Dinamani - தினம் ஒரு தேவாரம் - https://www.dinamani.com/specials/Thinam-oru-thavaram/ https://www.dinamani.com/ RSS Feed from Dinamani en-us Copyright 2016 Dinamani. All rights reserved. 3255426 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    நில நீரொடு ஆகாசம் அனல் காலாகி நின்று ஐந்து
    புலன் நீர்மை புறம் கண்டார் பொக்கம் செய்யார் போற்று ஓவார்
    சல நீதர் அல்லாதார் தக்கோர் வாழும் தலைச்சங்கை
    நல நீர கோயிலே கோயிலாக நயந்தீரே

விளக்கம்:

கால்=காற்று; நீர்மை=தன்மை; புறம் கண்டவர்=போரினால் தோற்கடித்து புறம் கண்டவர், வென்றவர்; பொக்கம்=பொய், வஞ்சகம்; போற்று=புகழ்ந்து பாடுதல்; ஓவார்=நீங்காது தொடர்ந்து செய்வார்; சலம்=மாறுபாடு; உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசும் வஞ்சகர்; நீதர்=இழிந்தவர்; நலநீர=அழகிய தன்மை உடைய; நயத்தல்=மனம் நெகிழ்ந்து விரும்புதல்;

பொழிப்புரை:

நிலம் நீர் ஆகாயம் அனல் காற்று ஆகிய ஐந்து பூதங்களும் மேலும் அவற்றுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ள ஐந்து புலன்களின் தன்மைகளும் புறமிட்டு ஓடும் வண்ணம் வெற்றி கொண்டவரே, எந்தவிதமான வஞ்சகத்தில் ஈடுபடாமலும் இடைவிடாமல் உன்னைப் போற்றி புகழ்தலைச் செய்வோரும், சஞ்சலம் ஏதுமின்றி எப்போதும் உன்னையே துதித்து வருவோரும், இழிந்த செயல்களை அறவே தவிர்ப்போரும் ஆகிய தகுதி வாய்ந்த சான்றோர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகு வாய்ந்த கோயிலினை, நீர் தங்கும் திருக்கோயிலாக மகிழ்ந்து ஏற்றுக் கொண்டுள்ளீர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/19/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-6-3255426.html
3255425 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    சூலம் சேர் கையினீர் சுண்ண வெண்ணீறு ஆடலீர்
    நீலம் சேர் கண்டத்தீர் நீண்ட சடை மேல் நீர் ஏற்றீர்
    ஆலம் சேர் தண் கானல் அன்னம் மன்னும் தலைச் சங்கை
    கோலம் சேர் கோயிலே கோயிலாகக் கொண்டீரே

விளக்கம்:

ஆலம்=நீர்; கோலம்=அழகு; மன்னும்=பொருந்தும்;

பொழிப்புரை:

மூவிலை வேல் சூலம் ஏந்திய கையினை உடையவரே, திருநீற்றுப் பொடியினால் அபிஷேகம் செய்து கொண்டு மகிழ்பவரே, கொடிய ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் நீல  நிறம் கொண்ட கழுத்தினை உடையவரே, நீண்ட சடையினில் கங்கை நீரினை தேக்கி அடக்கியவரே, நீர் வளம் மிகுந்து காணப்படுவதால் அன்னங்கள் பொருந்தி வாழும் சோலைகள் உடைய தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகிய கோயிலை நீர் உறையும் திருக்கோயிலாக கொண்டுள்ளீர்.  
 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/18/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-5-3255425.html
3255423 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    வேடம் சூழ் கொள்கையீர் வேண்டி நீண்ட வெண் திங்கள்
    ஓடம் சூழ் கங்கையும் உச்சி வைத்தீர் தலைச் சங்கை
    கூடம் சூழ் மண்டபமும் குலாய வாசல் கொடி தோன்றும்
    மாடம் சூழ் கோயிலே கோயிலாக மகிழ்ந்தீரே

விளக்கம்:

தனது அடியார்களுக்கு அருளும் பொருட்டு, அந்தந்த நிலைக்கு ஏற்ற வண்ணம், பல விதமான வேடங்களை எடுப்பவர் பெருமான். வேடனாக வந்து அர்ஜுனனுடன் போரிட்டு அவனுக்கு பெருமான் பாசுபதம் அருளிய நிகழ்ச்சி பல தேவாரப் பாடல்களில் சொல்லப் படுகின்றது. தனது அடியார்களின் தன்மையை உலகுக்கு உணர்த்தும் வண்ணம் அந்தணனாக பைரவனாக முதியவராக பெருமான் வந்ததை நாம் பெரிய புராணத்தில் பல அடியார்களின் சரித்திரத்தில் காண்கின்றோம். நடக்கவிருந்த திருமணத்தினை தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கத்துடன் ஓலை கொண்டு வந்த முதியவராகவும், திருவதிகை சித்த மடத்தில் தனது காலினை சுந்தரரின் முகத்தில் இருமுறை படுமாறு வைத்து திருவடி தீட்சை அருளிய முதியவராகவும், குருகாவூர் செல்லும் வழியில் தயிர் சாதமும் குடிநீரும் வைத்துக் கொண்டு காத்திருந்த முதியவராகவும், திருமுதுகுன்றம் செல்லவிருந்த சுந்தரரை தடுத்து கூடலையாற்றூர் அழைத்துச் சென்ற முதியவராகவும், திருக்கச்சூர் தலத்தில் உள்ள பல இல்லங்களில் நடுப்பகலில் சென்று இரந்து அமுது கொண்டு வந்து ஈந்த அந்தணராகவும் பெருமான் காட்சியளித்த போதும், அவ்வாறு வந்து அருள் புரிந்தவர் பெருமான் தான் என்பதை சுந்தரர் முதலில் உணரவில்லை. திருப்பைஞ்ஞீலி சென்று கொண்டிருந்த அப்பர் பிரானுக்கு பொதி சோறு அளிக்கும் பொருட்டு அந்தணராக வந்தவரும் பெருமான் தானே. இந்த தன்மையே பெருமானின் கொள்கை என்று இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.

ஓடம்=வளைந்து காணப்படும் ஒற்றை பிறைச் சந்திரன் ஓடம் போன்று இருப்பதால், கங்கை நதியில் ஓடும் ஓடம் என்று பிறைச் சந்திரனை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். திருஞான சம்பந்தருக்கு சிறப்பான முறையில் வரவேற்பு அளித்த தலைச்சங்கை மக்கள், வீடுகளையும் தெருக்களையும் மிகவும் அழகாக அலங்கரித்தனர் என்பதை சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடும் பாடலை நாம் முன்னர் கண்டோம். அந்த அழகினைத் தான் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றாரோ என்று தோன்றுகின்றது. குலாய=பொருந்திய;    

பொழிப்புரை:

மிகுந்த விருப்பத்துடன் தானே பல வேடங்கள் தரித்து அடியார்களை நெருங்கி அவர்களுக்கு அருள் புரிவதை தனது கொள்கையாக கொண்டவரே, ஓடம் போன்று காட்சி அளிக்கும் நீண்ட ஒற்றை பிறைச் சந்திரனை, கங்கை நதியுடன் தனது தலையின் உச்சியில் வைத்தவரே, கூடம் மண்டபம் வீடுகளின் மாடங்கள் முதலியன அழகாக விளங்கும் கொடிகளுடன் காணப்படும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள திருக்கோயிலை உமது இருப்பிடமாக நீர் மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டீர்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/17/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-4-3255423.html
3255421 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 16, 2019 04:53 PM +0530  

பாடல் 3:

    சீர் கொண்ட பாடலீர் செங்கண் வெள்ளேற்று ஊர்தியீர்
    நீர் கொண்டும் பூக் கொண்டு நீங்காத் தொண்டர் நின்று ஏத்தத்
    தார் கொண்ட நூல் மார்பர் தக்கோர் வாழும் தலைச் சங்கை
    ஏர் கொண்ட கோயிலே கோயிலாக இருந்தீரே

விளக்கம்:

சீர்=சிறப்பு; தக்கோர்=தகுந்த பெருமையினை உடையவர்கள்; ஏர்=அழகு; பெருமானிடம் சங்கினைப் பெற்ற திருமாலுக்கும் இந்த கோயிலில் ஒரு சன்னதி உள்ளது. அந்த சன்னதியைக் கண்ட சம்பந்தருக்கு, திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போரிட பெருமான் சென்ற போது, திருமால் காளை வாகனமாக மாறி பெருமானை தனது முதுகின் மேல் ஏற்றுக்கொண்ட நிகழ்ச்சி நினைவுக்கு வந்தது போலும். அந்த நிகழ்ச்சியை இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். திருமால் சிவந்த கண்களை உடையவர் என்பதால் செங்கண் மால் என்று  பல தேவாரப் பதிகங்களிலும் திவ்ய பிரபந்த பாசுரங்களிலும் குறிப்பிடப் படுகின்றார். தார்=மாலை;       

பொழிப்புரை:

சிறப்பு மிகுந்த வேத கீதங்களை பாடுபவரே, திரிபுரத்து அரக்கர்களுடன் போருக்கு சென்ற தருணத்தில் தேரின் அச்சு முறிந்த சமயத்தில் சிவந்த கண்களை உடைய திருமாலைத் தனது எருது வாகனமாக ஏற்றவனே, நீரும் மலரும் ஏந்தி வரும் தொண்டர்களால் இடைவிடாது வழிபடப்படும் பெருமையை உடையவனே, மாலையும் பூணூலையும் அணிந்து சிறந்த தகுதியை உடையவர்களாக அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தினில் உள்ள அழகு பொருந்திய கோயிலை, நீர் உமது கோயிலாகக் கொண்டு எழுந்தருளி உள்ளீர்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/16/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-3-3255421.html
3255380 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530 பின்னணி:

திருவியலூர் தலம் சென்று, பெருமானை தரிசித்து, குரவம் கமழ் என்று தொடங்கும் பதிகம் பாடிய திருஞானசம்பந்தர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு திருந்துதேவன்குடி என்று அந்நாளில் அழைக்கப்பட்ட தலம் வந்தடைகின்றார். இந்த தலம் வந்ததை குறிப்பிடும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    திருந்து தேவன்குடி மன்னும் சிவபெருமான் கோயில் எய்திப்
    பொருந்திய காதலில் புக்குப் போற்றி வணங்கிப் புரிவார்
    மருந்தொடு மந்திரமாகி மற்று இவர் வேடமாம் என்று
    அருந்தமிழ் மாலை புனைந்தார் அளவில் ஞானத்து அமுது உண்டார்

வேடம் என்பதற்கு பெருமானின் திருவடையாளங்கள் என்று விளக்கம் அளித்து, சிவக்கவிமணியார் பெருமானின் அடையாளங்களாகிய சடைமுடி, உருத்திராக்கம், திருநீறு  ஆகியவற்றின் தன்மைகளையும் அவை அளிக்கும் நன்மைகளையும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்து பாடல்களில் குறிப்பிடுவதாக கூறுகின்றார். ஞானசம்பந்தரின் சரித்திரத்தில் நாம்,  திருநீற்றினை பாண்டிய மன்னனின் உடலில் தடவி அவனது வெப்பு நோயினைத் தீர்த்து திருஞானசம்பந்தர் நிகழ்த்திய அதிசயத்தின் விவரங்களை காண்கின்றோம். அப்போது அருளிய பதிகத்தின் (2.66) பாடல்களில், திருநீற்றின் தன்மையை, மந்திரமாக, தந்திரமாக, புண்ணியமாக, உடலின் இடர் தீர்க்கும் மருந்தாக விளங்கும் தன்மை குறிப்பிடப்படுகின்றது. அதே போன்று இந்த பதிகத்திலும் திருநீறு உள்ளிட்ட பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமை குறிப்பிடப்படுகின்றது.

மதுரையில் வாழ்ந்து வந்த மூர்த்தி நாயனார், சோமசுந்தரப் பெருமானுக்கு இடுவதற்காக தினமும் சந்தனம் அரைத்துக் கொடுத்து வந்தார். அந்நாளில் மதுரையை ஆண்டு வந்த மன்னன் திடீரென்று இறந்து விடவே, வாரிசு ஏதுமின்றி இறந்த மன்னனுக்கு பதிலாக ஆட்சி செய்வதற்கு அடுத்தவரை தேர்வு செய்யும் பொருட்டு பட்டத்து யானையின் துதிக்கையில் மாலையைக் கொடுத்து நகரை வலம் வரச் செய்தனர். அந்த யானை மூர்த்தி நாயனார் கழுத்தில் மாலையை அணிவித்தது. ஆட்சிப் பொறுப்பினை ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்த நாயனார் மூன்று நிபந்தனைகளை விதித்தார். தனக்கு விபூதியே அபிடேகப் பொருளாக இருக்கவேண்டும் என்றும் உருத்திராக்கமே அணிகலனாக இருக்கவேண்டும் என்றும், சடைமுடியே கிரீடமாக இருக்கவேண்டும் என்றும் கூறினார். அவ்வாறு இருப்பதற்கு அமைச்சர்கள் ஒப்புக்கொள்ள, எப்போதும் திருநீற்று கோலத்துடன் திகழும் மூர்த்தியாரும் சடைமுடி மற்றும் உருத்திராக்கம் அணிந்த கோலத்துடன் அரசாட்சி செய்தார். திருநீற்றால் அவருக்கு அபிடேகமும் செய்யப்பட்டது. இதனால் அவருக்கு மும்மையால் உலகாண்ட மூர்த்தியார் என்ற பெயரும் ஏற்பட்டது. திருநீற்றின் பெருமையை விளக்கும் வண்ணம், திருநீற்றினால் அபிடேகம் செய்து கொண்ட மூர்த்தியாரின் செயலை குறிக்கும் சேக்கிழாரின் பாடலை இங்கே காண்போம். வயங்கு நீறு=பெருமானின் திருமேனியில் விளங்கும் திருநீறு; செழும் கலன்=சிறந்த ஆபரணம்;

    வையம் முறை செய்குவன் ஆகில் வயங்கு நீறே
    செய்யும் அபிடேகமுமாக செழும் கலன்கள்
     ஐயன் அடையாளமுமாக அணிந்து தாங்கும்
    மொய்புன் சடைமுடியே முடியாவது என்றார்.  

இந்த தலம் தற்போது நண்டார்கோயில் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. தேவன்குடி என்பது ஞானசம்பந்தர் வாழ்ந்த நாளில் இந்த தலத்தின் பெயராக இருந்தது என்று கூறுவார்கள். பெருமானை வழிபட்டு உயிர்கள் திருந்தி வாழ்வினில் உய்வினை அடைய உதவும் கோயில் என்பதால் திருந்து என்ற அடைமொழி சேர்க்கப்பட்டு திருந்துதேவன்குடி என்று அழைக்கப் பட்டது போலும். ஆனால் தற்போது கோயிலைச்சுற்றி ஊர் ஏதும் இல்லை. வயல்வெளியின் நடுவே இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. திருவியலூர் தலத்திற்கு வடக்கே ஒரு கி.மீ. தூரத்தில் இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. கும்பகோணத்திலிருந்து எட்டு கி.மீ, தூரத்தில் உள்ளது. கோயிலைச் சுற்றி மூன்று பக்கங்களிலும் ஒரு மாலையாக அமைந்தது போன்று அகழி காணப்படுகின்றது. நண்டு பூஜை செய்து வழிபட்டதால் நண்டார்கோயில் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். இலிங்கத்தின் மீது பசும்பால் அபிடேகம் செய்தால் நண்டு ஊர்வது போன்ற தோற்றம் தெரிகின்றது. தூர்வாச முனிவரின் சாபத்தால் ஒரு யக்ஷன் ஒரு நண்டாக பிறந்து, இங்குள்ள அகழியில் பூத்த தாமரை மலர்களை தனது கொடுக்கால் கவ்விக்கொண்டு, அகழியின் அடியில் வளை தோண்டிக்கொண்டு சென்று  சிவலிங்கத்திற்கு தாமரை மலரால் அர்ச்சனை செய்து சுயவுருவம் பெற்றதாக கூறுவார்கள். பிறவியில் கால்கள் மற்றும் வளைந்து இருந்த முனிவர் தாமரை மலர் கொண்டு வழிபட்டமையால் இறைவனுக்கு கற்கடேஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்ததாக கூறுவார்கள். பல அரிய மூலிகைகளின் நடுவே சுயம்பு இலிங்கம் இருப்பதைக் கண்டு வழிபட்ட தன்வந்த்ரிக்கு, பல அபூர்வ மூலிகைகளை காட்டி, இறைவன் அவற்றின் பயனை குறிப்பிட்டதாக கூறுவார்கள். தலத்து இறைவனுக்கு அருமருந்து என்று ஒரு திருநாமம் உள்ளது. தலத்து இறைவனுக்கு தேவதேவேசர் என்ற திருநாமமும் உள்ளது. தலத்து அம்பிகைக்கு அருமருந்து நாயகி என்று ஒரு பெயர்.  

அரக்கர்களின் தாக்குதலால் வலிமை இழந்த இந்திரன், குரு பகவானின் ஆலோசனையின் பேரில், தலத்து இறைவனை தாமரை மலர்கள் கொண்டு வழிபாட்டு பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. இலிங்கத்தின் முன்பகுதியில் ஒரு வெட்டு காணப்படுகின்றது.  எந்த ஒரு மருந்தாலும் தீர்க்கப்படாத நோயுடன் இருந்த மன்னன் ஒருவன், எப்போதும்  சிவநாமத்தை தியானம் செய்தவாறு இருந்தான். ஒரு நாள் அவன் முன்னர் ஒரு முதியவர் தோன்றி, இந்த தலத்திற்கு அழைத்து வந்து, தலத்து இலிங்கத்தை வெட்டும் படி கூறியதாகவும், மன்னனும் அவ்வாறு செய்த போது வெட்டுபட்ட இடத்திலிருந்து பெருகிய இரத்தம், மன்னனின் மேனி மீது பட்டு பிணி தீர்ந்தது என்றும், அதுவரை உடனிருந்த முதியவர் மறைந்தார் என்றும், அப்போது அம்மன் சிலை கிடைக்காததால் புதியதாக ஒரு சிலை செய்து அருமருந்து அம்மை என்று மன்னன் வழிபட்டான் என்றும் கூறுவார்கள். பிற்காலத்தில் விக்கிரம சோழன் காலத்தில் தோண்டிய போது கிடைத்த பழைய அம்மன் சிலையும் பிரதிஷ்டை செய்யப்படவே இரண்டு அம்மன் சன்னதிகள் இங்கே உள்ளன. பழைய அம்மன் சிலையின் திருநாமம் அபூர்வநாயகி என்பதாகும்.    

பாடல் 1:

    மருந்து வேண்டில் இவை மந்திரங்கள் இவை
    புரிந்து கேட்கப்படும் புண்ணியங்கள் இவை
    திருந்துதேவன்குடித் தேவர் தேவு எய்திய
    அருந் தவத்தோர் தொழும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

இந்த பதிகத்தின் மற்ற பாடல்களில் தேவன்குடி என்று தலத்தின் பெயரை குறிப்பிட்ட சம்பந்தர் இந்த பாடலில் திருந்துதேவன் குடி என்று குறிப்பிடுவது நாம் உணரத்தக்கது. தன்னை வணங்கும் மனிதர்களின் சிந்தனைகளில் உள்ள மாசுகளை அகற்றி திருத்தி அமைக்கும் தன்மை கொண்டவன் இறைவன் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் திருந்துதேவன்குடி என்று தலத்து இறைவனின் பெயரை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானைத் தொழுவதால் நமது சிந்தை திருந்தும் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் மருகல் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (5.1.88) நினைவூட்டுகின்றது. தவம் என்ற சொல் இங்கே தவத்தால் ஏற்படும் நற்பயன்களைக் குறிக்கும். பேதைமை=அறியாமை; திருகல்=மாறுபட்ட எண்ணம்:

    பெருகலாம் தவம் பேதமை தீரலாம்
    திருகல் ஆகிய சிந்தை திருத்தலாம்
    பருகலாம் பரமாயதோர் ஆனந்தம்
    மருகலான் அடி வாழ்த்தி வணங்கவே

மருகல் எனப்படும் தலத்தில் உறையும் இறைவனின் திருவடிகளை வாழ்த்திப் பாடி வணங்கினால், தவம் செய்வதால் ஏற்படும் நல்ல பயன்கள் நமக்கு கிடைக்கும்; மேலும் நமது உயிரைப் பிணைத்துள்ள ஆணவ மலத்தினால் நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அறியாமை நீங்கும்: உண்மையான மெய்ப்பொருளை நாம் உணர்ந்து உலகப் பொருட்களால் நமக்கு ஏற்படும் மாயையிலிருந்து விடுபடலாம்; வேறு ஏதேனும் மாறுபட்ட எண்ணங்கள் நமது மனதினில் இருந்தால் அந்த சிந்தனைகள் நீக்கப்பட்டு நெஞ்சம் தூய்மை அடையும்; பரம்பொருளாகிய சிவபெருமானைத் தியானம் செய்து அதன் மூலம் நமக்கு ஏற்படும் பரமானந்தத்தை, சிவானந்தத் தேனை நாம் பருகலாம் என்பதே இந்த பாடலின் திரண்ட கருத்து. உடல் நோயினைத் தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்த பெருமான், உள்ளத்தை திருத்தி  உள்ளத்தின் நோயினையும் தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்தவராக விளங்கும் தன்மை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பெருமானின் வேடங்களைத் தரித்தோரை வணங்குதலும், பெருமானின் வேடங்களை வணங்குதலும் ஒரே பயனைப் பெற்றுத் தரும் என்பது இந்த பாடலில் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. இந்த தகவல் நமக்கு அப்பர் பெருமான் அருளிய கன்றாப்பூர் தலத்து பாடலை  (6.61.3) நினைவூட்டுகின்றது.

எவரேனும் தாமாக இலாடத்து இட்ட திருநீறும் சாதனமும் கண்டால் உள்கி   உவராதே அவரவரைக் கண்ட போதே உகந்து அடிமைத் திறம் நினைந்து அங்கு  உவந்து நோக்கி
இவர் தேவர் அவர் தேவர் என்று சொல்லி இரண்டு ஆட்டாது ஒழிந்த ஈசன் திறமே பேணிக்
கவராதே தொழும் அடியார் நெஞ்சினுள்ளே கன்றாப்பூர் நடுதறியைக் காணலாமே

இலாடம்=நெற்றி; சாதனம்=துணைப்பொருள்; கவராதே=மனம் ஒன்றி, மனதினில் எந்த விதமான தயக்கம் சந்தேகமும் இல்லாமல்; இரண்டு ஆட்டாது=இரண்டு விதமான எண்ணங்களை மனதினில் கொள்ளாது; இந்த பாடலில் இவர் தேவர் அவர் தேவர் என்று சொல்லி இரண்டாட்டாது ஒழிந்து என்ற தொடரின் மூலம் ஒரு முக்கியமான செய்தியை அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். இவர் என்பது பெருமானின் அடியார்களையும் அவர் என்பது பெருமானையும் குறிக்கும். பெருமானின் அடியார்களும் நாம் தொழத்தக்க தேவர், பெருமானும் நாம் தொழத் தக்க தேவர் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  சிவபெருமானுக்கும் அடியார்களுக்கும் எந்த விதமான வேற்றுமை இல்லை என்பதும், பெருமானை மதித்து வழிபடுவது போன்று பெருமானின் அடியார்களையும் மதித்து வழிபடவேண்டும் என்றும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. நாம் பெருமானை நோக்கும் கண்ணோட்டத்தில் எள்ளளவும் குறையாது பிறழாது, பெருமானின் அடியார்களையும் நோக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பாடலின் மையக் கருத்து.

அரசனின் முத்திரை மோதிரத்தினைத் தாங்கி வருபவர் எவராக இருந்தாலும், அவரது குணம் குற்றம் ஆகியவற்றைக் கருதாமல், அரசனே நேரில் வந்ததைப் போன்று பாவித்து, அவரின் சொற்படி நடப்பது போன்று, பெருமானின் அடையாளங்கள் ஆகிய திருநீறு உருத்திராக்கம் ஆகியவற்றை அணிந்தவர்களை, பெருமான் போல் பாவித்து அவர்களை மதித்து நடக்க வேண்டும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் அப்பர் பிரான் நமக்கு உணர்த்தும் அறிவுரை.

திருநீறும் உருத்திராக்கமும் அணிந்தவர்களை கண்டால் உள்ளம் உருகும் அடியார்கள் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். அவ்வாறு இருந்த இரண்டு நாயன்மார்களை நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். திருநீறு அணிந்திருந்த அவர்களின் திருவேடத்திற்கு மதிப்பு கொடுத்து, தன்னைக் கொல்ல வந்த எதிரியையும் கொல்லாமல் விட்டவர்கள், மெய்ப்பொருள் நாயனார் மற்றும் ஏனாதிநாத நாயனார். அவர்களது சரித்திரத்தினை நாம் இங்கே சுருக்கமாக காண்போம்.

திருக்கோவலூரை தலைநகராகக் கொண்டு சேதி நாட்டினை ஆண்டு வந்த ஒரு மன்னர் சிவபெருமானின் அடியார்களின் திருவேடத்தை மெய்ப்பொருளாக கருதி வாழ்ந்தமையால் மெய்ப்பொருள் நாயனார் என்று அழைக்கப்பட்டார். அவரது பகை மன்னன் முத்தநாதன் என்பவன் பலமுறை அவரை வெற்றி கொள்ள முயற்சி செய்தும் தோல்வியுற்றான்.  எனவே ஒரு சூழ்ச்சியால் அவரை வெற்றி கொள்ள நினைத்தான். சிவனடியார் போல் வேடம் தரித்து, புத்தக கட்டினுள்ளே குறுவாளை மறைத்து வைத்து, நாயனாரை அவரது அரண்மனையில் சந்தித்த முத்த நாதன், அந்நாள் வரையில் வெளிவராததும் சிவபெருமானே அருளியதும் ஆகிய ஞான நூல் தன்னிடம் இருப்பதாக கூறி, மன்னரை தனியே சந்திக்க வேண்டும் என்று கூறினான். தனியாக மன்னரை சந்தித்த போது, புத்தகக் கட்டினை அவிழ்ப்பது போல் நடித்து மறைத்து வைத்திருந்த குறுவாளினை எடுத்து மன்னரை கொன்றான். அரசனின் மெய்க்காப்பாளன் உள்ளே வந்து, நடந்ததைக் கண்ணுற்று, முத்தநாதனை வெட்டுவதற்கு பாய்ந்தான். அப்போது இறக்கும் தருவாயில் இருந்த அரசன், மெய்காப்பாளனிடம், சிவவேடம் தரித்த இவர் நம்மவர்; எனவே அவருக்கு எந்த ஆபத்தும் நேராமல் பத்திரமாக வெளியே அழைத்துச் செல்வாயாக என்று கட்டளையிட்டான். வஞ்சகன் முத்தநாதன் சிவவேடம் தரித்ததால் ஆபத்து ஏதும் இன்றி தப்பினான். அரசனின் ஆணைக்கு இணங்க, நாயனாரின் கட்டளையை நிறைவேற்றிய காவலாளன், ஆபத்து ஏதுமின்றி, பகைவனை நகருக்கு வெளியே அனுப்பியதை எடுத்துரைத்தான். அது கேட்ட நாயனார், இறைவனின் கருணையினால் சிவவேடம் தாங்கிய முத்தநாதனுக்கு இடையூறு ஏதும் ஏற்படவில்லை என்ற மகிழ்ச்சியுடன் உயர் துறந்தார். திருநீறு அணிந்திருந்த தனது  எதிரியை, தன்னை வாளால் அவன் குத்திய போதும், எதிரியாக கருதமால் நண்பனாக கருதி  அவனது உயிருக்கு தனது படைவீரர்களால் எந்த ஆபத்தும் ஏற்படலாகாது என்ற நோக்கத்துடன் தனது மெய்கப்பாலனுக்கு கட்டளை இட்டவர் மெய்ப்பொருள் நாயனார்.  தான் இறக்கும் முன்பு மந்திரிமார்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் திருநீற்றினையும் திருநீறு அணிந்தவர்களையும் போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் அறிவுரை கூறினார். இதனை உணர்த்தும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஆயத்தார்=மந்திரிகள்; அழிவுறும் காதலார்=தமது பிரிவால் வருந்தும் மனைவியர் மற்றும் சுற்றத்தார்;

    அரசியல் ஆயத்தார்க்கும் அழிவுறும் காதலார்க்கும்
    விரவிய செய்கை தன்னை விளம்புவார் விதியினாலே
    பரவிய திருநீற்று அன்பு பாதுகாத்து உய்ப்பீர் என்று
    புரவலர் மன்றுள் ஆடும் பூங்கழல் சிந்தை செய்தார்

 
எயினனூர் என்ற தலத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஏனாதிநாதர் அரசகுலத்திற்கு வாட்பயிற்சி அளித்து அதனால் கிடைக்கும் பொருளைக் கொண்டு சிவனடியார்களை ஆதரித்து வந்தார். இதே தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்த அதிசூரன் என்பவருக்கும் நாயனாருக்கும் இடையே தொழிற்போட்டி இருந்து வந்தது. தங்களது உரிமையை நிலைநாட்டிக் கொள்ள தங்கள் இருவரில் யார் சிறந்தவர் என்பதை அறியும் வண்ணம் வாட்போரில் ஈடுபடுவது என்று இருவரும் முடிவுக்கு வந்தனர். நாயனார் அதிசூரனைக் கொல்லவிருந்த தருணத்தில், அதிசூரன் தனது முகத்தை மறைத்திருந்த கேடயத்தினை நீக்கினான். அப்போது அவன் முகத்தில் திருநீற்றின் பொலிவினைக் கண்ட நாயனார், இதற்கு முன்னம் இவரது முகத்தில் கண்டிராத திருநீற்றினை யான் இப்போது கண்டேன்; எனவே இவரது உள்ளக் கருத்தின் வழியே நடப்பேன் என்ற முடிவுக்கு வந்தவராய், அவனைக் கொல்லாமல் விட்டுவிட்டார். மேலும் அதிசூரனுக்கு வெற்றி வாய்ப்பினை அளிக்கும் பொருட்டு, தனது கேடயத்தையும் வாளினையும் கீழே போட நாயனார் முதலில் நினைத்தபோதிலும், நிராயுதபாணியைக் கொன்ற பழி, சிவச்சின்னம் தரித்த அதிசூரனுக்கு ஏற்படலாகாது என்ற நோக்கத்துடன், தனது வாளினையும், கேடயத்தையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு போரிடுவது போன்று நடித்தார். அந்த சந்தர்ப்பத்தை அதிசூரன் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஏனாதிநாத நாயனாரைக் கொன்றான். அதிசூரனின் முகத்தில் திருநீற்றுப் பொலிவினைக் கண்ட நாயானரின் மனநிலையை உணர்த்தும் சேக்கிழாரின் பாடலை நாம் இங்கே காண்போம்.

    கண்ட பொழுதே கெட்டேன் முன்பு இவர் மேல் காணாத
    வெண் திருநீற்றின் பொலிவு மேற்கண்டேன் வேறினியென்
    அண்டர்பிரான் சீரடியார் ஆயினார் என்று மனம்
    கொண்டு இவர்தம் கொள்கைக் குறி வழி நிற்பேன்

    கைவாளுடன் பலகை நீக்கக் கருதியது
    செய்யார் நிராயுதரைக் கொன்றார் எனும் தீமை
    எய்தாமை வேண்டும் இவர்க்கு என்று இரும்பலகை
    நெய் வாளுடன் அடர்த்து நேர்வார் போல் நேர் நின்றார்

பாண்டிய மன்னன் நெடுமாறனிடம் மந்திரியாக இருந்தவர் குலச்சிறை நாயனார். மதுரை நகரில் பெரும்பாலோர் அரசனை பின்பற்றி சமண சமயத்தைச் சார்ந்து வாழ்ந்த போதும், சைவ நெறியினை பின்பற்றி வாழ்ந்தவர். திருஞானசம்பந்தரை மதுரைக்கு அழைத்து சமண சமயத்தை வேரறுக்க உதவி செய்தவர். இவரை, கோவணம் திருநீறு உருத்திராக்கம் ஆகிய நலந்தரும் அடையாளங்களை அணிந்த அடியார்கள் எவரேனும் கண்டால் அவரைத் தொழுது போற்றி வணங்கும் தன்மை உடையவர் என்று திருஞானசம்பந்தர் தனது தேவாரப் பாடலில் (3.120.8) இவரை குறிப்பிடுகின்றார். நாவினுக்கு அழகு செய்யும் நமச்சிவாய மந்திரம் என்று சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். ஏ=அம்பு; பகைவரது அம்புகள் வணங்கி அப்பால் செல்லும் வலிமை படைத்தவன் அரக்கன் இராவணன் என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், அத்தகைய வலிமை படைத்த அரக்கன் தன்னை அடிமையாகக் கொண்ட பெருமான் என்று இறைவனை உணர்த்துவதை நாம் உணரலாம்.

    நா அணங்கு இயல்பாம் அஞ்செழுத்து ஓதி நல்லராய் நல் இயல்பாகும்
    கோவணம் பூதி சாதனம் கண்டால் தொழுது எழு குலச்சிறை போற்ற
    ஏ வணங்கு இயல்பாம் இராவணன் திண்தோள் இருபது நெரிதர ஊன்றி
    ஆவணம் கொண்ட சடைமுடி அண்ணல் ஆலவாயதும் இதுவே

திருநீறு, கோவணம், சிவசாதனமாகிய உருத்திராக்கம் ஆகியவை அணிந்த அடியார்களின் பாதம் பணிந்து வழிபடும் பண்பினர் என்று சேக்கிழார் இவரை குறிப்பிடும் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    பூதி கோவணம் சாதனத்தால் பொலிந்து
    ஆதி தேவர் தம் அஞ்செழுத்தாம் அவை
    ஓது நா வணக்கத்தால் உரைப்பவர்
    பாதம் நாளும் பரவிய பண்பினர்

தினமும் திருக்கோயில் சென்று இறைவனை வழிபடும் பழக்கம் கொண்டிருந்த சேரமான் பெருமாள் நாயனார், ஒரு நாள் அவ்வாறு கோயிலை வலம் வந்து இறைவனைத் தொழுத பின்னர் தனது அரண்மனைக்கு திரும்பி வரும் வழியில், ஒரு வண்ணான் தனது தலையில் உவர்மண் மூட்டையை சுமந்து கொண்டு வருவதை பார்த்தார். மழையில் நனைந்து கரைந்த உவர் மண் வண்ணானின் உடலெங்கும் பரவி வெண்மை நிறத்துடன் அவனது உடல் காணப்பட்டது. இவ்வாறு வண்ணான் இருந்த கோலம், சிவபிரானின் அடியார்களின் திருக்கோலம் என்ற உணர்வுடன் யானையின் மீதிருந்த மன்னர் கீழே இறங்கி வண்ணானை கைகூப்பி வணங்கினார். மன்னர் வணங்குவதைக் கண்டு பதற்றம் அடைந்த வண்ணான், அரசே நீங்கள் என்னை தவறாக நினைத்து வணங்குகின்றீர். நான் தங்களுக்கு அடிமைத் தொண்டு புரியும் வண்ணான் என பொருள் பட அடி வண்ணான் என்று கூறினான். அதற்கு நாயனாரும் நான் அடிச்சேரன் என்று பதிலளித்து, நீங்கள் எனக்கு பெருமான் விரும்பும் அன்பான திருவேடத்தினை நினைவூட்டினீர், ஏதும் வருத்தம் அடையாமல் உங்கள் வழியே செல்லுங்கள் என்று கூறினார். இதன் மூலம் திருநீறு அணிந்த வேடத்திற்கு சேரமான் பெருமான் நாயனார் அளித்த மதிப்பு உணர்த்தப் படுகின்றது.  இதனைக் குறிப்பிடும் சேக்கிழாரின் பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    சேரமான் தொழக் கண்டு சிந்தை கலங்கி முன் வணங்கி
    யார் என்று அடியேனைக் கொண்டது அடியேன் அடி வண்ணான் என்னச்
    சேரர் பிரானும் அடிச்சேரன் அடியேன் என்று திருநீற்றின்
    வார வேடம் நினைப்பித்தீர் வருந்தாதே ஏகும் என மொழிந்தார்

புகழ்ச்சோழ நாயனார் கருவூரைத் தனது  தலைநகராக கொண்டு ஆண்டு வந்தார். அவரது மேலாண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு பல மன்னர்கள் அவருக்கு கப்பம் செலுத்தி வந்தனர்.  ஒரு முறை மலைநாட்டு மன்னன் கப்பம் செலுத்துவதை நிறுத்தியதால், அந்த நாட்டின் மீது புகழ்ச்சோழர் போர் தொடுத்து வெற்றி கண்டார். போரில் இறந்து கீழே விழுந்த தலைகளில், சடைமுடி கொண்டு திருநீறு அணிந்த தலை ஒன்று இருந்ததை கண்டார். சடைமுடியுடன் திருநீறு அணிந்த தலையைக் கண்டதும், நடுநடுங்கி, திருநீற்று நெறியை பாதுகாப்பதில் நான் முறைதவறி விட்டேன்; எனது வீரர்கள் சடைமுடி அணிந்து திருநீறு பூசி சிவவேடத்துடன் இருந்த ஒருவரை கொல்வதற்கு தான் காரணமாகி விட்டேன் என்று வருந்தினார். இவ்வாறு தீராத பழிக்கு ஆளான தான் உயிர் துறப்பதே சிறந்த நீதிமுறை என்ற முடிவுக்கு வந்தார். சடைமுடியுடன் இருந்த தலையை பொன் தட்டில் ஏந்தியவாறு தீயினை மூன்று முறை வலம் வந்து, ஐந்தெழுத்தினை ஓதியவாறு மகிழ்ச்சியுடன் தீயில் விழுந்து தனது உயிரை போக்கிக் கொண்டார். சடைத் தலையைக் கண்டவுடன் நடுங்கிய மன்னரின் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் சேக்கிழாரின் பாடல் இங்கே உள்ளது.

