாய=துன்பங்கள்; உழி=;சூழ்ந்து இருக்கும் இடம்; கா=காப்பாயாக; அரு=மன்னிப்பதற்கு உரிய; இளவு=இளப்பம், இளக்காரமாக கருதப்படும் செயல்; ஏது=ஏதம் என்ற சொல்லின் மருவு, குற்றம் என்று பொருள்; ஆகவே என்ற சொல்லின் விகாரம் அகவே . 

உயிர்கள் பாசத்தால் கட்டுண்டு கிடக்கும் நிலையை, உயிர்களை பசு என்று குறிப்பிட்டு ஆசை என்ற கயிற்றினால் கட்டுண்டு கிடக்கும் பசு என்று நயமாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். ஏர் என்றால் அழகு என்று பொருள்; அழகுடைய இறைவனை ஏரி என்று குறிப்பிடுகின்றார். இறைவனின் இருப்பிடத்தையே அசைக்க முயன்ற இராவணனது மிகப் பெரிய குற்றமே அவன் பாடிய ஏழிசை காரணமாக மன்னிக்கப்பட்ட போது, எங்களது சிறிய குற்றங்கள் மன்னிக்கத் தக்கவை அல்லவா என்று இறைவனிடம் சம்பந்தர் கேள்வி கேட்பது போன்று அமைந்த பாடல். தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சிவத்தொண்டில் கழித்து சைவத்தின் பெருமையை நிலைநாட்டிய சம்பந்தர், எந்த குற்றமும் செய்யவில்லை. எனவே இந்த பாடல் குற்றங்கள் செய்துள்ள நாம், நமது குற்றங்களை இறைவன் மன்னித்து அருள வேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்துடன் இறைவனிடம் இறைஞ்சி பாட வேண்டிய பாடல். 

வாயுவேகம் என்பதை விடவும் மனோவேகம் பலமடங்கு அதிகமானது. மனம் தான் நாம் செய்யும் எல்லா தவறுகளுக்கும் மூல காரணம். பல பொருட்கள் மீது கொண்டுள்ள பலவிதமான ஆசைகளால் மனம் தறிகெட்டு ஓடுகின்றது. நம்மால் அந்த மனதினை கட்டுப்படுத்த முடிவதில்லை. நமது மனம் கட்டுப்பட வேண்டும் என்றால் அதற்கு இறைவனின் அருள் வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓடக்கூடிய மானை அடக்கிய இறைவன் ஒருவனால் தான் நமது மனதினை கட்டுப்படுத்த உதவி செய்ய முடியும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக, இங்கே இறைவன் மான் தோல் அணிந்திருக்கும் நிலையினை சம்பந்தர் குறிப்பிட்டார் போலும். ,      
    
பொழிப்புரை:

பெருமானே, உனது திருவடிகள் பால் அன்பு கொண்டு வணங்கித் துதிக்கும் பல அடியார்கள், ஆசை எனப்படும் கயிற்றினால் கட்டப்பட்டு தாங்கள் விரும்பியதை (உன்னைத் தொழுது வணங்கி போற்றுவது) செய்ய முடியாமல் தன்வயமற்று இருக்கின்றனர். ஆகையால் அவர்களது பாசக் கயிற்றினை நீர் தான் அவிழ்த்து அருள் புரிய வேண்டும். மிகவும் வேகமாக ஓட வல்ல மானை அடக்கி அதன் தோலை ஆடையாக அணிந்துள்ள அழகனே, நீர் தான் எங்களது மனதினை அடக்க உதவி புரிய வேண்டும். காழி நகரத்தில் வீற்றிருக்கும் தலைவனே, நாங்கள் பொறுக்க முடியாத வண்ணம் எங்களைச் சூழ்ந்துள்ள துன்பங்களிலிருந்து விடுவித்து காப்பாயாக. பலரும் இகழும் வண்ணம் நாங்கள் செய்த சிறிய குற்றங்களை, எங்களது சிறுமைத் தன்மையால் செய்த குற்றங்களை, கயிலாய மலையினை பெயர்த்து எடுக்கத் துணிந்து பெரிய குற்றம் செய்த அரக்கன் இராவணனையே மன்னித்த பெருமானே, நீர் தான் எங்களது குற்றங்களையும் மன்னித்து அருள் வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/08/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-8-3069110.html
3069109 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, January 7, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    நீயாமாநீ யேயாமா தாவேழீகா நீதானே
    நேதாநீகா ழீவேதா மாயாயேநீ மாயாநீ

விளக்கம்:

    நீயா மாநீ ஏயா மாதா ஏழீ கா நீ தானே 
    நே தாநீ காழீ வேதா மாயாயே நீ மாய் ஆநீ

நீயா=உம்மை விட்டு நீங்குதல் அறியாத; மானி என்ற சொல் இங்கே மாநீ என்று மருவியுள்ளது மான என்றால் பெருமை என்று பொருள்; மானி என்பதற்கு பெருமை உடையவள் என்றும் மானத்துடன் வாழ்பவள் என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். மதுரை அரசி மங்கையர்க்கரசி அம்மையாரை, சம்பந்தர் மானி என்று ஒரு பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். சுந்தரரும் தனது திருத்தொண்டத் தொகை பதிகத்தில், அரசியாரை மானி என்றே குறிப்பிடுகின்றார். ஏயா=ஒப்பற்ற; மாதா=தாய்; ஏழீ=ஏழிசை வடிவாக உள்ளவன்; கா=காப்பாய்; நீ தானே=நீயே வலிய வந்து; நே=அன்பார்ந்த இடம்; தாநீ= இடத்தை உடையவனே; ஸ்தானம் என்ற வடமொழிச்சொல் தானம் என்று மாற்றப் படுகின்றது. தானத்தை உடையவன் தானி. இந்த பாடலில் அனைத்தும் நெடில் எழுத்துகளாக வருவதால் தானி என்ற சொல் தாநீ என்று மாற்றப் பட்டுள்ளது. காழீ= சீர்காழி, வேதா=மறையின் வடிவமாக உள்ளவனே, மாயாயே=மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, மாய்=எம்மை கொல்லும்; ஆநீ=துன்பங்கள்; சென்ற பாடலில் பெருமான் நால்வர்க்கு ஐயம் தெளிவித்ததை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில், வேதங்களின் உட்பொருளாக இருக்கும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். தானி என்பதற்கு தானம் அளிப்பதை குணமாகக் கொண்டவன் என்று பொருள் கொண்டு எங்களது துன்பங்களை தவிர்த்து அருள மாட்டாயா என்று கேட்பதாக பொருள் கொள்வதும் நயமே.

பெருமானே நீ தான் வலிய வந்து எங்களை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, திருவோத்தூர் பதிகத்தில் கூறுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பிழையின்றி பாடல்கள் பாடி பெருமானை வணங்கும் அடியார்களுக்கு, அடியார்கள்  அழையாமலே பெருமான் வந்து அருள் புரிய வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (1.54.5) இது. உழை=பக்கம், ஒரு பக்கத்தில்     

    குழையார் காதீர் கொடு மழு வாட்படை          
    உழை ஆள்வீர் திருவோத்தூர்
    பிழையா வண்ணங்கள் பாடி நின்று ஆடுவார்
    அழையாமே அருள் நல்குமே
  
பொழிப்புரை:

உம்மை விட்டு நீங்குதல் என்பதை அறியாது என்றும் உம்முடன் இணைந்து இருப்பவளும்,  பெருமை உடையவளும் ஆகிய உமை அன்னையை மனைவியாக கொண்டவனே, அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஒப்பற்ற தாயாக இருந்து அருள் புரிபவனே, ஏழிசையின் வடிவமாக உள்ளவனே, நீ தான் வலிய வந்து என்னை காத்தருள வேண்டும்; உன் பால் அன்பு கொண்டுள்ள அடியார்களின் உள்ளத்தில் குடி கொண்டவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளிய பெருமானே, மறையின் வடிவமாக இருப்பவனே, எம்மை வருத்தி கொல்லும் துன்பங்களை மாய்த்து அருள் புரிய மாட்டாயா, நீ தான் அருள் புரிய வேண்டும்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/07/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-7-3069109.html
3069108 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, January 6, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    மேலேபோகா மேதேழீ காலாலேகா லானாயே
    யேனாலாகா லேலாகா ழீதேமேகா போலேமே

விளக்கம்:

    மேலேபோகாமே தேழீ காலாலே கால் ஆனாயே
    ஏல் நால் ஆகி ஆல் ஏலா காழீ தே மேகா போலேமே

மேலே போகாமே=சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரை பறிக்கும் நோக்கத்துடன் வந்த இயமன் தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரை பறிக்காத வண்ணம்; தேழீ= கடுமையான குரலில் அதட்டிய பெருமான்; காலாலே=தனது காலினால்; கால்=காலன்; ஏல்=பொருந்திய; நால்=சனகாதி முனிவர்கள் நால்வர்; ஆகி=குருவாகி; ஆல்=கல்லால மரத்தின் நிழலில்; ஏலா=ஏற்றுக்கொண்டு; காழீ=சீர்காழி; தே=தெய்வமே; மேகா=மேகத்தை வாகனமாக கொண்டவனே, மேகவாகனன் என்பது பெருமானின் திருநாமங்களில் ஒன்று. ஒரு முறை, திருமால் மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானை சுமந்து சென்றதாக கூறுவார்கள்; போலோமே=அடியார்கள் போல் கருதலாமா. அடியார்களின் பத்து குணங்களை கூறும் போது, மற்ற அடியார்களை வணங்குதல் ஒரு குணமாக கருதி கூறப்படுகின்றது. எனவே திருமாலை, பெருமானின் அடியாராக கருதி வழிபடுதல் சைவ நெறிக்கு உகந்த செயலாகவே கருதப் படும் என்பதால், திருமாலை சிவனடியாராக கருதி வழிபடலாமா என்ற கேள்வியை இறைவனிடம் கேட்கும் நயத்தை இந்த பாடலில் உணரலாம். மேகா என்ற சொல்லுக்கு மேகம் பலனை எதிர்பாராது மழையை உலகுக்கு கொடையாக அழிப்பது போன்று பலனை எதிர்பாராமல் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்பவன் பெருமான் என்று பொருள் கொண்டு, மேகா போலேமே என்ற தொடருக்கு சிலர் மேகனாகிய பெருமானுக்கு தொண்டர்களாக இருக்கும் வண்ணம் பெருமான் அருள் புரிய வேண்டும் என்று விண்ணப்பம் வைப்பதாக பொருள் கூறுகின்றனர்.

சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பொருந்தி அமர்ந்து பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்ட செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் விளக்கப் படுகின்றது. திருஞானசம்பந்தர் தான் அருளிய சேய்ஞலூர் தலத்தின் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.48.1) எதற்காக சனகாதி முனிவர்கள் நால்வரும் பெருமானிடம் விளக்கம் கேட்டனர் என்று கூறுகின்றார். நூல்=வேதம் மற்றும் சிவ ஆகமங்கள்; மால்=ஐயப்பாடு; மால் என்ற சொல்லுக்கு காதல் மயக்கம் என்று ஒரு பொருளும் உள்ளது. என்னே, வியப்புக் குறிச்சொல். பெருமானின் கருணைத் திறத்தினை வியந்து சொல்லியது. நல்லறம்=சிவதன்மம்; நால்வர்=சனந்தனர், சனத்குமாரர், சனாதனர், சனகர் ஆகியோர்   

    நூல் அடைந்த கொள்கையாலே நுன்னடி கூடுதற்கு
    மால் அடைந்த நால்வர் கேட்க நல்கிய நல்லறத்தை
    ஆல் அடைந்த நீழல் மேவி அருமறை சொன்னது என்னே
    சேல் அடைந்த தண்கழனி சேய்ஞலூர் மேயவனே  

வேதங்கள் ஆகமங்கள் ஆகிய பல நூல்களைக் கற்ற பின்னரும், பெருமானின் திருவடியை அடையும் மார்க்கம் தெளிவாக புரியாமல், தங்களது அஞ்ஞானம் நீங்காததால், உண்மை யாது என்று புரிந்து கொள்ள முடியாமல் மயக்க நிலையில் இருந்த சனகர் சனாதனர் சனந்தனர் மற்றும் சனத்குமாரர் ஆகிய நான்கு முனிவர்களும் தங்களது ஐயப்பட்டினை விளக்க வேண்டும் என்று பெருமானிடம் வேண்ட, அதற்கு இசைந்த பெருமானும் ஆலமரத்தின் நிழலில் பொருந்தி அமர்ந்தவாறு அரிய மறைகளின் பொருளை விளக்கிய அவரது கருணைத் திறம் மிகவும் வியக்கத்தக்கது. அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமான் சேல் மீன்கள் நிறைந்த குளிர்ந்த வயல்களால் சூழப்பட்ட சேய்ஞலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்றான். என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.    
 
பொழிப்புரை:

சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த காலன், தனது முயற்சியில் முன்னேறி சிறுவனின் உயிரைக் கவர்வதன் முன்னம், கடுங்குரலால் அவனை அதட்டி நிறுத்தி, அதன் பின்னர் காலால் உதைத்து காலனுக்கே காலனாகி காலகாலன் என்ற பெயர் பெற்றவன் பெருமான். தங்களுக்கு வேதங்களில் இருந்த ஐயப்பாட்டினை, பெருமானிடம் தெரிவித்து அவரிடம் விளக்கம் கேட்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் பொருந்திய மனதினை உடைய சனகாதி முனிவர்கள் நால்வருக்கும், ஞானகுருவாக அமைந்து கல்லால மரத்தின் கீழ் அமர்ந்து, அவர்களை சீடர்களாக ஏற்றுக்கொண்டு அவர்கள் மெய்ப்பொருளை அடையும் வழியினை உணர்த்தி அருள் புரிந்த பெருமான், சீர்காழி நகரினில் தெய்வமாக வீற்றிருக்கின்றான். மேகத்தின் வடிவம் கொண்டு பெருமானைத் தாங்கி சுமந்து சென்று தொண்டு புரிந்த திருமாலை, அவர் செய்த தொண்டினைக் கருத்தில் கொண்டு, அவரை சிவனின் அடியார்களாக ஒருவராக மதித்து அவரை புகழ்ந்து  வழிபடுதல் ஏற்புடைய செயலா என்பதை, பெருமானே நீர் தான் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/06/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-6-3069108.html
3069107 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, January 5, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    யாகாலாமே யாகாழீ யாமேதாவீ தாயாவீ
    வீயாதாவீ தாமேயா ழீகாயாமே லாகாயா

விளக்கம்:

    யா காலா மேயா காழீ யா மேதாவீ தாய் ஆவீ
    வீயாதா வீ தாமே யாழீ கா யாம் மேல் ஆகு ஆயா

யா=யாவரும் வணங்கத்தக்க, காலா=கால தத்துவமாக இருப்பவன்; மேயா=அனைத்திலும் கலந்து இருப்பவன்; காழீயா=காழி நகரத்தில் இருப்பவன்; மேதாவீ=அறிவில் சிறந்தவன்; தாய் ஆவீ=தாயாகவும் உயிராகவும் இருப்பவன்; வீயாதா=என்றும் அழிவின்றி இருப்பவன்; வீ=கின்னரம் எனப்படும் பறவைகள்; தாமே=தாமாகவே; யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; கா=காப்பாய்; யாம்=நாங்கள் மேல் ஆகா=வாழ்வினில் மேற்கொண்டு நடக்க இருப்பவை; ஆயா=ஆராய்ந்து கவலை கொள்ளாதவாறு; கா=காப்பாற்றுவாய்; கின்னரம் எனப்படும் பறவை இனிய இன்னிசைக்கு மயங்கி தன்னை அறியாதவண்ணம் உறங்குவது போன்று அசையாமல் படுத்து இருக்கும் பறவை என்று கூறப்படுகின்றது. 

கால தத்துவனாக இறைவன் இருக்கும் தன்மை திருச்சதகம் பதிகத்து பாடலில் மணிவாசகரால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. பெருமானின் திருவுருவத்தை வானோர்களும் அறிந்து கொள்ள முடியாது என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். உலகத்தின் தோற்றத்திற்கும் அழிவுக்கும் சாட்சியாக இருக்கும் கால தத்துவன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். 

    மேலை வானவரும் அறியாததோர்
    கோலமே எனை ஆட்கொண்ட கூத்தனே
    ஞாலமே விசும்பே இவை வந்து போம்
    காலமே உன்னை என்று கொல் காண்பதே 

நாம் நமது வாழ்க்கையில் இனி நடக்கவிருக்கும் நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றி நினைத்து கவலை கொள்ளாமல் இருக்கும் நிலையினை இறைவன் அருள வேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அவ்வாறெனின் நாம் எதைப் பற்றி நினைக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது அல்லவா. இதற்கு குழைத்த பத்து பதிகத்தின் பாடலில் மணிவாசகர் விடை அளிக்கின்றார். நாம் எப்போதும் நினைக்க வேண்டியது, இந்த மண்ணுலக வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு இறைவனின் திருவடிகளில் சேரும் நாள் எப்போது என்பதே என்று கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அவ்வாறு இருப்பது தான் நமது அடிமைத் திறத்திற்கு ஏற்ற செயல் என்று கூறுகின்றார். 

    கண்ணார் நுதலோய் கழல் இணைகள் கண்டேன் கண்கள் களிகூர
    எண்ணாது இரவும் பகலும் நான் அவையே எண்ணும் அது அல்லால்
    மண்மேல் யாக்கை விடுமாறும் வந்துன் கழற்கே புகுமாறும்
    அண்ணா எண்ணக் கடவோனே அடிமை சால அழகு உடைத்தே 

பொழிப்புரை:

அனைத்து உயிர்களும் வணங்கும் தன்மை உடையவனே, கால தத்துவனாக இருப்பவனே, அனைத்து உயிர்களிலும் எள்ளினுள்ளே எண்ணெய் இருப்பது போன்று கலந்து இருப்பவனே, சீர்காழி நகரத்து பெருமானே, மேம்பட்ட அறிவினை உடையவனே, தாயாகவும் உயிராகவும் அனைத்து உயிர்களும் விரும்பும் வண்ணம் உள்ளவனே, என்றும் அழிவற்றவனாக இருப்பவனே, கின்னரப் பறவைகள் தாமே இறங்கி வந்து மயங்கி படுக்கும் வண்ணம் வீணையில் இனிய இசை எழுப்பும் ஆற்றல் படைத்தவனே, எங்களது வாழ்வில் இனி எதிர்கொள்ள இருக்கும் இடர்களின் தன்மை குறித்து நாங்கள் ஆராய்ந்து கவலைப் படாத வண்ணம் எங்களை நீ தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/05/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-5-3069107.html
3069106 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, January 4, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4:  

    நீவாவாயா காயாழீ காவாவானோ வாராமே
    மேராவானோ வாவாகா ழீயாகாயா வாவாநீ   
     

விளக்கம்:

    நீவா வாயா கா யாழீ காவோ வான் நோ வாராமே
    மேரா வான் நோ வாவா காழீயா காயா வாவாநீ

நீவா=என்றும் மாறாத; வாயா=உண்மைப் பொருளாக இருப்பவன்; கா=தாங்கிய; காழீ=வீணை; காவோ=காப்பாற்றுவாய்; வான்=உயர்ந்த, இங்கே இகழ்ச்சிக் குறிப்பு தோன்ற கொடுமை செய்வதில் உயர்ந்த நிலையினை உடைய பிறவிப்பிணி என்ற பொருளில் கையாளப் பட்டுள்ளது. கொடுமையில் உயர்ந்த; நோ=பிறவிப்பிணி; வாராமே=எம்மை அடையாமல்; மேரா=மேரு மலையை ஏந்தியவன்; வான்=வானவர்கள்; நோ=திருபுரத்து அரக்கர்கள் செயலினால் தேவர்கள் அடைந்த துன்பம்; வாவா=வந்து அடையாத வண்ணம்; காழீயா=சீர்காழி தலத்தின் தலைவன்; காயா=ஆகாயா என்ற சொல் குறைந்து காயா என்று வந்துள்ளது. இதனை இலக்கணத்தில் முதற்குறை என்று கூறுவார்கள். மூன்றாவது பாடலில் காற்றினை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் ஆகாயத்தை குறிப்பிடுகின்றார். வாவா=அடுக்குத் தொடர், விரைவினில் வரவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம். கையாளப்பட்டுள்ளது. 

வீணை தாங்கிய வண்ணம் பெருமான் இருப்பான் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, அப்பர் பிரான் இறைவனை வீணை வாசிக்குமே (4.112.7) என்று குறிப்பிடுவதை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. ஊழிக் காலத்தையும் தாண்டி சிவபெருமான் இருக்கும் நிலையும், உலகினை மறுபடியும் தோற்றுவிக்கும் எண்ணம் கொண்டு, விளையாட்டாக உலகினைத் தோற்றுவித்து, உயிர்கள் தங்களது வினைகளைக் கழித்துக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பு அளிக்கும் இறைவனின் கருணையும் இந்த பாடலில் அப்பர் பிரானால் உணர்த்தப் படுகின்றது. களேபரம்=உயிரற்ற உடல்: பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகிய இருவரும் தெய்வங்களாக கொண்டாடப்படினும், அவர்களுக்கும் முடிவு என்பது உண்டு என்பதும், சிவபெருமான் ஒருவன் தான் முடிவில்லாதவன் என்பதையும் உணர்த்தும் பொருட்டு, பிரமன் மற்றும் திருமால் ஆகியோரின் உடல்களை தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு சிவபெருமான் கங்காள வேடம் தாங்கி இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது. பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் காத்தல் தொழிலையும் அழித்தல் தொழிலையும் செய்யும் பெருமான் என்று குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் பெருமான் உலகின் தோற்றத்திற்கு ஆதாரமாக பெருமான் இருக்கும் நிலையினை குறிப்பிடுகின்றாரர். 

    பெருங்கடல் மூடிப் பிரளயம் கொண்டு பிரமனும் போய்
    இருங்கடல் மூடி இறக்கும் இறந்தான் களேபரமும்
    கருங்கடல் வண்ணன் களேபரமும் கொண்டு கங்காளராய்
    வரும் கடன் மீள நின்று எம்மிறை நல்வீணை வாசிக்குமே 

 
பொழிப்புரை:

என்றும் மாறாத உண்மைப் பொருளாக இருப்பவனும், பிரளயம் முடிந்த பின்னர் தனது கைகளில் வீணை தாங்கிய வண்ணம் மீண்டும் உலகத்தினை தோற்றுவிக்கும் எண்ணத்துடன் இருப்பவனும் ஆகிய பெருமானே, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து எங்களை விடுவித்து கொடிய பிறவித்துயர் வாராமல் எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. பண்டைய  நாளில் திரிபுரத்து அரக்கர்களால் தேவர்களுக்கு துன்பம் வந்து அடையாத வண்ணம் மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து திரிபுரங்களை அழித்து அருள் புரிந்தவனே, சீர்காழி நகரத்து தலைவனே, ஆகாயம் முதலாக ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவனே, நீ விரைந்து வந்து எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/04/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-4-3069106.html
3068519 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, January 3, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3;

    தாவாமூவா தாசாகா ழீநாதாநீ யாமாமா
    மாமாயாநீ தாநாழீ காசாதாவா மூவாதா

விளக்கம்:

    தாவா மூவா தாசா காழீநாதா நீ யாமா மா
    மாமா யாநீ தாநாழீ கா சா தா வா மூ வாதா

தாவா=அழியாத, மூவா=மூப்பு அடையாத, தாசா=தசகாரியத்தால் அடையும் பொருளாக உள்ளவனே; யாமா=யாமத்தில், நள்ளிருளில் நட்டம் பயின்றாடும் நாதன்; மா=விலங்கு, இங்கே கயிலாயத்தில் உள்ள ஐயிராவணம் என்ற யானையை குறிக்கும். மாமா=மாண்பு மிகுந்தவனே, யாநீ=ஏறி வருபவன்; தாநாழீ=பக்தர்களுக்கு அருள் தருவதில் கடலை ஒத்தவன்; தான+ஆழி=தானம் அளிப்பதில் கடலைப் போன்று பரந்த மனதினை உடையவன்; கா=காப்பாற்றுவாய்; சா=இறப்பதிலிருந்து; இறப்பதலிருந்து காப்பாற்றுவாய் என்பதன் மூலம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றார். பிறந்த அனைவரும் ஒரு நாள் இறக்கத் தான் வேண்டும். இறப்பதை தவிர்க்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பினால், மறுபடி பிறப்பதையே தவிர்க்க வேண்டும் அல்லவா. காசா=இரத்தினம் போன்று ஒளி வீசுபவனே; தா=கேட்ட வரங்களை தா; வா=முன்னே எழுந்தருளி தரிசனம் தா; மூ=அனைத்து உயிர்களுக்கும் மூத்தவனே, வாதம் என்றால் காற்று என்று பொருள். வாதா நிலம், நீர், தீ. வாய். ஆகாயம் என்று ஐந்து பூதங்களாக இருப்பவன் பெருமான் என்று உணர்த்துகின்றார்.     

தத்துவ ரூபம், தத்துவ தரிசனம், தத்துவ நீக்கம், ஆன்மரூபம், ஆன்மதரிசனம், ஆன்ம நீக்கம், சிவரூபம், சிவதரிசனம், சிவயோகம் சிவபோகம் என்பன தச காரியங்கள் என்று ஒரு தொகுப்பாக அழைக்கப்படும். குருவருளால் ஞானத்தை கேட்டல் என்ற நிலையில் எல்லோருக்கும் நிட்டையாகிய சீவன் முக்தி நிலை வந்துவிடுவதில்லை. அதன் பின்னர் சிந்தித்தல், தெளிதல் நிகழ்ந்த பின்னரே அத்தகைய சீவன்முக்தி நிலை ஏற்படும். ஞானத்தின் மேற்கூறிய நான்கு படிநிலைகளையே வேறொரு வகையால் பகுத்து தசகாரியம் என்று     குறிப்பிடுவார்கள். இவை அனைத்தும் அறிவின் கண் நிகழும் நிலை வேறுபாடுகளே அன்றி உடற்கண் நிகழும் செயல்கள் அல்ல. மேற்கண்ட தசகாரிய நிலைகளில் தத்துவம், ஆன்மா, சிவம் என்ற மூன்று பொருட்கள் கூறப்பட்டிருப்பதை நாம் உணரலாம். இவை மூன்றும் பாசம், பசு, பதி அன்றே தவிர வேறல்ல.

ஆசிரியரின் உபதேசம் மற்றும் நூல்களின் துணை கொண்டு தமது அறிவுக்குப் பொருந்தும் வண்ணம் ஆராய்தலே சிந்தித்தல். அவ்வாறு சிந்திக்கும் போது முப்பத்தாறு தத்துவங்களின் இயல்பையும் நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் விளக்கமாக அறிந்து கொள்ளுதல் தத்துவரூபம் ஆகும். இந்த தத்துவங்கள் பொருந்துமா அல்லது பொருந்தாதா என்று ஆராய்தல் தத்துவ தரிசனமாகும். பின்னர் இந்த தத்துவங்கள் அனைத்தும் சடப் பொருட்கள் என்றும், இவை ஆன்மாவாகாது, ஆன்மா வேறு இந்த தத்துவங்கள் வேறு என்று உணர்தல் தத்துவசுத்தியாகும்.

தத்துவங்கள் அல்லது அவற்றின் கூட்டங்களோ ஆன்மா அல்ல என்றும் ஆன்மா வேறு என்றும் அறிதல் ஆன்ம தரிசனமாகும், ஆன்மாவின் இயல்பினை நூல்களில் சொல்லிய வண்ணம் அறிந்து கொள்ளுதல் ஆன்ம ரூபம். ஆன்மா தத்துவங்கள் போல் சடம் அல்ல எனினும் தனித்து நின்று அறிய இயலாது என்றும் ஆன்மாவிற்கு     எப்போதும் துணையாக உடன் நின்று உணர்த்தி வருவது இறைவனின் திருவருள்     என்றும் உணர்ந்து யான் எனது என்ற செருக்கு அற்று, எந்த செயலையும்     தனது செயல் அல்லது பிறர் செயல் என்ற எண்ணங்கள் அற்று இருப்பது ஆன்ம சுத்தியாகும்.  

சிவ பரம்பொருளின் பொது இயல்பு (ஐந்தொழில் படுத்துதல்) மற்றும் உண்மை இயல்பு (எண்குணம் உடைமை) என்று நூல்களில் சொல்லியவாறு அறிந்து கொள்ளுதல் சிவரூபம். இந்த ரூபத்தை தனது அறிவினுக்கு பொருந்துமாறு ஆராய்தல் சிவதரிசனம். சிவபிரானின் இயல்பு அறிவினில் பொருந்தும்போதே, யான் எனது என்ற உணர்வு அற்று நிற்றலும், இதனால் எங்கும் எதிலும் சிவமயமாய் காட்சி காணுதலும், அந்த காட்சியால் சிவானந்த விளைவு ஏற்படுதலும், சிவதரிசனமாகும். சிவதரிசனம் வாய்த்த போது, பழைய வாசனையால் அவ்வப்போது யான் எனது என்ற எண்ணம் எழுந்தாலும், அந்த தற்போதத்தை, சீவபோதத்தை, சிவதரிசன முறையில் சிந்தித்து அடக்கி தன் செயலற்று சிவத்தில் ஒன்றி இருத்தலே உண்மை யோகம் எனப்படும் சிவயோகம் ஆகும். சிவயோகத்தில் திளைத்து இருக்கும்போது தோன்றும் சிவானந்தத்தை நுகர நுகர, சிவானந்தம்     பெருகி, ஆன்ம அறிவை விழுங்கிவிடும். ஆன்மபோதம் அறவே மூழ்கடிக்கப்பட்ட நிலையில் ஆன்மா தன்னையோ அல்லது பிறரையோ பிற பொருட்களையோ உணருவதில்லை. சொல்லற்ற, இரவு பகல் அற்ற, ஏதும் அற்ற இந்த நிலைக்கு மேல் ஆன்மா அடையவேண்டிய பயன் வேறு ஏதும் இல்லை. இந்த நிலை சிவபோதம் ஆகும். இந்த சிவானந்தத்தை இடையறாது அனுபவிக்க தடையாக உள்ள உடலும் நீங்கவே முக்திநிலை வாய்த்துவிடும்

பொழிப்புரை:

என்றும் அழிவடையாமாலும் மூப்பு அடையாமலும் இருக்கும் பெருமானாகிய நீ தசகாரியங்களால் உயிர்கள் சென்று அடையக் கூடியவனாக உள்ளாய்; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் நீ, ஊழிக்காலத்து இருளில் (நள்ளிருளில்) நட்டம் பயின்றாடும் நாதனாகத் திகழ்கின்றாய். அனைத்துச் சிறப்புகளும் உடைய நீ, ஐயிராவணம் என்று அழைக்கப்படும் சிறந்த யானையின் மீது ஏறி வருகின்றாய். அடியார்கள் விரும்பவதை கொடையாக தருவதில், கடலைப் போன்று பரந்த உள்ளம் கொண்டவனாக இருக்கும் நீ, என்னை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து காத்து அருள் புரிவாயாக. ஒளிவீசும் இரத்தினமாக திகழும் திருமேனியை உடையவனே, எனது முன்னே எழுந்தருளி நான் கேட்கும் வரங்கள் அனைத்தும் தருவாயாக என்று ஐம்பூதங்களின் வடிவமாக உள்ள இறைவனே நான் உன்னை வேண்டுகின்றேன்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/03/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-3-3068519.html
3068516 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 2  என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, January 2, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 2;

    யாகாயாழீ காயாகா தாயாராரா தாயாயா
    யாயாதாரா ராயாதா காயாகாழீ யாகாயா

விளக்கம்:

    யாகா யாழி காயா காதா யார் ஆர் ஆதாய் ஆயாய் 
    ஆயா தார் ஆர் ஆயா தாக ஆயா காழீயா கா யா

யாகா=யாகத்தின் வடிவமாக இருப்பவன், வேதமும் வேள்வியும் ஆயினான் என்று மணிவாசகர் பொற்சுண்ணம் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் கூறுகின்றார். யாழீ=யாழ் வாசிப்பவன்; காயம் என்றால் உடல்; தான் உருவம் இல்லாதவன் எனினும்; அடியார்களுக்கு உதவுவதற்காக பல்வேறு உருவங்களை அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவத்திற்கு ஏற்ப, அந்த தருணத்திற்கு ஏற்ப பல வடிவங்களை எடுப்பவன் பெருமான். காயா=அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு பல வடிவங்கள் எடுப்பவன்; எந்த பெயரை வைத்து அழைத்தாலும், அந்த பெயர் உணர்த்தும் பொருளினைக் கடந்து நிற்கும் திறமை படைத்த இறைவனை என்னவென்று அழைப்பது, எந்த உருவம் தான் அவனது உருவம் என்று நாம் நினைப்பது, என்பதே மணிவாசகப் பெருமான் எழுப்பும் கேள்வி. தனது அடியார்கள் பால் கருணை கொண்டு, அவர்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு அவன் எடுத்த சில வேடங்களையே நாம் அறிவோம் என்பதால் அவனது வேடங்களையும் நம்மால் முழுதுமாக அறிந்து கொள்ள முடியாது அல்லவா. இருந்தாலும் அவனை எவ்வாறு வழிபடுவது ஏதாவது ஒரு பெயரினை சொல்லித் தானே வழிபடவேண்டும் என்பதால், ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி வழிபடுவீர்கள் என்று மணிவாசகர் இந்த தெள்ளேணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் கூறுகின்றார். தெள்ளேணம் என்பது அரிசியில் உள்ள கற்களையும் பதர்களையும் புடைத்து பிரித்து எடுக்கும் முறை. நமது அன்றாட வாழ்க்கையின் பல செயல்களிலும் இறைவுணர்வினை புகுத்தும் முறையில், அம்மானை, பூவல்லி, பொற்சுண்ணம், தெள்ளேணம் ஆகிய பதிகங்களை அருளியவர் மணிவாசகர்.

    திருமாலும் பன்றியாய் சென்று உணராத் திருவடியை
    உரு நாம் அறிய ஓர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்
    ஒரு நாமம் ஓர் உருவம் ஒன்றும் இல்லாற்கு ஆயிரம்
    திருநாமம் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ 

பதிகத்தின் முதல் பாடலில், காக்கும் கடவுள் திருமாலாக இறைவன் செயல்படுவதை குறிப்பிட்ட ஞானசம்பந்தர், இந்த பாடலில், அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து செயல்படும் நிலையை காதான் என்ற சொல் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். கர்த்தா என்ற வடமொழிச் சொல் இங்கே காதா என்று மாறியுள்ளது. காதுதல்=கொல்லுதல்; யார் ஆர்= எத்தகையவர்களுக்கும்; ஆதாய் ஆயாய்=பொருந்துகின்ற தாயாக இருப்பவனே

கண்டுகொள்ள அரியவன் என்று அப்பர் பிரான் இறைவனை குறிப்பிட்டு காலபாசக் குறுந்தொகைப் பதிகத்தினை (5.92) தொடங்குகின்றார். கேட்டிரேல்=கேட்பீராகில்: சூழலே=சூழ வேண்டாம். கனிவித்து=அன்பு பாராட்டி கனியச் செய்து, பக்குவப்படுத்தி: பாணி=கை: துன்னுதல்=சூழுதல்: பாழிமை=அடிமைத் திறத்தின் வலிமை. 

    கண்டு கொள்ள அரியானைக் கனிவித்துப்
    பண்டு நான் செய்த பாழிமை கேட்டிரேல்
    கொண்ட பாணி கொடுகொட்டி தாளம் கைக்
    கொண்ட தொண்டரை துன்னிலும் சூழலே

இவ்வாறு தன்மை என்னவென்று ஆராய்ந்து உணரமுடியாத வண்ணம் இருக்கும் பெருமானை, ஆயா (ஆராய்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவன்) என்ற சொல் மூலம் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். தார்=மாலை; ஆர் என்றால் ஆத்தி மரத்தினை குறிக்கும், இங்கே ஆத்தி மரத்தின் பூக்களை குறிக்கின்றது. ஆர் ஆயா என்று ஆத்திப் பூக்களின் கூட்டத்தினை, ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்த பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஆயம் என்பதற்கு கூட்டம் என்ற பொருளும் உள்ளது. பிச்சை எடுக்கும் கோலத்துடன் வந்த பெருமானின் அழகினில் மயங்கி, அவன் பால் தீராத காதல் கொண்டு, தாங்கள் செய்வது இன்னதென்று அறிய முடியாத சூழ்நிலையில், தீராத தாகத்துடன் அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்று தாருகவனத்து முனிவர்களின் கூட்டத்தை உடையவன் பெருமான் என்று இங்கே உணர்த்துகின்றார். காழீயா==காழி நகரத்தின் தலைவனே, கா=எம்மை காப்பாற்றுவாய்; யா=துன்பங்களிலிருந்து;

பொழிப்புரை:

வேதங்களால் போற்றப்படும் வேள்வியின் வடிவமாக இருப்பவனும், யாழ் இசைக் கருவியினை திறம்பட வாசிப்பவனும், அடியார்களுக்கு உதவும் பொருட்டு அந்தந்த அடியார்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்கள் எடுப்பவனும் அழிக்கும் கடவுளாக இருந்து கொண்டு உயிர் உடலிலிருந்து பிரிவதற்கு காரணமாக இருப்பவனும் ஆகிய இறைவன், அனைவர்க்கும் தாயாக இருக்கின்றான். பெருமானின் தன்மையை நம்மால் ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள முடியாது. அவன் நறுமணம் கமழும் ஆத்தி மலர் மாலையை அணிந்தவனாக காணப்படுகின்றான். அவன் மீது தீராத காதல் கொண்டமையால், தாங்கள் இன்ன செய்கின்றோம் என்பதையும் மறந்து தாருக வனத்து மகளிர் கூட்டம், பிச்சைப் பெருமானாக அவன் சென்ற போது அவனைப் பின் தொடர்ந்து சென்றது; சீர்காழி நகரின் தலைவனாக விளங்கும் பெருமானே, நாங்கள் படும் துன்பங்களிலிருந்து எங்களை காப்பாயாக.

      
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/02/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-2-3068516.html
3068515 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. யாமாமாநீ யாமாமா - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, January 1, 2019 12:00 AM +0530 பின்னணி:

நான்காவது தலயாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்பிய திருஞானசம்பந்தர் அந்த நகரத்தில் பல நாட்கள் தங்கி பல வகையான பதிகங்கள் பாடினார் என்று பெரிய புராணம் உணர்த்துகின்றது, விகற்பம்=மாறுபாடு; சில பதிகங்கள் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழ்ந்தன என்ற செய்தியை மூல இலக்கியம் என்ற தொடர் மூலம் சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். மொழி மாற்றுப் பதிகத்தினை (1.117) அடுத்து மாலைமாற்று பதிகத்தினை நாம் இப்போது சிந்திப்போம்.

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர் 

மாலை மாற்று என்பது பாட்டினை முன்னிருந்து படிப்பினும் மாற்றிப் பின்னிருந்து முன் படிப்பினும் ஒன்று போல் வருவது; மாலை=வரிசை; மாற்று=மாறுதலை உடையது; மாலை மாற்று வகையில் உள்ள சொற்கள், விகடகவி, மோருபோருமோ, தோடு ஆடுதோ என்பன இந்த வகையில் அமைந்த சொற்றொடர்கள், ஆங்கிலத்தில் PALINDROME என்று அழைக்கப் படுகின்றன. மிகவும் பிரசித்தமான ஆங்கிலத் தொடர் ABLE WAS I ERE I SAW ELBA, இந்த வகைக்கு சிறந்த உதாரணம். இந்த கூற்று பிரான்ஸ் நாட்டு நெப்போலியனின் கூற்று. தனது வீழ்ச்சி எல்பா தீவுக்குச் சென்ற பின்னர் தொடங்கியது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்த தொடர் (ERE=BEFORE). இந்த வகையில் அமைந்துள்ள இலக்கியத்திற்கு முன்னோடி திருஞான சம்பந்தர் அருளியுள்ள இந்த பதிகம் தான். மாதவ சிவஞான யோகிகள் காஞ்சி புராணத்திலும் மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை திருநாகைக் காரோணம் புராணத்திலும் இத்தகைய பாடல்களை அமைத்துள்ளதாக தெரிய வருகின்றது. மாலைமாற்று பதிகத்தினையும் மிறைக் கவி என்று கூறுவார்கள். மிறை என்றால் வருத்தம் என்று பொருள். மூளையை வருத்தி, சொற்களை சரியாக பிரித்து பொருள் காணவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இவ்வாறு அழைத்தனர், இந்த பதிகத்தின் அழகே மாலை மாற்று முறையில் அமைந்துள்ள தன்மையே. எனவே அந்த அமைப்பினை கெடுக்காமல், இந்த விளக்கத்தில், முதலில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. பொருளினை உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக, சொற்களை பிரித்து விளக்கத்தில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த வகை கவிதையிலும் தத்துவக் கருத்துக்களையும், இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சி, அண்ணாமலை சம்பவம், சமணர் பற்றிய குறிப்பு, பதிகத்தின் பலன் ஆகியவை கொடுக்கப் பட்டுள்ள தன்மை, இறைவனின் அருளால் திருஞான சம்பந்தர் பெற்ற புலமைத் திறனை உணர்த்துகின்றது. இங்கே அளிக்கப்பட்டுள்ள விளக்கம் புலவர் கந்தசாமிப் பிள்ளை அவர்கள் அளித்துள்ள விளக்கத்தினை ஆதாரமாகக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் பெரும்பாலும் நெடில் எழுத்துக்களை கொண்டவை.

பாடல் 1

    யாமாமாநீ யாமாமா யாழீகாமா காணாகா
    காணாகாமா காழீயா மாமாயாநீ மாமாயா;

விளக்கம்:

    யாம் ஆமா நீ யாம் ஆம் மாயாழீ காமா காண் நாகா
    காணா காமா காழீயா மாமாயா நீ மா மாயா

யாம்=உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால்; ஆமா=அது பொருந்துமா, பொருந்தாது; நீ=நீயே கடவுள் என்றால் யாம் ஆம்=ஆமாம், அது மிகவும் பொருத்தமானது. மா=பெரிய; மாயாழீ=பெரிய பேரி எனப்படும் யாழினை வாசிக்கும் இறைவன்; காமா=அனைவரும் விரும்பும் வண்ணம் அழகு உடையவனே. காண் நாகா=அனைவரும் காணும் வண்ணம் பாம்பினை அணிந்தவன்; காணாகாமா=கை கால் முதலிய உறுப்புகள் உட்பட அவனது உடலினை எவரும் காணாத வண்ணம், உருவம் அற்றவனாக, காமனை மாற்றியவனே, காழீயா=சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, மா=இலக்குமி தேவி; மாயா=மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமால்; மா=கரியது (மலத்தினை கரிய நிறம் கொண்டதாக கூறுவது மரபு) மாயா=மாயை போன்ற மலங்களிளிருந்து; நீ=நீ எம்மை விடுவிப்பாயாக. வெளிச்சம் இல்லாது இருள் சூழ்ந்த நிலையில் நாம், எந்த பொருளையும் காண முடியாத வண்ணம் இருள் நிறைந்து நிற்பதை உணருகின்றோம். அதனால் அந்த இருளை அகற்றுவதற்கு தீபத்தினை ஏற்றி இருளை அகற்ற நாம் முயற்சி செய்கின்றோம். இருளினை கருமை நிறம் கொண்டதாக நாம் அனைவரும் உருவகம் செய்கின்றோம். ஆனால் மாயை தான் இருப்பதையும் நமக்கு உணர்த்தாமல், நாம் காண வேண்டிய, உணர வேண்டிய மெய்ப் பொருளை, காண முடியாமல் உணர முடியாமல் செய்வதால், இருளினும் கொடியதாக கருதப்பட்டு, இருளினைப் போன்று கரிய நிறம் உடையதாக கூறப்படுகின்றது.           

உயிர்கள் என்று பிரமன் திருமால் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் இங்கே குறிப்படப் படுகின்றன. அனைத்து உயிர்களுடனும் மலம் இயல்பாகவே கலந்துள்ளது. மலத்தின் கலப்புகள் அற்றவன் பெருமான் ஒருவனே என்பதால், பாசம் அணுகாத பெருமான் ஒருவனே இறைவனாக இருக்க முடியும். தனது அழகினால் அனைவரையும் சொக்கவைக்கும் தன்மை கொண்டதால் தான் மதுரையில் பெருமான் சொக்கன் என்றும் சொக்கேசன் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றார். 

திருநீறு அணிந்துள்ள திருமேனியில் பாம்பு சென்று அடையும் நிலை, நல்லன மற்றும் தீயன ஆகிய அனைத்தும் பெருமானைச் சென்று சார்ந்து நிற்கும் என்பதை உணர்த்துகின்றது என்று கூறுவார்கள். பெருமானின் சன்னதி அனைத்துப் பொருட்களின்  தன்மையையும், நல்லனவாக மாற்றிவிடுகின்றது. செருக்குடன் பாய்ந்து வந்த கங்கை நதி தனது ஆற்றலை இழந்து புண்ணிய தீர்த்தமாக மாறுகின்றது, பாவங்கள் செய்த சந்திரன் தனது களங்கம் நீங்கப் பெற்று தூய வெண் மதியாக மாறுகின்றான். முரட்டு குணத்துடன் பாய்ந்த வந்த மான் கன்று, தனது இயல்பான குணத்தினைப் பெற்று துள்ளி விளையாடும் மான் கன்றாக மாறி நிற்கின்றது. அவனது சன்னதியில் சந்திரனும் பாம்பும் தம்மிடையே உள்ள பகையினை மறந்து ஓரிடத்தில் தங்கியுள்ளன. நல்லவராகிய பெருமானின் அருகே அனைவரும் நல்லவரே. இந்த நிலை நமக்கு அப்பர் பெருமான் அருளிய நாகேச்சரம் தலத்து பாடல் (5.52.1) நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. பெருமானைச் சென்றடைந்த நாகம் நல்ல நாகமாக மாறிவிடுகின்றது என்று இங்கே கூறுகின்றார். 

    நல்லர் நல்லதோர் நாகம் கொண்டு ஆட்டுவர்
    வல்லர் வல்வினை தீர்க்கும் மருந்துகள்
    பல் இல் ஓடு கை ஏந்திப் பலிதிரி
    செல்வர் போல் திரு நாகேச்சரவரே  .   

தனது தவத்தினை கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனை விழித்தே அழித்த சிவபெருமான், பின்னர் அவனது மனைவி இரதி தேவி வேண்ட, அவளுக்கு இரங்கி மன்மதனுக்கு உயிர் அளித்தாலும், இரதி தேவியின் கண்களுக்கு மட்டுமே மன்மதன் தென்படுவான் என்றும் ஏனையோர்கள் அவனது உருவத்தை காண முடியாத வண்ணம் இருப்பான் என்றும் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி பெருமானின் நெற்றிக்கண்ணின் வலிமை மற்றும் அவரது கருணை ஆகிய இரண்டையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.  

இந்த பாடலில் மாமாயா என்று இலக்குமி தேவியின் கணவர் திருமாலாக (மாயன் என்பது திருமாலின் பெயர்களில் ஒன்று) பெருமான் இருக்கும் நிலையினை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடல்களில் பெருமான், பிரமனாக இருந்து படைத்தல் தொழில் புரிவதையும் திருமாலாக இருந்து காத்தல் தொழில் புரிவதையும் உருத்திரனாக இருந்து அழித்தல் தொழில் புரிவதையும் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.. மனிதர்கள், தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிர்களும் உலகில் நிலை பெற்று வாழும் பொருட்டு அவர்களை காத்தருள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பாற்கடலில் யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்துள்ள திருமாலின் மனதினில் நிலை பெற்று இருக்கும் சிவபெருமான் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல்  பாடலில் பிரமன் தனது தொழிலினைச் சரிவரச் செய்வதற்காக சிவபெருமானை வேண்டுவது போன்று, திருமாலும் தனது தொழிலினை சரிவரச் செய்யும் வண்ணம் பெருமானை வேண்டுகின்றார் என்று இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. திருமால் புரியும் யோக நித்திரை அறிதுயில் என்று சொல்லப் படுகின்றது தூங்குவது போன்று காட்சி அளித்தாலும் உலகில் நடப்பது அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவர் திருமால் என்பதால் அவர் கொண்டுள்ள நித்திரை யோக நித்திரை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.   
    
    மலை பல வளர்தரு புவியிடை மறைதரு வழிமலி மனிதர்கள் 
    நிலை மலி சுரர் முதல் உலகுகள் நிலைபெறு வகை நினைவொடு மிகும்
    அலைகடல் நடு அறிதுயில் அமர் அரி உரு இயல் பரன் உறை பதி
    சிலை மலி மதிள் சிவபுரம் நினைபவர் திருமகளொடு  திகழ்வரே

     
பொழிப்புரை:

உயிர்களாகிய நாங்கள் கடவுள் என்றால் அது பொருத்தமாகுமா, அந்த கூற்று சிறிதும் பொருந்தாது. ஆனால் நீயே கடவுள் என்று பெருமானை நோக்கி சொன்னால் அது மிகவும் பொருத்தமான கூற்று ஆகும். பேரி யாழ் எனப்படும் சிறந்த யாழினை வாசிப்பவனே, காண்போர் அனவைரும் சொக்கி மயங்கும் வண்ணம் கட்டழகு படைத்தவனே, தன்னை வந்தடைந்த தீயவையும் நல்லனவாக மாறிவிடும் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பாம்பினைத் தனது திருமேனியில் ஏந்தியவனே, உமது நெற்றிக்கண்ணின் சிறப்பையும் உமது கருணையின் தன்மையையும் ஒருங்கே உணர்த்தும் வண்ணம் மன்மதனை இரதி தேவி தவிர்த்து வேறு எவரும் காணாத வண்ணம் மாற்றியவனே, சீர்காழி தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவனே, இலக்குமி தேவியின் கணவனும் மாயன் என்று அழைக்கப்படும் திருமாலின் உள்ளத்தில் இருந்து படைத்தல் தொழில் புரியும் இறைவனே, கரியதாகிய ஆணவம் கன்மம் மற்றும் மாயை எனப்படும் மலங்களிலிருந்து எம்மை நீ விடுவிப்பாயாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jan/01/117-யாமாமாநீ-யாமாமா---பாடல்-1-3068515.html
3061069 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 12 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 31, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 12:

    கல்லுயர் கழுமல இஞ்சியுள் மேவிய கடவுள் தன்னை
    நல்லுரை ஞானசம்பந்தன் ஞானத் தமிழ் நன்குணரச்
    சொல்லிடல் கேட்டல் வல்லோர் தொல்லை வானவர் தங்களொடும்  
    செல்குவர் சீர் அருளால் பெறலாம் சிவலோகம் அதே

 
விளக்கம்:

மற்ற பாடல்களில் சொற்களை மாற்றி அமைத்து விளையாடிய திருஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் அத்தகைய மாற்றங்கள் ஏதும் செய்யவில்லை. பொதுவாக அவரது பதிகங்களின் கடைப் பாடல்கள், அந்த பதிகம் ஓதுவோர் அடைய இருக்கும் பலன்களை குறிப்பிடுவதால், மாற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ள சொற்களை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல், தவறாக எவரும் இந்த பதிகம் தரும் பலனை புரிந்து கொள்வதை தவிர்க்கும் வண்ணம், இவ்வாறு இந்த பாடலை அருளினார் போலும். கல்=மலை; இஞ்சி=மதில்; நல்லுரை=நன்மைகளைத் தரும் பாடல்கள்; மொழிமாற்றுப் பதிகம் என்பதால் இதன் பொருளை நன்கு உணர வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அவ்வாறு இந்த பதிகத்தின் பொருளை நன்கு புரிந்து கொண்டவர்கள் அடுத்தவருக்கு சொல்ல வேண்டும் என்பதையும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துவதை நாம் காணலாம். தேவாரப் பதிகங்களை ஞானத்தமிழ் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். வடமொழி வேதங்களில் உள்ள கருத்துக்கள் அடங்கிய பதிகங்கள் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் ஞானத்தமிழ் என்று கூறுகின்றார். தமிழ் மறை என்று பல பாடல்களில் குறிப்பிட்டவர் அல்லவா. மனிதர்களுடன் ஒப்பிடும்போது தேவர்களின் வாழ்நாள் அதிகம் என்பதால், தொல்லை வானவர் என்று அவர்களை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

மலை போன்று நன்கு உயர்ந்தும் வலிமையாகவும் காணப்படும் மதில்களால் சூழப்பெற்ற கழுமலம் (சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தில் பொருந்தி உறைகின்ற கடவுளை போற்றி, ஞானசம்பந்தன் உரைத்த, நன்மை அளிக்கும் பாடல்களை, இறைஞானத்தை உணர்த்தும் தமிழ் பாடல்களை, அதன் பொருளை நன்கு உணர்ந்து வல்லவராக திகழ்ந்து பதிகங்கள் ஓதும் அடியார்களும், அத்தகைய அடியார்கள் வாயிலாக கேட்கும் அடியார்களும், இறைவனது அருளால் மட்டும் செல்லக்கூடிய சிவலோகத்திற்கு பழமையான வானவர்கள் உடன் வர செல்வார்கள்.   