    கண்ட பொழுதே நடுங்கி மனம் கலங்கி கை தொழுது
    கொண்ட பெரும் பயத்துடன் குறித்து எதிர்சென்று அது கொணர்ந்த
    திண்திறலோன் கைத் தலையில் சடை தெரியப் பார்த்து அருளிப்
    புண்டரீகத் திருக்கண்ணீர் பொழிந்து இழியப் புரவலனார்   

திருமுனைப்பாடி நாட்டினை ஆண்டு வந்தவர் நரசிங்க முனையரையர். திருவாதிரைத் திருநாளில் பெருமானின் அடியார்களுக்கு பொற்காசுகள் கொடுக்கும் பழக்கம் உடையவர். ஒருமுறை அவர் பொற்காசுகள் கொடுத்த போது, காமத்தின் பால் வயப்பட்டு மயங்கிக் கிடந்து காமக்குறிகள் வெளிப்பட தோன்றிய நிலையில் இருந்த மனிதர் ஒருவர், திருநீறு அணிந்தவராக, பொற்காசுகள் வாங்குவற்கு வந்தார். அவரது நிலையைக் கண்டு மற்றவர்கள் எள்ளி நகையாடி, அருவருத்து ஒதுங்கினார்கள். ஆனால் நரசிங்க முனையரையர் அவருக்கு இரண்டு மடங்கு பொற்காசுகள் கொடுத்தார். நல்லொழுக்கம் இல்லாதவராக திகழ்ந்த அவரை, திருநீறு அணிந்த தன்மையை பொருட்படுத்தாமல் இகழ்ந்த மற்றவர்கள் செய்த பாவத்திற்கு பிராயச்சித்தமாக இரண்டு மடங்கு பொன் கொடுத்தார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார்.

    சீலம் இலரே எனினும் திருநீறு சேர்ந்தாரை
    ஞாலம் இகழ்ந்து அருநரகம் நண்ணாமல் எண்ணுவார்
    பால் அணைந்தார் தமக்கு அளித்த படியிரட்டிப் பொன் கொடுத்து
    மேல் அவரைத் தொழுது இனிய மொழி விளம்பி விடை கொடுத்தார்

பெண்ணாகடம் நகரத்தில் வாழ்ந்து வந்த கலிக்கம்பர் தினமும், தனது இல்லத்திற்கு வரும் அடியார்களின் திருவடிகளை தூய்மை செய்து, நிதி அளித்து, அவர்களுக்கு அன்னம் அளிக்கும் பழக்கம் கொண்டவர். பல நாட்களுக்கு முன்னர் அவரிடம் வேலைக்காரராக பணி செய்த ஒருவர் சிவனடியார் வேடத்தில் ஒரு நாள் கலிக்கம்ப நாயனார் இல்லத்திற்கு வந்தார். அவர் பழைய வேலையாள் என்பதை உணர்ந்த அவரது மனைவியார், தனது கணவர் அவரது பாதங்களை கழுவதற்கு ஏதுவாக நீர் விடுவதற்கு தயங்கினார். மனைவி தயங்கியதை உணர்ந்த கலிக்கம்பர், மனைவியிடம் இருந்த நீர்ச் சொம்பினை தான் வாங்கி அடியாரின் கால்களை கழுவினார். பின்னர் தயங்கிய மனைவியின் கைகளை வெட்டினார். சிவ வேடத்திற்கு உரிய மதிப்பு அளிக்காத மனைவிக்கு தண்டனை அளித்தமை சேக்கிழாரால் பெரிய புராணத்தில் குறிப்பிடபடுகின்றது.

    வெறித்த கொன்றை முடியார் தம் அடியார் இவர் முன் மேவு நிலை
    குறித்து வெள்கி நீர் வாராது ஒழிந்தாள் என்று மனம் கொண்டு
     மறித்து நோக்கார் வடிவாளை வாங்கி கரகம் வாங்கிக் கை
    தறித்து கரக நீர் எடுத்துத் தாமே அவர் தாள் விளக்கினார்

மேற்குறித்த வரலாறுகள் மூலம் திருநீறு, உருத்திராக்கம்,  கோவணம், சடைமுடி ஆகிய  பெருமானின் அடியாளங்களுக்கு அடியார்கள் அளித்த மதிப்பினை நாம் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். புரிந்து=அன்பு செய்து; அடிகள்=சிவபெருமான்; தேவர் தேவன்=தேவர்களுக்கும் மேலான தேவனாக விளங்குபவன், மகாதேவன்; அருமருந்து மற்றும் தேவதேவேசர் ஆகிய தலத்து இறைவனின் திருநாமங்கள் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றன. புண்ணியங்கள்= சிவ புண்ணியங்கள்; சிவாலய வழிபாடு, சிவாலயத் தொண்டு, சிவ வழிபாடு, சிவனடியார் வழிபாடு, சிவச்சரிதங்களை கேட்டல், சிவச்சரிதங்களை சொல்லுதல் ஆகிய சிவ புண்ணியங்களாக கருதப்படுகின்றன. பெருமானின் அடையாளங்களை போற்றுதல், சிவபுண்ணியங்கள் செய்வதால் வரும் பயனை அளிக்கும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்துகின்றார். மந்திரங்கள் என்று பொதுவாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். எனவே அஞ்செழுத்து மந்திரம், வேத மந்திரம் மற்றும் திருமுறை பதிகங்கள் ஆகியவற்றை குறிப்பதாக நாம் கொள்ளலாம். பிணிகளைத் தீர்க்கும் மந்திரங்களாக மூவர் பெருமானார்கள்  அருளிய பாடல்கள் விளங்கிய தன்மையை நாம் அவர்கள் சரித்திரத்தில் காண்கின்றோம்.   பிறவிப் பிணியினை தீர்க்கும் மருந்தாக திருவாசகப் பாடல்கள் விளங்குவதை நாம் அனைவரும் அறிவோம். எனவே மந்திரங்கள் என்ற சொல் திருமுறை பாடல்களையும் குறிக்கும்.         
 
பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானது அடையாளங்களாகிய திருநீறு உருத்திராக்கம் மற்றும் சடைமுடி ஆகியவற்ற கண்ணால் கண்டாலும் அல்லது மனதினால் நினைத்தாலும் ஏற்படும் பயன் யாதென்பதை இங்கே கூறுகின்றேன்; இந்த அடையாளங்கள், தங்களது நோய்களை தீர்த்துக் கொள்ள விரும்பும் அடியார்களுக்கு மருந்தாகவும், ஐந்தெழுத்து மந்திரம், வேத மந்திரங்கள் மற்றும் திருமுறை பாடல்கள் ஆகியவற்றை சொல்ல விரும்பும் அடியார்களுக்கு அத்தகைய மந்திரங்களாகவும், சிவ புண்ணியங்கள் செய்ய விரும்பும் அடியார்களுக்கு, அத்தகைய புண்ணியங்கள் அளிக்கும் பயன்களாகவும் விளங்குகின்றன, இத்தகைய வேடங்களை தனது அடையாளமாகக் கொண்டுள்ள இறைவன், தேவதேவன் என்ற திருநாமத்துடன் வீற்றிருக்கும் தலம் திருந்துதேவன்குடி என்பதாகும். இந்த பெருமானின் திருவேடங்களை, அரிய தவம் புரியும் முனிவர்கள் தியானித்து தொழுகின்றனர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/03/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-1-3255380.html
3255382 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530
பாடல் 2:

    வீதி போக்கு ஆவன வினையை வீட்டுவ்வன
    ஓதி ஓர்க்கப்படாப் பொருளை ஓர்விப்பன
    தீதில் தேவன்குடித் தேவர் தேவு எய்திய
    ஆதி அந்தம் இல்லா அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

தீதில்=அடியார்களின் தீமைகளை அகற்றும்; வீதி=அச்சம்; வீடுதல்=அழித்தல்; ஓர்தல்= ஆராய்தல், தெளிதல்; ஓதி ஓர்க்கப்படா=பசு ஞானத்தாலும் பாச ஞானத்தாலும் ஆராய்ந்து உணரமுடியாத; உலகத்து உயிர்களைப் பற்றிய அறிவும் உலகத்து பொருட்கள் பற்றிய அறிவும் பெரிய அறிவாக கருதப்பட்டு இந்நாளில் போற்றபட்டாலும், அத்தகைய அறிவு இறைவனின் அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்வதற்கு உதவாது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். அடியார்களின் அச்சத்தை போக்கும் வல்லமை வாய்ந்தவை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பிறப்பிறப்புச் சுழலில் அகப்பட்டு பிறவிப்பிணியை தீர்க்க முடியவில்லையே என்பதே அடியார்களின் அச்சமாக இருக்கும் நிலையினை பெரும்பாலான அப்பர் பிரானின் தேவாரப் பாடல்களிலும், மணிவாசகரின் திருவாசகப் பாடல்களிலும் காண்கின்றோம். அத்தகைய அச்சமே இங்கே சம்பந்தராலும் குறிப்பிடப் படுகின்றது. வீதிபோக்கு என்பதற்கு அடியார்கள் வீதிகளில் செல்லும் தன்மை என்று பொருள் கொண்டு, தங்களது இல்லத்திலிருந்து திருக்கோயிலுக்கு செல்லும் அடியார்கள் தூய்மையான ஆடைகளுடன் சிவச் சின்னங்களை அணிந்து சென்றால் அவர்களுக்கு தனி பொலிவு ஏற்படுவதாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.        

பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானின் திருவேடத்து அடையாளங்கள், அடியார்கள் பிறவிப்பிணியால் வருந்தும் தன்மை விளைவிக்கும் அச்சத்தை போக்கி, அவர்களை பிணைத்துள்ள வினைகளை முற்றிலும் அழித்து, அடியார்கள் வீடுபேறு நிலையை அடைய உதவுகின்றன. இத்தகைய அடையாளங்களின் பெருமையை பசு ஞானத்தாலும் பாச ஞானத்தாலும் அரிய முடியாது. ஆனால் பெருமானின் திருவேடத்து அடையாளங்கள், தனது பெருமையை அடியார்களுக்கு உணர்த்தும் தன்மை உடையன. இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய திருந்துதேவன்குடி  தலத்து இறைவன், தேவர் தேவன் என்ற திருநாமம் உடைய இறைவன், ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரம்பொருளாக விளங்கும் இறைவன், அடியார்களுக்கு வரவிருக்கும் தீமைகளை அகற்றுகின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/04/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-2-3255382.html
3255383 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 04:00 PM +0530
பாடல் 3:

    மானம் ஆக்குவ்வன மாசு நீக்குவ்வன
    வானை உள்கச் செய்யும் வழிகள் காட்டுவ்வன
    தேனும் வண்டும் இசை பாடும் தேவன்குடி
    ஆனஞ்சு ஆடும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

மாசு=குற்றங்கள்; மானம்=பெருமை; வான்=உயர்ந்த உலகம், இங்கே சிவலோகத்தை குறிக்கின்றது. ஆனஞ்சு=பசுக்களிளிருந்து கிடைக்கும் ஐந்து பொருட்கள். உள்குதல்= நினைத்தல்; காமம் குரோதம் மோகம் உலோபம் மதம் மாற்சரியம் ஆகிய ஆறு குற்றங்களும் உயிர்களின் உட்பகைகளாக கருதப்படுகின்றன. இந்த குற்றங்கள் தாம் மனிதனை பல வகையான தீய செயல்களை செய்யத் தூண்டுகின்றன. பெருமானின் அடியார்களாக வாழும் அன்பர்களுக்கு இந்த குற்றங்கள் இருப்பதில்லை. இத்தகைய குற்றங்கள் இருப்பவன் எவரேனும் பெருமானின் அடியாராக மாறினால், அவரது குற்றங்களும் களையப்படும் என்பதே இந்த பாடல் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது. தேன் என்ற சொல் இங்கே தேனை சேகரிக்கும் பெண் தேனீக்களை குறிப்பிடுகின்றது. பெருமானின் அடையாளங்களில் ஒன்றான சடைமுடி நீராட்டப்படும் தன்மை இங்கே கூறப் பட்டுள்ளது.  

பொழிப்புரை:

திருந்துதேவன்குடி தலத்து பெருமானின் அடையாளங்கள், அடியார்களுக்கு பெருமையை சேர்க்கின்றன; அவர்களின் மனதில் உள்ள குற்றங்களை நீக்குகின்றன. முக்தி உலகத்தை அடையவேண்டும் என்ற ஆவலை அடியார்களின் உள்ளத்தில் உண்டாக்கி, அந்த  உலகம் செல்வதற்கான வழிகளை காட்டுகின்றன. இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய  இறைவன், தேனை சேகரிக்கும் பெண் வண்டுகளும் ஆண் வண்டுகளும் இசை பாடும் சோலைகள் நிறைந்த தேவன்குடி தலத்து இறைவன், பசுக்களிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு அபிடேகம் செய்யப்படும் சடைமுடியை உடையவனாக விளங்குகின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/05/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-3-3255383.html
3255385 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, October 16, 2019 03:59 PM +0530

பாடல் 4:

    செவிகள் ஆர்விப்பன சிந்தையுள் சேர்வன
    கவிகள் பாடுவ்வன கண் குளிர்விப்பன
    புவிகள் பொங்கப் புனல் பாயும் தேவன்குடி
    அவிகள் உய்க்கப்படும் அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

முந்தைய பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்கள் முக்தி நெறிக்கு வழி காட்டுகின்றன என்று குறிப்பிட்டு மறுமையில் இன்பம் அளிக்கும் தன்மையை உணர்த்திய சம்பந்தர், அந்த அடையாளங்கள் இம்மையில் புலன்களுக்கு எவ்வாறு இன்பம் அளிக்கின்றன என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். ஆர்வித்தல்=நிறைவித்தல்; பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமையை குறிப்பிடும் சொற்கள் காதுகளுக்கு மிகவும் இனிமையையும் குளிர்ச்சியையும் தருவதாக உள்ளன என்று சம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு அப்பர் பெருமான் நீற்றறையில் பாடிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (5.90.1) நினைவுக்கு கொண்டுவருகின்றது. வீங்கு=பெருகிய, இளவேனில்=சித்திரை, வைகாசி மாதங்கள். மூசு வண்டு=மொய்க்கும் வண்டு. அறை=ஒலிக்கின்ற. வெப்பத்தைத் தரும் நீற்றறையின் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் எவருக்கும் வெப்பத்தை அளிக்கும் பொருட்களே நினைவுக்கு வரும். ஆனால் சிவபிரானது அருளால் வெப்பத்தைக் கொடுக்கும் நீற்றறையும் குளிர்ந்த காரணத்தால் நாவுக்கரசருக்கு நீற்றறை உடலுக்கும் உள்ளத்திற்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. தனது ஐந்து புலன்களும் இன்பமான சூழ்நிலையினை உணர்ந்த தன்மையை, ஐம்புலன்களுக்கும் இன்பம் கொடுக்கும் பொருட்களை இங்கே குறிப்பிட்டு நமக்கு நாவுக்கரசர் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.  அத்தகைய சூழ்நிலைக்கு இறைவனது திருவடிகளே காரணம் என்பதையும் அந்த சூழ்நிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பதையும் இங்கே நமக்கு தெரிவிக்கின்றார்.

    மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்
    வீசு தென்றலும் வீங்கிள வேனிலும்
    மூசு வண்டறை பொய்கையும் போன்றதே
    ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலே

திருநாவுக்கரசர் நீற்றறையில் அனுபவித்த சூழ்நிலையை குறிப்பிடும் சேக்கிழார் இறைவன் அருளால் குளிர்ந்த அந்த சூழ்நிலை ஐம்புலன்களுக்கும் இன்பம் அளிப்பதாக இருந்தது என்று கூறுகின்றார். இந்தப் பாடலில் சேக்கிழார், நாவுக்கரசுப் பெருமான் தனது பதிகத்தில் பயன்படுத்திய சொற்களைக் கையாண்டுள்ளது நாம் உணர்ந்து ரசிக்கத்தக்கது.

    வெய்ய நீற்றறை அது தான் வீங்கிள வேனில் பருவந்
    தைவரு தண் தென்றல் அணை  தண்கழுநீர் தடம் போன்று     
    மெய்யொளி வெண்ணிலவு அலர்ந்து முரன்ற யாழ் ஒலியினதாய்
    ஐயர் திருவடி நீழல் அருளாகிக் குளிர்ந்ததே

தனது தந்தையாகிய இறைவனின் திருவடி நீழல் செவிக்கு மிகவும் இனிமையான வீணையின் குற்றமற்ற நாதம் போலவும், மாலை நேரத்தில் ஒளி வீசி உடலுக்கும் கண்ணுக்கும் குளிர்ச்சி தரும் நிலவொளி போலவும், நாசிக்கு புத்துணர்ச்சி தரும் தென்றல் காற்றினைப் போலவும், உடலுக்கு மிதமான வெப்பம் தரும் இளவேனில் காலம் போன்றும், வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர்கள் கொண்ட குளத்தின் குளிர்ந்த நீரினைப் போல் வாய்க்கு இனிமையாகவும் இருக்கின்றது என்று இந்த பாடலில் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொங்குதல்=பெருகுதல்; அவிகள்=வேள்வியில் அளிக்கப்படும் அன்னம் முதலான பொருட்கள்; ஹவிஸ் என்ற வடமொழிச் சொல் அவி என்று தமிழில் மாற்றப்பட்டுள்ளது.  பதிகத்தின் முதல் பாடலில் முனிவர்களால் இந்த அடியாளங்களின் பெருமை உணரப்பட்டு தியானிக்கப் படுகின்றன என்று குறிப்பிடும் சம்பந்தர், இந்த பாடலில் இந்த அடையாளங்கள் கவிகளை கவிதைகள் இயற்றத் தூண்டுகின்றன என்று கூறுகின்றார். சிந்தை சேர்விப்பன என்று குறிப்பிட்டு, பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமைகள் அடியார்களின் சிந்தை சென்றடைந்து நிலையாக ஆங்கே இடம் பெறுகின்றன என்று கூறுகின்றார். இவ்வாறு சிந்தையில் நிலையாக இடம் பெற்றால், அந்த சிந்தனைகள் கவிதையாக வெளிப்படுவது இயற்கை தானே. புவிகள்=நிலவளம்; உய்த்தல்=மகிழ்ச்சி அடைதல்;         

பொழிப்புரை:

பெருமானின் அடையாளங்களின் பெருமை கேட்போர் செவிகளுக்கு இனிமை நிறைந்ததாக உள்ளது; அடியார்களின் சிந்தையில் அவைகளின் பெருமைகள் சென்றடைந்து கவிதையாக வடிவம் எடுக்கின்றன; காண்போரின் கண்களை குளிர்விக்கின்றன; நிலவளம் பெருகும் வண்ணம் பொங்கிப் பாயும் ஆற்றினை உடைய திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் உள்ள இறைவன் மகிழும் வண்ணம், தலத்து மக்களால் வேத வேள்விகள் வளர்த்து அவிகள் அளித்து ஆராதிக்கப் படுகின்றான்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/06/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-4-3255385.html
3255420 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    துணி மல்கு கோவணமும் தோலும் காட்டித் தொண்டு ஆண்டீர்
    மணி மல்கு கண்டத்தீர் அண்டர்க்கு எல்லாம் மாண்பானீர்
    பிணி மல்கு நூல் மார்பர் பெரியோர் வாழும் தலைச் சங்கை
    அணி மல்கு கோயிலே கோயிலாக அமர்ந்தீரே

விளக்கம்:

மல்கு=நிறைந்த; கண்டம்=கழுத்து; அண்டர்=தேவர்கள்; மாண்பு=மாட்சிமை, பெருமை; அணி=அழகு; கோவணத்தையும் தோல் ஆடையினையும் அணிந்த பெருமானின் எளிய திருக்கோலம் மிகவும் கவர்ந்தது போலும். அந்த எளிமையான கோலத்தினை காட்டி, தன்னை ஆட்கொண்டவர் என்று கூறுகின்றார். அந்தணர்கள் சம்பந்தரை இந்த தலத்திற்கு வரவேற்றனர் என்பதையும் தங்களது ஊருக்கு வந்தவரை பூரண கும்பம் கொடுத்து சிறப்பான முறையில் வரவேற்றனர் என்பதையும் நாம் இந்த பதிகத்தின் பின்னணியில் கண்டோம். அத்தகைய அந்தணர்கள் ஒழுக்கத்தில் சிறப்புடன் விளங்கினார்கள் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, பெரியோர் என்று அவர்களை குறிப்பிடுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

தேவர்களால் பெருமை உடையவனாக கருதப்படும் சிறப்பினை பெற்றிருந்த போதிலும் துணியிலான கோவணத்தையும் தோல் ஆடையினை அணிந்து எளிமையான தோற்றத்துடன் இருக்கும் பெருமானே, உனது இந்த எளிமையான கோலம் அடியேனை மிகவும் கவரவே, அடியேன் உமக்கு அடிமையாக மாறிவிட்டேன்; அவ்வாறு உமக்கு அடிமையாக என்னை மாற்றி ஆட்கொண்ட பெருமானே, சிறப்பு வாய்ந்த நீல மணி பதிக்கப் பட்டது போன்ற, ஆலகால விடத்தை தேக்கியதால் கருமை நிறத்துடன் காணப்படும் கழுத்தினை உடையவனே, பூணூல் பொருந்திய மார்பினை உடையவர்களாக, பெரியோர்களாக, கருதப்படும் அந்தணர்கள் வாழும் தலைச்சங்கை தலத்தில் உள்ள அழகு வாய்ந்த கோயிலையே உமது கோயிலாகக் கொண்டு நீர் எழுந்தருளியுள்ளீர்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/15/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-2-3255420.html
3255419 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 142. நலச்சங்க வெண்குழையும் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, October 14, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

தனது இரண்டாவது தலையாத்திரையை நனிபள்ளி (தற்போது கிடாரம் கொண்டான் என்று அழைக்கப்படுகின்றது) தலத்தில் ஞானசம்பந்தர் தொடங்குகின்றார். இந்த தலத்தில் சம்பந்தர் இருந்த போது, அருகிலுள்ள தலைச்சங்காடு எனப்படும் தலத்தைச் சார்ந்த அந்தணர்கள் இந்த தலம் வந்தடைந்து, சம்பந்தரை தங்களது ஊருக்கு வருமாறு அழைத்தனர். அவர்களது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கிய சம்பந்தரும் அவர்களுடன் தலைச்சங்காடு சென்றார். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஊரார் சம்பந்தரை வரவேற்றனர் என்று குறிப்பிடும் பெரிய புராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    காவணம் எங்கும் இட்டுக் கமுகொடு கதலி நாட்டிப்
    பூவணை தாமம் தூக்கிப் பூரண கும்பம் ஏந்தி
    ஆவண வீதி எல்லாம் அலங்கரித்து அண்ணலாரை
    மா அணை மலர் மென் சோலை வளம்பதி கொண்டு புக்கார்   

இந்நாளில் தலச்சங்காடு என்று அழைக்கப்படும் இந்த தலம் நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறை தலத்திற்கு 22 கி.மீ. கிழக்கிலும் திருக்கடவூர் தலத்திற்கு எட்டு கி.மீ. வடக்கிலும் உள்ள தலம். மயிலாடுதுறையிலிருந்து பூம்புகார் செல்லும் பேருந்துகள் இந்த தலம் வழியாக செல்கின்றன. சங்குப் பூக்கள் அதிகமாக பூத்து காணப்படுவதால் சங்காரண்யம் என்ற பெயர் வந்து என்று கூறுவார்கள். மாடக்கோயில் அமைப்பில் கோச்செங்கச் சோழனால் கட்டப்பட்ட திருக்கோயில். சுயம்பு மூர்த்தம். மூலவரை நல்லெண்ணையால் அபிடேகம் செய்து விளக்கொளியில் பார்த்தால் இலிங்கத்தின் மீது  மயிர்க்கால்கள் தெரிவது இந்த கோயிலின் சிறப்பம்சம். கோயிலின் அமைப்பு சங்கு வடிவத்தில் உள்ளது. சிவபெருமானின் சன்னதிக்கும் பார்வதி தேவியின் சன்னதிக்கும்  இடையில் முருகனின் சன்னதி, சோமாஸ்கந்த மூர்த்தத்தின் அமைப்பில் அமைந்துள்ளது. பெருமானை வழிபட்டு திருமால் பாஞ்சஜன்யம் சங்கினைப் பெற்றார் என்று தலபுராணம் குறிப்பிடுகின்றது. திருமாலுக்கும் தனி சன்னதி இந்த தலத்தில் உள்ளது. இறைவனின் திருநாமம் சங்காரண்யேஸ்வரர்; தேவியின் பெயர் சவுந்தர நாயகி. இந்த தலம், தலைச்சங்கை என்று சம்பந்தரால் இந்த பதிகத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றது. சோழ நாட்டுத் தலங்களில் பஞ்சாரண்யத் தலங்கள் என்று சொல்லப்படும் வரிசையில் இந்த தலமும் உள்ளது. சங்காரண்யம் என்று இந்த தலம் குறிப்பிடப்படுகின்றது. மற்ற தலங்கள், வேதாரண்யம் (திருமறைக்காடு) சுவேதாரண்யம் (திருவெண்காடு) வடவாரண்யம் (திருவாலங்காடு), வில்வாரண்யம் (கொட்டையூர்). இங்கே குறிப்பிடப்படும் ஆலங்காடு, தென் திருவாலங்காடு என்று அழைக்கப்படும் தலமாகும்.

அப்பர் பெருமானும் காடு என்று முடியும் தலங்களைத் தொகுத்து ஒரு பாடலில் கூறுகின்றார். தனது அடைவுத் திருத்தாண்டகம் எனும் பதிகத்தில் காடு என முடியும் தலங்களை குறிப்பிடும் அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தையும் கூறுகிறார். பனங்காடு என்பது வைப்புத் தலமாகும்

மலையார் தம் மகளோடு மாதேவன் சேரும் மறைக்காடு வண் பொழில் சூழ்    தலைச்சங்காடு
தலையாலங்காடு தடம் கடல்சூழ் அந்தண் சாய்க்காடு தள்ளுபுனல்            கொள்ளிக்காடு
பலர் பாடும் பழையனூர் ஆலங்காடு பனங்காடு பாவையர்கள் பாவம் நீங்க
விலையாடும் வளைதிளைக்க குடையும் பொய்கை வெண்காடும் அடைய வினை வேறாம் அன்றே
           

பாடல் 1:

     நலச்சங்க வெண் குழையும் தோடும் பெய்து ஓர் நால்வேதம்
    சொலச் சங்கை இல்லாதீர் சுடுகாடு அல்லால் கருதாதீர்
    குலைச் செங்காய்ப் பைங் கமுகின் குளிர்கொள் சோலைக் குயில் ஆலும்
    தலைச்சங்கைக் கோயிலே கோயிலாகக் கொண்டீரே

விளக்கம்:

நலம்=அழகு; சங்கை=ஐயம், சந்தேகம்; கமுகின் காய்கள் செம்மை நிறத்தில் இருப்பதால், செங்காய் பைங்கமுகு என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தாழ்தல்=இறங்கி வருதல்; நிலவுலகத்து மனிதர்களுக்கு அருள் புரியும் நோக்கத்துடன் பெருமான் நிலவுலகம் வந்து பல தலங்களிலும் எழுந்தருளி இருக்கும் நிலையினை, தாழ்ந்தீர் என்று சம்பந்தர் இங்கே  குறிப்பிட்டார் போலும். திருமாலுக்கு சங்கு அளித்து அருள் புரிந்த தலத்து இறைவனை அழகிய சங்கு என்ற பொருள் தரும் தொடருடன் தொடங்குவது மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. பெய்து=அணிந்து; தோடும் குழையும் அணிந்தவர் என்று பெருமானை குறிப்பிட்டு அவர் மாதொரு பாகனாக உள்ள நிலையினை சம்பந்தர இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். இவ்வாறு அவர் உணர்த்தும் ஒரு சில பாடல்களை நாம் இங்கே காண்போம்.

புகலி தலத்தின் (சீர்காழி நகரத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) மீது பதிகத்தின் பாடலில் (1.30.5) தனது காதுகளில் குழையும் தோடும் அணிந்தவனாக பெருமான் காணப் படுகின்றான் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். கனபொற்குழை=எடை மிகுந்த பெரிய பொற்குழை; தாதார்=மகரந்தப் பொடிகள் பொருந்திய, தேனைத் தேடி வரும் வண்டுகள் சுவைப்பதற்கு முன்னர் பறிக்கப்பட்ட மலர்கள்; குழையும் தோடும் அணிந்துள்ள பெருமான்,  மகரந்த பொடிகள் நிறைந்த மலர்களை தனது குளிர்ந்த சடையில், கங்கை நதியினை அடக்கியதால் குளிர்ந்த சடையில், சூடியவனாக, தனது சடையினை தூக்கி முடிந்த நிலையில் காட்சி அளிக்கின்றான் என்று கூறுகின்றார். நாதன் என்ற சொல் எதுகை கருதி நாதான் என்று நீண்டது. அவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் நாதனகத் திகழ்கின்றான் என்றும் சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். போது=மலர்கள்

    காதார் கனபொற் குழை தோடது இலங்க
    தாதார் மலர் தண் சடை ஏற முடித்து
    நாதான் உறையும் இடமாவது நாளும்
    போதார் பொழில் பூம்புகலி நகர் தானே

குரங்கணில்முட்டம் என்ற தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (1.31.4) சம்பந்தர் இறைவனை தோடார் குழையான் என்று அழைக்கின்றார். இதன் மூலம் இடது காதினில் தோடும் வலது காதினில் குழையும் அணிந்த பெருமான் என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது. பாலனம்=காப்பாற்றுதல்; தனது அடியார்களை நன்கு காப்பாற்றும் பெருமான் என்றும் காக்கும் தொழிலைப் புரிபவன் என்றும் இரண்டு விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். இரண்டும் பொருத்தமாக உள்ளன. கூடாதன செய்த என்ற தொடர் மூலம் மற்றவர்கள் செய்ய முடியாத பல அரிய செயல்கள் செய்த பெருமான் என்று நமக்கு சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.

    வாடா விரி கொன்றை வலத்து ஒரு காதில்
    தோடார் குழையான் நல்ல பாலன நோக்கி
    கூடாதன செய்த குரங்கணின்முட்டம்
    ஆடா வருவார் அவர் அன்பு உடையாரே

கழுக்குன்றம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (1.103.1) ஒரு காதினில் தோடும் மற்றொரு காதினில் தூய குழையும் அணிந்தவன் என்றும் குழை ஆபரணம் தாழ்ந்து தொங்குகின்றது என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் இங்கே காண்போம். ஏடு உடையான்=தாமரை மலரினை தனது இருப்பிடமாக கொண்டுள்ள பிரமன்; பல நாடுகளும் சென்று பெருமான் பலி ஏற்கின்றான் என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம் இரந்து உண்ணும் நாடுடையான் என்று கூறுகின்றார். ஏமம்=ஜாமம்;

    தோடுடையான் ஒரு காதில் தூய குழை தாழ
    ஏடுடையான் தலை கலனாக இரந்துண்ணும்
    நாடுடையான் நள்ளிருள் ஏமம் நடமாடும்
    காடுடையான் காதல் செய் கோயில் கழுக்குன்றே     

செங்காட்டங்குடி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் (1.61.8), ஞான சம்பந்தர் இறைவனை தோடுடையான் குழையுடையான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சேர்ந்தாடும் என்று பேய்களுடன் இணைந்து நடனம் ஆடுவதை இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். காட்டில் உறைபவனாக இருந்தாலும், பல நாடுகளிலும் உள்ள கோயில்களில் இறைவன் குடி கொண்டு இருப்பதால், சம்பந்தர் நாடுடையான் என்றும் இறைவனை அழைக்கின்றார். பீடு=பெருமை. எவராலும் வெல்ல முடியாதவனாக, செருக்குடன் திரிந்த அரக்கன் இராவணனின் வலிமையை முதலில் அடக்கிய பெருமை உடையவன் எனபதால், அரக்கன் தோளடர்த்த பீடு உடையான் என்று கூறுகின்றார்.

    தோடுடையான் குழை உடையான் அரக்கன் தன் தோள் அடர்த்த
    பீடு உடையான் போர் விடையான் பெண் பாகம் மிகப் பெரியான்
    சேடு உடையான் செங்காட்டங்குடி உடையான் சேர்ந்தாடும்
    காடு உடையான் நாடு உடையான் கனபதீச்சரத்தானே  
 

சீர்காழி தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (2.113.6) சம்பந்தர் தோடும் குழையும் தனது காதுகளில் அணிந்த பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பீடு=பெருமை; கோடு=பெரிய கிளைகள்;

    தோடு இலங்கும் குழைக் காதர் தேவர் சுரும்பார் மலர்
    பீடு இலங்கும் சடைப் பெருமையாளர்க்கு இடமாவது
    கோடு இலங்கும் பெரும் பொழில்கள் மல்கப் பெரும் செந்நெலின்
    காடு இலங்கும் வயல் பயிலும் அந்தண் கடற் காழியே

 
தனது தலையினை இடறித் தள்ளும்  நோக்கத்ததுடன் மதயானை தன் மீது ஏவப்பட்ட நிலையிலும் மனம் கலங்காது பெருமானின் திருவுருவத்தை தனது மனதில் தியானித்து வந்த அப்பர் பிரானுக்கு பெருமான் உடுத்தியிருந்த புலித்தோலும் அவர் அணிந்திருந்த தோடு மற்றும் குழை ஆபரணங்களும் நினைவுக்கு வந்தன. இதனை உணர்த்தும் பாடலை (4.2.7) நாம் இங்கே காண்போம்.

    கொலை வரி வேங்கை அதளும் குவவோடு இலங்கு பொன் தோடும்
    விலை பெறு சங்கக் குழையும் விலையில் கபாலக் கலனும்
    மலைமகள் கைக்கொண்ட மார்பும் மணி ஆர்ந்து இலங்கு மிடறும்
    உலவு கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர் நாம்
    அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை

சிவனெனும் ஓசை என்று தொடங்கும் பொதுபதிகத்தின் கடைப்பாடலில் (4.8.10) தோடும் சங்கக்குழையும் அணிந்தவனாக பெருமானை அப்பர் பிரான் காண்கின்றார். இந்த பாடலில் நாம் வேறெங்கும் காண முடியாத காட்சியை நமது கண் முன்னே அப்பர் பிரான் கொண்டு வருகின்றார். இறைவன் வேதங்கள் ஓதுவதையும் நடனம் ஆடுவதையும், மிகவும் அருகில் இருந்து எப்போதும் ரசிப்பவள் உமையம்மை. மாதொருபாகனாக இருக்கும் பெருமானின் திருவாயின் வலது பகுதி வேதத்தை சொல்வதாகவும், இடது பகுதி அந்த வேதத்தை கேட்டு ரசித்தபடியே புன்முறுவல் செய்வதாகவும் அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். ஓலை=தோடு;  புதுவிரி பொன் செய் ஓலை=ஒளியை பரப்பிக் கொண்டு இருக்கும் புதியதாக செய்யப்பட்ட பொன் தோடு.

  புது விரி பொன் செய் ஓலை ஒரு காது ஓர் காது சுரி சங்கு நின்று புரள
  விதி விதி வேத கீதம் ஒருபாடும் ஓதம் ஒருபாடும் மெல்ல நகுமால்
  மதுவிரி கொன்றை துன்று சடைபாக மாதர் குழல்பாகமாக வருவர்
  இது இவர் வண்ணம் வண்ணம் இவள் வண்ணம் வண்ணம்
  எழில் வண்ணம்  வண்ணம் இயல்பே

புதிய சுருள் பொன்னால் செய்யப்பட்ட தோட்டினை ஒரு காதிலும், மற்றோர் காதினில்  வளைந்த சங்கு தோளில் புரளும் படியாக அணிந்துள்ள பெருமானின், திருவாயின் ஒரு பகுதி வேத கீதங்களைப் பாட, திருவாயின் மற்றொரு பகுதி பெருமான் பாடும் வேத கீதத்தை ரசித்தபடியே புன்முறுவல் பூக்கின்றது. சடையாக காணப்படும் வலது பகுதியில், தேன் சொட்டும் கொன்றை மலர் விரிந்த படியே இருக்க, இடது பகுதியில் உள்ள கூந்தல் பின்னப்பட்டு அழகாக காணப்படுகின்றது, இவ்வாறு பெருமானின் தன்மையும் இயல்புகளும் ஒரு புறத்திலும் மற்றோர் புறத்தில் உமை அம்மையின் தன்மையும் இயல்புகளும் காணப்பட்டன என்று மேற்கண்ட பாடலில் அப்பர் பிரான் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். .      

வாய்மூர் தலத்திற்கு அப்பர் பிரான் சென்றபோது அவருக்கு, சிவபெருமான் தனது நடனக்காட்சியை காட்டி அருளினார். அந்த நடனக் காட்சியை, பாட அடியார் பரவக் கண்டேன் என்று தொடங்கும் திருத்தாண்டகத்தில் (6.77) அப்பர் பிரான் நமக்காக வடித்து இருக்கின்றார். இந்த பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில், சிவபெருமானின் காதினில் தோடும் குழையும் கண்டதாக அப்பர் பிரான் சொல்கின்றார்.

    குழையார் திருத்தோடு காதில் கண்டேன் கொக்கரையும் சச்சரியும் கொள்கை  கண்டேன்
    இழையார் புரி நூல் வலத்தே கண்டேன் ஏழிசை யாழ் வீணை முரலக் கண்டேன்
    தழையார் சடை கண்டேன் தன்மை கண்டேன் தக்கையொடு தாளம் கறங்கக் கண்டேன்
    மழையார் திரு மிடறும் மற்றும் கண்டேன் வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே

பாண்டி நாட்டில் பூவணம் திருத்தலம் அப்பர் பிரான் சென்றபோது, பெருமான் அவருக்குத் தனது திருக்கோலத்தைக் காட்டினார். அதனைக் கண்டு மகிழ்ந்த அப்பர் பிரான் தான் கண்ட காட்சியை பதிகமாக வடித்தார். அந்த பதிகத்தின் (6.18) முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. ஒரு காதினில் வெண் குழையையும், மற்றொரு காதினில் தோட்டினையும் அணிந்து பெருமான் அளித்த காட்சியை காதில் வெண்குழை தோடு கலந்து தோன்றியதாக அப்பர் பிரான் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்.

வடிவேறு திரிசூலம் தோன்றும் தோன்றும் வளர்சடை மேல் இளமதியம் தோன்றும் தோன்றும்
கடியேறு கமழ்கொன்றைக் கண்ணி தோன்றும் காதில் வெண்குழை தோடு கலந்து  தோன்றும்
இடியேறு களிற்று உரிவைப் போர்வை தோன்றும் எழில் திகழும் திருமுடியும்    இலங்கித் தோன்றும்
பொடியேறு திருமேனி பொலிந்து தோன்றும் பொழில் திகழும் பூவணத்தெம்    புனிதனார்க்கே

வெஞ்சமாக்கூடல் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் (7.42.5) சுந்தரர் வெண் தோடும் குழையும் தனது காதுகளில் அணிந்த பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு அவரது காதில் இருந்த குழையணி அசைந்தது என்று கூறுகின்றார். குழைக்கும் தோட்டினுக்கும் உள்ள அமைப்பு வேறுபாட்டினை உணர்த்தும் வண்ணம், துளை உடைய குழை என்று இங்கே கூறுகின்றார். பெருமானின் காதுகள் நீண்டு, அவரது தோள்களைத் தொட்ட நிலையினை தூங்கும் காது என்று உணர்த்துகின்றார். கள்ளையே, பிள்ளை, வெள்ளை என்ற சொற்கள் எதுகை கருதி களையே, பிளை, வெளை என்று இடையெழுத்து குறைந்து காணப் படுகின்றன. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் சுந்தரர், இறைவன் தனது சீரிய அடியார்களுள் ஒருவனாக தன்னையும் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற விண்ணப்பத்தினை வைக்கின்றார்.