முடிவுரை:

பதிகங்களை ஓதுவோர் அடையக் கூடிய பலன்களே பெரும்பாலான பதிகங்களில் திருஞான சம்பந்தரால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந்த பதிகத்தினை வல்லவர்கள் ஓத, கேட்கும் அடியார்களும் அதே பலனை பெறுவார்கள் என்று ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். அந்த வகையில் தனிச் சிறப்பை பெற்றுள்ள இந்த பதிகத்தினை நன்கு உணர்ந்து ஓதியும், வல்லவர்கள் ஓதக்கேட்டும் சிவலோகம் செல்வதற்கான தகுதியை நாம் அடைவோமாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/31/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-12-3061069.html
3061068 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 30, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    கையது வெண்குழை காதது சூலம் அமணர் புத்தர்
    எய்துவர் தம்மை அடியவர் எய்தார் ஓர் ஏனக்கொம்பு
    மெய்திகழ் கோவணம் பூண்பது உடுப்பது மேதகைய
    கொய்து அலர் பூம்பொழில் கொச்சையுள் மேவிய கொற்றவரே

விளக்கம்:

கையது சூலம், வெண்குழை காதது, அமணர் புத்தர் எய்தார், அடியவர் தம்மை எய்துவர், ஓர் ஏனக்கொம்பு மெய்திகழ் பூண்பது, கோவணம் உடுப்பது என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ள வேண்டும். அடியவர் எய்துவர் என்று சம்பந்தர் இங்கே அடியார்களை பெருமான் சென்று அணுகுவதை குறிப்பிடுகின்றார். பெரிய புராணத்தில் வரும் பல நிகழ்ச்சிகள் வாயிலாக, பெருமான் எவ்வாறு மிகவும் எளியவராக சென்று தனது அடியார்களை நெருங்கி அவர்களது பெருமையினை உலகறியச் செய்தார் என்பதை காண்கின்றோம். மேதகைய=சிறப்பு வாய்ந்த; இந்த பாடலில் கொய்தலர் பூ என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். மலரும் நிலையில் உள்ள அரும்புகள் என்று இதற்கு பெரியோர்கள் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். மலர்ந்த பூக்கள் என்றால் அவற்றில் உள்ள தேனைச் சுவைத்த வண்டுகளின் எச்சில் பட்டிருப்பதால், அத்தகைய பூக்களைத் தவிர்த்து மலரும் நிலையில் உள்ள அரும்புகள் பறித்து அவை மலர்ந்த பின்னர் அவற்றை இறைவனுக்கு படைப்பதை வழக்கமாக கொண்டிருந்த அடியார்கள் வாழ்ந்த தலம் சீர்காழி என்று உணர்த்தும் பொருட்டு, கொய்தலர் பூம்பொழில் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். கொய்தலர் பூம்பொழில் என்ற தொடருக்கு, பறிக்கப் பறிக்க மேலும் மேலும் மலர்களை அளிக்கும் வளம் வாய்ந்த சோலைகள் என்றும் பொருள் கூறுகின்றனர். கொற்றவன்=அரசன்;  

பொழிப்புரை: 

தனது கையினில் சூலம் ஏந்தியவராகவும் ஒரு காதினில் வெண்குழை அணிந்தவராகவும் காணப்படும் சிவபெருமான், புறச் சமயவாதிகளாகிய சமணர்களும் புத்தர்களும் அடைய முடியாத நிலையினில் உள்ள பெருமான், தனது அடியார்களை விருப்பத்துடன் சென்று அணுகி அருள் புரிகின்றார். அவர் தனது மார்பினில் பன்றிக் கொம்பினை ஆபரணமாக அணிந்துள்ளார்; அவர் ஆடையாக கொண்டுள்ளது கோவணம் ஆகும். சிறப்பு வாய்ந்ததும், மலரும் நிலையில் உள்ள அரும்புகள் நிறைந்த சோலைகள் உடையதும் ஆகிய கொச்சைவயம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரின் அரசனாக பெருமான் வீற்றிருக்கின்றார். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/30/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-11-3061068.html
3061067 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 29, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    அடியிணை கண்டிலன் தாமரையோன் மால் முடி கண்டிலன்
    கொடியணியும் புலி ஏறு உகந்து ஏறுவர் தோலுடுப்பர்
    பிடியணியும் நடையாள் வெற்பு இருப்பதோர் கூறுடையர் 
    கடி அணியும் பொழில் காழியுள் மேய கறைக் கண்டரே

விளக்கம்:

அடியிணை கண்டிலன் மால், முடி கண்டிலன் தாமரையோன், கொடியணியும் ஏறு உகந்து ஏறுவர், புலித்தோல் உடுப்பர், பிடியணியும் நடையாள் ஓர் கூறுடையார், வெற்பு இருப்பது என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். பிடி=பெண் யானை; வெற்பு=மலை, இங்கே இமயமலை; கடி=நறுமணம்; 

பொழிப்புரை: 

பெருமானது இணையான திருவடிகளை திருமால் காணமுடியவில்லை; தாமரை மலரினை தனது ஆசனமாக உடைய பிரமனாலும் பெருமானின் திருமுடியை காண முடியவில்லை; தனது கொடியில் அடையாளமாக உள்ள எருதினைத் தனது வாகனமாக உகந்து ஏற்றுக் கொண்டவர் சிவபெருமான்; தன்னை எதிர்த்து வந்த புலியினை அடக்கி அதன் தோலை உரித்து ஆடையாக அணிந்து கொண்டவர் சிவபெருமான்; பெண் யானை போன்று அழகிய நடையினை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு கூறாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ள பெருமான் வாழ்வது இமயமலையினில்; இத்தகைய பெருமைகளை உடைய பெருமான், மணம் வாய்ந்த சோலைகள் நிறைந்த சீர்காழியில் நீலகண்டராக உறைகின்றார்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/29/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-10-3061067.html
3061066 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 28, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    இலங்கைத் தலைவனை ஏந்திற்று இறுத்தது இரலை இல் நாள்
    கலங்கிய கூற்று உயிர் பெற்றது மாணி குமை பெற்றது
    கலங்கிளர் மொந்தையின் ஆடுவர் கொட்டுவர் காட்டகத்து
    சலங்கிளர் வாழ் வயல் சண்பையுள் மேவிய தத்துவரே
 

விளக்கம்:

இலங்கைத் தலைவனை இறுத்தது, இரலை ஏந்திற்று, கலங்கிய கூற்று குமை பெற்றது, இல் நாள் மாணி உயிர் பெற்றது, கலங்கிளர் மொந்தை கொட்டுவர், காட்டகத்து ஆடுவர், என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். இறுத்தல்=ஒடித்தல், நெரித்தல்; இரலை=மான்; இல் நாள் மாணி=விதிக்கப்பட்ட பதினாறு ஆண்டுகள் ஏற்கனவே முடிந்தமையால் வாழ்நாள் ஏதும் இல்லாத நிலையில் இருந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயன்; கொட்டுதல்=ஒலி உண்டாக்குதல்; கலங்கிளர் மொந்தை=மண் பாண்டத்தின் வாய்ப்பகுதி தோலால் இறுகக் கட்டப்பட்டு மூடப்பட்ட இசைக்கருவி; கலம் என்பதற்கு யாழ் என்று பொருள் கொண்டு இனிய ஓசை எழுப்பும் மொந்தை இசைக் கருவி என்றும் விளக்கம் சிலரால் அளிக்கப் படுகின்றது. சலம் கிளர்=நீர் நிரம்பிய; குமைத்தல்=அழித்தல், வருந்துதல் என்ற பொருளும் பொருந்தும்.  

பொழிப்புரை: 

கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த இலங்கைத் தலைவன் இராவணனை மலையின் கீழே அழுத்தி துன்புறுத்தி வலியிழக்கச் செய்து நெருக்கியவர் சிவபெருமான்: அவர், தன்னை நோக்கி ஏவப்பட்ட மான் கன்றின் முரட்டு குணத்தினை மாற்றி துள்ளி  விளையாடும் மானாக தனது கரத்தில் ஏந்தியவர் ஆவார்; விதிக்கப்பட்ட பதினாறு ஆண்டுகள் முடிந்தமையால் வாழ்நாள் ஏதும் இல்லாத நிலையில் இருந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயன் என்றும் அழியாத சிரஞ்சீவியாக இருக்கும் வண்ணம் புதுவாழ்வு அளித்து உயிர் வாழச் செய்தவர் சிவபெருமான் ஆவார்; சிவபெருமானின் காலால் பெற்ற உதையினால் வருந்தி கீழே விழுந்து அழிந்தவன் இயமன்;. சிவபெருமான் காட்டினில் நின்று ஆடுபவராகவும், மொந்தை எனப்படும் தோற்கருவியை வாசிப்பவராகவும் உள்ளார்; இத்தகைய வியத்தகு தன்மைகள் உடைய பெருமான், நீர் வளம் நிறைந்த வயல்கள் உடைய சண்பை (சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) நகரினில் பொருந்தி உறையும் மேலான கடவுளர் ஆவார்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/28/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-9-3061066.html
3061064 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, December 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    நெருப்பு உறு வெள்விடை மேனியர் ஏறுவர் நெற்றியின் கண்
    மருப்புறு வன்கண்ணர் தாதையைக் காட்டுவர் மாமுருகன்
    விருப்புறு பாம்புக்கு மெய் தந்தையார் விறல் மாதவர் வாழ்
    பொருப்புறு மாளிகைத் தென் புறவத்து அணி புண்ணியரே

விளக்கம்:

நெருப்புறு மேனியர், வெள்விடை ஏறுவர், நெற்றியின் கண் கண்ணர், மருப்பு உருவன் தாதை, மாமுருகன் விருப்புறு தந்தையார், பாம்புக்கு மெய்யைக் காட்டுவர் என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். நெருப்புறு=நெருப்பினைப் போன்ற; வெள்விடை=வெண்மை நிறமுடைய இடபம்; மருப்பு=தந்தம்; மருப்புருவன்=தந்தம் ஒரு உறுப்பாக கொண்டுள்ள யானை முகத்தினை பெற்றுள்ள கணபதி; விறல்=வலிமை பொருப்பு=மலை; தென்=அழகிய. தாதையை என்ற சொல்லில் உள்ள ஐகாரத்தை மெய் என்ற சொல்லுடன் சேர்த்து பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த பாடலில் கணபதி மற்றும் முருகப் பெருமான் ஆகிய இருவர் பற்றிய குறிப்புகளும் காணப் படுகின்றன. திருமுறைப் பாடல்களில் கணபதி மற்றும் முருகன் பற்றிய குறிப்பு பல பாடல்களில் காணப்பட்டாலும், இருவரையும் ஒரே பாடலில் குறிப்பிடும் பதிகங்கள் மிகவும் அரிதானவை. அத்தகைய பாடல்கள் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளன. பூவனூர் தலத்தின் மீது அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகத்தின் பாடலில் (5.65.10 கணபதி மற்றும் முருகன் ஆகிய இருவராலும் வணங்கப்படும் பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். வாரணம்=யானை; வாரணன்=யானை முகத்தினைக் கொண்ட கடவுளாகிய விநாயகர்; காரணன்=உலகமும் உயிர்கள் இணைவதர்கான உடல்களும் உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களும் தோன்றுவதற்கு முதற்காரணமாக இருக்கும் இறைவன் சிவபெருமான். காளை=காளை போன்று பலம் வாய்ந்தவன். பூரணன்=அனைத்துப் பொருட்களிலும் நிறைந்து இருப்பவன்;

    நாரணன்னொடு நான்முகன் இந்திரன்
    வாரணன் குமரன் வணங்கும் கழல்
    பூரணன் திருப்பூவனூர் மேவிய
    காரணன் என்னை ஆளுடைக் காளையே

கச்சி ஏகம்பம் தலத்தின் மீது பாடல் ஒன்றினில் (6.65.9) முருகப் பெருமான் மற்றும் விநாயகருக்கு தந்தையாக விளங்கும் பெருமான் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். முந்தை=அனைத்து உயிர்களுக்கும் முன்னமே தோன்றியவன், சிவன்=இன்ப வடிவினன்; சிந்தாத=இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனை தவிர புறப் பொருட்களில் தங்களது கவனத்தை சிதறவிடாத; மால் என்ற சொல்லுக்கு பெருமை என்ற பொருள் கொண்டு, சிவந்த கண்களை உடையதும் சிறப்பு வாய்ந்ததும் ஆகிய எருதினை வாகனமாக கொண்டவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.. தண்=குளிர்ந்த; கடமா=ஆண் யானை; குளிர்ந்த மதநீர் ஒழுகும் ஆண் யானை;

    முந்தை காண் மூவரிலும் முதலானான் காண் மூவிலை
            வேல் மூர்த்தி காண் முருகவேட்குத்
    தந்தை காண் தண் கடமா முகத்தினாற்குத் தாதை காண் தாழ்ந்து
            அடியே வணங்குவார்க்குச்
    சிந்தை காண் சிந்தாத சித்தத்தார்க்குச் சிவனவன் காண்
             செங்கண்மால் விடை ஒன்றேறும்
    எந்தை காண் எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி ஏகம்பன் காண்
             அவன் என்  எண்ணத்தானே

  
புறம்பயம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (6.13) பத்தாவது பாடலில், பெருமானைப் போற்றிப் புகழ்வோரின் பட்டியலில், முருகப் பெருமானையும் கணபதியையும் அப்பர் பிரான் சேர்த்திருப்பதை நாம் காணலாம். விநாயகப் பெருமானின் இடர் களையும் தன்மை இங்கே விக்கின விநாயக என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப்படுகின்றது. சிவபிரான் பால் ஆழ்ந்த காதல் கொண்ட தலைவி, பெருமான் தன்னை விட்டுப் பிரிந்து போனதை நினைத்து வருந்தும் பாடல்கள் கொண்ட பதிகம் இது. 

    கோவாய இந்திரன் உள்ளிட்டாராகக் குமரனும் விக்கின விநாயகன்னும்
    பூவாய பீடத்து மேல் அயனும் பூமி அளந்தானும் போற்றிசைப்பப்
    பாவாய இன்னிசைகள் பாடி ஆடிப் பாரிடமும் தாமும் பரந்து பற்றிப்
    பூவார்ந்த கொன்றை வண்டார்க்கப் புறம்பயம் நம்மூர் என்று போயினாரே

நாரையூர் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (6.74.7) ஆறுமுகனோடு ஆனைமுகனுக்கு அப்பன் என்று கூறுகின்றார் .   

    தக்கனது வேள்வி கெடச் சாடினானைத் தலை கலனாப் பலியேற்ற
         தலைவன் தன்னை
    கொக்கரைச் சச்சரி வீணைப் பாணியானைக் கோணாகம்
         பூணாகக் கொண்டான்  தன்னை 
    அக்கினொடும் என்பணிந்த அழகன் தன்னை அறுமுகனோடு
         ஆனைமுகற்கு அப்பன் தன்னை
    நக்கனைக் வக்கரையானை நள்ளாற்றானை நாரையூர்
          நன்னகரில் கண்டேன் நானே

நாகைக் காரோணம் பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (7.46.9), அன்னை பார்வதி தேவி, விநாயகப் பெருமான் மற்றும் முருகப்பெருமான் ஆகியோரிடத்தில் எதுவும் வேண்டமாட்டேன் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். தனது முடிவுக்கு காரணத்தையும் நகைச்சுவை தோன்ற இங்கே கூறுகின்றார். முருகனை சிறுவன் என்றும் கணபதியை உண்பதைத் தவிர வேறு ஒன்றும் அறியான் என்றும் நகைச்சுவை மிளிர கூறுவதை நாம் உணரலாம். மண்ணுலகத்தையும் விண்ணுலகத்தையும் ஆட்சி செய்யும் உன்னிடம் தான் எதுவும் வேண்டுவேன் என்று பெருமானை நோக்கி இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். நீர் எனக்கு ஏதும் தாராது இருந்தால், நான் உமது திருமேனியை விடாமல், கெட்டியாகப் பற்றிக் கொள்வேன். அதற்காக நீர் என்னை, கொடுமைக்காரன் என்று பழிக்கக் கூடாது என்றும் சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். 

    மண்ணுலகும் விண்ணுலகும் உம்மதே ஆட்சி மலையரையன்
         பொற்பாவை  சிறுவனையும் தேறேன்
    எண்ணிலி உண் பெருவயிறன் கணபதி ஒன்று அறியான்
         எம்பெருமான் இது தகவோ இயம்பி அருள் செய்யீர்
    திண்ணென என்னுடன் விருத்தி தாரீரேயாகில் திருமேனி வருந்தவே
         வளைக்கின்றேன் நாளைக்
    கண்ணறையன் கொடும்பாடன் என்று உரைக்க வேண்டா கடல்
         நாகைக் காரோணம்  மேவி இருந்தீரே

நாகைக் காரோணம் பதிகத்தின் மற்றொரு பாடலில், பெருமானின் செல்வத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு தனக்குத் தரவேண்டும் என்று சுந்தரர் கூறுவது, அவர் பெருந்தன்மையுடன், பெருமானின் குழந்தைகளான கணபதிக்கும் முருகனுக்கு ஆளுக்கு ஒவ்வொரு பங்கினை ஒதுக்கிய பின்னர் மீதம் இருக்கும் ஒரு பங்கினைக் கேட்கும் நயத்தை வெளிப்படுகின்றது. அவ்வாறு ஒரு கூறு தாராவிடில், பெருமான் அடியெடுத்து எங்கும் செல்லாதவாறு அவரது திருவடிகளை கெட்டியாக பிடித்துக் கொள்வேன் என்று பயமுறுத்துவதையும் நாம் உணரலாம். இந்த நிலை சுந்தரர் பெருமானிடம் வைத்திருந்த அளவு கடந்த தோழமையால் ஏற்பட்ட நிலையாகும். தன்னை அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்ட பெருமான், தனது தேவைகளை நிறைவேற்றுவதை கடமையாகக் கொண்டு தான் கேட்பதை எல்லாம் தந்தருள வேண்டும் என்ற உரிமைக் குரல் இங்கே எழுப்பப்படுவதை நாம் காணலாம். 

    மாற்றம் மேல் ஒன்று உரையீர் வாளா நீர் இருந்தீர் வாழ்விப்பன்
         என ஆண்டீர் வழியடியேன் உமக்கு    
    ஆற்றவேல் திருவுடையீர் நல்கூர்ந்தீர் அல்லீர் அணியாரூர்
         புகப்பெய்த வருநிதியம்  அதனில்
    தோற்றமிகு முக்கூற்றில் ஒரு கூறு வேண்டும் தாரீரேல் ஒரு
         பொழுதும் அடியெடுக்கல் ஒட்டேன்
    காற்றனைய கடும் பரிமா ஏறுவது வேண்டும் கடல் நாகைக்
         காரோணம் மேவி இருந்தீரே

காஞ்சி மாநகரில் உள்ள ஓணகாந்தன்தளி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (7.5.2) பாடலில்  சுந்தரர்  பெருமானுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள கங்கை நங்கை, பார்வதி தேவி, கணபதி, முருகன் ஆகியோர், எவ்வாறு தனக்கு உதவாமல் இருக்கின்றார்கள் என்று நகைச்சுவையாக கூறுகின்றார். இந்த பாடலிலும் முருகப் பெருமான் மற்றும் விநாயகர் ஆகிய இருவரும் குறிப்பிடப் படுகின்றனர். கங்கை, உமையம்மைக்கு அஞ்சி ஏதும் வாய் திறவாமல் இருப்பதாலும்,. கணபதி தனது வயிற்றினையே பிரதானமாக கருதுவதாலும், குமரன் சிறு பிள்ளையாக இருப்பதாலும், உமையம்மை கணவனின் கருத்தினை மீறி அடியார்க்கு அருள் செய்யாமல் இருப்பதாலும், தனக்கு அவர்கள் நால்வரும் உதவுவதில்லை என்று கூறும் சுந்தரர், பெருமானும் தனக்கு உதவவில்லை என்றால், எவ்வாறு அவருக்குத் தான் தொண்டு செய்வது என்ற கேள்வியை இங்கே கேட்கின்றார். கோல் தட்டி=ஆணையை மீறி;

    திங்கள் தங்கு சடையின் மேலோர் திரைகள் வந்து புரள வீசும்
    கங்கையாளேல் வாய் திறவாள் கணபதியேல் வயிறு தாரி
    அங்கை வேலோன் குமரன் பிள்ளை தேவியார் கோல் தட்டி ஆளார்
    உங்களுக்கு ஆட்செய்ய மாட்டோம் ஓணகாந்தன்தளி உளீரே

பொழிப்புரை:

நெருப்பு போன்று சிவந்த நிறத்தில் திருமேனியை உடைய பெருமான் சிவபெருமான்; அவர் வெண்மை நிறம் கொண்ட இடபத்தினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டவர்; தனது நெற்றியில் கண்ணை உடைய பெருமான், தந்தம் உடைய யானை முகத்தவனகிய கணபதிக்கு தந்தையாக விளங்குகின்றார்; அழகிய முருகப் பெருமான் விரும்பும் தந்தையாக விளங்கும் பெருமான், பாம்புகள் தனது திருமேனியின் மீது படர்ந்து அணிகலனாக விளங்கும் வண்ணம் தனது மேனியை காட்டுகின்றார். இத்தகைய சிறப்புகள் வாய்ந்த பெருமான் சிறந்த தவங்கள் புரியும் முனிவர்கள் வாழ்வதும் மலை போன்று உயர்ந்த மாட மாளிகைகள் உள்ளதும் ஆகிய அழகிய நகராம் புறவத்திற்கு (சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) அணி சேர்ப்பது போன்று உறைகின்றார்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/27/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-8-3061064.html
3061063 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 26, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    காலது கங்கை கற்றைச் சடையுள்ளால் கழல் சிலம்பு
    மாலது ஏந்தல் மழுவது பாகம் வளர் கொழுங்கோட்டு
    ஆலது ஊர்வது ஆடல் ஏற்று இருப்பர் அணிமணி நீர்ச்
    சேலது கண்ணியொர் பங்கர் சிரபுரம் மேயவரே

விளக்கம்:

காலது கழல் சிலம்பு, கங்கை கற்றைச் சடை உள்ளால், மாலது பாகம், மழுவது ஏந்தல், வளர் கொழுங்கோட்டு ஆலது இருப்பர், அடல் ஏறு ஊர்வர், என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். கழல்=ஆடவர்கள் அணியும் வீரக்கழல்; சிலம்பு= பெண்கள் அணியும் அணிகலன்; கொழுங்கோடு=செழிப்பாக உள்ள மரக்கிளை;  ஏறு=எருது; ஊர்தல்=வாகனமாகக் கொண்டு பல இடங்களுக்கு செல்லுதல்; சேல்=மீன்; கண்ணி= கண்ணினை உடைய உமையன்னை; மீன் போன்று அழகிய கண்களை உடையவள் என்று பொருள்படும்படி, மதுரை தேவியை அங்கயற்கண்ணி என்று அழைப்பார்கள். பிராட்டி அங்கயற்கண்ணி என்று அழைக்கப்படுவதற்கு அழகான விளக்கம் ஒன்றினை பரஞ்சோதி முனிவர் திருவிளையாடல் புராணத்தில் அளிக்கின்றார். தண்ணீரில் வாழும் மீன் தனது முட்டைகளுக்கு எவ்வாறு வெப்பம் அளித்து பக்குவம் அடையச் செய்ய முடியும். தனது கண்களின் வழியே வெப்பத்தைப் பாய்ச்சி, மீன்கள் முட்டைகளை பொறிப்பது போன்று, அம்பிகையும் தனது அருட்கண்களால் உயிர்களை நோக்கி காப்பதால் இந்த பெயர் வந்தது என்று கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அளி=கருணை; செவ்வி உற=பக்குவம் அடையும் வண்ணம்; ஒளி=ஞானம், அருள்; இமவான் மகளாகப் பிறந்த அன்னை, தனது சிறிய வயதினில் கிளி மயில் அன்னம் போன்ற பறவைகளை வளர்த்த செய்தி இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. மீனாட்சியம்மை மக்களை காத்தது போன்று, அரசியாக திகழ்ந்த தடாதகை பிராட்டியார் தனது குடிமக்களை பாதுகாத்தார் என்று பரஞ்சோதி முனிவர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.    

    ஒளியால் உலகு ஈன்று உயிர் அனைத்து மீன் போல் செவ்வி உற நோக்கி
    அளியால் வளர்க்கும் அங்கயற்கண் அன்னே கன்னி அன்னமே
    அளியால் இமவான் திருமகளாய் ஆவி அன்ன மயில் பூவை
    தெளியா மழலைக் கிளி வளர்த்து விளையாட்டு அயரும் செயல் என்னே

கழலும் சிலம்பும் அணிபவர் என்று மாதொரு பாகனாக விளங்கும் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. இத்தகைய குறிப்பு பல தேவாரப் பாடல்களில் காணப்படுகின்றது. அத்தகைய சில பதிகங்களை நாம் இங்கே காண்போம். நறையூர் சித்தீச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (1.71.7) கால்களில் அணிந்துள்ள கழலும் சிலம்பும் ஒலிக்க இறைவன் வருவார் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். புலம்ப=ஒலிக்க, குழல்=கூந்தல்; கோலம்=அழகு; தவளம்=வெண்மை; கீள்=கிழிக்கப்பட்ட ஆடை; தழலார் மேனி=தழல் போன்று சிவந்த மேனி

    குழலார் சடையர் கொக்கின் இறகர் கோல நிற மத்தம்
    தழலார் மேனித் தவள நீற்றர் சரி கோவணக் கீளர் 
    எழிலார் நாகம் புலியின் உடை மேல் இசைத்து விடையேறிக்
    கழலார் சிலம்பு புலம்ப வருவார் சித்தீச்சரத்தாரே

கோட்டாறு தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (2.52.5) சம்பந்தர், பேய்க் கணங்கள் புகழும் வண்ணம் கானகத்தில், வளமான சிலம்பும் கழலும் ஒலிக்க நடனமாடும் அழகிய பெருமான் என்று கூறுகின்றார். எழுவார்=பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சிந்திந்து எழும் சித்தர்கள்;   

    பழைய தம் அடியார் துதி செயப் பாருளோர்களும் விண்ணுளோர் தொழக்
    குழலும் மொந்தை விழாவொலி செய்யும் கோட்டாற்றில்
    கழலும் வண் சிலம்பும் ஒலி செயக் கானிடைக் கணம் ஏத்த ஆடிய
`   அழகனென்று எழுவார் அணியார் வானவர்க்கே

குடவாயில் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடலில் (2.58.2) சம்பந்தர், தனது திருவடிகளில் அணிந்துள்ள கழலும் சிலம்பும் ஒலிக்கும் வண்ணம் பெருமான் உலகம் முழுதும் திரிந்து பலி ஏற்பதாக கூறுகின்றார். பைங்கழல்=பசும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட கழல்; ஆர்ப்ப=ஒலிக்க; ஆர்ந்த=இணைந்த; அங்கை=அழகிய கை; செடி=குணம் இல்லாத, துர்நாற்றம் வீசும்; தேர்தல்=தேடிச் செல்லுதல்; குடி ஆர்ந்த=சிறந்த குடியில் பொருந்திய; குலாவி=கொண்டாடி; படி ஆர்ந்த=படிகள் நிறைந்த; குடவாயில் திருக்கோயில் யானைகள் ஏற முடியாத வண்ணம் படிகள் அமைக்கப்பட்ட மாடக் கோயில்களுள் ஒன்று. 

     அடியார்ந்த பைங்கழலும் சிலம்பும் ஆர்ப்ப அங்கையில்
    செடி ஆர்ந்த வெண்தலை ஒன்று ஏந்தி உலகம் பலி தேர்வீர்
    குடி ஆர்ந்த மாமறையோர் குலாவி ஏத்தும் குடவாயில்
    படி ஆர்ந்த கோயிலே கோயிலாகப் பயின்றீரே   

கச்சூர் ஆலக்கோயில் தலத்தின் மீது சுந்தரர் அருளிய பாடலில் (7.41.2) பசியால் வாடிய தனக்கு உணவு அளிக்கும் பொருட்டு, பெருமான் பிச்சை ஏற்ற அதிசயத்தைக் குறிப்பிடும் சுந்தரர், கழலும் சிலம்பும் ஒலிக்கும் வண்ணம் உச்சிப் போதினில் பல இல்லங்கள் சென்று பிச்சை எடுத்த பெருமானே என்று குறிப்பிட்டு உருகுவதை நாம் உணரலாம். பெருமான் அந்த தலத்தில் வாழும் அந்தணர் போன்று பல இல்லங்கள் சென்று பிச்சை ஏற்றார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானே சென்றார் என்பதை வலியுறுத்தும் வண்ணம் சுந்தரர் தனது பாடலில், பாம்பு அணிந்தவராகவும் கழலும் சிலம்பும் அணிந்தவராகவும் பெருமான் பிச்சை ஏற்கச் சென்றார் என்று குறிப்பிட்டார் போலும். கலிக்க=ஒலிக்க; பெருமானின் செய்யும் செயல்களின் பின்னணியை எவரும் அறிய முடியாது என்பதை இச்சை அறியோம் என்ற தொடர் கொண்டு சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். எளியவனாகிய அடியேன் பொருட்டு பிச்சை எடுத்த செயல் கண்டால்  மற்ற அடியார்கள் மனம் பதைபதைத்து உருகுவார்கள் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். 

    கச்சேர் அரவு ஒன்று அரையில் அசைத்துக் கழலும் சிலம்பும் கலிக்கக்
    உச்சம் போதா ஊரூர் திரியக் கண்டால் அடியார் உருகாரே
    இச்சை அறியோம் எங்கள் பெருமான் ஏழேழ் பிறப்பும் எனை ஆள்வாய்
    அச்சமில்லாக் கச்சூர் வடபால் ஆலக் கோயில் அம்மானே

பெருமானின் திருவடிகளின் சிறப்பினை எடுத்து உரைக்கும் திருவடித் தாண்டகப் பாடலில் (6.6.5) அப்பர் பிரான் கழலும் சிலம்பு ஒலிக்கும் திருவடி என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஒரு காலத்து ஒன்றாக நின்ற அடி=ஏக பாத திரிமூர்த்தியாக இறைவன் இருக்கும் நிலை. முற்றூழிக் காலம் முடிந்த பின்னர், மறுபடியும் உலகினைத் தோற்றுவிக்கத் திருவுள்ளம் கொள்ளும் சிவபெருமான் ஒற்றை கால் உடையவராக, தனது இடது புறத்திலிருந்து திருமாலையும் வலது புறத்திலிருந்து பிரமனையும் தோற்றுவிக்கின்றார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. திருவொற்றியூர் திருக்கோயிலின் வடக்கு பகுதியில், மகிழ மரத்திற்கு அருகில், பிராகாரத்தின் வெளிச்சுவற்றில் பொறிக்கப்பட்ட ஏகபாத திருமூர்த்தியின் உருவத்தை நாம் காணலாம். மானும் மழுவும் தாங்கி உள்ள சிவனை, இரு புறமும் பிரமனும் திருமாலும் சூழ்ந்து இருப்பதையும் அவர்கள் தொழுவதையும் காணலாம். சிவனின் இடுப்பிலிருந்து பிரமனும் திருமாலும் பிரிவது போல் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சிற்பத்தில், அவர்கள் இருவரும் தங்களது ஒரு காலை மடித்து இருப்பதையும் காணலாம். பிரமனை ஜபமாலை மற்றும் கமண்டலத்துடனும், திருமாலை சங்கு சக்கரத்துடனும் நாம் காணலாம். இந்த சிற்பம் ஒற்றைக் கல்லால் ஆன சிற்பம், இதைப் போன்ற சிற்பம் ஆனைக்காவிலும் உள்ளது. 

    ஒரு காலத்து ஒன்றாகி நின்ற அடி ஊழி தோறூழி உயர்ந்த அடி
    பொரு கழலும் பல் சிலம்பும் ஆர்க்கும் அடி புகழ்வார் புகழ் தகைய வல்ல அடி
    இருநிலத்தார் இன்புற்று அங்கு ஏத்தும் அடி இன்புற்றார் இட்ட பூ ஏறும் அடி
    திருவதிகைத் தென்கெடில நாடன் அடி திருவீரட்டானத்து எம் செல்வன் அடி

நெய்த்தானம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (6.42.6) அப்பர் பிரான், தனது கால்களில் ஒலிக்கும் சிலம்பினையும் கழலினையும் அணிந்து உலகம் அதிரும் வண்ணம் நடமாடும் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். மிறை=துன்பம்; பழைய வினைகளின் பயனால் நாம் துன்பங்கள் மட்டுமன்றி இன்பங்களையும் நுகர்கின்றோம்; ஆனால் அத்தகைய இன்பங்களில் ஆழ்ந்து மகிழும் நாம் நம்மை மிகவும் உயர்வாக நினைத்துக் கொள்கின்றோம். அத்தகைய தருணங்கள், நாம் அகந்தை கொண்டு இறைவனை மறக்கும் தருணங்களாக மாறுகின்றன. எனவே தான். இன்பம் நுகரும், நேரங்களிலும் நம்மை உயர்வாக எண்ணிக் கொள்ளமால், அடக்கத்துடன் தாழ்மையாக நினைத்து இறைவனை வணங்க வேண்டும். அவ்வாறு இருப்பவரின் நெஞ்சத்தில் இறைவன் உறைவான் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே உணர்த்துகின்றார். வியவேல்=மகிழாமல் இருத்தல்; நிறைவுடையான் என்ற தொடரினை அவனிதலம் பெயர வரு நட்டம் நின்ற என்ற தொடருடன் இணைத்து, ஊழிக்காலத்தில் மன நிறைவுடன் நடனம் ஆடும் இறைவன் என்று சிலர் விளக்கம் அளிக்கின்றனர். ஊழிக்காலம் முடிந்த பின்னர், உயிர்கள் தங்களுடன் பிணைந்துள்ள வினைகளை நீக்கிக் கொள்வதற்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, உலகத்தை தோற்றுவிக்க எண்ணம் கொள்ளும் பெருமான், அந்த எண்ணத்தினால் மனநிறைவு அடைகின்றார் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றாரோ என்று தோன்றுகின்றது

    மிறைபடும் இவ்வுடல் வாழ்வை மெய் என்று எண்ணி
                 வினையிலே கிடந்து அழுந்தி வியவேல் நெஞ்சே
    குறைவுடையார் மனத்துளான் குமரன் தாதை கூத்தாடும்
                 குணம் உடையான் கொலை வேல் கையான்
    அறை கழலும் திருவடி மேல் சிலம்பும் ஆர்ப்ப அவனிதலம்
                 பெயர வரு நட்டம் நின்ற
    நிறைவுடையான் இடமாம் நெய்த்தானம் என்று நினையுமா
                 நினைந்தக்கால்  உய்யலாமே 

கோடு என்பதற்கு மலையினுச்சி என்று பொருள் கொண்டு, கயிலாய மலையின் உச்சியில் உள்ள கல்லால மரத்தின் நிழலில் இருக்கும் பெருமான் என்று சில அறிஞர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.   
   
பொழிப்புரை: 

சிவபெருமானின் காலில் உள்ளது வீரக்கழலும் சிலம்பும்; கற்றையாக அடர்ந்து காணப்படும் அவரது சடையின் உள்ளே கங்கை நதி பொதிந்து உள்ளது; திருமால் அவரது உடலின் இடது பாகத்தில் உள்ளார்; அவர் தனது கையினில் ஏந்துவது மழு ஆயுதம்; செழிப்புடன் வளரும் கிளைகளை உடைய ஆலமரத்தின் கீழே அமர்ந்து சனகாதி முனிவர்களுக்கு அறம் விளக்கிய பெருமான் வலிமை உடைய இடபத்தினைத் தனது ஊர்தியாகக் கொண்டு தான் விரும்பும் இடங்களுக்கு செல்கின்றார்; அழகிய நீல மணிகளை அடித்துக் கொண்டு வரும் நீரினில் பாயும் மீன்கள் போன்று கண்ணினை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டுள்ள பெருமான், சிரபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் பொருந்தி உறைகின்றார்.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/26/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-7-3061063.html
3061060 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 25, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    சாத்துவர் பாசம் தடக்கையில் ஏந்துவர் கோவணம் தம்
    கூத்தவர் கச்சுக் குலவி நின்று ஆடுவர் கொக்கிறகும்
    பேர்த்தவர் பல்படை பேயவை சூடுவர் பேரெழிலார்
    பூத்தவர் கைதொழு பூந்தராய் மேவிய புண்ணியரே

விளக்கம்:

சாத்துவர் கோவணம், பாசம் தடக்கையில் ஏந்துவர், தம் கூத்தவர், கச்சுக் குலவி நின்று ஆடுவர், கொக்கிறகும் சூடுவர், பேர்த்தவர் பல்படை பேயவை என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். கொக்கிறகு=கொக்கின் உருவத்தில் மற்றவருக்கு துன்பம் செய்து கொண்டிருந்த குரண்டாசுரன் என்ற அசுரனைக் கொன்றதன் அடையாளமாக பெருமான் தனது தலையில் சூடிக் கொண்ட இறகு; பேர்த்தவர்=காலினை பெயர்த்து நின்று நடனமாடியவர்; சில பதிப்புகளில் போர்த்தவர் என்று காணப்படுகின்றது. பூத கணங்கள் சூழ நின்றவர் என்று பொருள் பட போர்த்தவர் என்ற சொல்லுக்கு விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. பேரெழிலார் என்ற சொல்லினை பூந்தராய் என்ற சொல்லுடன் இணைத்து பேரெழில் வாய்ந்த பூந்தராய் என்று ஒரு விளக்கமும், பேரெழிலார் என்ற சொல் பெருமானை குறிக்கும் சொல்லாகக் கொண்டு பேரெழில் படைத்த பெருமான் என்று மற்றொரு விளக்கமும் அளிக்கப் படுகின்றது. தடக்கை=அகன்ற கை; பூத்தவர்=பூ+தவர், பூ= சிறந்த; தவத்தவர்=தவத்தினை உடையவர்கள்; இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கச்சு குலவி நின்று ஆடுவர் என்று கூறுகின்றார். குலவி=விளங்கித் தோன்றும் வண்ணம்; நடராஜப் பெருமானின் நடனத் தோற்றத்தை காணும் நாம் அவரது இடுப்பினில் அணிந்துள்ள கச்சின் ஒரு முனை வெளிவட்டத்தை தொடும் நிலையில் அமைந்துள்ளதை காணலாம். பொதுவாக நிலையாக நிற்கும் ஒருவரின் இடுப்புக் கச்சு தரையை நோக்கியே சரிந்து காணப்படும். ஆனால் இடைவிடாது நடனம் ஆடும் பெருமானின் கச்சும், அவரது நடனச் சுழற்சிக்கு ஏற்றவாறு ஆடுவதால், கீழ்நோக்கி சரிந்து நில்லாமல் பறக்கும் நிலையில் காணப்படுகின்றது. இதனையே விளங்கித் தோன்றும் கச்சு என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.     

தம் கூத்தவர் என்று ஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பெருமான் ஆடும் கூத்து அவருக்கே உரியது; வேறு எவராலும் ஆடமுடியாத கூத்து என்று இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. இவ்வாறு ஞானசம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் தில்லைப் பதிகத்து பாடல் ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் (4.81.6) அப்பர் பிரான், நடனத்தில் பெருமானை விடவும் அழகாக நடனம் ஆடுபவர் வேறு எவரேனும் உள்ளரோ என்ற கேள்வியை எழுப்புகின்றார். பொற்சடை=பொல்+சடை. பொலிகின்ற சடை., புரி கணம்= விரும்பும் அடியார் கூட்டம். ஆர்த்தல்=ஆரவாரம் செய்தல். அரித்தல்=வாத்தியங்கள் முழங்குதல். இந்த பாடல் ஒரு தாயின் கூற்றாக அமைந்துள்ளது. நடமாடும் சிவபிரானின் அழகினையும், அவனது நடனத்தின் நேர்த்தியையும் காணும் தாய், நடனத்தில் சிறந்த ஒருவனே தனது மகளுக்கு கணவனாக வரவேண்டும் என்று விரும்பிய தாய், சிவபிரானை விட நடனத்தில் சிறந்தவர் வேறு எவரும் உளரோ என்று வியப்படைகின்றாள். 

    பூத்தன பொற்சடை பொன்போல் மிளிரப் புரி கணங்கள்
    ஆர்த்தன கொட்டி அரித்தன பல் குறட் பூத கணம்
    தேத்தென என்று இசை வண்டுகள் பாடு சிற்றம்பலத்து
    கூத்தனில் கூத்து வல்லார் உளரோ என்றன் கோல் வளைக்கே

பொன் போல் பூத்துக் குலுங்கும் பொலிவுடைய சடையை உடைய சிவபிரானது நடனம் கண்டு அவரை விரும்பும் அடியார் கூட்டம் ஆரவாரம் செய்ய, பூத கணங்கள் பல வகையான வாத்தியங்கள் கொண்டு முழங்க, வண்டுகள் தேம் தேம் என்று இசை பாட குளிர்ந்த சோலைகள் கொண்ட சிற்றம்பலத்தில் நடனமாடும் சிவபிரானை விடவும் நடனத்தில் உயர்ந்தவர் எவரேனும் என் மகளுக்கு கணவராக வர தகுதி படைத்தவராக உள்ளாரோ என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை. 

பேய்களுடன் இணைந்து கூத்து ஆடுபவர் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். தமக்கே உரிய கூத்து என்று இரண்டாவது அடியில் கூறியதற்கு ஏற்ப விளக்கமாக பேய்களுடன் ஆடும் கூத்து என்று குறிப்பிடுகின்றாரோ என்று தோன்றுகின்றது. பேய்களுடன் இணைந்து ஆடப்படும் நடனம் எவ்வளவு கடினமானது என்பதை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடும் இன்னம்பர் தலத்து பாடல் (4.100.3) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. நடனக்கலை என்றால் என்ன என்று அறியாதன பேய்கள். எனவே எப்படி ஆடுவது என்பது குறித்து அவைகளின் இடையே ஒத்த கருத்து எழவில்லை. அதனால் ஒருவர் ஆட்டத்திற்கும் மற்றொருவர் ஆட்டத்திற்கும் இடையே ஒற்றுமை ஏதும் இல்லாமல் நெறிமுறை தவறி ஆடிய ஆட்டம். இத்தகையவர்களுடன் கூடி ஆடுவதே கடினம்; அதிலும் அவர்களின் நடனத்துடன் இணைந்து ஆடுவது என்பதை நம்மால் நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாது. ஆனாலும் சிவபிரான் பேய்களுடன் இணைந்து சாமர்த்தியமாக ஆடியதாக அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார்.

    சுணங்கு நின்று ஆர் கொங்கையாள் உமை சூடின தூமலரால்
    வணங்கி நின்று உம்பர்கள் வாழ்த்தின மன்னு மறைகள் தம்மில்
    பிணங்கி நின்று இன்ன என்று அறியாதன பேய் கணத்தோடு
    இணங்கி நின்று ஆடின இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே 

பொழிப்புரை: 

கோவணத்தைத் தனது ஆடையாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ள பெருமான், தனது அகன்ற திருக்கரத்தில் பாசம் எனப்படும் ஆயுதத்தை ஏந்தியவர்; சிறப்பான கூத்தினை தமக்கே உரியதாக கொண்டுள்ளவர் பெருமான். எப்போதும் நடனம் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் பெருமானின் இடையில் காணப்படும் கச்சு, பறக்கும் நிலையில் விளங்கித் தோன்றுகின்றது. பல படைகளாக விளங்கும் பூதகணங்களுடன் இணைந்து நின்று அடி பெயர்த்து நடனம் ஆடும் வல்லமை படைத்த பெருமான் பேரெழிலுடன் விளங்குகின்றார். இத்தகைய தன்மைகள் கொண்டுள்ள பெருமான், புண்ணியமே வடிவமாக உள்ள பெருமான், சிறப்பு வாய்ந்த தவத்தினை உடைய முனிவர்கள் தங்களது கைகளால் தொழும் வண்ணம், பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரினில் பொருந்தி உறைகின்றார்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/25/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-6-3061060.html
3061059 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 24, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    கொட்டுவர் அக்கு அரை ஆர்ப்பது தக்கை குறுந்தாளன
    விட்டுவர் பூதம் கலப்பிலர் இன்புகழின் என்பு உலவின்
    மட்டு வரும் தழல் சூடுவர் மத்தமும் ஏந்துவர் வான்
    தொட்டுவரும் கொடித் தோணிபுரத்து உறை சுந்தரரே

விளக்கம்:

கொட்டுவர் தக்கை, அக்கு அரை ஆர்ப்பது,  குறுந்தாளன பூதம், விட்டுவர் என்பு, கலப்பிலர் இன்புகழ், உலகின் மட்டு வருந்தழல் ஏந்துவர், சூடுவர் மத்தமும் என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். தக்கை=ஒரு வகை வாத்தியம்; அக்கு=சங்குமணி; அக்கு என்பதற்கு எலும்பினால் ஆன மாலை என்றும் பொருள். ஆனால் இங்கே சங்குமணி என்பதே பொருத்தமாக உள்ளது. வீட்டுதல்=கொல்லுல்; விட்டுவர் என்ற சொல்லினை வீட்டுவர் என்று நீட்டி பொருள் கொள்ள வேண்டும். என்பு என்ற சொல்லுக்கு புலி என்ற பொருளும் உள்ளது. கலப்பிலர்=தானே சென்று கலக்கும் தன்மை அற்றவர்; பெருமானை புகழ் சென்று அடைகின்றதே தவிர, பெருமான் புகழினை நாடி எந்த ஒரு செயலும் செய்வதில்லை. தாள்=கால்; குறுந்தாள் அன=குட்டையான கால்களை உடைய; மற்றவர் நம்மை புகழ்வது கேட்பதற்கு எப்போதும் இனியவாக இருக்கும் அதனால் தான் இன்புகழ் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். உலத்தல்=குறைத்தல், அழித்தல்; உலவின்= உலகினை அழிக்கும் பொருட்டு வரும் பிரளயாக்னி; மட்டு=வளைத்து; 

பொழிப்புரை: 

தக்கை எனப்படும் வாத்தியத்தை கொட்டி முழக்கும் சிவபெருமான் தனது இடையிலே பூண்பது சங்குமாலையாகும். அவரைச் சூழ்ந்து நிற்பன குறுகிய கால்களை உடைய பூதங்களாகும். தாருகவனத்து முனிவர்களால் தன் மீது ஏவிவிடப்பட்ட புலியைக் கொன்ற பெருமான், புலியின் தோலை ஆடையாக அணிந்துள்ளார். கேட்பதற்கு மிகவும் இனிமையாக இருக்கும் புகழினை நாடி, எந்த செயலையும் அவர் செய்வதில்லை; உலகினை வளைத்து அழிப்பதற்கு எழுந்து வரும் பிரளயாக்னியைத் தனது கையில் ஏந்தியவர் பெருமான். இத்தகைய தன்மைகளை உடைய பெருமான் ஊமத்தை மலரை சூடியவராக, அழகிய வடிவினராக, வானளாவும் கொடிகளை உடைய மாளிகைகள் கொண்டுள்ள தோணிபுரம் என்று அழைக்கப் படும் சீர்காழி நகரினில் உறைகின்றார்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/24/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-5-3061059.html
3061058 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 23, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4;

    உரித்தது பாம்பை உடல் மிசை இட்டதோர் ஒண்களிற்றை
    எரித்தது ஓர் ஆமையைப் இன்புறப் பூண்டது முப்புரத்தைச்
    செருத்தது சூலத்தை ஏந்திற்றுத் தக்கனை வேள்வி பன்னூல்
    விரித்தவர் வாழ்தரு வெங்குருவில் வீற்றிருந்தவரே

  
விளக்கம்:

உரித்தது ஒண் களிற்றை உடன் மிசை இட்டதோர் பாம்பை, எரித்தது முப்புரத்தை, ஓர் ஆமையை இன்புறப் பூண்டது, செருத்தது தக்கன் வேள்வியை, சூலத்தை ஏந்திற்று என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். ஒண்=வலிமை வாய்ந்த; களிறு=ஆண் யானை; மிசை=மேலே; செருத்தது=அழித்தது; செரு=போர், போரிட்டு அழித்தது என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்; ஓர்=ஒப்பற்ற ஆமை. கூர்மாவதாரம் எடுத்த திருமாலின் ஆமை ஓடு என்பதால் ஒப்பற்ற என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. ஆமையாக உருவெடுத்து அமுதம் பெறுவதற்காக நிறுவிய மந்தர மலை நீரில் அழுந்தி விடாமல் திருமால் ஏந்தி, பாற்கடலை கடைவதற்கு வழி வகுத்தார். தனது வலிமையால் பாற்கடல் கடைய முடிந்தது என்ற செருக்கு மிகுத்ததால், அவர் கடல்கள் அனைத்திலும் புகுந்து கடலினைக் கலக்க உலகத்தவர்கள் மிகுந்த துன்பம் அடைந்தனர். நடந்ததை அறிந்த பெருமான் ஆமையினை அடக்கி திருமாலின் செருக்கினை அழித்தார். தனது செருக்கு நீங்கிய திருமால், தன்னை அடக்கியதை அனைவர்க்கும் உணர்த்தும் வண்ணம் ஆமையோட்டினை பெருமான் தனது மார்பினில் அணிந்து கொள்ள வேண்டினார். பெருமானும் அவ்வாறே அணிந்து கொள்ள  திருமால் மிகவும் இன்பம் அடைந்தார். ஆமை ஓட்டினை பெருமான் அணிந்ததால் திருமால் மகிழ்ச்சி உற்றதை உணர்த்தும் வகையில் இந்த பாடலில் சம்பந்தர் இன்புறப் பூண்டது என்று குறிப்பிடுகின்றார். பன்னூல் விரித்தவர்=வேதம், இதிகாசம், புராணங்கள் ஆகிய பல நூல்களை நன்றாகக் கற்று, அத்தகைய நூல்கள் உணர்த்தும் உண்மையான மெய்ப்பொருள் சிவபெருமான் என்பதை தெளிவாக உணர்ந்து பலருக்கு விரித்து உணர்த்தும் சீர்காழி நகரத்து சான்றோர்கள்.    

பொழிப்புரை: 

மிகுந்த வேகத்துடன் தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வந்த வலிமையான யானையை அடக்கி அதன் தோலை உரித்துத் தனது உடல் மீது போர்த்துக் கொண்டவரும், தனது உடல் மீது பாம்பினை கச்சையாகவும் ஆபரணமாகவும் அணிந்தவரும், திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்தவரும், ஆமையாக அவதாரம் எடுத்த திருமாலை அடக்கி அந்த ஒப்பற்ற ஆமையின் ஓட்டினை தனது மார்பினில் அணிகலனாக, திருமால் மகிழும் வண்ணம், அணிந்து கொண்டவரும், வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள முறைக்கு மாறாக நடைபெற்ற தக்கனது யாகத்தை அழித்தவரும் ஆகிய பெருமான்  சூலத்தை தனது கையில் ஏந்தியவனாக காட்சி அளிக்கின்றார். இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த பெருமான், வேதங்கள் இதிகாசங்கள் மற்றும் புராணங்கள் ஆகிய பல நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்து அதன் மூலமாக உண்மையான மெய்பொருள் சிவபெருமான் என்பதை உணர்ந்து, அந்த உண்மையினை விரிவாக பலருக்கும் அறிவுறுத்தும் சான்றோர்கள் வாழ்ந்து வரும் வெங்குரு என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் வீற்றிருக்கின்றார்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/23/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-4-3061058.html
3061056 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 22, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3;

    கூவிளம் கையது பேரி சடைமுடிக் கூட்டத்தது
    தூவிளங்கும் பொடிப் பூண்டது பூசிற்றுத் துத்தி நாகம்
    ஏவிளங்கும் நுதலாளையும் பாகம் உரித்தனரின்
    பூ விளங்கும் சோலைப் புகலியுள் மேவிய புண்ணியரே 

விளக்கம்:

கூவிளம் சடைமுடி கூட்டத்தது, பேரி கையது, தூவிளங்கும் பொடி பூசிற்று, பூண்டது துத்தி, ஏ விளங்கும் நுதலாளையும் பாகம், நாகம் உரித்தனரின் என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். கூவிளம்=வில்வம்; பேரி=உடுக்கை; தூ=தூய்மை, துத்தி=பாம்பின் படம், ஏ=அம்பு, அம்பு போன்று கூர்மையான பார்வையை உடைய; நுதல்=நெற்றி; நாகம்= யானை; இந்த பாடலில் சடைமுடி கூட்டத்தது என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். பெருமானுக்கு ஒன்பது சடைகள் என்று கூறுவார்கள். இதனை உணர்த்தும் முகமாகவே சடைமுடிக் கூட்டம் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பொடி=திருநீறு; 

பொழிப்புரை: 

வில்வ இலைகளை தனது சடைமுடிகளில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள பெருமான், தனது கையில் உடுக்கையை ஏந்தியவாறும், தூய்மையாக விளங்கும் திருநீற்றினை உடல் முழுதும் பூசிக் கொண்டவாறும், படத்தினை உடைய பாம்பினைத் தனது உடலில் ஏற்றவாறும், காட்சி அளிக்கும் பெருமான், அம்பு போன்று கூரிய பார்வையை உடையவளும் அழகிய நெற்றியை உடையவளும் ஆகிய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுள்ளார். அவர் தன்னை நோக்கி ஓடி வந்த மதயானையை அடக்கி அதன் தோலை உரித்து, தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்டவர் ஆவார். அவர் புண்ணியமே வடிவமாக அமைந்தவர். இத்தகைய பெருமான் அழகுடன் விளங்கும் இனிய சோலைகள் நிறைந்த புகலி என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்தில் பொருந்தி நிலையாக அமர்ந்துள்ள புண்ணியர் ஆவார்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/22/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-3-3061056.html
3061055 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 21, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2;

    கற்றைச் சடையது கங்கணம் முன் கையில் திங்கள் கங்கை
    பற்றித்து முப்புரம் பார் படைத்தோன் தலை சுட்டது பண்டு
    எற்றித்துப் பாம்பை அணிந்தது கூற்றை எழில் விளங்கும்
    வெற்றிச் சிலை மதில் வேணுபுரத்து எங்கள் வேதியரே

விளக்கம்:

கற்றைச் சடையது திங்கள் கங்கை, முன்கையில் கங்கணம், பற்றித்து பார் படைத்தோன் தலை, முப்புரம் சுட்டது, பண்டு கூற்றை எற்றித்து, அணிந்தது பாம்பை, என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். பற்றித்து=பற்றியது; எற்றித்து=எற்றி உதைத்தது; பற்றித்து எற்றித்து என்ற சொற்கள் முறையே பற்றிற்று எற்றிற்று என்ற சொற்களின் மரூவு. 

பொழிப்புரை: 

கற்றையாக உள்ள சடையினில் பிறைக் சந்திரனையும் கங்கை நதியையும் கொண்டுள்ள பெருமான், தனது முன் கையினில் கங்கணம் அணிந்து காணப்படுகின்றார். அவர் தனது கைவிரல் நகத்தினால் பற்றிக் கிள்ளியது உலகினைப் படைத்த பிரமனின் தலையினை; அவர் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் தீயினில் எரித்து சுட்டவர் ஆவார்; அவர் பண்டைய நாளில் கூற்றுவனை உதைத்து வீழ்த்திய பெருமையை உடையவர்; அவர் பாம்பினைத் தனது உடலின் பல இடங்களில் கச்சாகவும், அணிகலனாகவும், கங்கணமாகவும் அணிந்துள்ளார். அவர் வேதங்களை நன்கு அறிந்துணர்ந்த வேதியர் ஆவார். இத்தகைய பெருமையை உடைய பெருமான், அழகுடன் விளங்குவதும், வெற்றி பெற்ற தன்மை உடையதும், மலை போன்று உறுதியாக உயர்ந்து நிற்கும் மதில் சுவர்களை கொண்டதும் ஆகிய வேணுபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரின் வேதியர் ஆவார். 
    

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/21/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-2-3061055.html
3061054 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 117. காடது அணிகலம் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, December 20, 2018 12:00 AM +0530 பின்னணி:

தன்னைக் காண்பதற்காக சீர்காழி நகரம் வந்த அப்பர் பிரானை, நகர எல்லையில் எதிர் கொண்டழைத்த திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் பிரானை அழைத்துக் கொண்டு சீர்காழி திருக்கோயிலின் உள்ளே சென்றார். திருக்கோயில் சன்னதியில் ஞானசம்பந்தர் அப்பர் பிரானை நோக்கி, உங்களது தம்பிரானை நீர் பதிகம் பாடி மகிழ்வீர் என்று சொல்ல அப்பர் பிரானும் பதிகங்கள் பாடி பெருமானைத் தொழுது வணங்கினார். பின்னர் சம்பந்தர் அப்பர் பிரானைத் தனது இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல, ஆங்கே இருவரும் சில நாட்கள் பெருமானின் பெருமையை பேசிக் கொண்டும் பல பதிகங்கள் பாடியவாறும் பொழுதினை இனிதாகக் கழித்தனர். சில நாட்களுக்கு பின்னர் இருவரும் சேர்ந்து அருகில் உள்ள திருக்கோலக்கா தலம் சென்று, தாளம் ஈந்த தயாளனை வணங்கிய பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் சீர்காழி திரும்ப, அப்பர் பிரான் பல சோழ நாட்டுத் திருத்தலங்களை காண்பதற்கு விருப்பம் கொண்டவராக, திருஞான சம்பந்தரிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு சென்றார்.  

அப்பர் பிரான் தன்னிடம் விடைப் பெற்றுக்கொண்டு சென்ற பின்னர் பல நாட்கள் சீர்காழி நகரில் தங்கியிருந்த திருஞான சம்பந்தர் பல பதிகங்களை சீர்காழி தலத்து இறைவன் மீது பாடினார். அத்தகைய பதிகங்களில் சில தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்மாதிரியாக விளங்கின. இந்த தகவலை சேக்கிழார் அளிக்கும் பெரிய புராணத்து பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். விகற்பம்=மாறுபட்ட

    செந்தமிழ் மாலை விகற்பச் செய்யுட்களால் மொழி மாற்றும்
    வந்த சீர் மாலைமாற்று வழிமொழி எல்லா மடக்குச்  
    சந்த இயமகம் ஏகபாதம் தமிழ் இருக்குக்குறள் சாத்தி
    எந்தைக்கு எழு கூற்றிருக்கை ஈரடி ஈரடி வைப்பு

    நாலடி மேல் வைப்பு மேன்மை நடையின் முடுகும் இராகம்
    சால்பினில் சக்கரம் ஆதி விகற்பங்கள் சாற்றும் பதிக
    மூல இலக்கியமாக எல்லாப் பொருட்களும் உற்ற
    ஞாலத்து உயர் காழியாரைப் பாடினர் ஞானசம்பந்தர்  

மேலே குறிப்பிட்ட வகைகளில் மொழிமாற்று என்று சொல்லப்படும் பதிகத்தை முதலில் காண்போம். சொற்களை மாற்றி வைத்து பாடிய பாடல். சிறு குழந்தையாகிய ஞானசம்பந்தர் சொற்களை மாற்றி மாற்றி வைத்து விளையாடியது போன்று அமைந்த பாடல். இந்த விகற்பச் செய்யுட்கள் பலவற்றிலும் சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களையும், ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒரு பெயரினை உள்ளடக்கிப் பாடியதால் இந்த பதிகங்கள் பன்னிரண்டு பாடல்கள் கொண்டவையாக விளங்குகின்றன. இந்த மொழிமாற்றுப் பதிகத்தினை அப்படியே படித்தால் நமக்கு பொருள் ஏதும் விளங்காது. சொற்களை பொருளுக்கு ஏற்ப முன் பின்னாக மாற்றிக் கூட்டி பொருள் கொள்ள வைக்கும் மிறைக்கவி என்று அறிஞர்கள் இந்த பதிகத்தை குறிப்பிடுகின்றனர். மிறை என்றால் வருத்தம் என்று நிகண்டு கூறுகின்றது. படிப்போர் தங்களது மூளையினை கசக்கிக் கொண்டு சிந்தித்து சொற்களை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும் என்பதால் இந்த பெயர் வந்தது போலும். ஒரு உதாரணத்திற்கு இந்த பதிகத்து முதல் பாடலின் முதல் அடியை காண்போம். காடது அணிகலம் காரரவம் பதி என்று பாடலில் உள்ளது. இதனை காடது பதி கார் அரவம் அணிகலம் என்று மாற்றி அமைத்தால் தான், சரியான பொருளை புரிந்து கொள்ளமுடியும். காடு தான் பெருமான் உறையும் இடம் என்றும் கரிய விடமுடைய பாம்பு அவன் அணியும் நகை என்றும் இப்போது புரிந்து கொள்கின்றோம்.
   
பாடல் 1;

    காடது அணிகலம் கார் அரவம் பதி காலதனில்
    தோடது அணிகுவர் சுந்தரக் காதினில் தூச்சிலம்பர்
    வேடது அணிவர் விசயற்கு உருவம் வில்லும் கொடுப்பர்
    பீடது அணிமணி மாடப் பிரபுரத்து அரரே 

விளக்கம்:

காடது பதி, கார் அரவம் அணிகலம், காலதினில் தூச்சிலம்பர், சுந்தரக் காதினில் தோடது அணிகுவர், வேட உருவமது அணிவர், விசயற்கு வில்லும் கொடுப்பர் என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். பீடு=மிகுந்த புகழ்; மாடம்=உயர்ந்த மாட மாளிகை; பதி=வாழும் இடம்; உமையம்மை அணியும் தோடும் சிலம்பும் குறிப்பிடப்பட்டு மாதொரு பாகனாகத் திகழும் இறைவனின் நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. தோடு அணியும் காது சுந்தரக்காது என்றும் சிலம்பு தூய சிலம்பு என்று அடைமொழி கொடுக்கப்பட்டு சிறப்பிடப்பட்டுள்ளதை உணரலாம்.   
     
பொழிப்புரை:

காடினைத் தான் வாழும் இடமாகக் கொண்டுள்ள பெருமான், கொடிய விடம் கொண்ட  பாம்பினைத் தனது உடலின் மீது அணிகலனாக அணிந்தவராகவும், தனது காலில் தூய சிலம்பினை அணிந்தவராகவும், தனது அழகிய காது ஒன்றினில் தோடு அணிந்தவராகவும் காணப்படுகின்றார். அவர் வேடுவக்கோலம் தாங்கி அர்ஜுனன் தவம் செய்து கொண்டிருந்த இடத்திற்கு சென்று அவனுக்கு பாசுபதம் என்ற சிறந்த வில்லினை அளித்தவர். இத்தகைய பெருமான் பெருமை வாய்ந்த மணிகள் பதிக்கப்பெற்று அழகுடன் விளங்கும் மாட மாளிகைகள் நிறைந்த பிரமபுரம் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரத்து அரனார் ஆவார்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/20/117-காடது-அணிகலம்---பாடல்-1-3061054.html
3055336 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 19, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன் நான்மறை
    கற்றவன் காழியர் மன்னன் உன்னிய
    அற்றமில் மாலை ஈரைந்தும் அஞ்செழுத்து
    உற்றன வல்லவர் உம்பர் ஆவரே

விளக்கம்:

உன்னிய=நினைத்து பாடிய; அற்றம் இல் மாலை=கேடு அவமானம் முதலியன வாராமல் தடுக்கும். நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்=நன்மைகளை தரும் பாடல்களை அருளிய ஞான சம்பந்தன். ஞானசம்பந்தர் அருளிய தேவாரப் பாடல்களை ஓதும் அடியார்கள் அடையும் பயன், பாச நீக்கம் மற்றும் சிவப்பேறு என்று சிவக்கவிமணியார் பெரிய புராண விளக்கம் புத்தகத்தில் கூறுகின்றார்  
 
பொழிப்புரை:

நன்மைகள் புரியும் தமிழ் பாடல்களை அருளியவனும் நான்மறைகளை கற்றவனும், சீர்காழி நகரின் தலைவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், மனதினில் நினைத்து பாடிய பத்து பாடல்களை, ஓதுவோர்க்கும் கேடு அவமானம் முதலியன வருவதை தடுக்கும் பாடல்களை, அஞ்செழுத்தினை உள்ளடக்கிய பாடல்களை பாடும் வல்லமை பெற்றவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் ஆவார்கள். 

முடிவுரை:

சிவபெருமான் ஆடும் நடனத்தை ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் உண்மை விளக்கம் எனப்படும் சைவ சித்தாந்த நூலின் ஆசிரியர் மனவாசகம் கடந்தார் கூறுகின்றார். ஆன்மாக்கள் உலக இன்பங்களை நுகரும் பொருட்டு நடத்தப்படும் கூத்தினை ஊன நடனம் என்றும், ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு உதவி செய்யும் நடனத்தை ஞான நடனம் என்றும் கூறுகின்றார். பெருமானின் ஒரே நடனம் இந்த இரண்டு வகைகளில் செயல்படுவதால், நடனம் விளைவிக்கும் பயன் கருதி ஊன நடனம் என்றும் ஞான நடனம் என்றும் கருதப்படுகின்றது. 

படைத்தல் தொழிலுக்கு ஆதாரமாக விளங்கும் நாதத்தை எழுப்பும் உடுக்கை ஏந்திய திருக்கரம் படைத்தல் தொழிலையும், அபயம் காட்டும் வலது திருக்கரம் காத்தல் தொழிலையும், தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் அழித்தல் தொழிலையும், ஊன்றிய திருவடி மறைத்தல் தொழிலையும், தூக்கிய திருவடி அருளும் தொழிலையும் குறிப்பதாக கூறுவார்கள். இந்த ஐந்து தொழில்களும் உயிர் தனது வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப ஒரு உடலுடன் பொருந்தி, வினைகளின் விளைவால் ஏற்படும் இன்பதுன்பங்களை அனுபவித்து, வினைகளை கழித்துக் கொள்ள வழி வகுப்பதால் இந்த நடனம் ஊன நடனம் எனப்படுகின்றது. இதனை விளக்கும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. திதி ஸ்திதி என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம்.; அங்கி=அக்னி; சங்காரம் என்றால் அழிக்கும் தொழில்; 

    தோற்றம் துடி அதனில் தோயும் திதி அமைப்பில்
    சாற்றியிடும் அங்கியிலே சங்காரம் -- ஊற்றமா
    ஊன்று மலர்ப் பதத்தில் உற்ற திரோதம் முத்தி
    நான்ற மலர்பதத்தே நாடு 

இந்த நடனம் எவ்வாறு ஆன்மாக்கள் வீடுபேறு பெறுவதற்கு வழி வகுத்து, ஞான நடனமாக திகழ்கின்றது என்பதை அடுத்த பாடலில் ஆசிரியர் விளக்குகின்றார். உடுக்கை ஏந்திய திருக்கை மாயா மலத்தை உதறுகின்றது; தீச்சுடர் ஏந்திய திருக்கரம் கன்ம மலத்தை சுட்டு எரிக்கின்றது; ஊன்றிய திருவடி ஆணவ மலத்தின் வலிமையை அடக்கி அதை அழுத்தி செயலிழக்கச் செய்கின்றது; இவ்வாறு மலங்களின் பிடியிலிருந்த விடுபட்ட ஆன்மாவை, தூக்கிய திருவடி பேரானந்தத்தை அருள, அபயகரம் அந்த ஆன்மாவை பேரின்பத்தில் அழுத்துகின்றது. இவ்வாறு ஆன்மாவை பேரானந்தத்தில் ஆழ்த்தும் செயல் ஞான நடனம் என்று கருதப்படுகின்றது. சிவயநம என்ற பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில் உள்ள ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிக்கின்றன. சி என்ற எழுத்து சிவபிரானையும், வ என்ற எழுத்து அவனது அருட்சக்தியாகிய அம்மையையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதான மலத்தையும் ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கும். ய என்று உணர்த்தப்படும் ஆன்மா, சிவ எனப்படும் ஞான நடனத்தையும், நம எனப்படும் ஊன நடனத்தையும் நுகர்வதாக, பஞ்சாக்கர மந்திரம் உணர்த்துவதாக கூறுவார்கள். 

    மாயை தனை உதறி வல்வினையைச் சுட்டு மலம்
    சாய அமுக்கி அருள் தான் எடுத்து -- நேயத்தால்
    ஆனந்த வாரிதியில் ஆன்மாவைத் தான் அழுத்தல்
    தான் எந்தையார் பரதம் தான்

இதனிடையில் தில்லை வந்தடைந்த நாவுக்கரசர், அங்கு சில அடியார்கள் திருஞான சம்பந்தரின் புகழினை சொல்லக் கேட்டு பரவசம் அடைந்தார். அவரைக் காணவேண்டும் என்ற ஆவலுடன் சீர்காழி வந்தடைகின்றார். நாவுக்கரசர் வருவதை அறிந்த ஞான சம்பந்தர் தொண்டர்கள் புடை சூழ, சீர்காழி நகர் எல்லைக்குச் சென்று அவரை வரவேற்கின்றார். நாவுக்கரசர் வந்த கோலத்தை சேக்கிழார் பெருமான் உணர்த்தும் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    சிந்தை இடையறா அன்பும் திருமேனி தன்னில் அசைவும்
    கந்தை மிகையாம் கருத்தும் கை உழவாரப் படையும்
    வந்திழி கண்ணீர் மழையும் வடிவில் பொலி திருநீறும்
    அந்தமிலாத் திருவேடத்து அரசும் எதிர் வந்து அணைய    

மேலே குறிப்பிட்ட வேடத்துடன் வந்த திருநாவுக்கரசரை அடி பணிந்த திருஞானசம்பந்தர், பின்னர் எழுந்து நின்று தமது கைகளால் வணங்கி, அப்பரே என்று அழைத்தார். அதனைக் கேட்ட திருநாவுக்கரசர் அடியேன் என்று பதிலுக்கு கூறினார் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். அன்று முதல் அனைவரும் திருநாவுக்கரசரை அப்பர் என்றே அழைக்க, பெருமான் அளித்த நாவுக்கரசு என்ற நாமத்தை விடவும் அப்பர் என்ற நாமம் நிலை பெற்று அதிகமான புகழினை அடைந்தது. , 

மனதினில் வஞ்சகம் ஏதுமின்றி ஐந்தெழுத்தினை நாளும் போற்றினால் அந்த மந்திரம் நம்மை நெருங்கவரும் காலனையும் அவன் அஞ்சும் வண்ணம் உதைத்து விரட்டும் என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலிலும், வேதியர்கள் காலை நண்பகல் மற்றும் மாலை ஆகிய மூன்று பொழுதினும் ஓதவேண்டிய மந்திரம் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், பற்று அறுத்து நிட்டை கூடியவர்களுக்கு பழைய வாசனையால் ஏதேனும் சலனம் ஏற்படுமாயின் அதனை போக்கி காக்கும் மந்திரம் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், உயிர்களை நரக வேதனையிலிருந்து காக்கும் மந்திரம் என்று நான்காவது பாடலிலும், தொண்டர்களுக்கு முக்தி உலகத்தில் இடம் பெற்றுத்தரும் என்று எட்டாவது பாடலிலும், தொண்டர்களுக்கு சிறந்த அணிகலனாகத் திகழ்வது அஞ்செழுத்து மந்திரம் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், தொண்டர்களின் வினைகளை ஒழிக்கும் ஆத்திரமாக திகழும் மந்திரம் என்று பத்தாவது பாடலிலும் குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர், உயிர்க்கு இந்த பிறவியில் பல வகையிலும் துணையாக இருக்கும் அஞ்செழுத்து மந்திரம் உயிரினை நரக வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றி மறுமையிலும் துணையாக இருக்கும் என்று கூறுகின்றார். நாம் இந்த பதிகத்தை ஓதியும் அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை ஓதியும், இம்மை மற்றும் மறுமையில் நமக்கு நல்ல துணையாக அஞ்செழுத்து மந்திரத்தைக் கொள்வோமாக.       

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/19/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-11-3055336.html
3055335 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    புத்தர் சமண் கழுக்கையர் பொய் கொளாச்
    சித்தத்து அவர்கள் தெளிந்து தேறின
    வித்தக நீறு அணிவார் வினைப்பகைக்கு
    அத்திரம் ஆவன அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

அஞ்செழுத்து மந்திரம் திருநீறு அணிபவர்களின் வினைப் பகைக்கு அத்திரமாக செயல்படும் என்று ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். வினைப்பகைக்கு மட்டுமன்றி, அடியார்களின் பகைவரையும் கொல்லக் கூடிய அத்திரமாகவும் செயல்படும் என்பதை உணர்த்தும் நிகழ்ச்சி ஞானசம்பந்தரின் வாழ்வினில் நடைபெற்றதை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம். 

மதுரையில் அனல் வாதம் மற்றும் புனல் வாதங்களில் சமணரை வென்று சைவ சமயத்தின் புகழினை நிலைநாட்டிய ஞானசம்பந்தர் சோழ நாடு திரும்பும் போது தெளிச்சேரி என்ற தலம் வந்தடைந்து இறைவனைப் புகழ்ந்து பதிகம் பாடுகின்றார். இந்த தலத்து இறைவனை வணங்கி திரும்பி செல்லும் வழியில் போதிமங்கை எனும் இடத்தினை கடந்து சம்பந்தரும் அவரது தொண்டர்களும் சென்று கொண்டு இருந்தனர். தொண்டர்கள் பலவகையான வாத்தியங்கள் முழங்கியும், பரசமய கோளரி (சம்பந்தரின் பல பெயர்களில் ஒன்று) வந்தான் என்று முழங்கிக் கொண்டும் சென்ற நிலை அங்கு இருந்த புத்த குருமார்களுக்கு எரிச்சலையும் பொறாமையையும் ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் தங்களது தலைவன் புத்த நந்தி என்பவரிடம் சொல்ல அவர் சம்பந்தரின் தொண்டர்களை அணுகி புத்தர்கள் வாதினில் வெல்லாமல் ஆரவாரம் செய்ய வேண்டாம் என்று கூறி ஞானசம்பந்தரின் தொண்டர்கள் எடுத்துச் சென்ற சின்னங்கள் ஊதுவதை தவிர்க்க முயன்றான். இதனை தொண்டர்கள் சம்பந்தருக்கு அறிவிக்க அவர் புத்தநந்தியின் கொள்கையின் உண்மையான கோலத்தை நாம் காட்டுவோம் என்று கூறினார்.

இதனிடையில் சம்பந்தரில் அருகில் இருந்துகொண்டு அவர் அருளும் பதிகங்களை எழுதும் சம்பந்த சரணாலயர் என்ற தொண்டர், சம்பந்தர் ஏற்கனவே அருளிய பதிகம் ஒன்றினை பாட முடிவு செய்தார். கயிறு சாத்துதல் முறையில் ஒரு பதிகம் தேர்ந்து எடுத்தபோது, இறைவன் திருவருளால், இந்த பாடல் வந்தது என்று கூறுவார்கள். புத்தநந்தி எதிர்த்துப் பேசிய போது சம்பந்த சரணாலயர் பாடிய பாடல், எந்தப் பாடல் என்பது குறித்து ஏதும் குறிப்புகள் பெரியபுராணத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை. ஆனால் செவிவழிச் செய்திகள், மேற்கண்ட பாடலைப் பாடியதாக குறிக்கின்றன. பொறுக்க மாட்டாத சொற்களைப் பேசிய புத்தநந்தி தலயின் மீது இடி விழக்கடவது என்று சம்பந்த சரணாலயர் கூறியதாக பெரிய புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது

சிவ அபராதம் செய்த தக்கனின் வேள்வியில் பங்கேற்றவர்கள் தண்டனை அடைந்ததும் அல்லாமல், தக்கனும் தனது தலை இழந்தான். அதைப்போல் சைவ மதத்தை இழிவாக பேசிய புத்தர்களின் தலைவன் தலையில், அவனை அழிக்கும் அத்திரமாக இடி விழுந்தது. திருநீறு அணிபவர்களுக்குத் தனித் திறமையை தரக் கூடிய மந்திரம் பஞ்சாக்கர மந்திரம் என்று சம்பந்தர் கூறியது உண்மையாக மாறியதை நாம் உணரலாம். 

இந்த பதிகத்தில் சம்பந்தர் சமணர்களை கழுக்கையர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பாண்டிய மன்னனுக்கு வந்த வெப்பு நோயினைத் தீர்ப்பதற்கு தாங்கள் செய்த முயற்சியிலும், அனல் வாதத்திலும் தோல்வி அடைந்த சமணர்கள் ஞானசம்பந்தரை புனல் வாதத்திற்கு அழைத்தனர். அப்போது குலச்சிறையார், ஏற்கனவே இரண்டு முறை தோற்ற சமணர்கள் மூன்றாவது முறையும் தோற்றால் என்ன செய்வது என்று கேட்க, சமணர்கள், புனல் வாதத்திலும் தங்களுக்கு தோல்வி ஏற்பட்டால் தாங்களே முன் வந்து கழு ஏறுவதாக சபதம் செய்தனர். இதனை கேட்ட மன்னன் சினத்தினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு பேசுவது அறியாமல் பேசுகிறீர் என்று சமணர்களை பார்த்து கூறிய பின்னர், புனல் வாதம் செய்ய அனைவரும் வைகை கரைக்கு செல்வோம் என்று கூறினான்.

தங்களது சமயத்துக்கு கொள்கைக்கு இழுக்கு நேர்ந்தாலும் தங்களது சமயத்துக்கு தீங்குகள் வந்தாலும், அதனைத் தாங்க முடியாமல் கழுவினை நாட்டி அதன் மேல் பாய்ந்து உயிரைத் துறக்க வேண்டும் என்பது சமணசமயத்தின் கொள்கையாக பண்டைய நாளில் இருந்து வந்தது. அதனால் தான் அவர்கள், தாங்கள் புனல் வாதத்திலும் தோற்றால் கழு ஏறி உயிர் விடுவதாக தாங்களே முன்வந்தனர். சமணர்களின் இந்த பண்பினை இந்த பாடலில் சமணர்களை கழுக்கையர் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். எனவே மதுரையில் சமணர்கள் கழு ஏற்றப்பட்டதற்கு சம்பந்தரை குறை கூறுவது தவறாகும். வித்தக நீறு=திறமையைத் தரும் திருநீறு; வினைப்பகை=வினைகளை உயிரின் பகையாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். உயிரின் எண்ணத்திற்கு விருப்பத்திற்கு மாறாக வினைகள் செயல்பட்டு உயிரினை மீண்டும் மீண்டும் பிறவிக் கடலில் ஆழ்த்துவதால், வினைகள் உயிரின் பகையாக கருதப் படுகின்றன. அத்தகைய கொடிய வினைகளை அழிக்கும் படையாக ஐந்தெழுத்து மந்திரம் செயல்படும் என்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.
  
பொழிப்புரை:

புத்தர்கள் மற்றும் தாங்கள் கொண்டிருந்த கொள்கைகள் தவறு என்று நிரூபணம் ஆனால் கழு ஏறுவதற்கு தயாராக இருந்த சமணர்களும் கூறும் பொய் வார்த்தைகளை மனதினில் கொள்ளாது தெளிந்த மனத்தர்களாக உறுதியாக செயல்படும் அடியார்களால் ஓதப்படுவன ஐந்தெழுத்து மந்திரமாகும். சகல வல்லமையும் பெற்றுத் தரும் திருநீறு அணியும் அடியார்களின் வினைகளுக்கு பகையாக விளங்கி அந்த வினைகளை அழிக்கும் அத்திரமாக செயல்பட்டு உயிர்களுக்கு முக்தி அளிப்பன திருவைந்தெழுத்து ஆகும்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/18/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-10-3055335.html
3055333 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 17, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    கார்வணன் நான்முகன் காணுதற்கு ஒணாச்
    சீர் வணச் சேவடி செவ்வி நாள்தொறும்
    பேர் வணம் பேசிப் பிதற்றும் பித்தர்கட்கு
    ஆர் வணம் ஆவன அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

கார்வணன்=கரிய மேகம் போன்ற வண்ணம் உடைய திருமால்; அடியைக் காண முயற்சி செய்தவர் திருமால்; முடியைக் காண முயற்சி செய்தவர் பிரமன். இவ்வாறு இருக்கையில் அடியைக் காண முடியாத பிரமன் திருமால் என்று இருவரையும் சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுவதை நாம் உணரலாம். அடி முடியைக் காணச் சென்ற இருவருக்கும் சில ஒற்றுமைகள் உண்டு. இருவரும் அடுத்தவரினும் தாமே பெரியவர் என்ற எண்ணம் கொண்டு அகந்தையுடன் இருந்ததும் அன்றி, தங்களது எண்ணம் மிகவும் சரியானது என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற முனைப்புடன் அடியையும் முடியையும் தேடி புறப்பட்டவர்கள்; இருவருமே வேதங்கள் மற்றும் முனிவர்கள் சிவபெருமானே அனைவரினும் உயர்ந்தவன், ஆதலால் உங்களது வாதங்களை தவிர்ப்பீர் என்று கூறிய அறிவுரையை மதிக்காமல் தொடர்ந்து வாதம் செய்தி கொண்டிருந்தவர்கள். மேலும் தங்களது வலிமையின் பால் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்களாய், அடியையும் முடியையும் கண்டு விடமுடியும் என்ற செருக்குடன் தங்களது முயற்சியைத் தொடங்கியவர்கள். இருவரும் தங்களது முயற்சியில் தோல்வி அடைந்தவர்கள். எனவே தான் திருமாலால் காண முடியாத திருவடியை பிரமனும் காண்பதற்கு இயலாது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், பிரமனும் திருமாலும் காண முடியாத திருவடி என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். 

ஆர்தல்=அனுபவித்தல், திளைத்தல்; ஆர்வணம்=பற்றுக்கோடு; பித்தர்=பேசியதையே மீண்டும் மீண்டும் பேசும் தன்மை உடையவர்கள்; பித்தர்கள் பிதற்றுவது போன்று பெருமானின் திருநாமத்தை மீண்டும் மீண்டும் பெருமானின் திருநாமத்தை சொல்லும் அடியார்கட்கு இனிமையான உணர்வினைத் தரும் என்றும் சிறந்த பற்றுகோடாக இருக்கும் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, பித்தர் போன்று பெருமானின் திருநாமத்தை பிதற்றினால் என்ன நடக்கும் என்று மற்றவர்கள் உணர்த்தும் திருமுறைப் பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். 

துருத்தி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் (4.42.10) சதைப் பிண்டமாகிய உடலுடன் கூடி வாழும் வாழ்க்கையை உயிர் கழித்து விட்டு நிலையான முக்தி உலகில் இருக்க வேண்டுமென்று விரும்பினால், பெருமானின் திருநாமங்களை பிதற்ற வேண்டும் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். துண்டம்=சந்திரனின் ஒற்றைப் பிறை; பெருமாளின் திவ்ய தேசங்களில் ஒன்றாகிய நிலாத்துண்டம் தலத்து பெருமாளை நிலாத்துண்டப் பெருமாள் என்று அழைப்பார்கள். பிண்டம்=சதைப் பிண்டத்தாலான உடல்; கழிக்க வேண்டில்=பிறவிப் பிணியினை தீர்க்க வேண்டுமென்றால்; அண்டத்தைக் கழிய=பல அண்டங்களையும் வென்ற; அடல்=வலிமை;

    பிண்டத்தைக் கழிக்க வேண்டில் பிரானையே பிதற்றுமின்கள்
    அண்டத்தைக் கழிய நீண்ட அடல் அரக்கன் தன் ஆண்மை
    கண்டு ஒத்துக் கால் விரலால் ஊன்றி மீண்டு அருளிச் செய்த
    துண்டத்துத் துருத்தியானைத் தொண்டனேன் கண்டவாறே  

செங்காட்டங்குடி மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில், பிறப்பிலியாகிய பெருமானின் திருநாமங்களை எப்போதும் பிதற்றும் தான், மற்றவர் என்னை பழிக்குமாறு வாழ்தலும், எனது பெருமைகளை இழந்து வாழ்வதும் அழகோ என்று பெருமானை நோக்கி, சம்பந்த நாயகி கேட்கும் பாடல் இது. இந்த பதிகம் முழுவதும் அகத்துறை வகையில் அமைந்த பாடல்கள் கொண்ட பதிகம். இந்த பாடலில் சிவபெருமான் எடுக்கும் பலியை, அறப்பலி என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அறம்=புண்ணியம், புண்ணியத்தால் கிடைக்கும் வீடுபேறு; நாம் அறத்தை பெரும் எண்ணத்துடன், நமது வினைகள் ஒழிந்து வீடுபேறு பெரும் விருப்பத்துடன், இடும் பலி என்பதால் அறப்பலி என்று கூறுகின்றார், அலர்=பழிச்சொல்; அலர் கோடல்=பிறர் என்னை பழிக்கும் நிலைமை; பெருமான் மீது தீராத காதல் கொண்டு, தனது கற்பினை இழந்ததால் ஊராரின் பழிச்சொல்லுக்கு ஆளான நிலை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. கன்னிப் பருவத்தில் இருக்கும் இளம்பெண், தனது காதல் எண்ணங்களை வளர்த்துக் கொண்டு, ஒரு ஆடவனின் உருவத்தை தனது மனதினில் நிலை நிறுத்துவதே, கற்பினை இழந்த செயலாக கருதப்பட்ட காலம் அந்த காலம். பறவையை நோக்கித் தனது குறையை வெளிப்படுத்தும் சம்பந்த நாயகி, அந்த பறவை தனது எண்ண ஓட்டங்களை பெருமானிடம் எடுத்துரைக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் உரைக்கும் சொற்கள் அடங்கிய பாடல். நறப்பொலி=நறுமணம் பொலியும்; நவில்=வாழ்கின்ற; குருகு=பறவை;

    நறப் பொலி பூங்கழிக் கானல் நவில் குருகே உலகெல்லாம்
    அறப்பலி தேர்ந்து உழல்வார்க்கு என் அலர் கோடல் அழகியதே
    சிறப்புல வான் சிறுத்தொண்டன் செங்காட்டங்குடி மேய
    பிறப்பிலி பேர் பிதற்றி நின்று இழக்கோ எம் பெருமானே

முந்தைய பிறவிகளில் தான் செய்த பாவங்கள், தன்னை விட்டு முற்றிலும் நீங்கியதன் காரணம், தான் இறைவனின் திருநாமங்களை இடைவிடாமல் பிதற்றியது தான் என்று அப்பர் பெருமான் சொல்லும் பாடலை (5.64.7) நாம் இங்கே காண்போம். இந்த பதிகம் கோழம்பம் தலத்தின் மீது அருளியது.

    முன்னை நான் செய்த பாவம் முதலறப்
    பின்னை நான் பெரிதும் அருள் பெற்றது
    அன்னம் ஆர் வயல் கோழம்பத்துள் அமர்
    பின்னல் வார் சடையானைப் பிதற்றியே 

பேதைப் பங்கப் பெருமானின் திருநாமத்தை வாயில் வந்தபடி பிதற்றினால் நாம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து தப்பிக்கலாம் என்று அப்பர் பிரான் சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் பாடலில்  (4.41.6) நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். 

    பேர்த்து இனிப் பிறவா வண்ணம் பிதற்றுமின் பேதை பங்கன்    
    பார்த்தனுக்கு அருள்கள் செய்த பாசுபதன் தன் திறமே 
    ஆர்த்து வந்து இழிவது ஒத்த அலைபுனல் கங்கை ஏற்றுத்
    தீர்த்தமாய் போத விட்டார் திருச் சோற்றுத்துறையனாரே

பெருமானின் திருநாமத்தை மட்டுமல்ல, அவனது பண்புகளையும், அவன் அடியார்களுக்கு அருள் புரிந்த செய்கைகளையும் பிதற்றியவாறு தான் அவனை வழிபடச் சென்றதாக சுந்தரர் கூறும் பாடல் திருவாவடுதுறை மீது அருளிய பதிகத்தில் உள்ளது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில், ஒவ்வொரு பாடலிலும் ஒவ்வொரு அருட்செயல் மிகவும் விரிவாக குறிப்பிடப் படுகின்றது. இந்த பாடலில், திருமால் தனது கண்ணினை இடந்து பெருமானுக்கு அர்ச்சனை செய்தபோது, அதனால் மகிழ்ந்த இறைவன் சக்கராயுதம் வழங்கிய அருட்செயலை குறிப்பிடுகின்றது. இவ்வாறு அருளியதை நினைவு கூர்ந்து, தன்னைப் பிறவிப் பிணியில் ஆழ்த்தும் வினைகளின் செயல்பாட்டிற்கு அஞ்சி, அந்த வினைகளிலிருந்து விடுதலை பெறவேண்டும் என்பதற்காக பெருமானை வழிபடும் எண்ணத்துடன் ஆவடுதுறை அடைந்ததாக இந்த பாடலில் (7.66.3) சுந்தரர் கூறுகின்றார். 

    திகழும் மாலவன் ஆயிர மலரால் ஏத்துவான் ஒரு நீள்மலர்
           குறையப்
    புகழினால் அவன் கண் இடந்து இடலும் புரிந்து சக்கரம்
           கொடுத்தல் கண்டு அடியேன் 
    திகழு நின் திருப்பாதங்கள் பரவித் தேவதேவ நின் திறம்
           பல பிதற்றி
    அகழு வல்வினைக்கு அஞ்சி வந்தடைந்தேன் ஆவடுதுறை
           ஆதி எம்மானே

இறைவனின் திருநாமத்தை நாம் எவ்வாறு பிதற்ற வேண்டும் என்பதை மணிவாசகர் உணர்த்தும் பாடல் கோயில் மூத்த திருப்பதிகத்தில் உள்ள கடைப்பாடலாகும். ஒல்கா=தளர்ந்து; நல்காது=அருள் வழங்காது; உயிர்க்கு இரங்கி என்று கூறுவதன் மூலம், இவ்வாறு இறைஞ்சும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் அருள புரிய வேண்டும் என்று பரந்த நோக்குடன் அடிகளார் கூறுவதை நாம் உணரலாம். இடைவிடாது நாம் இறைவனது நாமத்தைச் சொன்னால், அவன் நமக்கு அருள் புரிவான் என்ற நம்பிக்கை நமக்கு முதலில் ஏற்படவேண்டும் அந்த உறுதிப் பாட்டுடன் நின்றால் தான், மறுபடியும் மறுபடியும் அவனது நாமத்தைக் கூறும் நமது வாய் குழறும் நிலையினை அடைந்து பொருள் புரியாத வகையில் பிதற்றினாலும் அவனது நாமங்களே நமது நாவினில் வெளிப்படும். அப்போது நமது நெஞ்சம் அவன் மீது நாம் வைத்துள்ள காதலால் கசிந்து உருக, நமது கண்களிலிருந்து நம்மை அறியாமல் கண்ணீர் பெருகும். அந்த நிலைக்குத் சென்று, உடல் தளர்ந்து, இறைவனை வழிபடும் உயிர்களுக்கு இறைவன் அருள் புரிய வேண்டும் என்று அடிகளார் நமக்காக வேண்டுகின்றார்.       

    நல்காது ஒழியான் நமக்கு என்று உன் நாமம் பிதற்றி நயன நீர்
    மல்கா வாழ்த்தா வாய் குழறா வணங்கா மனத்தால் நினைந்து உருகிப்
    பல்கால் உன்னைப் பாவித்து பரவிப் பொன்னம்பலம் என்றே
    ஒல்கா நிற்கும் உயிர்க்கு இரங்கி அருளாய் என்னை உடையானே 

ஒன்பதாம் திருமுறையில் வேணாட்டடிகள், தான் அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில், வீடுபேறு அடைவதற்கான வழி, பெருமானை விருப்புற்று நினைந்து, மனம் உருகி, வாட்டம் உற்று, நாவினால் அவனது திருநாமத்தை பலவாறு பிதற்றுதல் என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு தான் செய்யும் குற்றேவல் தன்னை பெருமான் ஏற்று, அதற்கு பரிசாக தவறாமல் முக்திப்பேறு அளித்து, பெருமானுடன் தான் என்றும் கூடி இருப்பதற்கு பெருமான் திருவுள்ளம் பற்றவேண்டும் என்று அடிகள் இங்கே வேண்டுகின்றார். உலகப் பயன் கருதி நாம் இறைவனை வழிபடக் கூடாது என்றும், நிலையான வீடுபேற்றினை வேண்டியே நாம் இறைவனை வழிபடவேண்டும் நமக்கு சொல்லிக் கொடுக்கும் பாடலாக இந்த பாடல் திகழ்வதை நாம் உணரலாம்.  

    வாடா வாய் நாப்பிதற்றி உன்னை நினைந்து நெஞ்சு உருகி
    வீடாம் செய் குற்றேவல் ஏற்றே மற்றிது பொய்யில்
    கூடாமே கை வந்து குறுகுமாறு யான் உன்னை
    நாடாயால் திருத்தில்லை நடம் பயிலும் நம்பானே 

திருவேகம்பம் உடையார் திருவந்தாதியின் கடைப் பாடலில், பட்டினத்தார் பித்தர்கள் பிதற்றுவது போன்று பொருள் தெரியாத வகையில் இறைவனின் திருநாமத்தைப் பிதற்றினாலும், அந்த அடியார்களுக்கு துன்பம் ஏதும் ஏற்படாவண்ணம், அவர்கள் உற்ற பல பிணிகளையும் தீர்ப்பார் என்று கூறுகின்றார். புன்சொல்லாக தான் இயற்றிய பாடலை, வேதம் பொலியும் பொருளாக மெய்யடியார்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்று பட்டினத்தார் அவையடக்கத்துடன் கூறுவதையும் நாம் உணரலாம்.  

    பாதம் பரவியோர் பித்துப் பிதற்றினும் பல்பிணியும்
    ஏதம் புகுதா வகை அருள் ஏகம்பர் ஏத்தெனவே
    போதம் பொருளால் பொழியாத புன்சொல் பனுவல்களும்
    வேதம் பொலியும் பொருளாம் எனக் கொள்வர் மெய்த்தொண்டரே 

மொத்தத்தில், மேலே குறிப்பிடப்பட்ட பாடல்கள் மூலம், பெருமானின் திருநாமம், அதனைப் பிதற்றும் அடியார்களுக்கு சிறப்பினைத் தரும் அணிகலனாக விளங்குவதையும், அத்தகைய அனுபவம் பெற்ற அடியார்கள் ஆர்வத்துடன் திருநாமத்தை உச்சரிப்பார்கள் என்பதையும் நாம் உணரலாம். செவ்வி=பொழுது;    
 
பொழிப்புரை:

திருமாலும் பிரமனும் காண முடியாத சிறப்பினை உடைய திருவடிகளை உடையவன் என்று பெருமானின் திருவடிச் சிறப்பினை தினமும் அனைத்து காலங்களிலும் பல முறை மீண்டும் மீண்டும் பேசி பிதற்றும் அடியார்களுக்கு இனிய உணர்வினை தரும் சிறந்த பற்றுக்கோடாக விளங்குவது அஞ்செழுத்து ஆகும்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/17/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-9-3055333.html
3055329 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 16, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    வண்டமர் ஓதி மடந்தை பேணின
    பண்டை இராவணன் பாடி உய்ந்தன
    தொண்டர்கள் கொண்டு துதித்த பின் அவர்க்கு
    அண்டம் அளிப்பன அஞ்செழுத்துமே

 
விளக்கம்:

வண்டமர்=வண்டுகள் அமர்ந்து மொய்க்கின்ற கூந்தல்; இந்த பாடலில் சிறப்பு வாய்ந்த பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை ஓதுபவர் யார் யார் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். வண்டுகள் வந்து மொய்க்கின்ற கூந்தலை உடைய உமையன்னை என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆனால் வண்டுகள் மொய்ப்பதன் காரணம் யாது என்பதை குறிப்பிடவில்லை. தேவியின் கூந்தலில் உள்ள மலர்களை நாடி வண்டுகள் வருகின்றனவா அல்லது தேவியின் கூந்தலின் இயற்கை மணத்தால் கவரப்பட்ட வண்டுகள் வருகின்றனவா என்பதை சம்பந்தர் உணர்த்தவில்லை. இரண்டு காரணங்களும் பொருந்தும் வண்ணம் உள்ளன.

உமையம்மை பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை ஓதுவதாக இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுவது, அவரது திருமுல்லைவாயில் பதிகத்தின் கடைப்பாடலை (2.88.11) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பாடலில் ஞானசம்பந்தர், பெருமான் உமையன்னைக்கு பஞ்சாக்கர மந்திரம் உபதேசம் செய்ததாகவும், அன்னை அந்த மந்திரத்தை ஓதி பேணியதாகவும் கூறுகின்றார். அணிகொண்ட கோதை என்பது தென்முல்லைவாயில் தலத்து இறைவியின் திருநாமம். திண்மை=வலிமை; தண்மை=குளிர்ச்சி, 

    அணி கொண்ட கோதை அவள் நன்றும் ஏத்த அருள் செய்த எந்தை மருவார்
    திணி கொண்ட மூன்று புரம் எய்த வில்லி திருமுல்லைவாயில் அதன் மேல்
    தணி கொண்ட சிந்தையவர் காழி ஞானம் மிகு பந்தன் ஒண் தமிழ்களின்
    அணி கொண்ட பத்தும் இசை பாடும் பத்தர் அகல் வானம் ஆள்வர் மிகவே      

பொழிப்புரை:

வண்டுகள் அமர்ந்து மொய்க்கின்ற கூந்தலை உடைய உமையன்னை ஜெபிக்கும் சிறப்பினை உடையது பஞ்சாக்கர மந்திரம். பண்டைய காலத்தில் அரக்கன் இராவணனும் இந்த மந்திரத்தினை ஓதி சிறப்படைந்தான். இந்த மந்திரத்தை தியானம் செய்வதை தங்களது தொண்டாகக் கொண்ட அடியார்களுக்கு உலகங்கள் ஆளும் வாய்ப்பினை அழிப்பது பஞ்சாக்கர மந்திரமாகும்.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/16/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-8-3055329.html
3055328 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 15, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    வீடு பிறப்பை அறுத்து மெச்சினர்
    பீடை கெடுப்பன பின்னை நாள்தொறும்
    மாடு கொடுப்பன மன்னு மாநடம்
    ஆடி உகப்பன அஞ்செழுத்துமே
 

விளக்கம்:

வீடு=உயிரினை விடுதல் இங்கே வீடு என்று குறிப்படப் படுகின்றது, இறப்பு; மாடு=செல்வம்; பெருமானின் திருநாமத்தை உச்சரிக்கும் அடியார்களுக்கு செல்வமும் மல்குமால் என்று சம்பந்தர் உணர்த்திய பாடலை நாம் இதே பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில் சிந்தித்தோம். பீடை=பிறவியில் நாம் அனுபவிக்கும் துன்பங்கள்; மன்னு=நிலை பெற்ற; பெருமான் எப்போதும் நடனம் ஆடிக் கொண்டிருப்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் மன்னு மாநடம் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். ஆடி என்பது பெயர்ச்சொல்லாக ஆடுபவன் என்ற பொருளில் இங்கே வருகின்றது.  

பொழிப்புரை:

தன்னை விரும்பி மந்திரத்தை சொல்லும் அடியார்களின் பிறப்பையும் இறப்பையும் அறுத்து அவர்களுக்கு நிலையான வீடுபேறு அளிக்கும் வல்லமை வாய்ந்த இந்த பஞ்சாக்கர மந்திரம், அத்தகைய அடியார்கள் இந்த பிறவியில் அனுபவிக்க இருந்த தீய வினைப் பயன்களை கெடுத்து நன்மை அளிக்கும். மேலும் அத்தகைய அடியார்களுக்கு தினமும் செல்வமும் அளிக்கும் இந்த பஞ்சக்கார மந்திரத்தை, நிலை பெற்ற நடனம் ஆடுகின்ற பெருமான் மிகவும் விரும்புகின்றான்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/15/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-7-3055328.html
3055327 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 14, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    தும்மல் இருமல் தொடர்ந்த போழ்தினும்
    வெம்மை நரகம் விளைந்த போழ்தினும்
    இம்மை வினை அடர்த்து எய்தும் போழ்தினும்
    அம்மையிலும் துணை அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

நோய்வாய்ப்பட்டபோது உடலும் உள்ளமும் நோயின் தன்மையால் வருந்த எவருக்கும் பொதுவாக இறையுணர்வு நமக்கு தோன்றுவதில்லை. நோயினால் களைத்த உடல் இறைவனின் திருநாமத்தை உச்சரிக்கவும் ஒத்துழையாது போகலாம். ஆனால் அந்த தருணத்திலும் உறுதியாக நின்று பெருமானின் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை நாம் உச்சரித்தால் ஏற்படும் விளைவினை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். கொடிய சூலை நோய் வருத்திய போதும் சைவ சமயம் மாறியதால் கோபம் கொண்ட சமணர்கள் அடுக்கடுக்காக பல தீமைகள் விளைத்த போதிலும், அப்பர் பிரான் தொடர்ந்து இறைவனின் திருநாமங்களை சொல்லி வந்ததையும் அதனால் அவர் அடைந்த பலன்களையும் நாம் அறிவோம். திருஞானசம்பந்தரும் திருவாவடுதுறை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (3.4.4) தும்மல் இருமல் ஆகிய உபாதைகள் ஏற்பட்டு உடலும் உள்ளமும் வருந்தினாலும் தனது நா விடாது பெருமானின் திருவடிகளை போற்றிக் கொண்டே இருக்கும் என்று கூறுகின்றார்.

தும்மலோடு அருந்துயர் தோன்றிடினும்
அம் மலர் அடியலால் அரற்றாது என் நா
கைமல்கு வரி சிலைக் கணை ஒன்றினால்
மும் மதில் எரி எழ முனிந்தவனே 

இதுவோ எமை ஆளுமாறு ஈவது ஒன்று எமக்கு இல்லையேல்
    அதுவோ உனது இன்னருள் ஆவடுதுறை அரனே

அம்மை என்பதற்கு மறுமை என்று பொருள். பல உரை ஆசிரியர்கள் அடுத்த பிறவியிலும் பஞ்சாக்கர மந்திரம் உயிரினுக்கு துணையாக இருக்கும் என்று பொருள் கூறியுள்ளனர். சிவக்கவிமணியார் அம்மை என்பதற்கு அன்னை என்று பொருள் கொண்டு, பெற்ற தாயினும் பரிந்து நன்மை புரியும் தன்மை கொண்டது பஞ்சாக்கர மந்திரம் என்று பொருள் கூறுகின்றார். பஞ்சாக்கர மந்திரம், வினைகளை அறுத்து பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் என்ற சம்பந்தரின் வாக்கினை அறிந்த நாம், பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை ஓதும் அன்பர்களுக்கு மறுபிறப்பு இல்லை என்பதையும் நன்கு அறிவோம். மறுபிறப்பு ஒன்று இருந்தால் தானே, அந்த பிறவியில் பஞ்சாக்கர மந்திரம் உதவி செய்வதற்கு. எனவே அம்மை என்பதற்கு அன்னையினும் பரிந்து என்று பொருள் கொள்வது சிறப்பு. பால் நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் சாலப் பரிந்து உயிர்களுக்கு அருள் செய்பவன் பெருமான் அல்லவா.

பொழிப்புரை:

தும்மல் இருமல் ஆகியவை தொடர்ந்து வந்து உடலை வருத்திய போதிலும், நரகத் துன்பங்கள் போன்று கொடிய துன்பங்கள் ஏற்பட்டு உடல் வருந்தினும், முற்பிறப்பில் செய்த வினைகளின் பயனால் பலவிதமான துன்பங்ளை அனுபவிக்க நேர்ந்த போதிலும், இறைவன் திருநாமமாகிய பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை இடைவிடாது சொன்னால், அந்த மந்திரம் இம்மையில் துணையாக இருந்து பழவினைகளை அறுத்து நன்மை பயக்கும். பொதுவாக பெற்ற அன்னையினும் அதிகமாக நன்மைகள் புரிவது அஞ்செழுத்து மந்திரம்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/14/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-6-3055327.html
3055326 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, December 13, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    கொங்கலர் வன்மதன் வாளி ஐந்து அகத்து
    அங்குள பூதமும் அஞ்ச ஐம்பொழில்
    தங்கு அரவின் படம் அஞ்சும் தம்முடை
    அங்கையில் ஐவிரல் அஞ்செழுத்துமே

 
விளக்கம்:

இந்த பாடலில் ஐந்து என்ற என்னுடன் தொடர்பு கொண்டவை குறிப்பிடப்பட்டு, நம்மை காப்பாற்றும் எழுத்தும் ஐந்தெழுத்து என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். வாளி=அம்பு; பொழில்= சோலை. கொங்கு=நறுமணம் மிகுந்த; அலர்=பூக்கள்; வன்மதன்=மயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வலிமை மிக்க மன்மதன்; ஐந்து என்ற எண்ணினை உணர்த்தும் முகமாக ஐந்த வேறு வேறு பொருட்களை (மன்மதனின் அம்புகள், ஐம்பூதங்கள், ஐம்போழில்கள், பாம்பின் படங்கள், கையின் விரல்கள்) உதாரணமாக சம்பந்தர் காட்டுவது, அவரது மனம் ஐந்து என்ற சொல்லினை உணர்த்தும் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்துடன் ஒன்றி இருப்பது புலனாகின்றது.

பொழிப்புரை:

பலரையும் காமமயக்கத்தில் ஈடுபடுத்தும் வலிமை வாய்ந்த மன்மதன் பயன்படுத்தும் அம்புகள், நறுமணம் வாய்ந்த தாமரை, அசோகு, மா, முல்லை மற்றும் கருங்குவளை மலர்கள் ஆகும். இந்த உலகினில் தங்கியுள்ள பூதங்கள் நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று மற்றும் ஆகாயம் என ஐந்து பூதங்கள்; சிறந்த சோலைகளாக கருதப் படுவன, கற்பகம் சந்தனம், பாரிஜாதம், மந்தாரம் மற்றும் அரிசந்தனம் எனப்படும் ஐந்து சோலைகள்; இறைவனின் சடையில் தாங்கும் பாம்பின் படங்கள் ஐந்து; பஞ்சக்கர மந்திரத்தை ஜெபம் செய்வோரின் கை விரல்கள் ஐந்து; இவ்வாறு சிறப்புடைய பல் பொருட்களுக்கு ஒப்ப அஞ்சு எழுத்துக்களை கொண்டதாக உள்ளது திருவைந்தெழுத்து மந்திரம்.    

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/13/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-5-3055326.html
3055325 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 12, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    நல்லவர் தீயர் எனாது நச்சினர்
    செல்லல் கெடச் சிவமுக்தி காட்டுவ
    கொல்ல நமன் தமர் கொண்டு போம் இடத்து
    அல்லல் கெடுப்பன அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

நல்லவர் தீயவர் என்று அவரது குணங்களைப் பாராமல் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தினை விருப்பத்துடன் உச்சரிப்பவர் எவராக இருந்தாலும் அவர்க்கு முக்திக்கு செல்லும் வழியைக் காட்டுவது திருவைந்தெழுத்து என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இதே கருத்து சம்பந்தரின் நமச்சிவாயப்பத்து பதிகத்திலும் அப்பர் பிரானின் நமச்சிவாயப் பதிகத்திலும் காணப் படுவதை நாம் உணரலாம்.