துளை வெண் குழையும் சுருள் தோடும் தூங்கும் காதில் துளங்கும் படியாய்
களையே கமழும் மலர்க் கொன்றையினாய் கலந்தார்க்கு அருள் செய்திடும்        கற்பகமே
பிளை வெண்பிறையாய் பிறங்கும் சடையாய் பிறவாதவனே பெறுதற்கு அரியாய்
வெளை மால்விடையாய் வெஞ்சமாக்கூடல் விகிர்தா அடியேனையும் வேண்டுதியே

கானப்பேர் (தற்போதைய பெயர் காளையார் கோயில்) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (7.84) ஒன்பதாவது பாடலில் சுந்தரர், இறைவனை, மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த காதுகளை உடையவனாக காண்கின்றார். இறைவன் தூது சென்றதையும், தன்னை ஆட்கொண்டதையும், தான் இறைவனைத் தலைவனாக ஏற்றுக் கொண்டதையும் குறிப்பிட்டு தனது வாழ்க்கையை மிகவும் சுருக்கமாக சுந்தரர் கூறும் நேர்த்தியை நாம் இங்கே காணலாம். மாதினை ஒரு பாகம் கொண்டுள்ள சிவபிரானை மாதன் என்று அழைக்கின்றார். இறைவனின் கையில் இருக்கும் உடுக்கையில் இருந்து தான், நாதமும் பின்னர் ஓசையும் பிறந்த செய்தியை இங்கே நாதனும் நாதம் மிகுத்து ஓசையது ஆனவன் என்ற சொற்றொடர் மூலம் குறிப்பிடுகின்றார். அடியார்கள் உள்ளத்தின் மீது தான் வைத்துள்ள பற்றினை சிறிது நேரம் கூட நீக்காத இறைவன் என்று குறிப்பிட்டு, சிறந்த அடியார்கள் பெரும் பேற்றினையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.

நாதனை நாதம் மிகுத்து ஓசை அது ஆனானை ஞான விளக்கொளியாம்        ஊனுயிரைப் பயிரை
மாதனை மேதகு பத்தர் மனத்து இறையும் பற்று விடாதவனைக் குற்றமில்    கொள்கையனைத்
தூதனை என்றனை ஆள் தோழனை நாயகனைத் தாழ் மகரக் குழையும் தோடும் அணிந்த திருக்    
காதனை நாயடியேன் எய்துவது என்று கொலோ கார்வயல் சூழ் கானப்பேர் உறை  காளையையே

மாதொரு பாகன் என்றவுடன் நமது நினைவுக்கு வருவது, திருவாசகம் கோத்தும்பீ பதிகத்தின் பதினெட்டாவது பாடல் தான். மிகவும் தொன்மையான கோலம் என்று இதனை குறிப்பிடும் மணிவாசகர், தோல், குழை, பால் வெள்ளை நீறு, சூலம், முதலியன உடைத்த சிவனின் தோற்றமும், துகில், சுருள் தோடு, பசும் சாந்து, பைங்கிளி, வளையல், முதலியன கொண்ட அம்மையின் தோற்றமும் இணைந்து குறிப்பிடப்படும் இனிமையான பாடல்.

    தோலும் துகிலும் குழையும் சுருள் தோடும்
    பால் வெள்ளை நீரும் பசும் சாந்தும் பைங்கிளியும்
    சூலமும் தொக்க வளையும் உடைத் தொன்மை
    கோலமே நோக்கி குளிர்ந்து ஊதாய் கோத்தும்பீ

இந்த கோலத்தைக் கண்டு மணிவாசகர் மனம் குளிர்ந்தது போன்று, நம்பியாண்டார் நம்பி மற்றும் சேரமான் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோர் இந்த பழமையான கோலத்தை எவ்வாறு தாங்கள் கண்டனர் என்பதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. இந்த பாடல்கள் பதினோராம் திருமுறையில் உள்ளன.

கோயில் திருப்பண்ணியர் விருத்தம் என்ற பதிகத்தின் இருபத்தோராவது பாடலில் நம்பியாண்டார் நம்பி, இறைவனை, வலது காதில் குழையும் இடது காதில் தோடும் அணிந்தவனாக காண்கின்றார். கோஷன் என்ற சொல்லின் திரிபு கோடன்: விசயனுடன் போர் செய்வதற்காக ஆரவாரத்துடன் வந்த சிவபெருமான் கோஷன் என்று அழைக்கப் படுகின்றார். சிவபிரான் பேரில் காதல் கொண்டு, அதன் காரணமாக உடல் மெலிந்து தனது கை வளையல்களை இழந்த தலைவியின் கூற்றாக இந்த பாடல் அமைந்துள்ளது. தோடு அணிந்த காது, இடது காது என்று குறிப்பிட்ட அம்மைக்கு உரிய பகுதியில் தோடு அணிந்து இருப்பதை இங்கே சுட்டிக் காட்டுகின்றார்.   

    வேடன் என்றாள் வில் விசயற்கு வெங்கணை அன்று அளித்த
    கோடன் என்றாள் குழைக் காதன் என்றாள் இடக் காதில் இட்ட
    தோடன் என்றாள் தொகு சீர் தில்லையம்பலத்து ஆடுகின்ற
    சேடன் என்றாள் மங்கை அங்கை சரி வளை சிந்தினவே

மேற்கண்ட பாடலில் தோடும் குழையும் அணிந்தவனாக குறிப்பிட்டு, மாதொரு பாகனின் நிலையை உணர்த்தியதுடன் நம்பியார் திருப்தி அடையவில்லை போலும். இதே பதிகத்தின் ஐம்பதாவது பாடலில் மிகவும் விவரமாக, இறைவனின் வலது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் இடது பாகத்தில் உள்ள பொருட்களையும் பட்டியல் இடுகின்றார். இடம் என்ற சொல், இடது பாகம் மற்றும் இருக்கும் இடம் என்ற இரண்டு பொருட்களில் இந்த பாடலில் கையாளப் பட்டுள்ளது. வீ=பூச்செண்டு: பாந்தள்=பாம்பு; சங்கம்=வெண் சங்கால் அமைந்த வளையல்: அக்கு=எலும்பு மாலை: அங்கம்சரி=அங்கு+அம்+சரி: அங்கு, பொருள் ஏதும் இல்லாத அசைச் சொல்: அம் சரி=அழகாக சரிந்த இடுப்பு. கங்கை, குண்டலம், மழு ஆயுதம், பாம்பு, தோலாடை, அக்கு மாலை, ஆகியவை அம்பலவனை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் தோடு, பூச்செண்டு, சங்கு வளையல், சேலை ஆடை, அழகாக சரிந்த இடுப்பு ஆகியவை அணங்கினை உணர்த்தும் பொருட்களாகவும் இன்கே குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன.

    கங்கை இடம் வலம் பூ வலம் குண்டலம் தோடு இடப்பால்
    தங்கும் கரம் வலம் வெம்மழு வீயிடம் பாந்தள் வலம்
    சங்கம் இடம் வலம் தோல் இடம் வலம் அக்கு இடம்
    அங்கம் சரி அம்பலவன் வலம் காண் இடம் அணங்கே
   

சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் தான் அருளிய பொன் வண்ணத் திருவந்தாதி என்ற பதிகத்தின் அறுபத்து ஐந்தாவது பாடலில் மாதொரு பாகனின் கோலத்தை விவரிக்கின்றார் வலது பகுதியில் வீரக்கழல், பாம்பு, திருநீறு, எரி, எலும்பு மாலை, மூவிலை வேல் நீரினைத் தாங்கிய சடை முதலியன பெருமானது வலது பக்கத்திலும், இடது பகுதியில் பாடகம். மேகலை, சாந்து, பந்து, மலர் மாலை, மோதிரம், முதலியன பெருமானது இடது பக்கத்திலும் இருப்பதாக இங்கே கூறப்படுகின்றது.

    வலம் தான் கழல் இடம் பாடகம் பாம்பு வலம் இடம்
    மேகலம் தான் வலம் நீறு இடம் சாந்து எரி வலம் பந்து இடம் என்பு
    அலர்ந்தார் வலம் இடம் ஆடகம் வேல் வலம் ஆழி இடம்
    சலம் தாழ் சடை வலம் தண் அம் குழல் இடம் சங்கரற்கே

பொழிப்புரை:

சங்கினால் செய்யப்பட்ட அழகிய வெண் குழையினையும் தோட்டினையும் தனது  காதுகளில் அணிந்துள்ள பெருமானே, ஒப்பற்ற நான்கு வேதங்களையும் ஐயம் ஏதும் ஏற்படாத வண்ணம் அருளிய பெருமானே, சுடுகாட்டினை தவிர்த்து வேறு எந்த இடத்தினையும் தான் நடனம் ஆடுவதற்கு பொருத்தமான இடமாக கருதாமல் இருப்பவரே,   நீர் உலகத்து உயிர்களுக்கு அருள் புரியும் பொருட்டு, சிவந்த வண்ணம் கொண்டு குலை குலையாக காய்க்கும் பசுமையான கமுகு மரங்கள் நிறைந்த சோலைகளில் குயில்கள்  பாடும் சிறப்பினை பெற்றுள்ள தலைச்சங்கை திருக்கோயிலை, உமது இருப்பிடமாகக் கொண்டு எழுந்தருளி உள்ளீர்.        
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/14/142-நலச்சங்க-வெண்குழையும்---பாடல்-1-3255419.html
3255406 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, October 13, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    சேடர் தேவன்குடி தேவர் தேவன் தனை
    மாடம் ஓங்கும் பொழில் மல்கு தண் காழியான்
    நாடவல்ல தமிழ் ஞானசம்பந்தன
    பாடல் பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லையாம் பாவமே

விளக்கம்:

சேடர்=பெருமை உடையவர்கள்; நாட=விரும்பி;

பொழிப்புரை:

பெருமை உடைய சான்றோர்கள் வாழும் திருந்துதேவன் குடி தலத்தில் வாழும் தேவதேவனை புகழ்ந்து, ஓங்கிய மாடங்கள் மற்றும் குளிர்ந்த சோலைகள் நிறைந்த சீர்காழி  நகரத்தினைச் சார்ந்த திருஞானசம்பந்தன் விருப்பத்துடன் பாடிய இந்த பத்து பாடல்களை ஓதும் வல்லமை வாய்ந்த அடியார்களுக்கு பாவங்கள் ஏதும் வந்து சேரா.  

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பாடல்கள் அனைத்திலும் அடிகள் என்று பெருமானை திருஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய நின்ற திருத்தாண்டகத்தினை (6.94) நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் அப்பர் பிரான் எம்மடிகள் நின்றவாறே என்று குறிப்பிட்டு, பெருமான் எவ்வாறு அனைத்துப் பொருட்களிலும் கலந்து, பல தன்மைகள் உடையவராக உயிர்களுக்கு கருணை புரிகின்றார்  என்பதை குறிப்பிடுகின்றார்.
   
பெருமானை தரிசனம் செய்து அவரது திருவுருவத்தினை மனதினில் தியானம் செய்து கற்பனையில் அவரது திருவுருவத்தினை கண்டு களிக்கும் அடியார்கள், மேற்குறித்த அடையாளங்கள் பெருமானுக்கு தனி பொலிவினைத் தருவதை உணர்வார்கள். அவ்வாறு தங்களது மனக்கண்ணினால் பெருமானது அடையாளங்களை உணரும் அடியார்களுக்கு ஏற்படும் விளைவுகளை இந்த பதிகம் எடுத்துரைக்கின்றது என்று சில அறிஞர்கள் விளக்கம்  அளிக்கின்றனர்.

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்கள் மருந்தாகவும், மந்திரமாகவும்,  புண்ணியங்களாகவும் தன்னைப் போற்றும் அடியார்களுக்கு செயல்படும் தன்மையையும்  குறிப்பிடும் ஞானசம்பந்தர், அந்த அடையாளங்கள் தவம் புரியும் முனிவர்களால் தியானிக்கப் படுகின்றன என்று அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்த்துகின்றார்.  அடுத்த பாடலில், பெருமானின் அடையாளங்கள் தன்னை வழிபடும் அடியார்களுக்கு பதிஞானத்தை உணர்த்தியும் அவர்களது வினைகளை முற்றிலும் அழித்தும் கருணை புரிகின்றது என்று கூறுகின்றார். வினைகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டால் உயிர்கள்  அடைவது முக்திநெறியைத் தானே. இவ்வாறு வினைகள் அழிக்கப்பட்டு வீடுபேறு அடைவதற்கான வழியினை பெருமானின் அடையாளங்கள் காட்டுகின்றன என்று  பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் நான்காவது பாடலில்  புலன்களுக்கு இன்பம் விளைவிக்கும் தன்மையை குறிப்பிடும் சம்பந்தர் அதே பாடலில்   இந்த அடையாளங்களின் பெருமை கற்றோர்களால் உணரப்பட்டு கவிதைகள் இயற்றும் வண்ணம் அவர்களைத் தூண்டுகின்றன என்று கூறுகின்றார். ஐந்தாவது பாடலில்  இம்மையில் சிறப்புடன் மறுமையில் முக்தி நெறியினை அடையவும்  உதவும்  என்று கூறுகின்றார். பெருமானின் அடையாளங்களுக்கு மதிப்பு கொடுத்து செய்யப்படும் செயல்களை, மேலெழுந்தவாரியாக கருதி அவற்றை பழிக்காமல், அந்த செயல்களின் பின்னணியில் வெளிப்படும் அன்பினை, பெருமான் பால் அத்தகைய அடியார்கள் வைத்துள்ள அன்பினை உணார்ந்து அவற்றை புகழவேண்டும் என்று ஆறாவது பாடலில் கூறுகின்றார். பதிகத்தின் ஏழாவது பாடலில், பெருமானின் திருவேடங்களை தியானிக்கும் அடியார்கள் சிறந்த புகழுடன் வாழ்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில், சிவச்சின்னங்களைத் தரித்த பூத கணங்கள், பெருமானின் அடியார்கள் எதிர்கொள்ளும் தீங்கினை நீக்கவல்லவை என்று கூறுகின்றார். ஒன்பதாவது பாடலில்,   பெருமானின் அடையாளச் சின்னங்கள் அணிந்த அடியார்கள் நடுக்கம் ஏதும் இல்லாதவர்களாய் எதற்கும் அஞ்சாத தன்மையராய் இருப்பார்கள் என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் மூன்றாவது பாடலில் வீடுபேறு அடையும் வழியை, பெருமானின் சின்னங்கள் உணர்த்துகின்றன என்று கூறிய சம்பந்தர், பதிகத்தின் பத்தாவது பாடலில் பிறவிப் பிணியினை தீர்க்கும் மருந்தாக விளங்குகின்றன என்று கூறுகின்றார். பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் இந்த பதிகத்தினை ஓதும் அடியார்கள் தங்களது பாவங்கள் தீர்க்கப்பெற்று விளங்குவார்கள் என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தினை ஓதியும், பெருமானின்  சின்னங்களாய் சிந்தனை செய்து தியானித்து பணிந்து  வணங்கி பிறவிப் பிணியினை தீர்த்துக்கொண்டு அழிவில்லாத ஆனந்தத்தை மறுமையில் அடைவோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/13/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-11-3255406.html
3255404 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, October 12, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    செருமரு தண்டுவர்த் தேர் அமண் ஆதர்கள்
    உரு மருவப்படாத் தொழும்பர் தம் உரை கொளேல்
    திருமருவும் பொய்கை சூழ்ந்த தேவன் குடி
    அருமருந்து ஆவன அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

செரு=நெருங்கி வளர்ந்த, மரு=மருத மரம்; மருத மரத்து இலைகள் துவர் நிற சாயத்தை தயாரிக்க பயன்படுவதை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தேர்=தேரர் என்ற சொல்லின் சுருக்கம், புத்தர்கள் என்று பொருள்; மருவுதல்=நெருங்குதல்; திரு=அழகு; திரு என்ற சொல்லுக்கு திருமகள் என்று பொருள் கொண்டு திருமகள் வீற்றிருக்கும் தாமரை மலர்கள் நிறைந்த பொய்கை என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மற்றவர் நெருங்குவதற்கு தயங்கும் வண்ணம் சமணர்களின் உடல் இருந்தது என்று இங்கே சம்பந்தர் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். அந்நாளைய சமணர்கள், காலையில் எழுந்தவுடன் பற்களை துலக்கி சுத்தம் செய்வதை தவிர்த்தனர்; நீராடுவதையும் தவிர்த்து அவர்கள் வாழ்ந்து வந்தார்கள் என்று கூறுவார்கள். எனவே உடலும் வாயும் துர்நாற்றத்துடன் விளங்கும் அவர்களை நெருங்க ஏனையோர் தயங்கியது இயற்கை தானே. தொழும்பர்=அடிமைகள், இழிந்தவர்கள்; இங்கே இழிந்தவர்கள் என்ற பொருள் மிகவும் பொருத்தமானது. இந்த தலத்தில் உள்ள திருக்கோயில் மூன்று புறமும் குளத்தால் சூழப்பட்டுள்ள தன்மை இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது. அருமருந்து=கிடைத்தற்கு அரிய மருந்து; பெருமானின் கருணை மற்றும் அவனது சின்னங்களே பிறவிப்பிணியை தீர்க்கும் வல்லமை வாய்ந்தது என்பதால் அரிய மருந்து என்று குறிப்பிடுகின்றார். இங்கே உள்ள அம்பிகையின் திருநாமம், அருமருந்து என்பதையும் குறிப்பால் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.       

பொழிப்புரை:

உலகத்தவரே, நெருங்கி வளர்ந்த மருத மரங்களின் இலைகள் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட குளிர்ந்த சாயத்தின் உதவியுடன் நெய்யப்பெற்ற துவராடையை அணிந்த புத்தர்கள் மற்றும், துலக்கப்படாத வாய் மற்றும் நீராடி மாசு கழிக்கப்படாத உடல் ஆகியவற்றைக் கொண்டதால் வீசும் துர்நாற்றத்தின் விளைவாக ஏனையோர் நெருங்குவதற்கு தயங்கும் சமணர்கள் ஆகியோரின் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அவற்றை பொருளற்றவை என்று விலக்கி வாழ்வீர்களாக. திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் அழகுடன் விளங்கும் பொய்கையால் மூன்று புறமும் சூழப்பட்ட திருக்கோயிலில் உறையும் பெருமானின் அடையாளங்கள் பிறவிப்பிணியை தீர்க்கும் அரிய மருந்தாக உள்ளன.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/12/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-10-3255404.html
3255403 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, October 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    துளக்கம் இல்லாதன தூய தோற்றத்தன
    விளக்கம் ஆக்குவ்வன வெறி வண்டாரும் பொழில்
    திளைக்கும் தேவன்குடித் திசைமுகனோடு மால்
    அளக்க ஒண்ணா வண்ணத்து அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

துளக்கம்=பயம், நடுக்கம்; விளக்கம் ஆக்குதல்=ஒளியுடன் விளங்கும் வண்ணம் செய்தல்.  பெருமானின் அடையாளங்களை தரித்த அடியார்களுக்கு நடுக்கம் என்பதில்லை என்றும் அவர்கள் எதற்கும் அஞ்சவேண்டியதில்லை என்றும் ஞானசம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, நமக்கு திருநாவுக்கரசர் வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சியை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. சமண குருமார்களின் வார்த்தையில் கட்டுண்டு மயங்கிக் கிடந்த பல்லவ மன்னன், மத யானையை அவிழ்த்துவிட்டு திருநாவுக்கரசரின் மீது ஏவி அவரது தலையினை இடறித் தள்ளுவதற்கு ஏற்பாடு செய்கின்றான். வெறி கொண்ட யானை தன்னை நோக்கை ஓடி வருவதைக் கண்ட பின்னரும் சிறிதும் அச்சம் கொள்ளாமல் திருநாவுக்கரசர் நின்றதும் அன்றி, பெருமானின் அடியார்கள் எதற்கும் அஞ்ச வேண்டியதில்லை என்ற பொருள் பட சுண்ண வெண்சந்தன என்று தொடங்கும் பதிகத்தினை (4.2) பாடியவாறு சிவபெருமானையே நினைத்தவாறு நிற்கின்றார். அவரது தலையினை இடறித் தள்ள ஏவப்பட்ட மதயானை அவரது அருகில் வந்ததும், அவரை வலம் வந்து திரும்பிச் சென்ற செய்தி, பெரிய புராணத்தில்  மிகவும் விவரமாகவும் கூறப்படுகின்றது. அப்போது நாவுக்கரசர் இருந்த நிலையினை உணர்த்தும் பெரிய புராணத்து பாடல் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    அண்ணல் அருந்தவ வேந்தர் ஆனை தம் மேல் வரக் கண்டு
    விண்ணவர் தம் பெருமானை விடை உகந்தேறும் பிரானைச்
    சுண்ண வெண் சந்தனச் சாந்து தொடுத்த திருப்பதிகத்தை
    மண்ணுலகு உய்ய எடுத்து மகிழ்வுடனே பாடுகின்றார்  

சிவபிரானின் திருவடிகளையே தியானம் செய்து கொண்டு இருந்த அப்பர் பிரானுக்கு சிவபிரானின் உருவம் அவரது மனதினில் நிறைந்து இருந்தது போலும். சிவபிரானின் அடையாளங்களும், அவர் அணிந்துள்ள பொருட்களும் மிகவும் விவரமாக இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் சொல்லப்படுகின்றன. தான் எந்த நிலைமையில் இருந்தாலும் இறைவனை ஏத்துவன் என்று இதற்கு முன்னர் சமணர்களால் வந்த சோதனையை, சுண்ணாம்பு காளவாய் அறையில் அடைத்து வைக்கப்பட்ட போது அந்த தண்டனையை  எதிர் கொண்ட அப்பர் பிரான், அதே நிலையில் தான் யானை தன்னை நோக்கி வந்தபோதும் இருந்தார். சிவபிரானின் அடியார் என்பதால் தான் எவருக்கும் அஞ்ச வேண்டியது இல்லை என்றும், வரும் நாட்களில் தான் அஞ்சும்படியான நிகழ்ச்சி ஏதும் வராது என்றும் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    சுண்ண வெண் சந்தனச் சாந்தும் சுடர்த் திங்கள் சூளாமணியும்
    வண்ண உரிவை உடையும் வளரும் பவள நிறமும்
    அண்ணல் அரண் முரண் ஏறும் அகலம் வளாய அரவும்
    திண் நல் கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர் நாம்
    அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை  
 

இறைவனின் அருளால், தன் மீது ஏவப்பட்ட மதயானையால் ஆபத்து ஏதும் விளையாமல் தப்பிய திருநாவுக்கரசருக்கு நஞ்சு கலந்த பால் ஊட்டப்படுகின்றது. அதனின்றும் உயிர் பிழைத்த அவரை கல்லுடன் பிணைத்து கடலில் தள்ளுகின்றனர். அப்போது நமச்சிவாயத்  திருப்பதிகத்தை அவர் பாட, கல் தெப்பமாக கடலில் மிதந்து அவரை கரை சேர்க்கின்றது.   இவ்வாறு சமணர்களின் சதியால் தனக்கு ஏற்பட்ட நான்கு ஆபத்துகளிலிருந்தும் தப்பிய திருநாவுக்கரசர், தான் அவ்வாறு தப்பியதற்கு பெருமானின் கருணையே காரணம் என்ற முடிவுக்கு வருகின்றார். தீர்க்கமுடியாத சூலை நோயால் வருந்தியவாறு நள்ளிரவில்  தனது தமக்கை திலகவதியாரை சந்தித்த போது, அவர் தனது நெற்றியில் திருநீறு  இட்டு ஆறுதல் சொல்லிய தருணத்திலிருந்து எப்போதும் திருநீறு தரித்து சிவவேடத்துடன் காணப்பட்ட திருநாவுக்கரசர், தான் திருப்பாதிரிப்புலியூர் அருகே கரை ஏறிய பின்னர்,  பாடிய முதல் பதிகத்தில், ஈன்றாளுமாய் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பாடலில் (4.94.9),   நம்மை காப்பாற்றுவதற்கு சிவபெருமான் இருக்கையில் எந்த இடரினைக் கண்டும் நாம் அச்சம் கொள்ளத் தேவையில்லை என்று கூறுகின்றார்.

    மண் பாதலம் புக்கு மால் கடல் மூடி மற்று ஏழுலகும்
    விண் பால் திசை கெட்டு இரு சுடர் வீழினும் அஞ்சேல் நெஞ்சே
    திண் பால் நமக்கு ஒன்று கண்டோம் திருப்பாதிரிப்புலியூர்க்
    கண் பாவு நெற்றிக் கடவுள் சுடரான் கழல் இணையே

இரு சுடர்=தூமகேது என்ற கோளும், மற்ற நட்சத்திரங்களும். திண்=வலிமையான பால்= பற்றுக் கோடு, திண்பால் என்றால் உறுதியான இடம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். திண் பால் நமக்கு ஒன்று கண்டோம் என்று வலிமையான பற்றுக்கோடு ஒன்றினை தான் கண்டதாக அப்பர் பிரான் கூறுவதன் காரணம், தன்னை பல இடர்களிலிருந்து காத்த  பெருமானின் கருணையை நினைந்து என்று நாம் உணரவேண்டும். பூமி பிளத்தல், பிளவின் வழியே பூமி மண் இறங்குதல், கடல் நீர் பெருக்கெடுத்து உலகினை மூடுதல், தூமகேது என்ற கோளும், மற்ற நட்சத்திரங்களும் கீழே விழுதல் முதலிய நிகழ்ச்சிகள் உலகினில் பெரும்கேடு விளைவிக்கும் என்ற நம்பிக்கை உண்டு.  

பொழிப்புரை:

பெருமானின் திருவேடங்களை அணிந்த அடியார்களுக்கு நடுக்கம் என்பதில்லை. அத்தகைய  அடியார்களின் திருமேனி ஒளியுடனும் தூய்மையாகவும் திகழும் வண்ணம் மாற்றும் தன்மை கொண்டவை பெருமானின் திருவேடங்கள். இத்தகைய அடையாளங்களை உடைய பெருமான், நறுமணத்தைத் தேடி வரும் வண்டுகள் நிறைந்த சோலைகள் உடைய திருந்துதேவன்குடி மகிழ்ச்சியில் திளைத்த வண்ணம் உறைகின்றான். இந்த பெருமான், நான்கு திசைகளையும் ஒரே சமயத்தில் நோக்கும் வண்ணம் நான்கு முகங்களைக் கொண்ட பிரமனும், நான்முகனும் மிகுந்த முயற்சி செய்து தனது அடியையும் முடியையும் காண  முயன்றபோது அவர்கள் காணாத வண்ணம், நீண்டு நின்றவராவார்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/11/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-9-3255403.html
3255401 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, October 10, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    உலகம் உட்கும் திறல் உடை அரக்கன் வலி
    விலகு பூதக்கணம் வெருட்டும் வேடத்தின்
    திலகம் ஆரும் பொழில் சூழ்ந்த தேவன்குடி
    அலர் தயங்கும் முடி அடிகள் வேடங்களே
 

விளக்கம்:

உட்கும்=அஞ்சத்தக்க. பெருமானின் அருகில் இருக்கும் பூதகணங்கள் அனைத்தும் பெருமானின் அடையாளங்களாகிய உருத்திராக்கம், சடைமுடி மற்றும் திருநீறு ஆகிய மூன்று சாதனங்களையும் அணிந்துள்ளன. அந்த சாதனங்களை அணிந்தமையால் அந்த பூதகணங்கள் அரக்கன் இராவணனை விரட்டும் வல்லமை கொண்டவையாக விளங்கின என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த குறிப்பு நமக்கு, வால்மீகி இராமயணத்தில் உள்ள சில சுலோகங்களை நினைவூட்டுகின்றன. அரக்கன் இராவணன் முதல் முறையாக இராமனுடன் போருக்கு சென்ற போது, போரில் தோல்வியடைந்தான். களைப்படைந்திருந்த அரக்கனை, இராமபிரான், இன்று போய் நாளை வா என்று சொல்லி அனுப்பியபோது மிகவும் அவமானம் அடைந்து இராவணன் தனது அரண்மனைக்கு திரும்புகின்றான். அந்நாள் வரை தோல்வி கண்டிராத தனக்கு இந்த நிலை ஏன் ஏற்பட்டது என்று தனக்குள் சிந்தித்த அரக்கன், முன்னாளில் உமையம்மை, நந்திதேவர், நளகூபரனின் மனைவி ரம்யா மற்றும் வருணனின் மகள் ஆகியோரின் சாபத்தின் விளைவாக தனக்கு இந்த இழிந்த நிலை ஏற்பட்டதோ என்று நினைத்து மனம் கலங்குகின்றான். நந்திதேவர் அளித்த சாபத்தின் விவரம் உத்தரகாண்டத்தில் (பதினாறாவது சர்கம்) இராவணன் என்று பெயர் அவனுக்கு வந்த விவரத்தை குறிப்பிடும் வால்மீகி முனிவர், அப்போது நந்திதேவர் அளித்த சாபத்தை குறிப்பிடுகின்றார். குபேரனிடமிருந்து புஷ்பக விமானத்தை கைப்பற்றிக் கொண்டு இலங்கை திரும்பும் போது, அரக்கன் இராவணன் கயிலாய மலையினை நெருங்குகின்றான். கயிலாய மலையின் மீது பறந்து செல்லமுடியாமல் விமானம் தடைப்படுகின்றது. விமானம் தடைப்பட்டதை உணர்ந்த அரக்கன், பெருமானின் இருப்பிடமாகிய புனிதமான கயிலாய மலை தனது பயணத்தை தடுக்கின்றது என்பதை உணர்ந்தான். கோபம் கொண்ட அரக்கன் தேவதேவரான பெருமானை நேரில் சந்தித்து தனது கோபத்தை அவரிடம் வெளிப்படுத்த முடிவு செய்தான். அப்போது பூத  கணங்களின் தலைவரான நந்திதேவர் தனது இருப்பிடத்திலிருந்து வெளியே வந்து அரக்கனை உள்ளே ;புகவிடாமல் தடுத்தார். தன்னை தடுத்த நந்திதேவரை, அவரது வித்தியாசமான முகத்தினை குறிப்பிட்டு, பரிகாசம் செய்ததுமன்றி, குரங்கு முகம் கொண்டவனே, எனக்கு வழிவிடுவாயாக என்று அரக்கன் கூறினான். அதற்கு நந்திதேவர், குரங்கு முகம் என்று என்னை பழித்த்தமையால், குரங்குகளின் கூட்டத்தால் உனது தலைநகரம் அழியும் என்றும், தன்னை ஒத்த வல்லமை படைத்த அந்த குரங்குகளால் அவனது சுற்றத்தாரும் கொல்லப்படுவார்கள் என்றும் சாபமிட்டார். மேலும்  கயிலை மலையின் புனிதத்தன்மை கருதி, தான் அரக்கனுடன் சண்டையிட தயாராக இல்லை என்றும் கூறினார். நந்திதேவரை கடந்து உள்ளே செல்ல முடியாமல் திணறிய அரக்கன், தனது பயணத்தை தடுத்த கயிலை மலையினை பேர்த்தெடுத்து வேறு இடத்தில் வைத்துவிட்டு தனது பயணத்தை தொடர்வேன் என்று கூக்குரலிட்டு, கயிலை மலையினை பேர்த்தேடுக்கும் முயற்சியில் இறங்கினான் என்று வால்மீகி முனிவர் கூறுகின்றார். இந்த நிகழ்ச்சி, பெருமானின் அடையாளங்களைத் தரித்திருந்த நந்திதேவரை கடந்து கயிலாயத்தின் உள்ளே செல்ல முடியாமல் அச்சத்துடன் அரக்கன் திரும்பினான் என்பதை நமக்கு  உணர்த்துகின்றது. பூத கணங்களின் இந்த தன்மை தான் சம்பந்தரால் இந்த பாடலில் குறிப்பிடப்படுகின்றது போலும்.  

பொதுவாக ஞானசம்பந்தர் தான் அருளிய பதிகத்தின் எட்டாவது பாடலில் இராவணனின் கயிலை நிகழ்ச்சியினை குறிப்பிட்டு, பெருமான் கால் விரலை ஊன்றி அவனை  கயிலை மலையின்  கீழே அடர்த்து நெருக்கியதையும், பின்னர் தனது தவறினை உணர்ந்த அரக்கன் சாமகானம் பாடி பெருமானை மகிழ்வித்து, பல வரங்கள் பெற்றதையும் குறிப்பிடுவார்.   ஒரு சில பதிகங்களில் பெருமானின் அடியார்களால், இராவணன் தோல்வி அடைய நேர்ந்ததையும் சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். கயிலை நிகழ்ச்சிக்கு பதிலாக, வாலி மற்றும் ஜடாயு அரக்கன் இராவணனை வென்ற செய்தி முறையே வடகுரங்காடுதுறை மற்றும் புள்ளிருக்குவேளூர் பதிகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது போன்று இந்த பதிகத்திலும், இராவணனுடன் தொடர்பு கொண்ட கயிலை நிகழ்ச்சி குறிப்பிடப்படாமல், பூதகணங்கள் இராவணனை அச்சம் கொள்ளச் செய்யும் வல்லமை வாய்ந்தவை என்று உணர்த்தப் படுகின்றது.                                                   

பொழிப்புரை:

உலகத்தவர் அனைவரும் அச்சம் கொள்ளும் வண்ணம் வலிமை பெற்றிருந்த அரக்கன் இராவணன் அச்சமடைந்து விலகிச் செல்லும் வண்ணம் வல்லமை உடையவர்களாக பூத கணங்கள் விளங்கியமைக்கு காரணம், அவை சிவபெருமானின் அடையாளச் சின்னங்களை அணிந்திருந்த நிலை தான். இந்த வல்லமையைக் கொண்டு செயல்பட்டு, பெருமானின் அடியார்கள் எதிர்கொள்ளும் தீங்குகளை அவை தடுக்கின்றன. இத்தகைய பெருமை வாய்ந்த அடையாளங்களை உடைய பெருமான், நெற்றிக்கு அழகு சேர்க்கும் திலகம் போன்று, தலத்திற்கு அழகினை சேர்க்கும் சோலைகளை உடைய திருந்துதேவன் குடி தலத்தில், பொருந்தி உறைகின்றான். அவன், இந்த தலத்தில் விளையும் பூக்களை, மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது சடையில் ஏற்றுக்கொள்கின்றான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/10/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-8-3255401.html
3255398 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 9, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    கரைதல் ஒன்றும் இலை கருத வல்லார் தமக்கு
    உரையில் ஊனம் இலை உலகினில் மன்னுவர்
    திரைகள் பொங்கப் புனல் பாயும் தேவன்குடி
    அரையில் வெண் கோவணத்து அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

இந்த பாடலில் பெருமானின் அடையாளங்களில் கோவணமும் ஒன்று என்பது உணர்த்தப் படுகின்றது. கரைதல்=தேய்தல், வருந்துதல், ஊனம்=குற்றம், குறைவு; கரைதல் என்ற சொல்லுக்கு குற்றம் என்றும் ஒரு பொருள் உள்ளது. இந்த பொருளினை உணர்த்துவதாக கொண்டு, பெருமானின் அடையாளங்கள் குற்றம் ஏதுமின்றி குணங்களுடன் திகழ்வதாக அளிக்கப்படும் விளக்கமும் பொருத்தமே.   
 
பொழிப்புரை:

பெருமானின் திருவேடங்களை மனதினில் தியானிக்கும் அடியார்களுக்கு வருத்தம் ஏதும் ஏற்படுவதில்லை. அந்த திருவேடங்களின் பெருமையை எடுத்துரைக்கும் அடியார்களுக்கு வாழ்வினில் குறையேதும் ஏற்படுவதில்லை; அவர்கள் உலகினில் நிலையான புகழுடன் வாழ்வார்கள். இவ்வாறு அடியார்களை சிறப்பாக வாழவைக்கும் தன்மை கொண்ட அடையாளங்களை பெற்றுள்ள இறைவன், அலைகள் பொங்கியெழும் வண்ணம் நீர்ப்பெருக்கினை உடைய திருந்துக்தேவன்குடி தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அவன் தனது இடுப்பினில் வெண்மை நிறம் கொண்ட கோவணத்தை அணிந்துள்ளான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/09/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-7-3255398.html
3255397 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 8, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    பங்கம் என்னப் படர் பழிகள் என்னப்படா
    புங்கம் என்னப் படர் புகழ்கள் என்னப்படும்
    திங்கள் தோயும் பொழில் தீண்டு தேவன்குடி
    அங்கம் ஆறும் சொன்ன அடிகள் வேடங்களே
 

விளக்கம்:

பங்கம்=இழிவு; புங்கம்=உயர்வு; பெருமானின் திருவேடத்தின் பொலிவினை உணர்ந்து,  அந்த திருவுருவத்து அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்ந்து, பெருமான் பால் அன்பு கொண்டு வழிபடும் அடியார்களின் செயல்கள் எவ்வாறு கருதப்படுகின்றன என்பதை சம்பந்தர் இந்த பாடலில் விளக்குகின்றார். இறைவனின் அடையாளங்களின் பெருமையை உணர்ந்து தகுந்த மதிப்பினை அளித்த அடியார்களின் செய்கை, எத்தகைய தன்மையதாக இருந்தாலும், அந்த செயல்களால் அவர்களுக்கு இழிவு ஏற்படாது என்று அத்தகைய செயல்களால் அவர்களுக்கு பழியேதும் ஏற்படாது என்றும் சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அடியார்களின் அத்தகைய செயல்களின் உயர்ந்த தன்மையை உணர்த்த, உயர்வு என்ற சொல் பொருத்தமற்றது என்பதால், உயர்வு என்று சொல்லமாட்டார்கள் என்று சம்பந்தர் மிகவும் நயமாக கூறுகின்றார்.  

மெய்ப்பொருள் நாயனார், ஏனாதிநாதநாயனார், சேரமான் பெருமாள் நாயனார், புகழ்ச்சோழ நாயனார், கலிக்கம்ப நாயனார் ஆகியோரின் சரித்திரங்கள், அவர்களது செயல்கள் இயற்கைக்கு மாறாக இருந்தாலும் அந்த செயல்களால் அவர்களுக்கு பழியேதும்  வாராமல் புகழினையே தேடித்தந்தது என்பதை உணர்கின்றோம். இந்த செயல்களின்  விவரங்கள் இந்த பதிகத்து முதல் பாடலின் விளக்கத்தில் விவரமாக சொல்லப்பட்டுள்ளன. தன்னெதிரே இருந்தவன் வண்ணன் என்பதையும் தனது குடிமகன் என்பதையும் புறக்கணித்து, அவனது வேடம், திருநீற்றினை நினைவூட்டியது என்று, தான் பவனி வந்த யானையிலிருந்து கீழே இறங்கி, வண்ணானை வணங்கிய சேரமான் பெருமாள் நாயனாரின் செயல் எவராலும் இகழப்படவில்லை.