கொலையைத் தொழிலாக கொண்டவராக இருந்தாலும். நற்குணங்கள் மற்றும் நல்ல ஒழுக்கங்கள் ஏதும் இல்லாதவராக இருந்தாலும், அவர்கள் நமச்சிவாய மந்திரத்தை உரைத்தால், அவர்களது தீங்குகளை நீக்கும் தன்மை, அனைவர்க்கும் நன்மையை புரியும்  சிவபெருமானின் திருநாமமாகிய நமச்சிவாய மந்திரத்திற்கு உள்ளது என்று சம்பந்தர் கூறும் பாடல் (3.49.5) இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    கொல்வாரேனும் குணம் பல நன்மைகள்
    இல்லாரேனும் இயம்புவர் ஆயிடின்
    எல்லாத் தீங்கையும் நீங்குவர் என்பரால்
    நல்லார் நாமம் நமச்சிவாயவே
 

இதே பதிகத்தின் ஆறாவது பாடலில் திருஞானசம்பந்தர், மந்தர மலையளவு பாவங்கள் செய்தவர்களாக இருப்பினும், உலகிலுள்ள உயிர்கள் மற்றும் பொருட்கள் மீது வைத்துள்ள பாசத்தால் கட்டுண்டவர்களாக இருப்பினும் அவர்கள் நமச்சிவாய மந்திரத்தை சொல்வாராயின் அவர்களது வலிமை வாய்ந்த தீவினைகள் மறையும்; மேலும் அவர்களது செல்வமும் பெருகும் என்று கூறுகின்றார். நந்தி=சிவபெருமான்''

    மந்தரம் அன பாவங்கள் மேவிய    
    பந்தனை அவர் தாமும் பகர்வரேல்
    சிந்தும் வல்வினை செல்வமும் மல்குமால்
    நந்தி நாமம் நமச்சிவாயவே

ஏழு நரகங்கள் செல்லவேண்டிய பாவங்கள் புரிந்தவராயினும் அவர்களுக்கும் நமச்சிவாய மந்திரம் நன்மையை அளிக்கும் என்று கூறும் சம்பந்தப் பெருமானின் பாடலும் இங்கே நினைவு கூறத் தக்கது. இந்த பாடல் ஞானசம்பந்தர் அருளிய நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் பாடல் (காதலாகிக் கசிந்து என்று தொடங்கும் பதிகம்) ஆகும்

    நரகம் ஏழ்புக நாடினர் ஆயினும்
    உரை செய்வாயினர் ஆயின் உருத்திரர்
    விரவியே புகுவித்திடும் என்பரால்
    வரதன் நாமம் நமச்சிவாயவே 

ஆகாயம் வரை மிகவும் உயரமாக கட்டைகள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள குவியல்  ஆயினும், ஒரு தீப்பொறி அந்த அடுக்கினில் படர்ந்துப் பற்றிக்கொண்டால் அனைத்து கட்டைகளும் சாம்பலாக மாறி ஒன்றும் இல்லாத நிலை ஏற்படுவது போல், நாம் இந்த உலகினில் தொடர்ந்து செய்த பாவங்கள் எத்தனை ஆயினும் அவை அனைத்தையும் சுட்டெரிக்கும் தன்மை வாய்ந்து நமச்சிவாய என்னும் திருநாமம் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்தும் பாடல், சொற்றுணை வேதியன் என்று தொடங்கும் நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் (4.11.3) பாடலாகும். 

    விண்ணுற அடுக்கிய விறகின் வெவ்வழல் 
    உண்ணிய புகில் அவை ஒன்றும் இல்லையாம்    
    பண்ணிய உலகினில் பயின்ற பாவத்தை
    நண்ணி நின்று அறுப்பது நமச்சிவாயவே

நமன் தமர்=இயமனின் தூதுவர்கள்; இயமனின் தூதுவர்கள் கொண்டு செல்லும் இடம் நரகம். ஒருவரது உயிர் அவரது உடலிலிருந்து பிரிக்கப் பட்ட பின்னர், அவரது உயிரினைத் தாங்கிய சூக்கும உடல் நரகத்திற்கும் சொர்கத்திற்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டு, அந்த பிறவியில் சேர்த்துள்ள வினைகளின் ஒரு பகுதியின் பயனை நுகர நேர்கின்றது. இந்த செய்தியையே சம்பந்தர் இங்கே நமன் தமர் கொண்டு போமிடத்து வரும் அல்லல் என்று குறிப்பிடுகின்றார். அத்தகைய நரகவேதனையை தடுக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்த அஞ்செழுத்து, நல்லவர் தீயவர் என்ற பாகுபாட்டினை பார்ப்பதில்லை என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

இதே கருத்து அப்பர் பிரானின் திருமாற்பேறு பதிகத்தின் பாடலிலும் (5.60.6) காணப் படுகின்றது. சாற்றி சொல்லுவன்=பலரும் அறிய உரக்க சொல்லுவேன்; தரணி=உலகம்; மாற்றிலாச் செம்பொன்=இதை விடவும் உயர்ந்த செம்பொன் இல்லாத நிலையில், மாற்று காண முடியாத தரமான பொன். இறைவனைப் புகழ்ந்தால், இறைவன் இயமனைத் தடுத்து, தன்னைப் புகழும் அடியார்களின் குறைகளை நீக்குவான் என்று கூறுகின்றார். நம்மிடம் உள்ள குறைகளால் தான், நாம் பலவிதமான தீய செயல்களை செய்து அதற்குரிய தண்டனைகளை நரகத்தில் அனுபவிக்க வேண்டி உள்ளது. நமது குறைகள் நீங்கி விட்டால், நாம் தீய செயல்கள் செய்வது தடுக்கப்படும் போது, நாம் அந்த செயல்களுக்கு உரிய நரகத்து தண்டனைகளிலிருந்து தப்பிக்கின்றோம் அல்லவா. இவ்வாறு நம்மை நரக வேதனைகளிளுர்ந்து இறைவன் காப்பாற்றுவதை அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    சாற்றிச் சொல்லுவன் கேண்மின் தரணியீர்
    ஏற்றின் மேல் வருவான் கழல் ஏத்தினால்
    கூற்றை நீக்கிக் குறைவு அறுத்து ஆள்வதோர்
    மாற்றிலாச் செம்பொன் ஆவர் மாற்பேறரே 

இயமனின் வாதனைகளிலிருந்து விடுதலை பெறவேண்டும் என்றால் பெருமானை வணங்க வேண்டும் என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் கூறுவது நமக்கு சுந்தரரின் தில்லைப் பதிகத்தின் (7.90) பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது. அந்த பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். இடிபோல் முழங்கி சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர வந்த இயமனை உருண்டு ஓட உதைத்த இறைவன், தனது அடியார்களை இயமனின் தூதுவர்கள் செக்கில் இட்டு தண்டிக்கும் போது, அந்த தண்டனையைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவன் இறைவன் என்று இந்த பாடலில் சுந்தரர் கூறுகின்றார். இவ்வாறு அருள் புரியும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்து இறைவனை நாம் அடைந்த பின்னர், இந்த உலகத்தில் நாம் பெற வேண்டியது ஏதும் உள்ளதோ, ஏதுமில்லை என்று உணர்த்தும் சுந்தரரின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    கருமானின் உரியாடைச் செஞ்சடை மேல் வெண்மதியக் கண்ணியானை     
     உருமன்ன கூற்றத்தை உருண்டோட உதைத்து உகந்து உலவா இன்பம்
    தருவானைத் தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்தாட்கொள்வான்
    பெருமானார் புலியூர் சிற்றம்பலத்து எம் பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே

 
பொழிப்புரை:

நல்லவர் தீயவர் என்ற பாகுபடுத்தாமல், அஞ்செழுத்து நாமத்தை விருப்பத்துடன் சொல்பவர்கள் எவராக இருந்தாலும், அவர்கள் செல்லுதற்கு உரிய நன்னெறியை, முக்தி நெறியை காட்டுவது அஞ்செழுத்தாகும். மேலும் அவர்கள் இறக்கும் தருவாயில், இயமனது தூதர்கள் நரகத்திற்கு அந்த உயிரை கொண்டு செல்ல முயற்சி செய்தால், அதனைத் தடுத்து அவர்களை சிவலோகத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, அவர்கள் எதிர்கொள்ளவிருந்த நரக வேதனையை தவிர்ப்பதும் அஞ்செழுத்தே.         

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/12/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-4-3055325.html
3055324 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 11, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    ஊனில் உயிர்ப்பை ஒடுக்கி ஒண்சுடர்
    ஞான விளக்கினை ஏற்றி நன்புலத்து
    ஏனை வழி திறந்து ஏத்துவார்க்கு இடர்
    ஆன கெடுப்பன அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

உயிர்ப்பு=உடலில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பிராணவாயு; உடலில் ஓடும் மூச்சுக் காற்றினை ஒடுக்கி, ஒருமுகமாக தியானம் செய்து இறைவனை நினைத்து வழிபடும் மாந்தர்களுக்கு, முக்தி உலகத்திற்கு செல்லும் வழியைத் திறப்பது அஞ்செழுத்து என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு திருவாரூர் தலத்தின் மீது அருளிய உயிராவணம் என்று தொடங்கும் பாடலை (6.25.1) நினைவூட்டுகின்றது. உயிராவணம்=உயிராத வண்ணம்; உயிர்த்தல் என்ற சொல் மூச்சு விடுதல் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப்பட்டுள்ளது. உற்று நோக்கி=தியானத்தில் ஆழ்ந்து மனதினில் உருவகப்படுத்திய இறைவனின் உருவத்தினை நினைந்து; கிழி=திரைச் சீலை, துணி; உயிர் ஆவணம் செய்தல்=உயிரினை ஒப்படைத்தல் ஆவணம்=சாசனம்;. ஆவணம் என்பதற்கு ஓலை என்ற பொருள் கொண்டு அடிமை ஓலை எழுதி, தன்னை அடிமையாக இறைவனுக்கு ஒப்படைத்தல் என்றும் கூறுவார்கள். அயிராவணம்=கயிலை மலையில் உள்ள யானை, இரண்டாயிரம் தந்தங்களை உடையது. அயிராவணம் (நான்காவது அடியில் உள்ள சொல்)=ஐ இரா வண்ணம், ஐயம் ஏதும் இல்லாத வண்ணம் உள்ள உண்மையான மெய்ப்பொருள்.

    உயிராவணம் இருந்து உற்று நோக்கி உள்ளக் கிழியின்
          உரு எழுதி
    உயிர் ஆவணம் செய்திட்டு உன் கைத் தந்தால் உணரப்படுவாரோடு
          ஒட்டி வாழ்தி  
    அயிராவணம் ஏறாதே ஆனேறு ஏறி அமரர் நாடு ஆளாதே
          ஆரூர் ஆண்ட
    அயிராவணமே என் அம்மானே நின் அருட்கண்ணால்
          நோக்காதார் அல்லாதரே

ஒட்டி வாழ்தல்=உடனாகி இருத்தல்; இந்தப் பாடலில், இறைவன் யாரோடு ஒட்டி வாழ்வான் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். மனதினை ஒருமுகப்படுத்தி இறைவனை தியானித்து, அவனது உருவத்தை நமது மனதிலிருந்து நீங்காத வண்ணம் எழுதி வைத்து, நாம் அவனுக்கு பூரண அடிமை என்ற நிலையை அவனுக்கு உணர்த்தினால், அவன் அத்தகைய அடியார்களுடன் இணைந்து வாழ்வான் என்று இங்கே விளக்குகின்றார். அடியார்கள் மண்ணில் வாழ்ந்த போதே அவர்களுடன் ஒட்டி வாழும் சிவபெருமான், அத்தகைய அடியார்கள் தங்களது உடலைத் துறந்த பின்னர், அவர்களுக்கு முக்தி அளித்து அவர்களை விட்டுப் பிரியாது இணைந்து வாழ்வான் என்பதும் இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. எவரோடு இறைவன் ஒட்டி வாழ்வான் என்று முதல் இரண்டு அடிகளில் கூறும் அப்பர் பிரான், கடைசி அடியில், இறைவனை உணராதவர்கள், அவனது இன்பத்தைப் பெறுவதற்கு உரியவர்கள் அல்லர் என்று கூறுகின்றார். அருட்கண் என்று சிவபெருமான் தனது கண்களைத் திறந்து அருள் புரியும் நிலையை குறிப்பிடுகின்றது. நமது துயர் தீர்க்கப்படவில்லை என்றால் இறைவன் கண் திறக்கவில்லை என்று கூறும் வழக்கம் இந்நாளிலும் உள்ளது அல்லவா. 

அயிராவணம் என்று இரண்டாயிரம் தந்தங்களைக் கொண்ட பெருமை வாய்ந்த யானை கயிலையில் இருந்தாலும், அதனை வாகனமாகக் கொள்ளாமல், எளிமையான எருதினை வாகனமாகக் கொண்டு, தேவர்கள் உலகத்தினை ஆளும் திறமையும் வல்லமையும் கொண்டிருந்தாலும், தேவலோகத்தை ஆளாமல், அடியார்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஆரூர் நகரினை ஆளும் இறைவனே; தங்களது உயிர் மூச்சினை அடக்கி, உன்னை தியானித்து, உனது உருவத்தைத் தங்களது உள்ளத்தில் என்றும் அழியாத வண்ணம் பதித்து, உனக்கு அடிமையாகத் தங்களைக் கருதி, அந்த அடிமை சாசனத்தை உனது கையில் ஒப்படைக்கும் அடியார்களுடன், நீ இணைந்து வாழ்கின்றாய். எவருக்கும் எந்த ஐயமும் ஏற்படாமல் உண்மையான மெய்ப்பொருளாக இருப்பவனே, உன்னிடம் தன்னை ஒப்படைக்காத மனிதர்கள், உனது அருளைப் பெறுவதற்கு தகுதியானவர்கள் அல்லர் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.

உயிர்ப்பை ஒடுக்கி என்பதற்கு பிராணாயாமம் செய்யும் போது மூச்சினை ஒடுக்குதலை குறிப்பிடுவதாகவும் விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. பிராணாயாமம் செய்வது எவ்வாறு என்பதை திருமூலர் மிகவும் அழகாக விளக்கும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பூரகம் என்பது வெளியே உள்ள தூய்மையான காற்றினை உள்ளே புகுத்தும் செயல்; கும்பகம் என்பது அவ்வாறு உள்ளே சென்ற காற்றினை எங்கும் ஒடாமல் அடக்கி நிறுத்தும் செயல். இரேசகம் என்பது உள்ளே இருக்கும் மாசடைந்த காற்றினை வெளியே அனுப்பும் செயல். பூரகம் செயல் பதினாறு மாத்திரைகளும் கும்பகம் செயல் அறுபத்து மாத்திரைகளும் இரேசகம் செயல் முப்பத்திரண்டு மாத்திரைகளும் அதிகபட்சமாக செயல்பட வேண்டும். அதாவது இந்த செயல்கள் நீடிக்க வேண்டிய கால அளவை 1:4:2 என்ற விகிதத்தில் இருக்க வேண்டும். இந்த அளவு மாறினால், நாம் நமது உடலுக்கு வஞ்சனை செய்தவர்களாவோம். இந்த மாத்திரைக் கணக்கினை நெறிப் படுத்தவே மந்திரங்கள் உள்ளன.    

    ஏறுதல் பூரகம் ஈரெட்டு வாமத்தால்    
    ஆறுதல் கும்பகம் அறுபத்து நாலதில்        
    ஊறுதல் முப்பத்திரண்டது இரேசகம்
    மாறுதல் ஒன்றின் கண் வஞ்சகமாமே

நன்புலம்=நல்ல நிலமாகிய அறிவு; இடர்=அறியாமை; ஏனை வழி திறந்து=கண் காது வாய் ஆகிய ஞானேந்திரியங்கள்;   

பொழிப்புரை:

உடலில் ஓடும் பிராணவாயுவினை ஒடுக்கி ஒருமுகப்படுத்தி தியானம் செய்து, ஒளி மிளிரும் ஞானச் சுடரினை ஏற்றி, நல்லறிவினை இறைவன் அளித்துள்ள கண் காது வாய் ஆகிய கருவிகளை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தி மேலும் விரிவடையச் செய்து, உண்மையான மெய்ப்பொருள் பெருமான் என்பதை புரிந்து கொண்டு அவனைப் புகழ்ந்து ஏத்தும் மனிதர்களுக்கு, அறியாமையால் ஏற்படும் இடர்களைக் களைந்து அவர்களின் மெய்ஞானத்தை வளர்ப்பது அஞ்செழுத்து ஆகும்.     

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/11/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-3-3055324.html
3055323 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 10, 2018 11:18 AM +0530
பாடல் 2:

    மந்திர நான்மறை ஆகி வானவர்
    சிந்தையுள் நின்று அவர் தம்மை ஆள்வன
    செந்தழல் ஓம்பிய செம்மை வேதியர்க்கு
    அந்தியுள் மந்திரம் அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

இந்த பாடலின் நான்காவது அடியினை எடுத்துரைத்து சம்பந்தர், தனக்கு வேத மந்திரங்கள் உபதேசித்த வேதியர்களுக்கு அஞ்செழுத்து மந்திரத்தின் பெருமையை உணர்த்தினார் என்று சேக்கிழார் கூறும் பாடல் இந்த பதிக விளக்கத்தின் முன்னுரையில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருளாக உள்ளது நாதன் திருநாமம் அஞ்செழுத்து என்ற கருத்து இந்த பாடலின் முதலடியில் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

நமச்சிவாய மந்திரத்தில் உள்ள ஐந்து எழுத்துகளும் ஐந்து ஓரெழுத்துச் சொற்களாக ஐந்து பொருட்களை உணர்த்துகின்றன என்று சுந்தரர் திருவாரூர் பதிகத்தின் (7.83) முதல் பாடலில் கூறுகின்றார். அஞ்சு பதம் என்று பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை இங்கே சுந்தரர் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபெருமானின் திருநாமத்தை, சொல்ல வேண்டிய முறையில் சொல்லி, அவனது திருநாமத்தை சிந்தையினில் இருத்தி, திருவாரூர் சென்று அவனை வணங்குவது எந்நாளோ என்று தனது ஏக்கத்தை, திருவாரூர் பெருமானைப் பிரிந்து பல நாட்கள் இருந்ததை சுந்தரர் வெளிப்படுத்தும் பாடல்.  

    அந்தியும் நண்பகலும் அஞ்சு பதம் சொல்லி 
    முந்தி எழும் பழைய வல்வினை மூடா முன் 
    சிந்தை பராமரியாத் தென் திருவாரூர் புக்கு
    எந்தை பிரானாரை என்று கொல் எய்துவதே

ந என்ற எழுத்து திரோதான மலத்தையும், ம என்ற எழுத்து ஆணவம் முதலான மலத்தையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், சி என்ற எழுத்து சிவத்தையும் வ என்ற எழுத்து சிவனின் அருளாகிய சக்தியையும் குறிக்கும். உயிர்க்கு தனியாக எந்த குணமும் இல்லாததால், உயிர் சார்ந்ததன் வண்ணமாகத் திகழும். ய என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படும் உயிர், ஒரு பக்கத்தில் மலங்களாலும் மறு பக்கத்தில் சிவத்தாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. சிவத்தைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்று உயிர் விரும்பினாலும், அவ்வாறு நிகழாதவாறு மலங்கள் உயிரைத் தடுக்கின்றன. பிறப்பு மற்றும் இறப்பினை விளைவிக்கக் கூடிய பாசம் ஒரு புறம் இழுக்க, முக்தி அளிக்கக்கூடிய சிவத்தைச் சார வேண்டும் என்று உயிர் விரும்ப, உயிருக்கும் பாசங்களுக்கும் இடையே ஒரு போராட்டம் நடைபெறுகின்றது. பாசத்தை வெல்லவேண்டும் என்று விரும்பும் உயிர்கள் ஐந்தெழுத்தை ஓதி, இறைவனின் துணையுடன் பாசத்தை வெல்லலாம். இதனை உணர்த்தும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (5.59.1) இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை ஓதும் உயிர்களின் மனதில் சிவனும் அவனது அருட்சக்தியும் உறைந்திருப்பார்கள் என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார்.

    ஏதும் ஒன்றும் அறிவிலர் ஆயினும்
    ஓதி அஞ்செழுத்தும் உணர்வார்கட்கு
    பேதம் இன்றி அவரவர் உள்ளத்தே
    மாதும் தாமும் மகிழ்வர் மாற்பேறரே

மந்திரங்களாகவும் நான்மறையாகவும் நிற்கும் தன்மையால், அஞ்செழுத்து மந்திரம், அந்தணர்கள் சந்தியா வேளைகளில் சொல்லப்படும் மந்திரமாகவும் திகழ்கின்றது என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய குறுந்தொகைப் பாடலினை (5.100.8) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. அருக்கன்=சூரியன்; தினமும் அந்தி நேரங்களில், சூரியனின் பாதங்களை வணங்குவோர், அட்ட மூர்த்தியாக பெருமான் சூரியனுடன் இணைந்து இருப்பதை உணருவதில்லை. இருக்கு முதலாகிய நான்கு வேதங்களும், சிவபெருமானைத் தொழும் நிலையை உணராதவர்கள் மனம் கல்மனம். அதனால் தான் அவர்கள் வேதங்களைப் பின்பற்றி, சிவபெருமானை வணங்கி பயனடைவதை விட்டுவிட்டு வேறு தெய்வங்களைத் தொழுகின்றார்கள். அவர்களின் நிலை பரிதாபத்திற்கு உரியது என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.. 

    அருக்கன் பாதம் வணங்குவர் அந்தியில்
    அருக்கன் ஆவது அரனுரு அல்லனோ
    இருக்கு நான்மறை ஈசனையே தொழும்
    கருத்தினை நினையார் கல் மனவரே

அஞ்செழுத்து ஆகமமாகவும் புராணமாகவும் இருக்கும் தன்மை உண்மை விளக்கம் நூலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. மறைகளை அருளியவர் அண்ணல் என்பதால், அண்ணல் அருமறை என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. முப்பத்தாறு தத்துவங்களையும் கடந்த நிலையில் அஞ்செழுத்து பரமுக்தியாகவும் இருப்பதாகவும் கூறுகின்றார். ஈசனுடன் இரண்டறக் கலந்து நிற்கும் நிலையே பரமுக்தி எனப்படுகின்றது. இதனையே சாயுச்சியம் என்றும் கூறுகின்றனர்.  

    அஞ்செழுத்தே ஆகமமும் அண்ணல் அருமறையும்
    அஞ்செழுத்தே ஆதி புராணம் அனைத்தும் அஞ்செழுத்தே
    ஆனந்த தாண்டவமும் ஆறாறுக்கு அப்பாலாம்
    மோனந்த மா முத்தியும் 

பொழிப்புரை:

மந்திரங்களுமாகவும் நான்கு வேதங்களாகவும் தேவர்களின் சிந்தையுள் நின்று அவர்களை ஆட்கொள்வதும் செம்மை நிறத்தில் தீச்சுடரினை ஏற்றி வேள்விகள் செய்து சிறந்த வேதநெறியில் நிற்கும் அந்தணர்களுக்கு, அவர்கள் மூன்று காலங்களிலும் செபிக்க வேண்டிய மந்திரமாகவும் இருப்பது அஞ்செழுத்து மந்திரமே.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/10/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-2-3055323.html
3055322 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 116. துஞ்சலும் துஞ்சலிலாத - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, December 9, 2018 12:00 AM +0530                              
பின்னணி:

திருக்கருப்பறியலூர் மற்றும் அருகிலுள்ள சில தலங்களும் சென்ற திருஞானசம்பந்தர் தனது நான்காவது தல யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு சீர்காழி திரும்புகின்றார். தமது நகரைச் சார்ந்த பிள்ளையார் ஊருக்கு திரும்பி வருகின்றார் என்ற செய்தியை கேட்டறிந்த தலத்து அந்தணர்கள், பூரணகும்பம் கொண்டு ஞானசம்பந்தரை வரவேற்றனர். அவரை நேரில் கண்டவுடன், தங்களது கைகளை தலைமேல் கூப்பி, தங்களது மனம் மகிழ்ச்சியால் பொங்க, மங்கல ஓசை முழங்க தலத்து தொண்டர்களும் அந்தணர்களும் வரவேற்க, பிள்ளையாரும் தான் வந்து கொண்டிருந்த முத்துச் சிவிகையிலிருந்து கீழே இறங்கி அனைவரையும் வணங்கி அவர்களுடன் கூடி மகிழ்ந்தார். பின்னர் அடியார்கள் புடை சூழ சம்பந்தர் திருக்கோயிலின் உள்ளே சென்று தோணியப்பரையும் பெரியநாயகியையும் கண்டு வணங்கி பதிகம் பாடினார் என்று பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. ஒவ்வொரு தலயாத்திரை மேற்கொள்வதற்கும் முன்னர் சீர்காழிப் பெருமானை வணங்கிச் சென்ற ஞானசம்பந்தர் தலயாத்திரை முடிந்து ஊர் திரும்பிய பின்னர் முதலில் பெருமானை வணங்குவதற்காக திருக்கோயில் செல்வது அவரது பழக்கமாக இருந்ததை நாம் பெரிய புராணத்தில் உள்ள அவரது வரலாற்றிலிருந்து அறிகின்றோம். .

இதனிடையில் சம்பந்தருக்கு ஏழு வயது நிறையவே, குல வழக்கத்தின் வழியே அவருக்கு, அவரது பெற்றோர்கள், உபநயனம் செய்வித்தனர். வேதியர்கள் சம்பந்தரிடம் மறை நான்கும் தந்தோம் என்று மொழிந்து மந்திரங்கள் சொல்ல, சம்பந்தரும் மறைகளை ஓதினார். இவ்வாறு எண்ணற்ற மறைகளை ஓதிய சம்பந்தரின் ஞானம் கண்டு வியந்த அந்தணர்கள், அவரிடம் தங்களுக்கு இருந்த ஐயப்பாடுகளைத் தெரிவித்து, அவைகளுக்கு உரிய விடை பெற்று தெளிவடைந்தனர். மேலும் இந்த மந்திரங்கள் எல்லாம் தோன்றுவதற்கு காரணம் பெருமானின் திருவைந்தெழுத்து என்று வேதியர்களுக்கு உணர்த்திய சம்பந்தர், மூன்று பொழுதிலும் ஓதுவதற்கு உரிய மந்திரம் திருவைந்தெழுத்து என்பதை உணர்த்தும் முகமாக அஞ்செழுத்தின் திருப்பதிகம் அருளினார் என்று சேக்கிழார் குறிப்பிடும் பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பதிகத்தினை பஞ்சாக்கர திருப்பதிகம் என்று கூறுவார்கள். பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களும் அஞ்செழுத்துமே என்று முடிக்கப் பெற்று பஞ்சாக்கர மந்திரத்தின் பெருமையை உணர்த்துகின்றன. இந்த திருப்பதிகம் சீர்காழி தலத்தில் அருளப்பட்டது; எனினும் எந்த தலத்து இறைவனையும் குறிப்பிட்டு பாடப்பட்டது அன்று என்பதால் பொது பதிகமாக கருதப் படுகின்றது. இவ்வாறு வேதியர்களுக்கு சம்பந்தர் அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை உபதேசிக்கும் முகமாக இந்த பதிகத்தை அவர் அருளினார்  என்று கூறுவார்கள். இந்த பதிகத்தினை ஓதும் பாக்கியம் பெற்ற அனைத்து அன்பர்களும், சம்பந்தரின் வாய்மொழியால் உபதேசம் பெற்றவர்களாகவே தங்களை கருதிக் கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் இந்த மந்திரத்தை உச்சரித்து பயன்பெற வேண்டும். நால்வர் பெருமானார்கள் அனைவரும் பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை தங்களின் பாடல்களில் பயன்படுத்தி, அந்த மந்திரத்தின் பெருமையையும் உணர்த்தி, மந்திரத்தை உபதேசம் செய்துள்ளனர். மேலும் இந்த மந்திரத்தை எவ்வாறு தியானம் செய்ய வேண்டும் என்பதையும் அவர்கள் பல பாடல்களில் கூறியுள்ளனர்.          
    
    மந்திரங்கள் ஆனவெலாம் அருளிச் செய்து மற்று அவற்றின்
         வைதிக நூல் சடங்கின்         வந்த  
    சிந்தை மயக்குறும் ஐயம் தெளிய எல்லாம் செழுமறையோர்க்கு
         அருளியவர்         தெருளும் ஆற்றால் 
    முந்தை முதல் மந்திரங்கள் எல்லாம் தோன்றும் முதலாகும்
         முதல்வனார் எழுத்து         அஞ்சு என்பார்         
    அந்தியினுள் மந்திரம் அஞ்செழுத்துமே என்று அஞ்செழுத்தின்
         திருப்பதிகம் அருளிச்         செய்தார்

நமச்சிவாய எனப்படும் ஐந்தெழுத்து மந்திரம், வெறும் ஐந்து எழுத்துக்களால் ஆனவை அல்ல. வேறு வேறு பொருளை உணர்த்தும் ஐந்து எழுத்துக்களால் ஆனவை ஐந்தெழுத்து மந்திரமாகும். எனவே ஐந்து மந்திரச் சொற்களால் ஆனது திருவைந்தெழுத்து மந்திரம் என்றும் கூறுவார்கள். திருக்கடவூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.37.3), பதத்தெழு மந்திரம் அஞ்செழுத்து என்று குறிப்பிட்டு, பஞ்சாக்கர மந்திரத்தில் உள்ளவை ஐந்து எழுத்துக்கள் மட்டுமல்ல, ஐந்து வேறு வேறு பதங்கள் என்று அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார். இந்த பாடலில் பொருளினை உணர்த்து ஐந்து ஒரேழுத்துகள் என்ற பொருளில் பதம் என்ற சொல் கையாலப்பட்டுள்ளதை நாம் அறியலாம். 

    பதத்தெழு மந்திரம் அஞ்செழுத்து ஓதிப் பரிவினொடும்
    இதத்தெழு மாணி தன் இன்னுயிர் உண்ண வெகுண்டு அடர்த்த
    கதத்தெழு காலனைக் கண் குருதிப் புனல் ஆறு ஒழுக
    உதைத்தெழு சேவடியான் கடவூர் உறை உத்தமனே

பதத்தெழு மந்திரம்=வேத மந்திரங்கள்: கதம்=கோபம்: பதத்தெழு மந்திரம் என்பது சிவாயநம என்ற பஞ்சாக்கர மந்திரத்தைக் குறிக்கும். மற்ற மந்திரங்களில் உள்ள எழுத்துக்களை போன்று அல்லாமல், பஞ்சாக்கர மந்திரத்தின் ஐந்து எழுத்துக்களும் ஐந்து பொருட்களை குறிப்பதால், பதத்து எழு மந்திரம் என்று சொல்லப்படுகின்றது. சி என்ற எழுத்து சிவபிரானையும், வ என்ற எழுத்து சிவபிரானின் அருளையும், ய என்ற எழுத்து ஆன்மாவையும், ந என்ற எழுத்து திரோதான மலத்தையும், ம என்ற எழுத்து ஆணவ மலத்தையும் குறிக்கும். இந்த உண்மையை உணர்த்தும் உண்மை விளக்கம் எனப்படும் சைவ சித்தாந்த நூலின் ஒரு பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. பாடை=பாஷை.

    உற்ற குறி அழியும் ஓதுங்கால் பாடைகளில்
    சற்றும் பொருள் தான் சலியாது மற்றது கேள்
    ஈசன் அருள் ஆவி எழிலார் திரோதம் மலம் 
    ஆசில் எழுத்து அஞ்சில் அடவாம் 

பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை சொல்லும் முறை பற்றி பல பெயர்கள் கொண்டு அழைக்கின்றனர். திருமந்திரத்தில் ஒவ்வொரு வகைக்கும் ஒவ்வொரு அதிகாரம் ஒதுக்கப்பட்டு அதன் தன்மையும் பெருமையும் கூறப்படுகின்றது. தூல பஞ்சாக்கரம் என்று அழைக்கப்படும் நமச்சிவாய மந்திரம் குறிப்பிடப்படும் பாடல் இது; இந்த மந்திரத்தை சொன்ன, தான் மிகுந்த இன்பத்தை அனுபவித்ததாகவும் அதனை விடவும் இனிப்பான சொல் வேறேதும் இல்லை என்று திருமூலர் கூறுகின்றார்.  

    ஒன்று கண்டீர் உலகுக்கு ஒரு தவமும்
    ஒன்று கண்டீர் உலகுக்கு உயிராவது
    நன்று கண்டீர் இனி நமச்சிவாயப் பழம்
    தின்று கண்டேற்க்கு இது தித்தித்தவாறே  

சிவாயநம என்ற மந்திரம் சூக்கும பஞ்சாக்கரம் என்று சொல்லப்படுகின்றது. சிவாயநம என்று கூறினால் நமது உள்ளத்தில் வெள்ளம் போன்று பெருகி வரும் ஒளி உண்டாகும் என்றும் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்காதவர் மறுபடியும் மறுபடியும் பிறவிக் கடலில் சுழன்று தவிப்பார்கள் என்றும் திருமூலர் கூறும் பாடல் இது. நீர் சுழலும் போது துள்ளும் நீர், மறுபடியும் அந்த நீர்ச் சுழலில் விழுவதைப் போன்று, சிவாயநம என்ற மந்திரத்தை உச்சரிக்காதவர்கள், தாங்கள் இறந்த பின்னரும் மறுபடியும் பிறவிச் சுழலில் விழுவார்கள் என்று நமக்கு விளக்கும் பாடல்.

    தெள்ளமுது ஊற சிவாயநம என்று
    உள்ளமுது ஊற ஒருகால் உரைத்திடும்
    வெள்ளமுது ஊறல் விரும்பி உண்ணாதவர்
    துள்ளிய நீர் போல் சுழல்கின்றவாறே   

சிவாய எனப்படும் இந்த மந்திரத்தை, அதி சூக்கும பஞ்சாக்கரம் என்றும் காரண பஞ்சாக்கரம் என்றும் கூறுவார்கள். இதனை முக்திப் பஞ்சாக்கரம் என்றும் அழைப்பார்கள். நட்போடு சிவபெருமானை அணுகி சிவாய என்று சொன்னால், இன்பமயமாக இருக்கும் சிவபெருமான் நமக்கும் இன்பம் அளிப்பான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் (2.46.10) கூறுகின்றார். இந்த பாடல், புத்தர் மற்றும் சமணர்களை குறிக்கும் பதிகத்தின் பத்தாவது பாடல். சிவபெருமானின் நாமத்தை அவரது தன்மையை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் அவரை இழிவாக கூறவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அவரது பெயரினை உச்சரித்தாலும், பகையுணர்ச்சியுடன் அவர்கள் கூறியதை உணர்ந்தவர் ஞான சம்பந்தர். எனவே தான் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் அணுகுமுறையிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்ட, நட்புணர்வோடு அன்புடன் சிவபிரானின் நாமத்தைக் கூறவேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே சொல்கின்றார்.

    துன்பாய மாசார் துவராய போர்வையார்
    புன்பேச்சுக் கேளாதே புண்ணியனை நண்ணுமின்கள்
    நண்பால் சிவாய எனா நாலூர் மயானத்தே
    இன்பாய் இருந்தானை ஏத்துவார்க்கு இன்பமே

பாலைத்துறை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.51.6) அப்பர் பிரான் இந்த மந்திரத்தை குறிப்பிடுகின்றார். தேவர்கள் சிவபெருமானை பணிந்து வழிபடுவதைக் காணும் நிலவுலகத்தில் உள்ள மனிதர்கள் வியப்படைகின்றார்கள். அவர்கள், மறவாமல் சிவாய என்ற நாமத்தை தியானிக்க, அந்த அடியார்கள் தங்குவதற்கு அழகிய வானகத்தை படைத்து அருள்பவர், பாலைத்துறையில் உறையும் சிவபெருமான் ஆவார் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட பொழிப்புரை.

    விண்ணினார் பணிந்து ஏத்த வியப்புறும்
    மண்ணினார் மறவாது சிவாய என்று
    எண்ணினார்க்கு இடமா எழில் வானகம்
    பண்ணினார் அவர் பாலைத் துறையரே

நம்மைப் பற்றியுள்ள வலிமை வாய்ந்த வினைகளைத் தீர்ப்பது சிவாய எனப்படும் மந்திரம் என்று திருமூலர் கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஆயம்=கூட்டம். பிராமி, வைஷ்ணவி, காளி முதலாகிய பல விதமான சக்தியின் அம்சங்கள் இணைந்த கூட்டம், ஆயம் என்ற தொடரால் உணர்த்தப்பட்டு, சிவபிரான் அருள் வடிவாகிய சக்தியை குறிக்கின்றது. வினைகளுக்கு ஏற்ப உயிரினை உடலுடன் பொருத்தச் செய்வதால், சிவபெருமானை உயிரை ஈன்றவர் என்று குறிப்பிடுகின்றார். 

    அருள் தரு ஆயமும் அத்தனும் தம்மில்
    ஒருவனை ஈன்றவர் உள்ளுறு மாயை
    திரிமல நீங்கிச் சிவாய என்று ஓதும்
    அருவினை தீர்ப்பதும் அவ்வெழுத்தாமே  

சிவ எனப்படும் மந்திரம் காரண பஞ்சாக்கரம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. சிவசிவ என்று பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை உச்சரிக்கும் மாந்தர்கள் சிவகதி அடைவார்கள் என்று திருமூலர் ஒரு பாடலில் கூறுகின்றார். இதே அதிகாரத்தின் மற்றொரு பாடலில் திருமூலர், இறக்கும் தருவாயில் ஒருவன் இந்த காரண பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை இரண்டு முறை சொன்னால் அவனது உயிர் சூரிய மண்டத்தையும் தாண்டிச் சென்று சிவனுலகத்தை அடையும் என்று கூறுகின்றார்.  

    சிவசிவ என்கிலர் தீவினையாளர்
    சிவசிவ என்றிடத் தீவினை மாளும்
    சிவசிவ என்றிடத் தேவரும் ஆவர்
    சிவசிவ என்னச் சிவகதி தானே

    
சி எனப்படும் ஒரேழுத்து மந்திரத்தை மகாகாரண பஞ்சாக்கரம் என்று கூறுகின்றனர். சிவன் உள்ளே இருக்கும் இந்த மந்திரத்தின் உண்மையை உணராமல், மற்றை நூல்களை எத்தனை முறை ஓதி உணர்ந்தாலும் பெருமானை உணர்தல் இயலாது என்று திருமூலர் கூறும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கரை=அழகிய கரை.

    அங்கமும் ஆகம வேதமும் ஓதினும்
    எங்கள் பிரான் எழுத்தொன்றில் இருப்பது  
    சங்கை கேட்டு அவ்வெழுத்து ஒன்றையும் சாதித்தால்
    அங்கரை சேர்ந்த அருங்கலம் ஆமே

பாடல் 1:

    துஞ்சலும் துஞ்சல் இலாத போழ்தினும்
    நெஞ்சக நைந்து நினைமின் நாள்தொறும்
    வஞ்சகம் அற்று அடி வாழ்த்த வந்தக் கூற்று
    அஞ்ச உதைத்தன அஞ்செழுத்துமே

விளக்கம்:

துஞ்சல்=உறக்கம்; நெஞ்சக நைதல்=அன்பினால் குழைதல்; இந்த நிலை தியானத்திற்கு அடிப்படை; நினைமின்=தியானம் செய்யுங்கள்; உயிர் இறைவனை வழிபட விரும்பினாலும், ஒரு நிலையில் நில்லாமல் பல வழிகளில் திரிந்து செல்லும் தன்மையுடைய மனதினை ஒரு நிலைப்படுத்தி வழிபட்ட மார்க்கண்டேயன் நெஞ்சினில் வஞ்சனை ஏதும் இன்றி பெருமானின் திருவடிகளை வழிபட்டதாக இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இயமனை உதைத்து வீழ்த்தியது திருவைந்தெழுத்து என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், திருவைந்தெழுத்து பெருமானின் வடிவத்தை உணர்த்துகின்றது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். நமச்சிவாய மந்திரத்தின் ஐந்து எழுத்துக்களும் பெருமானின் வடிவத்தை எவ்வாறு உணர்த்துகின்றன என்பதை உண்மை விளக்கம் எனப்படும் சித்தாந்த நூல் அழகாக விளக்குகின்றது. இந்த ஐந்து எழுத்துக்கள், முறையே பாதம், உந்தி, தோள், முகம் மற்றும் தலையை குறிக்கும் என்று இந்த பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

    ஆடும் படிகேள் நல் அம்பலத்தான் ஐயனே
    நாடும் திருவடியிலே நகரம் கூடும்
    மகரம் உதரம் வளர் தோள் சிகரம்
    பகரும் முகம் வா முடி யப்பேர் 

உயிர் எத்தனை விதமான பிறவிகள் எடுத்தாலும் இறைவனுக்கும் உயிர்க்கும் இடையே உள்ள பிணைப்பு மாறுவதில்லை. இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொண்ட நாம், அவன் இறைவன், நாம் அவனுக்கு அடியான் என்று உள்ள நிலையினை என்றும் மறவாமல், தொடர்ச்சியாக தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் அஞ்செழுத்து ஓதி வழிபட்டால், நாம் இறைவன் மீது வைத்துள்ள அன்பு அதிகமாகும் என்று கூறும் அப்பர் பிரானின் பாடல் (4.70.5) நனிப்பள்ளி பதிகத்தில் உள்ள பாடலாகும். துஞ்சிருள்=அடர்ந்த இருள், உயிர்கள் உறங்கும் நேரம்; 

    துஞ்சிருள் காலை மாலை தொடர்ச்சியை மறந்திராதே
    அஞ்செழுத்து ஓதி நாளும் அரனடிக்கு அன்பதாகும்
    வஞ்சனைப் பால் சோறாக்கி வழக்கிலா அமணர் தந்த
    நஞ்சு அமுது ஆக்குவித்தான் நனிப்பள்ளி அடிகளாரே

மனம் குழைந்து இறைவனின் திருநாமமாகிய பஞ்சக்கார மந்திரத்தை நாள்தோறும் சொல்ல வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது அவர் அருளிய நமச்சியவாய பதிகத்தின் (3.49.1) முதல் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. இறைவன் மீது அளவு கடந்த அன்பு கொண்டு உள்ளம் உருகி கண்களில் நீர் மல்க நமச்சிவாய மந்திரத்தை ஓதும் அடியார்களை நல்ல நெறிக்கு கொண்டு செல்வது நமச்சிவாய மந்திரம் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இறைவனை நாம் அதிகமாக தொழத்தொழ, நமக்கு இறைவனிடத்தில் அன்பு அதிகமாகின்றது. அந்த இறையன்பு வலுப்பெறும்போது அது அழுகையாக வெளிப் படுகின்றது.

    காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி
    ஓதுவார் தம்மை நன்னெறிக்கு உய்ப்பது
    வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருள் ஆவது
    நாதன் நாமம் நமச்சிவாயவே. 

இந்த பாடலில் உறங்கும் சமயத்திலும் இறைவனை மனம் கசிந்து உருகி நினைக்க வேண்டும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். உறங்காத சமயத்தில் பலவிதமான எண்ணங்கள் அலை மோதும் தன்மை இருந்தாலும், ஆன்மா இறைவனையே, ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தையே பற்றி இருந்தால், அந்த பழக்கத்தில் ஊறிய ஆன்மா, உறக்கத்திலும் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை தியானிக்கும். அவ்வாறு மனதினை உறங்காத சமயத்தில் இறைவனையே நினைக்கும் வண்ணம் பழக்கி, உறங்கும் போதும் மனம் இறைவனை நினைக்கும் நிலைக்கு நாம் மனத்தினை அழைத்துச் செல்லவேண்டும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார்.

நனவினில் நாம் செய்யும் சிந்தனைகள், நமது பழைய அனுபவங்களுடன் கலந்து கனவாக உருவெடுக்கின்றன என்று உளவியல் நிபுணர்கள் கூறுவார்கள். நனவினில் நல்ல சிந்தனையுடன் இருந்து இறைவனை தியானித்து இருந்தால், நாம் காணும் கனவுகளிலும் இறைவனை தியானிப்பதை உணரலாம். எனவே தான் கனவிலும் உன்னை மறவாது இருப்பேன் என்றும். கனவிலும் உன்னை நினைப்பேன் அருளாளர்கள் பல பாடல்களில் கூறியுள்ளனர். திருவாவடுதுறை பதிகத்தின் பாடலில் (3.4.3) நனவிலும் கனவிலும் பெருமானது திருநாமத்தை தான் மறவாமல் சொல்லுவேன் என்று திருஞான சம்பந்தர் என்று கூறுகின்றார்.

    நனவினும் கனவினும் நம்பா உன்னை
    மனவினும் வழிபடல் மறவேன் அம்மான்
    புனல்விரி நறுங்கொன்றை போது அணிந்த
    கனல் எரி அனல் புல்கு கையவனே  

இதுவோ எமை ஆளுமாறு ஈவது ஒன்று எமக்கு இல்லையேல்
    அதுவோ உனது இன்னருள் ஆவடுதுறை அரனே

இவ்வாறு எப்போதும் இறைவனையே நினைத்திருந்த திருஞான சம்பந்தர்க்கு இறைவன் கனவிலும் அவரது நெஞ்சினில் தான் ஒளியாக பரவி நின்ற காட்சியை காட்டி அருளிய செய்தியை அவர் கருக்குடி தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (3.21.1) உணர்த்துகின்றார்.       

    நனவிலும் கனவிலும் நாளும் தன் ஒளி
    நினைவிலும் எனக்கு வந்து எய்து நின்மலன்
    கனைகடல் வையகம் தொழ கருக்குடி
    அனல் எரி ஆடும் எம் அடிகள் காண்மினே

பொழிப்புரை:

தூங்கும் பொழுதினும் கண் விழித்திருக்கும் பொழுதினும், நெஞ்சம் கசிந்து உருகி நாள்தோறும் அவனது திருநாமமாகிய பஞ்சாக்கரத்தை நினைப்பீர்களாக. தனது நெஞ்சில்  வஞ்சகம் ஏதுமின்றி அவனது திருவடியை வாழ்த்தி வந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் கவர்ந்து செல்ல வந்த கூற்றுவன் அஞ்சும் வண்ணம் அவனை உதைத்து வீழ்த்தியது திருவைந்தெழுத்தே ஆகும்.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/09/116-துஞ்சலும்-துஞ்சலிலாத---பாடல்-1-3055322.html
3047651 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 8, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    நலம் தரு புனல் புகலி ஞானசம்பந்தன்
    கலந்தவர் கருப்பறியல் மேய கடவுள்ளைப்
    பலம் தரு தமிழ்க் கிளவி பத்தும் இவை கற்று
    வலம் தரும் அவர்க்கு வினை வாடல் எளிதாமே
  

விளக்கம்:

கிளவி என்றால் சொற்கள் என்று பொருள். பொதுவாக சொல் என்றால் புனிதச் சொற்கள் அடங்கிய வேதத்தின் சொற்களை குறிக்கும். அந்த சொற்களுக்கு துணையாக இருப்பவன் இறைவன் என்று உணர்த்தும் முகமாக சொற்றுணை வேதியன் என்று அப்பர் பிரான் நமச்சிவாயப் பதிகத்தினை தொடங்குகின்றார். வாய்மொழியாக ஒரு தலைமுறையிலிருந்து அடுத்த தலைமுறைக்கு (குரு--சீடன் சங்கிலி), பண்டைய நாட்களில் வேதங்கள் சொல்லிக் கொடுக்கப் பட்டன. எழுத்து மூலமாக அறியப்படாமல் வாய் சொற்கள் மூலம் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட வடமொழி வேதங்கள் எழுதாக் கிளவி என்றும் அழைக்கப்பட்டன. 

சங்கத் தமிழ் நூல்களில் இறைவனின் புகழினைப் பாடும் பாடல்கள்,  இலக்கியங்களில்  பல இருந்த போதிலும், அவற்றை பாடல்களாகவே கருதி வந்தனரே தவிர தோத்திரமாக கருதவில்லை. இறைவனே வேதங்களை அருளிச் செய்தான் என்ற கருத்தும், வடமொழியில் அன்றி வேறு மொழிகளில் வேதங்கள் தோன்றாது என்ற கருத்தும் அந்நாளில் வலுப்பெற்று இருந்தது. மேலும் வடமொழி வேதங்கள் கேட்போருக்கும் ஓதுவோர்க்கும் பல விதமான இம்மை மற்றும் மறுமை பலன்களை தரவல்லது என்ற எண்ணமும் மிகுந்திருந்தது. இந்த சூழ்நிலையில் தான் தேவாரங்கள் தோன்றின. நால்வர் பெருமானாரின் உள்ளங்களில் இறைவனே இருந்து பாடினான் என்றும், இறைவனது கருத்தே தங்களது வாய்மொழியாக வந்தது என்றும் நால்வர் பெருமானர்கள் தங்களது பாடல்களில் உணர்த்துகின்றனர். எனவே தான் வடமொழி வேதங்களைப் போன்று பொருட்செறிவு வாய்ந்தவையாக திருமுறை பாடல்கள் விளங்குகின்றன. பல தேவாரப் பாடல்களில் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சி, வினைகளின் தன்மை, நிலையான ஆனந்தம் தரும் முக்தி உலகம், ஆதி அந்தம் இல்லாத பெருமானின் தன்மை, வினைகள் அறுத்து முக்தி நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் பெருமானின் ஆற்றல், சிவபுராணங்களில் உள்ள பலவகை திருவிளையாடல்கள் முதலியன இடம் பெறுகின்றன. பெரிய புராணத்தில் விரிவாக கூறப்படும் மூவர் பெருமானாரின் வரலாறு, தேவாரப் பாடல்கள் நிகழ்த்திய அற்புதங்களையும், அந்த பாடல்களின் சிறப்புகளையும் உணர்த்துகின்றன. மேலும் பல தேவாரப் பதிகங்கள் இன்றும், பக்தி சிரத்தையுடன் ஓதும் அடியார்களுக்கு சிறந்த பலன்களை அளிப்பதையும் நாம் காண்கின்றோம். வடமொழி வேதங்களை ஓத வேண்டிய முறையில் ஓதினால் நன்மை தரும் ஒலியலைகள் எழுப்பப்படும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. அத்தகைய ஒலியலைகள் எழுப்பும் வண்ணம் தேவாரப் பாடல்களுக்கு பண்கள் வரையறுக்கப் பட்டுள்ளன. எனவே, இறைவனது அருளால், அவனது தூண்டுதலால் நால்வர் பெருமானர்களின் வாய்மொழியாக வந்த பாடல்கள், பல பலன்களை ஒதுவோர்க்கு அளிக்க வல்ல இந்த பாடல்கள், வடமொழி வேதங்களைப் போன்று சிறப்புத் தன்மை உடையன என்பது புலனாகின்றது.   

வடமொழி வேதங்களுக்கு உரிய அத்தனை சிறப்புகளும் தேவாரப் பதிகங்களுக்கு உள்ளன என்பதை உணர்த்தும் வகையில் திருநெறிய தமிழ் என்று தான் அருளிய முதல் பதிகத்தின்  கடைக் காப்பில் கூறிய திருஞானசம்பந்தர் வாயிலாக இறைவன் உணர்த்துகின்றார். மூன்று வயதுக் குழந்தை பாடிய பாடல் தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகம். உனக்கு பால் கொடுத்தவர் யார் என்று தந்தை கேட்ட கேள்விக்கு பதிலாக, வெளிவந்த பாடல். இறைவனே அந்த குழந்தையின் உள்ளிருந்து பாடினால் ஒழிய, மூன்று வயதுக் குழைந்தையின் வாயிலிருந்து, பெருமானின் பலவிதமான சிறப்புகளை உணர்த்துவதும், சந்தமுடைய சீர்கள் பொருந்தியதும், ஆகிய பாடல்கள் எவ்வாறு வரமுடியும். திரு என்றால் தெய்வத் தன்மை பொருந்திய என்று பொருள்; நெறிய=சிவநெறிக்கு உரிய; தமிழ்=தமிழ் வேதம். பல தேவாரப் பாடல்களில் திருஞான சம்பந்தர், தமிழ் மறை என்றும் தமிழ்க் கிளவி என்றும் இந்த பாடல்களை குறிப்பிடுகின்றார், மேலும் இந்த பாடல்கள் ஓதுவோர்க்கு அளிக்கும் பலன்களும் உணர்த்தப் படுகின்றன. 

இங்கே விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ள திருக்கருப்பறியலூர் பதிகத்தில், கலந்தவர் என்று இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். தன்னோடு கலந்து உடனாக இருக்கும் பெருமான் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், தனது வாய்மொழியாக வந்த இந்த பாடல்கள். இறைவனது கருத்துக்களே என்று உணர்த்துகின்றார். மேலும் பலம் தரு தமிழ்க் கிளவி என்ற தொடர் மூலம் தேவாரப் பதிகங்கள், வடமொழி வேதங்கள் போன்று ஓதுவோர்க்கு பலன் அளிப்பன என்றும் உணர்த்துகின்றார்.         

பொழிப்புரை:

நன்மைகள் தரும் நீர்வளம் நிரம்பிய புகலிப் பதியில் (சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தோன்றிய ஞானசம்பந்தன்னுடன் கலந்தவனும் திருக்கருப்பறியலூர் தலத்தில் பொருந்தி உறைபவனும் ஆகிய இறைவனைக் குறித்து பாடிய, ஓதுவோர்க்கு பலன்களைத் தரும் தமிழ் வேதமாகிய பத்து பாடல்களையும் நன்கு கற்று, இறைவனை வழிபாடு செய்யும் அடியார்களின் வினைகள் எளிதில் வாடிவிடும்; வினைகள் வாடுவதால் அவர்கள் வினைகள் அற்றவர்களாக மாறி முக்தி உலகம் செல்லும் தகுதியை அடைவார்கள்.    

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்து பாடல்களில் பெருமானின் புகழ் எடுத்துரைக்கப் பட்டு, அத்தகைய பெருமை வாய்ந்தவன் உறையும் இடம் கருப்பறியலூர் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. முதல் பாடலில் பக்குவமடைந்த அடியார்களை முக்தி உலகினுக்கு அழைத்துச் செல்வதைக் கற்றவன் என்றும், இரண்டாவது பாடலில் ஓரம்பினால் முப்புரங்கள் மூன்றும் எரித்து அவை பொடியாக மாறுவதைக் கண்டவன் என்றும், தாழ்ந்த குழை தொங்கி ஆடும் காதினை உடையவன் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், காலனை காலால் உதைத்து கடந்தவன் என்று நான்காவது பாடலிலும், வேதங்கள் மற்றும் அங்கங்களின் பொருளே தனது கருத்தாகக் கொண்டவன் என்றும் ஐந்தாவது பாடலிலும், மன்மதனை எரித்த நெற்றிக் கண்ணினை உடையவன் என்று ஆறாவது பாடலிலும், இயமனை உதைத்த காலினை உடையவன் என்று ஏழாவது பாடலிலும், இராவணனின் வலிமை குன்றும் வண்ணம் கோபம் கொண்டவன் என்று எட்டாவது பாடலிலும், பிரமனும் திருமாலும் தேடிக் காணாத வண்ணம் மறைந்து கொண்டவன் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், கொகுடிக் கோயிலில் நிலையாக நிறைந்தவன் என்று பத்தாவது பாடலிலும் கூறுகின்றார். பெருமானின் சிறப்புகளை இந்த பாடல் மூலம் அறிந்து கொண்ட நாம் அவனது புகழினை உணர்த்தும் இந்த பதிகத்தினை ஓதி, கருப்பறியலூர் கடவுளை வணங்கி நமது வினைகளை வாடச் செய்து. பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபடுவோமாக.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/08/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-11-3047651.html
3047650 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, December 7, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    அற்றம் மறையா அமணர் ஆதம் இலி புத்தர்
    சொற்றம் அறியாதவர்கள் சொன்ன சொலை விட்டுக்
    குற்றம் அறியாத பெருமான் கொகுடிக் கோயில்
    கற்றென இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

தலத்து இறைவனின் திருநாமம் குற்றம் அறியாத பெருமான் என்று இந்த பாடலில்  குறிப்பிடப் படுகின்றது. இந்திரன் அனுமன் மற்றும் இந்திரஜித் ஆகிய மூவரும் தாங்கள் செய்த குற்றத்தை மன்னித்து மறந்து அருள வேண்டும் என்று, இந்த தலம் வந்தடைந்து  வேண்டியதாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. அவர்கள் செய்த தவற்றினை மன்னித்தமையால் குற்றம் பொறுத்த நாதர் என்று பெயர் வந்ததாக கூறுகின்றார். திருஞான சம்பந்தர், இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று பெருமானின் பெருமையை உணர்த்துகின்றார். பெருமான் அவர்கள் செய்த தவற்றினை மன்னித்தது மட்டுமன்றி மறந்தும் விட்டார் என்று கூறுகின்றார். மறந்தமையால் அவர்கள் செய்த குற்றம் யாது என்பதை அறியாதவராக பெருமான் இருக்கின்றார் என்று கூறுகின்றார். நமக்கு தீங்கு செய்த ஒருவரை நாம் மன்னித்தாலும். அவர் நமக்கு செய்த தீங்கு எப்போதும் நமது மனதினில் இருப்பதை நாம் மறுக்க முடியாது. அவரைக் காணும் போதும் அவரை நினைக்கும்போதும், அந்த குற்றம் நமது பின்னணியில் தோன்றுகின்றது. ஆனால் கருணையின் வடிவமாகிய பெருமானோ, அவர்கள் செய்த குற்றத்தினை பொருட்படுத்தாமையால், அவர் அந்த குற்றத்தை மறந்த தன்மையில் இருக்கின்றார்.

இலங்கையிலிருந்து வெற்றியுடன் திரும்பிய இராமர் இராமேஸ்வரத்தில் சிவ லிங்கம் ஸ்தாபித்து பூஜை செய்ய நினைத்தபோது அவர் அனுமனை நர்மதை நதிக்கரையில் இருந்து லிங்கம் எடுத்து வரச் சொன்னார். ஆனால் அனுமன் லிங்கத்துடன் திரும்புமுன் பூஜைக்கான நேரம் நெருங்கிவிட்டதால் சீதை மணலில் பிடித்துக் கொடுத்த லிங்கத்தை வைத்து இராமபிரான் பூஜை செய்கின்றார். திரும்பி வந்த அனுமன், பூஜை முடிந்ததைக் கண்டு ஏமாற்றம் அடையவே, இராமர் அனுமனை மணல் லிங்கத்தை எடுத்து விட்டு அனுமன் கொண்டு வந்த லிங்கத்தை அந்த இடத்தில் வைக்கச் சொன்னார். அனுமன் எத்தனை முயற்சி செய்தும் மணல் லிங்கத்தை அசைக்கக் கூட முடியவில்லை. அனுமன் தனது முயற்சியில் வாலை லிங்கத்தின் மேல் சுற்றி பெயர்க்க செய்த செயலை சிவபிரானுக்குச் செய்த அவமதிப்பாக கருதியதால், அந்த தவற்றுக்கு பிராயச்சித்தமாக இந்த தலத்தில், தனது குற்றம் பொறுக்குமாறு சிவனை வழிபாடு செய்தான். 

இந்திரன் ஒரு முறை தனது வஜ்ராயுதத்தால் சிவபிரானை தாக்கினான். ஒரு முறை இறுமாப்புடன் இந்திரன் கயிலை சென்ற போது சிவன் அவன் முன் பூதகண உருவில் தோன்றினார். எதிரே நிற்பது சிவன் என்பதை உணராத இந்திரன், தான் உள்ளே செல்வதற்கு தடையாக உள்ள பூதகணம் என்று நினைத்து. தனது வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கினான். பதிலுக்கு பெருமான் அடிக்க இந்திரனின் தோள் முரிகின்றது. அப்போது தான் இந்திரனுக்கு தனது எதிரே நிற்பது பூதகணம் அல்ல சிவபெருமான் என்று புரிகின்றது.  அவசரத்தில் செய்த அந்த குற்றத்தை மன்னிக்குமாறு இந்திரன் சிவனை பணிந்த இடம் தான் இந்த தலம். இதனால் தான் இந்த தலத்தில் உள்ள இறைவனுக்கு குற்றம் பொறுத்த நாதர் என்ற பெயர் வந்தது.
  
ஒரு முறை இராவணனின் மகன் இந்த்ரஜித் ஆகாயத்தில் சென்றபோது ஏதோ ஒரு விசை தனது விமானத்தை இழுப்பது போல் உணர்ந்து உடனே கீழே இறங்கி இந்த தலத்தில் இருந்த இலிங்கத்தின் சக்தியால் தான் விமானம் இழுபட்டது என்பதை உணர்ந்தான். இந்த  லிங்கத்தின் மேல் பறந்து சென்றது, தான் செய்த தவறு என்று உணர்ந்து, அங்கே சிவனை பூஜை செய்தான். இந்த அதிசய லிங்கத்தை இலங்கை எடுத்துச் செல்ல முடிவு செய்து லிங்கத்தை பெயர்க்க முனைந்தபோது அவனால் லிங்கத்தை அசைக்க கூட முடியவில்லை இதை அறிந்த இராவணன் உடனே இந்த இடத்துக்கு வந்து அவனும் இறைவனை வணங்கி தனது மகன் செய்த குற்றத்தினை பொறுத்து அருளுமாறு வேண்டினான்.

அற்றம்=இடுப்புக்கு கீழே உள்ள மறைக்க வேண்டிய உறுப்பு; ஆதம்=அறிவுடைய தன்மை, ஆதமிலி=அறிவில்லாதவர்கள்; சொற்றம்=சொல்லும் சொற்கள்; கொகுடி=ஒரு வகையான முல்லை. இந்த தலத்தின் தலமரம் கொகுடிமுல்லை. கற்றென=கல் போன்று, நிலையாக உறுதியாக; 
 
பொழிப்புரை:

மறைக்க வேண்டிய உறுப்பினை மறைக்காமல் திகம்பரமாக திரியும் சமணர்களும், அறிவு இல்லாதவர்களாக திகழ்ந்த புத்தர்களும், நல்ல கருத்துக்களை சொல்லும் திறமை அற்றவர்கள். ஆகையால் அவர்கள் சொல்லை பொருட்படுத்தாது விட்டுவிடும் பெருமான், குற்றம் அறியாத பெருமான் என்ற திருநாமத்துடன், கொகுடி முல்லையைத் தலமரமாக கொண்டுள்ள கருப்பறியலூர் தலத்தினை விட்டு நீங்காமல் கல் போன்று நிலையாக பொருந்தி உள்ளான். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/07/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-10-3047650.html
3047649 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, December 6, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    பரந்தது நிரந்து வரு பாய் திரைய கங்கை
    கரந்து ஒர் சடை மேல் மிசை உகந்து அவளை வைத்து
    நிரந்தரம் நிரந்து இருவர் நேடி அறியாமல்
    கரந்தவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

நிரந்து=வரிசையாக முறையாக; பரந்து=பரவி; மேல்மிசை=மேலிடத்தில்; கரந்து=ஒளித்து; நிரந்தரம்=எப்போதும்; நேடி=தேடி; முதலில் ஒளித்தவனாக இருந்தாலும் பின்னர் அருள் புரிந்து வெளிப்படச் செய்தவன் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒளிக்கப் பட்ட கங்கை நதி பின்னர் சிறிது சிறிதாக, அவனது அருளால் வெளிப்படுகின்றது. பிரமனும் திருமாலும் தங்களது செருக்கினை ஒழித்து இறைஞ்சிய போது, அவர்களுக்கு இலிங்க வடிவத்தில் காட்சி அளித்ததும் பெருமானின் திருவருளினால் தானே.

பொழிப்புரை:

வரிசை வரிசையாக வரும் பல அலைகளுடன் பரந்து மிகுந்த வேகத்துடன் பாய்ந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியை தனது சடையினில் நிரந்தரமாக இருக்கும் வண்ணம் ஏற்றுக் கொண்டு அதை மறைத்து வைத்து மகிழ்ந்தவனும், முறையாக ஒருவர் பன்றி வடிவமெடுத்து கீழ்நோக்கியும் மற்றொருவர் அன்னமாக மேலே பறந்து சென்ற போதும், திருமால் மற்றும் பிரமன் தேடி அலைந்த போது அவர்கள் காண இயலாத வண்ணம் நீண்டு நின்று தனது அடியையும் முடியையும் மறைத்தவனும் ஆகிய பெருமான் உறையுமிடம் கருப்பறியலூர் தலமாகும்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/06/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-9-3047649.html
3047648 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, December 5, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    வாய்ந்த புகழ் விண்ணவரும் மண்ணவரும் அஞ்சப்
    பாய்ந்து அமர் செயும் தொழில் இலங்கை நகர் வேந்தற்கு
    ஏய்ந்த புயம் அத்தனையும் இற்று விழ மேனாள்
    காய்ந்தவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

அமர்=சண்டை; ஏய்ந்த=அமைந்த; காய்ந்தவன்=கோபித்தவன்; வால்மீகி இராமாயணம் உத்தர காண்டத்தில் இராவணனிடம் போர் புரிந்து தோற்றவர்களின் விவரங்கள் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

பொழிப்புரை:

புகழ் வாய்ந்த மன்னர்களும் வீரர்களும் தேவர்களும் அஞ்சும் வண்ணம் பாய்ந்து போர் புரியும் வல்லமை வாய்ந்த இலங்கை நகரின் மன்னவனான இராவணனுக்கு அமைந்துள்ள தோள்கள் அனைத்தும் ஒடிந்து விழுமாறு கோபம் கொண்டு, தனது கால் விரலால் மலையை அழுத்தி, அரக்கனை நசுக்கிய பெருமான் இருக்குமிடம் கருப்பறியலூர் ஆகும்.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/05/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-8-3047648.html
3047647 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, December 4, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    ஆதி அடியைப் பணிய அப்பொடு மலர்ச் சேர்
    சோதி ஒளி நற்புகை வளர்க்கு வடு புக்குத்
    தீது செய வந்து அணையும் அந்தகன் அரங்கக் 
    காதினன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

அரங்கல்=அழிதல்; அப்பு=நீர்; சோதி ஒளி=தீபம்; நற்புகை=தூபம்; வளர்க்கு=வளர்க்கும்; வடு= பிரம்மச்சாரி சிறுவன், மார்க்கண்டேயன்; அந்தகன்=இயமன்; அந்தந்த உயிர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நாளினில் அந்த உயிரினை சிறியோர் முதியோர் பெண்டிர் நோய்வாய்ப் பட்டோர் என்று இரக்கம் ஏதும் கொள்ளாமலும் வலிமை உடையவர் சக்ரவர்த்தி என்று அச்சம் ஏதும் கொள்ளாமலும் குருடன் போன்று உயிர் பொருந்தியிருக்கும் உடலினை சட்டை செய்யாமல் செயல்படுவதால் இயமனுக்கு அந்தகன் என்ற பெயர் வந்தது.

சிவபூஜை செய்து கொண்டிருந்த சிறுவனின் உயிரைக் கவர முயற்சி செய்த காலனின் உயிர் பெருமானால் அழிக்கப் பட்டது என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சிறுவன் சண்டீசன் செய்த சிவ பூஜைக்கு இடையூறாக வந்த அவரது தந்தையின் கால்கள் வெட்டப்பட்டு அவர் கீழே விழுந்து இறந்ததும் பெருமானின் செயலால் தானே. சண்டீசர் தனது தந்தையின் கால்களின் மீது மரக் கொம்பினைத் தானே வீசினார். இறைவனின் செயலால் தானே அந்த கொம்பு மழுவாளாக மாறி எச்சதத்தரின் கால்களை வெட்டியது. பண்டைய நாளில் இயமன் செய்த தவறினை செய்த எச்சதத்தனும், இயமன் பெற்ற தண்டனையை அடைந்தான் அல்லவா. காதுதல்=கொல்லுதல்; காதினன்=உதைத்தவன்; பெருமான் இயமனை உதைத்து வீழ்த்தியதால் உதைத்தவன் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். பெருமானை வழிபாடு செய்து கொண்டிருந்ததையும் பொருட்படுத்தாமல் சிறுவனது உயிரைக் கவர எண்ணியதால் அந்தகன் என்று நயமாக கூறினார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.       

பொழிப்புரை:

உலகின் ஆதியாக விளங்கும் பெருமானை நீர் மலர் தீபம் தூபம் ஆகியவற்றை முறையாக வளர்த்து வழிபட்ட பிரமச்சாரி சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உடலில் புகுந்து, அவனது உயிரினைப் பறிப்பதன் மூலம் அவனுக்கு தீங்கு செய்யத் துணிந்து அவனை நெருங்கி அந்தகன் போன்று செயல்பட்ட இயமன் அழியும் வண்ணம் உதைத்து வீழ்த்திய பெருமான் இருப்பது கருப்பறியலூர் என்ற தலமாகும். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/04/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-7-3047647.html
3047646 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, December 3, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    விண்ணவர்கள் வெற்பரசு பெற்ற மகள் மெய்த்தேன்
    பண் அமரும் மென்மொழியினாளை அணைவிப்பான்
    எண்ணி வரு காமன் உடல் வேவ எரி காலும்
    கண்ணவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

மன்மதன் பெருமானின் தவத்தைக் கலைக்கச் செய்த முயற்சி, தேவர்களின் தூண்டுதலால் ஏற்பட்டது என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானின் எண்ணத்திற்கு மாறாக எவரும் ஏதும் செய்ய இயலாது என்பதை உணர்த்தும் பாடல் இது. காலும்=உமிழும்    

பொழிப்புரை:

மலைகளின் அரசன் என்று அழைக்கப்படும் இமவான் பெற்ற மகளை, தேனும் பண்ணும் சென்று அமர்ந்தது போன்று இனிய மொழிகளை உடைய பார்வதி தேவியை,  இறைவனுடன் சேர்த்து வைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட தேவர்களின் தூண்டுதலால் முன்வந்து, தனது தவத்தினை கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனின் உடல் வெந்து அழியும் வண்ணம் திறந்த நெற்றிக் கண்ணினை உடையவனாகிய பெருமான் உறையும் இடம் திருக்கருப்பறியலூர் ஆகும். 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/03/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-6-3047646.html
3047645 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, December 2, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    ஒருத்தி உமையோடும் ஒரு பாகம் அதுவாய
    நிருத்தன் அவன் நீதியவன் நித்த நெறியாய
    விருத்தன் அவன் வேதமென அங்கம் அவை ஓதும்
    கருத்தவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

நிருத்தன்=நடனம் ஆடுபவன்; நித்தன்=அழியாமல் என்றும் இருப்பவன்; விருத்தன்= முதியவன் என்று பொதுவான பொருள்; இங்கே அனைவர்க்கும் முன்னே தோன்றியவன் என்பதால் அனைவரையும் விடவும் முதியவன் என்று சொல்லப் படுகின்றது; அனைவர்க்கும் மூத்தவன் என்று பொருள் பட விருத்தன் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.   கருத்தவன் என்பதற்கு வேதங்களின் பொருளை கருத்தில் கொண்டுள்ளவன் என்பது பொருள். வேதங்களின் பொருளை நன்கு ஆராய்ந்து தனது மனதில் கொண்டுள்ள பெருமான்  என்பதால் தானே சனகாதி முனிவர்கள் வேதங்களின் பொருளை சரியாக புரிந்து கொள்வதற்கும் தங்களது ஐயப்பாட்டினைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்கும் பெருமானை நாடினார்கள். வேதங்களையும் அதன் ஆறு அங்கங்களையும் ஆராய்ந்து உணர்ந்தவன் என்று இங்கே கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய பாசூர் தலத்துப் பாடலை (6.83.5) நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பாடலில் பெருமான் வேதங்களையும் ஆறு அங்கங்களையும் ஆராய்ந்து பொருள் உணர்ந்து கொண்டு பாடினார் என்று அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.

    வேடனாய் விசயன் தன் வியப்பைக் காண்பான் விற்பிடித்து
           கொம்புடைய ஏனத்தின் பின்
    கூடினார் உமையவளும் கோலம் கொள்ளக் கொலைப் பகழி உடன்
           கோத்துக் கோரப் பூசல்
    ஆடினார் பெருங்கூத்துக் காளி காண அருமறையோடு ஆறங்கம்
          ஆய்ந்து கொண்டு 
    பாடினார் நால்வேதம் பாசூர் மேய பரஞ்சுடரைக் கண்டு அடியேன்
           உய்ந்தவாறே

ஓதும் என்ற சொல்லை வேதங்கள் செய்யும் செயலைக் குறிப்பதாக வைத்துக் கொண்டால் வேதங்கள் மற்றும் அங்கங்களின் மையப் பொருளாக, கருத்தாக இருப்பவன் என்று பொருள் கொள்ளலாம். இவ்வாறு சிலர் விளக்கம் அளித்துள்ளனர். ஆனால் இந்த பதிகத்தின் பெரும்பாலான பாடல்கள், கற்றவன் கண்டவன் காதவன் கடந்தவன் கண்ணவன் காதினன் காய்ந்தவன் கரந்தவன் என்று பெருமானின் பண்பு, தன்மை அல்லது செயலுடன் தொடர்பு கொண்டிருப்பதால், கருத்தவன் என்ற சொல்லுக்கு கருத்தினை உடையவன் என்று பொருள் கொள்வதே மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது.       

ஒருத்தி=ஒப்பற்றவள்; உமை அன்னையை ஒப்பற்றவள் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் சோற்றுத்துறை பதிகத்தின் பாடலை (6.44.7) நினைவூட்டுகின்றது. மாமணி=சிந்தாமணி; நினைத்ததை அளிக்கும் சிந்தாமணி தேவலோகத்தில் இருப்பதாக நம்பப் படுகின்றது. வண்மை மனம்=வேண்டும் வரத்தினை அளிக்கும் மனம். 

    வானவனாய் வண்மை மனத்தினானே மாமணி சேர்
           வானோர் பெருமான் நீயே
    கானவனாய் ஏனத்தின் பின் சென்றானே கடிய அரணங்கள்
            மூன்று அட்டானே
    தானவனாய்த் தண்கயிலை மேவினானே தன் ஒப்பார் இல்லாத
            மங்கைக்கு என்றும்
    தேனவனே திருச்சோற்றுத்துறை உளானே திகழொளியே
            சிவனே உன் அபயம்             நானே

அடியார்கள் வேண்டும் வரத்தினை அளிக்கும் சிறந்த தேவனாக விளங்குபவனே. நினைத்ததை அளிக்கும் சிறந்த மணியாகிய சிந்தாமணி சென்று சேரும் தேவர்களின் பெருமானாக இருப்பவனே, பன்றி வேடம் தரித்து தவம் புரிந்து கொண்டிருந்த அர்ஜுனனை கொல்வதற்காக ஓடிய பன்றியின் பின் சென்று அதனைக் கொன்றவனே, வலிமையான அரண்கள் கொண்ட மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் எரித்தவனே, அடியார்க்கு எதனையும் அளிக்க வல்லவனே, குளிர்ந்த கயிலாய மலையினைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டவனே, தனக்கு ஒப்பாக வேறு எந்த பெண்மணியும் இல்லாத அளவுக்கு அழகும், வீரமும், திறமையும் வாய்ந்த பார்வதி தேவிக்கு தேன் போன்று இனிப்பவனே. சந்திரன் சூரியன் ஆகிய அனைத்து ஒளிகளுக்கும் மூல காரணமாக திகழும் ஒளியே, சோற்றுத்துறை இறைவனே, சிவபெருமானே, அடியேன் உன்னை சரணடைந்து உனக்கு அடைக்கலப் பொருளாக மாறியுள்ளேன் என்று அப்பர் பிரான் கூறுவதாக அமைந்த பாடல்.

ஒருத்தி என்ற சொல்லுக்கு ஒருமித்த கருத்தினை உடையவள் என்று பொருள் கொண்டு, பெருமானுடன் ஒத்த கருத்துக்களை கொண்டவளாக அன்னை செயல்படுகின்றாள் என்றும் சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். பெருமானின் எண்ணங்களை செயலாக மாற்றுபவள் சக்தி தானே.  

பொழிப்புரை:

தனக்கு நேராக எவருமின்றி ஒப்பற்றவளாக திகழும் பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றவனும், எப்போதும் நடனம் ஆடுபவனும், நித்தம் இருப்பவனாக என்றும் அழியாமல் இருப்பவனும், நன்னெறி காட்டுபவனும், அனைவர்க்கும் முன்னே தோன்றியமையால் முதியோனாக கருதப் படுபவனும், வேதங்கள் ஒதுபவனும், வேதங்கள் மற்றும் ஆறு அங்கங்களின் பொருளை தனது மனதினில் எப்போதும் கொண்டிருப்பவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் இடம் கருப்பறியலூர் ஆகும்.  

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/02/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-5-3047645.html
3047643 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, December 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    மடம்படு மலைக்கு இறைவன் மங்கையொரு பங்கன்
    உடம்பினை விடக் கருதி நின்ற மறையோனை
    தொடர்ந்து அணவு காலன் உயிர் கால ஒரு காலால்
    கடந்தவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

மடம்படு என்ற சொல்லினை மலைக்கு இணைத்தும், மங்கையுடன் இணைத்தும் இருவகையாக அறிஞர்கள் பொருள் கொள்கின்றனர். மடம்=ஆசிரமம்; பல ஆசிரமங்கள் அமைத்து முனிவர்கள் தங்கி தவம் செய்யும் இமயமலை என்பது ஒரு பொருள். மடம்=மடப்பம், பேதைமை, மென்மை; மென்மையான உடலினை உடைய பார்வதி தேவி என்பது மற்றொரு பொருள்; உடம்பினை விடக்கருதி நின்ற மறையோன்=மார்க்கண்டேயன்; தனது வயது பதினாறு என்று விதிக்கப் பட்டுள்ளது என்பதை தனது தந்தையார் மூலம் அறிந்து கொண்ட சிறுவன் மார்க்கண்டேயன் தனது வாழ்நாளை நீட்டிக்க வேண்டும் என்று ஒரு போதும் விரும்பியதில்லை. தான் இறக்கும் தருவாயிலும் இறைவனை வழிபாடு செய்யவேண்டும் என்பதே அவனது விருப்பமாக இருந்தது. எனவே இறப்பு வருவது குறித்து அவன் அச்சம் கொள்ளாமல் தான் இருந்தான். மேலும் இறப்பினை எதிர்கொள்ள தயாராகவும் இருந்தான். இந்த செய்தியே இங்கே உடம்பினை விடக்கருதி நின்ற மறையோன் என்ற தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. உயிர் கால=உயிர் போக அணவு=நெருங்கிய; கடந்தவன்=அடியார்க்கு வந்த துன்பத்தைத் தனது துன்பமாக கருதி அதனைப் போக்கிக் கொண்டு கடந்தவன்;
  
பொழிப்புரை:

பல ஆசிரமங்கள் அமைத்து தவம் செய்த முனிவர்கள் தங்கிய இடமாகிய இமயமலையின் தலைவன் இமவானின் மகளாகிய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பொருத்தி வைத்துள்ள இறைவன், குறித்த நாளில் இறப்பதற்கு தயாராக இருந்த சிறுவன் மார்க்கண்டேயனைத் தொடர்ந்து வந்து அவனது உயிரினை பறிக்கும் நோக்கத்துடன்  அவனை நெருங்கிய இயமனின் உயிர் போகும் வண்ணம் அவனைக் காலால் உதைத்து, இயமனால் தனது அடியானுக்கு நேரவிருந்த ஆபத்தினைக் கடந்த பெருமான் உறையும் தலம் கருப்பறியலூர் ஆகும்.      

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/dec/01/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-4-3047643.html
3047642 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 30, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    வேதமொடு வேதியர்கள் வேள்வி முதலாக
    போதினொடு போது மலர் கொண்டு புனைகின்ற
    நாதன் என நள்ளிருள் முன் ஆடு குழை தாழும்
    காதவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

வேள்வி முதலாக=வேள்வி முதலாகிய பல நற்செயல்களில் ஈடுபட்டு; போதினொடு= பொழுதோடு, உரிய காலத்தில்; போது=அப்போது மலர்ந்த மலர்; சம்பந்தர் இந்த தலம் சென்ற காலத்தில், இந்த தலத்தில் வேதியர்கள் அதிகமாக இருந்தனர் போலும்; அவர்கள் தாங்கள் செய்ய வேண்டிய ஆறு தொழில்களையும் செய்து இருந்தமை, வேள்வி முதலாக என்ற சம்பந்தரின் கூற்று நமக்கு உணர்த்துகின்றது.      

பொழிப்புரை:

வேதியர்கள் வேதம் ஓதுவது, வேதம் கற்றுக் கொடுப்பது, வேள்வி வளர்ப்பது, வேள்வி செய்து வைப்பது ஆகிய செயல்களை புரிந்து கொண்டு, தவறாமால் ஒவ்வொரு பொழுதிலும் அப்போது மலர்ந்த பூக்களை பெருமானுக்கு மாலைகளாக சாத்தியும் அருச்சனை செய்தும் எங்களது நாதனே என்று வழிபட, அவர்களது வழிபாட்டினை ஏற்றுக் கொள்ளும் இறைவன் பிரளய காலத்தில் அடர்ந்த இருளினில் தனது காதில் தொங்கும் வண்ணம் அணிந்துள்ள குழை அசைந்து ஆடும்படி நடனம் ஆடுகின்றான். இவ்வாறு குழை அசைந்து ஆடியவாறு தொங்கும் காதினை உடைய பெருமான் இருக்கும் தலம் கருப்பறியலூர் ஆகும்.    
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/30/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-3-3047642.html
3047641 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, November 29, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    வண்டு அணை செய் கொன்றையது வார்சடைகள் மேலே
    கொண்டு அணை செய் கோலமது கோள் அரவினோடும்
    விண்டு அணை செய் மும்மதிலும் வீழ்தர ஒரம்பால்
    கண்டவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

கோள்=துன்பம் மற்றும் வலிமை என்று இரு பொருள் கொண்ட சொல். இங்கே வலிமை என்ற பொருள் பொருத்தமாக உள்ளது. கோலம்=அழகு; வார்சடை=நீண்ட சடை; விண்டு= தமது இடத்தை விட்டு நீங்கி; பறக்கும் தன்மையால் ஓரிடத்திலிருந்து நீங்கி எளிதாக மற்றோர் இடத்தை அடைந்து; 

பொழிப்புரை:

வண்டுகள் சென்று அடையும் கொன்றை மலர் மாலையினை தனது நீண்ட சடையில் அணிந்தவனும், வலிமை மிகுந்த பாம்பு சென்று அணையும் அழகிய திருமேனியை உடையவனும், தங்களது பறக்கும் தன்மையால் ஓரிடத்திலிருந்து நீங்கி எளிதாக மற்றோர் இடத்தினை அடைந்து ஆங்கே உள்ளவர்க்கு துன்பம் விளைவிக்கும் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளும் அழிந்து பொடியாக கீழே விழும் வண்ணம் ஒரே அம்பினை எய்து திரிபுரங்களின் வீழ்ச்சியைக் கண்டவனும் ஆகிய பெருமான் இருப்பது கருப்பறியலூர் தலமாகும்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/29/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-2-3047641.html
3047640 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 115. சுற்றமொடு பற்றவை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, November 28, 2018 03:05 PM +0530
பின்னணி:

நான்காவது தல யாத்திரையின் இறுதி கட்டத்தில், புறம்பயம், சேய்ஞலூர், திருப்பனந்தாள், ஓமாம்புலியூர், வாழ்கொளிபுத்தூர், கடம்பூர் மற்றும் நாரையூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற ஞானசம்பந்தர், திருக்கருப்பறியலூர் தலம் செல்கின்றார். இவ்வாறு சென்றதை குறிப்பிடும் பெரிய புராணப் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. சிரபுரம் என்பது சீர்காழியின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று. சிரபுரச் செல்வர் என்று திருஞானசம்பந்தரை சேக்கிழார் குறிப்பிடுகின்றார். அருகில் இருக்கும் பல தலங்கள் சென்றார் என்று சேக்கிழார் இந்த  பாடலில் கூறுகின்றார். அவை குரக்குக்கா, புள்ளிருக்குவேளூர், திருப்புன்கூர் ஆகிய தலங்களாக இருக்கலாம் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். பாடல் தோறும் பெருமானின் புகழினைக் குறிப்பிட்டு, அத்தகைய பெருமான் உறையும் இடம் கருப்பறியலூர் என்று கூறுவதால் இந்த பதிகத்தினை உரை இசை என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். குரக்குக்கா தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகம் நமக்கு கிடைக்கவில்லை.   

    பரமர் தம் திருக்கருப்பறியலூரினைச்
    சிரபுரச் சிறுவர் தொழுது செந்தமிழ்
    உரை இசை பாடி அம்மருங்கின் உள்ளவாம்
    சுரர் தொழும் பதிகளும் தொழுது பாடினர்

இந்த தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகமொன்றும் சுந்தரர் அருளிய பதிகம் ஒன்றும் (சிம்மாந்து சிம்புளித்து என்று தொடங்கும் பதிகம்--7.30) கிடைத்துள்ளன. சீர்காழியில் முதன் முதலாக சந்தித்துக் கொண்ட அப்பர் பிரானும் சம்பந்தரும் சேர்ந்து திருக்கோலக்கா சென்று அந்த தலத்து இறைவனை வணங்கிய பின்னர், சம்பந்தர் சீர்காழி திரும்பினார். அப்பர் பிரான் இந்த தலத்துக்கு சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். ஆனால் நமக்கு இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பதிகம் ஏதும் கிடைக்கவில்லை. 

வைத்தீஸ்வரன் கோயிலிருந்து, திருப்புன்கூர் நீடூர் வழியாக மயிலாடுதுறை செல்லும் சாலையில் சுமார் ஏழு கி.மீ. தூரம் சென்றால் தலைஞாயிறு என்ற பெயர்ப் பலகை காணலாம். அங்கிருத்து இரண்டு கி.மீ தொலைவில் இந்த கோயில் உள்ளது. தற்போது மேலைக்காழி என்றும் தலைஞாயிறு என்றும் அழைக்கப் படுகின்றது. சீர்காழி போன்று மாடக்கோயில் அமைப்பில் கட்டப்பட்டு, மலைக் கோயிலில் தோணியப்பரும் பெரியநாயகி சன்னதியும் சட்டைநாதர் சன்னதியும் இருப்பதாலும், சீர்காழி தலத்திற்கு மேற்கே இருப்பதாலும் மேலைக்காழி என்ற பெயர் வந்தது. சீர்காழியில் இருக்கும் தோணியப்பரின் கையில் மான் மற்றும் மழுவினை நாம் காணமுடியாது. ஆனால் இங்கே உள்ள பரமன் தனது கைகளில் மானும் மழுவும் தாங்கிய நிலையில் உள்ளார். தக்க யாகத்தில் பங்கேற்றதால் தனது ஒளி குன்றிய சூரியன், இந்த தலத்து இறைவனை வழிபாட்டு பழைய ஒளியினை மீண்டும் பெற்றதால் தலைஞாயிறு என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். இறைவனின் திருநாமம் குற்றம் பொறுத்த நாதர்; இறைவியின் பெயர் கோல்வளை நாயகி. 

இந்த தலத்து இறைவனை வழிபடும் அன்பர்கள் பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவார்கள் என்று நம்பப் படுகின்றது. மறுபடியும் கருவறைக்குள் புக வேண்டிய அவசியம் இல்லாத நிலையினை உயிர்கள் பெறுகின்ற காரணத்தால் கருப்பறியலூர் என்ற பெயர் வந்தது. வசிட்ட முனிவர், பிரமனின் அறிவுரை படி இந்த தலம் வந்தடைந்து தவம் இருந்தார். இந்த தலத்தில் செய்யப்படும் தவம் பல மடங்கு பலன் கொடுக்கவல்லது என்பதால் தனது ஞானத்தை வளர்த்துக் கொள்ளும் பொருட்டு பெருமானை நோக்கி அவர் இங்கே தவம் செய்தார். அவர் போன்று எழுபத்திரண்டு முனிவர்கள் இங்கே தவம் செய்தார்கள் என்று தலபுராணம் கூறுகின்றது. இதன் காரணமாக இந்த தலத்திற்கு இன்றும் பல குழந்தைகள் வந்து தென்முகக் கடவுளை வணங்கிச் செல்வதை நாம் காணலாம். இந்த காரணம் பற்றியே, இந்த தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட இந்த பதிகத்தை (சுற்றமொடு பற்று என்று தொடங்கும் பதிகத்தை) பாடுவோர்  கல்வி ஞானத்தில் முதன்மை பெற்று விளங்குவார்கள் என்று கருதப் படுகின்றது. 

பாடல் 1:

    சுற்றமொடு பற்றவை துயக்கற அறுத்துக்
    குற்றமில் குணங்களொடு கூடும் அடியார்கள் 
    மற்று அவரை வானவர் தம் வானுலகம் ஏற்றும்
    கற்றவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே

விளக்கம்:

வானுலகம்=வீடுபேறு; கற்றவன்=இயல்பாகவே அனைத்தையும் உணர்ந்தவன்; மற்று என்பது பொருள் ஏதும் இல்லாத அசைச்சொல்; துயக்கு=சோர்வு, தளர்ச்சி; துயக்கு என்ற சொல்லுக்கு பெருமானை அறியும் அறிவு வேறுபடுதல் என்று விளக்கம் அளித்து சுற்றமும் யான் எனது என்ற இருவகைப் பற்றுக்களும் நாம் பெருமானை அறியமுடியாத வண்ணம் தடுக்கின்றன என்று பொருள் கூறுகின்றனர்; கூடும்=கூடி விளங்கும்; வானுலகம்=வீடு பேறு; வானவர் என்றால் பொதுவாக தேவர்களை குறிக்கும் என்றாலும் இங்கே சிவலோகத்தில் வாழும் மேலோர்களை குறிப்பதாகவே பொருள் கொள்ளவேண்டும். தேவர்கள் வாழ்வது தேவலோகம். தேவலோகத்தில் வாழும் அவர்களும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் சிக்கியவர்களே. எனவே அவர்கள் இங்கே குறிப்பிடப் படவில்லை. எனவே வானுலகம் என்பதற்கு உயர்ந்த உலகமாகிய சிவலோகம் என்றும் வானோர்கள் என்பதற்கு சிவலோகம் சென்று அடையும் தகுதியினைப் பெற்ற உயர்ந்தவர்கள் என்று பொருள் கொள்வதே பொருத்தம். 

சுற்றமும் அவர்கள் பால் வைத்துள்ள பற்றும் இறைவனை அடையும் நெறியில் இடர்களை விளைவிக்கும் என்பதால் சுற்றங்கள் பால் வைத்துள்ள பற்றினை நீக்க வேண்டியது அவசியம் என்று ஞானிகளால் கருதப் படுகின்றது. மணிவாசகரும் தனது போற்றித் திருவகலில் சிவநெறியை அடையத் தடையாக உள்ளவற்றை குறிப்பிடுகையில், சுற்றத்தை குறிப்பிடுகின்றார். இறை நெறியின் சிறப்பினை உணராத சுற்றத்தார், இறைநெறியினில் ஆழ்வோர், தங்களுக்கு இறுதி வரை துணையாக உறுதியுடன் நில்லாமல் இடையிலே விலகிப் போய் விடுவார்களோ என்று அச்சம் கொள்ளுதல் இயல்பு. அந்த அச்சத்தினால், அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக சூழ்ந்துகொண்டு எம்மை விட்டு விடாதீர் என்று பதறியவாறு தடுத்தலை இங்கே அடிகளார் குறிப்பிடுகின்றார். அத்தகைய சுற்றத்தினரை தொல்பசுக் குழாங்கள் என்று அழைக்கின்றார். உயிர் உடலுடன் இணைந்து பிறந்த நாட்களிலிருந்து அத்தகையோர் உயிரினைச் சூழ்ந்து இருப்பதால் தொன்மையாக உள்ளவர்கள் என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம் தொல்பசு என்று கூறுகின்றார். உயிரின் நோக்கமே பற்றுகளை அறுத்து வினை நீக்கம் பெற்று இறைவனைச் சென்று அடைதல் என்பதை உணராத சுற்றத்தாரை, விலங்குகளுக்கு சமமாக மதித்து பசுக் குழாங்கள் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார். 

    சுற்றம் என்னும் தொல்பசுக் குழாங்கள்  
    பற்றி அழைத்துப் பதறினர் பெருகவும்

பற்று என்பது பொதுவாக யான் எனது என்று நாம் கருதுவதை குறிப்பிடுகின்றது. யான் எனது என்ற எண்ணங்கள் தாமே பற்றினை வளர்க்கின்றன. இந்த உடலே உயிருக்கு சொந்தமும் அல்ல நிலையானதும் அல்ல. அவ்வாறு இருக்கையில் நிலையற்ற இந்த உடலை உயிர் தான் நிலையாக உள்ள பொருள் என்று கருதுவது தவறு தானே. உடலே சொந்தமல்ல என்ற போது இந்த உடலால் நாம் அடைந்த பொருட்களை எனது என்று கருதுவதும் தவறு தானே. மேலும் அனைத்துப் பொருட்களும் நிலையற்றவை என்பதை உணர்ந்தால் அந்த பொருட்களுக்கு உரிமை கொண்டாடுவதை நாம் தவிர்ப்போம் அல்லவா. மற்ற அனைத்து பற்றுக்களும் யான் எனது எனப்படும் இந்த இருவகைப் பற்றினை சூழ்ந்தே  தோன்றுகின்றன என்பதால் யான் எனது என்ற இருவகைப் பற்றினை அறுத்தவர்கள் எளிதில் மற்ற பற்றுக்களையும் அறுக்க முடியும்..

பற்று என்பதற்கு அகப்பற்று மற்றும் புறப்பற்று என்று விளக்கம் கொடுத்து, இரண்டையும் நீக்க வேண்டிய அவசியத்தை ஞானசம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் என்று விளக்கம் கூறுவார்கள். குரை கழல்கள்=ஒலிக்கும் கழல் அணிந்த திருவடிகள்; கற்றா=கன்று+ஆ; தனது கன்றைப் பிரிந்ததால் அக்கன்றினை நினைத்து மனம் உருகிக் கண்ணீர் விடும் பசுவின் நிலை; தனக்கு புகழ் வேண்டாம் என்றும் தான் இனிமேல் எதுவும் கற்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை தனது உடலின் மீது பற்று ஏதும் இல்லாதவராக அடிகளார் இருப்பதை நாம் காணலாம். உற்றார் வேண்டாம் ஊர் வேண்டாம் கற்றாரின் தொடர்பு வேண்டாம் என்று மற்ற புறப்பற்றுகளை நீத்தவராக அடிகளார் காணப்படுவதையும் நாம் உணரலாம். பெருமானின் திருவருள் கூடிய பின்னர், நூல்களை கற்ற பின்னர் அடைய வேண்டிய  பலன்களை அடைந்த பின்னர் மேலும் கற்று அடைவதற்கு வேறு என்ன உள்ளது. உண்மையான கல்வியின் பயன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீது அன்பினை வளர்த்து, அவ்வாறு வளர்ந்த அன்பினை இறைவனின் திருவடிகளில் செலுத்துவது தானே. நாம் இறைவனிடத்தில் வைத்துள்ள அன்பு உண்மையாக இருந்தால், அகத்திலும் புறத்திலும் நம்மிடையே மாற்றங்கள் தோன்றும். மெய்தான் விரும்பி என்று பாடியதற்கு ஏற்ப, மனம் கசியும் கண்ணீர் பெருகும். இந்த நிலைகளை ஏற்கனவே அடைந்து விட்ட அடிகளாருக்கு இனி கல்வி தேவை அற்றது அல்லவா. இதற்கு மேலும் ஏதேனும் தேவையாக இருந்தால் அந்த நிலைக்கு இறைவனின் திருவருள் அழைத்துச் செல்லும் என்று நம்பிக்கையுடன் கற்பனைவும் இனி அமையும் என்று கூறுகின்றார். தனக்கு முன்னே தோன்றிய இறைவன், தனது திருப்பாதத்தை அடிகளாரின் தலையில் சூட்டிய இறைவன், திடீரென்று மறைந்து விட்டாரே என்று பதைபதைக்கும் அடிகளார், தனது அருகே இல்லாத கன்றினை நினைத்து தாய்ப்பசு மனம் கசிந்து உருகி, எப்போதும் அந்த கன்றையே நினைத்து கண்ணீர் சொரிவது போன்ற தன்மையை தான் அடைய வேண்டும், இறைவனின் திருவடிகளை நினைத்து தான் கதறவேண்டும் என்று விரும்புகின்றார். தனது விருப்பம் ஈடேற இறைவனையும் வேண்டுகின்றார். இந்த மாறுதலுக்கு அடிப்படை காரணமே அகப்பற்றும் புறப்பற்றும் இல்லாத அடிகளாரின் நிலை தானே. இந்த நிலையே சுற்றமொடு பற்றவை துயக்கற அறுத்து என்று சம்பந்தரால் இந்த பதிகத்தின் பாடலில் கூறப்படுகின்றது.

    உற்றாரை யான் வேண்டேன் ஊர் வேண்டேன் பேர் வேண்டேன்
    கற்றாரை யான் வேண்டேன் கற்பனவும் இனி அமையும்
    குற்றாலத்து அமர்ந்து உறையும் கூத்தா உன் குரை கழற்கே
    கற்றாவின் மன போலக் கசிந்து உருக வேண்டுவனே 

குற்றம்=உடலுடன் இணைந்துள்ள அறுவகைக் குற்றங்கள் இவற்றை அகப்பகை குற்றங்கள் என்று கூறுவார்கள். காமம் குரோதம் உலோபம் மோகம் மதம் மாச்சரியம் எனப்படும் இந்த குற்றங்கள் நாம் பொருட்களின் மீது பற்று கொள்வதற்கு காரணமாக உள்ளன. ஞானம், அருள், தவம், பொறை, வாய்மை, அன்பு, ஐம்பொறி அடக்கல் ஆகிய குணங்கள் பற்றினை தவிர்க்கும். எனவே இத்தகைய குற்றங்கள் இல்லாதவர்களாக நாம் விளங்கினால் தான் பற்று ஏதும் நிலையினை அடைந்து முக்தி நிலை அடைவதற்கு தகுதி உள்ளவர்களாக மாற முடியும்.      

பொழிப்புரை:

சுற்றங்களும் யான் எனது எனப்படும் பற்றும், பெருமானை அறிந்து பெருமானிடத்தில் அறிவு செல்வதைத் தடுத்து பெருமானுடன் ஒன்று சேரும் நெறியினில் தளர்வினை ஏற்படுத்தும் என்பதால், சுற்றங்களையும் சுற்றங்கள் பால் வைத்துள்ள பற்றினையும் அறவே நீக்கி, குற்றம் ஏதும் இல்லாத குணங்களுடன் கூடி விளங்கும் அடியார்களை மேலோர்கள்  வாழும் முக்தி உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் வழியினை கற்று செயல்படுத்தும் பெருமான் வீற்றிருக்கும் தலம் கருப்பறியலூர் ஆகும்.    

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/28/115-சுற்றமொடு-பற்றவை---பாடல்-1-3047640.html
3043756 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, November 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    எரியொரு வண்ணமாய உருவானை எந்தை பெருமானை உள்கி
        நினையார்
    திரிபுரம் அன்று செற்ற சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர் கை
        
தொழுவான் 
    பொருபுனல் சூழ்ந்த காழி மறை ஞானபந்தன் உரை மாலை
        பத்தும் மொழிவார்
    திருவளர் செம்மையாகி அருள் பேறு மிக்கது உளது என்பர்
        செம்மையினரே 

விளக்கம்:

பொருபுனல்=கரையினில் மோதுகின்ற அலைகள் கொண்ட நீர்நிலைகள்; இந்த பாடலின் கடை அடியில் செம்மை என்ற சொல் இரண்டு முறை வருவதை நாம் உணரலாம். இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்கள் இம்மை மற்றும் மறுமையிலும் சிறந்து விளங்கும் தன்மை இவ்வாறு குறிப்பிடப் படுகின்றது. செற்ற=வெற்றி கொண்ட: 

பொழிப்புரை:

தீயினைப் போன்று சிவந்த வண்ணத்தை உடையவனும் எமது தந்தையும் ஆகிய பெருமானை மனதினில் தியானித்து நினையாத திரிபுரத்து அரக்கர்களின் நகரங்களை அன்று நெருப்பினில் எரிந்து அழியும் வண்ணம் வெற்றி கொண்ட பெருமான் பொருந்தி உறைகின்ற செல்வம் வாய்க்கப் பெற்ற திருநாரையூர் தலத்தினை தொழுது வணங்கிய வண்ணம், கரையினில் மோதும் அலைகள் கொண்ட நீர்நிலைகளால் சூழப்பட்ட சீர்காழி நகரத்தைச் சார்ந்தவனும் மறைக் குலத்தில் வந்தவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், உரைத்த மாலையாகிய இந்த பத்து பாடல்களை ஓதும் அடியார்கள் இம்மையில் தங்களது செல்வம் வளரப் பெற்றும் மற்றும் மறுமையில் திருவருட்பேறு பெற்றும் சிறப்புடைய வாழ்வினை அடைவார்கள்.   

முடிவுரை:

பெருமான் உறைவதால் பெருமை பெற்ற தலம் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, சிவன் மேயச் செல்வத் திருநாரையூர் என்று பல பாடல்களில் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். கை தொழுவோர்க்கு பல வகையான நலன்களும், பெருமானை வழிபடும் சிந்தனையும், நமது குறைபாடுகள் மற்றும் குற்றங்கள் நீங்கும் நிலையும், நமக்கு வரும் இடையூறுகளும் வீண் பழிச் சொற்களும் நீங்கும் நிலையும் பெற்றுத்தரும் திருநாரையூர் தலம் சென்று. தலத்தையும் பெருமானையும் வழிபட்டு இம்மை மற்றும் மறுமையில் உய்வினை அடைவோமாக.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/27/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-11-3043756.html
3043755 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 26, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

      மிடைபடு துன்பம் இன்பம் உளதாக்கும் உள்ளம் வெளியாக்கும்
           உன்னி உணரும்
      படை ஒரு கையில் ஏந்திப் பலி கொள்ளும் வண்ணம் ஒலி
           பாடி ஆடி பெருமை
      உடையினை விட்டுளோரும் உடல் போர்த்துளோரும் உரை
           மாயும் வண்ணம் அழியச்
      செடிபட வைத்து உகந்த சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர்
           கை தொழவே

விளக்கம்:

மிடை=இடையே; உன்னி=தியானம் செய்து; ஒலி பாடி ஆடி=வாய்விட்டு கீதங்களை பாடியவாறு ஆடிய பெருமான்; படை=மழுவாட்படை; உன்னி உணரும் என்ற தொடரினை இரண்டாவது அடியில் உள்ள பெருமை என்ற சொல்லுக்கு பின்னர் வைத்து பொருள் உணர வேண்டும். இந்த பாடலில் சம்பந்தர் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் சொற்கள் மாயும் வண்ணம் செய்யும் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். அப்பர் பிரான் மற்றும் சம்பந்தர் வாழ்ந்த காலத்தில், சமணர்களும் புத்தர்களும் பொருளற்ற பல பழிச்சொற்களை பெருமான் பால் சொல்லி மக்களை மயக்கி வந்தனர். அப்பர் பிரானின் வாழ்க்கையில் நடந்த பல நிகழ்ச்சிகள் மூலம் பெருமானின் பெருமையை உணர்ந்து கொண்ட பல்லவ மன்னன், சமணர்களின் மொழி பொய்மொழி என்பதை உணர்ந்தான் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். காடவன்=பல்லவ மன்னன்; மேலும் தனது அவதார நோக்கத்தினை உணர்ந்திருந்த சம்பந்தர், பின்னாளில் மதுரையில் நடக்கவிருந்த நிகழ்ச்சிகளையும் முன்னமே அறியும் வல்லமை பெற்றிருந்தார் போலும். அப்பர் பிரான் மற்றும் சம்பந்தர் ஆகிய இருவரும், அனைத்தும் இறைவனின் அருளாலே நிகழ்ந்தன என்ற உணர்வோடும் தங்களது வாழ்க்கையை கழித்தவர்கள். எனவே தான் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்களின் உரைகள் பொய்மொழிகள் என்று அனைவரும் உணரும் வண்ணம் இறைவன் செய்தான் என்று கூறுகின்றனர். 

    வீடறியாச் சமணர் மொழி பொய்யென்று மெய்யுணர்ந்த
    காடவனும் திருவதிகை நகரின் கண் கண்ணுதற்குப்
    பாடலிபுத்திரத்தில் அமண் பள்ளியொடு பாழிகளும்
    கூட இடித்துக் கொணர்ந்து குணபரவீச்ச்சரம் எடுத்தான்  

பொழிப்புரை:

உமது வாழ்க்கையின் இடையில் அனுபவிக்கும் துன்பங்கள் இன்பங்களாக மாறவேண்டும் என்றும், உமது உள்ளம் இறைவன் நடமாடும் வெளியாக மாற வேண்டும் என்றும் நீங்கள் விரும்புவீராயின், மழுப்படையினை கையில் ஏந்தியவாறு பலி கொள்ளும் நோக்கத்துடன் உரத்த குரலுடன் கீதங்கள் பாடிய வண்ணம் நடனமாடிக் கொண்டு சென்ற பெருமானின் பெருமைகளை மனதினில் நினைத்து உணர்வீர்களாக. மேலும் உடையினை விட்டொழித்த சமணர்களும் துவராடையினை போர்த்துக் கொள்ளும் புத்தர்களும் பேசும் வீணான பழிச் சொற்கள் கெட்டு அழியும் வண்ணம் திருவிளையாடல் புரிந்து மகிழும் பெருமான் உறையும் செல்வச் செழிப்பு வாய்ந்த திருநாரையூர் தலத்தினை கைகளால் தொழுது வணங்குவீர்களாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/26/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-10-3043755.html
3043754 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 25, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    வேறுயர் வாழ்வு தன்மை வினை துக்கம் மிக்க பகை தீர்க்கும் மேய உடலில் 
    தேறிய சிந்தை வாய்மை தெளிவிக்க நின்ற கரவைக் கரந்து திகழும்
    சேறுயர் பூவின் மேய பெருமானும் மற்றைத் திருமாலும் நேட எரியாய்ச்
    சீறிய செம்மையாகும் சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

வினைகள் உயிரின் விருப்பத்தற்கு மாறுபட்டு செயல்படுவதால் பகை என்று கூறுகின்றார். வேறுயர் வாழ்வு=பிறப்பிறப்புக்கு மாறுபட்டு பேரின்பம் தரும் முக்தி நிலை; கரவு=தன்னை மறைத்துக் கொண்டு இறைவனின் தன்மை; திகழும்=இறைவனின் அருட்சக்தி வெளிப்பட்டு திகழும் நிலை;   
 
பொழிப்புரை:

பிறந்து இறந்து மீண்டும் பிறந்து பிறப்பிறப்புச் சுழலில் சிக்கி வாழும் வாழ்க்கைக்கு மாறுபட்டு நிலையான பேரின்ப வாழ்வு பெறுவதற்கான தகுதியை பெற்று, உயிருடன் பிணைந்து உயிரின் விருப்பத்துக்கு மாறாக பகையாக செயல்பட்டு துக்கத்தினை விளைவிக்கும் வினைகளை ஒழித்து, தெளிவான சிந்தனை பெற்று மெய்ப்பொருளின் உண்மை நிலையினை உணர்ந்து, இறை உணர்வினை மறைக்கும் மாயையை ஒழித்து, இறைவனின் அருட்சக்தியை உணர வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீராயின், சேற்றிலிருந்து தோன்றும் தாமரையில் பொருந்தி விளங்கும் நான்முகனும் மற்றும் திருமாலும் தேடிய போது சீறியெழுந்து நீண்டு சிவந்த தழற்பிழம்பாக நின்றவனாகிய சிவபெருமான் உறையும் செல்வச் செழிப்பு வாய்ந்த திருநாரையூர் தலத்தினை கைகளால் தொழுது வணங்குவீர்களாக.       