வஞ்சகமாக தன்னை கத்தியால் குத்தியவன் முத்தநாதன் என்பதை பொருட்படுத்தாமல் சேதி நாட்டு அரசர் மெய்ப்பொருள் நாயனார்,  எதிரி நாட்டானை, நண்பனாக கருதி, எந்த தீங்கும் விளைவிக்காமல் தனது நாட்டெல்லை வரை பாதுகாப்பாக அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று தனது மெய்க்காப்பாளனுக்கு ஆணையிட்டார்; திருநீறு தரித்திருந்ததால் தனது எதிரியையும் பாதுகாத்த அந்த அடியாரை அனைவரும் போற்றுகின்றோம் அல்லவா.

தங்களது இல்லத்தில் பலநாட்கள் முன்னர் பணி செய்தவன் தான் அமுதுண்ண வந்த   சிவனடியார் என்பதை உணர்ந்த களிக்கம்பரின் மனைவி, அந்த அடியாருக்கு உரிய முறையில் மரியாதை செய்ய மறுத்தபோது, மனைவியைக் கடிந்த கலிக்கம்பர் தானே முன்வந்து அந்த அடியாருக்கு உரிய மரியாதை செய்ததுமன்றி, மனைவியின் கையையும்  வாளால் வெட்டினார். மனைவியின் கையை வெட்டிய கலிக்கம்பரின் செயல் பழிக்கப் படவில்லை; அதனால் அவருக்கு எந்த பாவமும் சேரவில்லை.

தன்னிடம் தனியாக போரிட்ட அதிசூரன் தோற்றுப்போகும் நிலையில் இருந்த தருணத்தில்  அந்த சமயம் வரை தனது முகத்தை மறைத்திருந்த கேடயத்தை நீக்கவே, அவனது முகத்தில் இருந்த திருநீற்றின் பொலிவினை கண்ட ஏனாதிநாதர், அதிசூரனை கொல்லாமல் விட்டார்; மேலும் அதிசூரன் கொண்டிருந்த சிவக்கோலத்திற்கு மதிப்பளித்து அவனிடம் தோற்றுப் போகவும் முடிவு செய்தார். எனினும் நிராயுதபாணியை கொன்றான் என்ற பழி அதிசூரனுக்கு வருவதை தடுக்க, தான் போரிடுவதைப் போன்று பாவனையும் செய்தார். வேண்டுமென்றே தோற்றதற்காக ஏனாதினாதரை எவரும் பழிக்கவில்லை; மாறாக அவர் சிவவேடத்திற்கு கொடுத்த மதிப்பினை கருதி அவரை அனைவரும் புகழ்ந்தனர்.

தான் வெற்றி கொண்ட மாற்றானின் படையின் இடையே திருநீறு அணிந்த ஒரு சடைத்தலை இருந்ததை அறிந்த புகழ்ச்சோழர், சிவவேடத்திற்கு தான் கொடுக்க வேண்டிய மதிப்பினை அளிக்கத் தவறிய குற்றத்திற்காக தான் தற்கொலை புரிந்து கொள்வதன் மூலம் தனக்கு தண்டனை அளித்துக்கொண்ட விவரம், பெருமானின் சின்னங்களை அவர் மிகவும் உயர்வாக  மதித்தமையை நமக்கு உணர்த்துகின்றது.  

தன்னை அணுகிய சிவனடியாரின் தோற்றத்திற்கு மதிப்பளித்து, தனது மனைவியையும்  அவருக்கு அளித்த இயற்பகை நாயானாரின் செய்கை, முதலில் அவரது  உறவினர்களால் பழித்து கூறப்பட்டாலும், பின்னர் அவருக்கு எத்தகைய  உயர்வினை தேடித் தந்தது என்பதையும் நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். ஆதிரைத் திருநாளில் தன்னிடமிருந்து பொற்காசுகள் பெறுவதற்காக வந்த ஒரு சிவனடியார் காமக்குறி கலந்த உடலுடன் அனைவரும் இகழத்தக்க கோலத்தில் வந்த போதிலும், மற்றவர்கள் அவரை இகழ்ந்து பரிகசித்த போதிலும்,  தான் அவரை இகழாது அவருக்கு இரட்டிப்பு பொன் கொடுத்து, பெருமானின் அடையாளங்களுக்கு உரிய மதிப்பு அளித்தவர் நரசிங்க முனையரையர். மேற்கண்ட நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும், பெருமானின் அடையாளங்களுக்கு மதிப்பு கொடுத்த அடியார்களின் செய்கைகள் புகழப்பட்டன என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

பொழிப்புரை:

சிவ வேடத்திற்கு மதிப்பு கொடுத்த அடியார்களது செயல்கள் பல பொதுவான இயல்புக்கு மாறுபட்டு இருந்தாலும், அந்த செயல்களை எவரும் பழிப்பதில்லை; மேலும் அந்த செயல்களால் அவர்களுக்கு எந்தவிதமான பாவமும் சேர்வதில்லை; உயர்வு என்ற சொல்  அவர்கள் புரிந்த செய்கையின் மிகவும் உயர்ந்த தன்மையை முற்றிலும் உணர்த்த போதாது என்பதால், உயர்வு என்ற சொல்லை பயன்படுத்தி அத்தகைய செய்கைகளை எவரும் குறிப்பிடுவதில்லை; மேலும் அத்தகைய செயல்கள் புகழுக்கு உரிய செயல்களாக கருதப் படுகின்றன. சந்திரன் தவழும் வண்ணம் உயர்ந்த மரங்கள் கொண்ட சோலைகள் நிறைந்த  திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவன் வேதங்களையும், வேதங்களுக்கு பாதுக்காப்பான அரணாக விளங்கும் ஆறு அங்கங்களையும் உலகுக்கு அறிவித்தவர் ஆவார். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/08/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-6-3255397.html
3255396 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 141. மருந்து வேண்டில் மந்திரங்கள் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, October 7, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    விண் உலாவும் நெறி வீடு காட்டும் நெறி
    மண் உலாவும் நெறி மயக்கம் தீர்க்கும் நெறி
    தெண்ணிலா வெண்மதி தீண்டு தேவன்குடி
    அண்ணலான் ஏறு உடை அடிகள் வேடங்களே

விளக்கம்:

விண்=தேவலோகம்; அண்ணல்=தெய்வம்; தெண்ணிலா=தெளிந்த ஒளியினை உடைய நிலவு;  பண்டைய நாளில் உயர்ந்த மாடங்கள் உடைய தலமாக இந்த தலம் இருந்தது போலும். ஆனால் தற்போது திருக்கோயிலைச் சுற்றி வயல்கள் மட்டுமே காணப்படுகின்றன. திருக்கோயிலும் பாழடைந்த நிலையில் காணப்படுகின்றது. பெருமானின் அடையாளங்களை  போற்றும் அடியார்கள் சிந்தனை, முதல் பாடலில் கூறிய வண்ணம் திருத்தப் படுவதால், அவர்கள் தீய செயல்கள் புரிவதில்லை. அவர்கள் புரியும் நல்ல செயல்களின் பயனாக அவர்கள் சொர்க்கத்தில் (விண்ணுலகில்) இன்பம் அனுபவிக்க நேரிடுகின்றது. எனவே தான் பெருமானின் அடையாளங்கள் அடியார்களை நற்செயல்களை புரிய வைத்து அதன் பயனாக  விண்ணுலக இன்பத்தை அனுபவிக்க வழி வகுக்கின்றது என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மயக்கம்=தவறு எது சரி எது என்று புரியாத நிலை.      

பொழிப்புரை:

பெருமானின் அடையாளங்கள் அடியார்களை நற்செயல்கள் புரிய வைத்து அதன் பயனாக விண்ணுலக இன்ப வாழ்க்கைக்கு வழி வகுக்கின்றன; வினைகளை முற்றிலும் அறுத்து பிறவிப் பிணியிலிருந்து விடுதலை அளித்து முக்தி உலகம் செல்ல வழி வகுக்கின்றன; இம்மையில் அனைவரும் பாராட்டும் வண்ணம் வாழ்க்கை நடத்தும் நல்ல நெறியினை காட்டுகின்றன; பெருமானைத் தொழும் அடியார்கள் தங்களது அறியாமை காரணமாக பெருமான் குறித்த விஷயங்களில் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தால் அந்த மயக்கத்தைத் தீர்க்கின்றன. இவ்வாறு செயல்படும் அடையாளங்களைக் கொண்டுள்ள பெருமான், தெளிந்த ஒளியுடன் விண்ணில் உலவும் சந்திரனைத் தீண்டும் வண்ணம் உயர்ந்த மாடங்கள் உடைய  திருந்துதேவன்குடி தலத்தில் உறைகின்றான். நம் அனைவருக்கு உயர்ந்த தெய்வமாக விளங்கும் அந்த இறைவன், எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டுள்ளான்.

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/07/141-மருந்து-வேண்டில்-மந்திரங்கள்---பாடல்-5-3255396.html
3247913 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, October 4, 2019 04:17 PM +0530    
பின்னணி:

தனது ஐந்தாவது தல யாத்திரையின் ஒரு பகுதியாக கோடிகா, கஞ்சனூர், மாங்குடி, திருமங்கலக்குடி ஆகிய தலங்கள் சென்ற திருஞானசம்பந்தர் பின்னர் வியலூர் சென்றார் என்று பெரியபுராணம் உணர்த்துகின்றது. பின்னர் இங்கிருந்து புறப்பட்டு திருந்துதேவன்குடி தலம் சென்றார் என்பதையும் நாம் கீழ்க்கண்ட பெரிய புராணப் பாடலிலிருந்து தெரிந்து கொள்கின்றோம். இந்த தலத்து பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடலில், திருஞானசம்பந்தர், கண்ணார் தரும் உருவாகிய  கடவுள் என்று கூறியதை ஆதாரமாகக் கொண்டு சேக்கிழார், பெருமான் தனது அருள்வேடம் சம்பந்தருக்கு காட்டினர் என்று கூறியுள்ளார் போலும். இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகம் மட்டுமே இதுவரை கிடைத்துள்ளது.   

    வெங்கண் விடை மேல் வருவார் வியலூர் அடிகளைப் போற்றித்
    தங்கிய இன்னிசை கூடும் தமிழ்ப் பதிகத் தொடை சாத்தி
    அங்கண் அமர்வார் தம் முன்னே அருள் வேடம் காட்டத் தொழுது
    செங்கண் மாலுக்கு அரியார் தம் திருந்துதேவன்குடி சேர்ந்தார்

இந்த தலம் கும்பகோணத்திலிருந்து ஏழு கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. இந்நாளில் திருவிசைநல்லூர் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. கும்பகோணத்திலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதியும் ஆட்டோ வாகன வசதியும் உள்ளது. வியல் என்றால் அகலம் என்று பொருள். இந்த தலத்தில் ஓடும் காவிரி நதி மிகவும் அகன்று ஓடுவதால் வியலூர் என்ற பெயர் வந்தது போலும். சூரியனார் கோயில் தலத்திலிருந்து வேப்பத்தூர் வழியாக கும்பகோணம்  செல்லும் வழியில் இந்த தலம் உள்ளது. இறைவனின் பெயர்; சிவயோகிநாதர், யோகாநந்தேசுவரர்; அம்பிகையின் திருநாமம்: சாந்தநாயகி, சௌந்தரநாயகி. ஸ்ரீதர அய்யாவாள், தனது இல்லத்தில், பெருமானின் அருளினால், கங்கை பொங்கி வரச்செய்த தலம். ஜடாயு, அகத்தியர், சூரியன் மற்றும் பிரமன் வழிபட்டு பயன் பெற்ற தலம். நான்கு யுகங்களையும் கடந்த தலம். க்ருத யுகத்தில் புராதனேசுவரர் என்றும், திரேதா யுகத்தில் வில்வாரண்யேசுவரர் என்றும் துவாபர யுகத்தில் யோகாநந்தேசுவரர் என்றும் கலியுகத்தில் சிவயோகி நாதர் என்றும் அழைக்கப்பட்டதாக தல புராணம் கூறுகின்றது. பிரமன், ஆறு சகோதரர்களுடன் ஒரு அந்தணனாக பிறந்து பெருமானை வழிபட்டார் என்றும், ஒரு சிவராத்திரி நன்னாளில் ஏழு பேருக்கும் பெருமான் தரிசனம் அளித்தார் என்றும், அந்த எழுவரும் சோதி வடிவமாக பெருமானுடன் கலந்தனர் என்றும் கூறுவார்கள். இந்த ஏழு பேரும் இறைவனுடன் கலந்ததை உணர்த்தும் வண்ணம் இலிங்கத்தின் உச்சியில் ஏழு முடிக்கற்றைகள் இருப்பதாக கூறுவார்கள். சித்திரை மாதத்து முதல் மூன்று நாட்களில், சூரியனது கிரணங்கள் நேரே கருவறை சென்று அடைவதை, சூரியன் செய்யும் வழிபாடாக கருதுகின்றனர்.  

நான்கு கால பைரவர்கள் சன்னதி மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. ஞானகால பைரவர், சொர்ண ஆகர்ஷண பைரவர், உன்மத்த பைரவர், யோக பைரவர் என்று இவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.  ஒரு மனிதனின் வாழ்நாளில் உள்ள நான்கு பகுதிகளிலும் அவனது தேவைக்கு ஏற்ப அருள் புரியும் பைரவர்கள், அவர்கள் அளிக்கும் பயன்களை குறிப்பிடும் வண்ணம் அவரது பெயர்கள் அமைந்துள்ளன என்று கூறிவார்கள். வாழ்க்கையின் முதல் பகுதியில் ஞானம் பெறுவது மனிதனின் குறிக்கோளாகவும் இரண்டாவது பகுதியில் செல்வம் சேர்ப்பது குறிக்கோளாகவும், மூன்றாவது பகுதியில் விரோதிகள் மற்றும் கடன் தொல்லைகள் இல்லாமல் இருப்பது குறிக்கோளாகவும், நான்காவது பகுதியில் யோகங்கள் பெறுவது குறிக்கோளாகவும் இருப்பதை நாம் உணர்கின்றோம். இந்த பைரவர்களைத் தொழுதால் நான்கு விதமான பேறுகளையும்  பெற்று  இன்பமாக வாழலாம் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. பைரவர்களின் சன்னதி அருகே, பைரவரை தனது குருவாக கருதும் சனீசுவரர், வெள்ளை ஆடை அணிந்து பால சனீசுவரராக காட்சி தருகின்றார்.  

பாடல் 1:

    குரவம் கமழ் நறுமென் குழல் அரிவை அவள் வெருவப்
    பொரு வெம் கரி பட வென்று அதன் உரிவை உடல் அணிவோன்
    அரவும் அலை புனலும் இளமதியும் நகு தலையும்
    விரவும் சடை அடிகட்கு இடம் விரிநீர் வியலூரே

விளக்கம்:

குரவம்=குராமலர்; அரிவை=இருபதிலிருந்து இருபத்தைந்து வயதுக்கு உட்பட்ட பெண்களைக் குறிக்கும் சொல். அம்பிகை என்றும் மூப்பு அடையாமல், இளமையும் அழகும் ஒரு சேர வாய்க்கப் பெற்று இருப்பதால் தேவியை அரிவை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். பொரு= போருக்கு சென்ற; கயாசுரன் என்ற அரக்கன், யானை உடலைக் கொண்டவனாக இருந்தவன், சிவபெருமானுடன் போருக்குச் சென்றான். சிவபெருமானால் அவனுக்கு மரணம் நேரும் என்பதை பிரமதேவன் எடுத்துச் சொல்லியிருந்த போதும், அதனை பொருட்படுத்தாமல், தேவர்களுக்கு அடைக்கலம் தந்த காரணத்திற்காக பெருமான் மீது சினங்கொண்டு, போருக்கு சென்றதையே, பொருவெங்கரி என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பட=இறந்து பட உரிவை=தோல்;  

விரவும்=ஒன்றாக கலந்திருத்தல்; ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட குணங்களும் தங்களுக்குள்ளே பகையும் கொண்டுள்ள பொருட்கள் தங்களது பகையினை மறந்து, பெருமானின் சடையினில்  இருப்பதை இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பெருமானின் சன்னதியில் பகைமை உணர்ச்சிக்கு இடமேது. இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரானின் திருவாரூர் பாடல் (4.53.2) ஒன்றினை நினைவூட்டுகின்றது. நங்கை=பார்வதி தேவி: மஞ்ஞை=மயில்: வேழம்=யானை: ஆகம்=உடல்: நிமிர்தல் செய்யா=நிமிர்ந்து நில்லாமல் வளைந்து காணப்படும் பிறை கொண்ட சந்திரன்: உரிவை= தோலாடை:

    நாகத்தை நங்கை அஞ்ச நங்கையை மஞ்ஞை என்று
     வேகத்தைத் தவிர நாகம் வேழத்தின் உரிவை போர்த்து
    பாகத்தின் நிமிர்தல் செய்யாத் திங்களை மின் என்று அஞ்சி
    ஆகத்தில் கிடந்த நாகம் அடங்கும் ஆரூரனார்க்கே

சடையில் சந்திரனைக் கண்ட நாகம், சந்திரனை விழுங்கக் கருதி மிகவும் வேகமாக வருகின்றது அந்த சமயத்தில், மயில் போன்ற சாயலை உடைய கங்கையை  கண்டு, தன்னைக் கொத்தித் தின்ன மயில் வந்து விட்டதோ என்ற அச்சத்தில், தனது வேகத்தைத் தவிர்க்கின்றது. இதனிடையே, பாம்பினைக் கண்டு பயந்த, சந்திரன் பெருமான் அணிந்திருக்கும் யானைத் தோலின் அடியில் புகுந்து கொள்வதும், பாம்பு சென்று விட்டதா இல்லையா எனத் தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு அடிக்கடி வெளியே எட்டிப் பார்கின்றது. அவ்வாறு எட்டிப் பார்க்கும் பொழுது, சந்திரன் முழுமையாகத் தெரியாமல், மேகத்தின் இடையே தோன்றும் மின்னல் கீற்று போன்று காணப்படுவதால், மின்னல் என்று நினைத்து, பாம்பு அடங்கி விடுகின்றது. வானத்தில் மின்னல் தோன்றினால், மயில்கள் மிகவும் மகிழ்ந்து நடமாடும். எனவே மின்னலும் இடியும், மயில்கள் வெளியே வந்து நடமாடும் செய்கைக்கு அறிகுறி என்று கருதி பாம்பு ஒதுங்கியது என்று உணர்த்துகின்றார். இயல்பாக பாம்பினைக் காணும் எவரும் அச்சம் கொள்வார்கள் அல்லவா. அது போன்று உமையும் அச்சம் கொண்டதாக அப்பர் பிரான் கற்பனை செய்கின்றார். இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொண்டு இருத்தல் தான், இவர்கள் மூவரும் அடங்கிக் கிடக்கும் நிலையை ஏற்படுத்தியது என்று நகைச்சுவையாக கூறினாலும், இறைவனின் சன்னதியில் பகைமை உணர்ச்சி நீங்கப் பெற்று, கங்கை எனும் நங்கை, பாம்பு, சந்திரன் ஆகியவை பகையின்றி சிவபெருமானின் சடையில் உலாவும் தன்மையை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்

திருவதிகை வீரட்டானம் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றிலும் (4.10.8), பெருமானது சடையில் உள்ள பொருட்களின் மீது தனது கற்பனையை ஏற்றி, அந்த காட்சியைக் காணும் தலைமாலை நகைக்கின்றது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். சிவபெருமானின் சடையில் உள்ள பாம்பு அசைகின்றது: சடையில் அடக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள கங்கை அசைகின்றது: அந்த கங்கை நீரினில் தோய்ந்த சந்திரன் ஆடுகின்றது. அவரது தலை மாலையில் உள்ள மண்டையோடு தனது பற்களை இழந்த நிலையில் சிரிப்பது போன்று காட்சி அளிக்கின்றது. இந்த காட்சிகளைக் காணும் அப்பர் பிரானின் கற்பனை விரிகின்றது. அந்த கற்பனைக் காட்சி தான் இந்த பாடலில் விளக்கப் படுகின்றது.

    கிடந்த பாம்பு அருகு கண்டு அரிவை பேதுறக்
    கிடந்த பாம்பு அவளையோர் மயில் என்று ஐயுறக்
    கிடந்த நீர்ச் சடைமிசைப் பிறையும் ஏங்கவே
    கிடந்தது தான் நகு தலை கெடில வாணரே

சிவபெருமானின் சடையில் உள்ள பாம்பு அசைவதைக் கண்டு, அருகில் இருக்கும் கங்கை நங்கை அச்சம் அடைகின்றாள். அச்சத்தால் அவள் உடல் நெளியவே, அவளது கரிய கூந்தல் ஆடுவதைக் கண்ட பாம்பு, அவளை மயில் என்று தவறாக நினைத்து பயப்படுகின்றது. தங்களது பகைமையை அடக்கி, தன்னையும் பாம்பையும் தனது சடையில் இறைவன் ஏற்றதால் அந்நாள் வரை அச்சமின்றி சடையில் உலாவிய சந்திரன், தனது பகைவனாகிய பாம்பு அசைவதைக் கண்டு, ஒரு கால் பாம்பு தன்னை விழுங்குவதற்காக வருகின்றதோ என்று பயம் கொள்கின்றது. இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொள்வதைக் கண்ட, தலை மாலையில் உள்ள மண்டையோடு சிரிக்கின்றது. இவ்வாறு ஒருவருக்கொருவர் அச்சம் கொண்ட சூழ்நிலையை உருவாக்கி, அந்த சூழ்நிலையைக் கண்டு நகைக்கும் மண்டையோட்டினை மாலையாக அணிந்துள்ள கெடில வாணரின் தோற்றம் மிகவும் வியப்புக்கு உரியது என்பதே மேற்கண்ட அப்பர் பிரானின் பாடலின் திரண்ட கருத்து.        

பொழிப்புரை:

குரா மலரின் நறுமணம் கலந்து கமழ்வதும், இயற்கையாகவே தனக்குள்ள நறுமணத்துடன் இருப்பதும் ஆகிய கூந்தலை உடைய அழகிய பெண்மணியான உமையன்னை அஞ்சும் வண்ணம், தன்னுடன் சினங்கொண்டு போர் புரிய வந்த கயாசுரனின் தோலை உரித்து தனது உடல் மீது போர்த்துக் கொண்டவன் சிவபெருமான். பாம்பு, அலைகள் வீசும் கங்கை நதி மற்றும் பிறைச் சந்திரன் ஆகியவை ஒன்று சேர்ந்து கலந்து உறையும் நிலையினைக் காணும் சடைமுடியில்  உள்ள தலையும் தனது வாயினை திறந்து கொண்டு நகைக்கின்றது. இத்தகைய  காட்சியினை உடைய சடைமுடி கொண்டுள்ள பெருமான் உறையும் இடம் நீர்வளம் மிகுந்த வியலூர் தலமாகும்.     

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/22/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-1-3247913.html
3247930 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, October 2, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    விளங்கும் பிறை சடை மேல் உடை விகிர்தன் வியலூரைத்
    தளம் கொண்டதொர் புகலித் தகு தமிழ் ஞானசம்பந்தன்
    துளங்கில் தமிழ் பரவித் தொழும் அடியார் அவர் என்றும்
    விளங்கும் புகழ் அதனோடு உயர் விண்ணும் உடையாரே

விளக்கம்:

விகிர்தன்=ஏனையோரிலிருந்து மாறுபட்ட சாமர்த்தியம் உடையவன். தக்கனது சாபத்தினால் நாளுக்கு ஒரு பிறையாக குறைந்து ஒற்றைப் பிறையுடன் அழியும் நிலையில் இருந்த சந்திரனைக் காப்பாற்றுவார் எவரும் இல்லாத நிலையில், சந்திரன் பிரமனை அணுகி தான் பிழைக்கும் வழி யாது என்று கேட்டபோது, பிரமன் சிவபெருமான் ஒருவரே தக்கனது சாபத்திற்கு மாறான வழி சொல்லும் வல்லமை படைத்தவர் என்று கூற, சந்திரன் பெருமானிடம் சரண் அடைந்தான். அந்த ஒற்றைப் பிறையினைத் தனது சடையில் அணிந்து கொண்ட பெருமான்  சந்திரனை அழிவிலிருந்து காத்ததை உணர்த்தும் வண்ணம், ஏனையோரிலிருந்து மாறுபட்ட சதுரப்பாடு உடையவன் என்று பொருள் பட விகிர்தன் என்று சம்பந்தர் இங்கே அழைக்கின்றார்.  தளம்=இடம்; துளங்குதல்=நடுக்கம் கொள்ளுதல், அச்சப் படுத்தல், தளர்வடைதல் என்று பலபொருள்கள் உள்ளன. சோர்வு அடையாமல் என்றும் வளத்துடன் திகழும் தமிழ் என்றும்,   அச்சம் நடுக்கம் சோர்வு ஆகியவற்றை நீக்கும் தமிழ்ப் பாடல்கள் என்றும் இருவகையாக பொருள் கொள்ளலாம். உயர் விண் என்று கூறியமையால், விண்ணுலகத்தை விடவும் உயர்ந்த இடத்தை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார் என்பது தெளிவாகின்றது. அத்தகைய இடம் சிவலோகம் ஒன்று தானே.              
 
பொழிப்புரை:

தனது சடை மேல் பொலிந்து விளங்கும் பிறைச் சந்திரனை உடையவனும், ஏனையோரிலிருந்து மாறுபட்ட சதுரப்பாடு உடையவனும் ஆகிய வியலூர் இறைவனை, புகலி நகரினைத் தனது இடமாகக் கொண்டுள்ள தமிழ் அறிஞன் ஞானசம்பந்தன் சொன்ன, என்றும் வளமுடன் விளங்கும் தமிழ்ப் பாடல்களை பாடி இறைவனைத் தொழுது புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள், நிலையான புகழோடு இம்மையில் வாழ்ந்து, மறுமையில் உயர்ந்த சிறப்பு வாய்ந்த சிவலோகம் அதனைத் தனது இடமாகக் கொண்டவர்களாக விளங்குவார்கள்.

முடிவுரை;

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் பெருமானின் சன்னதியில் பகைமை உணர்ச்சிக்கு இடமில்லை என்று குறிப்பிட்டு, பாம்பு, கங்கை நதி, சந்திரன் ஆகியோர் தம்மிடையே உள்ள பகையை மறந்து சடையில் உறைவதாகவும் அந்த காட்சியைக் கண்டு தலைமாலையில் உள்ள தலை  நகைப்பதாகவும் நகைச்சுவை உணர்வு தோன்ற ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். ஒப்பற்ற ஒருவனாக விளங்கும் பெருமான், பல திருவிளையாடல்கள் புரிந்து இருபத்தைந்து மூர்த்தங்களாகவும் அறுபத்துநான்கு மூர்த்தங்களாகவும் விளங்கும் நிலை இரண்டாவது பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. மூன்றாவது பாடலில், தாருகவனத்து முனிவர்களின் இல்லங்கள் தோறும் பலி கேட்டுச் சென்ற பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு முனிவர்களின் போக்கினை மாற்றி அருள் புரிந்தமை உணர்த்தப் படுகின்றது. நான்காவது பாடலில் அடியார்கள் தொழ பிச்சையேற்கும்  பெருமான் என்று குறிப்பிட்டு இன்றும் பெருமான் பிச்சை ஏற்று உலகெங்கும் திரிகின்றான் என்றும் அந்த வாய்ப்பினை பயன்படுத்திக் கொண்டு நமது மலங்களை அவனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில் இட்டு நாம் உய்வினை அடையவேண்டும் என்ற செய்தி குறிப்பால் உணர்த்தப் படுகின்றது. ஐந்தாவது பாடலில் தன்னை தியானிக்கும் உயிர்களுக்கு அந்த தியானத்தின் பயனாக இறைவன் விளங்கும் நிலை குறிப்பிடப்பட்டு இறைவனை நாம் தியானித்து பயனடைய வேண்டும் என்ற அறிவுரை கூறப்படுகின்றது. இறைவனை நோக்கி தியானம் செய்த  அர்ஜுனன் பெற்ற பயன் ஆறாவது பாடலில், முந்தைய பாடலில் அடங்கிய செய்திக்கு எடுத்துக்காட்டாக சொல்லப் படுகின்றது. ஏழாவது பாடலில் உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களாக விளங்கி சர்வ வியாபியாக இறைவன் இருக்கும் நிலை உணர்த்தப் படுகின்றது. எட்டாவது மற்றும் ஒன்பதாவது பாடல்கள் இராவணன், பிரமன் திருமால் ஆகியோர் தமது செருக்கு நீங்கி வழிபட்ட போது இறைவன் அவர்களுக்கு அருளிய தன்மை குறிப்பிடப்பட்டு, செருக்கு ஏதுமின்றி இறைவனை நாம் வழிபடவேண்டும் என்று சம்பந்தர் அறிவுரை கூறுகின்றார். பத்தாவது பாடலில் சமணர்கள் மற்றும் புத்தர்கள் கூறும் தவறான உரைகளை பொருட்படுத்தாமல் பெரியோர்கள் இருப்பார்கள் என்று குறிப்பிட்டும், இந்நாளில் மாற்று மதத்தவர்கள் பெருமானைக் குறித்து சொல்லும் இழி சொற்களை நாம் பொருட்படுத்தாமல், சிவபெருமானைத் தொடர்ந்து தொழவேண்டும் என்றும் ஞானசம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். ஏனையோரிலிருந்து எவ்வாறு இறைவன் மாறுபட்டவன் என்று கடைப்பாடலில் உணர்த்தும் சம்பந்தர், இந்த பதிகத்தை  ஓதி இறைவனின் புகழினைப் பாடும் அடியார்கள் சிவலோகம் சென்று சேர்வார்கள் என்று கூறுகின்றார். வியலூர் விகிர்தனின் வித்தியாசமான அருட்குணங்களை அறிந்து கொண்டு, பெருமானை  போற்றி  வணங்கி, இம்மையில் புகழுடன் வாழ்ந்து மறுமையில் சிவலோகம் சென்று சேர்வோமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/02/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-11-3247930.html
3247929 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, October 1, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    தடுக்கால் உடல் மறைப்பார் அவர் தவர் சீவர மூடிப்
    பிடக்கே உரை செய்வாரொடு பேணார் நமர் பெரியோர்
    கடல் சேர் தரு விடம் உண்டு அமுதம் அமரர்க்கு அருள் செய்த
    விடை சேர் தரு கொடியான் இடம் விரிநீர் வியலூரே

  
விளக்கம்:

தடுக்கு=ஓலைப்பாய்; பிடக்கு=பிடகம் எனப்படும் புத்தர்களின் புனித நூல்; சீவரம்=பழுப்பு அல்லது காவி நிறம் ஊட்டப்பெற்ற ஆடை;

பொழிப்புரை:

பனை ஓலைத் தடுக்குகளால் தங்களது உடலை மறைத்துக் கொள்ளும் சமணர்களையும், பழுப்பு அல்லது காவி நிறம் தோய்க்கப்பட்ட ஆடையைத் தங்களது உடலின் மீது போர்த்துக் கொண்டு பிடகம் எனப்படும் நூலின் கருத்துகளை உரைத்து திரியும் புத்தர்களையும் ஒரு பொருட்டாக கருதி அவர்களுடன் நட்பு கொள்வதைத் தவிர்த்து வாழும் நமது பெரியோர்கள், கடலிலிருந்து பொங்கி எழுந்த விடத்தினைத் தான் உட்கொண்டு அதன் பின்னர் வந்த அமுதத்தை தேவர்களுக்கு வழங்கி அருள் செய்தவனும், விடையினைத் தனது கொடியில் சித்திரமாக ஏற்றுக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமானை வணங்கி வழிபடுகின்றனர். இவ்வாறு வழிபடப்படும் பெருமான் உறையும் இடம் நீர்வளம் மிகுந்த வியலூர் தலமாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/oct/01/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-10-3247929.html
3247928 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 30, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    வளம் பட்டு அலர் மேல் அயன் மாலும் ஒரு வகையால்
    அளம் பட்டு அறிவொண்ணா வகை அழலாகிய அண்ணல்
    உளம் பட்டு எழு தழல் தூண் அதன் நடுவே ஒரு உருவம்
    விளம் பட்டு அருள் செய்தான் இடம் விரிநீர் வியலூரே

விளக்கம்:

அளம் படுதல்=வருந்துதல்; விளம்பட்டு=வெளிப்பட்டு தோன்றி; வளம் பட்டு அலர்=செழிப்பாக வளர்ந்து மலர்ந்த; ஒரு வகையால்=ஒரு வகையாகிய உடன்பாட்டினால், தங்களின் எதிரே தோன்றிய தீப்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் எவர் காண்கின்றனரோ அவரே தங்களில் உயர்ந்தவர் என்ற உடன்பாட்டுடன், இருவரும் அடியையும் முடியையும் காணும் முயற்சியில் ஈடுபட்டமை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஒரு வகையால் என்று சொல் இருவரும் வேறு வேறு  வழிகளில் தங்களது முயற்சியில் ஈடுபட்டனர் என்பதை குறிக்கும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர். பிரமன் அன்னமாக உயரப் பறந்தும் திருமால் பன்றியாக கீழே தோண்டிய, மாறுபட்ட இருவேறு முயற்சிகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். விள்ளப்பட்டு என்ற சொல் எதுகை நோக்கி விளம்பட்டு என்று திரிந்ததாக கொண்டு பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும் செருக்கு விள்ளப்பட்டது என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகின்றது.        

பொழிப்புரை:

செழித்து வளர்ந்து மலர்ந்த தாமரை மேல் உறையும் பிரமனும் திருமாலும் தங்களில் இருவரில் யார் பெரியவன் என்று தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்த வாதத்தினை ஒரு வகையாக முடிக்கும் பொருட்டு தங்களின் எதிரே தோன்றிய தீப்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் காண்பவரே தங்களில் உயர்ந்தவர் என்ற உடன்பாட்டுடன், அன்னமாகவும் பன்றியாகவும் மாறி தங்களது முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். தங்களை வருத்திக் கொண்டு கடுமையான முயற்சியில் அவர்கள் இருவரும் ஈடுபட்ட போதும் வெற்றி காண முடியாமல் வருந்தும் வண்ணம் நெடிய தீப்பிழம்பாக நின்ற அண்ணல், செருக்கு நீங்கிய மனத்தராக இருவரும் வழிபாட்டு இறைஞ்சிய போது, அந்த தழல் தூணின் நடுவே இலிங்கமாக வெளிப்பட்டு அருள் புரிந்தார். அத்தகைய இறைவன் உறையும் இடம்,  நீர்வளம் வாய்ந்த வியலூர் தலமாகும்.        
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/30/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-9-3247928.html
3247926 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    பொருவார் எனக்கு எதிர் ஆர் எனப் பொருப்பை எடுத்தான் தன்
    கருமால் வரை கரம் தோள் உரம் கதிர் நீண்முடி நெரிந்து
    சிரம் ஆயின கதறச் செறி கழல் சேர் திருவடியின்
    விரலால் அடர்வித்தான் இடம் விரிநீர் வியலூரே

விளக்கம்:

பொருவார்=எதிராக சண்டையிடுவார்; பொருப்பு=மலை, கயிலை மலை; அரக்கன் இராவணனின் வலிமையுடன் தன்னை வெல்பவர் எவரும் இல்லை என்ற அவனது செருக்கும் அடக்கப்பட்டது என்று நயமாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.    

பொழிப்புரை:

தனக்கு எதிராக சண்டை போடுவார் எவரும் இல்லை என்ற செருக்குடன் கயிலை மலையினை பேர்த்து எடுக்கத் துணிந்த அரக்கன் இராவணனின் கரியமலை போன்ற வலிமையான தோள்கள், கைகள், ஒளிவீசும் நீண்ட கிரீடங்கள் ஆகியவை நொறுங்கும் வண்ணமும், அவனது பத்து தலைகளும் மலையின் அழுத்தத்தை தாங்க முடியாமல் வருந்தி கதறும் வண்ணமும், வீரக்கழல் அணிந்த தனது கால் பெருவிரலால் கயிலை மலையை அழுத்திய பெருமான் உறையும் இடம்  நீர்வளம் நிறைந்த வியலூர் தலமாகும்.     

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/29/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-8-3247926.html
3247925 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 28, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 7:

    மானார் அரவு உடையான் இரவு உடையான் பகல் நட்டம்
    ஊனார் தரும் உயிரான் உயர்வு இசையான் விளை பொருள்கள்
    தானாகிய தலைவன் என நினைவார் அவர் இடமாம்
    மேனாடிய விண்ணோர் தொழும் விரிநீர் வியலூரே
  

விளக்கம்:

இரவு=இரத்தல் தொழிலை உடையவன், பலி ஏற்பவன்; இசை=புகழ்; உயர்விசை=உயர்ந்த புகழ்; தன்னை ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத உயர்வான நிலை; நாடுதல்=விரும்புதல்;

பொழிப்புரை:

மான் கன்றினைத் தனது இடது கையிலும், பாம்பினைத் தனது உடலின் பல இடங்களிலும் ஏந்திய பெருமான், பல ஊர்கள் திரிந்து பலி ஏற்பதைத் தனது தொழிலாகக் கொண்டவன் ஆவான். பகலில் நடனம் ஆடும் பெருமான், பல உடல்களில் உயிராக நிலைபெற்று விளங்குகின்றான். தனக்கு ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாதவன் என்று உயர்ந்த புகழினை உடைய இறைவன், உலகினில் தோன்றும் அனைத்துப் பொருட்களுமாக இருப்பவன் என்றும் தங்களது தலைவன் என்றும் அனைவராலும் தங்களது தலைவன் என்று நினைக்கப் படுபவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் இடம் வியலூர்  தலமாகும். முந்திய பிறவியினில் தாங்கள் செய்த நற்செயல்களின் பயனாக மேலுலகம் அடைந்து இன்பும் துய்க்கும் விண்ணோர்கள் தொழும் சிறப்பினை உடையது நீர்வளம் மிகுந்த வியலூர் தலமாகும். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/28/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-7-3247925.html
3247924 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 27, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    வசைவில் கொடு வரு வேடுவன் அவனாய் நிலை அறிவான்
    திசை உற்றவர் காணச் செரு மலைவான் நிலையவனை
    அசையப் பொருது அசையா வணம் அவனுக்கு உயர் படைகள்
    விசையற்கு அருள் செய்தான் இடம் விரிநீர் வியலூரே

விளக்கம்:

அடியார்களுக்கு பல வேடங்களில் வந்து அருள் புரிபவன் இறைவன் என்று முந்தைய பாடலில் கூறிய சம்பந்தருக்கு விஜயனுக்கு பாசுபதம் ஈந்த நிகழ்ச்சி நினைவுக்கு வந்தது போலும். அப்போது பெருமான் கொண்டிருந்த வேட்டுவ வேடத்தினை இந்த பாடலில் நினைவூட்டுகின்றார். தவத்தினில் ஆழ்ந்திருந்த அர்ஜுனன், இறைவனுடன் சண்டைக்கு செல்லவில்லை. அர்ஜுனனுடன் சண்டை போடுவதற்கு ஒரு காரணத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த இறைவன், தவம் செய்து கொண்டிருந்த அர்ஜுனனை தாக்கவந்த ஒரு காட்டுப்பன்றியின் மீது ஒரு அம்பினை தொடுத்தான். காட்டுப்பன்றி தன்னைத் தாக்க வந்ததை உணர்ந்த அர்ஜுனனும் அந்த பன்றியின் மீது அம்பினை எய்தான். இருவரும் எய்த அம்புகள் பன்றியின் உடலைத் துளைக்கவே,  எவரது அம்பு முதலில் பன்றியின் உடலைத் தைத்தது என்ற விவாதம் அவர்களுக்குள்ளே எழுந்து, அதுவே அவர்களின் இடையே சண்டை மூள்வதற்கும் காரணமாக இருந்தது. இந்த நிலையினை உணர்த்தும் வண்ணம் பெருமானை செரு மலைந்தான் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். இவர்கள் இருவருக்கும் இடையே எழுந்த சண்டையைக் காண பலரும் வானில் குழுமினார்கள். நிலையவன்=தவத்தினில் உறைந்து நின்ற அர்ஜுனன்; வசைவில்=வளைந்த வில்; வசை என்ற சொல்லுக்கு பழி என்று பொருள் கொண்டு, உயிர்க்கொலை புரிவதற்கு கருவியாக இருக்கும் பழியினை உடைய வில் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. செரு=சண்டை; மலைதல்=போரிடுதல்; அசைதல்= போரில் களைப்படைந்து வருந்துதல்;  

பொழிப்புரை:

வளைந்த வில்லினைக் கொண்டு வேடுவ வேடம் தாங்கி, அர்ஜுனனின் ஆற்றலை உமையம்மை தானே நேரில் பார்த்து அறிந்து கொள்ளும் வண்ணம் உமையன்னையுடன், தவத்தில் அர்ஜுனன் ஆழ்ந்திருந்த இடத்திற்கு வந்த இறைவன், அர்ஜுனனை சண்டைக்கு வலிய அழைத்தான். இவர்கள் இருவருக்கும் இடையே நடைபெற்ற சண்டையைக் காண எண்திசையில் உள்ளோரும் வானோரும் குழுமினார்கள். பல சண்டைகளில் வெற்றி கொண்டு தோல்வி அடையாதவன் என்ற புகழினைக் கொண்டிருந்த அர்ஜுனன் களைப்படைந்து சோர்வடைந்து வருந்தும் வண்ணம் அர்ஜுனனை வெற்றி கொண்ட பெருமான், பின்னர் அவனுக்கு இரங்கி, பின்னாளில் வரவிருந்த பாரதப் போரினில் களைப்படையாமல் போரிடும் வண்ணம் உயர்ந்த பாசுபதக் கருவியினையும், எடுக்க எடுக்க குறையாமல் வரும் அம்பறாத்தூணியையும், அர்ஜுனனுக்கு அளித்து அருள் புரிந்தான். இத்தகைய வல்லமையும் கருணையும் கொண்ட பெருமான் உறையும் இடம் நீர்வளம் கொண்ட வியலூர் தலமாகும். 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/27/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-6-3247924.html
3247923 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    எண்ணார் தரு பயனாய் அயன் அவனாய் மிகு கலையாய்ப்
    பண்ணார் தரு மறையாய் உயர் பொருளாய் இறை அவனாய்க்
    கண்ணார் தரும் உருவாகிய கடவுள் இடம் எனலாம்
    விண்ணோரொடு மண்ணோர் தொழும் விரிநீர் வியலூரே   

விளக்கம்:

எண்=எண்ணம் என்ற சொல்லின் திரிபு; தியானம் என்ற பொருளில் இங்கே கையாளப் பட்டுள்ளது; தன்னை நினைத்து தியானம் செய்யும் அடியார்களுக்கு தியானத்தின் பயனாக விளங்குபவன் இறைவன்; இறை=தலைவன்; கண்ணார் தரு உரு=பார்ப்போரின் கண்கள் நிறையும் வண்ணம் அழகாக இருக்கும் இறைவனின் உருவம் அத்தகைய அடியார்களின் மனதினில் என்றும் நீங்காது பதிந்து நிற்கும் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார்.  

இதே பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் ஒருவன் பல உருவன் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதை நாம் கண்டோம். ஒப்பற்ற ஒருவனாக விளங்கும் பெருமான், தனது அடியார்களுக்கு பல உருவத்தில் காட்சி அளித்த விவரங்களை நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். பல அடியார்களின் தன்மையை உலகுக்கு உணர்த்திய பின்னர், திருநீலகண்ட குயவனார், இயற்பகையார், இளையான்குடி மாறனார், அமர்நீதியார், ஏனாதிநாதர், மானக்கஞ்சாறார், அரிவாட்டாயார், ஆனாயர், திருக்குறிப்புத் தொண்டர், சாக்கிய நாயனார், சிறுத்தொண்டர், அதிபத்தர் ஆகிய அடியார்களுக்கு,  விடையின் மேல் அமர்ந்த வண்ணம் பிராட்டியுடன் பெருமான் காட்சி கொடுத்ததை நாம் பெரிய புராண சரித்திரத்திலிருந்து உணர்கின்றோம். இலிங்கத்திலிருந்து ஒரு கை எழுந்து, தனது மற்றோர் கண்ணினையும் பேர்க்கத் துணிந்த  கண்ணப்பரை தடுத்ததையும், சண்டீசருக்கு கொன்றை மாலை சூட்டியதையும், கயிலை மலையில் உமையன்னையுடன் அமர்ந்த நிலையில் காட்சியளித்து காரைக்கால் அம்மையாருக்கு வரம் அருளியதையும், பைரவ கோலத்துடன் சிறுத்தொண்டரது இல்லத்திற்கு உணவு உட்கொள்ளச் சென்றதையும், கயிலை மலையில் சுந்தரருக்கும் சேரமான் பெருமாளுக்கும் காட்சி அளித்ததையும், தனது கழுத்தினை அறுத்து  தனது உடலிலிருந்து வெளிவரும் குருதியை இட்டு விளக்கேற்ற முயற்சி செய்த கலியரின் கையினைப் பிடித்து தடுத்து அருள் செய்ததையும்,   அவர்களது புராணத்தில் காண்கின்றோம். கயிலாய மலை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த அப்பர் பிரானுக்கு வேதியராக காட்சி அளித்ததையும், பெருமானது திருக்குறிப்பினை சரியாக புரிந்து கொள்ளாது இருந்தமை குறித்து வருந்திய அப்பர் பிரானுக்கு முதியவராக தோன்றி வாய்மூர் அழைத்துச் சென்றதையும், பைஞ்ஞீலி செல்லும் வழியில் அப்பர் பிரானின் வரவினை எதிர்பார்த்து பொதி சோற்றுடன் காத்திருந்து அளித்தமையும், திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணத்தில் இடம் பெறுகின்றன. திருநாவுக்கரசரின் தமக்கையார் திலகவதியாருக்கும், நீலநக்கர் மற்றும் நமிநந்தி அடிகள் ஆகியோருக்கு கனவின் கண் காட்சி அளித்தமையை நாம் பெரிய புராணத்திலிருந்து உணர்கின்றோம். விடையின் மேல் அமர்ந்தவாறு கீழே வந்திறங்கி,  அழுது கொண்டிருந்த குழந்தைக்கு பால் ஊட்டுமாறு பணித்து காட்சி கொடுத்தமை, திருவாய்மூர் தலத்தில் சம்பந்தர் அப்பர் ஆகிய இருவருக்கும் நடனக்காட்சி காட்டி அருளியமை, வியலூர்  முதலான பல தலங்களில் தனது உருவத்தை காட்டி அருளியது ஆகிய நிகழ்ச்சிகளை  திருஞான சம்பந்தரின் வாழ்க்கையில் காண்கின்றோம்.  பைஞ்ஞீலி தலத்தில் தனது கங்காள வடிவினை சுந்தரருக்கு காட்டிய பெருமான், ஐந்து முறை அந்தணர் வேடத்தில் அவருக்கு காட்சி கொடுத்தமையை அவரது சரித்திரத்தில் காண்கின்றோம். நடக்கவிருந்த திருமணத்தினை தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கத்துடன் ஓலை கொண்டு வந்த முதியவராகவும், திருவதிகை சித்த மடத்தில் தனது காலினை சுந்தரரின் முகத்தில் இருமுறை படுமாறு வைத்து திருவடி தீட்சை அருளிய முதியவராகவும், குருகாவூர் செல்லும் வழியில் தயிர் சாதமும் குடிநீரும் வைத்துக் கொண்டு காத்திருந்த முதியவராகவும், திருமுதுகுன்றம் செல்லவிருந்த சுந்தரரை தடுத்து கூடலையாற்றூர் அழைத்துச் சென்ற முதியவராகவும், திருக்கச்சூர் தலத்தில் உள்ள பல இல்லங்களில் நடுப்பகலில் சென்று இரந்து அமுது கொண்டு வந்து ஈந்த அந்தணராகவும் பெருமான் காட்சியளித்த போதும், அவ்வாறு வந்து அருள் புரிந்தவர் பெருமான் தான் என்பதை சுந்தரர் முதலில் உணரவில்லை.  சங்கிலி நாச்சியாரை மணமுடிக்க வந்த போதும், பரவை  நாச்சியாருடன் பிணக்கினைத் தீர்க்க வந்த போதும், வந்தவரை யார் என்றும் சுந்தரர் அறிந்து கொண்டதையும் நாம் பெரிய புராணத்தில் காண்கின்றோம். இவ்வாறு பல உருவம் கொண்டு வந்து அடியார்களுக்கு அருள் புரிந்தமை இங்கே உணர்த்தப் பட்டு, அந்த சமயங்களில் அடியார்களின் கண்கள் கண்ட காட்சி அவர்களது மனதினில் பதிந்து இருந்தமையும் கண்ணார் தரும் உருவம் என்ற தொடரால்  உணர்த்தப் படுகின்றது என்று பெரியோர்கள் விளக்கம் அளிக்கின்றனர்.                          
  
பொழிப்புரை:

தன்னை நினைத்து தியானம் செய்யும் அடியார்களுக்கு தியானைத்தின் பயனாக விளங்குபவனும், பிரமனாக உலகத்தினை படைப்பவனாகவும், எண்ணற்ற கலைகளாகவும், சந்த இசையோடு கூடிய வேதத்தின் பாடல்களாகவும், அனைவரிலும் உயர்ந்த பொருளாகவும், அனைவர்க்கும் தலைவனாகவும்,  பார்ப்போரின் கண்கள் நிறைந்து வண்ணம் அழகாக இருப்பவனும் ஆகிய கடவுள் உறையும் இடமாவது, தேவர்களும் நிலவுலகத்தாரும் தொழுவதும் நீர்வளம் நிறைந்து காணப் படுவதும் ஆகிய வியலூர் தலமாகும்.
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/26/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-5-3247923.html
3247918 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 25, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    அடைவாகிய அடியார் தொழ அலரோன் தலை அதனில்
    மடவார் இடு பலி வந்து உணல் உடையான் அவன் இடமாம்
    கடையார் தரு அகிலார் கழை முத்தம் நிரை சிந்தி
    மிடையார் பொழில் புடைசூழ் தரு விரிநீர் வியலூரே
  

விளக்கம்:

கழை=மூங்கில்; நன்கு முற்றிய மூங்கில், பாம்பின் கழுத்து, யானையின் மத்தகம் ஆகிய இடங்கள் முத்துகள் தோன்றும் இடம் என்று கூறுவார்கள்; அடைவு=முறை என்று சிலரால் பொருள் கூறப்பட்டாலும் சரணடைதல் என்ற பொருள் மிகவும் பொருத்தமாக உள்ளது. கடையார்= உழவர்கள்; கடையார் என்ற சொல்லுக்கு அழகிய கடைகள் என்று பொருள் கொண்டு, இந்த தலத்து கடைகளில் அகில் கட்டைகள் மற்றும் முத்துகள் விற்கப்பட்டன என்றும் சிலர் பொருள் கூறுகின்றனர்.      

பொழிப்புரை:

பிரம கபாலத்தில் தாருகவனத்து மகளிர் இட்ட பலியை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்ட பெருமான், தனது அடியார்கள் சரணம் என்று திருவடிகளைப் பணிந்து தொழ உறைகின்ற இடம் வியலூர் தலம் ஆகும். காவிரி நதி அடித்துக் கொண்டு வரும் அகில் கட்டைகள் சேரும் வயல்களில் உழவர்கள் வரிசையாக நட்ட மூங்கில் மரங்கள் வெடித்து அதிலிருந்த முத்துகள் வரிசையாக சிந்தி நெருங்கிய மரங்களின் இடையே காட்சி அளிக்கும் சோலைகள் சூழ்ந்து நீர்வளம் மிகுந்து காணப்படும் தலம் வியலூர் ஆகும்.    

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/25/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-4-3247918.html
3247915 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 24, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    செம்மென் சடை அவை தாழ்வுற மடவார் மனை தோறும்
    பெய்ம்மின் பலி என நின்று இசை பகர்வார் அவர் இடமாம்
    உம்மென்று எழும் அருவித்திரள் வரை பற்றிட உரை மேல்
    விம்மும் பொழில் கெழுவும் வயல் விரிநீர் வியலூரே

 
விளக்கம்:

பெய்தல்=இடுதல்; மடவார்=பெண்கள்; இங்கே தாருகவனத்து முனிவர்களின் மனைவிகள்;
உம்=ஒலிக்குறிப்பு; வரை=மலை, இங்கே குடகு மலை; உரை=சொற்கள், புகழ்ச்சொற்கள்;  

பொழிப்புரை:

சிவந்த நிறத்தில் உள்ளதும் மென்மையானதும் ஆகிய சடைகள் தாழும் வண்ணம் காட்சியளித்த பெருமான், வேதங்களின் பாடல்களை இசையுடன் பாடிய வண்ணம், தாருகவனத்து முனிவர்களின் இல்லங்கள் தோறும் சென்று பலி இடுவீர்களாக என்று கேட்டு அருள் புரிந்த பெருமான், உறையும் இடம் திருவியலூர் ஆகும். இந்த தலம், உம் என்ற ஒலியுடன் குடகு மலைச்சாரலில் எழும் அருவிகள் ஒன்று திரண்டு காவிரி நதியாக வர, அந்த நீரினால் பலரும் புகழ்ந்து பேசும் வண்ணம் செழித்து வளரும் வயல்கள் பொருந்திய நீர் வளம் மிகுந்த வியலூர் தலமாகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/24/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-3-3247915.html
3247914 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 140. குரவம் கமழ் நறுமென் - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 23, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    ஏறு ஆர்தரும் ஒருவன் பல உருவன் நிலையானான்
    ஆறார் தரு சடையன் அனல் உருவன் புரி உடையான்
    மாறார் புரம் எரியச் சிலை வளைவித்தவன் மடவாள்
    வீறார் தர நின்றான் இடம் விரிநீர் வியலூரே

விளக்கம்:

ஏறு=இடபம்; நிலையானான்=எல்லா உயிர்களிலும் கலந்து நிலையாக இருப்பவன்; அழிவு என்பது இல்லாமல் என்றும் நிலையாக இருப்பவன் என்று கொள்வதும் பொருத்தமே. ஆர்தருதல்=ஊர்தல், பொருத்துதல்; புரிவுடையான்=அன்புடையவன்; உயிர்களிடம் அன்பு செலுத்துவதற்கு காரணம் ஏதும் இல்லாது இருப்பினும் பெருமான் அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பாக இருப்பது இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. மாறார்=வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள கருத்துக்கு மாறாக கொள்கை கொண்ட திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; வீறு=ஒப்பேதுமின்றி பெருமிதம் அடையும் நிலை; இந்த பாடலில் பல உருவன் என்று சிவபெருமான் பல மூர்த்தங்களாக உள்ள செய்தியும் உணர்த்தப் படுகின்றது.   பொதுவாக கருதப்படும் இருபத்தைந்து மாகேச்சர மூர்த்தங்களும் சிவபிரானின் ஐந்து முகங்களிலிருந்து தோன்றியவை என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர். ஈசான முகத்திலிருந்து தோன்றிய மூர்த்தங்கள், சோமாஸ்கந்தர், ரிஷபாரூடர், சந்திரசேகரர், கல்யாண சுந்தரர் மற்றும் நடராஜர்: தத்புருட முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, பிக்ஷாடனர், காமாரி (காமனை அழித்தவர்), காலாரி (காலனை உதைத்தவர்), ஜலந்தராரி (ஜலந்தரனை அழித்தவர்), திரிபுராரி (திரிபுரங்களை அழித்தவர்) ஆகும். சத்யோஜாத முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, இலிங்கோத்பவர், சுகாசனர், உமை மகேஸ்வரர், அரியர்த்தர் (சங்கர நாராயணர்), மற்றும் அர்த்த நாரீஸ்வரர் ஆகும். அகோர முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கஜ சம்ஹாரர், வீரபத்திரர், தக்ஷிணாமூர்த்தி, கிராதர் (பாசுபத மூர்த்தி) மற்றும் நீலகண்டர். வாமதேவ முகத்திலிருந்து தோன்றியவை, கங்காளர், சக்ரதானர், கஜமுகானுக்ரகர் (ஐராவதத்திற்கு அருள் புரிந்தவர்), சண்டேச அனுக்ரகர் மற்றும் ஏகபாதர் ஆகும். இந்த பாடலில், ரிஷபாரூடர், திரிபுராரி ஆகிய இரண்டு கோலங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. பதிகத்தின் முதல் பாடலில் கஜசம்ஹாரர், மூன்றாவது பாடலில் பிக்ஷாடனர், ஆறாவது பாடலில் பாசுபதர், ஒன்பதாவது பாடலில் இலிங்கோத்பவர், கடைப் பாடலில் சந்திரசேகரர் ஆகிய மூர்த்தங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.    

பொழிப்புரை:

எருதினை தனது வாகனமாகக் கொண்டு பல இடங்களுக்கும் ஊர்ந்து செல்பவனும், ஒப்பற்ற தனி ஒருவனாக இருப்பவனும், அடியார்களின் பக்குவம் மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப பல வேடங்கள் தாங்கி அடியார்களுக்கு காட்சி கொடுப்பவனும், தனது நிலையிலிருந்து மாறாமல் என்றும் அனைத்து உயிர்களுடன் கலந்து நின்று அவற்றை இயக்குபவனும், கங்கை நதி தனது சடையினில் பொருந்தும் வண்ணம் தேக்கியவனும், கொழுந்து விட்டெரியும் தீப்பிழம்பு போன்று  சிவந்த நிறத்தில் திருமேனியை உடையவனும், காரணம் ஏதுமின்றி உயிர்களிடத்தில் அன்பு செலுத்தும் கருணையாளனும், வேதநெறியிலிருந்து மாறுபட்டு நின்ற திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளும் தீயினில் வெந்து அழியும் வண்ணம் வில்லை வளைத்து அம்பு எய்தவனும், ஒப்புமை இல்லாத வண்ணம் மிகுந்த பெருமிதத்துடன் உமையன்னை இருக்கும் வண்ணம் பல விதமான சிறப்புகளை உடையவனும் ஆகிய சிவபெருமான் உறையும் இடம் நீர் வளம் மிகுந்த வியலூர் தலமாகும்.        
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/23/140-குரவம்-கமழ்-நறுமென்---பாடல்-2-3247914.html
3232882 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    மந்தமாம் பொழில் சூழ் மங்கலக்குடி மன்னிய
    எந்தையை எழிலார் பொழில் காழியர் காவலன்
    சிந்தை செய்து அடி சேர்த்திடு ஞானசம்பந்தன் சொல்
    முந்தி ஏத்த வல்லார் இமையோர் முதலாவரே
 

விளக்கம்:

மந்தம்=தென்றல்; காவலன்=தலைவன்; முந்தி ஏத்துதல்=முதன்மை கொடுத்து பாடுதல்;

பொழிப்புரை:

குளிர்ந்த தென்றல் காற்று வீசும் சோலைகள் நிறைந்த மங்கலக்குடி தலத்தினில் மிகுந்த விருப்பத்துடன் பொருந்தி உறையும் எமது தந்தையாகிய இறைவனை, எழில் நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த சீர்காழி தலத்தின் தலைவனாகிய திருஞானசம்பந்தன் சிந்தித்து பெருமானின் திருவடிகளில் நம்மைக் கொண்டு போய் சேர்த்திடும் வல்லமை வாய்ந்த வண்ணம் பாடிய இந்த பதிகத்தின் பாடல்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து இறைவனை இந்த பதிகத்து பாடல்கள் மூலம் புகழ்ந்து பாட வல்ல அடியார்கள், இமையோர்களின் தலைவனாக, இந்திரனாக மாறும் வாய்ப்பினை பெறுவார்கள்.        

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில், பெருமானைப் பணிந்து வணங்க வேண்டிய அவசியத்தை முதல் இரண்டு பாடல்களில் உணர்த்தும் சம்பந்தர், மற்ற பாடல்களில் பெருமானின் திருநாமத்தை சொல்வதால், அவனது புகழ்மிக்க குணங்களை கூறுவதால், அவனது திருவடிகளைப் பணிந்து வணங்குவதால்,  நாம் அடையவிருக்கும் பலன்களை எடுத்து உரைக்கின்றார். பதிகத்தின் முதல் பாடலில் தீர்க்கபாகு என்ற முனிவர் இறைவனை அர்ச்சித்து வழிபட்டதையும், இரண்டாவது பாடலில் தலத்து மகளிரும் வேதியர்களும் இறைவனைப் பணிந்து வழிபடுவதை குறிப்பிட்டு, நாமும் மங்கலக்குடி இறைவனைத் பணிந்து வணங்க வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார். மூன்றாவது பாடலில் பெருமானின் திருவடிகளை விரும்பி ஏத்தும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் விலகிவிடும் என்றும், முறையாக பெருமானை வணங்கும் அடியார்கள் சிறந்த சிவநெறியில் ஒழுகுவார்கள் என்று நான்காவது பாடலிலும், பெருமானின் திருவடிகளை அடைதலே ஞானம் என்று உணர்ந்து வழிபடும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் நாசமாகிவிடும் என்று ஐந்தாவது பாடலிலும், பெருமானின் அரிய  குணங்களை குறிப்பிட்டு புகழும் அடியார்கள் தங்களது ஊனங்கள் நீங்கப்பெற்று உய்வினை அடைவார்கள் என்று ஆறாவது பாடலிலும், நாட்களும் கோள்களும் விளைவிக்கும் தீய பயன்களிலிருந்து பெருமானின் திருவடிகளை சரணடையும் அடியார்கள் விடுதலை பெறுவார்கள் என்றும் ஏழாவது பாடலிலும், எட்டாவது பாடலில் பெருமானின் திருவடிகளைப் புகழ்ந்து போற்றும் அடியார்கள் வானுலகம் செல்வார்கள் என்றும், பெருமானின் திருக்கல்யாண குணங்களை கூறுவதே சிறந்த குணம் என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும், தலைவனின் திருவடிகளை போற்றுதல் தனிப் பொலிவினையும் அழகையும் அளிக்கும் என்று பத்தாவது பாடலிலும் கூறுகின்றார். சம்பந்தர் காட்டிய வழியில் சென்று திருமங்கலக்குடி பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றி வணங்கி வானோரிலும் மிகுந்த சிறப்பினை அடைந்து, சிவலோகம் சென்று அவனைச் சார்ந்திருந்து என்றும் அழியாத பேரின்பத்தில் திளைப்போமாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/21/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-11-3232882.html
3232881 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 20, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    மெய்யின் மாசினர் மேனி விரி துவர் ஆடையர்
    பொய்யை விட்டிடும் புண்ணியர் சேர் மங்கலக்குடிச்
    செய்ய மேனிச் செழும் புனல் கங்கை செறி சடை
    ஐயன் சேவடி ஏத்த வல்லார்க்கு அழகாகுமே

விளக்கம்:

மெய்=உடல்; மெய்யின் மாசினர்=அழுக்கேறிய உடலினை உடைய சமணர்கள்; செய்ய மேனி=சிவந்த மேனி; அழகு என்ற சொல் இங்கே பேரின்பம் என்ற பொருளில் கையாளப் பட்டுள்ளது. ஐயன்=தலைவன்; அழகு என்று பொருள் கொண்டு அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்றும் விளக்கம் கூறுகின்றனர். பெருமானின் திருவடிகளைப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்களின் உள்ளம் மலர்ந்து நிற்கும் நிலை, அவர்களது முகத்திலும் உடலிலும் வெளிப்படும் என்று பெரியோர்கள் கூறுகின்றனர்.

பொழிப்புரை:

குளிப்பதைத் தவிர்ப்பதால் அழுக்கேறிய மேனியை உடைய சமணர்களும் விரிந்த துவர் ஆடையினைத் தங்களது உடலின் மீது போர்த்துத் திரியும் புத்தர்களும், பெருமானைக் குறித்து இகழ்வாக பேசும் பொய்ச் சொற்களை பொருட்படுத்தாது விட்டுவிடும் புண்ணியர்கள் வாழும் திருமங்கலக்குடி தலத்தில் உறைபவனும், சிவந்த திருமேனியை உடையவனும், செழுமையாக மிகுந்த நீர் வளத்துடன் கீழே பாய்ந்த கங்கை நதியைத் தனது அடர்ந்த சடையில் தாங்கியவனும், அனைவர்க்கும் தலைவனும் ஆகிய பெருமானின்  சிவந்த திருவடிகளை புகழ்ந்து போற்ற வல்ல அடியார்களுக்கு பேரின்ப வாழ்வு அமையும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/20/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-10-3232881.html
3232880 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 19, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    ஞாலம் முன் படைத்தான் நளிர் மாமலர் மேல் அயன்
    மாலும் காண ஒணா எரியான் மங்கலக்குடி
    ஏலவார் குழலாள் ஒரு பாகம் இடம் கொடு
    கோலமாகி நின்றான் குணம் கூறும் குணமதே

விளக்கம்:

நளிர்=குளிர்ச்சி; ஞாலம்=உலகம்; ஏலவார்குழலி என்ற திருநாமம், பல தலங்களில் உள்ள அம்பிகையின் திருநாமமாக உள்ளது. எரியான்=தீப்பிழம்பாக நின்றவன்; கோலம்=அழகு; கோலமாக நின்றான்=அழகுடன் விளங்குபவன்; பெருமானின் திருநாமத்தை சொல்வது, அவனது புகழினை எடுத்து ஓதுவது ஆகியவை நல்ல குணங்களில் ஒன்றாக கருதப் படுகின்றது. குணமதே என்று கூறுவதால் பெருமானின் புகழினைக் கூறாமல் வீணாக காலத்தைக் கழித்ததல் நல்ல குணமாக கருதப்படாது என்பதையும் இங்கே சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.   
 
பொழிப்புரை:

உலகத்தை முன்னர் படைத்தவனும், குளிர்ச்சி பொருந்திய தாமரை மலர் மேல் உறைபவனும் ஆகிய பிரமனும், திருமாலும், திருவடியையும் திருமுடியையும் அறிவதற்கு  அரிய நிலையில் நீண்ட தீப்பிழம்பாக உயர்ந்து நின்ற பெருமான், திருமங்கலக்குடி தலத்தில், ஏலவார்குழலி என்ற திருநாமத்திற்கு பொருந்தும் வகையில் நறுமணம் வீசும்  சாந்தினைத் தனது குழலுக்கு அணிந்தவளாகிய பிராட்டியைத் தனது உடலின் இடது பாகத்தில் கொண்டுள்ளான். இவ்வாறு அழகுடன் விளங்கும் பெருமானின் புகழ் மிகுந்த குணங்களை கூறுவீர்களாக. அத்தகைய செய்கை சிறந்த குணமாக கருதப்படும்.    

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/19/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-9-3232880.html
3232878 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    பொலியும் மால் வரை புக்கு எடுத்தான் புகழ்ந்து ஏத்திட
    வலியும் வாளொடு நாள் கொடுத்தான் மங்கலக்குடி
    புலியின் ஆடையினான் அடி ஏத்திடும் புண்ணியர்
    மலியும் வானுலகம் புகவல்லவர் காண்மினே
  

விளக்கம்:

பொலியும்=அழகுடன் விளங்கும்; மால்=பெரிய; வரை=மலை; புக்கு=சென்றடைந்து; வலி=வலிமை; பெருமானின் திருவடியை வணங்கும் புண்ணியர்கள் வானுலகம் செல்வம் திண்ணம் என்று உணர்த்தும் பொருட்டு காண்மினே என்று கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

தனது தேர் செல்லும் வழியில் தோன்றி தனது பயணத்தை தடுத்தது என்று தவறாக நினைத்து, தேரிலிருந்து இறங்கி கயிலை மலை இருக்குமிடம் நோக்கிச் சென்று மலையினைப் பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்தபோது அந்த முயற்சி, தடைப்பட்ட பின்னர் தனது தவறினை உணர்ந்த அரக்கன் இராவணன், பெருமானைப் புகழ்ந்து போற்றி வணங்க, அவன் பால் இரக்கம் கொண்ட பெருமான், அவனுக்கு வாட்படையும் நீண்ட ஆயுளையும் அளித்தான். அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமானை, திருமங்கலக்குடி தலத்தில் உறையும், புலித் தோலினை ஆடையாக உடுத்தியவனை, பணிந்து வணங்கி அவனது திருவடிகளை போற்றும் அடியார்கள், நல்ல செயல்களைப் புரியும் உயிர்கள் பொருந்தி விளங்கும் வானுலகம் சென்றடையும் தகுதி படைத்தவர்களாக விளங்குவதை, உலகத்தவரே நீங்கள் காண்பீர்களாக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/18/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-8-3232878.html
3232877 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    வேள் படுத்து இடு கண்ணினன் மேரு வில்லாகவே
    வாளரக்கர் புரம் எரித்தான் மங்கலக்குடி
    ஆளும் ஆதிப் பிரான் அடிகள் அடைந்து ஏத்தவே

    கோளும் நாளவை போய் அறும் குற்றம் இல்லார்களே

விளக்கம்:

வேள்=மதனவேள், மன்மதன்; படித்திடு=அழித்திடும்; வாளரக்கர்=கொடுமைகள் புரிந்த திரிபுரத்து அரக்கர்கள்; வாட்படையை உடைய அரக்கர்கள் என்று பொருள் கூறினும் பொருந்தும்;  

பொழிப்புரை:

தனது தவத்தினைக் கலைக்க முயற்சி செய்த மன்மதனை சுட்டெரித்து அழியும் வண்ணம் விழித்த நெற்றிக்கண்ணை உடைய பெருமான், மேரு மலையினை வில்லாக வளைத்துக் கொண்டு முப்புரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளை எரித்தவன், திருமங்கலக்குடி தலத்தினை ஆளும் தலைவனாக, அனைத்து உயிர்களுக்கும் முன்னே தோன்றியவனாக விளங்குகின்றான். அவனது திருவடிகளைச் சார்ந்து அவனைப் புகழ்ந்து வணங்கும் அடியார்களை, நாட்கள் மற்றும் கோள்கள் முதலியவற்றால் ஏற்படும் தீமைகள்  அணுகாது; அவர்கள் குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாதவர்களாக திகழ்வார்கள்.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/17/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-7-3232877.html
3232876 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 16, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    தேனுமாய் அமுதாகி நின்றான் தெளி சிந்தையுள்
    வானுமாய் மதி சூட வல்லான் மங்கலக்குடி
    கோனை நாள் தோறும் ஏத்திக் குணம் கொடு கூறுவார்
    ஊனம் ஆனவை போய் அறும் உய்யும் வகையதே

விளக்கம்:

வான்=வெளி, இங்கே ஞானவெளி; தெளிவடைந்த சிந்தை தான் இறைவன் குடியிருக்கும் இடம், சிந்தை தெளிவடைந்த பின்னரே ஞானம் ஏற்படும் என்பதை குறிப்பிடும் வண்ணம், தெளிந்த சிந்தை என்று இறந்த காலத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். கோன்=தலைவன், முதல்வன்;  குணங்கொடு=கொண்டுள்ள குணங்கள்; ஊனமானவை=உயரின் குற்றமாக மலங்கள் கருதப்படுவதால், மூன்று மலங்களையும் ஊனம் என்று குறிப்பிடுகின்றார். தேனும் அமுதமும் உட்கொண்ட வாய் இனிப்பது போன்று, இறைவனையே நினைக்கும் சிந்தையும் இனிப்பதாக சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.

இறைவனைப் புகழ்ந்து போற்றுவது உயிரினுக்கு உய்வினை அளிக்கும் என்பது இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது. இறைவனின் திருநாமங்களை சொல்லாது, வாழ்வினில் உய்வினை நாடாது இருத்தல், உயிரின் ஊனம் நிலையாக இருப்பதற்கே வழிவகுக்கும்.  எனவே தான், அவ்வினைக்கு இவ்வினை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் முதல் பாடலில்  (1.116), நாம் அனுபவிக்கும் அனைத்து இடர்களுக்கும் வினைகளை காரணமாக சுட்டிக் காட்டி, இறைவனின் திருநாமங்களைச் சொல்லாமல் வீணாக வாழ்நாளினைக் கழித்தல், உய்வினை நாடாது இருந்து உயிரின் ஊனங்களைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளுதல் என்று இங்கே சம்பந்தர் கூறுகின்றார். நாம் சென்ற பல பிறவிகளில் ஈட்டிய வினைகளின் தன்மைக்கு ஏற்ப இந்த பிறவியில் இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கின்றோம் என்று பலர் சொல்வதையும் செவியுறும் மனிதர்களே என்று அழைக்கும் ஞானசம்பந்தர், இந்த நிலையிலிருந்து விடுதலை பெறும் நாடாது இருப்பது உமக்கு ஊனமில்லையா என்ற கேள்வியை கேட்கின்றார். மேலும் உய்யும் வழியினையும் இங்கே சொல்லிக் கொடுக்கின்றார். சிவபெருமானுக்கு அடிமையாக மாறி, சரியை கிரியை முதலான திருப்பணிகளைச் செய்து, பழவினைகள் வந்து நம்மை தாக்காத வண்ணம் காத்துக் கொள்வோம் என்று அறிவுரை கூறுகின்றார்.    

    அவ்வினைக்கு இவ்வினை யாம் என்று சொல்லும் அஃதறிவீர்
    உய்வினை நாடாது இருப்பதும் உந்தமக்கு ஊனம் அன்றே
    கைவினை செய்து எம் பிரான் கழல் போற்றுதும் நாம் அடியோம்
    செய்வினை வந்து எமைத் தீண்டப் பெறா திருநீலகண்டம்

கேதீச்சரம் தலத்தின் மீது சுந்தரர் அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (7.80.5) அடியார்களின் உடலில், ஊனத்த்தால் பொருந்தும் நோய்களை களைபவன் பெருமான் என்று கூறுகின்றார். வங்கம்=கப்பல்; இலங்கைத் தீவு கடல் வாணிபத்திற்கு, அந்நாளில் சிறந்து விளங்கிய தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. கேதீச்சரம் தலத்தில் ஓடும் ஆற்றின் பெயர் பாலாவி. தெங்கம் பொழில்=தென்னஞ்சோலைகள்.

    அங்கத்துறு நோய்கள் அடியார் மேல் ஒழித்தருளி
    வங்கம் மலிகின்ற கடல் மாதோட்ட நன்னகரில்  
    பங்கம் செய்த மடவாளொடு பாலாவியின் கரை மேல்   
    தெங்கம் பொழில் சூழ்ந்த திருகேதீச்ச்சரம் தானே
         

பொழிப்புரை:

இறைவனை நினைத்ததால் எனது சிந்தனையில், தேனும் அமுதமும் பாய்ந்தது போன்று இனிய உணர்வினை ஏற்படுத்தி அங்கே தங்கி நின்ற இறைவன், எனது சிந்தனையைத் தெளிவித்து ஞானவெளியாக இருக்கின்றான். ஒவ்வொரு பிறையாக முற்றிலும் தேய்ந்து அழியும் நிலையில் இருந்த பிறைச் சந்திரனைத் தனது தலையில் சூடிக் கொண்டு அழிவிலிருந்து காப்பாற்றும் வல்லமை வாய்ந்தவனும் திருமங்கலக்குடி தலத்தின் தலைவனும் ஆகிய இறைவனின் புகழினையும் அவனது அரிய குணங்களையும் போற்றும் அடியார்கள் தங்களது ஊனங்கள் நீங்கப் பெறுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் வாழ்வினில் உய்வினையும் அடைவாரகள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/16/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-6-3232876.html
3232874 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    ஆனில் அம் கிளர் ஐந்தும் அவிர் முடி ஆடியோர்
    மானில் அங்கையினான் மணமார் மங்கலக்குடி
    ஊனில் வெண் தலைக் கை உடையான் உயர் பாதமே
    ஞானமாக நின்று ஏத்த வல்லார் வினை நாசமே
    

விளக்கம்:

கிளர்=கிளர்ந்து எழும், உண்டாகும்; மானில்=மான் நில், மான் நிற்கின்ற; அவிர்முடி=விரிந்த சடை; பசுவிலிருந்து கிடைக்கும் பொருட்களை அழகிய பொருட்கள் என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் அருளிய நமச்சிவாயப் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலை (4.11.2) நினைவூட்டுகின்றது. பெருமானுடன் சேர்ந்த பொருட்கள் அனைத்தும் அழகுடன் பொலிந்து விளங்குவது இயற்கை தானே. பொதுவாக பூ என்று கூறினால் தாமரை மலரைக் குறிக்கும். பல தேவாரப் பாடல்களில் பிரமனை பூமேல் அமர்ந்தவன் என்று அழைப்பது நாம் அறிந்ததே. சிவபெருமான் விரும்பி நீராடும் ஐந்து பொருட்களைத் தருவதால் (பால், தயிர், நெய், பசுஞ்சாணம் மற்றும் கோமியம் ஆகியவையே இந்த ஐந்து பொருட்கள்) பசு சிறப்புத் தன்மை பெறுகின்றது.