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/25/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-9-3043754.html
3043753 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 24, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    உரு வரைகின்ற நாளில் உயிர் கொள்ளும் கூற்றம் நனி அஞ்சுமாதல் உற நீர்
    மருமலர் தூவி என்றும் வழிபாடு செய்ம்மின் இழிபாடு இலாத கடலின்
    அருவரை சூழ் இலங்கை அரையன் தன் வீரம் அழியத் தடக்கை முடிகள்
    திருவிரல் வைத்து உகந்த சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர் கை தொழவே


விளக்கம்:

உரு வரைகின்ற நாள்=உடலும் உயிரும் ஒன்று சேர்ந்து இருக்கும் காலம்; இந்த பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலின் விளக்கத்தில் காலன் செயல்படுவதற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் நிலை, இறைவன் ஒவ்வொரு உயிர்க்கும் விதிக்கும் வாழ்நாட்களின் அளவு என்பது விளக்கமாக கூறப் பட்டுள்ளது. இவ்வாறு தனது கடமையை நிறைவேற்றுவதில் அஞ்சாமல் செயல்படும் காலன், சிவனடியார்களின் அருகில் வருவதற்கு அஞ்சுவான் என்று இந்த பாடலில் கூறப் படுகின்றது. இவ்வாறு சம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு அப்பர் பிரானின் காலபாசக் குறுந்தொகை பதிகத்தின் பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது. காலனின் தூதர்களை சிவபெருமானின் அடியார்களின் அருகே செல்ல வேண்டாம் என்று எச்சரிக்கை விடும் அப்பர் பிரான், பெருமானின் அடியார்களை அவர்களுக்கு அடையாளம் காட்டும் விதமாக, அடியார்களின் உருவத்தையும் செய்கைகளையும் பட்டியல் இடுவதை நாம் இந்த பதிகத்தில் காணலாம். சிவபிரானின் பெருமைகளை பாடலாக பாடுவது, அவ்வாறு பாடப்படும் பாடல்களுக்கு ஏற்ப கொடுகொட்டி, கைத்தாளம் முதலிய கருவிகளை இசைப்பது, சிவபிரானின் திருநாமத்தை பிதற்றுவது, சிவபிரானின் திருவடிகளைப் போற்றி வழிபாடு செய்வது, திருநீற்றினை அணிந்து இருப்பது, சிவபெருமானை வழிபடுவதற்காக, தூபம், தீபம், மலர் மாலைகள் ஏந்திச் செல்லுதல், என்பவை அடியார்களின் அடையாளங்களாக இங்கே கூறப்படுகின்றது. அடியார்களுக்கு இடையூறு செய்யாமல் இருப்பது மட்டுமன்றி, அவர்களைப் போற்றியும், பேணியும் பாதுகாப்பது அவர்களின் கடமை என்று இயமனின் தூதர்களுக்கு உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், அடியார்களுக்கு இன்னல் விளைவித்தால் என்ன நடக்கும் என்பதையும் எச்சரிக்கையாக விடுப்பதையும் நாம் உணரலாம். 

    அரக்கன் ஈரைந்து தலையுமோர் தாளினால்
    நெருக்கி ஊன்றி இட்டான் தமர் நிற்கிலும்
    சுருக்கெனாது அங்குப் பேர்மின்கண் மற்று நீர்
    சுருக்கெனில் சுடரான் கழல் சூடுமே

சூடும்=சுடும் என்ற எழுத்து நீட்டல் விகாரம் அடைந்துள்ளது, மூன்றாவது அடியில் உள்ள சுருக்கு, விரைவாக அகலுதலைக் குறிக்கும். நான்காவது அடியில் உள்ள சுருக்கு, இயமனின் தூதர்களின் கையில் உள்ள பாசக் கயிற்றால், உயிர்களை சுருக்கிட்டு இழுக்கும் செயலைக் குறிக்கும். தனது வலிமையின் மீது கொண்டுள்ள செருக்கினால், கயிலாய மலையினை அசைக்க நினைத்த அரக்கன் இராவணனின் முயற்சி தோல்வி அடைந்ததைப் போன்று, உங்களது வலிமையினால் உங்களுக்கு ஏற்படும் செருக்கு கொண்டு, பெருமானின் அடியார்களை நீங்கள் அணுகினால், உங்களது செருக்கும் அடக்கப்படும் என்று எச்சரிக்கை விடுக்கும் பாடல். அடியார்களை அணுகினால் என்ன நடக்கும் என்று குறிப்பினால் பதிகத்தின் முந்தைய பாடல்களில் உணர்த்திய அப்பர் பெருமான், இந்த பாடலில் நேரிடையாக, நீங்கள் சுட்டெரிக்கப் படுவீர்கள் என்று எச்சரிக்கை விடுக்கின்றார். பெருமானது திருவடி உங்களை சுட்டுவிடும் என்று பதிகத்தை முடிப்பதன் மூலம், சிறுவன் மார்க்கண்டேயனின் உயிரினைக் கவர வந்த இயமனுக்கு நேர்ந்த கதி இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. 

கூற்றுவன் அடியார்களின் உயிரினை கவர்வதற்கு அஞ்சுவான் என்று இங்கே கூறுவதை நாம் சரியாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; கூற்றுவன் அஞ்சுவான் என்பதால் இறப்பு இல்லாத வாழக்கை அமையும் என்று தவறாக பொருள் கொள்ளக் கூடாது. இறைவன் முன்னமே வாழ்க்கை முடிவடையும் என்று விதித்த நாளில், இயமனின் தூதுவர்களுக்கு பதிலாக சிவகணங்கள் வந்து உடலிலிருந்து உயிரினை பிரித்து சிவலோகம் அழைத்துச் செல்வார்கள் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும், இழிபாடு=அழிவு;

பொழிப்புரை:

அழிவு இல்லாத கடலாலும் அரிய மலைகளாலும் சூழப்பட்டுள்ள இலங்கையின் தலைவனாகிய இராவணனின் வீரம் அழியும் வண்ணம் அவனது அகன்ற கைகளும் பத்து முடிகளும் நசுங்கும் வண்ணம் தனது கால் பெருவிரலை ஊன்றி மகிழ்ந்த சிவபெருமான் உறையும் செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த திருநாரையூர் தலத்தினை நீங்கள் கைகளால் தொழுது வணங்குவீர்களாக. அப்படிச் செய்தால், உங்களது உடலுடன் உயிர் பொருந்தி இருக்கும் நாட்கள் என்று விதிக்கப்பட்ட காலம் முடிவுக்கு வரும் தருணத்தில், கூற்றுவன் உங்களது அருகில் வருவதற்கு அச்சம் கொள்வான்; அதற்கு பதிலாக, உமது வாழ்வு முடிவடையும் தருணத்தில் சிவகணங்கள் உம்மை நெருங்கி உம்மை சிவலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வர். எனவே நீங்கள் நறுமணம் மிகுந்த மலர்களைத் தூவி பெருமானை வழிபட்டு, கூற்றுவன் உங்களை அழைத்துச் சென்றால் நீங்கள் எதிர்கொள்ள இருந்த நரக வேதனையிலிருந்து விடுதலை பெறுவீர்களாக.         
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/24/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-8-3043753.html
3043752 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 23, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

         தனம் வரு நன்மை ஆகும் தகுதிக்கு உழந்து வருதிக்கு
             உழன்ற உடலின்
    இனம் வளர் ஐவர் செய்யும் வினயங்கள் செற்று நினைவொன்று
             சிந்தை பெருகும்
    முனம் ஒரு காலம் மூன்று புரம் வெந்து மங்கச் சரம் முன்று
             எரிந்த அவுணர்
    சினம் ஒரு கால் அழித்த சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர்
             கை தொழவே

விளக்கம்:

முன்று=முன்னே, எதிரே; வினயங்கள்=மயக்கம் என்றும் வஞ்சனைச் செயல்கள் என்றும் இரு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். இரண்டும் பொருத்தமே;  

பொழிப்புரை:

பண்டைய நாளில் பறந்து கொண்டிருந்த மூன்று கோட்டைகளும் தீயினில் வெந்து அழியும் வண்ணம் அம்பினை எய்து, அந்த நெருப்பினில் எரிந்த அசுரர்களின் சினத்தினை ஒரே சமயத்தில் அழித்த வல்லமை உடைய சிவபெருமான் பொருந்தி உறையும் செல்வச் செழிப்பு வாய்ந்த திருநாரையூர் தலத்தினை நீங்கள் உங்களது கைகளினால் தொழுது வணங்கினால்,  உங்களது செல்வம் பெருகும், நல்ல திருப்பங்கள் உங்களது வாழ்வினில் ஏற்படும், வாழ்வினில் நல்ல நிலையை அடைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் பல திசைகளிலும் திரியும் உமது உடலில் பொருந்தியுள்ள ஐந்து கள்வர்கள் செய்யும் வஞ்சகச் செயல்களை நீர் அடையாளம் கண்டு கொண்டு வெற்றி கொள்ளலாம்; புலன்களின் வஞ்சகச் செயல்கள் தவிர்க்கப் படுவதால் பெருமான் பற்றிய சிந்தனைகள் உங்களது உள்ளத்தில் பெருகும்.       
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/23/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-7-3043752.html
3043750 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 22, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    உறை வளர் ஊன் நிலாய உயிர் நிற்கும் வண்ணம் உணர்வாக்கும்
           உண்மை உலகில்
    குறை உளவாகி நின்ற குறை தீர்க்கு நெஞ்சில் நிறைவு ஆற்றும்
           நேசம் வளரும்
    மறை வளர் நாவன் மாவின் உரி போர்த்த மெய்யன் அரவு ஆர்த்த
           அண்ணல்  கழலே
    திறை வளர் தேவர் தொண்டின் அருள் பேண நின்ற
           திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

மா=விலங்கு, இங்கே யானையை குறிக்கின்றது; ஊன்=தசை, இங்கே தசையுடன் கூடிய உடலினை குறிக்கின்றது. திறை=குறுநில மன்னர்கள் செலுத்தும் கப்பம், இந்த பாடலில் தேவர்கள் தங்களை இறைவனுக்கு முழுதுமாக அர்ப்பணித்துக் கொண்டு, தங்களையே திறைப் பொருளாக பாவித்து, இறைவனுக்கு தொண்டு செய்கின்றார்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். உணர்வாக்கும் உண்மை என்ற தொடரினை உண்மை உணர்வாக்கும் என்று மாற்றி வைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். உறை=உறைவிடம்; நிற்கும் வண்ணம்= பெருமானின் திருவடிகளில் நிலை பெற்று நிற்கும் வண்ணம்; மெய்யன்=உடலினை உடையவன்;   
 
பொழிப்புரை:

உடலினை உறைவிடமாகக் கொண்டுள்ள உமது உயிர் பெருமானின் திருவடிகளில் நிலை பெற்று நிற்க வேண்டும் என்றும், உண்மையான மெய்ஞானப் பொருளினை உமது உள்ளம் உணர வேண்டும் என்றும், தாம் பல நற்குணங்கள் இன்றி பல செல்வங்கள் இன்றி குறைகளை உடையவர்களாக இருக்கின்றோமே என்ற உங்களது குறை தீர வேண்டும் என்றால், நிறைவினை உடைய நெஞ்சம் கொண்டு அனைத்து உயிர்களின் மீதும் இறைவன் மீது அன்பு நிறைந்தவர்களாக திகழ வேண்டும் என்றும் நீங்கள் விரும்பினால்; புகழ் வளரும் வேதங்கள் ஓதும் நாவினை உடையவனும், மதயானையின் தோலை உரித்து அந்த தோலைத் தனது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்டவனும், பாம்பினைத் தனது இடுப்பினில் கச்சாக இறுகக் கட்டிக் கொண்டவனும், அனைவர்க்கும் தலைவனாக இருப்பவனும், இறைவனது அருள் வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அவனுக்கு தாங்கள் செலுத்தும் கப்பமாக நினைத்து தங்களை முழுவதுமாக அர்ப்பணித்து தேவர்கள் திருப்பணி செய்ய நிற்பவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருநாரையூர் தலத்தினை உங்களது கைகளால் தொழுது வணங்குவீர்களாக.   

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/22/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-6-3043750.html
3043749 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, November 21, 2018 12:00 AM +0530 பாடல் 5:

    வசை அபராதமாய உவரோதம் நீங்கும் தவமாய தன்மை வரும் வான்    
    மிசையவர் ஆதியாய திரு மார்பிலங்கு விரிநூலர் விண்ணு நிலனும்
    இசையவர் ஆசி சொல்ல இமையோர்கள் ஏத்தி அமையாத காதலொடு சேர்
    திசையவர் போற்ற  நின்ற சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

நாரையூர் செல்வனைத் தொழுவதால், கடல் அளவு குற்றம் செய்திருப்பினும் அந்தக் குற்றங்களால் ஏற்படும் பழிகள் நீக்கப்பட்டுத் தவமான தன்மை ஏற்படும் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். உவரோதம் என்ற சொல்லை உவர் ஓதம் என்று பிரித்து (உவர்=உப்புத்தன்மை ஓதம்=கடல்) கடலளவு செய்த பாவம் என்றும் கூறுவர். உவரோதம் என்றால் இடையூறு என்றும் பொருள் உண்டு. நாம் செய்த பாவங்கள் நாம் தவநிலை அடைவதற்கு இடையூறாக இருப்பதால் அவற்றைக் களையும் இறைவன் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இசைதல் என்றால் நிறைந்து என்று பொருள். விண்ணும் மண்ணும் நிறைந்து இருக்கும் நிலைமை இதனால் புலப்படுத்தப்படுகின்றது. வசை=பழி; அபராதம்=குற்றம்; ஆசி= வாழ்த்து; திசையவர்=அனைத்து திசைகளிலும் பரவியுள்ள உலகத்தவர்; அமையாத காதல்= எத்தனை புகழ்ச் சொற்களை சொல்லிப் புகழ்ந்தாலும் நிறைவு அடையாத மனம் உள்ள அடியார்கள். நமது எண்ணங்களையும் சொற்களையும் கடந்து நிற்கும் இறைவனை, நாம் எத்தனை புகழ்ந்தாலும் அவனது புகழுக்கு எல்லை காண இயலாது அல்லவா. 

ஆசி சொல்ல என்று தொடர் மூலம், உலகத்தவர் இறைவனுக்கு பல்லாண்டு பாடிய வழக்கம் சம்பந்தர் காலத்தில் இருந்ததை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். அப்பர் பிரானும் தான் அருளிய திருவாரூர் பதிகத்தின் பாடலில் (4.20.10) அடியார்கள் பல்லாண்டு இசை பாடினார்கள் என்றும், அத்தகைய அடியார்களின் சித்தத்தில் இறைவன் உறைகின்றான் என்று கூறுகின்றார்.

    நாடினார் கமலம் மலர் அயனோடு இரணியன் ஆகம் கீண்டவன்
    நாடிக் காண மாட்டாத் தழலாய நம்பானைப் 
    பாடுவார் பணிவார் பல்லாண்டிசை கூறு பத்தர்கள் சித்தத்துள் புக்குத்
    தேடிக் கண்டு கொண்டேன் திருவாரூர் அம்மானே

இறைவனுக்கு பல்லாண்டு பாடுவது என்பது பண்டைய நாட்களில் இருந்த வந்த பழக்கம் என்று இந்த பாடல் மூலம் நமக்குத் தெரிய வருகின்றது. இறைவனை தங்களுக்குள் ஒருவனாக, தங்களுக்கு நெருங்கியவராக கருதி பல்லாண்டு இசைப்பது அருளார்களின் மரபு, சேந்தனார் சிவபெருமானுக்கு பல்லாண்டுப் பதிகம் பாடியது போன்று பெரியாழ்வார் திருமாலுக்கு பல்லாண்டுப் பாசுரம் பாடியுள்ளார். மணிவாசகரும் இறைவனுக்கு பல்லாண்டு பாடும் பழக்கம் உள்ளதை தனது பொற்சுண்ணம் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். திருமகளும், மலைமகளும், பூமகளும், கலைமகளும், இறைவனுக்கு பல்லாண்டிசை பாடுவதற்காக வரவேண்டும் என்று மணிவாசகர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

    முத்துநல் தாமம் பூமாலை தூக்கி முளைக்குடம் தூபம் நல்தீபம் வைம்மின்
    சத்தியும் சோமியும் பார்மகளும் நாமகளோடு பல்லாண்டு இசைமின்
    சித்தியும் கௌரியும் பார்ப்பதியும் கங்கையும் வந்து கவரி கொண்மின்
    அத்தன் ஐயாறன் அம்மானைப் பாடி ஆடப் பொற்சுண்ணம் இடித்தும் நாமே

  
சிவபெருமானுக்கு யாரெல்லாம் பல்லாண்டு பாடுகின்றார்கள் என்பதை ஒரு பட்டியல் இட்டு அப்பர் பிரான் ஒரு பாடல் பாடியுள்ளார் (பாடல் எண் 6.93.7). தண்டி, குண்டோதரன், பிருங்கி முனிவர், சங்குகன்னன், நந்தி, உலகத்தை படைத்த பிரமன், உலகத்தை அளந்த திருமால் என்று இந்த பட்டியல் நீளுவதை நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். இருடி என்பது ரிஷி என்ற வடமொழிச் சொல்லின் தமிழாக்கம். பிருங்கி முனிவர் என்ற பொருளில் பிங்கிருடி என்றார் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எப்போதும் சிவபெருமானைச் சார்ந்து இருக்கும் பூத கணங்களும் பல்லாண்டு பாடுவதாக அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். கடுக=விரைவாக.

    தண்டி குண்டோதரன் பிங்கிருடி சார்ந்த புகழ் நந்தி சங்குகன்னன்
    பண்டை உலகம் படைத்தான் தானும் பாரை அளந்தான் தானும்.
    திண்டி வயிற்றுச் சிறு கண் பூதம் சில பாட செங்கண் விடையூர்வான்
    கண்டியூர் கண்டியூர் என்பீர் ஆகில் கடுக நும் வல்வினையைக் கழற்றலாமே 

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, உங்களைச் சாரும் பழிச் சொற்களும் இடையூறுகளும் நீங்கி, தவம் செய்யும் தன்மை உங்களை வந்தடைய வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புவீர்களாயின், மேலான முக்தி உலகத்தில் இருப்பவனும், அனைவர்க்கும் முன்னே தோன்றியவனும், தனது திருமார்பினில் பொலிவுடன் திகழ்கின்ற முப்புரி நூலை அணிந்தவனும், விண்ணிலும் மண்ணிலும் உள்ளோர்களால் பல்லாண்டு பாடப்பட்டு வாழ்த்தப்படுபவனும், வானோர்களால் புகழப் படுபவனும், எத்தனை புகழ்ச்சொற்கள் கூறி புகழ்ந்தாலும் நிறைவு அடையாத மனத்தினை உடைய அடியார்கள் போற்ற நிற்பவனும் ஆகிய சிவபெருமான் பொருந்தி உறைவதும் செல்வச் செழிப்பு உடையதும் ஆகிய திருநாரையூர் தலத்தினை கை தொழுது வணங்குவீர்களாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/21/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-5-3043749.html
3043748 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, November 20, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

  தீ உறவாய ஆக்கை அது பற்றி வாழும் வினை செற்ற உற்ற உலகின்
  தாயுறு தன்மையாய தலைவன் தன் நாமம் நிலையாக நின்று மருவும்
  பேய் உறவாய கானில் நடமாடி கோல விடம் உண்ட கண்டன் முடி மேல்
  தேய் பிறை வைத்து உகந்த சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் சம்பந்தர் தாயின் தன்மையை உடைய இறைவன் என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது நமக்கு ஈன்றாளுமாய் (4.94.1) என்று அப்பர் பிரான் அழைத்ததை நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம் என்ற மொழியினுக்கு ஏற்ப ஈன்றாள் என்று தாயினை முன்னே சொல்லி பின்னர் தந்தையை குறிப்பிடுகின்றார். கூற்றுவனே நேரில் வந்து வருத்துவதைப் போல் தன்னை வருத்திய சூலை நோயினைத் தான் போக்கிக் கொள்ளத் தெரியாமல் தவித்த போது, தனக்கு நல்ல வழி காட்டிய தமக்கையார் திலகவதியார், தனக்கு மறுபிறவி அளித்தது போல் உதவி செய்தார் என்பதை  உணர்ந்ததால், அப்பர் பிரான் தனது தமக்கையாரையும் இங்கே உடன் தோன்றினராய் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தாய், தந்தை, தமக்கை இவர்கள் மூவரும் அவருக்கு கண் முன்னே தோன்றி பலவகையிலும் அவரை நன்னெறிப் படுத்தியவர்கள். ஆனால் சிவபிரான் தானே உண்மையாக அனைவருக்கும் துணையாக இருந்து உதவுகின்றான். மேலும் நாயனாரின் வாழ்க்கையில், சமணர்களின் சூழ்ச்சிகளிலிருந்து அவர் தப்பியதற்கு சிவபிரானின் கருணை தானே காரணம். எனவே தான், தனக்கு முன்னே தோன்றாவிட்டாலும், தனக்கு பல வகையிலும் உதவி செய்த துணைவனை தோன்றாத் துணைவன் என்று இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஏன்றுதல்=தாங்கிக் கொள்ளுதல். 

    ஈன்றாளுமாய் எனக்கு எந்தையுமாய் உடன் தோன்றினராய்
    மூன்றாய் உலகம் படைத்து உகந்தான் மனத்துள் இருக்க 
    ஏன்றான் இமையவர்க்கு அன்பன் திருப்பாதிரிப்புலியூர்த்
    தோன்றாத் துணையாய் இருந்தனன் தன் அடியோங்களுக்கே

இறைவனை தனது தந்தை தாய் என்று பல அருளாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். தனது தமக்கையார் தனக்கு செய்த உதவியினை நினைத்து சிவபிரானைத் தனது சகோதரியாகவும் அப்பர் பிரான் காண்கின்றார். துறவுநிலை பூண்டதால் சுற்றம் ஏதும் இல்லாத அப்பர் பிரான், சிவபிரானையே தனக்கு அனைத்துச் சுற்றங்களாக காண்பதை கீழ்க்கண்ட பாடலில் (6.95.1) நாம் காணலாம். தான் அனுபவிக்கும் போகமாகவும், தன்னை உய்விக்கும் பொருளாகவும், தனக்குத் துணையாகவும், தனது செல்வங்களாகவும் சிவபிரானையே அப்பர் பிரான் காண்கின்றார். துறப்பித்தல் என்றால் உலகச் சுற்றங்களைத் துறக்கச் செய்தல் என்று பொருள்.

    அப்பன் நீ அம்மை நீ ஐயனும் நீ அன்புடைய மாமனும்
           மாமியும் நீ
    ஒப்புடைய மாதரும் ஒண்பொருளும் நீ ஒரு குலமும் சுற்றமும்
           ஓரூரும் நீ
    துய்ப்பனவும் உய்ப்பனவும் தோற்றுவாய் நீ துணையாய் என்
           நெஞ்சத்து  துறப்பிப்பாய் நீ  
    இப்பொன் நீ இம்மணி நீ இம்முத்தும் நீ இறைவன் நீ
           ஏறூர்ந்த செல்வன் நீயே 

பெற்ற தாயினும் நல்லவனாக சிவபெருமானை திருமூலர் கருதுகின்றார். இந்த பாடலில் திருமூலர் தாயினும் நல்லன் தாழ்சடையோன் என்று கூறுகின்றார். உயிர்களுக்கு தேவையான வெப்பத்தை அளிப்பதில் கதிரவனை விடவும் சிறந்தவன் என்றும் உயிர்களுக்கு தேவையான சமயத்தில் குளிர்ச்சியை அளிக்கும் சந்திரனை விடவும் சிறந்தவனாக விளங்கும் பெருமானின் அருள் புரியும் தன்மையை எவரும் அறியாமல் இருக்கின்றனரே என்று திருமூலர் இந்த பாடலில் வருந்துகின்றார்.  

    தீயினும் வெய்யன் புனலினும் தண்ணியன் 
    ஆயினும் ஈசன் அருள் அறிவார் இல்லை
    சேயினும் நல்லன் அணியன் நல் அன்பர்க்குத்
    தாயினும் நல்லன் தாழ் சடையோனே

இதே கருத்தை தான் மணிவாசகரும் பால் நினைந்தூட்டும் தாயினும் சாலப் பரிந்து அருள் புரிபவன் சிவபெருமான் என்று பிடித்த பத்து பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் அவர், தக்க நேரத்தில் தனது குழந்தைக்கு பாலினை நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் மேலாக பரிந்து உதவி செய்பவன் சங்கரன் என்று கூறுகின்றார். குழந்தையின் உடல் உரம் பெறுவதற்காக தாய், தனது குழந்தைக்கு காலம் தவறாமல் பால் அளித்து வளர்க்கின்றாள். அழியக் கூடிய உடலினை விடவும் அழியாத தன்மை படைத்த உயிர் முக்கியம் வாய்ந்தது அல்லவா. அதனால் தான், உயிருக்குத் தேவையான ஞானத்தைத் தரும் பெருமானை, தாயினும் சாலப் பரிந்து உதவி செய்யும் பெருமான் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். தனது உயிர் உரம் பெறுவதற்காக இறைவன் தனது உள்ளத்தில் இருந்த இருளினை அகற்றி ஞானத்தை ஏற்படுத்தி ஒளி பெருக்கியதாக மணிவாசகர் இங்கே கூறுகின்றார். சிவபெருமான் உள்ளொளி மட்டுமா பெருக்கினான், அவரது ஊனினை உருக்கினான், உள்ளத்தில் அழிவில்லாத ஆனந்தம் ஊறி தேன் போன்று தித்திக்குமாறும் செய்தான். இவ்வாறு அருள் புரிந்த பெருமான், தான் செல்லுமிடமெல்லாம் வந்ததாக மணிவாசகர் கூறுகினார். இவ்வாறு பக்குவபடுத்தப் பட்ட மணிவாசகரின் உள்ளம், அந்த நிலையிலிருந்து மாறாமல் இருக்கின்றதா என்பதை கண்காணிக்க அவருடனே திரிந்த சிவபெருமானை தான் கண்டு கொண்டு அவரை இறுகப் பிடித்து கட்டியதாக இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சிவபுராணத்தில் தாயினும் சிறந்த தயா ஆன தத்துவனே என்று குறிப்பிடுவதும் நாம் இங்கே சிந்திக்கத் தக்கது.

    பால் நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் சாலப்பரிந்து
               நீ பாவியேனுடைய
    ஊனினை உருகி உள்ளொளி பெருக்கி
              உலப்பிலா ஆனந்தமாய
    தேனினைச் சொரிந்து புறம் புறம் திரிந்த
             செல்வமே சிவபெருமானே
    யான் உனைத் தொடர்ந்து சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு
              எழுந்து அருளுவது இனியே 

தாயினும் சிறந்து இறைவன் விளங்கும் தன்மை திருவாசகம் பிடித்த பத்து பதிகத்தின் மற்றொரு பாடலிலும் உணர்த்தப் படுகின்றது. தாய் தந்தையர் தந்த உடலைக் கொண்டு வாழும் இவ்வாழ்க்கை, வினையின் வயப்பட்டது. இறைவன் நம்மை ஆட்கொண்டு முக்தி அளிக்கும் வாழ்க்கை, வினைத் தொகுதிகளின் செயல்பாடுகள் அற்ற வாழ்க்கை. அத்தகைய வாழ்வினை அளிக்கும் வல்லமை படைத்த இறைவனை அம்மை என்றும் அப்பன் என்றும் அடிகளார் இந்த பாடலில் அழைக்கின்றார். நாம் அவனது திருவடி பால் வைக்கும் அன்பே சிவானந்தமாக மிளிர்கின்றது என்பதை மணிவாசக பெருமானார் இந்த பாடலில்  கூறுகின்றார்.  அன்பினில் விளைந்த ஆரமுது என்று இறைவனை இந்த பாடலில் மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். சிவபெருமான் நமக்கு ஆரமுதமாக இனிக்கவேண்டும் என்றால், நாம் சிவபிரான் பால் அன்பு கொள்ளவேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் முகமாக அன்பினில் விளைந்த ஆரமுது என்று இங்கே மணிவாசகர் கூறுகின்றார்.  பெருமானிடத்தில் நாம் வைக்கும் அன்பு முதிர்ந்த நிலை அடையும் போது சிவானந்தம் விளையும். அந்த சிவானந்தத்தை ஆரமுது என்று மணிவாசகர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பொய்ம்மை=பொய்யான, நிலையில்லாத பொருட்கள் நிறைந்துள்ள உலக வாழ்க்கை; சுருக்கும்=வீணாக்கும்: பெருமானை நினையாமல், நிலையில்லாத உலக இன்பங்களில் வீழ்ந்து கிடக்கும் நிலையினை பொழுதினை வீணாகக் கழித்தல் என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது. அழுக்குகள் நிறைந்த, மலங்கள் சூழ்ந்த உடலினை உடைத்த தன்னை, புழுத்தலைப் புலையன் என்று மிகவும் தாழ்வாக கூறிக்கொள்வதை நாம் உணரலாம். 

   அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே அன்பினில்
            விளைந்த ஆரமுதே
   பொய்ம்மையே பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்கும்
            புழுத்தலைப் புலையனேன்        தனக்கு
   செம்மையே ஆய சிவபதம் அளித்த
            செல்வமே சிவபெருமானே
   இம்மையே உன்னைச் சிக்கெனப் பிடித்தேன் எங்கு
            எழுந்து அருளுவது இனியே

தேவர்களும் காண்பரிய விளங்கும் சிவபெருமான், தானே வந்து தாய் போல் கருணைச் செயல் புரிந்ததாக மணிவாசகர் கூறும் பாடல், திருவாசகம் திருவம்மானை பதிகத்தில் வருகின்றது. கான் நின்று வற்றி=தவம் செய்ய காட்டில் புகுந்து உடல் இளைத்து; புற்று எழுந்து=உடல் முழுதும் புற்றால் மூடப்பட்டு; வான் வந்த=சிறப்பு வாய்ந்த; தானே வந்து கருணை கொண்டு பெருமான் செய்த செயல், தனது திருவடிகளை காட்டியது, தனது உடல் மயிர் கூச்செறியும் வண்ணம் பரவசம் அளித்தது என்று அடிகளார் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    வான் வந்த தேவர்களும் மால் அயனோடு இந்திரனும்
    கான் நின்று வற்றியும் புற்று எழுந்தும் காண்பரிய
    தான் வந்து நாயேனைத் தாய் போல் தலையளித்திட்டு
    ஊன் வந்து உரோமங்கள் உள்ளே உயிர்ப்பு எய்து  
    தேன் வந்து அமுதின் தெளிவின் ஒளி வந்த
    வான் வந்த வார் கழலே பாடுதும் காண் அம்மானாய்  

  
மூன்று வயதுக் குழந்தையாக இருந்த போதே தோணிபுரத்து கோபுரத்தை பார்த்து அம்மையே அப்பா என்று அழுது பெருமானை அழைக்க, அம்மையால் ஞானப் பால் ஊட்டப்பட்ட ஞானசம்பந்தர், தாயினும் மேலாக பெருமானை கருதுவதில் வியப்பு ஏதும் இல்லை. சிவபிரானை தனது தந்தையாகவும் உமையம்மையை தனது தாயாகவும் வரித்துக் கொண்ட ஞானசம்பந்தர் வலிவலம் தலத்தின் மீது அருளப்பட்ட பதிகத்தின் (1.50) ஏழாவது பாடலில் தாயும் நீயே தந்தை நீயே என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். பல சிவஞானிகள் ஆராய்ந்து உணரும் பெருமான் பால் செல்ல வேண்டும் என்று தனது உள்ளம் விரும்பினாலும், உள்ளத்தை அவ்வாறு செல்ல ஒட்டாமல் தனது உடலில் இருக்கும் ஐந்து புலன்களும் ஒன்று சேர்ந்து தடுக்கும் மாயத்திற்கு தான் அஞ்சுவதாக சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூருகின்றார்.   

    தாயும் நீயே தந்தை நீயே சங்கரனே அடியேன்
    ஆயும் நின்பால் அன்பு செய்வான் ஆதரிக்கின்றது உள்ளம்
    ஆய மாய காயம் தன்னுள் ஐவர் நின்று ஒன்றல் ஒட்டார்
    மாயமே என்று அஞ்சுகின்றேன் வலிவலம் மேயவனே  

அருளாளர்கள் பெருமானை தங்களுக்கு மட்டும் தாயாக இருப்பவன் என்று கூறுவதில்லை. வீழிமிழலை பதிகத்தின் பாடலில் (6.50.4) பெருமானை எவ்வுயிர்க்கும் துணையாய் நின்ற தாயான் என்று அப்பர் பிரான் அழைக்கின்றார். சேயான்=தொலைவில் உள்ளவன். சங்கரன் என்ற சொல்லுக்கு இன்பம் அளிப்பவன் என்று பொருள்.

    தூயானைச் சுடர்ப் பவளச் சோதியானைத் தோன்றிய
             எவ்வுயிர்க்கும் துணையாய்  நின்ற
    தாயானைச் சக்கரம் மாற்கு ஈந்தான் தன்னைச் சங்கரனைச்
             சந்தோக சாமம் ஓதும்
    வாயானை மந்திரிப்பார் மனத்து உளானை வஞ்சனையால்
             அஞ்செழுத்தும்  வழுத்துவார்க்குச்
    சேயானைத் திருவீழிமிழலையானைச் சேராதார்
             தீநெறிக்கே சேர்கின்றாரே 

திருமருகல் தலத்தில் சடையாய் எனுமால் என்று தொடங்கும் பதிகத்தை ஞான சம்பந்தர் பாடியதை விவரிக்கும் சேக்கிழார், எவ்வுயிர்க்கும் தாயானான் என்று பதிகத்தில் உள்ளடக்கி பாடியதாக குறிப்பிடுகின்றார். இறைவன் தாய் போல் நின்று நமக்கு அருள் புரிந்தால் விளைவது இன்பம் தானே. இதனை குறிப்பிடும் வண்ணம் தாயான சங்கரன் என்று இங்கே கூறுகின்றார். சாபத்தால் தனது கலைகள் அனைத்தும் இழந்த சந்திரனுக்கே மறு வாழ்வு அளித்த பெருமானுக்கு, தன்னையே முப்பொழுதும் தொழுது கொண்டிருந்த அடியாளுக்கு அருள் புரிவது எளிமையான செயல் தானே. எனவே சசி கண்ட மவுலியான் என்று பிறைச் சந்திரனை சடையில் வைத்துள்ள இறைவனே என்று அழைக்கின்றார்.  

    சடையானை எவ்வுயிர்க்கும் தாயானானைச்
          சங்கரனைச் சசிகண்ட மவுலியானை
    விடையானை வேதியனை வெண்ணீற்றானை விரவாதார்
          புரம் மூன்றும் எரியச் செற்ற
    படையானைப் பங்கயத்து மேவினானும் பாம்பணையில்
          துயின்றானும் பரவும்  கோலம்   
    உடையானை உடையானே தகுமோ இந்த ஒள்ளிழையாள்
          உண்மெலிவு என்று  எடுத்துப் பாட  

 
இந்த பாடலில் தேய்பிறை வைத்துகந்த சிவன் என்று கூறுகின்றார். ஒற்றைப் பிறையுடன் தான் அழியும் நிலையில் சரணடைந்த சந்திரன் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இவ்வாறு கூறுகின்றார். தீ உறவாகிய=தீய வினைகளுடன் உறவு கொண்டுள்ள; ஆக்கை=உடல்; செற்ற=நெருங்கிய, பிணைந்துள்ள; உற்ற என்ற சொல்லினை உலகின் என்ற சொல்லுக்குப் பின்னர் வைத்துப் பொருள் கொள்ளவேண்டும். 

பொழிப்புரை:

தீய வினைகளோடு உறவு கொண்டுள்ள உடலும், அந்த உடலினை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ள வினைகளும் நெருங்கி அடர்ந்துள்ள உலகினையும் அந்த உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களையும் தாயாகிய தன்மையுடன் பாதுகாக்கும் தலைவனாகிய இறைவனின் திருநாமம் நிலையாக நின்று பொருந்தியிருக்கும் திருநாரையூர் தலத்தினை, உங்களது கைகளை தூக்கித் தொழுவீர்களாக. பேய்கள் நெருங்கியுள்ள காட்டினில் நடமாடுபவனும், தான் உட்கொண்ட விடத்தினை கழுத்தினில் அழகிய மணி போன்று தேக்கிக் கொண்டவனும், தனது சடைமுடியில் அழிந்து தேய்ந்து ஒற்றைப் பிறையுடன் சரண் அடைந்த சந்திரனை ஏற்றுக்கொண்டு அபயம் அளித்து, வளரும் சந்திரனாக மாற்றியவனும் ஆகிய பெருமான் பொருந்தி உறையும் தலம், செல்வச் செழிப்பு வாய்ந்த திருநாரையூர் தலமாகும்.    

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/20/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-4-3043748.html
3038599 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 19, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    ஊரிடை நின்று வாழும் உயிர் செற்ற காலன் துயர் உற்ற தீங்கு விரவிப்
    பாரிடை மெள்ள வந்து பழியுற்ற வார்த்தை ஒழிவுற்ற வண்ணம் அகலும்
    போரிடை அன்று மூன்று மதில் எய்த ஞான்று புகழ் வானுளோர்கள் புணரும்
    தேரிடை நின்ற எந்தை பெருமான் இருந்த திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

ஊர்=உடல்; உயிர் நின்று வாழும் இடம் உடல் ஆதலால், இங்கே உடலை உணர்த்தும் வண்ணம் ஊர் என்ற சொல் கையாளப்பட்டுள்ளது. ஒருவரது ஆயுட்காலம் என்ன என்பதும் அந்த பிறவியில் அவர் நுகர வேண்டிய வினைகளின் தன்மையும் அளவும் இறைவனால் நிர்ணயிக்கப் படுகின்றன. அவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்ட நாளில், உயிர்களிலிருந்து உடலை பிரிப்பது இறைவனால் இயமனுக்கு அளிக்கப்பட்ட பணி. ஆனால் நாம் இந்த உண்மையை புரிந்து கொள்வதில்லை. இந்த பாடலில் காலன் இறைவனை வழிபாட்டு, கோடிக் கணக்கான உடல்களிலிருந்து உயிரினைப் பிறப்பதால் தனக்கு ஏற்படும்  பழிச் சொல்லினை போக்கிக் கொள்வதற்காக இறைவனை வணங்கி அவனது அருள் பெற்றான் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த செய்தி நமக்கு திருவாஞ்சியம் தலத்து புராணத்தை நினைவூட்டுகின்றது. இயமன் தான் உயிரை உடலிலிருந்து பிரிக்கும் பணியைச் செய்வதால் அனைவராலும் வெறுக்கப் படுவதையும், தனது பணியின் காரணமாக தான் அடையும் பழியினை தாங்க முடியாமல் மனவருத்தம் அடைவதையும் திருவாரூர் தியாகேசப் பெருமானிடம் முறையிட்டான். அவனுக்கு அருள் புரிய திருவுள்ளம் கொண்ட பெருமான், அவனை திருவாஞ்சியம் தலம் சென்று வழிபடுமாறு ஆலோசனை கூறினார். இயமனும் அவ்வாறே செய்ய, அன்று முதல் இயமனும் பழிச் சொல்லிலிருந்து தப்பினான் என்று கூறுவார்கள். நாமும் அன்றாட வாழ்க்கையில் இதனை காண்கின்றோம். இறந்தவரின் வீட்டுக்கு சென்று துக்கம் விசாரித்தால் எவரும் அவரது காலம் முடிந்து விட்டது என்றோ இயமன் உயிரைப் பறித்தான் என்றோ கூறுவதில்லை. ஏதோ ஒரு நோயின் பெயரினை குறிப்பிட்டு அதனால் இறந்தார் என்றோ நேற்று வரை நன்றாக தான் இருந்தார், என்ன காரணம் தெரியவில்லை இன்று இறந்துவிட்டார் என்றோ தான் பொதுவாக கூறுகின்றனர். திருவாஞ்சியம் தலத்தில் வேறு எங்கும் இல்லாத வண்ணம் இயமனுக்கு தனி சன்னதி அமைந்துள்ளது. ஞான்று என்ற சொல் நாள் அன்று என்ற தொடரின் மருவு. இந்த பாடலின் இரண்டாவது அடியில், இயமனுக்கு உற்ற பழிச்சொல் நீங்கியது போல அகலும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். என்ன அகலும், எதனால் அகலும் என்பது இந்த அடியில் குறிப்பிடப்படவில்லை எனினும், நாரையூர் கை தொழ அகலும் என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ளலாம். முதல் இரண்டு பாடல்களின் தொடர்ச்சியாக இந்த பாடலை நாம் கருதினால் தான், எவை அகலும் என்ற கேள்விக்கு விடை கிடைக்கும். முதல் இரண்டு பாடல்களில் குறிப்பிட்ட மூன்று வகையான வேறு வேறு வழிகளில், மனம் வாக்கு செய்கை மூலம் நாம் சேர்த்துக் கொள்ளும் பாவங்கள் அகலும் என்பதையே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் என்பதை நாம் உணரலாம். 

முதல் இரண்டு அடிகளுக்கு, இறைவனை வணங்கி  இயமன் தனது பழியினைத் தீர்த்துக் கொண்டான் என்பதற்கு பதிலாக வேறொரு விளக்கமும் தரப்படுகின்றது. காலன் துயருற்ற தீங்கு என்பதற்கு காலனால் உயிர்களுக்கு ஏற்படும் துயரம் என்று பொருள் கொண்டு இந்த விளக்கம் அளிக்கப் படுகின்றது. உடலாகிய ஊரின் கண் நின்று வாழும் உயிரினை தகுந்த நேரத்தில் காலன் வந்து கவரும் தருணத்தில் காலனால் ஏற்படும் தீங்கினையும், உலகத்தவர் ஒன்று கூடி பழிக்கும் வார்த்தைகளையும் ஒழிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால் திருநாரையூர் தலத்தினை தொழுவீர்களாக என்பதே இந்த விளக்கம்.        
                          
பொழிப்புரை:

உடலாகிய ஊரினில் நின்று பல காலம் வாழ்கின்ற உயிரினை பிரிப்பதால் தன்னை வந்து  அடைந்த பழிச்சொற்களும், அந்த பழிச்சொற்களால் தான் அடைந்த மன வருத்தமும் தாளாமல், இயமன் இந்த மண்ணுலகம் வந்து இறைவனை வழிபட்டு வருத்தத்தையும் தான் உற்ற பழியினையும் போக்கிக் கொண்டான். அதே போன்று மனம் மொழி மெய் ஆகியவற்றின் செய்கைகளால் நீங்கள் சேர்த்துக் கொள்ளும் பாவங்களை முற்றிலும் நீக்க வேண்டும் என்று விரும்பினால், திரிபுரத்தவர்களுடன் போருக்கு சென்று அவர்களது மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் அழித்த பண்டைய நாளில் புகழத் தக்க தேவர்கள் பலரும் (வேதங்கள், பூமி, ஆகாயம், பிரமன், திருமால், அக்னி, வாயு, சூரியன் சந்திரன் முதலானோர்) ஒன்று கூடி அமைத்த தேரினில் அமர்ந்தவனும் எனது தந்தையும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருநாரையூர் தலத்தினை தொழுது பயன் அடைவீர்களாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/19/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-3-3038599.html
3038598 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 18, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    ஊன் அடைகின்ற குற்றம் முதலாகி உற்ற பிணி நோய் ஒருங்கும் உயரும்
    வான் அடைகின்ற வெள்ளை மதி சூடு சென்னி விதியான வேத விகிர்தன்
    கானிடை ஆடி பூதப் படையான் இயங்கு விடையான் இலங்கு முடிமேல்
    தேனடை வண்டு பாடு சடை அண்ணல் நண்ணு திருநாரையூர் கை தொழவே

விளக்கம்:

முந்தைய பாடலில் மனம் மொழி மெய்களால் விளையும் பாவங்களுக்கு காரணமாகிய  குற்றம் பிணி நோய் ஆகிய மூன்றும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றன. உயிரின் குற்றமே மலங்களுடன் பிணைந்து இருப்பதே. அந்த மலங்களின் சேர்க்கையால் ஏற்படும் வினைகளின் காரணமாகத் தானே பிறவிகள் எழுகின்றன. பிறப்பு எடுத்த பின்னர், பழைய வினைகளை நுகரும் நாம் மேலும் பல குற்றங்களை செய்து பாவ வினைகளை சேர்த்துக் கொள்கின்றோம். இந்த வினைகளை தீர்த்துக் கொண்டு தனது நிலையினை உயர்த்திக் கொள்ளவே உயிர் விரும்புகின்றது. அந்த விருப்பத்தினை எவ்வாறு நிறைவேற்றிக் கொள்வது என்பதை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். ஒருங்கும்=கெடும்; ஊன்=உடல்; இயங்கு விடையான்=விடையின் மீது அமர்ந்து பல இடங்கள் செல்பவன். விதி=வாழ்க்கை நெறிமுறைகள்; ஆடி என்ற சொல் இங்கே பெயர்ச் சொல்லாக வந்துள்ளது. ஆடி=ஆடுபவன்; 

பொழிப்புரை:

உயர்ந்த வானில் உலவும் வெள்ளை மதியினைத் தனது தலையில் சூடியவனும் வாழ்க்கை நெறிமுறைகளை எடுத்துரைக்கும் வேதங்களை அருளி அதனில் வல்லவனாக திகழ்பவனும். காட்டில் நடம் ஆடுபவனும், பூத கணங்களைத் தனது படையாக உடையவனும், இடபத்தை வாகனமாகக் கொண்டு பல இடங்கள் செல்பவனும், ரீங்காரம் இட்டுக் கொண்டு தேனைத் தேடிக் கொண்டு வரும் வண்டுகள் வந்தடையும் மலர்கள் சூடிய சடையினை உடையவனும், நமக்குத் தலைவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற திருநாரையூர் தலத்தினை கை தொழுதால், உயிர்கள் மீண்டும் மீண்டும் உடல்களை சென்று அடையும் குற்றமும், பிறவி எடுப்பதால் உயிர்களுக்கு மனம் மொழி மெய்களால் சேர்கின்ற தீய வினைகளும் முற்றிலும் அழிந்து விடும்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/18/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-2-3038598.html
3038596 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 114. உரையினில் வந்த பாவம் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Saturday, November 17, 2018 12:00 AM +0530 பின்னணி:

ஓமாம்புலியூர் வழியாக கடம்பூர் சென்ற திருஞானசம்பந்தர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருநாரையூர் தலம் செல்கின்றார். காம்பினை வென்ற மென் தோளி என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் (3.102) பாடல்களில் நலம் தாங்கு நாரையூர் என்றும் நலமோங்கு நாரையூர் என்றும் இந்த தலத்தை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். அருளாளர்களின் வாக்கு மெய்வாக்கு என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, இந்த தலத்து பதிகங்கள் சம்பந்தர் பாடிய பின்னர் சுமார் முன்னூறு ஆண்டுகள் கழித்து, நாரையூர் தலத்தில் அவதரித்த நம்பியாண்டார் நம்பி அவர்களின் மூலம் தேவாரப் பாடல்களை வெளிக் கொணர்வதற்கு இறைவன் திருவுள்ளம் கொண்டதை நாம் அறிவோம். நலம் திகழ் நாரையூர் என்ற தொடரை உள்ளடக்கிய பெரிய புராண பாடலில், சம்பந்தர் திருநாரையூர் சென்றதை சேக்கிழார் குறிப்பிடுவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடலில் காண்போம். 

    நம்பரை நலந்திகழ் நாரையூரினில்
    கும்பிடும் விருப்பொடு குறுகிக் கூடிய
    வம்பலர் செந்தமிழ் மாலை பாடி நின்று
    எம்பிரான் கவுணியர் தலைவர் ஏத்தினார் 

இந்த தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய மூன்று பதிகங்களும் (2.86, 3.102, 3.107) அப்பர் பிரான் அருளிய இரண்டு பதிகங்களும் (5.55, 6.74) கிடைத்துள்ளன. உரையினில் வந்த பாவம் என்று தொடங்கும் இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் நாரையூர் நம்பனைத் தொழுவதால் கிடைக்கும் நன்மைகள் பட்டியல் இடப்பட்டுள்ளன. பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களும் நாரையூர் கை தொழவே என்று முடிகின்றன. இந்த தலம் சிதம்பரத்திலிருந்து காட்டுமன்னார்குடி செல்லும் பாதையில் பன்னிரண்டு கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இறைவன் பெயர் சௌந்தரேஸ்வரர், நாரையூர் நம்பி; இறைவியின் திருநாமம் திரிபுரசுந்தரி; தலத்து விநாயகர் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றவர். இவர் தான் இன்றைய சைவ உலகம் தேவாரப் பதிகங்களை அறிந்து கொள்வதற்கு பிள்ளையார் சுழி இட்டவர். தேவாரப் பதிகங்கள் தில்லைச் சிற்றம்பலத்து பிராகாரத்தில் இருக்கும் இடத்தை,  நம்பியாண்டார் நம்பிக்கு சுட்டிக் காட்டியவர் இவரே. இவரை பொள்ளாப் பிள்ளையார் என்று அழைக்கின்றனர். பொள்ளாத என்றால் உளியால் செதுக்கப் படாத என்று பொருள். பிள்ளையார் சன்னதியின் உள்ளே திருமுறை கண்ட வரலாறு வண்ணப்பட சித்திரங்களாக உள்ளன. இந்த தலத்து விநாயகர், ஆறு படை வீடுகளில் ஒன்றாக கருதப் படுவதில் வியப்பு ஏதுமில்லை. முருகனுக்கு இருப்பது போன்று விநாயகருக்கும் ஆறு படை வீடுகள் உள்ளன. நாரையூர், அண்ணாமலை, முதுகுன்றம், கடவூர், மதுரை மற்றும் காசி. அண்ணாமலையில் செந்தூரப் பிள்ளையார், முதுகுன்றத்து ஆழத்துப் பிள்ளையார், கடவூரின் கள்ள வாரணப் பிள்ளையார், மதுரை தலத்தின் முக்குறுணிப் பிள்ளையார், காசியின் துண்டீர விநாயகர் மற்றும் நாரையூரின் பொள்ளாப் பிள்ளையார் ஆகியோர்களை இணைத்துக் கூறும் ஒரு பழைய தமிழ் பாடல் உண்டு.

கூறு திருவருணை கூப்பா முதுகுன்றம் 
வீறு கடவூர் விண் முட்டும் தேரு தமிழ்
மாமதுரை காசி மருவு திருநாரையூர்
வேழமுகத்து ஆறு படைவீடு. 
        

பாடல் 1:

    உரையினில் வந்த பாவம் உணர் நோய்கள் உம்ம செயல்
         தீங்கு குற்றம் உலகில்
    வரையில் நிலாமை செய்த அவை தீரும் வண்ணம் மிக
         ஏத்தி நித்தம் நினைமின்
    வரை சிலையாக அன்று மதில் மூன்று எரித்து வளர்
         கங்குல் நங்கை வெருவத்
    திரை ஒலி நஞ்சம் உண்ட சிவன் மேய செல்வத் திருநாரையூர்
         கை தொழவே

விளக்கம்:

இறைவன் உயிர்களை அவற்றின் வினைத் தொகுதிகளுக்கு ஏற்ப தகுந்த உடல்களுடன் இணைக்கின்றான். அவ்வாறு இணைக்கப்படும் உடல்களில் மனித உடல் உட்பட பல்வேறு ஜீவராசிகளின் உடல்கள் அடக்கம். இவ்வாறு இருக்கையில், மனித உடலைப் பெற்று வாழும் நாம் அதிர்ஷ்டசாலிகள். ஏனெனில் மனித உடலுக்கு தான் இறைவன் முப்பத்தாறு தத்துவங்கள் எனப்படும் கருவிகள் அளித்து உயிர்கள் உய்யும் வழியினைத் தேடிக்கொள்ள வழி வகுத்துள்ளான். ஆனால் இந்த கருவிகளின் உதவியுடன் மெய்ப்பொருளை உணர்ந்து மேலும் வினைகளை சேர்த்துக் கொள்ளாமல் வாழ்ந்து நமது பழைய வினைகளைக் கழித்து வீடு பேற்றை அடைவதை நமது குறிக்கோளாக கொண்டு நாம் செயல்படுவதில்லை. வாக்கினால் வேண்டாத தீமைகளைப் பேசி, மனத்தினால் தீய எண்ணங்களை நினைத்து, உடல் உறுப்புகளால் பல பாவங்களைச் செய்து வினையை பெருக்கிக்கொண்டு, பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து விடுதலை பெற முடியாமல் தவிக்கின்றோம். இவ்வாறு அல்லற்படும் மனிதனுக்கு சம்பந்தர் இந்தப் பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அறிவுரை கூறுகின்றார். நாரையூர் பெருமானை ,மனதினால் நினைத்து, வாக்கினால் துதித்து, கைகளால் தொழுது நாம் உய்யும் வகையைக் காட்டும் பாடல் இது. எந்த முக்கரணங்கள் (வாய், மனம், உடல்) தீயனவற்றைச் செய்து வினையை பெருக்கிக் கொள்கின்றதோ, அந்தக் கரணங்கள் தங்களது செயல்களுக்கு பரிகாரம் தேடும் முகமாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அழகாக கூறும் பாடல் இது. 

உரையினில் வந்த பாவம்=பொய்யான சொற்களை பேசுதல், பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் சொற்களை பேசுதல், கடுமையான சொற்களை பேசுதல், பயனற்ற சொற்களை பேசுதல் என்பன நமது மொழியால் வரும் பாவங்களாக கருதப் படுகின்றன. உணர்=உணர்தற்கு உரிய கருவியாகிய மனம்; உணர் நோய்=மனதினில் தோன்றும் தீய எண்ணங்கள்; மனதினில் தோன்றும் எண்ணங்களே நமது செயல்களாக வடிவம் பெறுகின்றன. சில தீய எண்ணங்களை செயலாக மாற்றும் திறன் இல்லாமையால் நாம் அந்த செயல்களை செய்யாத போதிலும் அத்தகைய தீய எண்ணங்கள் பாவமாக கருதப் படுகின்றன. செயல் தீங்கு குற்றம் என்பதை தீங்கு செயல் குற்றம் என்று மாற்றி வைத்து, பொருள் கொள்ள வேண்டும். உம்ம என்ற சொல்லினை இந்த மூன்று வகையான குற்றங்களுக்கும் பொதுவானதாக கருதி பொருள் கொள்ளவேண்டும்.  