    பூவினுக்கு அருங்கலம் பொங்கு தாமரை
    ஆவினுக்கு அருங்கலம் அரன் அஞ்சாடுதல்
    கோவினுக்கு அருங்கலம் கோட்டம் இல்லது
    நாவினுக்கு அருங்கலம் நமச்சிவாயவே

பொழிப்புரை:

பசுவிலிருந்து உண்டாகும் பால் தயிர் முதலான ஐந்து தூய்மையான பொருட்களைக் கொண்டு தனது விரிந்த சடைமுடியில் அபிடேகம் செய்து கொள்பவனும், இளமையான மான் கன்றினைத் தனது கையினில் நிற்க வைத்துக் கொண்டிருப்பவனும், நறுமணம் உடைய சோலைகள் நிறைந்த மங்கலக்குடி தலத்தினை தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டவனும், சதைப் பற்று நீங்கிய காய்ந்த வெண்தலையினைத் தனது கையில் ஏந்தியவாறு ஊரூராக பலிக்கு திரிபவனும் ஆகிய இறைவனின் திருப்பாதங்களை அடைவதே ஞானத்தின் பயன் என்பதை அறிந்து, அந்த இறைவனின் திருப்பாதங்களை புகழ்ந்து போற்ற வல்லவர்களின் வினைகள் முற்றிலும் நாசம் அடைந்துவிடும்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/15/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-5-3232874.html
3232872 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 14, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பறையினோடு ஒலி பாடலும் ஆடலும் பாரிடம்
    மறையினோடு இயல் மல்கிடுவார் மங்கலக்குடி
    குறைவிலா நிறைவே குணமில் குணமே என்று
    முறையினால் வணங்கும் அவர் முன்னெறி காண்பரே
    

விளக்கம்:

ஆடியும் பாடியும், மனதினில் தியானம் செய்தும் மனம் மொழி மெய்களால் இறைவனை வழிபடும் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஒரு குறையும் இல்லாமல் நிறைவாக இருப்பவன் இறைவன் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு குறைவிலா நிறைவே என்ற திருமுறைத் தொடரினை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. குறைவிலாது நிறைந்து நிற்கும் தன்மையை நிறைவார்ந்த நீர்மை என்று குறிப்பிடும் (6.3.9)  இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.  

நிறைவார்ந்த நீர்மையாய் நின்றான் தன்னை நெற்றி மேல் கண் ஒன்று உடையான் தன்னை
மறையானை மாசு ஒன்று இலாதான் தன்னை வானவர் மேல் மலரடியை      வைத்தான் தன்னைக்
கறையானைக் காதார் குழையான் தன்னைக் கட்டங்கம் ஏந்திய கையினானை
இறையானை எந்தை பெருமான் தன்னை ஏழையேன் நான் பண்டு இகழ்ந்தவாறே

திருவாசகம் கோயில் திருப்பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் கோதிலா அமுது என்று குறிப்பிட்டு மணிவாசகர் அமுதமும் குறை உடையது என்று நமக்கு உணர்த்துகின்றார். அமுதம் உண்ட தேவர்கள் எவரும் இறப்பிலிருந்து தப்பிக்கவில்லை:மேலும் அமுதம் தோன்றிய இடம், நஞ்சு தோன்றிய பாற்கடலாகும். ஆனால் சிவபெருமானோ எத்தைகைய குறையும் இல்லாதவர். அதனால் தான் அவரை கோதிலா அமுது என்று இங்கே மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். குறையேதும் இல்லாமல் நிறைவாக இருப்பவனும், குற்றங்கள் இல்லாத அமுதமாக இருப்பவனும், முடிவு என்பது இல்லாமல் எப்போதும் எரியும் சுடராக விளங்குபவனும் ஆகிய சிவபெருமான், வேதத்தின் சொற்களாகவும், அந்த சொற்களின் பொருளாகவும் தனது மனதினில் நிலை பெற்று இருப்பதாக மணிவாசகர் கூறுகின்றார். கரைகள் ஏதும் இல்லாத நீர் பாய்வது போன்று, தங்கு தடை ஏதும் இன்றி தனது சிந்தையில் ஊறும் சிவபெருமான், தனது உடலில் இடம் கொண்டமையால், தான் இனிமேல் இறைவனிடம் ஏதும் வேண்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதையும் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.

    குறைவிலா நிறைவே கோதிலா அமுதே ஈறிலாக் கொழுஞ்சுடர்க் குன்றே
    மறையுமாய் மறையின் பொருளுமாய் வந்தென் மனத்திடை மன்னிய மன்னே
    சிறை பெறா நீர் போல் சிந்தை வாய்ப் பாயும் திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே
    இறைவனே நீ என் உடல் இடம் கொண்டாய் இனி உன்னை என் இரக்கேனே

குறைவிலா நிறைவே என்று பெருமானை தனது ஆவடுதுறை பதிகத்தில்(7.70.6) அழைக்கும் சுந்தரர், தனக்குத் துணையாக வேறு எவரும் இல்லாததால் பெருமான் தான், அஞ்சல் என்று சொல்லி தனக்கு அருளவேண்டும் என்று கூறுகின்றார். நம் அனைவருக்கும் கூட, இறைவன் ஒருவன் தான் துணை. என்பதை உணர்த்தும் பாடல். சிவபெருமானைத் தவிர வேறு எவரையும் தான் உறவாகக் கருதாததால், தனது பிழை ஒன்றினை பொறுத்து அருளினால் இறைவனுக்கு தாழ்வு ஏதும் ஏற்படாது என்று இறைவனுக்கே உணர்த்தி, தனது பிழைகளை பொறுக்குமாறு இறைவனை பணியும் பாடல்.

குறைவிலா நிறைவே குணக்குன்றே கூத்தனே குழைக்காது உடையானே
உறவிலேன் உனையன்றி மற்று அடியேன் ஒரு பிழை பொறுத்தால் இழிவுண்டே
சிறை வண்டார் பொழில்சூழ் திருவாரூர்ச் செம்பொனே திருவாவடுதுறையுள்
அறவனே எனை அஞ்சல் என்று அருளாய் ஆர் எனக்கு உறவு அமரர்கள் ஏறே
  

உயிரின் செயல்களை இராஜசம் தாமசம் சாத்துவீகம் ஆகிய மாயாகாரிய மூன்று குணங்களே  தீர்மானிக்கின்றன. ஆனால் பெருமான் இந்த மூன்று குணங்களைக் கடந்தவன்; உணர்வுகளைக் கடந்தவன்.  எனவே தான் குணமிலி என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். அதனால் பெருமான் குணம் ஏதும் இல்லாதவன் என்று நாம் கருதுதல் தவறு. அவன் மேலே குறிப்பிட்ட மாயாகாரிய குணங்களுக்கு மாறாக அருட்குணங்கள் எட்டு கொண்டவன். எனவே தான் குணமில் குணமே என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தன்வயத்தனாதல், தூயஉடம்பினன் ஆதல், இயற்கை உணர்வினன் ஆதல்,  முற்றும் உணர்தல், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், பேரருள் உடைமை, எல்லையற்ற ஆற்றல் உடைமை,  வரம்பிலாத இன்பம் உடைமை, ஆகிய சிறந்த எட்டு குணங்களை உடையவனாக இறைவன் திகழ்கின்றான். முன்னெறி=எல்லா நெறிகளுக்கும் முதன்மையான சிவநெறி; பாரிடம்=பூதகணம்;

கோயில் திருப்பதிகம் நான்காவது பாடலில், மணிவாசகர், பெருமானை குணங்கள் தாம் இல்லா இன்பமே என்று குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்கள் உணர்த்தும் வாழ்க்கைக் கல்வியினை நன்கு கற்று, கற்றதன் பயனை உணர்ந்த முனிவர்கள் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். ஒழிந்தோர்=முனிவர்கள் தேவர்கள் அல்லாத ஏனையோர்; அனைத்து உயிர்களின் உணரவுகளையும் கடந்த மெய்பொருள் என்று பெருமானை குறிப்பிடும் அடிகளார், அனைத்துப் பொருட்களுடனும் கலந்து இருந்தாலும் தான் எந்த மாற்றமும் அடையாமல் இருப்பவன் இறைவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பொருட்கள் அனைத்தும் தோற்றம், இருப்பு, முடிவு ஆகிய மூன்று நிலைகளுக்கு உட்பட்டவை.  ஆனால் இறைவனோ தோற்றம் முடிவு ஆகிய நிலைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன். பொருட்களோடு இணைந்து இருந்தாலும், பொருட்கள் தோன்றும்போது அவன் தோன்றுவதில்லை, பொருட்கள் அழியும்போது அவன் அழிவதுமில்லை. மேலும் இவ்வாறு பொருட்களுடன் இணைந்து இருப்பதால் அவன் எந்த மாற்றமும் அடைவதில்லை. எனவே தான் அவனை இணங்கிலி என்று கூறுகின்றார்.   சத்துவம், இராஜசம், தாமசம் ஆகிய மூன்று குணங்களின் அடிப்படையில் ஓவ்வொரு உயிரும் இன்பம் அடைகின்றது. ஆனால் இந்த இன்பமும் நிலையாக நீடித்து இருப்பதில்லை. ஆனால் மூன்று குணங்களைக் கடந்த பெருமான் என்றும் மாறாத இன்ப வடிவினனாக இருப்பதுமன்றி, தன்னைச் சரண அடைந்தவர்கட்கும் எந்த குறையினையும் வைக்காமல் பூரண இன்பத்தை வழங்குகின்றான்.

உணர்ந்த மாமுனிவர் உம்பரோடு ஒழிந்தார் உணர்வுக்கும் தெரிவு அரும் பொருளே
இணங்கிலி எல்லா உயிர்கட்கும் உயிரே எனைப் பிறப்பு அறுக்கும் எம் மருந்தே
திணிந்தது ஓர் இருளில் தெளிந்த தூ ஒளியே திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே  
குணங்கள் தாம் இல்லா இன்பமே உன்னைக் குறுகினேற்கு இனி என்ன குறையே

பொழிப்புரை:

தாங்கள் இசைக்கும் பறையின் ஒலியுடன் பாடலொலியைக் கலந்து ஆடல் புரியும் பூத கணங்கள் சூழ வீற்றிருக்கும் சிவபெருமான், வேதங்கள் பயின்று அதன் வழியே ஒழுகும் அந்தணர்கள் நிறைந்துள்ள திருமங்கலக்குடி தலத்தில் உறைகின்றார். அவரை குறைவிலா நிறைவே என்றும் குணமில் குணமே என்றும், ஏனையோருக்கு இல்லாத அரிய எட்டு  குணங்களை உடையவனே என்றும் புகழ்ந்து, வேத ஆகமங்களில் சொல்லப் பட்டுள்ள முறையில் வணங்கும் அடியார்கள் தொன்மையான நெறியாகிய  சிவநெறியின் பயனை உணர்வார்கள்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/14/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-4-3232872.html
3232870 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, September 13, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பறையினோடு ஒலி பாடலும் ஆடலும் பாரிடம்
    மறையினோடு இயல் மல்கிடுவார் மங்கலக்குடி
    குறைவிலா நிறைவே குணமில் குணமே என்று
    முறையினால் வணங்கும் அவர் முன்னெறி காண்பரே
    

விளக்கம்:

ஆடியும் பாடியும், மனதினில் தியானம் செய்தும் மனம் மொழி மெய்களால் இறைவனை வழிபடும் தன்மை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.   ஒரு குறையும் இல்லாமல் நிறைவாக இருப்பவன் இறைவன் என்று சம்பந்தர் கூறுவது, நமக்கு குறைவிலா நிறைவே என்ற திருமுறைத் தொடரினை நமது நினைவுக்கு கொண்டு வருகின்றது. குறைவிலாது நிறைந்து நிற்கும் தன்மையை நிறைவார்ந்த நீர்மை என்று குறிப்பிடும் (6.3.9)  இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. 

நிறைவார்ந்த நீர்மையாய் நின்றான் தன்னை நெற்றி மேல் கண் ஒன்று உடையான்  தன்னை
மறையானை மாசு ஒன்று இலாதான் தன்னை வானவர் மேல் மலரடியை வைத்தான் தன்னைக்
கறையானைக் காதார் குழையான் தன்னைக் கட்டங்கம் ஏந்திய கையினானை
இறையானை எந்தை பெருமான் தன்னை ஏழையேன் நான் பண்டு இகழ்ந்தவாறே   

திருவாசகம் கோயில் திருப்பதிகத்தின் ஐந்தாவது பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. இந்த பாடலில் கோதிலா அமுது என்று குறிப்பிட்டு மணிவாசகர் அமுதமும் குறை உடையது என்று நமக்கு உணர்த்துகின்றார். அமுதம் உண்ட தேவர்கள் எவரும் இறப்பிலிருந்து தப்பிக்கவில்லை: மேலும் அமுதம் தோன்றிய இடம், நஞ்சு தோன்றிய பாற்கடலாகும். ஆனால் சிவபெருமானோ எத்தைகைய குறையும் இல்லாதவர். அதனால் தான் அவரை கோதிலா அமுது என்று இங்கே மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். குறையேதும் இல்லாமல் நிறைவாக இருப்பவனும், குற்றங்கள் இல்லாத அமுதமாக இருப்பவனும், முடிவு என்பது இல்லாமல் எப்போதும் எரியும் சுடராக விளங்குபவனும் ஆகிய சிவபெருமான், வேதத்தின் சொற்களாகவும், அந்த சொற்களின் பொருளாகவும் தனது மனதினில் நிலை பெற்று இருப்பதாக மணிவாசகர் கூறுகின்றார். கரைகள் ஏதும் இல்லாத நீர் பாய்வது போன்று, தங்கு தடை ஏதும் இன்றி தனது சிந்தையில் ஊறும் சிவபெருமான், தனது உடலில் இடம் கொண்டமையால், தான் இனிமேல் இறைவனிடம் ஏதும் வேண்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதையும் இங்கே உணர்த்துகின்றார்.  

    குறைவிலா நிறைவே கோதிலா அமுதே ஈறிலாக் கொழுஞ்சுடர்க் குன்றே
    மறையுமாய் மறையின் பொருளுமாய் வந்தென் மனத்திடை மன்னிய மன்னே
    சிறை பெறா நீர் போல் சிந்தை வாய்ப் பாயும் திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே
    இறைவனே நீ என் உடல் இடம் கொண்டாய் இனி உன்னை என் இரக்கேனே

குறைவிலா நிறைவே என்று பெருமானை தனது ஆவடுதுறை பதிகத்தில்(7.70.6) அழைக்கும் சுந்தரர், தனக்குத் துணையாக வேறு எவரும் இல்லாததால் பெருமான் தான், அஞ்சல் என்று சொல்லி தனக்கு அருளவேண்டும் என்று கூறுகின்றார். நம் அனைவருக்கும் கூட, இறைவன் ஒருவன் தான் துணை. என்பதை உணர்த்தும் பாடல். சிவபெருமானைத் தவிர வேறு எவரையும் தான் உறவாகக் கருதாததால், தனது பிழை ஒன்றினை பொறுத்து அருளினால் இறைவனுக்கு தாழ்வு ஏதும் ஏற்படாது என்று இறைவனுக்கே உணர்த்தி, தனது பிழைகளை பொறுக்குமாறு இறைவனை பணியும் பாடல்.
    
குறைவிலா நிறைவே குணக்குன்றே கூத்தனே குழைக்காது உடையானே
உறவிலேன் உனையன்றி மற்று அடியேன் ஒரு பிழை பொறுத்தால் இழிவுண்டே
சிறை வண்டார் பொழில்சூழ் திருவாரூர்ச் செம்பொனே திருவாவடுதுறையுள்
அறவனே எனை அஞ்சல் என்று அருளாய் ஆர் எனக்கு உறவு அமரர்கள் ஏறே   

உயிரின் செயல்களை இராஜசம் தாமசம் சாத்துவீகம் ஆகிய மாயாகாரிய மூன்று குணங்களே  தீர்மானிக்கின்றன. ஆனால் பெருமான் இந்த மூன்று குணங்களைக் கடந்தவன்; உணர்வுகளைக் கடந்தவன்.  எனவே தான் குணமிலி என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார்.  அதனால் பெருமான் குணம் ஏதும் இல்லாதவன் என்று நாம் கருதுதல் தவறு.  அவன் மேலே குறிப்பிட்ட மாயாகாரிய குணங்களுக்கு மாறாக அருட்குணங்கள் எட்டு கொண்டவன். எனவே தான் குணமில் குணமே என்று பெருமானை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். தன்வயத்தனாதல், தூயஉடம்பினன் ஆதல், இயற்கை உணர்வினன் ஆதல், முற்றும் உணர்தல், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், பேரருள் உடைமை, எல்லையற்ற ஆற்றல் உடைமை, வரம்பிலாத இன்பம் உடைமை, ஆகிய சிறந்த எட்டு குணங்களை உடையவனாக இறைவன் திகழ்கின்றான். முன்னெறி=எல்லா நெறிகளுக்கும் முதன்மையான சிவநெறி; பாரிடம்=பூதகணம்;

கோயில் திருப்பதிகம் நான்காவது பாடலில், மணிவாசகர், பெருமானை குணங்கள் தாம் இல்லா இன்பமே என்று குறிப்பிடுகின்றார். வேதங்கள் உணர்த்தும் வாழ்க்கைக் கல்வியினை நன்கு கற்று, கற்றதன் பயனை உணர்ந்த முனிவர்கள் என்று அடிகளார் இங்கே கூறுகின்றார். ஒழிந்தோர்=முனிவர்கள் தேவர்கள் அல்லாத ஏனையோர்; அனைத்து உயிர்களின் உணரவுகளையும் கடந்த மெய்பொருள் என்று பெருமானை குறிப்பிடும் அடிகளார், அனைத்துப் பொருட்களுடனும் கலந்து இருந்தாலும் தான் எந்த மாற்றமும் அடையாமல் இருப்பவன் இறைவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பொருட்கள் அனைத்தும் தோற்றம், இருப்பு, முடிவு ஆகிய மூன்று நிலைகளுக்கு உட்பட்டவை.  ஆனால் இறைவனோ தோற்றம் முடிவு ஆகிய நிலைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன். பொருட்களோடு இணைந்து இருந்தாலும், பொருட்கள் தோன்றும்போது அவன் தோன்றுவதில்லை, பொருட்கள் அழியும்போது அவன் அழிவதுமில்லை. மேலும் இவ்வாறு பொருட்களுடன் இணைந்து இருப்பதால் அவன் எந்த மாற்றமும் அடைவதில்லை. எனவே தான் அவனை இணங்கிலி என்று கூறுகின்றார். சத்துவம், இராஜசம், தாமசம் ஆகிய மூன்று குணங்களின் அடிப்படையில் ஓவ்வொரு உயிரும் இன்பம் அடைகின்றது. ஆனால் இந்த இன்பமும் நிலையாக நீடித்து இருப்பதில்லை. ஆனால் மூன்று குணங்களைக் கடந்த பெருமான் என்றும் மாறாத இன்ப வடிவினனாக இருப்பதுமன்றி, தன்னைச் சரண அடைந்தவர்கட்கும் எந்த குறையினையும் வைக்காமல் பூரண இன்பத்தை வழங்குகின்றான்.

உணர்ந்த மாமுனிவர் உம்பரோடு ஒழிந்தார் உணர்வுக்கும் தெரிவு அரும் பொருளே
இணங்கிலி எல்லா உயிர்கட்கும் உயிரே எனைப் பிறப்பு அறுக்கும் எம் மருந்தே
திணிந்தது ஓர் இருளில் தெளிந்த தூ ஒளியே திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே  
குணங்கள் தாம் இல்லா இன்பமே உன்னைக் குறுகினேற்கு இனி என்ன குறையே

பொழிப்புரை:

தாங்கள் இசைக்கும் பறையின் ஒலியுடன் பாடலொலியைக் கலந்து ஆடல் புரியும் பூத கணங்கள் சூழ வீற்றிருக்கும் சிவபெருமான், வேதங்கள் பயின்று அதன் வழியே ஒழுகும் அந்தணர்கள் நிறைந்துள்ள திருமங்கலக்குடி தலத்தில் உறைகின்றார். அவரை குறைவிலா நிறைவே என்றும் குணமில் குணமே என்றும், ஏனையோருக்கு இல்லாத அரிய எட்டு குணங்களை உடையவனே என்றும் புகழ்ந்து, வேத ஆகமங்களில் சொல்லப் பட்டுள்ள முறையில் வணங்கும் அடியார்கள் தொன்மையான நெறியாகிய  சிவநெறியின் பயனை உணர்வார்கள்.  
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/13/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-4-3232870.html
3232203 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 12, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    கருங்கை யானையின் ஈருரி போர்த்திடு கள்வனார்
    மருங்கெலாம் மணமார் பொழில் சூழ் மங்கலக்குடி
    அரும்பு சேர் மலர்க் கொன்றையினான் அடி அன்பொடு
    விரும்பி ஏத்த வல்லார் வினையாயின வீடுமே
 

விளக்கம்:

கருங்கை=கருமையான கை, துதிக்கை; கள்வனார் என்று பெருமான் தனது மனதினை கொள்ளை கொண்ட தன்மையை தான் முதன்முதலாக அருளிய தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பல பாடல்களில் குறிப்பிட்டு மகிழ்ந்த சம்பந்தர், இந்த பாடலிலும் அதனை குறிப்பிடுகின்றார். மருங்கு=அருகில்; வீடும்=அழியும்; பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில், பெருமானின் திருவடிகளே நாம் சரணடையத் தகுந்த புகலிடம் என்று கூறிய சம்பந்தர், அந்த திருவடிகளை அன்போடு வணங்கினால் நமது வினைகள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். கரிய யானையும், யானையின் தோலும் அஞ்ஞானத்தை குறிக்கும் சின்னங்களாக கருதப் படுகின்றன. சோதி வடிவமாக, ஞானத்தின் வடிவமாக காணப்படும் பெருமான், யானையின் தோலினைப் போர்த்துக்கொண்டு மறைந்திருக்கும் தன்மை கள்வனின் செயல் போல் காணப்படுவதால் கள்வர் என்று கூறினார் போலும். மேலும் ஆணவத்தால் மூடப்பட்டுள்ள உயிரின் உள்ளே ஒளியாக இறைவன் விளங்கும் தன்மையை, கரிய யானையின் தோலைப் போர்த்துள்ள இறைவனின் உருவத்தை குறிப்பிட்டு சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார் என்று சிலர் விளக்கம் கூறுகின்றனர். காதலாகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி ஓதும் நெறியினை இங்கே அன்பு நெறி  என்று சுருக்கமாக சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.      
  
பொழிப்புரை:

நீண்டு கரிய நிறத்தில் அமைந்துள்ள துதிக்கையினை உடைய யானையின், இரத்தப்பசை தோய்ந்த தோலினைத் தனது உடலின் மீது போர்த்தவரும், எனது உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட கள்வரும் ஆகிய பெருமான் உறையும் திருமங்கலக்குடி தலத்தினைச் சூழ்ந்துள்ள சோலைகளில் நறுமணம் வீசுகின்றன. அந்த சோலைகளில் விளங்கும் அரும்புகளுடன் கூடிய கொன்றை மலர் மாலைகளை அணிந்துள்ள சிவபெருமானின் திருவடிகளை மிகுந்த விருப்பம் கொண்டு அன்புடன் புகழ்ந்து பாட வல்ல அடியார்களின் வினைகள் அவர்களை விட்டு நீங்கிவிடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/12/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-3-3232203.html
3232202 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 11, 2019 10:51 PM +0530  

பாடல் 2:

    பணம் கொள் ஆடரவு அல்குல் நல்லார் பயின்று ஏத்தவே
    மணம் கொள் மாமயில் ஆலும் பொழில் மங்கலக்குடி
    இணங்கிலா மறையோர் இமையோர் தொழுது ஏத்திட
    அணங்கினோடு இருந்தான் அடியே சரண் ஆகுமே

விளக்கம்:

பணம்=பாம்பின் படம்; பயின்று=இடைவிடாது; ஆலும்=நடமாடும்; அணங்கு=தெய்வத்தன்மை  வாய்ந்த பெண், பார்வதி தேவி; இணங்கிலா=ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டு, மாறுபட்ட இரண்டு குணங்கள் எந்த பொருளிலும் காணப்படுவதில்லை. ஆனால் இறைவன் சிவபிரானிடம் ஒன்றுக்கொன்று மறுதலையாய் விளங்கும் பல குணங்கள் இருப்பதை நாம் காண்கின்றோம். அத்தகைய குணங்களில் ஒன்று தான் சோதியுமாய் இருளுமாய் இருக்கும் நிலை. இந்த நிலையைத் தான் சோதியனே துன்னிருளே என்று மணிவாசகர் சிவபுராணத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு இறைவனின் மாறுபட்ட குணங்கள் அனைத்தும் குறிப்பிடப்படுவதால், ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட வேதங்கள் என்று குறிப்பிட்டார் போலும்,

இவ்வாறு இரண்டு மாறுபட்ட தன்மைகளை உடையவன் சிவபெருமான் என்று கூறுவது  நமக்கு மணிவாசகரின் பொற்சுண்ணம் பதிகத்தின் கடைப் பாடலை நினைவூட்டும். இன்பம்-துன்பம், மெய்ம்மை-பொய்ம்மை, சோதி-இருள், பாதி-முற்றும், ஆதி-அந்தம், என்று பிரிக்க முடியாத இரட்டைப் பொருட்களாக இறைவன் இருக்கும் நிலை இங்கே உணர்த்தப் பட்டுள்ளது. எனவே வேதம்-பொருள், பந்தம்-வீடு என்பவையும் இரட்டையாக உள்ள மறுதலைப் பொருட்களாக நாம் கொள்ளவேண்டும். வேதம் என்பது வேதங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள மெய்ப்பொருளையும் வேள்வி என்பது யாகங்கள் செய்யப் பட வேண்டிய முறைகளையும் குறிக்கும். பந்தம் என்பது உலகப் பொருட்களுடன் நம்மை பிணிக்கும் மலங்கள்; வீடு என்பது நம்மைப் பிணிக்கும் மும்மலங்களின் கட்டிலிருந்து நாம் விடுபட்டு உண்மையான மெய்ப்பொருளை உணர்ந்தால் அடையக்கூடியது. எனவே உலகப் பொருட்களுடன் நம்மை பிணைக்கும் பந்தமும், உலகப் பொருட்களிலிருந்து விடுதலை பெற்ற பின்னர் நாம் அடையும் வீடுபேறும் மறுதலைப் பொருட்கள் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டால் நாம் அடைவது வீடு.  

 வேதமும் வேள்வியும் ஆயினார்க்கு மெய்ம்மையும் பொய்ம்மையும்               ஆயினார்க்கு
 சோதியுமாய் இருள் ஆயினார்க்குத் துன்பமுமாய் இன்பம் ஆயினார்க்கு
  பாதியுமாய் முற்றும் ஆயினார்க்குப் பந்தமுமாய் வீடும் ஆயினார்க்கு
  ஆதியும் அந்தமும் ஆயினார்க்கு ஆடப் பொற்சுண்ணம் இடித்தும் நாமே

தீர்க்கபாகு முனிவர் வணங்கி வழிபட மகிழ்ந்திருந்த இறைவன் என்று முதல் பாடலில் குறிப்பிட்ட சம்பந்தர், பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில், தலத்து பெண்களும் மறையோர்களும் வழிபட இறைவன் உறைகின்ற நிலையை குறிப்பிட்டு, அவனது திருப்பாதங்களில் நாம் சரணடைய வேண்டும் என்று நம்மை தூண்டுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

படமெடுத்து ஆடும் பாம்பின் படம் போன்று புடைத்து அழகாக காணப்படும் மார்பகங்களை உடைய பெண்கள், தொடர்ந்து இறைவனின் புகழினைப் பாட, மயில்கள் அழகாக நடமாடுவதும் நறுமணம் வீசுவதும் ஆகிய சோலைகள் நிறைந்த மங்கலக்குடி தலத்தில் இறைவன் உறைகின்றான். தம்முள் மாறுபடும் பல செய்திகளை குறிப்பிடும் வேதங்களில் வல்லவர்களும், தேவர்களும் வணங்கித் தொழும் வண்ணம், தெய்வத்தன்மை பொருந்திய பார்வதி அன்னையுடன் இறைவன் மகிழ்ந்து திருமங்கலக்குடி தலத்தில் உறைகின்றான். அவனது திருவடிகளே நாம் சரணடையத் தகுந்த புகலிடமாகும்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/11/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-2-3232202.html
3232201 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 139. சீரினார் மணியும் அகில்  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 10, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

தனது ஐந்தாவது யாத்திரையின் ஒரு பகுதியாக கோடிகா அமர்ந்த தேவர் சிகாமணியையும் கஞ்சனூர் ஆண்ட கோவையும் நேரில் கண்டு வணங்கி பதிகங்கள் பாடிய ஞானசம்பந்தர், பின்னர் மாந்துறை மஞ்சனை வணங்கிப் பாடி திருமங்கலக்குடி வந்து சார்ந்ததாக பெரிய புராணம் கூறுகின்றது. மாங்குடி என்று இங்கே குறிப்பிடப்படும் இந்த தலம், திருச்சி மாவட்டத்தில் அன்பில் ஆலந்துறை தலத்திற்கு அருகினில் உள்ள தலத்திலிருந்து வேறுபட்டது. இந்த தலம் வைப்புத் தலங்களில் ஒன்று. இந்த தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகமும் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. கஞ்சனூர் தலம் சுக்கிர பகவானுடன் தொடர்பு கொண்ட தலமாகும். இந்த தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகமும் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. தனது திருத்தாண்டகப் பதிகத்தில் அப்பர் பிரான், கஞ்சனூர் ஆண்ட கோ என்றும் கஞ்சனூர் கற்பகம் என்றும் இறைவனை குறிப்பிடுகின்றார். அந்த தொடரினை சேக்கிழார் இந்த பாடலில் கையாண்டுள்ளார்.

    கஞ்சனூர் ஆண்ட தம் கோவைக் கண்ணுற்று இறைஞ்சி முன் போந்து
    மஞ்சனை மாமதில் சூழும் மாந்துறை வந்து வணங்கி
    அஞ்சொல் தமிழ்மாலை சாத்தி அங்கு அகன்று அன்பர் முன்னாகச்
    செஞ்சடை வேதியர் மன்னும் திருமங்கலக்குடி சேர்ந்தார்

திருமங்கலக்குடி தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய குறுந்தொகைப் பதிகமும் சம்பந்தர் அருளிய இந்தளம் பண்ணில் பொருந்தும் இந்த பதிகமும் கிடைத்துள்ளன. இந்த தலம் கும்பகோணத்திலிருந்து பதினைந்து கி.மீ. தூரத்தில் கதிராமங்கலம் செல்லும் பாதையில் உள்ளது. சுயம்பு இலிங்கம்; இங்குள்ள மரகத இலிங்கம் தினமும் உச்சிக் காலத்தில் வழிபடப் படுகின்றது. இறைவனின் பெயர் பிரணவ நாதேஸ்வரர். அம்பிகையின் பெயர் மங்களநாயகி. தான் பெற்ற சாபத்தினால் கிளியாக சிலகாலம் இருந்த அம்பிகை, இந்த தலம் வந்தடைந்து இறைவனை வழிபட்டு, தனது சாபத்தை நீக்கிக்கொண்டார் என்பது தலபுராணம் குறிப்பிடும் செய்தி. காளி சூரியன் பிரமன் திருமால் நவகிரகங்கள் அகத்தியர் முதலானோர் வழிபட்டு பயனடைந்த தலம். நவகிரக சன்னதி இல்லாத தலம். அருகில் உள்ள சூரியனார் கோயில் தான் இந்த தலத்திற்கு உரிய நவகிரக சன்னதியாக கருதப்படுகின்றது. எனவே இந்த கோயிலை வழிபட்ட பின்னரே சூரியனார் கோயில் செல்லவேண்டும் என்று கூறுவார்கள்.

காலவ முனிவர் தனது ஜாதகத்தில் இருந்த கிரகங்களின் அமைப்பினை நன்கு ஆராய்ந்து படித்து, குறிப்பிட்ட காலத்தில் தனக்கு தொழுநோய் வரும் என்பதை அறிந்து கொண்டார்.  ஒன்பது கோள்களையும் வேண்டி அவர் தவம் இருக்கவே, ஒன்பது கோள்களும் நேரில் தோன்றி அவருக்கு வரம் அளிக்க இசைந்தன. தனக்கு தொழுநோய் வாராமல் தடுக்க வேண்டும் என்று முனிவர் வேண்டிக் கொள்ளவே கோள்களும் இசைந்து அருள் புரிந்தன. கோள்கள் வரம் அளித்த விவரத்தை அறிந்த பிரமதேவன், ஒன்பது கோள்களையும் அழைத்தார். ஒவ்வொருவரின் ஜாதகத்தில் உள்ள கோள்களின் அமைப்பு உணர்த்தும் வண்ணம் அந்தந்த காலத்தில் உரிய பலன்களை அளிப்பது மட்டுமே கோள்களின் கடமை என்றும், அந்த அமைப்பினை மாற்றி வேறொரு பலனை அளிப்பதற்கு அவைகளுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று தெளிவுபடுத்தினார். மேலும் முனிவர் எதிர்கொள்ள இருந்த தொழுநோயினை, தன்னிச்சையாக செயல்பட்டு மாற்றிய குற்றத்திற்கு தண்டனையாக கோள்கள் தொழுநோய் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற தண்டனையும் விதித்தார். ஒன்பது கோள்களும் மண்ணுலகம் வந்து திருமங்கலக்குடி தலத்தினில் பதினோரு வாரங்கள் தங்கி இறைவனை வழிபட்டு, ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் எருக்கம் இலையினில் தயிர்சாதம் வைத்து பெருமானுக்கு நிவேதனம் செய்து, முடிவில் நோயிலிருந்து விடுதலை பெற்றன என்பது தலபுராணம் கூறும் செய்தி.      

குலோத்துங்கச் சோழனிடம் அமைச்சராக பணிபுரிந்த அலைவாணர் என்ற அடியார், மக்களிடம் இருந்து வசூல் செய்த வரிப்பணத்தை, மன்னனின் அனுமதியின்றி கோயில் திருப்பணிக்கு பயன்படுத்தினார். விவரம் அறிந்த மன்னன் அவருக்கு மரணதண்டனை விதித்து, அவரது தலையினை சீவி எறிந்தான். இந்த அடியார் திருமங்கலக்குடி தலத்திற்கு அருகில் உலா திருவியலூர் என்ற தலத்தைச் சார்ந்தவர் ஆவார். அவரது மனைவி, திருமங்கலக்குடி திருக்கோயிலில் உள்ள அம்பிகையிடம் தனது மாங்கல்யத்தை காப்பாற்றுமாறு வேண்டிய போது, அம்பிகை சிவனாருக்கு செய்தி சொல்ல, பெருமான் இறந்த அடியாருக்கு அருள் செய்ய முடிவு செய்தார். அசரீரி குரல் மூலமாக, இறந்தவரது தலையினையும் உடலையும் மீண்டும் பொருத்துமாறு இறைவன் பணிக்க, மந்திரியாரின் மனைவியும் அவ்வாறே செய்தார்; தூக்கத்திலிருந்து எழுவது போன்று இறந்த மந்திரியார் உயிர்பெற்று எழுந்தார். அவர் உடனே திருமங்கலக்குடி தலத்து கோயிலின் கருவறை சென்று, இறைவனின் திருமேனியை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தழுவிக் கொண்டார். இதனால் இறைவனுக்கு பிராண நாதேஸ்வரர் என்ற பெயரும் தேவிக்கு மங்களநாயகி என்ற பெயரும் வந்ததாக கூறுவார்கள். பெண்களின் மங்கல நாண் காக்கும் தலம் என்று பிரசித்தி பெற்று, மாங்கல்யம் தந்த மங்களாம்பிகை என்ற தொடரும் எழுந்தது. இன்றும் அம்மையின் திருப்பாதங்களில் தாலி வைத்து வழிபடும் வழக்கம் உள்ளது. சூரியன் வழிபட்ட ஐந்து தலங்களில் ஒன்றாக கருதப் படுகின்றது. மற்றவை,  நன்னிலம் அருகில் உள்ள சிறுகுடி, சென்னை செங்குன்றம் அருகில் உள்ள ஞாயிறு, நீடாமங்கலம் அருகில் உள்ள பரிதிநியமம், மற்றும் கும்பகோணம் அருகில் உள்ள தலைஞாயிறு.      

பாடல் 1:

    சீரினார் மணியும் அகில் சந்தும் செறி வரை
    வாரி நீர் வரு பொன்னி வடமங்கலக்குடி
    நீரின் மாமுனி வன் நெடும் கைகொடு நீர் தனை
    பூரித்து ஆட்டி அர்ச்சிக்க இருந்த புராணனே

விளக்கம்:

சீர்=புகழ்; சந்து=சந்தனம்; வரை=மலை; செறி=மிகுந்து நெருக்கமாக கிடக்கும்; வாரி= வெள்ளம்; பூரித்து=மனம் மகிழ்ந்து; ஆட்டி=நீராட்டி; தீர்க்கபாகு என்ற முனிவர், பெருமானின் சன்னதியில் அமர்ந்தவாறு தனது கைகளை நீட்டி  காவிரி ஆற்றிலிருந்து நீரினை எடுத்து பெருமானை நீராட்டி அர்ச்சனை செய்தததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. அந்த தகவல் இந்த பாடலில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. புராணன் என்ற வடமொழிச் சொல், புரா மற்றும் நவன் என்ற இருவேறு சொற்கள் இணைந்தவை. புரா என்றால் புராதனன் என்ற சொல்லின் சுருக்கம்; நவன் என்றால் புதுமையானவன் என்று பொருள். முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழைய பொருளாகவும், பின்னைப் புதுமைக்கும் புதிய பொருளாகவும் இருக்கும் இறைவனின் தன்மை புராணன் என்ற சொல்லினால் குறிப்பிடப் படுகின்றது. இதனையே மணிவாசகர் முன்னைப் பழமைக்கும் முன்னைப் பழம்பொருள் என்றும் பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப்பெற்றியனே என்று திருவெம்பாவை பதிகத்தில் கூறுகின்றார். பெற்றி=தன்மை; புதுமையாக எந்த பொருள் வந்தாலும், புதுமை என்ற அடைமொழி அந்த பொருளிலிருந்து பேர்ந்து விலகும் வண்ணம் புதுமையாக காட்சி அளிப்பவன் பெருமான் என்று அடிகளார் கூறுகின்றார்.
  
பொழிப்புரை:

ஒளி வீசுவதால் பெருமை வாய்ந்து புகழ் மிகுந்த மாணிக்கக் கற்கள், நறுமணம் வீசும் அகில் மற்றும் சந்தனக் கட்டைகள் ஆகியவை செறிந்து கிடக்கும் மலைச்சாரலில் இருந்து அவற்றை வாரிக் கொண்டு பெரிய வெள்ளமாக வரும் காவரி நதியின் வடகரையில் அமைந்துள்ள திருமங்கலக்குடி தலத்தில், தீர்க்கபாகு என்ற முனிவன், தனது நெடிய கையினை நீட்டி காவிரி நதியிலிருந்து நீர் கொணர்ந்து இறைவனை நீராட்டி அர்ச்சனை செய்ய, அந்த வழிபாட்டினை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் இறைவன், முன்னைப் பழம்பொருட்கும் பழம்பொருளாகவும், பின்னைப் புதுமைக்கும் புதியவனாக, புராணனாக, எழுந்தருளி உள்ளான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/10/139-சீரினார்-மணியும்-அகில்----பாடல்-1-3232201.html
3232200 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 9, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    கொந்தணி குளிர் பொழில் கோடிகாவு மேவிய
    செந்தழல் உருவனைச் சீர்மிகு திறலுடை
    அந்தணர் புகலியுள் ஆய கேள்வி ஞானசம்
    பந்தன தமிழ் வல்லார் பாவமான பாறுமே  

விளக்கம்:

கொந்தணி=கொத்து கொத்தாக பூக்கும் பூக்கள்; கேள்வி=காது வழியாக கேட்டு அறிந்த நான்மறைகள்; பாவங்கள் நீங்கும் என்று பதிகத்தின் பலனை குறிப்பிடுவதன் மூலம் இந்த பதிகத்தை ஓதும் அடியார்கள், தாங்கள் பழைய பிறவிகளில் செய்த தீய செயல்களால் ஏற்படும் துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவார்கள் என்றும், வினைகள் முற்றிலும் நீங்குவதால் பிறவிப் பிணியையும் நீக்கிக் கொள்வார்கள் என்பதும் உணர்த்தப் படுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

கொத்து கொத்தாக பூக்கும் குளிர்ந்த மலர்ச் சோலைகள் நிறைந்த சோலைகள் உடைய கோடிகா தலத்தில் பொருந்தி உறைபவனும், செந்தழலின் உருவத்தில் இருப்பவனும் ஆகிய இறைவனை, புகழ் தரும் சிறப்புகள் வாய்ந்த அந்தணர்கள் குலத்தில், புகலி தலத்தில் பிறந்தவனும், காது வழியாக சிறந்த நான்மறைகளை கேட்டு அறிந்தவனும் ஆகிய ஞானசம்பந்தன் உரைத்த தமிழ் மாலைகளை கற்று வல்லவராக திகழ்வோரின் பாவங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.       

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தின் முதல் ஒன்பது பாடல்களில் வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையையும் உயிர்கள் அனுபவிக்கும் பல துயரங்களையும் குறிப்பிட்டு, இறைவன் பால் நமது சிந்தையை செலுத்துமாறு நமக்கு திருஞானசம்பந்தர் அறிவுரை கூறுகின்றார். இவ்வாறு அவர் கூறுவது இதே தலத்தின் மீது மற்ற அருளாளர்கள், வாழ்க்கை நிலையாமை  தன்மயை குறிப்பிட்டு அருளிய பாடல்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. கோடிகா தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (5.78.2) அப்பர் பிரான், இறைவனின் திருநாமத்தின் நாம் சொல்லாமல் வாழ்ந்தால், இயமனின் முன்னர் விசாரணைக்கு நிறுத்தப்பட்டு இறைவனின் திருநாமத்தை சொல்லத் தவறிய குற்றத்திற்கு பதில் சொல்ல நேரிடும் என்று கூறுகின்றார்.        

    வாடி வாழ்வது என்னாவது மாதர் பால்
    ஓடி வாழ்வினை உள்கி நீர் நாடொறும்
    கோடிகாவனைக் கூறீரேல் கூறினேன்
    பாடி காவலிற் பட்டுக் கழிதிரே

பாடி காவல்=நீதியிலிருந்து வழுவியோரை அரசன் முன்னர் விசாரணைக்கு நிறுத்துதல்; இறைவனின் திருநாமத்தைச் சொல்லாது நமது வாழ்நாள் கழியுமாயின், நாம் இறந்த பின்னர், நரகத்தின் அரசனான இயமனின் முன்னர் நிறுத்தப்பட்டு, இறைவனின்  திருநாமத்தை சொல்லாத குற்றத்திற்காக விசாரணைக்கு நிறுத்தப் படுவோம் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. இல்வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு, அந்த வாழ்க்கை தரும் சிற்றின்பத்தில் மயங்கி, இறைவனை நாம் மறந்து விடுவதையும், இல்வாழ்க்கையில் ஈடுபடுவதால் பல வகையிலும் வருந்துவதையும்  இங்கே உணர்த்தும் அப்பர் பிரான், இல்லறத்தில் இருந்தவாறே நாம் இறைவனையும் நினைக்க வேண்டும் என்பதை நமக்கு உணர்த்தும் பாடல். வாழ்வில் அடையும் துன்பம் என்று பிறவித் துன்பம் என்பதும் இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பதினோராம் திருமுறையில் க்ஷேத்திரத் திருவெண்பா தொகுப்பில் காணப்படும் ஐயடிகள் காடவர் கோனின் பல பாடல்கள், வாழ்க்கை நிலையாமை தத்துவத்தை உணர்த்துவதாக  அமைந்துள்ளன. அத்தகைய பாடல்களில் ஒரு பாடல் கோடிகா தலத்தினை குறிப்பிடுகின்றது. அந்த பாடலை நாம் இங்கே காண்போம். பழைய வேட்டியின் ஓரத்தில் உள்ள கரையினைக் கிழித்து இறந்தோரது கால் பெருவிரல்கள் இரண்டையும் இணைத்துக் கட்டியும், மாலை அணிவித்தும், கண்ணுக்கு மை எழுதியும், புதிய புத்தாடையால் மூடியும் பிணத்திற்கு சிங்காரம் செய்யும் பழக்கம் இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. நீ உயிரிழந்து, உனது இறந்த உடலை பலவிதமாக சிங்காரித்து பலர் கூடி அழுவதன் முன்னம் கோடிகா சென்று உய்வினை நாடுவாய் என்று நமக்கு அறிவுறுத்தும் பாடல்.    

    காலைக் கரை இழையால் கட்டித் தன் கை ஆர்த்து
    மாலை தலைக்கு அணிந்து மை எழுதி மேலோர்
    பருக்கோடி மூடி பலர் அழா முன்னம்
    திருக் கோடிகா அடை நீ சென்று

வாழ்க்கையின் இழிந்த தன்மை இந்த பதிகத்து பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது.  நிலையற்றது,  மேலும் அழியும் தன்மை கொண்டது என்று முதல் பாடலிலும், துன்பங்கள் மிகுந்த வாழ்க்கை என்று இரணடாவது பாடலிலும், உயிருக்கு துக்கத்தை அளிப்பது என்று மூன்றாவது பாடலிலும்,  பழைய பிறவிகள் பலவற்றில் செய்த வினைகளின் பயனான வாழ்க்கை என்று நான்காவது பாடலிலும், பழைய வினைகளின் பயனாக இறைவனை நாம் தொழாத வண்ணம் இடையூறு செய்யும் வாழ்க்கை என்று ஐந்தாவது பாடலிலும்,  குற்றம் மிகுந்த மனத்துடன் இன்பங்கள் அனுபவிக்கச் செய்து பாவங்களை ஏற்றுக் கொள்ளும் வாழ்க்கை என்று ஆறாவது பாடலிலும், இகழ்ச்சி மிகுந்த வாழ்க்கை என்று ஏழாவது பாடலிலும்,  நிலையற்று பொய்யாக இருப்பினும் மெய் போன்று நம்பச் செய்யும் வாழ்க்கை என்று எட்டாவது பாடலிலும்,  உடலை மங்கச்செய்யும் நோய்கள் நிறைந்த வாழ்க்கை மற்றும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து மீளா வண்ணம் உயிரினை ஆழ்த்தும் வாழ்க்கை என்று ஒன்பதாவது பாடலிலும் சம்பந்தர் இந்த பதிகத்தில் கூறுகின்றார். இந்த பதிகம் மூலம் வாழ்க்கையின் உண்மை நிலையினை புரிந்து கொண்ட நாம், நிலையற்ற வாழ்க்கைச் சங்கிலியிலிருந்து விடுபட்டு, நிலையான முக்தி நிலை அடையும் வழியினை நாடி,  கோடிகா இறைவனைத் தொழுது வணங்கி அவனது புகழ் உணர்த்தும் பாடல்களை பாடி வாழ்வினில் உய்வினை அடைவோமாக. 

 

]]>
https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/09/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-11-3232200.html
3232199 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 8, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    தட்டொடு தழை மயில் பீலி கொள் சமணரும்
    பட்டுடை விரி துகிலினார்கள் சொல் பயனிலை
    விட்ட புன் சடையினான் மேதகு முழவொடும்
    கொட்டமைந்த ஆடலான் கோடிகாவு சேர்மினே
  

விளக்கம்:

தட்டு=தடுக்கு, பனை ஓலைகளால் செய்யப்பட்ட தடுக்கு; விட்ட=தொங்கவிட்ட; புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்களின் உரைகள் நன்னெறிக்கு அழைத்துச் செல்லாது என்பதால் அவர்களின் சொற்கள் பயனற்றவை என்று இங்கே கூறுகின்றார்.

பொழிப்புரை:

பனந்தடுக்கினால் செய்யப்பட்ட ஆடையையும் தழைத்த மயிற்பீலியையும் அணியும் சமணர்கள் மற்றும் பட்டினை விரித்து ஆடையாக போர்த்திக்கொள்ளும் புத்தர்களும், சொல்லும் சொற்கள பயனற்றவை. தொங்கவிட்ட சுருண்ட சடையினை உடையவனும், மேன்மை வாய்ந்த முழவு இசைக்கருவியும் கொட்டும் பறைக்கும் தகுந்த வண்ணம் நடனம் ஆடுபவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் கொடிகா தலம் சென்று அடைந்து வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/08/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-10-3232199.html
3232198 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, September 7, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    மங்கு நோயுறும் பிணி மாயும் வண்ணம் சொல்லுவன்
    செங்கண் மால் திசைமுகன் சென்று அளந்தும் காண்கிலா
    வெங்கண் மால் விடை உடை வேதியன் விரும்பும் ஊர்
    கொங்கு உலாம் வளம் பொழில் கோடிகாவு சேர்மினே
  

விளக்கம்:

நோய்=உடலில் ஏற்படும் நோய்கள்; பிணி=பிறவிப்பிணி; மால்=பெருமை; கொங்கு=நறுமணம்; மால் என்ற சொல்லுக்கு பெரிய என்ற பொருளும் பொருந்தும்.

பொழிப்புரை:

உடலைப் பற்றி உடலின் வலிமையை மங்கச் செய்யும் நோய்களுக்கு காரணமாக உள்ள வினைகளையும், உயிரினைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பல பிறவிகள் எடுக்கவைக்கும் வினைகளையும், ஒருங்கே அழித்துக் கொள்வதற்கு உரிய வழியை சொல்கின்றேன் கேட்பீர்களாக; சிவந்த கண்களை உடைய திருமாலும் திசைமுகன் என்று அழைக்கப்படும் பிரமனும், கடிய முயற்சி செய்தும் திருவடியையும் திருமுடியையும் காண முடியாத வண்ணம் நீண்ட தீப்பிழம்பாக நின்றவனும், கோபத்தினால் சிவந்த கண்களை உடையதும் பெருமை உடையதும் ஆகிய   எருதினை வாகனமாக உடையவனும், சிறந்த வேதியனும் ஆகிய பெருமான் விரும்பும் ஊரும் நறுமணமும் வளமும் உலவும் சோலைகள் நிறைந்த ஊரும் ஆகிய கோடிகா சென்று அடைந்து பெருமானை வணங்கி வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக.     

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/07/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-9-3232198.html
3232197 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, September 6, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    மற்றி வாழ்க்கை மெய் எனும் மனத்தினைத் தவிர்த்து நீர்
    பற்றி வாழ்மின் சேவடி பணிந்து வந்து எழுமினோ
    வெற்றி கொள் தசமுகன் விறல் கெட இருந்ததோர்
    குற்றம் இல் வரையினான் கோடிகாவு சேர்மினே
  

விளக்கம்:

வரை=மலை, இங்கே கயிலை மலை; விறல்=வலிமை; குற்றமில் வரை=தான் செல்லும் வழியில் குறுக்கிட்டு தனது பயணத்திற்கு தடையாக இருந்தது கயிலை மலை என்று தவறாக கருதி, அந்த மலையினை பெயர்த்து வேறோர் இடுவதற்கு அரக்கன் இராவணன் முயற்சி செய்தான் என்பதை நாம் அறிவோம். தொன்று தொட்டு ஆயிரக்கணக்கான  வருடங்களாக அதே இடத்தில் இருந்துவரும் கயிலை மலையின் மீது குற்றம் எதுமில்ல என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு குற்றமில் மலை என்று கூறினார் போலும். கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட அரக்கன், அதற்கு முன்னர் தனது முயற்சிகள் அனைத்திலும் வெற்றி பெற்றமையால், வெற்றிகொள் தசமுகன் என்று  கூறினார்.         

பொழிப்புரை:

இந்நாள் வரை பொய்யான இந்த வாழ்க்கையை மெய் என்று நினைத்து வாழ்ந்த எண்ணங்களைத் தவிர்த்து இனியாகிலும் இறைவனது சேவடிகளை பற்றுக்கோடாக நினைத்து, அவனைப் பணிந்து வாழ்வதற்கு எழுவீர்களாக. அந்நாள் வரை வெற்றியே கொண்டிருந்த அரக்கன் இராவணனின், வலிமை கெடும் வண்ணம், அரக்கன் கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்தபோது, அவனை மலையின் கீழே நெருக்கியவனும், குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாத கயிலை மலையினை உடையவனும் ஆகிய பெருமான் உறையும் கோடிகா தலம் சென்றடைந்து வாழ்வினில் உய்வினை அடைவீர்களாக.      

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/06/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-8-3232197.html
3232196 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, September 5, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    ஏண் அழிந்த வாழ்க்கையை இன்பம் என்று இருந்து நீர்
    மாண் அழிந்த மூப்பினால் வருந்தன் முன்னம் வம்மினோ
    பூணல் வெள் எலும்பினான் பொன்திகழ் சடைமுடிக்
    கோணல் வெண் பிறையினான் கோடிகாவு சேர்மினே
   

விளக்கம்:

ஏண்=பெருமை; மாண்=மாண்பு, வலிமை; மீண்டும் மீண்டும் புவனியில் பிறப்பதற்கு வழி வகுப்பதால் பெருமையற்ற வாழ்க்கை என்று கூறப்படுகின்றது. வாழ்க்கையின் பெருமையற்ற நிலையினை உணராமல், வாழ்க்கை தரும் சிற்றின்பத்தில் ஆழ்ந்து மறந்துவிடுகின்றோம்.. ஆனால் வயது முதிர்ந்த காலத்தில் சிற்றின்பங்களில் நாட்டம் குறையவே, நாம் கடந்த காலத்தில், இறைவனை நினையாமல் வீணாக கழித்த நாட்களை எண்ணி வருந்துகின்றோம்.     

பொழிப்புரை:

மீண்டும் மீண்டும் நம்மை பிறவியில் ஆழ்த்துவதால் பெருமையற்ற வாழ்க்கை என்பதை உணராமல் பல விதமான சிற்றின்பங்களில் ஆழ்ந்து கிடப்பதே இன்பம் என்று நினைத்து இறைவனை நினையாமல் வாழ்ந்த நீர், வலிமை குன்றிய காலத்தில் வருந்துவதால் இலாபம் ஏதுமில்லை. அவ்வாறு வருந்துவந்தன் முன்னம் நீர், வெண்மை நிறத்தில் உள்ள எலும்புகளை மாலையாக பூண்டவனும், பொன் போன்ற சடையின் மீது வளைந்த வெண்மை நிறத்து பிறைச் சந்திரனை அணிந்தவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் கோடிகா தலம் சென்றடைந்து இறைவனை வணங்கி, பயன் அடைவீர்களாக.     

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/05/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-7-3232196.html
3232195 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, September 4, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    ஏவம் மிக்க சிந்தையோடு இன்பம் எய்தலாம் எனப்
    பாவம் எத்தைனையும் நீர் செய்து ஒரு பயனிலைக்
    காவல் மிக்க மாநகர் காய்ந்து வெங்கனல் படக்
    கோவம் மிக்க நெற்றியான் கோடிகாவு சேர்மினே

 
விளக்கம்:

ஏவம்=எவ்வம் என்ற சொல்லின் திரிபு, எதுகை கருதி திரிந்தது. எவ்வம்=இகழ்ச்சி; காய்ந்து= கோபம் கொண்டு;

பொழிப்புரை:

குற்றம் மிகுந்து இகழத்தக்க சிந்தனைகளுடன் உலக வாழ்க்கையின் சிற்றின்பங்களை எப்போதும் அனுபவித்துக் கொண்டு, உலக வாழ்க்கை மிகவும் இன்பமயமானது  என்ற முடிவுடன் இறைவனை நினையாமல் இருந்து பாவமான வாழ்க்கை வாழ்வதால் நீர் அடையக்கூடிய பயன் ஏதும் இல்லை; ஒன்றுக்கொன்று காவலாக திகழ்ந்து வலிமையான அரணைப் பெற்றிருந்த மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் கோபித்து எரியச் செய்தவனும், கோபத்தால் சிவக்கும் நெற்றிக் கண்ணினை உடையவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் கோடிகா சென்றடைந்து அவனைத் தொழுது பயன் அடைவீர்களாக.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/04/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-6-3232195.html
3232194 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, September 3, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    முன்னம் நீர் செய்த பாவம் தான் மூர்த்தி பாதம் சிந்தியாது
    இன்னம் நீர் இடும்பையின் மூழ்கிறீர் எழும்மினோ
    பொன்னை வென்ற கொன்றையான் பூதம் பாட ஆடலான்
    கொல் நவிலும் வேலினான் கோடிகாவு சேர்மினே

 
விளக்கம்:

வேல்=சூலம்; எவரேனும் இந்த பிறவியில் சிவபெருமானைத் தொழாமல் வீணாக தங்களது காலத்தினை கழித்தால், அந்த நிலைக்கு காரணம் யாது என்பதை சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். சென்ற பிறவிகளில் அவர்கள் செய்த பாவச்செயல்கள் தாம், அவர்கள் இறைவனைத் தொழாது இருக்கும் வண்ணம் தடுக்கின்றது என்று கூறுகின்றார். அவ்வாறு இறைவனைத் தொழாமல் இருப்பதன் விளைவாக, அவர்களது உயிர் துன்பங்களில் மூழ்கித் தவிக்கின்றது என்றும் கூறுகின்றார்.    

பொழிப்புரை:

முந்திய பல பிறவிகளில் நீர் செய்த பாவங்களே வலிமையான வினைகளாக மாறி, நீங்கள்  இறைவனது திருப்பாதங்களை தொழ விடாமல் தடுப்பதால் நீர், பல விதமான துன்பங்களில் ஆழ்ந்து துயரடைகின்றீர்கள்; இன்னமும் அத்தகைய துன்பங்களில் ஆழ்ந்திராமல் எழுவீர். தனது அழகிய நிறத்தில் பொன்னையும் வெற்றி கொண்ட அழகிய கொன்றை மலர்களை சூடியவனும் பூதங்கள் சூழ்ந்து பாட அதற்கேற்ப நடனம் ஆடும் திறமை கொண்டவனும் கொல்லும் தன்மை வாய்ந்த கூர்மையான சூலத்தை உடையவனும் ஆகிய இறைவன் உறையும் கோடிகா தலம் சென்றடைந்து அவனைத் தொழுது உங்களது வினைகளிலிருந்து விடுதலை பெறுவீர்களாக.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/03/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-5-3232194.html
3232193 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, September 2, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 4:

    பண்டு செய்த வல்வினை பற்றறக் கெடும் வகை
    உண்டு உமக்கு உரைப்பன் ஒல்லை நீர் எழுமினோ
    மண்டு கங்கை செஞ்சடை வைத்து மாதொர் பாகமாக்
    கொண்டு உகந்த மார்பினான் கோடிகாவு சேர்மினே  

விளக்கம்:

ஒல்லை=விரைந்து; பண்டு=பழைய பல் பிறவிகள்; மண்டு=விரைந்து வந்த கங்கை நதி; வேகத்துடன் கீழே இறங்கி வந்த கங்கை நதியைத் தடுத்த வல்லமை உடைய பெருமானுக்கு வினைகளின் வலிமையை அடக்குவது எளிதான செயல் என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. பண்டு செய்த பழவினை என்று சம்பந்தர் கூறுவது நமக்கு அப்பர் பிரான் கச்சி ஏகம்பத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் (5.47) முதல் பாடலை நினைவூட்டுகின்றது.

    பண்டு செய்த பழவினையின் பயன்
    கண்டும் கண்டும் களித்தி காண்க நெஞ்சமே
    வண்டுலா மலர்ச் செஞ்சடை ஏகம்பன்
    தொண்டனாய்த் திரியாய் துயர் தீர்வே

நாம் முற்பிறவிகளில் செய்த வினைகளின் தொகுதியில் ஒரு பகுதி நரகத்திலும் சொர்கத்திலும் அனுபவித்து கழிக்கப்பட்டு எஞ்சிய வினைகள் சஞ்சித வினையாக வரவிருக்கும் பிறவிகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப் படுகின்றது. அனைத்து வினைகளையும் ஒரே பிறப்பில் நுகர்ந்து கழிக்க, நமது உடல் தாங்காது என்பதால், அதில் ஒரு பகுதி மட்டும் அந்த பிறவிக்கு இணைக்கப் படுகின்றது. இதனையே பிராரத்த வினை என்று  சொல்கின்றோம். ஆனால் இந்த பிராரத்த வினைகளை நுகரும் சமயத்தில் நாம் மேலும் வினைகளை கூட்டிக் கொள்கின்றோம். இந்த வினைகளை ஆகாமிய வினைகள் கூறுவார்கள். இந்த வினைகள், எஞ்சிய சஞ்சித வினைகளுடன் சேர்ந்து வரவிருக்கும் பிறவிகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. எனவே இந்த பிறவியில் நாம் நுகர்ந்து கழிக்கும் வினைகள் எத்தனை பிறவிகளாக தொடர்ந்து வருகின்றன என்பது நமக்கு தெரியாது. அதனால் தான் பழவினைகள் என்று அப்பர் பிரான் கூருகின்றார்.         

இந்த பழவினைகளின் பயனால் நாம் சில இன்பங்களை இந்த பிறவியில் அடைந்தாலும், அந்த இன்பங்களை நுகரும் தருணத்தில், அந்த இன்ப சுகங்களில் ஆழ்ந்து இறைவனை மறந்து விடுகின்றோம். அதனால் பல அல்லல்கள் ஏற்படுகின்றன். இவ்வாறு பிறவிகள் தோறும் நடந்தாலும், உயிர் அதனை உணரமால் பல சிற்றின்பங்களில் ஆழ்ந்து பின்னர் வருந்தும் செயலை, கண்டும் கண்டும் களித்தி காண் நெஞ்சமே என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். நெஞ்சமே என்று தனது நெஞ்சத்திற்கு அறிவுரை கூறுவது போல், உலகத்தவர்க்கு அறிவுரை கூறுவது அப்பர் பிரானின் பாணி.   

சமண சமயத்தை குறை கூறினார் என்ற குற்றம் சாட்டப்பட்டு, மகேந்திர வர்மபல்லவனால் விசாரணைக்கு உட்பட்டு பல தண்டனைகள் அப்பர் பிரான் பெற்றது, பல்லவ நாட்டின் தலைநகர் காஞ்சியில் தான். இறைவனின் அருளால் அத்தகைய தண்டனைகளிலிருந்து அப்பர் பிரான் தப்பியதை காஞ்சி நகரத்து மக்கள் மிகவும் நன்றாகவே அறிவார்கள். மன்னனும் அப்பர் பிரானின் பெருமையை உணர்ந்து, பெருமானின் கருணைத் திறத்தினை உணர்ந்து மீண்டும் சைவ சமயத்திற்கு திரும்பியது சரித்திரம். எனவே இந்த நகரத்து மக்களுக்கு, இறைவனுக்கு திருத்தொண்டு செய்யவேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்த அப்பர் பிரான் எண்ணினார் போலும். அதனால் தான், தொண்டராகித் திரிவீர் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். அப்பர் பிரானின் திருத்தொண்டின் சிறப்பினை உணர்ந்தவர்களாக காஞ்சி நகரத்து மக்கள் திகழ்ந்ததை நாம் இங்கே காணலாம். அப்பர் பிரான் அமைத்த திருமடம் ஒன்று காஞ்சியில் சிறப்பாக திகழ்ந்ததை நாம் பெரியபுராணத்திலிருந்து அறிகின்றோம்.

அப்பர் பெருமானார், தனது தமக்கை தனக்கு காட்டிய வழியை பின்பற்றி, கோயில் திருப்பணியினைச் செய்யத் தொடங்கிய நாள் முதலாக திருவலகும், உழவாரப் படையும் ஏந்தியவாறே எங்கும் செல்லலானார். இது அவர் விரும்பி ஏற்றுக்கொண்ட வேடமாகும். இந்த வேடத்துடன் பல தலங்களுக்கும் அப்பர் பிரான் சென்றதால், அப்பர் பிரானால் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்ட திருவலகு (துடைப்பம்) பெருமதிப்புக்கு உரிய பொருளாக மக்களால் அந்நாளில் கருதப்பட்டது. அப்பர் பெருமானார் விரும்பி மேற்கொண்ட வேடத்தைத் தாங்கியவாறு அவரை வரவேற்பதே சிறந்தது எனக் கருதிய காஞ்சி நகரத்து மக்கள், அப்பர் பிரான் செய்யும் திருவீதிப் பணியில் தாங்களும் பங்கு கொள்ள வேண்டும் என்ற  முடிவுடன், திருவலகு தாங்கி வரவேற்றனர் என்று சேக்கிழார் பெரிய புராணத்தில் கூறுகின்றார். திருவலகின் பெருமையை தேவர்களும் அறியாமல் இருந்தனர் என்று சேக்கிழார் இங்கே கூறுகின்றார். எனவே திருவலகு என்பதை மங்கலப் பொருட்களில் ஒன்றாக பண்டைய மரபில் கருதப் பட்டது என்பது இதிலிருந்து புலனாகின்றது.

    தொண்டர் ஈண்டி எதிர்கொள்ள எழுந்து சொல்லுக்கு அரசர் பால்
    கொண்ட வேட்கைப் பொலிவினொடும் குலவும் வீதிப்பணி செய்யும்
    அண்டர் அறிதற்கு அரிய திருஅலகு முதலாம் அவை ஏந்தி
    இண்டை புனைந்த சடை முடியார்க்கு அன்பர் தம்மை எதிர்கொண்டார்  

பெருமானைத் தொழுவதால் நாம் கழிக்கவிருக்கும் வினைகள் யாது என்று நமக்கு எழும்    ஐயப்பாட்டினைத் தீர்க்கும் பொருட்டு, பண்டு செய்த வல்வினை என்று இந்த பாடலில்  ஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார்;  அதாவது பிராரத்த வினைகள் மற்றும் சஞ்சித வினைகள் அனைத்தும் பெருமானை குறித்து நாம் செய்யும் வழிபாடுகள் நீக்கும் என்று கூறுகின்றார். பெருமானை வழிபட்டு பக்குவம் அடைந்த அடியார்கள், இன்பம் துன்பம் இரண்டையும் ஒன்றாக கருதி எதிர்கொள்ளும் பக்குவம் உடையவர்களாக இருப்பார்கள் என்பதால், அவர்களுக்கு ஆகாமிய வினைகள் சேர்வதில்லை.               

பொழிப்புரை:

பழைய பல பிறவிகளில் செய்த செயல்களால் விளைந்த வினைகள் மிகுந்த வலிமையுடன் உங்களது உயிரினைப் பற்றியுள்ளது. அந்த வினைகளின் பிடியிலிருந்து உங்களது உயிர் விடுதலை பெறுவதற்கு உள்ள வழியினை நான் உரைக்கின்றேன்; விரைந்து எழுவீர்களாக. மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கி வந்த கங்கை நதியின் வேகத்தினை தடுத்துத் தனது சடையினில் தேக்கிய வல்லமை உடையவனும், உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகத்தில் வைத்து மகிழ்ந்த மனதினை உடையவனும் ஆகிய இறைவனை, கோடிகா தலம் சென்றடைந்து வணங்கித் தொழுவீர்களாக. அவ்வாறு தொழுதால், உம்முடன் உறுதியாக தொடர்பு கொண்டிருக்கும் வினைகள் உம்மை விட்டு விலகிவிடும்.      

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/02/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-4-3232193.html
3232192 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, September 1, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    துக்கம் மிக்க வாழ்க்கையின் சோர்வினைத் துறந்து நீர்
    தக்கதோர் நெறியினைச் சார்தல் செய்யப் போதுமின்
     அக்கு அணிந்து அரை மிசை ஆறு அணிந்த சென்னி மேல்
    கொக்கிறகு அணிந்தவன் கோடிகாவு சேர்மினே
 

விளக்கம்:

சோர்வு=இளைப்பு; மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பெடுத்து அல்லற்படுவதால் உயிர் வருந்தி இளைப்பதை சோர்வு என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். சிவபுராணத்தில் எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம்பெருமான் என்று மணிவாசகர் கூறுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. இவ்வாறு உயிர் வருத்தம் அடைவதை நாம் உணர்வதில்லை. எனவே தான்   அருளாளர்கள், பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியில் அகப்பட்டு உயிர் தவிப்பதை நமக்கு உணர்த்தி, அந்த உயிரினுக்கு விடுதலை வாங்கித் தரவேண்டிய கடமை நமக்கு உள்ளதை நினைவூட்டுகின்றனர்.

இந்த பாடலில் கொக்கிறகு அணிந்தவன் என்று பெருமானை சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார்.  குரண்டாசுரன் என்ற அரக்கன், கொக்கின் உருவம் கொண்டு மனிதர்களை துன்புறுத்தி வந்தான் என்றும், பெருமான் அந்த கொக்கினை அழித்து மனிதர்களின் இடரினை தீர்த்ததும் அன்றி, கொக்கை அழித்ததன் அடையாளமாக கொக்கிறகினை தனது தலையில் அணிந்து கொண்டார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. கந்த புராணத்திலும் இந்த செய்தி சொல்லப்படுகின்றது (பாடல் எண். 8--9--64)  இந்த செய்தி பல திருமுறைப் பாடல்களில் உணர்த்தப் படுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

பாம்புரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் (1.41.2), திருஞானசம்பந்தர், பெருமான் தனது சடையில் வில்வம் மற்றும் ஊமத்தை கொன்றை எருக்கு ஆகிய மலர்களுடன் கொக்கின் இறகையும் சூட்டிக் கொண்டுள்ளதாக கூறுகின்றார்.

    கொக்கிறகோடு கூவிள மத்தம் கொன்றையொடு எருக்கு அணி சடையர்
    அக்கினோடு ஆமை பூண்டு அழகாக அனலது ஆடும் எம் அடிகள்
    மிக்க நால்வேத வேள்வி எங்கும் விண்ணவர் விரைமலர் தூவப்
    பக்கம்பல் பூதம் பாடிட வருவார் பாம்புர நன்னகராரே  

நல்லம் (தற்போது கோனேரிராஜபுரம் என்று அழைக்கப்படும் தலம்) தலத்தின் மீது (1.85.2) அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் திருஞான சம்பந்தர், பெருமான் ஒளி வீசுவதும் தாழ்ந்தும் காணப்படும் தனது சடையினில் கொக்கின் இறகுடன் குளிர்ந்த பிறைச் சந்திரனையும் சூட்டிக் கொண்டு திகழ்கின்றான் என்று கூறுகின்றார்.

    தக்கன் பெருவேள்வி தன்னில் அமரரைத்
    துக்கம் பல செய்து சுடர் பொற்சடை தாழக்
    கொக்கின் இறகோடு குளிர் வெண்பிறை சூடும்
    நக்கன் நமை ஆள்வான் நல்ல நகரானே

காடது அணிகலம் என்று தொடங்கும் மொழிமாற்றுப் பதிகத்தின் பாடலில் ஞானசம்பந்தர் (1.117.6) இறைவன் கொக்கின் இறகினை சூடிக் கொண்டுள்ளார் என்று கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்து பாடல்களில் பல சொற்கள் இடம் மாற்றி வைக்கப்பட்டுள்ளன. சாத்துவர் கோவணம், பாசம் தடக்கையில் ஏந்துவர், தம் கூத்தவர், கச்சுக் குலவி நின்று ஆடுவர், கொக்கிறகும் சூடுவர், பேர்த்தவர் பல்படை பேயவை என மொழிகளை மாற்றி அமைத்து பொருள் கொள்ளவேண்டும். பேர்த்தவர்=காலினை பெயர்த்து நின்று நடனமாடியவர்; இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கச்சு குலவி நின்று ஆடுவர் என்று கூறுகின்றார். குலவி=விளங்கித் தோன்றும் வண்ணம்; நடராஜப் பெருமானின் நடனத் தோற்றத்தை காணும் நாம் அவரது இடுப்பினில் அணிந்துள்ள கச்சின் ஒரு முனை வெளிவட்டத்தை தொடும் நிலையில் அமைந்துள்ளதை காணலாம். பொதுவாக நிலையாக நிற்கும் ஒருவரின் இடுப்புக் கச்சு தரையை நோக்கியே சரிந்து காணப்படும். ஆனால் இடைவிடாது நடனம் ஆடும் பெருமானின் கச்சும், அவரது நடனச் சுழற்சிக்கு ஏற்றவாறு ஆடுவதால், கீழ்நோக்கி சரிந்து நில்லாமல் பறக்கும் நிலையில் காணப்படுகின்றது. இதனையே விளங்கித் தோன்றும் கச்சு என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். தம் கூத்தவர் என்று ஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பெருமான் ஆடும் கூத்து அவருக்கே உரியது; வேறு எவராலும் ஆடமுடியாத கூத்து என்று இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.

    சாத்துவர் பாசம் தடக்கையில் ஏந்துவர் கோவணம் தம்
    கூத்தவர் கச்சுக் குலவி நின்று ஆடுவர் கொக்கிறகும்
    பேர்த்தவர் பல்படை பேயவை சூடுவர் பேரெழிலார்
    பூத்தவர் கைதொழு பூந்தராய் மேவிய புண்ணியரே

பிரமபுரம் (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (2.65.2) கொக்கின் இறகினை அணிந்தவர் பெருமான் என்று திருஞானசம்பந்தர் கூறுகின்றார். இந்த பதிகத்தின் முதல் பத்து பாடல்களில் எதிர்மறையாக கூறிய அனைத்தையும் மாற்றி பொருள் கொள்ளவேண்டும் என்று பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார்.

    கூரம்பது இலர் போலும் கொக்கின் இறகிலர் போலும்
    ஆரமும் பூண்டிலர் போலும்  ஆமை அணிந்திலர் போலும்
    தாரும் சடைக்கு இலர் போலும் சண்டிக்கு  அருளிலர் போலும்
    பேரும் பல இலர் போலும் பிரமபுரத்து அமர்ந்தாரே

திருநாரையூர் தலத்தில் கொக்கு பெருமானை நோக்கி செய்த வழிபாட்டினை நினவு கூர்ந்த ஞானசம்பந்தருக்கு கொக்கின் இறகினை பெருமான் சூடிக் கொண்டு வரலாறு நினைவுக்கு வந்தது போலும். பெருமானை திருநாரையூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் ஒன்றினில் (3.107.6) சம்பந்தர் இறைவன் கொக்கிறகு அணிந்திருப்பதை குறிப்பிடுகின்றார். குழகாக=இளமையுடன்: குலாய=செழுமை மிகுந்த; புகல்=திருவருள் சக்தி பதிதல்; நாரையூர்ப் பெருமானை விருப்பத்துடன் வழிபடும் அடியார்களின் மனதினில் திருவருளின் சக்தி பதியும் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.  

     கொக்கிறகும் குளிர் சென்னி மத்தம் குலாய மலர் சூடி
    அக்கு அரவோடு அரை ஆர்த்து உகந்த அழகன் குழகாக
    நக்கமரும் திருமேனியாளன் திருநாரையூர் மேவிப்
    புக்கமரும் மனத்தோர்கள் தம்மை புணரும் புகல் தானே  

திருவாரூர் தலத்தில் தான், மனக்கண்ணில் கண்ட பெருமானின் உருவத்தை விவரிக்கும் பாடல் ஒன்றினில் (4.19.2) பெருமான் அணிந்திருக்கும் கொக்கிறகு மிகவும் பொலிவுடன் காணப்படுகின்றது என்று அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பூதகணங்கள் சூழ பல ஊர்கள் சென்று பிச்சை ஏற்கும் பெருமான், நிறைந்த கோவணமும் சங்குமணி மாலையும் இடுப்பினில் அணிந்தவராக காணப்படுகின்றார் என்றும் இங்கே கூறுகின்றார்.  

    பக்கமே பாரிடங்கள் சூழப் படுதலையில்
    புக்க ஊர் பிச்சை ஏற்றுண்டு பொலிவு உடைத்தாய்க்
    கொக்கிறகின் தூவல் கொடி எடுத்த கோவணத்தோடு
    அக்கு அணிந்த அம்மானை நான் கண்டது ஆரூரே

இன்னம்பர் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (4.72.8) கொக்கின் இறகு இறைவனின் சடையில் மலர்ந்து இருப்பதாக கூறுகின்றார். கடிகுரல்=கடுமையான குரல்; விளியர்=ஆரவாரம் செய்பவர்; மகா சங்கார காலத்தில் மிகவும் கடுமையான குரலில் ஆரவாரம் செய்பவராக இறைவன் கருதப் படுகின்றார். கோடு= கொம்பு;, கிளை;

    காடு இடம் உடையர் போலும் கடிகுரல் விளியர் போலும்
    வேடுரு உடையர் போலும் வெண்மதிக் கொழுந்தர் போலும்
    கோடலர் வன்னித் தும்பை கொக்கிறகு அலர்ந்த கொன்றை
    ஏடமர் சடையர் போலும் இன்னம்பர் ஈசனாரே

நாரை என்றால் கொக்கு என்று பொருள். கொக்கு வழிபாட்டு உய்வினை அடைந்த தலம் திருநாரையூர். அந்த தலத்திற்கு சென்ற அப்பர் பிரானுக்கு இறைவன் கொக்கிறகினை அணிந்திருப்பது நினைவுக்கு வந்தது போலும். தூவல்=இறகு; கொக்கின் இறகு பூண்டு இறைவன் இருப்பது மிகவும் அழகாக உள்ளது என்று இந்த பதிகத்தின் பாடலில் (5.55.4) குறிப்பிடுகின்றார். கொக்கின் இறகு, வில்வ இலைகள், மண்டையோட்டு மாலை, விரிந்த சடை, குறைந்த ஆடை, எலும்பு மாலை ஆகியவை அணிந்த பெருமானாக தான் கண்டதை அப்பர் பிரான் இங்கே எடுத்துரைக்கின்றார். மேலே குறிப்பிட்ட பொருட்களில் எதுவும் எவருக்கும் அழகினை சேர்க்காது என்பதை நாம் உணரலாம். ஆனாலும் இவை அனைத்தும் அணிந்த பெருமான் அழகுடன் திகழ்வதால், தான் வியப்புக்கு உள்ளாகியதை இங்கே அப்பர் பிரான் உணர்த்துகின்றார்.    