இந்த பாடலில் பெருமான் நஞ்சு உண்டதைக் கண்டு அம்பிகை அச்சமுற்றதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அச்சம் கொண்டதன் காரணம் நஞ்சு உட்கொண்டதால் பெருமானுக்கு கேடு ஏதேனும் ஏற்படுமோ என்ற எண்ணத்தால் அல்ல; பெருமான் உட்கொள்ளும் நஞ்சு பின்னாளில் அவரது வயிற்றினில் ஒடுங்க இருக்கும் உயிர்களுக்கு கேடு ஏதும் விளைவிக்க கூடாது என்ற எண்ணத்தினால் தான். பதினோராம் திருமுறையில் கபில தேவர் அருளிய சிவபெருமான் இரட்டை மணிமாலை என்ற பதிகத்தின் பாடலில், பெருமானுக்கு கேடு ஏதும் விளைவிக்க இயலாத நஞ்சம் என்பதால் பார்வதி தேவி விடம் உட்கொள்வதை தடுக்க வில்லை என்று கூறுகின்றார். கபில தேவ நாயனார் தான் அருளிய சிவபெருமான் இரட்டை மணிமாலை (பதினோராம் திருமுறை) பதிகத்தில் இறைவனை வெண்காட்டு கரும்பு என்று குறிக்கின்றார். சிவபிரானின் வயிற்றினுள் அண்ட சராசரங்கள் அடங்கியுள்ள காரணத்தால், அவற்றை காப்பாற்றும் பொருட்டு, உமையம்மை தனது மென்மையான கரங்களால், சிவபிரானின் கழுத்தினை, அவர் நஞ்சுண்ட போது பிடித்து நஞ்சு கழுத்திலே தங்குமாறு செய்தார்கள் என்று கூறி உமையம்மையின் கருணை இந்தப் பாடலில் விளக்கப்படுகின்றது.

    மிடறு தாழ் கடல் நஞ்சம் வைக்கின்ற ஞான்று மெல்லோதி நல்லாள்
    மடல் தாமரைக் கைகள் காத்திலவே மழுவாள் அதனால்
    அடல் தாதையை அன்று தாள் எறிந்தார்க்கு அருள் செய்த கொள்கைக்
    கடல் தாழ் வயல் செந்நெல் ஏறும் வெண்காட்டு எம் கரும்பினையே 

  
பாற்கடலிலிருந்து எழுந்த நஞ்சினை சிவபிரான் உட்கொண்ட பின்னர், நஞ்சின் வெம்மையினை குறைப்பதற்காக, அம்பிகை எண்ணெய் அபிஷேகம் செய்ததாக நனிபள்ளி தல வரலாறு கூறுகின்றது. கோயிலின் குளத்திற்கு வடக்கே கருங்கல் செக்கு உள்ளது. இந்த செக்கில் தான் பார்வதி தேவி எண்ணெய் ஆட்டி, அதனைக் கொண்டு இறைவனை நீராட்டியதாக நம்பப்படுகின்றது. சில வருடங்கள் முன்பு கூட இந்த செக்கு பயன்படுத்தப் பட்டு அந்த எண்ணெயைக் கொண்டு இறைவனுக்கு அபிஷேகம் செய்து வந்தனர், ஆனால் தற்போது அவ்வாறு செய்வதில்லை. அந்த செக்கினை பயன்படுத்தாது வேறு எண்ணெய் கொண்டு இறைவனுக்கு அபிஷேகம் தற்போது நடைபெறுகின்றது. இறைவனின் திருமேனியின் மீது விடப்படும் எண்ணெய் மொத்தமும், இலிங்கத் திருமேனியால் உறிஞ்சப்பட்டு, ஒரு சொட்டு எண்ணெய் கூட கீழே சிந்தாத அதிசயத்தை நாம் இன்றும் காணலாம். எண்ணெய் நீராட்டத்திற்கு பின்னர் சுவாமியின் திருமேனிக்கு இளஞ்சூடு கொண்ட வெந்நீர் தான், இறைவனை நீராட்டப் பயன்படுத்தப் படுகின்றது. மேலும் இறைவனுக்கு நைவேத்தியமாக, மிளகு சீரகம். மற்றும் பசுநெய் கலந்த அன்னம் படைக்கப்படுகின்றது. அம்மையே தைல அபிஷேகம் செய்வதாக கருதப் படுவதால், எண்ணெய்க் கிண்ணம் முதலில் அம்மன் சன்னதியில் வைக்கப்பட்டு, பின்னரே இறைவனை நீராட்ட பயன்படுத்தப் படுகின்றது. மேலும் மொத்த எண்ணெயில் பாதி பங்கு இறைவியின் நீராட்டத்திற்கும் பயன்படுத்தப் படுகின்றது. 

அபிராமி அந்தாதி ஐந்தாவது பாட்டினில் அபிராமி பட்டர் வார்சடையோன் அருந்திய நஞ்சு அமுதாக்கிய அம்பிகை என்று கூறுகின்றார். இந்த பாடலுக்கு விளக்கம் கூறிய கி.வா.ஜ. அவர்களின் உரையின் ஒரு பகுதியை நாம் இங்கே காண்போம். ஆலால சுந்தரர் கொண்டு வந்த நஞ்சினை வாங்கிக் கொண்ட இறைவன், தனது வாயின் அருகே நஞ்சை எடுத்துச் சென்ற போதும் உமையம்மை ஏதும் செய்யவில்லை; இறைவன் பருகிய பின்னர், அந்த நஞ்சு உள்ளே செல்லலாகாது என்ற எண்ணத்துடன், இறைவன் நஞ்சை விழுங்கத் தொடங்கியவுடன், பார்வதி அன்னை இறைவனது கழுத்தினை தனது கைகளால் அணைத்துக் கொள்ள, அந்த கொடிய நஞ்சு கழுத்திலே தங்கிவிட்டது. அம்பிகை தனது திருக்கரத்தினால் தடுத்து நிறுத்திய போது, அவளது கை பரிசத்தினால் (ஸ்பரிசம்) நஞ்சு எந்தவிதமான தீங்கினையும் செய்யாமல், அமுதமாக அங்கே தங்கிவிட்டது என்று கி.வா.ஜ. விளக்கம் அளிக்கின்றார். அம்புயம்=தாமரை: அந்தரி=பராகாச வடிவினளாகிய அம்பிகை: பொருந்திய முப்புரை=திரிபுர சுந்தரி: மருங்குல்=இடை: திருந்திய=அமர்ந்த: 

    பொருந்திய முப்புரை செப்புரை செய்யும் புணர்முலையாள்
    வருந்திய வஞ்சி மருங்குல் மனோன்மணி வார்சடையோன்
    அருந்திய நஞ்சு அமுதாக்கிய அம்பிகை, அம்புயமேல்
    திருந்திய சுந்தரி அந்தரி பாதம் என் சென்னியதே 

சுந்தரர் திருநாகேச்சரம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலிலும் (7.99.1), பெருமான் விடம் உட்கொண்டபோது தேவி அச்சம் கொண்டதாக கூறுகின்றார். பேழ்க்கணிக்க=அச்சம் கொள்ள; வாள்=ஒளி வீசும்; நுதல்=நெற்றி' பிறையணி=பிறைச் சந்திரன் அணிந்தது போன்று; நிறையணி=உறுதி படைத்த அனுங்க=கலங்க;  

    பிறையணி வாள் நுதலாள் உமையாள் அவள் பேழ்கணிக்க
    நிறையணி நெஞ்சு அனுங்க நீல மால் விடம் உண்டது என்னே
    குறையணி கொல்லை முல்லை அளைந்து குளிர் மாதவி மேல்
    சிறையணி வண்டுகள் சேர் திருநாகேச்சரத்தானே

திருவாய்மூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (2.111.5), ஞானசம்பந்தர் பெருமான் விடம் உட்கொண்ட போது தேவி அஞ்சியதாக குறிப்பிடுகின்றார். அஞ்சனம்=மை, மை போன்று கருமை நிறத்து மணி; திமிலம்=பேரொலி;

    அஞ்சன மணி வணம் எழில் நிறமா அகமிடறு அணி கொள உடல் திமில  
    நஞ்சினை அமரர்கள் அமுதம் என நண்ணிய நறுநுதல் உமை நடுங்க
    வெஞ்சின மால் களி யானையின் தோல் வெருவுறப் போர்த்த நிறமும் அஃதே
    வஞ்சனை வடிவினொடு இவராணீர் வாய்மூர் அடிகள் வருவாரே

 
கங்குல்=இருள்; வளர் கங்குல்=அடர்ந்த இருளின் நிறத்தில், அடர்ந்த கருமை நிறத்தில்; வெருவ=அச்சம் கொள்ள; திரை ஒலி=பேரொலி செய்யும் அலைகளிலிருந்து எழுந்த; செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த நகரமாக நாரையூர் காணப்பட்டது என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சிவன் மேய என்ற தொடரினை அடுத்து செல்வ என்ற சொல் வருவதால், சிவபெருமான் அமர்ந்துள்ள நிலையினை சிறந்த செல்வம் என்று கூறுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. வரை=மலை; சிலை=வில்;       

பொழிப்புரை:

உமது வாக்கினால் வந்த குற்றங்கள்,  உமது மனதினில் எழுந்த தீய எண்ணங்கள், உமது தீய செயல்களால் விளையும் வினைகள் என்று பலவகையாக குற்றங்கள் செய்து அளவிடமுடியாத வண்ணம் சேர்த்துக் கொண்டுள்ள பாவங்கள் தீர வேண்டும் என்றால் நீங்கள் பெருமானை தினமும் நினைத்து புகழ்ந்து வணங்க வேண்டும். மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்து பண்டைய நாளில் வானில் திரிந்து கொண்டிருந்த மூன்று கோட்டைகளையும் எரித்தவனும், அடர்ந்த இருள் போன்று கருமை நிறத்துடன், ஆரவாரம் மிகுந்த அலைகளிலிருந்து எழுந்த நஞ்சினை உமையம்மை அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம் உட்கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் பொருந்தி அமர்கின்ற செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த திருநாரையூர் நகரத்தினை கை தொழுது வணங்கினால், உங்களது பாவங்கள் அனைத்தும் தீரும்.   


   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/17/114-உரையினில்-வந்த-பாவம்---பாடல்-1-3038596.html
3035567 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 16, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 11:

    விடை நவிலும் கொடியானை வெண்கொடி சேர் நெடுமாடம்
    கடை நவிலும் கடம்பூரில் காதலனைக் கடற்காழி
    நடை நவில் ஞானசம்பந்தன் நன்மையால் ஏத்திய பத்தும்
    படை நவில் பாடல் பயில்வார் பழியொடு பாவம் இலாரே 

விளக்கம்:

நவிலும்=அறிவிக்கும்; கடை=கடைவாயில்; காதலன்=உயிர்கூட்டமாகிய பெண் இனத்திற்கு தலைவன்; நடை=நல்லொழுக்கம்; படை=கருவி; படை நவில் பாடல் என்ற தொடர் நயமாக இரு பொருள் தருவதை நாம் உணரலாம். பாடலை பாடும் அடியார்களுக்கு பழி மற்றும் பாவத்திலிருந்து காக்கும் படைக் கவசமாக திகழ்கின்றது என்பது ஒரு பொருள். பெருமானுக்கு படைக்கப்படும் பாடல் என்பது மற்றொரு பொருள்.  

பொழிப்புரை:

இடபமே தனது சின்னம் என்பதை அறிவிக்கும் கொடியினை உடையவனை, வெண் கொடிகள் சேர்ந்த உயர்ந்த வாயில்களை கொண்ட வீடுகளை உடைய கடம்பூர் தலத்தில் உறைபவனை, அனைத்து உயிர்களும் காதல் கொள்ளத்தக்க தலைவனும் ஆகிய பெருமானை. கடல் சூழ்ந்த சீர்காழி நகரினைச் சார்ந்தவனும் நல்லொழுக்கம் உடைய ஞானசம்பந்தன், ஓதுபவருக்கு நன்மை அளிக்கும் வண்ணம் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடிய பத்து பாடல்களும், சிறந்த சாதனமாக திகழ்ந்து, இந்த பாடல்களை பாடுவதில் தேர்ச்சி பெரும் அடியார்கள் பழியும் பாவமும் இல்லாதவர்களாக திகழ்வார்கள்.      

முடிவுரை: 

பதிகத்தின் முதல் மூன்று பாடலில் பெருமானைத் தொழுது வணங்கினால் மிகவும் எளிதாக வீடுபேறு அடையலாம் என்றும், இரண்டாவது பாடலில் பெருமானை இரவும் பகலும் தொழுது வணங்கும் அடியார்கள் இம்மையில் இன்பம் பெறுவார்கள் என்றும், உணர்த்திய சம்பந்தர் மூன்றாவது பாடலில் பெருமானின் பொற்கழல்களை தொழுது வணங்கி உரிய பயன்களை அடையும் வண்ணம் நம்மை ஊக்குவிக்கின்றார். இவ்வாறு பெருமானைப் போற்றிப் பேணும் அடியார்கள் பெரியோர்கள் என்று நான்காவது பாடலில் உணர்த்தி, ஐந்தாவது ஆறாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில், பெருமானின் புகழினை பாடும் அடியார்கள் பழியும் பாவமும் இல்லாதவர்களாக திகழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார்; பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில் பெருமானைப் புகழ்ந்து வணங்குவதே வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், எட்டாவது பாடலில் கடம்பூர் தலம் இருக்கும் திசை தொழும் அடியார்களின் தீய வினைகள் கெட்டுவிடும் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடும் அடியார்கள் வானுலகம் சென்று அடைவார்கள் என்று கூறுகின்றார்; பெருமானின் திருவடிகளை வணங்குவதாலும் அவனது புகழினை உணர்த்தும் பாடல்களை பாடுவதாலும் நாம் அடையவிருக்கும் பயன்களை, திருஞானசம்பந்தரின் பதிகம் மூலம் உணர்ந்து கொண்ட நாம், கடம்பூர் பெருமானை குறிப்பிடும் பதிகத்தினை பாடி இம்மை மற்றும் மறுமையிலும் நல்ல பலன்களை பெறுவோமாக. 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/16/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-1-3035567.html
3035566 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 15, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    ஆடை தவிர்த்து அறம் காட்டும் அவர்களும் அந்துவராடைச்
    சோடைகள் நன்னெறி சொல்லார் சொல்லினும் சொல் அல கண்டீர் 
    வேடம் பலபல காட்டும் விகிர்தன் நம் வேத முதல்வன்
    காடதனின் நடம் ஆடும் கண்ணுதலான் கடம்பூரே

விளக்கம்:

அறம் காட்டும் அவர்கள்=தாம் தரும் நெறியில் நிற்பது போன்று காட்டிக் கொள்ளும் சமணர்கள்; அவர்களது தோற்றம் புறத்தோற்றமே அன்றி அகத்தில் உண்மையில் தருமநெறியினை பின்பற்றாதவர்களாக சமணர்கள் அப்பர் மற்றும் சம்பந்தர் காலத்தில் இருந்தமை பெரியபுராணத்தில் பல இடங்களில் சுட்டிக் கட்டப்பட்டுள்ளது. சோடை=வறண்ட நிலை; பொருளற்ற பேச்சுகள்;  

பொழிப்புரை:

ஆடைகளை தவிர்த்தவர்களும் தரும நெறியில் இருப்பது போன்று புறத்தோற்றம் உள்ளவர்களும் ஆகிய சமணர்களும், சிகப்புச் சாயம் ஊட்டப்பட்ட துவர் ஆடையினை அணியும் புத்தர்களும், பொருளற்ற வறண்ட சொற்களையே பேசுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் நல்ல நெறியினை, உயிருக்கு இன்பம் விளைவிக்கும் முக்தி நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் நன்னெறியினை காட்ட மாட்டார்கள்; எனவே அவர்கள் பேசும் பேச்சுகளும் உண்மையான பேச்சுகள் அல்ல என்பதை உணர்வீர்களாக. அடியார்களின் பக்குவ நிலைக்கு ஏற்ப, அந்தந்த சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப பல வேடங்களில் அடியார்களுக்கு காட்சி தருபவனும். ஏனைய தேவர்களிலிருந்து பல தன்மைகளில் மாறுபட்டு இருப்பவனும், வேதங்களில் உணர்த்தப் படும் முழுமுதற் கடவுளும் காட்டினில் நடனம் ஆடுபவனும், தனது நெற்றியில் கண் உடையவனும் ஆகிய பெருமான் கடம்பூர் தலத்தில் உறைகின்றான்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/15/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-10-3035566.html
3035564 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, November 13, 2018 11:11 AM +0530  

பாடல் 8:

    பூம்படுகில் கயல் பாயப் புள் இரியப் புறங்காட்டில்
    காம்படு தோளியர் நாளும் கண் கவரும் கடம்பூரில்
    மேம்படு தேவியொர் பாகம் மேவி எம்மான் என வாழ்த்தித்
    தேம்படு மாமலர் தூவித் திசை தொழத் தீய கெடுமே
   

விளக்கம்:

படுகில்=நீர் நிலைகளில்; பூம்படுகு=அழகிய நீர்நிலை; புள்=பறவை; இரிய=பறந்தோட; காம்பு= மூங்கில்; அடுதல்=கொல்லுதல், இங்கே வெற்றி கொள்ளல் என்ற பொருளில் வருகின்றது. காம்படு தோளியர்=அழகினில் மூங்கிலை வென்ற தோள்கள் உடைய பெண்கள்; மூங்கில் மகளிரின் தோள்களின் வனப்பிற்கு முன்னே தோல்வி அடைந்ததை குறிப்பிடும் சம்பந்தர், கடம்பூர் மகளிரின் கண்கள் மீன்களை விடவும் அழகாக இருந்ததை உணர்ந்தார் போலும். அவர்களின் கண்களின் முன்னே போட்டியிட முடியாமல், மீன்கள் நீர்நிலைகளில் பாய்ந்து மறைந்தது என்று கூறுகின்றார். தேம்படு=தேன் சொரிகின்ற; 
  
பொழிப்புரை:

அழகிய நீர்நிலைகளில் மீன்கள் துள்ளி குதித்து பாய்வதால் ஏற்படும் இரைச்சலால் பயந்த பறவைகள் அங்கும் இங்கும் பறந்தோடும் காட்சி, மூங்கில்களின் வனப்பினை விஞ்சும் வண்ணம் தோள்கள் அமையப்பெற்ற தலத்து மகளிர்களின் கண்களைக் கவரும் வண்ணம் உள்ள கடம்பூர் நகரத்தில் உறையும் இறைவனை, அனைத்துப் பெண்களினும் மேம்பட்ட அழகினையும் குணத்தினையும் உடைய பார்வதி தேவியினைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் பொருந்தியுள்ள இறைவனே என்று வாழ்த்தி, தேன் சொரிகின்ற சிறந்த மலர்களை தூவி அடியார்கள் வழிபடும் இறைவன் இருக்கும் திசையினைத் நோக்கித் தொழும் அடியார்களின் தீவினைகள் கெட்டுபோகும்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/13/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-8-3035564.html
3035563 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, November 12, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    பலி கெழு செம்மலர் சாரப் பாடலொடு ஆடல் அறாத
    கலி கெழு வீதி கலந்த கார்வயல் சூழ் கடம்பூரில்
    ஒலி திகழ் கங்கை கரந்தான் ஒண்ணுதலாள் உமை கேள்வன் 
    புலி அதள் ஆடையினான் தன் புனை கழல் போற்றல் பொருளே

விளக்கம்:

பலி என்ற சொல் இங்கே பூஜை என்ற பொருளில் வந்துள்ளது. செம்மலர்=செம்மையான மலர்கள், சிறந்த பூக்கள்; அறாத=நீங்காத; சார=அடைய; கலி=மகிழ்ச்சியால் பெருகும் ஒலி; கார்வயல்=நீர் நிறைந்த வயல்; ஒண்ணுதல்=ஒளி மிகுந்த நெற்றி; பெருமானைத் துதியாமல் தனது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை வீணாக கழித்ததாக அப்பர் பிரான் வருந்தும் பாடல் (5.90.7) நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. சூழ்த்த=சூழ்ந்த, நறுமணம் மிக்க உடையதால் வண்டுகளால் சூழப்பட்ட மலர்கள், மாமலர்=ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மலர்கள், வீழ்த்துதல்=வீணாக கழித்தல்; அனைத்து உயிர்களையும் பற்றியிருக்கும் ஆணவமலம் இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனைகள் நாம் செய்யவிடாமல் தடுக்கின்றன. அதனால் அறியாமையில் மூழ்கியிருக்கும் நெஞ்சினை, மடநெஞ்சம் என்று இங்கே அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். நாம் இறைவனைப் பற்றி நினைத்தால், ஆணவ மலத்தால் ஏற்பட்டுள்ள அறியாமை அகலும். எனவே நமது நெஞ்சம் இறைவனை நினைக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார்.

    வாழ்த்த வாயும் நினைக்க மட நெஞ்சும்
    தாழ்த்த சென்னியும் தந்த தலைவனை
    சூழ்த்த மாமலர் தூவித் துதியாதே
    வீழ்த்தவா வினையேன் நெடும் காலமே

பொழிப்புரை:

பெருமானுக்கு அர்ச்சனை செய்வதற்காக செம்மையான மலர்கள் கொண்டு வரும் அடியார்கள் நிறைந்ததும், தலத்து மக்கள் பாடியும் ஆடியும் எழுப்பும் மகிழ்ச்சி ஒலிகள் நீங்காது ஒலிக்கும் வீதிகள் உடையதும், நீர் நிறைந்த வயல்கள் நிறைந்ததும் ஆகிய  கடம்பூர் தலத்தில் வீற்றிருப்பவனும், பெருத்த ஒலியுடன் வானிலிருந்து கீழே இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது சடையினில் மறைத்தவனும் ஒளி வீசும் நெற்றியினை உடைய உமையன்னையின் கணவனும் புலித்தோல் உடுத்தவனும் ஆகிய பெருமானின் திருப்பாதங்களை, கழல்களால் அழகு பெற்று விளங்கும் திருவடிகளை போற்றுவதே பொருள் உடைய செய்கையாகும்.         

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/12/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-7-3035563.html
3035562 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, November 11, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    தண் புனல் நீள்வயல் தோறும் தாமரை மேல் அனம் வைகக்
    கண் புணர் காவில் வண்டு ஏறக் கள் அவிழும் கடம்பூரில்
    பெண் புனை கூறுடையானைப் பின்னுசடைப் பெருமானைப்
    பண் புனை பாடல் பயில்வார் பாவம் இலாதவர் தாமே

விளக்கம்:

தண்புனல்=குளிர்ந்த நீர்; அனம்=அன்னப்பறவை; புணர்தல்=அணைதல்; கண் புணர் கா= கண்கள் தாமே சென்று காணும் வண்ணம் அழகு நிறைந்த சோலைகள்; கண் கவரும் சோலைகள்; பண் புனை=பண்களுடன் இசைந்த; கள்=தேன்; அவிழும்=விரியும்;
 
பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த நீரினை உடைய வயல்களில் தோன்றும் தாமரை மலர்கள் மேல் அன்னப் பறவைகள் தங்கி மகிழும் காட்சியும், கண் கவரும் வண்ணம் மிகுந்த அழகுடன் உள்ள சோலைகளில் வண்டுகள் ஏறி அமர்வதால் மலராக விரிந்து தேன் சொரியும் மொட்டுகள் நிறைந்து காணப்படும் காட்சியும் உடைய கடம்பூர் தலத்தில், பெண்ணைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்துள்ளவனும் பின்னப்பட்ட சடையை உடையவனும் ஆகிய பெருமானின் புகழினை, இனிய பண்களுடன் இணைத்து பாடும் வல்லமை பெற்ற அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாது.  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/11/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-6-3035562.html
3035561 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 10, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    தீ விரியக் கழல் ஆர்ப்பச் சேயெரி கொண்டு இடு காட்டில்
    நாவிரி கூந்தல் நற்பேய்கள் நகை செய்ய நட்டம் நவின்றோன்
    கா விரி கொன்றை கலந்த கண்ணுதலான் கடம்பூரில்
    பா விரி பாடல் பயில்வார் பழியொடு பாவம் இலாரே 

விளக்கம்:

தீ விரிய=செம்பட்டை நிறத்தில் உள்ள சடையினை தீச்சுடர்களுக்கு ஒப்பிடுவர். சேயெரி= சிவப்பு நிறத்தில் கொழுந்து விட்டெரியும் தீப்பிழம்பு; நாவிரி கூந்தல்=வாய்க்கு வெளியே நீட்டிய நாக்கையும் பரந்த சடையையும்; நவிலுதல்=தொடர்ந்து நடனம் ஆடுதல்; கா=சோலை;    

பொழிப்புரை:

தீக்கதிர்கள் போன்று சிவந்த நிறத்தில் உள்ள சடை விரியவும், காலில் அணிந்துள்ள கழல் ஒலிக்கவும், சிவந்த நிறத்தில் உள்ள தீயினைக் கையில் கொண்டும், இடுகாட்டில் உள்ள பேய்கள் தங்களது நாக்கினை தொங்கவிட்டுக் கொண்டும் கூந்தலை விரித்தும் நகை செய்தவாறு சூழ்ந்து நிற்க தொடர்ந்து நடனமாடும் பெருமான் சோலைகளில் விரிந்து மலர்ந்துள்ள கொன்றை மலர்களைத் தனது சடையினில் பிறைச் சந்திரன் மற்றும் கங்கை நதியுடன் கலந்து வைத்துள்ள பெருமான், தனது நெற்றியில் கண் உடையவன் ஆவான். இத்தகைய தன்மை வாய்ந்த பெருமானை, கடம்பூர் தலத்தில் உறைபவனை, ஓசையின்பம் உடைய பாடல்களை பயிற்சி செய்து பாடும் வல்லமை உடைய அடியார்கள், பழியும் பாவங்களும் தம்மைச் சாராத வண்ணம் வாழ்வார்கள்.      

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/10/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-5-3035561.html
3035565 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 9, 2018 03:34 PM +0530
பாடல் 9:

    திருமரு மார்பில் அவனும் திகழ் தரு மாமலரோனும்
    இருவருமாய் அறிவொண்ணா எரி உருவாகிய ஈசன்
    கரு வரை காலில் அடர்த்த கண்ணுதலான் கடம்பூரில்
    மருவிய பாடல் பயில்வார் வானுலகம் பெறுவாரே 
  

விளக்கம்:

வழக்கமாக தனது பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சியை குறிப்படும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் அவ்வாறு குறிப்பிடவில்லை. ஆனால் இந்த பாடலில் அண்ணாமலை நிகழ்ச்சியையும் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சியையும் சேர்த்து குறிப்பிடுகின்றார். திரு=திருமகள்; திருமரு=திருமகள் உறையும்' நுதல்=நெற்றி.; கருவரை= கரிய மலை போன்ற உடலை உடைய அரக்கன் இராவணன். ஈசன்=தலைவன்;

பொழிப்புரை:

திருமகளைத் தனது மார்பில் கொண்டுள்ள திருமாலும், சிறந்த தாமரை மலரில் திகழும் பிரமனும் ஆகிய இருவரும் அறிய முடியாத வண்ணம், நெடிய தீப்பிழம்பாக தோன்றிய தலைவனும், கரிய மலை போன்ற உடலை உடைய அரக்கன் இராவணனை கயிலை மலையின் கீழே அடர்த்து நெருக்கியவனும் தனது நெற்றியில் கண் உடையவனும் கடம்பூர் தலத்தில் பொருந்தி இருப்பவனும் ஆகிய பெருமானை புகழும் பாடல்களை நல்ல பயிற்சி பெற்று பாடும் அடியார்கள் வானுலகம் சென்று அடைவார்கள்.  

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/14/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-9-3035565.html
3035560 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, November 9, 2018 03:23 PM +0530
பாடல் 4:

    பறையோடு சங்கம் இயம்பப் பல்கொடி சேர் நெடுமாடம்
    கறையுடை வேல்வரிக் கண்ணார் கலையொலி சேர் கடம்பூரில்
    மறையொலி கூடிய பாடல் மருவி நின்று ஆடல் மகிழும்
    பிறையுடை வார் சடையானை பேண வல்லார் பெரியோரே

விளக்கம்:

பறை=தோல் இசைக்கருவி; இயம்ப=ஒலிக்க; கண்களின் கீழ் பாகத்தில் சிகப்பு நிற கோடுகள் காணப்படுவது உடல்நிலை ஆரோக்கியமாக இருப்பதை உணர்த்தும். அத்தகைய செவ்வரிகளை வேலில் படிந்துள்ள இரத்தக் கறைகளுக்கு ஒப்பிட்டு, கறை படிந்த வேல் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களை என்றும் செவ்வரி ஓடிய கண்களை உடைய மகளிர் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார் என பொருள் கொள்வது பாடலின் நயத்தை உணர்த்துகின்றது. கறை என்பதற்கு கண்களுக்கு மை தீட்டி அழகு செய்வதால் ஏற்படும் கறை என்றும் சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். ஆடல் பாடலில் ஈடுபடும் மகளிர், தங்களை அழகுபடுத்திக் கொள்வதை நாம் இன்றும் காண்கின்றோம் என்பதால் இந்த விளக்கமும் பொருத்தமே. பெருமானைப் பேணும் அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்று கூறுவதன் மூலம், பெருமானைப் பேணி போற்றாத மனிதர்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்தக் கூற்று சம்பந்தர் அருளிய ஆமாத்தூர் தலத்து பதிகத்தின்  பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது.

இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.44.1), பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றி புகழாத மனிதர்களின் அழகும் ஒரு அழகோ என்று கேள்வி கேட்கின்றார். அம்=அழகிய; பொக்கம்=பொலிவு மற்றும் அழகு: பெய்=உடைய, துன்னம் பெய்=தைக்கப்பட்ட; பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் பெருமான் சூடிக் கொண்ட பின்னர், சந்திரன் தான் அழியும் நிலையிலிருந்து தப்பித்து, நாளும் ஒரு பிறை பெற்று வளர்ந்தமையை குறிப்பிட பிள்ளை மதி என்று இங்கே கூறுகினார். 

    துன்னம் பெய் கோவணமும் தோலும் உடை ஆடை
    பின் அம் சடை மேலோர் பிள்ளை மதி சூடி
    அன்னம் சேர் தண் கானல் ஆமாத்தூர் அம்மான் தன்
    பொன் அம் கழல் பரவா பொக்கமும் பொக்கமே

இதே பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் திருஞானசம்பந்தர், ஆமாத்தூர் அடிகளின் திருப்பாதங்களை வணங்காதவர்களின் வாழ்க்கையும் ஒரு வாழ்க்கையோ என்ற கேள்வியை எழுப்பி, அவர்களது வாழ்க்கை வாழ்க்கையாக மதிக்கப் படாது என்று உணர்த்துகின்றார். கருடனை ஊர்தியாகக் கொண்ட திருமாலும், தாமரையை ஆசனமாகக் கொண்ட பிரமனும் தங்களது மனதினில் தியானிக்கும் பெருமானது தன்மையை அளவிட முடியாது என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். அள்ளல்=சேறு; தலத்தின் நீர்வளமும் நிலவளமும் குறிப்பிடப் படுகின்றன.   

    புள்ளும் கமலமும் கைக் கொண்டார் தாமிருவர்
    உள்ளும் அவன் பெருமை ஒப்பு அளக்கும் தன்மையதே
    அள்ளல் விளை கழனி ஆமாத்தூர் அம்மான் என்
    வள்ளல் கழல் பரவா வாழ்க்கையும் வாழ்க்கையே  

சுந்தரரும் வன்பார்த்தான் பனங்காட்டூர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல்களில், பெருமானை அறியாதவர்களின் அறிவு அறிவாக கருதப்படாது என்றும், உணராதவர்களின் உணர்வு உணர்வாக கருதப்படாது என்றும், பேசாதவர்களின் பேச்சு பேச்சாக கருதப்படாது என்றும், துதிக்காதவர்களின் துதி துதியாக கருதப்படாது என்றும், பெருமானை குறித்த செய்திகளை கல்லாதவர்களின் கல்வி கல்வியல்ல என்றும், பெருமானை நினையாதவர்களின் நினைவு நினைவல்ல என்றும், பெருமானை நினைத்து மனம் நெகிழாதவர்களின் உருக்கம் உருக்கமல்ல என்றும் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் (7.86) ஒரு பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். படிறன்=வஞ்சகன், கள்வன்; மற்றவர்களின் வாழ்நாளை நிர்ணயித்த நாளில், அறுக்கும் காலனின் வாழ்க்கையை அறுத்த இறைவன் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார்.  

    மெய்யன் வெண்பொடி பூசும் விகிர்தன் வேத முதல்வன்
    கையில் மான் மழு ஏந்திக் காலன் காலம் அறுத்தான்
    பை கொள் பாம்பு அரை ஆர்த்த படிறன் பனங்காட்டூர்
    ஐயன் எங்கள் பிரானை அறியாதார் அறிவு என்னே.

திருமணஞ்சேரி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.87.5) அப்பர் பிரான் பெருமானின் திருவடிகளைப் புகழ்ந்து வாழ்த்தி வாழும் மனிதர்களின் வாழ்க்கையே வாழ்வாக கருதப் படும் என்று கூறுகின்றார்.

    துள்ளும் மான்மறி தூ மழுவாளினர்
    வெள்ள நீர் சடை கரந்தார் மேலவர்
    அள்ளலார் வயல் சூழ் மணஞ்சேரி எம் 
    வள்ளலார் கழல் வாழ்த்தல் வாழ்வாவதே 

வேத ஒலிகளும் கீத ஒலிகளும் இசைக்க ஆடும் பெருமான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அவர் தில்லைத் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது.  

  ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம்
  நாடினாய் இடமா நறுங் கொன்றை நயந்தவனே
  பாடினாய் மறையோடு பல் கீதமும் பல் சடை பனிக்கால் கதிர் வெண் திங்கள்
  சூடினாய் அருளாய் சுருங்க எம தொல்வினையே

பனிகால்=குளிர்ச்சியைத் தரும்; எம=எம்முடைய; நயத்தல்=விரும்புதல்; நாடுதல்=மனம் நாடுதல்; இந்த பாடலில் தில்லை அந்தணர்களுக்கும் பெருமானுக்கும் உள்ள நெருக்கத்தை கூற வந்த சம்பந்தர் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் பிரியாத சிற்றம்பலம் என கூறுகின்றார். சிவனை அபிஷேகப் பிரியர் என்று கூறுவர். அதே அளவுக்கு தில்லைவாழ் அந்தணர்களும் சிவபிரானுக்கு உகந்தவர் என்பதால் அபிஷேகத்தையும் அந்தணர்களையும் இணைத்து கூறுகிறார். இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் பெருமையை சம்பந்தர் உயர்த்துகிறார். சந்திரனின் கொடிய வினையையே தீர்த்த சிவபிரானுக்கு நமது வினைகளை போக்குவது எளிய செயல் அல்லவா. எனவே தான் சந்திரனுக்கு அருளிய தன்மை கூறப்பட்டுள்ளது. பால், நெய், தயிர் முதலியவற்றில் ஆடினாய் என்று சம்பந்தர், இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். பால், நெய், தயிர் என்ற இந்த மூன்றுடன் நிறுத்தி ஆனஞ்சு ஆடுபவன் என்று குறிப்பால் உணர்த்துவது, சைவ நூல்களில் பின்பற்றப்படும் மரபு. கோமயம், கோசலம் ஆகிய மற்ற இரண்டினை தனியாக திருமுறை பாடல்களில் குறிப்பிடுவது இல்லை. எனவே பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடும் பெருமான் என்று குறிப்பிடுவதாக நாம் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

மூவாயிரம் தில்லை வாழ் அந்தணர்களில் பெருமானும் ஒருவராக கருதப் படுவதால், அந்த அந்தணர்களை விட்டு பெருமான் பிரியாது இருப்பவராக கருதப் படுகின்றார். எனவே தான் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம் என்று கூறுவதாக சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். தொடர்ந்து அந்தணர்கள் பிரியாது பணி செய்யும் சிற்றம்பலத்தில் உறையும் பெருமான் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பல்சடை=பல விதமான தன்மைகள் கொண்டுள்ள சடை. சுருண்டு கிடப்பதால் புன்சடை என்றும், நீண்டு இருப்பதால் நீள்சடை என்றும், பொன் போன்ற நிறத்தில் இருப்பதால் பொன்சடை என்றும், விரிந்து பரந்து இருப்பதால் விரிசடை என்றும், நிமிர்ந்து உயர்ந்து இருப்பதால் நிமிர்சடை என்றும் பெருமானின் சடை பலவிதமாக திருமுறைப் பாடல்களில் குறிக்கப் படுகின்றது. இதனை உணர்த்தும் வகையில் பல்சடை என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். ஒன்பது சடைகளை உடைய பெருமான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் பல்சடை என்று கூறினார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பாடினாய் மறை என்பதற்கு சாம வேத கீதங்கள் பாடினார் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். இசை வடிவத்தில் அமைந்துள்ள வேதம் சாமவேதம் ஒன்று தான் என்பதால் பாடினார் வேதம் என்று குறிப்பிடும் போது, சாமவேதத்தையும் ஓதினார் வேதம் என்று சொல்லும் போது நான்கு வேதங்களையும் குறிப்பிடுவதாக பொருள் கொள்ள வேண்டும். 

ஆடினாய் என்ற சொல்லுக்கு நடனம் புரிதல் மற்றும் நீராடுதல் என்று இரண்டு பொருள்கள் உள்ளன. இரண்டுமே பெருமானுடன் இணைந்த செயல்கள். ஆடவல்லானை குறிக்கும் இந்த பாடலை, ஆடினாய் என்ற சொல்லுடன் நயமாக தொடங்கி, பெருமான் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சம்பந்தரின் சொல்லாட்சியை நாம் இங்கே உணர்கின்றோம்.

பொழிப்புரை:

பறை மட்டும் சங்குகள் முதலிய வாத்தியங்கள் ஒலிக்க, பல வகையான கொடிகள் கட்டப்பட்டு அழகு செய்யப்பட்ட மாட வீடுகளில், கறையினை உடைய வேல் போன்று செவ்வரிகளுடன் நீண்டு கூர்மையான நுனிகளுடன் உள்ள கண்களைக் கொண்டுள்ள மகளிர் ஆடுவதால் பாடுவதால் ஏற்படும் ஆரவார ஒலிகளுடன் மறையொலி மற்றும் பெருமானின் புகழ் குறித்த பாடல்களின் ஒலி கலந்து ஒலிக்க ஆடுதலை விரும்புகின்ற பெருமானை, பிறைச் சந்திரனை தனது நீண்ட சடையில் சூடியவனை, கடம்பூரில் உறைபவனை பேணவல்ல அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள்.   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/09/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-4-3035560.html
3034320 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, November 8, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    இளிபடும் இன் சொலினார்கள் இருங்குழல் மேல் இசைந்து ஏறத்
    தெளிபடு கொள்கை கலந்த தீத்தொழிலார் கடம்பூரில்
    ஒளிதரு வெண்பிறை சூடி ஒண்ணுதலோடு உடனாகிப்
    புலி அதள் ஆடை புனைந்தான் பொற்கழல் போற்றுதும் நாமே

விளக்கம்:

இளி=ஏழிசைகளில் ஒன்று, குரல் துத்தம் கைக்கிளை உழை இளி விளரி தாரம் என்பன ஏழு இசைகள்; ஒண்ணுதல்=ஒளிவீசும் நெற்றி; தீத்தொழிலார்=வேள்வி புரியும் அந்தணர்கள்'; வேள்வி செய்தல், வேள்வி செய்வித்தல், வேதம் ஓதுதல், வேதம் ஓதுவித்தல், தானம் பெற்றுக் கொள்ளுதல், தானம் வழங்குதல் ஆகிய ஆறும் அந்தணர்களின் தொழில்களாக பண்டைய நாட்களில் கருதப்பட்டன. காலப்போக்கில் இவை அனைத்தும் மாறி, அனைவரும் பொருள் ஈட்ட பலவிதமான அலுவல்களில் ஈடுபடுவதும் நமது கல்விமுறையும் அதற்கேற்ப மாறுபட்ட நிலையில் உள்ளதும் இன்றைய நிலை. எனவே இன்றைய நிலையின் பின்னணியில் அந்தணர்களுக்கு பண்டைய நாட்களில் அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நெறிகளை ஆராய்வது சற்று கடினமே. இந்த பாடலில் மகளிர் கூந்தலில் வேள்விப்புகை சென்று படிவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இன்றும் நவகிரக வேள்விகள் செய்யும்போது இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களின் பெயரைச் சொல்லி நெய்யும் சமிதும் இட்டு ஆகுதிகள் வழங்குவது பழக்கத்தில் உள்ளது. இருபத்தேழு நட்சத்திரங்களும் சந்திரனின் மனைவியராக கருதப்படுவதை நாம் அறிவோம். எனவே இந்த நட்சத்திரங்களை குறித்து வேள்விகள் செய்யப்பட்டதை குறிக்கின்றார் என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

சாமவேதத்தைச் சார்ந்த அந்தணர்களுக்கு ஔபாசனம் என்று சொல்லப்படும் சடங்கினைச் செய்யும் தகுதி, அவர்களின் மனைவி அவர்கள் அருகே இருந்தால் தான் கிடைக்கும். திருமணம் ஆகாதவர்களும், மனைவியை இழந்தவர்களும் இதனைச் செய்யக் கூடாது. மேலும் திருமணம் ஆனவர்களும் அவர்களது மனைவி அவரது அருகில் இருந்து, இருவரும் மணையில் அமர்ந்தால் தான் இதனைச் செய்ய இயலும். பல சுப அசுப காரியங்களுக்கு முன்னர் புண்யாவாசனம் மற்றும் ஔபாசனம் செய்த பின்னரே, அந்தந்த சடங்குகளை தொடங்க இயலும். இன்றும் இந்த வழிமுறை பின்பற்றப் படுகின்றது. தினமும் ஔபாசானம் செய்பவர்கள் ஒரு சிலர் இன்றும் உள்ளனர். இந்த வழிமுறை வேதங்களில் சொல்லப்பட்டு வருவதால், சம்பந்தரின் காலத்திலும் பழக்கத்தில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகின்றது. இந்த வழக்கத்தையே சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்று சிலர் கருதுகின்றனர். இந்த விளக்கமும் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. தெளிபடு கொள்கை=தெளிவான கோட்பாடு. புனைதல்=அணிதல்; இருங்குழல் மேல் இசைந்து ஏற என்ற தொடருக்கு, மகளிரின் நீண்ட கூந்தல் போன்று வளைந்து வேள்வித் தீயின் புகை மேலெழுந்து எங்கும் பரவி விளங்கும் தலம் என்று சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர்.   

பதிகத்தின் முதல் இரண்டு பாடல்களில் பெருமானின் பொற்கழல்கள் நமக்கு மறுமையில் வீடுபேற்றினை அளித்தும் இம்மையில் இன்பம் அளித்தும் அருள் புரிகின்றன என்று உணர்த்தும் சம்பந்தர், இந்த பாடலில் அந்த திருவடிகளை நாம் போற்றி வணங்கி அந்த பயன்களை பெற வேண்டுமென்று அறிவுரை கூறுகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

இசை இனிமையும் சொல்லினிமையும் கலந்த சொற்களை பேசும் மகளிரின் கரிய கூந்தல்களில் வேள்விப் புகை ஏறும் வண்ணம் வேள்விகளைச் செய்யும் தெளிந்த கொள்கையராகிய அந்தணர்கள் நிறைந்த கடம்பூர் தலத்தில், ஒளி வீசும் வெண்மை நிறமுடைய பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவனாக, ஒளி பொருந்திய நெற்றியினை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுள்ளவனாக, புலியின் தோலை ஆடையாக ஏற்று அணிந்தவனாக, திகழும் பெருமானின் பொற்கழல்களை நாம் போற்றுவோமாக.    
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/08/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-3-3034320.html
3034319 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, November 7, 2018 03:47 PM +0530
பாடல் 2:

    அரவினொடு ஆமையும் பூண்டு அம் துகில் வேங்கை அதளும்
    விரவும் திருமுடி தன் மேல் வெண் திங்கள் சூடி விரும்பிப் 
    பரவும் தனிக் கடம்பூரில் பைங்கண் வெள்ளேற்று அண்ணல் பாதம்
    இரவும் பகலும் பணிய இன்பம் நமக்கு அதுவாமே

விளக்கம்:

பெருமானின் திருப்பாதங்களைத் தொழுவது மறுமையில் நிரந்தரமாகிய இன்பம் அளிக்கும் வீடுபெற்றினை மிகவும் எளிதாக பெற்றுத் தரும் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர் இந்த பாடலில், பெருமானைத் தொழுதால் இம்மையிலும் இன்பம் பயக்கும் என்று கூறுகின்றார். அம் துகில்=அழகிய துகில்; துகில்=புடவை; வேங்கை=புலி; விரவும்=கலந்து; கலந்து நிற்பவை எவை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறவில்லை எனினும், முந்தைய பாடலில் உணர்த்திய வண்ணம் கங்கை என்பதையும் கொன்றை என்பதையும் சேர்த்து  பொருள் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறே பரவும் என்ற சொல்லுக்கும் முன்னர் அடியார்கள் என்று இணைத்துப் பொருள் கொள்ளவேண்டும். புடவையும் புலித்தோலும் பூண்டவன் என்று குறிப்பிட்டு, மாதோர் பாகனாக இறைவன் விளங்கும் தன்மையை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். அந்துகில் வேங்கை அதள் என்ற தொடருக்கு அழகிய புலித்தோலாடை என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.      
  
பொழிப்புரை:

பாம்பினோடு ஆமை ஓட்டினையும் அணிகலனாக அணிந்து அழகிய புலித்தோல் ஆடையை உடுத்தியவனும், கங்கை நதியும் கொன்றை மலரும் கலந்து பொருந்தி விளங்கும் சடை முடியில் பிறைச் சந்திரனை அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமானை அடியார்கள் மிகுந்த விருப்பத்துடன் புகழ்ந்து தொழ, அவன் ஒப்பற்ற கடம்பூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அத்தகைய பெருமானின், பசிய கண்களை உடைய வெள்ளை எருதின் மீது உலவும் அண்ணலின் திருப்பாதங்களை இரவும் பகலும் பணிந்து வணங்க நமக்கு இன்பம் ஏற்படும். 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/07/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-2-3034319.html
3034318 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 113. வானமர் திங்களும் நீரும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, November 6, 2018 12:00 AM +0530
பின்னணி:

வாழ்கொளிபுத்தூர் சென்று பொடியுடை மார்பினர் என்று தொடங்கும் பதிகம் (1.40) பாடி பெருமானின் பெருமையை உணர்த்தி அவனது திருவடிகளின் மீது மலர்கள் தூவி பணிந்து மகிழ்வோம் என்று பாடிய பின்னர், திருஞானசம்பந்தர் திருக்கடம்பூர் வந்து சேர்கின்றார். இந்த தலம் வந்தடைந்த பின்னரும் அவரது மனம் எவ்வாறு எல்லாம் பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது உய்யலாம் என்பதை அடியார்களுக்கு உணர்த்தவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடனே இருந்தது போலும். இந்த தலத்து பதிகத்தின் முதல் பாடலில், அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுதால் வீடுபேறு அடைவது எளிதாகும் என்றும் இரண்டாவது பாடலில் அவனது திருவடிகளை இரவும் பகலும் தொழுதால் நமக்கு இன்பம் கிடைக்கும் என்றும், மூன்றாவது பாடலில் அவனைத் தொழுது அவனது பொற்கழல்களை நாம் போற்றுவோம் என்றும், ஏழாவது பாடலில் அவனது திருவடிகளை போற்றுதலே வாழ்க்கையின் பொருள் என்றும், கூறுகின்றார்.

இந்த தலம் காட்டுமன்னார்கோயிலுக்கு ஐந்து கி.மீ. மேற்கே உள்ளது. தற்போது மேலக்கடம்பூர் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. கருவறையின் அடிபாகம் தேர் வடிவத்தில் குதிரைகள் பூட்டிய நிலையில் உள்ளது. இறைவன் பெயர் அமிர்தகடேசர்; இறைவியின் திருநாமம் சோதி மின்னமை. இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய இரண்டு குறுந்தொகைப் பதிகங்களும் கிடைத்துள்ளன. என் கடன் பணி செய்து கிடப்பதே என்று அப்பர் பிரான் பாடிய பாடல் இந்த தலத்திற்கு உரியதாகும். கடம்ப மரம் இந்த தலத்தின் மரம் கடம்பூர் என்ற பெயர் வந்தது.       

பாடல் 1:

    வானமர் திங்களும் நீரும் மருவிய வார் சடையானைத்
    தேனமர் கொன்றையினானைத் தேவர் தொழப் படுவானைக்
    கானமரும் பிணை புல்கிக் கலை பயிலும் கடம்பூரில்
    தானமர் கொள்கையினானைத் தாள் தொழ வீடு எளிதாமே
  

விளக்கம்:

வானில் இருந்து கீழே இறங்கிவந்த போது தானே, கங்கை நதி பெருமானின் சடையில் தாங்கப்பட்டு மறைந்தது. அதனை குறிப்பிடும் வண்ணம் வானமர் என்ற சொல்லினை திங்கள் மற்றும் கங்கை நதி இரண்டுக்கு பொதுவாக வைத்துள்ள நயம் ரசிக்கத் தக்கது. கலை=ஆண்மான்; பிணை=பெண்மான்; பயிலுதல்=தொடர்ந்து பழகுதல்; வார்சடை=நீண்ட சடை; அமர்=பொருந்திய; மருவிய=கலந்த; கான்=காடு; தேவர்கள் தொழப்படும் இறைவன் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். முருகப் பெருமான், இந்திரன், செவ்வாய் ஆகியோர் இறைவனைத் தொழுது பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. முருகப் பெருமானுக்கு இறைவன் வேல் கொடுத்ததாக கூறுவார்கள். இந்திரன் இந்த தலத்து இறைவனை, தேவலோகம் கொண்டு செல்ல நினைத்து பூமியை மிகவும் ஆழமாக  தோண்டியதாகவும், இலிங்கத்தின் அடிப்பகுதி அவனுக்கு எட்டாத வண்ணம் கீழே இருந்ததால் அச்சம் கொண்டு தனது முயற்சியை கைவிட்டுத் தேவலோகம் திரும்பியதாக கூறுவார்கள். இந்த செய்தியை தேவர் தொழப் படுவான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார் போலும்.  
  
பொழிப்புரை:

வானில் பொருந்திய பிறைச் சந்திரனும் கங்கை நதியும் கலந்து பொருந்திய நீண்ட சடையினை உடையவனும், தேன் பொருந்திய கொன்றை மலர்களை விருப்பத்துடன் சூடிக் கொள்பவனும், தேவர்களால் தொழப்படும் இறைவனும், காடுகளில் பொருந்தியுள்ள ஆண்மானும் பெண்மானும் கலந்து மகிழும் கடம்பூர் தலத்தில் தானே விரும்பி அமர்ந்து  உறைபவனும் ஆகிய இறைவனின் திருப்பாதங்களைத் தொழ, வீடுபேறு அடைவது மிகவும் எளிதான செயலாக மாறிவிடும்.   
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/06/113-வானமர்-திங்களும்-நீரும்---பாடல்-1-3034318.html
3032029 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, November 5, 2018 10:42 AM +0530
பாடல் 11:

    கல்லுயர் மாக்கடல் நின்று முழங்கும் கரை பொரு காழிய மூதூர்
    நல்லுயர் நான்மறை நாவின் நற்றமிழ் ஞானசம்பந்தன்
    வல்லுயர் சூலமும் வெண்மழுவாளும் வல்லவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்ச்
    சொல்லிய பாடல்கள் வல்லார் துயர் கெடுதல் எளிதாமே

விளக்கம்:

கல்=மலை; கல்லுயர்=மலை போன்று உயர்ந்த; 

பொழிப்புரை:

மலைகள் போன்று உயர்ந்து எழுந்து நின்று பேரொலியுடன் கரையினை வந்து அடையும் அலைகள் உடைய கடலின் அருகே உள்ள சீர்காழி எனப்படும் பழமையான ஊரினைச் சார்ந்தவனும், நன்மைகள் விளைவிக்கும் உயர்ந்த நான்மறைகள் ஓதும் நாவினை உடையவனும், நன்மை புரியும் தமிழ் பாடல்கள் அருளியவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன், வலிமையான சூலம் வெண்மழுவாள் முதலிய ஆயுதங்களை பயன்படுத்துவதில் வல்லவனாகிய பெருமான் உறையும் வாழ்கொளிபுத்தூர் தலத்தினைப் போற்றி, சொன்ன பாடல்களில் வல்ல அடியார்களின் துயர் கெடுதல் மிகவும் எளிதாம்.       

முடிவுரை:

பெருமானது பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அவனது திருவடிகளைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டும் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு திருவடிகள் பற்றிய குறிப்பு கொண்டுள்ள மற்ற பதிகங்களை நினைவூட்டுகின்றது. முன்னுரையில் அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில் குறிப்பிடப் படும் திருவடிப் பதிகங்கள் இரண்டினை நாம் கண்டோம். திருவடித் தாண்டகம் என்று அழைக்கப்படும் (6.06) பதிகத்தின் அனைத்து அடிகளிலும் பெருமானின் திருவடி குறிப்பிடப்பட்டு, திருவடிகளின் பல்வகை சிறப்பு அப்பர் பெருமானால் உணர்த்தப்படுகின்றது.   

அந்தணாளன் என்று தொடங்கும் திருப்புன்கூர் பதிகத்தில் (7.55), சுந்தரர் ஓவ்வொரு பாடலிலும் இறைவனின் ஒவ்வொரு அருட்செயலை குறிப்பிட்டு, அதன் காரணமாக இறைவனின் திருவடிகளை சென்ற அடைந்ததாக குறிப்பிட்டு, நம்மையும் இறைவனது திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்குமாறு தூண்டுகின்றார். மார்கண்டேயனுக்கு அருளியது, மழை பொழிவித்தது, அதிகமான மழையால் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தை தவிர்த்தது, கலிக்காமரின் பிணியைத் தவிர்த்தது, சண்டீசருக்கு அருளியது, அப்பர் சம்பந்தர் ஆகியோரின் குற்றங்களை பொறுத்து அருளியது, அமரர்கள் வாழும் பொருட்டு நஞ்சு உண்டது, விஜயனுக்கு பாசுபதம் அருளியது, நால்வர்க்கு அறம் உரைத்தது, பகீரதனுக்காக கங்கையை தாங்கியது, திரிபுரத்தில் உள்ள மூன்று அடியார்களுக்கு அருளியது, ஆறு சமயத்தவர்க்கும் அருள் புரிவது மற்றும் இராவணனுக்கு அருள் புரிந்தது ஆகிய செயல்கள் இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றது.  

சிந்திப்ப அரியன என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் ஐயாற்றுப் பதிகத்தில் (4.92) அனைத்துப் பாடல்களும் ஐயாறன் அடித்தலமே என்று முடிவடைகின்றன. பெருமானின் திருவடிகளின் பண்புகள் பதிகத்தின் இருபது பாடல்களிலும் உணர்த்தப் படுகின்றன. பொதுவாக பத்து பாடல்கள் கொண்ட பதிகங்களே பாடும் அப்பர் பிரான், பெருமானின் திருவடிகளின் சிறப்பினை விளக்குவதற்கு பத்து பாடல்கள் போதாது என்று நினைத்தார் போலும்.

மன்னு மலைமகள் என்று தொடங்கும் இன்னம்பர் பதிகத்தின் (4.100) அனைத்துப் பாடல்களிலும் அப்பர் பிரான் பெருமானின் திருவடிகளின் பெருமைகள் குறிப்பிடப் படுகின்றன. அனைத்துப் பாடல்களும் இன்னம்பரான் தன் இணை அடியே என்று முடிகின்றன. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில், மலைமகள் கையால் வருடிய திருப்பாதங்கள் பெருமானின் திருவடிகள் என்று குறிப்பிடுகின்றார். திருமாற்பேறு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (4.108) இரண்டு பாடல்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. அந்த இரண்டு பாடல்களிலும் பெருமானின் திருவடிச் சிறப்புகள் கூறப்படுகின்றன. மார்கண்டேயனின் வாழ்நாளை நீட்ட இயமனை உதைத்த திருவடி என்றும், திருமாலால் காண முடியாத திருவடிகள் என்றும் தொண்டர்கள் போற்றும் திருவடிகள், மாணிக்கம் போன்று ஒளிவீசும் திருவடிகள் என்றும், உமையவள் வருடச் சிவக்கும் திருவடிகள் என்றும் கண்பார்வை இல்லாத தனது அடியார்களுக்கு அவர்கள் முன்னே ஒளியாகத் தோன்றி வழிகாட்டும் திருவடிகள் என்றும் பெருமானின் திருவடிகளின் தன்மை இந்த பதிகத்தில் உணர்த்தப் படுகின்றன.    
   
திருவெம்பாவை பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், மணிவாசகர், பாடலின் முதல் ஏழு அடிகளிலும் இறைவனின் திருவடிகளை போற்றி போற்றி என்று கூறி, எட்டாவது அடியில் சிவபெருமான் நம்மை ஆட்கொள்வதற்கு உதவியாக இருக்கும் மார்கழி நீராடும் செயல் போற்றி என்று கூறுகின்றார். இந்த பாடலில் இறைவனின் திருவடிகளை, பாதமலர், செந்தளிர்கள், பொற்பாதம், பூங்கழல்கள், இணையடிகள், புண்டரீகம், பொன்மலர்கள் என்று வேறு வேறு சொற்களால் குறிப்பிடும் நயத்தையும் நாம் காணலாம். எண்குணத்தான் என்று அழைக்கப்படும் இறைவனை எட்டு முறை போற்றி போற்றி என்று சொல்லி அழைப்பதும் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. இந்த பாடலில் இறைவன் புரியும் ஐந்து தொழில்களும் உணர்த்துப் பட்டுள்ளன. தோற்றம் என்று படைத்தல் தொழிலும், போகம் என்று காத்தல் தொழிலும், ஈறு என்று அழித்தல் தொழிலும், காணாத புண்டரீகம் என்று மறைத்தல் தொழிலும், உயிர்களை உய்ய ஆட்கொண்டருளும் செயல் என்று அருளல் தொழிலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன. 

    போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர்
    போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
    போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணை அடிகள்
    போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரீகம்
    போற்றி யாம் உய்ய ஆட்கொண்டு அருளும் பொன்மலர்கள்
    போற்றியாம் மார்கழி நீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய்

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானது திருவடிகளைக் காண்போம் என்று நம்மை இந்த தலத்திற்கு கூட்டிச் செல்லும் சம்பந்தர், அவ்வாறு கண்டு களித்த திருவடிகளை இடைவிடாது தியானிப்போம் என்று இரண்டாவது பாடலிலும், அவனது திருவடி நிழலே நமக்கு சிறந்த பாதுகாப்பு என்பதை உணர்த்து அதனை பற்றுவோம் என்று மூன்றாவது பாடலிலும், அவனது திருவடிகளில் மலர்கள் தூவி கண்குளிர காண்போம் என்று நான்காவது பாடலிலும், தரமான மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனைத் சார்ந்து இருப்போம் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், அன்றலர்ந்த மலர்களைக் கொண்டு அவனது திருவடிகளில் சமர்ப்பித்து அந்த திருவடிகளே சரணம் என்று சார்ந்து இருப்போம் என்று ஆறாவது பாடலிலும், சிறந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடி நிழலில் தங்கியிருப்போம் என்று ஏழாவது பாடலிலும், கொத்தாக விரிந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடிகளை சார்ந்து இருப்போம் என்று எட்டாவது பாடலிலும், விரிந்து நன்கு மலர்ந்த மலர்களை அவனது திருவடிகளில் தூவி அவனது திருவடி நிழலில் சென்று தங்குவோம் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும் நம்மை வழிப்படுத்தும் சம்பந்தர், பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் இவ்வாறு தொண்டர்கள் மலர் தூவி வணங்க வாழ்கொளிபுத்தூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கும் நமது தலைவனின் திருவடி நிழலைச் சென்று அடைவோம் என்று கூறுகின்றார். திருஞானசம்பந்தர் உணர்த்தியதை மனதில் கொண்டு வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று மாணிக்க வண்ணரைக்  கண்குளிர கண்டு வணங்கி, அவனது திருவடிகளை தியானித்து, அவனது திருவடிகளே சிறந்த பற்றுக்கோடு என்பதை உணர்ந்து வாழ்வோமாக. இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் பெருமானை தொண்டர்கள் எவ்வாறு போற்றுகின்றனர் என்பதை சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். நாமும் பெருமானின் பல வகையான பெருமைகளை குறிப்பிட்டு அவரை புகழ்ந்து, வணங்கி பயன் அடைவோமாக.     

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/05/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-11-3032029.html
3032028 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, November 4, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 10:

    குண்டமணர் துவர்க் கூறைகள் மெய்யில் கொள்கையினார் புறம் கூற
    வெண்தலையில் பலி கொண்டல் விரும்பினை என்று விளம்பி
    வண்டமர் பூங்குழல் மங்கையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    தொண்டர்கள் மாமலர் தூவத் தோன்றி நின்றான் அடி சேர்வோம் 


விளக்கம்:

துவர்க்கூறை=துவர்ச் சாயம் ஏற்றப்பட்ட உடை; புறம்=பொருந்தாத சொற்கள்; மெய்யில்= மெய்+இல், உண்மையற்ற; பெருமான் பலி ஏற்பதன் பின்னணியில் அமைந்துள்ள நோக்கத்தினை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் உண்மைக்கு பொருந்தாத சொற்களை மற்றவர் கூறுவதை பொருட்படுத்தாமல் தனது கொள்கையில் உறுதிப்பாட்டுடன் நின்று, பக்குவப்பட்ட அடியார்கள் தாங்கள் இடும் மலங்களை பெற்றுக்கொண்டு அவர்களுக்கு முக்தி அளிக்கும் பெருமானின் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. வண்டார் பூங்குழலி என்பது தலத்து இறைவியின் திருநாமம். இந்த திருநாமம் வண்டமர் பூங்குழல் மங்கை என்ற தொடரால் உணர்த்தப் படுகின்றது. 

பொழிப்புரை:

உண்டு உடல் கொழுத்த சமணர்களும், துவராடை அணிந்த புத்தர்களும், உண்மையற்ற பொருந்தாத சொற்களை கூறி பழித்த போதும், அதனை பொருட்படுத்தாமல் தொடர்ந்து உலர்ந்து வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் பிரமனின் மண்டையோட்டினில் பலி ஏற்பதை விரும்புவனே என்று புகழ்ந்து கூறி, வண்டுகள் அமர்கின்ற புதிய மலர்கள் சேர்ந்த கூந்தலை உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ள  பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் தொண்டர்கள் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி பணிந்து வணங்க, அதனை ஏற்றுக்கொள்ளும் வண்ணம் தோன்றி நிற்கும் பெருமானது திருவடிகளை சென்று சேர்வோமாக.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/04/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-10-3032028.html
3030771 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, November 3, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    கரியவன் நான்முகன் கை தொழுது ஏத்தக் காணலும் சாரலும் ஆகா
    எரி உருவாகி ஊர் ஐயம் இடு பலி உண்ணி என்று ஏத்தி
    வரி அரவு அல்குல் மடந்தையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    விரிமலர் ஆயின தூவி விகிர்தன சேவடி சேர்வோம்

விளக்கம்:

சார்ந்து இருப்போம் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தர்க்கு, பெருமானின் திருவடிகளைச் சார்ந்து இருப்பது எத்தைகைய பெரும் பேறு என்பதை அடியார்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும் என்ற விருப்பம் எழுந்தது போலும். பொதுவாக பிரமனும் திருமாலும் காண முடியாத திருவடிகள் என்று கூறும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்து பாடலில், அவர்கள் இருவரும் காண முடியாத திருவடிகள், சார முடியாத திருவடிகள் என்று கூறுகின்றார். இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த திருவடிகளைச் சார்ந்து இருப்பதை ஒரு பெருமையாக கருதி, ஆர்வத்துடன் அந்த திருவடிகளைச் சார வேண்டும் என்ற அறிவுரை இந்த பாடல் மூலம் நமக்கு உணர்த்தப் படுகின்றது.     

பொழிப்புரை:

கரியவன் என்று அழைக்கப்படும் திருமால் மற்றும் பிரமன் தங்களது கைகளால் தொழுது ஏத்தும் வண்ணம், அவர்களால் காணவும் முடியமால் சாரவும் முடியாமல் நீண்ட நெருப்புப் பிழம்பாக நின்றவனே என்றும் பல ஊர்களிலும் இடப்படும் பிச்சையையும் பலியையும் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டு உண்பவனே என்றும் புகழ்ந்து, கோடுகள் உடைய பாம்பின் படம் போன்று புடைத்து எழுந்துள்ள மார்பகத்தினை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்கு விரிந்து மலர்ந்த  சிறந்த மலர்களை தூவி, ஏனைய தேவர்களிலிருந்து மாறுபட்டுள்ள பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி சேர்வோமாக.

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/03/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-9-3030771.html
3030770 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, November 2, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    உயர்வரை ஒல்க எடுத்த அரக்கன் ஒளிர் கடகக் கை அடர்த்து
    அயல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் ஆர்தலை என்று அடி போற்றி
    வயல் விரி நீள் நெடுங்கணி பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்ச்
    சயவிரி மாமலர் தூவித் தாழ்சடையான் அடி சார்வோம் 

விளக்கம்:

சயவிரி மலர்=வாகை மலர்; வாகை மரம் இந்த தலத்தின் தலமரம் என்பதை நினைவூட்டும் வகையில் இந்த குறிப்பு அமைந்துள்ளது. வரை=மலை; ஒல்க=அசைய; அடர்த்து=நெருக்கி; ஆர்தல்=உண்ணுதல்; ஐ=தலைவன்; ஆர்தலை=உண்ணும் செயலை உடைய தலைவன்; அயல்=உறவினர் அல்லாதார், ஊரார்கள்;
  
பொழிப்புரை:

உயர்ந்த கயிலாய மலையினை அசைத்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணனின், கடகங்கள் அணிந்திருந்த கைகளை மலையின் கீழே அடர்த்து நெருக்கியவனே என்றும்,  ஊரார்கள் இடும் பிச்சை ஐயம் ஆகியவற்றை உட்கொள்ளும் தலைவனே என்றும், புகழ்ந்து அவனது திருவடிகளைப் போற்றி, வயல்களில் விளைவதும் நீண்டு விரிந்ததும் ஆகிய கருநீல மலர்கள் போன்ற கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் சிறந்த வாகை மலர்களை தூவி, தாழ்ந்த சடையினை உடைய பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அந்த திருவடிகளை சார்ந்து இருப்போமாக. 
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/02/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-8-3030770.html
3030769 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, November 1, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அடல் செவி வேழத்தின் ஈருரி போர்த்து அழி தலை அங்கையில் ஏந்தி
    உடல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    மடல் நெடு மாமலர்க் கண்ணியொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தடமலர் ஆயின தூவித் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்

 
விளக்கம்:

மடநெடு=மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய; அடர் செவி=பரந்த செவி; அழி தலை=கிள்ளியெடுக்கப் பட்டு அழிந்த பிரமனின் தலை, தடமலர்=அகலமான இதழ்களை உடைய மலர்கள் என்றும் தடம் என்ற சொல்லுக்கு நீர்நிலை என்று பொருள் கொண்டு அல்லி தாமரை போன்ற நீரில் மலரும் மலர்கள் என்றும் இரண்டு விதமாக விளக்கம் கூறுகின்றனர். இரண்டும் பொருத்தமே. உண்டி=உண்பவன்; உடலிடு என்பதற்கு பதிலாக உடனிடு என்ற சொல்லை பாடபேதமாகக் கொண்டு, காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே இட்ட பிச்சை என்று சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். உடலிடு பிச்சை என்பதற்கு உடலில் உள்ள அங்கமாகிய கைகளால் இட்ட பிச்சை என்றும் பெருமானின் அழகில் மயங்கிய தாருகவனத்து மகளிர் பரவசமைடைந்த தமது உடலுடன் இடப்பட்ட பிச்சை என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கூறுகின்றனர். மூன்றாவது பாடலில் உள்ளது போன்று இந்த பாடலிலும் ஐயம் பிச்சை என்ற இரண்டு சொற்களும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. இந்த தன்மை நமக்கு ஆண்டாள் பிராட்டியார் அருளிய திருப்பாவை பாசுரத்தின் இரண்டாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. தீக்குறள்=பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் வண்ணம் சொல்லப்படும் சொற்கள்;  

    வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
    செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
    பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி 
    நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலை நீராடி
    மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்    
    செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்
    ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கை காட்டி
    உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய் 

பாவை நோன்பு இருக்கவிருக்கும் சிறுமியர்களை வரவேற்ற பின்னர், நோன்பு நோற்கும் சமயத்தில் எவை எவை கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்பன விவரித்து சொல்லப்படும் பாடல். கிரியை என்ற வடமொழிச் சொல் கிரிசை என்று திரிந்தது. பையத் துயின்ற= மெதுவாக உறங்குகின்ற: பாற்கடலில் உறங்குவது போல் தோன்றினாலும், உலகில் நடப்பவை அனைத்தும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவன் திருமால் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு அறிதுயில் என்று கூறுவது வழக்கம். இங்கே அதனை சற்றே மாற்றி, பையத் துயின்ற பரமன் என்று குறிப்பிட்டு, பெருமாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழவில்லை என்று இங்கே ஆண்டாள் உணர்த்துகின்றார். ஆந்தனையும்=பிச்சை பெறுபவர்கள், ஆம் (போதும்) என்று சொல்லும் அளவுக்கு; இந்த பாடலில் ஐயமும் பிச்சையும் என்று இரண்டு சொற்கள் இடம் பெறுவதை நாம் உணரலாம். இதற்கு விளக்கம் அளித்த பெரியோரால் ஐயம் என்பது ஆச்சாரியர்கள் துறவிகள் போன்ற பெரியோர்களுக்கு இடும் பிக்ஷை என்றும் பிச்சை என்பது குருகுலத்தில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இடப்படும் பிச்சை என்றும் விளக்கம் கூறியுள்ளனர். எனவே ஐயம் என்பது இடுபவர்கள் பணிந்து வணக்கத்துடன் மரியாதையுடன் இடப்படுவது என்பதை நாம் உணரலாம். 

பொழிப்புரை:

பரந்த காதுகளை உடைய யானையை, தன்னை எதிர்த்து வந்த மத யானையை, அடக்கி அதன் தோலை உரித்து, அதன் உதிரப்பசை கெடாத தோலை தனது உடல் மீது போர்த்தவனும்; கிள்ளி எடுக்கப்பட்டதால் அழிந்த பிரமனது தலையினை மண்டையோடாக தனது கையில் ஏந்தி தாருகவனத்து மகளிர்கள் தங்களது கைகளால் இட்ட பிச்சையை, ஐயம் உண்டி என்று பலவாறு கூறி ஏற்றுக் கொண்டவனும், மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய குவளை மலரினை ஒத்த கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்றாக விரிந்து அகன்று மலர்ந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அவனது திருவடி நிழலில் ஒதுங்குவோமாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/nov/01/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-7-3030769.html
3029012 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 31, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    அடல் செவி வேழத்தின் ஈருரி போர்த்து அழி தலை அங்கையில் ஏந்தி
    உடல் இடு பிச்சையோடு ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    மடல் நெடு மாமலர்க் கண்ணியொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தடமலர் ஆயின தூவித் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்
 

விளக்கம்:

மடநெடு=மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய; அடர் செவி=பரந்த செவி; அழி தலை=கிள்ளியெடுக்கப் பட்டு அழிந்த பிரமனின் தலை, தடமலர்=அகலமான இதழ்களை உடைய மலர்கள் என்றும் தடம் என்ற சொல்லுக்கு நீர்நிலை என்று பொருள் கொண்டு அல்லி தாமரை போன்ற நீரில் மலரும் மலர்கள் என்றும் இரண்டு விதமாக விளக்கம் கூறுகின்றனர். இரண்டும் பொருத்தமே. உண்டி=உண்பவன்; உடலிடு என்பதற்கு பதிலாக உடனிடு என்ற சொல்லை பாடபேதமாகக் கொண்டு, காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே இட்ட பிச்சை என்று சிலர் பொருள் கொள்கின்றனர். உடலிடு பிச்சை என்பதற்கு உடலில் உள்ள அங்கமாகிய கைகளால் இட்ட பிச்சை என்றும் பெருமானின் அழகில் மயங்கிய தாருகவனத்து மகளிர் பரவசமைடைந்த தமது உடலுடன் இடப்பட்ட பிச்சை என்று இரண்டு விதமாக பொருள் கூறுகின்றனர். மூன்றாவது பாடலில் உள்ளது போன்று இந்த பாடலிலும் ஐயம் பிச்சை என்ற இரண்டு சொற்களும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளன. இந்த தன்மை நமக்கு ஆண்டாள் பிராட்டியார் அருளிய திருப்பாவை பாசுரத்தின் இரண்டாவது பாடலை நினைவூட்டுகின்றது. தீக்குறள்=பிறர்க்கு தீங்கு விளைவிக்கும் வண்ணம் சொல்லப்படும் சொற்கள்;  

    வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
    செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
    பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி 
    நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலை நீராடி
    மையிட்டு எழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்    
    செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்
    ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கை காட்டி
    உய்யுமாறு எண்ணி உகந்தேலோர் எம்பாவாய் 

பாவை நோன்பு இருக்கவிருக்கும் சிறுமியர்களை வரவேற்ற பின்னர், நோன்பு நோற்கும் சமயத்தில் எவை எவை கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்பன விவரித்து சொல்லப்படும் பாடல். கிரியை என்ற வடமொழிச் சொல் கிரிசை என்று திரிந்தது. பையத் துயின்ற= மெதுவாக உறங்குகின்ற: பாற்கடலில் உறங்குவது போல் தோன்றினாலும், உலகில் நடப்பவை அனைத்தும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் படைத்தவன் திருமால் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு அறிதுயில் என்று கூறுவது வழக்கம். இங்கே அதனை சற்றே மாற்றி, பையத் துயின்ற பரமன் என்று குறிப்பிட்டு, பெருமாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழவில்லை என்று இங்கே ஆண்டாள் உணர்த்துகின்றார். ஆந்தனையும்=பிச்சை பெறுபவர்கள், ஆம் (போதும்) என்று சொல்லும் அளவுக்கு; இந்த பாடலில் ஐயமும் பிச்சையும் என்று இரண்டு சொற்கள் இடம் பெறுவதை நாம் உணரலாம். இதற்கு விளக்கம் அளித்த பெரியோரால் ஐயம் என்பது ஆச்சாரியர்கள் துறவிகள் போன்ற பெரியோர்களுக்கு இடும் பிக்ஷை என்றும் பிச்சை என்பது குருகுலத்தில் பயிலும் மாணவர்களுக்கு இடப்படும் பிச்சை என்றும் விளக்கம் கூறியுள்ளனர். எனவே ஐயம் என்பது இடுபவர்கள் பணிந்து வணக்கத்துடன் மரியாதையுடன் இடப்படுவது என்பதை நாம் உணரலாம். 

பொழிப்புரை:

பரந்த காதுகளை உடைய யானையை, தன்னை எதிர்த்து வந்த மத யானையை, அடக்கி அதன் தோலை உரித்து, அதன் உதிரப்பசை கெடாத தோலை தனது உடல் மீது போர்த்தவனும்; கிள்ளி எடுக்கப்பட்டதால் அழிந்த பிரமனது தலையினை மண்டையோடாக தனது கையில் ஏந்தி தாருகவனத்து மகளிர்கள் தங்களது கைகளால் இட்ட பிச்சையை, ஐயம் உண்டி என்று பலவாறு கூறி ஏற்றுக் கொண்டவனும், மடல் போன்று நீண்ட இதழ்களை உடைய குவளை மலரினை ஒத்த கண்களை உடைய உமை அன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நன்றாக விரிந்து அகன்று மலர்ந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி, அவனது திருவடி நிழலில் ஒதுங்குவோமாக. 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/31/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-7-3029012.html
3029011 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 30, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    அளை வளர் நாகம் அசைத்து அனல் ஆடி அலர் மிசை அந்தணன் உச்சிக்
    களை தலையில் பலி கொள்ளும் கருத்தனே கள்வனே என்னா
    வளை ஒலி முன் கை மடந்தையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    தளை அவிழ் மாமலர் தூவித் தலைவன தாள் இணை சார்வோம்

விளக்கம்:

அளை=புற்று; களை தலை=களையப்பட்ட பிரமனின் தலை; அலர்=தாமரை மலர்; மிசை= இடம்; மலர் மிசை அந்தணன்=திருமாலின் கொப்பூழ்ப் பூவில் தோன்றிய பிரமன். தளை= மொட்டு; தளையவிழ் மாமலர்=மொட்டாக இருந்து அப்போது விரிந்து மலர்ந்த மலர்கள்; 

பொழிப்புரை:

புற்றில் வளர்கின்ற நாகத்தைத் தனது இடையினில் கச்சையாக கட்டி, தனது விருப்பம் போன்று பாம்பினை அசைத்தவனே என்றும், பிரளய காலத்து அனலில் நின்று ஆடுபவனே என்றும், திருமாலின் கொப்பூழ்ப் பூவில் தோன்றிய அந்தணனாகிய பிரமனின் உச்சியில் இருந்த தலையினைக் கிள்ளி அந்த தலையின் உலர்ந்த மண்டையோட்டில் பலி ஏற்கும் கருத்தினை உடையவனே என்றும், அடியார்களின் உள்ளத்தைக் கொள்ளும் கள்வனே என்றும், அடியார்கள் தொழுதேத்த ஒலிக்கும் வளையல்களை முன்கையினில் அணிந்து இளமையும் அழகும் பொருந்தி விளங்கும் பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் மொட்டாக இருந்து அப்போது தான் விரிந்து மலர்ந்த சிறந்த புதிய மலர்களை தூவி, நமது தலைவனாகிய இறைவனின் திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி அந்த திருவடிகளைச் சார்ந்து வாழ்வோமாக..

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/30/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-6-3029011.html
3029010 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 29, 2018 05:47 AM +0530  

பாடல் 5:

    கனமலர்க் கொன்றை அலங்கல் இலங்கக் காதில் ஒர் வெண்குழையோடு
    புனமலர் மாலை புனைந்து ஊர் புகுதி என்றே பல கூறி
    வனமுலை மாமலை மங்கையொர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்
    இனமலர் ஏய்ந்தன தூவி எம் பெருமான் அடி சேர்வோம்

விளக்கம்:

அலங்கல்=மாலை;  வனமுலை=அழகிய முலை; கனம் என்ற சொல்லுக்கு கூட்டம், மிகுதி, செறிவு என்று பல பொருள்கள் உள்ளன. பொன் என்று பொருள் கொண்டு பொன் போன்ற நிறத்தில் உள்ள கொன்றை மாலை என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. இலங்க=விளங்கித் தோன்ற; புனம்=முல்லை நிலம்; முல்லை மற்றும் கொன்றை முல்லை நிலத்து மலர்கள். ஏய்ந்தன=தகுந்த; பெருமானுக்கு பிடித்த எட்டு மலர்களை கொண்டு அவனுக்கு அர்ச்சனை செய்தல் சிறப்பாக கருதப் படுகின்றது. சிவபெருமான் விரும்பி அணிகின்ற எட்டு மலர்கள், புன்னை, வெள்ளெருக்கு, சண்பகம், நந்தியாவட்டை, குவளை, பாதிரி, அலரி, செந்தாமரை. அக மலர்கள் என்று நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்க வேண்டிய குணங்கள் எட்டினை குறிப்பிடப் படுகின்றன. கொல்லாமை, இரக்கம், ஐம்பொறிகளை அடக்குதல், பொறுமை, தவம், வாய்மை, அன்பு, அறிவு என்பனவாகும். நாம் அனைவரும் இந்த குணங்களைக் கொண்டு, அக மலர்களாகிய இவைகளால் வழிபடுவதையே கடவுள் விரும்புகின்றார் என்று பெரியோர்கள் கூறுவார்கள்.

மூன்றாவது நான்காவது ஐந்தாவது மற்றும் ஏழாவது பாடல்களிலுள்ள பல கூறி என்ற தொடரை இறைவன் கூற்றாக கொண்டு பொழிப்புரை அளிக்கப் பட்டுள்ளது. இவற்றை அடியார்கள் கூற்றாக கொண்டு, அடியார்கள் இறைவனின் தன்மையைக் குறிப்படும் புகழ்ச் சொற்களாக கருதுவதும் பொருத்தமாக உள்ளது. மேலும் ஆறாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது பாடல்களில் உள்ள கருத்தினை, பலவகையாக அடியார்கள் போற்றிப் புகழ்ந்த என்று உணர்த்தும் தொடர்களை, காணுங்கால் இந்த பாடல்களுக்கும் அவ்வாறு பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமென்று தோன்றுகின்றது.      

பொழிப்புரை:

பொன் போன்று அழகிய கொன்றை மலர் மாலைகள் தனது திருமேனியில் விளங்கித் தோன்ற அணிந்தவனும், தனது காது ஒன்றினில் வெண்குழை அணிந்தவனும், முல்லை மற்றும் கொன்றை மாலைகளை சடையில் அணிந்தவனும், பலியேற்பதற்காக பல ஊர்கள் செல்வோம் என்று கூறிக் கொண்டு செல்பவனும், அழகிய மார்பகங்களை உடையவளும் மலையில் வளர்ந்த மங்கையும் ஆகிய பார்வதி அன்னையைத் தனது உடலில் ஒரு பாகமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் பெருமானின் அர்ச்சனைக்குத் தகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/29/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-5-3029010.html
3029009 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 28, 2018 12:00 AM +0530

பாடல் 4:

    தாரிடு கொன்றை ஒர் வெண்மதி கங்கை தாழ்சடை மேல் அவை சூடி
    ஊரிடு பிச்சை கொள் செல்வம் உண்டி என்று பல கூறி 
    வாரிடு மென்முலை மாதொரு பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    காரிடு மாமலர் தூவிக் கறைமிடற்றான் அடி காண்போம்

விளக்கம்:

காரிடு மாமலர்=கார் காலத்தில் பூக்கும் கொன்றைப் பூ; ஊரார்கள் இடும் பிச்சையை சிறந்த செல்வமாக மதிப்பவன் பெருமான் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். சென்ற பாடலின் விளக்கத்தில், பெருமான் பிச்சையாக ஏற்று உலகத்தவரை உய்விப்பது, அவர்களின் ஆணவம் முதலாகிய மலங்கள் என்பதை கண்டோம். உயிர்களும் தங்களது மலங்களைக் கழித்துக் கொண்டு பெருமானைச் சென்றடைந்து நிரந்தரமான இன்பத்தை அடைவதை விரும்புவது போன்று, பெருமானும் உயிர்கள் தன்னை வந்தடைய வேண்டும் என்று விரும்புகின்றான். எனவே தான், உயிர்கள் தனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில்  மலங்களை இட்டு உய்யவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் இறைவன், அவ்வாறு இடப்படும் மலங்களை பெரிய செல்வமாக மதித்து மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொள்கின்றான் என்பதே இந்த பாடலின் உட்கருத்தாக நாம் கொள்ளவேண்டும்.      

பொழிப்புரை:

கொன்றை மாலையையும் வெண்மை நிறத்தில் உள்ள பிறைச் சந்திரனையும், கங்கை நதியையும் தனது தாழ்ந்த சடையின் மீது சூடியவனும், ஊரார்கள் இடும் பிச்சையினை பெரிய செல்வம் என்றும் தனக்கு தகுந்த உணவு என்று பலவாறும் குறிப்பிட்டு மகிழ்பவனும், கச்சணிந்த மென்மையான மார்பகங்களை உடையவளாகிய உமை மாதினை ஒரு பாகமாகத் தனது உடலில் ஏற்றவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் கார்க்காலத்தில் தோன்றும் சிறந்த கொன்றை மலர்களை தூவி, தனது கழுத்தினில் நஞ்சினைத் தேக்கியதால் கருமை நிறம் கொண்ட கறையினை உடைய பெருமானது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/28/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-4-3029009.html
3029008 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 27, 2018 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    பூண் நெடு நாகம் அசைத்து அனல் ஆடிப் புன் தலை அங்கையில் ஏந்தி
    ஊண் இடு பிச்சை ஊர் ஐயம் உண்டி என்று பல கூறி
    வாள் நெடுங்கண் உமை மங்கை ஓர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்த்
    தாள் நெடு மாமலர் இட்டுத் தலைவன தாள் நிழல் சார்வோம்

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பிச்சை ஐயம் என்ற இரண்டு சொற்களையும் சம்பந்தர் பயன்படுத்தி இருப்பதை நாம் காணலாம். இரண்டும் ஒரு பொருளை உணர்த்துவது போல் தோன்றினும் சிறிய மாறுபாடு உள்ளது. ஐயம் என்பது இடுவோர் இரவலரைத் தேடிச்சென்று இடுவது.  பலி என்பதும் இதே பொருளில் வருகின்றது. பிச்சை என்பது இரப்போர் இடுவோரைத் தேடிச் சென்று பெற்றுக் கொள்வது. ஔவையார் இந்த மாறுபாட்டினை மிகவும் அழகாக உணர்த்துகின்றார். ஐயம் இட்டுண் என்று, தாங்கள் இடும் பிச்சை பெறுகின்ற ஆட்களைத் தாங்களே தேடிக் கொண்டு இடுவோர் செல்ல வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே என்று, ஏழையாக இருப்போர் கற்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் கொண்டு, தாங்களே தங்களுக்கு உதவி செய்வோர்களைத் தேடிக்கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். அதனால் தான் பிச்சை இழிவாகவும் ஐயம் உயர்ந்ததாகவும் கருதப் படுகின்றது. பலி என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு, வணக்கத்துடன் சமர்பிப்பது என்றும் பணிவாக அளிப்பது என்றும் பொருள். சிவபெருமானுக்கு நாம் இடும் பிச்சையை வணக்கத்துடன், பணிவுடன் சமர்பிக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, பிச்சை என்ற சொல் தவிர்க்கப்பட்டு பலி என்ற சொல் திருமுறைப் பாடல்களில் மிகவும் அதிகமாக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. 

சிவபெருமான் எதற்காக பலி ஏற்கின்றார் என்பதற்கு திருமூலர் விளக்கம் (ஏழாம் தந்திரம், பிட்சாவிதி அதிகாரம்) அளிக்கின்றார். இரந்துணி=இரந்து உண்பவன், பிச்சை எடுத்து உண்பவன்; நாம் அனுபவிக்கும் போகம் அனைத்தும், (உண்ணும் உணவு உட்பட) இறைவன் நமக்கிட்ட பிச்சை என்று உணரும் அடியார்கள், அந்த நினைப்பின் வழி நின்று, எப்போதும் இறைவனின் கருணையை நினைந்து இருப்பார்கள். அவர்கள் தங்களுடன் பிணைந்துள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயம் ஆகிய மும்மலங்களை, பெருமானிடம் சமர்ப்பித்து விட்டு உலகப் பொருட்களின் மீது பற்றுதலை ஒழித்து வாழ்வார்கள். இவ்வாறு வாழும் அடியார்கள், பற்றின்மை காரணமாக வினைகளை மேலும் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் இருப்பார்கள். பழைய வினையின் காரணமாக தாங்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் இறைவன் அளித்த பிச்சை என்று கருத்துடன், எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று செயல்படுவதால், அவர்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் புதிய வினைகளுக்கு அடிகோல மாட்டா. இத்தகைய பக்குவம் பெற்ற உயிர்கள், பழைய வினைத் தொகுதிகளால் மாற்றம் ஏதும் அடைவதில்லை என்பதால், வினைகளை அவர்கள் கழித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற நிலையிலிருந்து அவர்களை விடுவித்து, அவர்களது வினைகளை தானே வாங்கிக் கொண்டு, அவர்கள் தனது திருவடி நீழலை அடையுமாறு இறைவன் அருள் புரிகின்றான். இந்த நிலை வாழ்க்கைக்கு அப்பர் பிரான் ஒரு சிறந்த உதாரணம். சமணர்கள் கொடுமைகளால், பல துன்பங்கள் அனுபவித்த போதும், எல்லாம் ஈசன் செயல் என்று ஏற்றுக் கொண்ட அவர், இன்பங்களை அனுபவித்த போதும் ஈசனது செயல் என்றே செயல்பட்டார். புகலூரில் உழவாரப் பணி செய்து வருகையில், தரையில் கிடந்த விலை மதிப்பில்லாத மணிகளையும் குப்பைகளாக கருதி, கல்லுடன் மண்ணுடன் கலந்து அவற்றையும் அப்புறப் படுத்தினார். மேலும் அரம்பையர்கள் அவரின் முன்னே வந்து நடனமாடி, அவரது கவனத்தைத் தங்கள் பால் ஈர்க்க முயற்சி செய்த போதும், மனம் பேதலிக்காமல், அவர்களை எனது வழியிலிருந்து விலகிச் செல்லுங்கள், அல்லையேல் திருவாரூர் பெருமான் உங்களை தண்டிப்பார் என்று எச்சரிக்கை விடுத்து, அகன்றார்.  

    பரந்து உலகேழும் படைத்த பிரானை
    இரந்துணி என்பர் எற்றுக்கு இரக்கும்        
    நிரந்தரமாக நினையும் அடியார்
    இரந்துண்டு தன் கழல் எட்டச் செய்தானே

இறைவன் பலி ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல; உலகில் உள்ள ஆன்மாக்கள் தங்களிடம் உள்ள ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை, இறைவன் ஏற்றிருக்கும் கபாலத்தில் இட்டு, மாயைகளை ஒழித்து உய்வினை அடைய வேண்டும் என்பதற்காகத் தான், என்ற உண்மையை குங்கிலியக் கலிய நாயனார் புராணத்தின் முதல் பாடலில் சேக்கிழார் பெருமானார் ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்ப்பவன் என்று சிவபிரானை குறிப்பிட்டு உணர்த்துகின்றார். பெருமான் பலி ஏற்பது நமக்கு அருள் புரிவதற்காக என்று சேக்கிழார் இங்கே குறிப்பிடுவது, திருமூலரின் கருத்தினை பின்பற்றியே.

    ஊர்தொறும் பலி கொண்டு உய்க்கும் ஒருவனது அருளினாலே
    பாரினில் ஆர்ந்த செல்வம் உடையராம் பண்பில் நீடிச்
    சீருடை அடிசில் நல்ல செழுங்கறி தயிர் நெய் பாலால்
    ஆர் தரு காதல் கூற அடியவர்க்கு உதவும் நாளில்

பெருமான் பலி ஏற்க வருவதையோ அவனது கையில் இருக்கும் பாத்திரத்தையோ நாம் இகழலாகாது என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் அருவருக்கத் தகாத வெண்தலை என்று செம்பொன்பள்ளி குறுந்தொகை பாடலில் (5.36.4) அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். சிவபிரானுடன் தொடர்பு கொண்ட காரணத்தினால், விலை மதிப்பில்லாத தன்மையை மண்டையோடு பெறுகின்றது. மேலும் உயிர்கள் தங்களது ஆணவம் கன்மம் மாயை ஆகிய மலங்களை அந்த மண்டையோட்டில் இட்டு உய்வினை அடைவதற்கு உதவுதலால், நாம் அந்த மண்டையோட்டினை மற்ற மண்டையோடு போன்றது என்று கருதி வெறுக்கக் கூடாது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இந்த பாடல் உணர்த்தும் உட்கருத்து, பெருமான் மண்டையோட்டினை ஏந்தி திரியும் நோக்கத்தை உணர்ந்துகொண்டு, நமது மூன்று வகையான மலங்களையும் அவரது உண்கலத்தில் இட்டு நாம் உய்வினை அடையவேண்டும் என்பதே ஆகும். இவ்வாறு பலி ஏற்கும் போதும், அன்னையை விட்டு பிரியாமல் இருக்கின்றார் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இருவராய் இடுவார் கடை தேடுவார் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் பெருமான் புரியும் இந்த செயல் உயிர்கள் பால் கருணை கொண்டு செய்யப்படும் ஒப்பற்ற செயல் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், ஒப்பற்றவராகிய பெருமான் பல திருநாமங்கள் கொண்டவர் என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார.    

    அருவராதது ஓர் வெண் தலை ஏந்தி வந்து
    இருவராய் இடுவார் கடை தேடுவார்
    தெரு எலாம் உழல்வார் செம்பொன்பள்ளியார்
    ஒருவர் தாம் பல பேருளர் காண்மினே 

இறைவனுக்கு நாம் எதனை படைக்க வேண்டும் என்பதை திருவிளையாடல் புராணத்தில் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் பரஞ்சோதி முனிவர் கூறுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. விநாயகர் வாழ்த்தாக அமைந்த இந்த பாடலில், ஆணவமலம், கன்மம் மற்றும் உலகப்பொருட்களின் மீதுள்ள பாசம் ஆகியவற்றை ஒன்றாக கலந்து (பசுபோதம் எனப்படும்) சோற்றுருண்டையாக அளிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றார். உலகில் உள்ள பொருட்களை மூன்று வகையாக பிரித்து, பதி பசு பாசம் என்று வேதாந்தமும் சித்தாந்தமும் கூறுகின்றன. பதி என்பது இறைவனைக் குறிக்கும். பசு என்பது அனைத்து உயிர்களையும் பாசம் என்பது உயிர்களைப் பற்றியிருக்கும் பந்தங்களையும் குறிக்கும். உயிர் தன்னைப் பிணித்திருக்கும் பற்றுகளை அறவே ஒழித்து, தம்மை பீடித்துள்ள மூன்று மலங்களையும் நீக்கினால் தான்,  வினைகளை மேலும் பெருக்கிக் கொள்வதை நிறுத்த முடியும். அதனால் தான் மூன்று மலங்களை நாம் வைத்துக் கொள்ளாமல் இறைவனிடம் சமர்ப்பிக்குமாறு அறிவுரை கூறுகின்றார். தறுகண்=வலிமை மிக்க: தள்ளரிய=தளர்வு அடையாத அன்பு, தொடர்ந்து நிற்கும் அன்பு; பாசக் கள்ள வினை=வஞ்சகம் நிறைந்த ஆணவம், கன்மம் மாயை எனப்படும் மலங்கள்; 

    உள்ளம் எனும் கூடத்தில் ஊக்கம் என்றும் தறி நிறுவி உறுதியாகத்
    தள்ளரிய அன்பென்னும் தொடர் பூட்டி இடைப்படுத்தித் தறுகண் பாசக்
    கள்ள வினைப் பசுபோதக் கவளம் இடக் களித்துண்டு கருணை என்னும்
    கொள் அமுதம் பொழி சித்தி வேழத்தை நினைந்து வருவினைகள் தீர்ப்பாம்

உயிர்களுக்கு இருக்கும் தான் என்ற அகந்தையை கழிக்கும் பொருட்டு இறைவன் பலி ஏற்கின்றார்  என்று அப்பர் பெருமான் சொல்லும் பாடலை (4.53.6) நாம் இங்கே காண்போம். பெருமான் பிச்சை ஏற்பது தனது உணவுத் தேவைக்காக அல்ல என்று தெளிவு படுத்தும் அப்பர் பிரான், நகைச்சுவையாக பெருமானது உணவு எது என்பதை குறிப்பிடுவதையும் நாம் இந்த பாடலில் காணலாம். நஞ்சு தான் அவர் விரும்பி உண்ணும் உணவு என்று இங்கே கூறுகின்றார்.  

    வானகம் விளங்க மல்கும் வளம்கெழு மதியம் சூடித்
    தானகம் அழிய வந்து தாம் பலி தேர்வர் போலும்
    ஊனகம் கழிந்த ஓட்டில் உண்பதும் ஒளிகொள் நஞ்சம்
    ஆனகத்து அஞ்சும் ஆடும் அடிகள் ஆரூரனாரே

பொழிப்புரை:

நீண்ட பாம்பினை அணிகலனாக உடலில் அணிந்தவனும், அனலைத் தனது கையில் ஏந்தி நடனம் ஆடுபவனும், பொய் சொன்னதால் இழிந்த தன்மை அடைந்த பிரமனது தலையினைத் தனது கையில் ஏந்தி ஊரூராகச் சென்று திரிந்து மக்கள் இடும் உணவினை பிச்சையாக ஏற்றுக்கொள்பவனும், அவ்வாறு ஏற்றுகொண்ட பிச்சையை தனது உணவு என்றும் மக்கள் தனக்களித்த பிட்சை என்று பலவாறு கூறுபவனும் ஆகிய பெருமானை, வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்கள் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டு பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று அவன் திருப்பாதங்களில் நீண்ட சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து அந்த தலைவனது திருவடிகளே பற்றுக்கோடு என நினைத்து அதனைக் சார்ந்து நிற்போமாக.
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/27/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-3-3029008.html
3029007 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 26, 2018 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    அரை கெழு கோவண ஆடையின் மேலோர் ஆடரவு அசைத்து ஐயம் 
    புரை கெழு வெண் தலை ஏந்திப் போர்விடை ஏறிப் புகழ
    வரை கெழு மங்கையது ஆகம் ஓர் பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    விரை கமழ் மாமலர் தூவி விரிசடையான் அடி சேர்வோம்

  
விளக்கம்:

புரை=ஓட்டை; தசைகள் நீக்கப்படுவதால் ஏற்பட்ட ஓட்டை, சேர்த்தல்=மனதினால் சேர்ந்து பிரியாது இருத்தல், இடைவிடாது தியானித்தல்; வரை=மலை, இமயமலை; விரை=மணம்

பொழிப்புரை:

இடையில் கட்டிய கோவண ஆடையின் மேலோர் அரவத்தினைச் சுற்றி தனது விருப்பம் போன்று அந்த பாம்பினை அசைப்பவனும், ஓட்டை உடைய வெண்தலை ஓட்டினைத் தனது கையில் ஏந்தி பலி ஏற்கச் செல்பவனும், போர்க்குணம் கொண்ட இடபத்தின் மீதேறி எங்கும் திரிபவனும், அனைவரும் புகழும் வண்ணம் மலை மங்கை என்று அழைக்கப்படும் பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளவனும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, விரிந்த சடையினை உடைய பெருமானது   திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி இடைவிடாது அவனது திருவடிகளை தியானித்து இருப்போமாக,      
 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/26/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-2-3029007.html
3029006 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 112. பொடியுடை மார்பினர் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, October 25, 2018 12:00 AM +0530 பின்னணி:

நெல்வாயில் அரத்துறை இறைவனின் அருளால் முத்துச் சிவிகை, முத்துக் குடை மற்றும் ஊதுகொம்பு பெற்ற திருஞானசம்பந்தர், அதன் பின்னர் நெல்வெண்ணெய், பழுவூர், விசயமங்கை, புறம்பயம், வைகா, சேய்ஞலூர், பனந்தாள், பந்தணைநல்லூர், ஓமாம்புலியூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற பின்னர் வாழ்கொளிபுத்தூர் வந்து அடைகின்றார். இந்த தலம் வந்தடைந்த சம்பந்தர், கருங்குவளை மலர் போன்று கருமை நிறம் கொண்ட கழுத்தினை உடைய இறைவரின் திருவடிகளை வணங்கி திருப்பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். பதிகங்கள் பாடி நீடுவார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளமையால் பல பதிகங்கள் சம்பந்தர் இந்த தலத்து இறைவனை குறித்து பாடியிருக்கவேண்டும் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். ஆனால் நமக்கு இந்த பதிகமும் சாகை ஆயிரம் உடையார் என்று தொடங்கும் மற்றொரு பதிகமே கிடைத்துள்ளது. 

    சீர்வளர் கோயிலை அணைந்து தேமலர்க்
    கார்வளர் கண்டர் தாள் பணிந்து காண்பவர்
    பார் புகழ் பதிகங்கள் பாடி நீடுவார்
    வார்புகழ் கடம்பையும் வணங்கி வாழ்ந்தனர்.  

தலத்து இறைவின் திருநாமம் மாணிக்க வண்ணர்; இறைவியின் திருநாமம் வண்டார் பூங்குழலி. திருமால் வழிபாட்டு தாபித்த மாணிக்கலிங்கம் என்று கருதப்படுகின்றது. மாணிக்க வண்ணர் உறையும் தலம் என்ற நிலை, சம்பந்தர்க்கு பெருமானின் கருமை நிறம் உடைய கண்டத்தை நினைவூட்டியது போலும். கறைமிடற்றான் என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலில் சம்பந்தர் பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். சேக்கிழாரும் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள பாடலில் கார் வளர் கண்டர் என்று கூறுவதை நாம் உணரலாம். சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தின் ஒவ்வொரு பாடலிலும் பெருமானின் திருப்பாதங்களைப் பணிந்து இறைவனைப் காண்போம் என்று கூறியதை மனதினில் கொண்டு சேக்கிழார் இந்த பாடலில் கண்டர் தாள் பணிந்து காண்பவர் என்று திருஞானசம்பந்தரை குறிப்பிடுகின்றார். 

மயிலாடுதுறையிலிருந்து பதினாறு கி.மீ. தொலைவில் உள்ள தலம். மாயவரம் நகரிலிருந்து மணல்மேடு செல்லும் பாதையில் உள்ளது. வைத்தீஸ்வரன் கோயிலின் அருகே உள்ள கிடாத்தலைமேடு என்ற இடத்திருந்தும் செல்லலாம். மயிலாடுதுறை மற்றும் வைத்தீசுவரன் கோயிலிருந்து பேருந்து வசதிகள் உள்ளன. தற்போது வாளொளிபுத்தூர் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. தீர்த்த யாத்திரையின் போது இங்கே வந்த அர்ஜுனனுக்கு தண்ணீர் தாகம் எடுத்தது என்றும், அருகில் நீர்நிலைகள் ஏதும் இல்லாமையால் தாகத்துடன் தவித்த அர்ஜுனனின் எதிரில் ஒரு முதியவர் தோன்றினார் என்றும், அவரது கையில் தனது வாளைக் கொடுத்துவிட்டு அவர் காட்டிய இடத்தில் (வன்னி மரத்தின் அடியில்) தோண்டி ஊற்றெடுத்து வந்த நீரைக் குடித்த அர்ஜுனன் நனது வாளினை திரும்பப் பெற்றுக்கொண்ட பின்னர் முதியவராக வந்த சிவபெருமான் மறைந்து விட்டார் என்றும் கூறுவார்கள். துர்க்கை வழிபாடு மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது.  

இந்த பதிகம் அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டில் திருவடிப் பெருமை என்ற தலைப்பின் கீழே சேர்க்கப் பட்டுள்ள பெருமையினை உடையது. பாடல் தோறும் பெருமானின் திருவடிகளை காண்போம் என்றும் திருவடிகளில் சேர்வோம் என்றும் திருவடிகளைத் தொழுவோம் என்று முதல் பத்து பாடல்களில் கூறப் படுவதை நாம் உணரலாம். அரவணையான் என்று தொடங்கும் அப்பர் பிரானின் திருவதிகைப் பதிகமும் அந்தணாளர் என்று தொடங்கும் சுந்தரரின் திருப்புன்கூர் பதிகமும் இந்த தலைப்பின் கீழ் உள்ள மற்ற பதிகங்கள். 
       
பாடல் 1:

    பொடியுடை மார்பினர் போர்விடை ஏறிப் பூதகணம் புடைசூழக்
    கொடியுடை ஊர் திரிந்து ஐயம் கொண்டு பல பல கூறி
    வடிவுடை வாள் நெடுங்கண் உமை பாகம் ஆயவன் வாழ்கொளிபுத்தூர்க்
    கடிகமழ் மாமலர் இட்டுக் கறைமிடற்றான் அடி காண்போம்
   

விளக்கம்:

பொடி=திருநீறு; கொடியுடை=அழகிய கொடிகள் நிறைந்த; மிடறு=கழுத்து; கடி=நறுமணம்; வாகனத்தில் ஏறி பலர் புடை சூழ செல்வதால், பெருமான் பிச்சை ஏற்பது அவரிடம் ஏதும் இல்லாத காரணத்தால் அல்ல என்பதும், பெருமான் பிச்சை ஏற்றாலும் தலைவனாக உள்ளார் என்பதையும் உணர்த்துகின்றது.    

பொழிப்புரை:

தனது திருமேனி முழுவதும் திருநீறு பூசியவரும் போர்க்குணம் கொண்டுள்ள எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டு பூத கணங்கள் புடை சூழ, செடிகொடிகள் நிறைந்த பல ஊர்கள் சென்று வேதங்களை சொல்லியவாறு பிச்சை ஏற்கச் செல்பவரும், அழகிய உருவமும் வாள் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களும் கொண்டுள்ள உமை அம்மையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் கொண்டவரும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற  வாழ்கொளிபுத்தூர் தலம் சென்று, உலகத்தவர் வாழும் பொருட்டு பாற்கடலில் இருந்து எழுந்த நஞ்சினை உண்டு அதனைத் தனது கழுத்தினில் தேக்கி கருமை நிறத்து கறை தெரியும் வண்ணம் தோற்றம் அளிக்கும், இறைவனின் திருப்பாதங்களில் நறுமணம் மிகுந்த சிறந்த மலர்களை தூவி, அவனது திருவடிகளை பணிந்து வணங்கி காண்போமாக.     

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/25/112-பொடியுடை-மார்பினர்---பாடல்-1-3029006.html
3020842 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 111. பூங்கொடி மடவாள் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 24, 2018 10:49 AM +0530
பாடல் 11:

    விளைதரு வயலுள் வெயில் செறி பவளம் மேதிகள் மேய் புலத்து இடறி
    ஒளி தர மல்கும் ஓமமாம்புலியூர் உடையவர் வடதளி அரனைக்
    களி தரு நிவப்பில் காண்தகு செல்வக் காழியுள் ஞானசம்பந்தன்
    அளிதரு பாடல் பத்தும் வல்லார்கள் அமரலோகத்தில் இருப்பாரே

விளக்கம்:

விளைதரு வயல்=நல்ல விளைச்சலைத் தரும் வயல்கள்; மேதிகள்=எருமைகள்; வெயில்= சூரியன் அல்லது சூரிய வட்டம்; புலம்=நிலம், இடம்; களிதரு=களிப்பினைத் தருகின்ற; நிவப்பு=உயர்ந்த பொருள்; அளிதரு=அருளை விளைவிக்கும் 

பொழிப்புரை:

நல்ல விளைச்சலைத் தரும் நிலங்களில் காணப்படும் சூரியனின் கதிர்களை போன்று பிரகாசிக்கும் பவளங்களை, தங்களது கால்களால் நிலத்தில் மேயும் எருமைகள் இடற, அந்த பவளங்கள் மேலும் ஒளியுடன் காட்சி தரும் தலமாகிய ஓமமாம்புலியூர் தலத்தில் உள்ள வடதளி என்று அழைக்கப்படும் திருக்கோயிலில் உறையும் அரனைக் குறிப்பிட்டு, காண்போர்க்கு உள்ளக் களிப்பினை உண்டாகும் வண்ணம் காணத்தக்க செல்வத்தினை உடைய சீர்காழி தலத்தைச் சார்ந்த ஞானசம்பந்தன் போற்றி உரைத்ததும், பெருமானின் அருளினைப் பெறுகின்ற பயனை விளைவிப்பதும் ஆகிய பாடல்கள் பத்தையும் கற்று முறையாக ஓத வல்ல அடியார்கள் சிவலோகத்தில் வீற்றிருப்பார்கள். 

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் தலத்தில் வாழ்ந்த அந்தணர்கள் மற்றும் சான்றோர்களை  குறிப்பிட்டு அவர்களது உயர்ந்த தன்மைகளையும், அவர்கள் எவ்வாறு பரமனைப் போற்றி வாழ்ந்தார்கள் என்றும் ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாமும் அத்தகைய குணங்களை வளர்த்துக் கொண்டு, அனைவர்க்கும் நன்மை தரும் செயல்களை செய்தவாறு இறைவனை முக்காலமும் போற்றி வாழ்ந்து, உய்வினை அடைவோமாக.   

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2018/oct/24/111-பூங்கொடி-மடவாள்---பாடல்-11-3020842.html