    கொக்கின் தூவலும் கூவிளம் கண்ணியும்
    மிக்க வெண்டலை மாலை விரிசடை
    நக்கன் ஆகிலும் நாரையூர் நம்பனுக்கு
    அக்கின் ஆரமும் அம்ம அழகிதே

அன்பில் ஆலந்துறை தலத்தின் மீது அருளிய ஒரு பாடல் (5.80.5) கொக்கிறகர் என்றே தொடங்குகின்றது. கொக்கின் இறகை சூடியும், எலும்பு மாலைகளையும் அணிந்தும், மிகவும் குறைந்த ஆடைகளுடன் காண்போர் நகைக்கும் தோற்றத்துடன் இருக்கும் சிவபெருமானை எளியவர் என்று எண்ணிவிட வேண்டாம் என்று உணர்த்தும் வண்ணம் அவர், செருக்கு மிகுந்த மூன்று அரக்கர்களின் பறக்கும் கோட்டைகளை எரித்தவர் என்று இங்கே அப்பர் பிரான் கூறுகின்றார். பெருமானது வீரம் மிகுந்த செயலைக் கேட்ட நாம், அவரிடம் அச்சம் கொண்டு அவரை அணுக தயக்கம் காட்டுவோம் என்ற சந்தேகம் அப்பர் பிரானுக்கு வந்தது போலும். அந்த சந்தேகத்தை தெளிவு படுத்தும் வண்ணம், சிவபெருமான் கருணை மிகுந்தவர் என்று, சந்திரனுக்கு அடைக்கலம் அளித்ததை நினைவூட்டி, பெருமான் நம்மை நன்றாக அறிந்தவர் என்று இங்கே உணர்த்தும் நயத்தையும் இந்த பாடலில் நாம் காணலாம்.

    கொக்கிறகர் குளிர் மதிச் சென்னியர்
    மிக்க அரக்கர் புரம் எரி செய்தவர்
    அக்கு அரையினர் அன்பில் ஆலந்துறை
    நக்கு உருவரும் நம்மை அறிவரே

சுண்ண வெண்சந்தன என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (4.2.2) காண்டகு புள்ளின் சிறகு என்று பெருமான் கொக்கின் இறகினை அணிந்ததை அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். இந்த பாடலில் உணர்த்தப்படும் பெருமானின் அடையாளங்கள் அவருக்கே உரியதாக தனித்துவம் பெற்று விளங்குவதை நாம் உணரலாம். இத்தகைய அடையாளங்கள் உடைய பெருமானின் அடியானாக உள்ள தான் எவருக்கும் எதற்கும் அச்சம் கொள்ள வேண்டியதில்லை என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    பூண்டதோர் கேழல் எயிறும் பொன் திகழ் ஆமை புரள
    நீண்ட திண்தோள் வலம் சூழ்ந்து நிலாக்கதிர் போல வெண்ணூலும்
    காண் தகு புள்ளின் சிறகும் கலந்த கட்டங்கக் கொடியும்
    ஈண்டு கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர் நாம்
    அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை

மழபாடி தலத்தின் மீது அருளிய திருத்தாண்டகப் பாடலில் (6.39.2) அப்பர் பிரான் பெருமானை கொக்கிறகு சென்னி உடையான் என்று அழைக்கின்றார். இந்த பாடலில் பெருமானை கொல்லை விடையேறும் கூத்தன் என்றும் அப்பர் பிரான் அழைக்கின்றார்.

கொக்கிறகு சென்னி உடையான் கண்டாய் கொல்லை விடையேறும் கூத்தன்    கண்டாய்
அக்கு அரை மேல் ஆடலுடையான் கண்டாய் அனல் அங்கை ஏந்திய  ஆதிகண்டாய்
அக்கோடு அரவம் அணிந்தான் கண்டாய் அடியார்கட்கு ஆரமுது ஆனான் கண்டாய்
மற்றிருந்த கங்கைச் சடையான் கண்டாய் மழபாடி மன்னு மணாளன் தானே

தலையாலங்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் (6.79.2) அப்பர் பிரான் கொக்கிருந்த மகுடத்து எம் கூத்தன் என்று பெருமானை குறிப்பிடுகின்றார். மகுடம்=பெருமான் தனியாக மகுடம் ஏதும் அணிவதில்லை. எனவே அவரது சடையே மகுடமாக கருதப் படுகின்றது. கொக்கு என்பது இங்கே கொக்கின் இறகினை குறிக்கும். குழைவார்=உள்ளம் குழைந்து உருகி வழிபடும் அடியார்கள்; சீர்ப் போகம்=செல்வத்தால் வரும் இன்ப போகங்கள்; தக்கிருந்த=வாய்த்து இருக்கும்;

அக்கிருந்த அரையானை அம்மான் தன்னை அவுணர் புரம் ஒரு நொடியில் எரி செய்தானைக்
கொக்கிருந்த மகுடத்து எம் கூத்தன் தன்னைக் குண்டலம் சேர் காதானைக் குழைவார் சிந்தை
புக்கிருந்து போகாத புனிதன் தன்னைப் புண்ணியனை எண்ணரும்
சீர்ப் போகம்  எல்லாம்
தக்கிருந்த தலையாலங்காடன் தன்னைச் சாராதே சால நாள் போக்கினேனே

பைஞ்ஞீலி தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (7.36.8) சுந்தரர், பெருமான் தனது தலையில் கொக்கின் இறகினை சூடி உள்ள நிலையை குறிப்பிடுகின்றார். இரத்தம் ஒழுகியவாறு இருக்கும் யானையின் தோல், உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும் என்பதால், யானையின் ஈருரி போர்த்தவாறு வந்து நின்று பிச்சை கேட்பதேன் என்று, தாருகவனத்து மங்கை ஒருத்தி கேட்பதாக அமைந்த பாடல். உமக்கு பிச்சை இடுவதற்கு எங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தாலும், யானையின் ஈருரி போர்த்த உமது அருகில் வந்து பிச்சையிட அச்சமாக உள்ளது என்று உணர்த்தும் பாடல். சிவபெருமான் தனது சடையில், கொன்றை மலர், ஊமத்தை மலர், வன்னி இலைகள், கங்கை நதி, சந்திரன், கொக்கின் இறகு, வெள்ளெருக்கு ஆகியவற்றை நெருக்கமாக அணிந்துள்ளார் என்று மங்கை கூறுவதாக அமைந்த பாடல்.     

 மத்த மாமலர்க் கொன்றை வன்னியும் கங்கையாளொடு திங்களும்
 மொய்த்த வெண்டலை கொக்கு இறகொடு வெள்ளெருக்கமும் சடையதாம்
 பத்தர் சித்தர்கள் பாடி ஆடு பைஞ்ஞீயேன் என்று நிற்றிரால்
 அத்தி ஈருரி போர்த்திரோ சொலும் ஆரணீய விடங்கரே

கானப்பேர் தலத்தின் (தற்போதைய பெயர் காளையார்  கோயில்) மீது அருளிய பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் (7.84.2) பெருமான் குளிர்ந்து இருக்கும் தனது சடையில் கொடிய பாம்பையும் ஊமத்தை மலரையும் கொக்கின் இறைகையும் பொருத்தி வைத்துள்ளார் என்று சுந்தரர் கூறுகின்றார். பெருமான் தனது சடையினில் கங்கை நதியினைத் தேக்கியதை, கூதலிடும் (கூதல்=குளிர்) சடை என்று உணர்த்துகின்றார். விரவுதல்=கலத்தல்; விரசும் ஓசை=செறிந்த ஒலி, அடர்த்தியான ஒலி; பெருமானின் பெருமைகளை உணர்ந்து, உள்ளம் நைந்து அவனது பெருமைகளை இசைப் பாடலாக பாடும் அடியார்கள் சிவமாக மாறி விடுவார்கள் என்று சுந்தரர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.

கூதலிடும் சடையும் கோளரவும் விரவும் கொக்கிறகும் குளிர் மா மத்தமும் ஒத்து உன தாள்
ஓதல் உணர்ந்து அடியார் உன் பெருமைக்கு நினைந்து உள்ளுருகா விரசும்  ஓசையைப் பாடலும் நீ
ஆதல் உணர்ந்து அவரோடு அன்பு பெருத்து அடியேன் அங்கையின் மாமலர்        கொண்டு என் கணது அல்லல் கெடக்
காதல் உறத் தொழுவது என்றுகொலோ அடியேன் கார் வயல் சூழ் கானப்பேர் உறை  காளையையே  
           

திருவாசகம் தெள்ளேணம் பதிகத்தின் கடைப் பாடலில், பெருமானைச் சிறப்பித்து பாடியவாறே தெள்ளேணம் கொட்டுவோம் என்று மணிவாசகர் கூறுகின்றார். அரிசியில் கலந்துள்ள கல்லினை பிரிப்பதற்கு, அரிசியை முறத்தில் கொட்டி, இடமும் வலமுமாக அசைத்தலை தெள்ளுதல், கொளித்தல் என்று கூறுகின்றனர். பெண்கள் ஒன்றாக கூடி இந்த செயலில் ஈடுபடுவது வழக்கம். அந்த சமயத்தில் அவர்கள் அனைவரும் இறைவனின் புகழினைப் பாடியவாறு தங்களது செயலில் ஈடுபடுமாறு அடிகளார் தூண்டுகின்றார். சிவபெருமானை வணங்கும் தேவர்கள் கூட்டத்தினை, அவர் அணிந்துள்ள கொக்கின் இறகினை, அவரின் மணாட்டியாகிய உமையம்மையின் சிறப்புகளை, அவர் நஞ்சுண்ட திறத்தினை, அவர் நடமாடும் அழகினை, நடமாடும்போது அசையும் அவரது கால் சிலம்பினை, பாடி தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக என்று இந்த பாடல் கூறுகின்றது.

    குலம் பாடி கொக்கிறகும் பாடிக் கோல்வளையாள்
    நலம் பாடி நஞ்சுண்டவா பாடி நாள்தோறும்
    அலம்பார் புனல் தில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்ற    
    சிலம்பாடல் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ

திருக்கோவையார் பாடல் ஒன்றினில் பெருமான் கொக்கிறகு அணிந்து காணப்படும் காட்சியை மணிவாசகர் குறிப்பிடுகின்றார். எட்டு திக்குகளை எட்டுமாறு பரந்த தோள்களை உடைய தில்லைக் கூத்தன், கொக்கின் இறகு அணிந்துள்ளான் என்று இங்கே கூறுகின்றார். தோழியின் கூற்றாக அமைந்த இந்த பாடலில், கூடல் நகரத்து முத்து போன்ற பற்களை உடைய தலைவியை விட்டுவிட்டு, அயல் மாதரிடம் நாட்டம் கொண்டு பிரிந்த தலைவனைப் பழித்து உரைப்பது போன்ற பாடல். தலைவியை சிவனருளாக உருவகித்து, அந்த அருளினைப் பிரிந்து பிற தெய்வத்தை நாடும் ஆன்மாவினை, தகுதி இல்லாத ஆன்மா என்று இழித்துக் கூறுவது இந்த பாடலின் உட்பொருளாகும்.  

    திக்கின் இலங்கு திண்தோள் இறை தில்லைச் சிற்றம்பலத்துக்
    கொக்கின் இறகது அணிந்து நின்றாடி தென் கூடல் அன்ன
    அக்கின் நகையிவள் நைய அயல்வயின் நல்குதலால்
    தக்கின்று இருந்திலன் நின்ற செவ்வேல் என் தனி வள்ளலே  
 

ஒன்பதாம் திருமுறை (திருவிசைப்பா) பாடல் ஒன்றினில் திருமாளிகைத் தேவர் (உயர்கொடி ஆடை என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் பத்தாவது பாடல்) கொக்கின் இறகையும் கொன்றை மலரையும் தனது சடையில் அணிந்தவன் இறைவன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். அடியார்கள் நினைப்பதைத் தரும் இறைவன் என்பதால் கற்பகம் என்று இங்கே கூறுகின்றார். கொக்கின் இறகையும், கொன்றை மலரையும், கங்கை நதியையும், பிறைச் சந்திரனையும், ஊமத்தம் பூவினையும் சடையில் சூடி, நடனமாடும் தில்லைக் கூத்தனின் உருவம் தனது சிந்தையுள் நிறைந்து உலவுகின்றது என்று இங்கே கூறுகின்றார்.  

 ஏர்கொள் கற்பகம் ஒத்து இரு சிலைப் புருவம் பெருந்தடம் கண்கள் மூன்றுடை உன்
 பேர்கள் ஆயிரம் நூறாயிரம் பிதற்றும் பெற்றியோர் பெரும்பற்றப் புலியூர்ச்
 சீர்கொள் கொக்கிறகும் கொன்றையும் துன்று சென்னிச் சிற்றம்பலக் கூத்தா
 நீர்கொள் செஞ்சடை வாழ் புது மதி மத்தம் நிகழ்ந்த என் சிந்தையுள் நிறைந்தே
 
 பொழிப்புரை:

பிறப்பு எடுத்ததால் ஏற்படும் துன்பங்களால் வருந்தி துக்கம் அடையும் வாழ்க்கைகள் பல வாழ்ந்து அதனால் சோர்ந்திருக்கும் உயிரின் நீக்கும் பொருட்டு, தகுந்த நெறியினை பின்பற்ற வருவீர்களாக. தனது இடுப்பினில் எலும்பு மாலையை அணிந்தவனும், தனது தலையின் மேல் கங்கை ஆற்றினையும் கொக்கு இறகினையும் அணிந்தவனகிய பெருமான்  உறைகின்ற கோடிகா தலம் சென்று சேர்ந்து, பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அடைந்து உயிரின் சோர்வினை நீக்குவீர்களாக.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/sep/01/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-3-3232192.html
3232191 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 31, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    அல்லல் மிக்க வாழ்க்கையை ஆதரித்து இராது நீர்
    நல்லதோர் நெறியினை நாடுதும் நடம்மினோ
    வில்லை அன்ன வாள்நுதல் வெள்வளை ஓர் பாகமாம்
    கொல்லை வெள்ளை ஏற்றினான் கோடிகாவு சேர்மினே

விளக்கம்:

ஆதரித்து=விருப்பம் கொண்டு; நல்லதோர் நெறி=துன்பங்கள் அற்ற வாழ்க்கை முறை; வெள்வளை=வெண்மையான சங்கு வளையல்களை அணிந்த உமையம்மை; சென்ற பாடலில் உலக சிற்றின்பங்களில் மயங்கி கிடக்கும் வாழ்க்கையை விட்டுவிட வேண்டும் என்று அறிவுரை கூறிய ஞானசம்பந்தர், தான் அவ்வாறு கருதியதன் காரணத்தை இந்த பாடலில் உணர்த்துகின்றார். உலகியல் வாழ்க்கை இன்பமயமானதாக பல பல சமயங்களில் தோன்றினாலும், முடிவில் மீண்டும் அடுத்த பிறவிக்கு வழிவகுத்து உயிர்க்கு துன்பம் அளிப்பதால் அல்லல் மிக்க வாழ்க்கை என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இன்பமயமாக தோன்றும் வாழ்க்கையை ஏன் அல்லல் வாழ்க்கை என்று கூறினார் என்பதை சற்று சிந்திப்போம். உலகப் பொருட்களும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்களும் நமக்கு அளிக்கும் இன்பங்கள், அந்த பொருட்களையும் உயிர்களையும் நாம் மேலும் மேலும் விரும்பும் வண்ணம் தூண்டுகின்றன. இந்த தூண்டுதலுக்கு அடிமைப்படும் நாம், அந்த பொருட்கள் மற்றும் உயிர்கள் மீது வைத்துள்ள பாசத்தை  மேலும் மேலும் அதிகரித்து அந்த பாச மயக்கத்தினால் மேலும் பல தவறுகளைச் செய்து  நமது வினைகளை பெருக்கிக்கொண்டு, வினைகளின் சுமையிலிருந்து மீளாமல் இருப்பதால் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபடாமல் உலக இன்ப துன்பங்களில் ஆழ்ந்து விடுகின்றோம். இவ்வாறு இறுதியில் துன்பம் பயப்பதால், முதலில் நமக்கு இன்பமாக தோன்றினாலும் இறுதியில் துன்பம் விளைவதால் அல்லல் வாழ்கை என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. எனவே தான் இந்த அல்லல் தரும் வாழ்க்கையின் மீது விருப்பம் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டும் என்று சம்பந்தர் அறிவுரை கூறுகின்றார். கொல்லை= முல்லை நிலம்.         

பொழிப்புரை:

நம்மை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து மீளவொட்டாமல், பல சிற்றின்பங்களை நமது உடலுக்கு அளித்து, உயிருக்கு துன்பம் விளைவிக்கும் வாழ்க்கையினை நீர் விரும்பாமல்,  உயிரினுக்கு நன்மை பயந்து உயிரினை நற்கதிக்கு அழைத்துச் செல்லும் நன்னெறியினை நாடி புறப்படுவீர்களாக. வில்லினைப் போன்று அழகாகவும் ஒளி பொருந்தியதாகவும் விளங்கும்  நெற்றியினையும் வெண்சங்கு வளையல்கள் அணிந்த கையினையும் உடைய உமையன்னையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டுள்ளவனும், முல்லை நிலத்தில் காணப்படும் வெண்மையான எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமானை, கோடிகா தலம் சென்றடைந்து கண்டு வணங்கி வழிபட்டு  துன்பம் அளிக்கும் இந்த உலக வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை பெறுவீர்களாக,        

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/31/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-2-3232191.html
3232190 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 138. இன்று நன்று நாளை நன்று - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Friday, August 30, 2019 12:00 AM +0530  

பின்னணி:

பரத முனிவரின் மகளாக வளர்ந்த பார்வதி தேவியை பெருமான் திருமணம் செய்து கொண்ட நிகழ்ச்சியுடன் தொடர்பு கொண்ட திருத்துருத்தி, திருமணஞ்சேரி, வேள்விக்குடி, எதிர்கொள்பாடி ஆகிய நான்கு தலங்கள் சென்று பெருமானை வணங்கி தேவாரப் பதிகங்கள் பாடிய திருஞானசம்பந்தர், அதன் பின்னர் கோடிகாவு தலம் சென்றதாக பெரிய புராணம் குறிப்பிடுகின்றது. சிகாமணி=தலையின் மீது சூடிக் கொள்ளும் மணி; தங்களது தலையின் மீது சூடிக் கொள்ளும் மணியினைப் போன்று உயர்ந்தவனாக தேவர்களால் இறைவன் கருதப் படுகின்றான் என்பது இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பருக்கோடு=பருத்த கொம்பு; கருக்கோடி=பிறவியின் எல்லை; கஞ்சனூர் இறைவனைத் தொழும் அடியார்கள் பிறவிக்கடலின் எல்லையினைக் கடந்து வீடுபேறு அடைவார்கள் என்று இங்கே கூறப்படுகின்றது. ஞானசம்பந்தர் கஞ்சனூர் இறைவனைக் குறிப்பிட்டு அருளிய பதிகம் ஏதும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.    

    திருக்கோடிக்காவில் அமர்ந்த தேவர் சிகாமணி தன்னை
    எருக்கோடு இதழியும் பாம்பும் இசைந்து அணிந்து வெள்ளேனப்
    பருக்கோடு பூண்ட பிரானைப் பணிந்து சொல்மாலைகள் பாடிக்
    கருக்கோடி நீப்பார்கள் சேரும் கஞ்சனூர் கைதொழச் சென்றார்

இந்த தலம் தற்போது கோடிகாவல் என்று அழைக்கப் படுகின்றது. மூன்று கோடி முனிவர்கள் இந்த தலத்து இறைவனை வழிபட்டு பயன் அடைந்தமையால் கோடிகா என்ற பெயர் வந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. கோடிக்கணக்கான முனிவர்களை பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுவித்து காத்தமையால் கோடிகாவு என்று அழைக்கப்பட்டது போலும். இந்த தலம் கும்பகோணம் தலத்திற்கு கிழக்கே 19 கி.மீ தொலைவிலும் மயிலாடுதுறை தலத்திற்கு மேற்கே 17 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது. கும்பகோணம் நகரத்திலிருந்து நகர பேருந்து வசதி உள்ளது. மயிலாடுதுறை கும்பகோணம் இரயில் பாதையில் உள்ள நரசிங்கன்பேட்டை இரயில் நிலையத்திலிருந்து இரண்டு கி.மீ. தொலைவில் இந்த தலம் உள்ளது. இறைவனின் திருநாமம், கோடிகா ஈச்வரர்; இறைவியின் திருநாமம்=வடிவம்மை. அப்பர் பிரான் இந்த தலத்தின் மீது அருளிய மூன்று பதிகங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன.  

பாடல் 1:

    இன்று நன்று நாளை நன்று என்று நின்ற இச்சையால்
    பொன்றுகின்ற வாழ்க்கையைப் போகவிட்டுப் போதுமின்
    மின் தயங்கு சோதியான் வெண்மதி விரிபுனல்
    கொன்றை துன்று சென்னியான் கோடிகாவு சேர்மினே

விளக்கம்:

பொன்றுகின்ற=உறுதியாக அழிந்துபடும்; விரிபுனல்=விரிந்த பரப்பினை உடைய நீர்ப்பெருக்கு, கங்கை நதி; போகவிட்டு=மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பெடுத்து நிலவுலகில் வாழும் தன்மையை ஒழித்துவிட்டு; போதுமின்=செல்வீர்களாக, அழியாத ஆனந்தத்தைத் தரும் முக்தி உலகுக்கு செல்வதை; தயங்கு=விளங்கும்; மின் தயங்கு=மின்னலை போன்று மிகுந்த ஒளிவீசும்; இன்றைய நாள் மிகவும் இனிமையாக கழிந்தது என்றும் வரப்போகும் நாட்களும் மிகவும்    இன்பம் பயப்பதாக இருக்கும் என்று உலகியல் இன்பங்களில் ஆழ்ந்து இருக்கும் தன்மை  இங்கே குறிப்பிடப் படுகின்றது.      

பொழிப்புரை:

என்றோ ஒரு நாள் அழியக்கூடிய இந்த உடலினை நிலை என்று எண்ணி, உடல் தரும் பல் விதமான இன்பங்களில் ஆழ்ந்து, இன்றைய நாள் மிகவும் இனிமையாக கழிந்தது  என்றும் இனி வரப்போகும் நாட்களும் இன்பம் பயப்பவையாக இருக்கும் என்று நினைத்து உடல் தரும் சிற்றின்பங்களை இரசித்து வாழும் வாழ்க்கைச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு   இறைவனுடன் இணைந்து என்றும் அழியாத இன்பத்தில் ஆழும் முக்திநிலையினை பெறுவதற்கு, உலகத்தவரே நீங்கள் விரும்பி வருவீர்களாக. மின்னல் போன்று மிகுந்த ஒளியுடன் திகழும் சோதி வடிவினனும், வெண்மையான பிறைச் சந்திரன் விரிந்து பரந்து மிகுந்த வேகத்துடன் கீழே இறங்கிய கங்கை நதி மற்றும் கொன்றை மலர்கள் ஆகியவற்றை நெருக்கமாக தனது சடைமுடியில் வைத்துள்ள பெருமான் உறையும் கோடிகா தலம் சென்றடைந்து இறைவனை வணங்கி வழிபடுவீர்களாக.      

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/30/138-இன்று-நன்று-நாளை-நன்று---பாடல்-1-3232190.html
3221154 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    விண்ணுலாம் விரிபொழில் விரை மணல் துருத்தி வேள்விக்குடியும்
    ஒண்ணுலாம் ஒலி கழல் ஆடுவர் அரிவையொடு உறை பதியை  
    நண்ணுலாம் புகலியுள் அருமறை ஞானசம்பந்தன் சொன்ன
    பண்ணுலாம் அரும் தமிழ் பாடுவார் ஆடுவார் பழியிலரே

விளக்கம்:

விரை மணல்=மகரந்த தாதுக்கள் படிந்த மணல்; உறைபதி என்று ஒருமையில், இந்த இரண்டு தலங்களையும் சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதால், இந்த இரண்டு தலங்களையும் இணைத்து ஒரே தலமாக சம்பந்தர் கருதினார் என்பது நமக்கு புலனாகின்றது. ஒண்ணுலாம்=ஒள் உலாம், ஒளி பொருந்திய  
 

பொழிப்புரை:

விண்ணளவு உயர்ந்து வளர்ந்த செழிப்பான சோலைகளை உடையதும், பூக்களின் மகரந்த தாதுக்கள் படர்ந்திருப்பதால் நறுமணம் வீசும் மணல் பரப்பினை உடையதும் ஆகிய துருத்தி மற்றும் வேள்விக்குடி தலங்களில், ஒளிவீசி ஒலிக்கும் கழல்கள் அணிந்த பாதங்களுடன் நடமாடும் பெருமான் பார்வதி தேவியுடன் உறைகின்றார். அத்தகைய பெருமானை குறித்து, அனைவரும் சென்றடையும் புகலி (சீர்காழி நகரின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) நகரில் அவதரித்த, அருமறைகள் அறிந்த ஞானசம்பந்தன் சொன்ன பாடல்களை, பண்ணுடன் பொருந்திய அருமையான தமிழ் பாடல்களை பாடியும் ஆடியும் பெருமானின் புகழினை குறிப்பிடும் அடியார்களை வீணான பழிகள் வந்தடையா.           

முடிவுரை:

வேள்விக்குடி மற்றும் துருத்தி ஆகிய இந்த இரண்டு தலங்களும் பெருமானின் திருமணத்துடன் தொடர்பு கொண்டதாக கருதப்படுவதால், இந்த பதிகத்தினை மனம் ஒன்றி ஓதும் அடியார்களின் இல்லங்களில் திருமண நிகழ்ச்சிகள் விரைவில் நடைபெறும் என்று நம்பிக்கை உள்ளது. இந்த இரண்டு தலங்களில் உறையும் பெருமான் மற்றும் பிராட்டியின் அழகான தோற்றங்களை நேரில் சென்று கண்டு களித்து, பெருமானின் புகழினை எடுத்துரைக்கும் பதிகங்கள் பாடி, பெருமானைத் தொழுது வணங்கி, இம்மையில் பழி பாவங்கள் அற்றவர்களாக வாழ்ந்து, மறுமையில் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து   விடுதலை பெற்று அவனது திருவடிகளுடன் இணைந்து வாழ்வோமாக. 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/29/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-11-3221154.html
3221153 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 28, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    அயம் முக வெயில் நிலை அமணரும் குண்டரும் சாக்கியரும்
    நயம் முக உரையினர் நகுவன சரிதைகள் செய்து உழல்வார்
    கயல் அன வரி நெடும் கண்ணியொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    வியன் நகர் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

அயமுக வெயில்=கொடிய வெய்யில்; அயம் என்ற சொல் இரும்பினைக் குறிக்கும். பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பு போன்று கடுமையாக சுடும் வெய்யில் என்று பொருள் கூறுகின்றனர். நிலை=நிற்கும், வெய்யிலில் நின்று தங்களது உடலினை வருத்திக் கொள்வதை அந்த நாட்களில் சமணர்கள் தவமாக கருதினார் என்று சொல்லப் படுகின்றது. நிற்பதை இங்கே திரியும் என்று பொருள் கொள்ளுதலும் பொருத்தம். நயமிகு உரையினர்=சிரித்த முகத்துடன் நயமான இனிய வார்த்தைகள் பேசுவோர்; இந்த பாடலில்  நேரிடையாக சமணர்கள் மட்டும் புத்தர்களின் சொற்களை புறக்கணிப்பீர் என்று சம்பந்தர் கூறவில்லை என்றாலும், அவர்களின் சொற்களை நகைப்புக்கு ஏற்ற கட்டுக்கதைகள் என்று கூறியமையால், அத்தகைய கதைகளை புறந்தள்ள வேண்டும் என்று கூறுகின்றார் என்றே பொருள் கொள்ளவேண்டும்.       

பொழிப்புரை:

பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பு போன்று சுடும் கடுமையான வெய்யிலில் நிற்பதை தவம் என்று கருதும் குண்டர்களாகிய சமணரும் புத்தரும், சிரித்த முகத்தினராக நயமான வார்த்தைகள் பேசி  உண்மையல்லாத, நகைப்பினை  உண்டாக்கும் பல சரிதங்களை உரைத்து மக்களை திசைதிருப்ப முயற்சி செய்வார்கள். அவர்களது சொற்களை பொருட்படுத்தாது, மீன் போன்று அழகிய நீண்ட கண்களை உடைய பார்வதி தேவியுடன் பகலினில் துருத்தி தலத்தில் உறையும் பெருமானை வழிபாட்டு பயன் அடைவீர்களாக. இவ்வாறு பகலினில் துருத்தியில் உறையும் பெருமான் இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/28/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-10-3221153.html
3221152 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 27, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    கரைகடல் அரவணைக் கடவுளும் தாமரை நான்முகனும்
    குரை கழல் அடி தொழக் கூரெரி என நிறம் கொண்ட பிரான்
    வரை கெழு மகளொடும் பகலிடம் புகலிடம் வண்பொழில் சூழ்
    விரை கமழ் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

கரைகடல்=ஒலிக்கும் கடல்; அரவணைக் கடவுள்=பாம்பினை படுக்கையாகக் கொண்டுள்ள திருமால்; குரை கழல்=ஒழிக்கும் கழல்; கெழு=வளர்ந்த; கூரெரி-நீண்ட தீப்பிழம்பு; நிறம் என்ற சொல் இங்கே வடிவத்தை குறிப்பிடுகின்றது.   

பொழிப்புரை:

ஒலிக்கும் அலைகள் கொண்ட பாற்கடலினில் பாம்பினைப் படுக்கையாகக் கொண்டு உறங்கும் கடவுளாகிய திருமாலும் தாமரை மலரினில் உறையும் நான்முகனும் பெருமானின் அடியையும் முடியையும் காணமுடியாமல் தவித்து, ஒலிக்கும் கழல்கள் அணிந்த பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது இறைஞ்சிய போது, நீண்ட தீப்பிழம்பாக  அவர்கள் இருவருக்கும் தோற்றம் அளித்தவன் சிவபெருமான். மலைச்சாரலில் வளர்ந்த பார்வதி தேவியுடன் பகற்பொழுதினில் சென்றடைந்து பெருமான் உறையும் இடம் திருத்துருத்தி தலமாகும். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/27/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-9-3221152.html
3221150 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 26, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    நீண்டு இலங்கு அவிர் ஒளி நெடுமுடி அரக்கன் இந் நீள்வரையைக்
    கீண்டிடந்து இடுவன் என்று எழுந்தவன் ஆள்வினை கீழ்ப்படுத்தார்
    பூண்ட நூல் மார்பினர் அரிவையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    வேண்டிடம் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

நீண்டு இலங்கு=நெடுந்தூரம்; அவிர் ஒளி=பிரகாசிக்கும் ஒளி; நீள்வரை=நீண்டு உயர்ந்த =கயிலாய மலை; ஆள்வினை-முயற்சி; கீழப்படுத்துதல்=முயற்சி மேலெழுந்து வெற்றி பெறாத வண்ணம் அரக்கனை மலையின் கீழே அழுத்தி, அவனது வலிமையை அழித்து, அவனது முயற்சியினை முறியடித்த செய்கை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.   
    
பொழிப்புரை:

நீண்ட தூரம் தெரியும் வண்ணம் ஒளி மணிகளை உடையதும் நெடியதும் ஆகிய கிரீடத்தை அணிந்த அரக்கன் இராவணன், தான் செல்லும் வழியில் இடையூறாக நீண்டு உயர்ந்து இருந்த கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுத்து வேறோர் இடத்தில் வைத்துவிட்டு  எனது பயணத்தினைத் தொடர்வேன் என்று ஆணவத்துடன் பேசியவாறு முயற்சி செய்த அரக்கனின் முயற்சியினை வீணடித்து, தனது கால் பெருவிரலை மலையின் மீது அழுத்தி அவனது வலிமையை அழித்த பெருமான், தனது மார்பினில் பூணூலை அணிந்துள்ளார். அவர் இளமையும் அழகும் பொருந்தி விளங்கும் உமையன்னையுடன் பகல் பொழுதினில் விரும்பி உறையும் இடம் திருத்துருத்தி தலமாகும். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/26/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-8-3221150.html
3221149 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 25, 2019 03:20 PM +0530  

பாடல் 7:

    புரிதரு சடையினர் புலியுரி அரையினர் பொடி அணிந்து
    திரிதரு இயல்பினர் திரிபுரம் மூன்றையும் தீ வளைத்தார்
    வரிதரு வனமுலை மங்கையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    விரிதரு துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

புரிதரு சடை=முறுக்கிய சடை; பொடி=திருநீறு; வரிதரு=வரிகளாக பூசப்பட்ட சந்தனக்  கீற்றுகள்;  வனமுலை= அழகிய மார்பகங்கள்;

பொழிப்புரை:

முறுக்கிய சடையை உடையவரும், புலித்தோலினை ஆடையாகத் தனது இடுப்பினில் அணிந்தவரும், உடலெங்கும் திருநீறு பூசியவராக உலகெங்கும் திரிந்து பலி ஏற்பவரும், திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் தீயினால் வளைத்து எரித்தவரும் ஆகிய பெருமான், வரிவரியாக தனது அழகிய மார்பகங்களில் சந்தனக் கீற்று பூசிய பார்வதி தேவியுடன் பகற்பொழுதினில் உறையும் இடம் திருத்துருத்தி தலமாகும். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/25/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-7-3221149.html
3221144 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, August 25, 2019 03:08 PM +0530 பாடல் 2:

    தூறு சேர் சுடலையில் சுடர் எரி ஆடுவர் துளங்கொளி சேர்
    நீறு சாந்து என உகந்து அணிவர் பிறை புல்கு சடை முடியார்
    நாறு சாந்து இளமுலை அரிவையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    வீறு சேர் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

தூறு=கூட்டமாக அமைந்த சிறிய புதர்ச் செடிகள்; வீறு=பெருமை; தலத்து அம்மையின் திருநாமம், பரிமள சுகந்த நாயகி. இந்த வடமொழிப் பெயர் மிகவும் அழகாக நாறுசாந்து இளமுலை என்று தீந்தமிழ் மொழியில் கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. புல்கு=பொருந்திய; அம்மையுடன் உடனாக இருப்பதாக இந்த பதிகத்தின் பல பாடல்களில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். திருமணம் நடைபெற்ற தலத்தினில் அம்மையுடன் சேர்ந்து உறைவது தானே முறை.  
 
பொழிப்புரை:

சிறிய முட்செடிகள் ஆங்காங்கே புதராக மண்டிக் கிடக்கும் சுடுகாட்டினில், கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பினில் நடனம் ஆடும் பெருமான், ஒளிவீசும் சாம்பலை நறுமணம் கமழும் சந்தனச் சாந்தாக பாவித்து மிகுந்த விருப்பத்துடன் தனது உடலில் பூசிக் கொள்கின்றார். பிறைச் சந்திரனைத் தனது முடியினில் பொருத்தியுள்ள பெருமான், பகல் நேரத்தில் திருத்துருத்தி தலத்தினில், நறுமணம் வீசும் சந்தனக்குழம்பு அணிந்துள்ள மார்பகங்களை உடைய இளைய பெண்ணாகிய உமையன்னையுடன் உறைகின்றார். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/20/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு---பாடல்-2-3221144.html
3221148 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 24, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    பொறி உலாம் அடு புலி உரிவையர் வரி அராப் பூண்டு இலங்கும்
    நெறி உலாம் பலி கொளு நீர்மையர் சீர்மையை நினைப்பரியார்
    மறியுலாம் கையினர் மங்கையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    வெறி உலாம் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

சீர்மை=பெருமை; நினைப்பரியார்=நினைப்பதற்கு மிகவும் அரியதாகிய பெருமையை உடையவர்; அடுதல்=கொல்லுதல்; அடுபுலி=கொல்லும் தன்மை உடைய புலி; பொறி=புள்ளி; உரிவை-தோல்; வரி=கோடு; வரியரா=உடலில் கோடுகளை உடைய பாம்பு; நெறி=கொள்கை; உலாம்=திரிந்து; நீர்மை=தன்மை; பலிகொளும் நீர்மையர் என்ற தொடருடன் சீர்மை என்ற சொல்லினை இணைத்து, பெருமான் பலி கொள்வதன் உயர்ந்த நோக்கத்தை, சிறப்பினை பலரும் அறிவதில்லை என்று சம்பந்தர் உணர்த்துவதாக பொருள் கொள்வது மிகவும் பொருத்தமானது. அன்றேல் பெருமானின் பெருமைகள் நினைவுகளுக்கு, எண்ணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.     

பொழிப்புரை:

புள்ளிகள் உடைய தோலினைக் கொண்டதும், கொல்லும் குணத்தினை உடையதும் ஆகிய புலியின் தோலினைத் தனது ஆடையாக உடையவரும், கோடுகள் கொண்ட உடலினை உடைய பாம்பினைத் தனது அணிகலனாகக் கொண்டவரும் ஆகிய பெருமான் பல இடங்களிலும் திரிந்து பலி கொள்ளும் கொள்கையினை உடையவர். அவர் பலியற்கும் நோக்கத்தை புரிந்து கொள்ளாமல் அவரது பெருமைகள் பலவற்றை அறிந்து கொள்ளாமல் பலரும் இருக்கின்றனர். இவ்வாறு நமது எண்ணங்களையும் கடந்த பெருமையை உடைய பெருமான், தனது கையினில் மான் கன்றினை ஏந்தியவராக, பார்வதி தேவியுடன் பகல் நேரத்தில் அமர்ந்துள்ள இடம் திருத்துருத்தி தலமாகும். அவர் இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/24/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-6-3221148.html
3221147 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 23, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 5:

    வளம் கிளர் மதியமும் பொன் மலர்க் கொன்றையும் வாள் அரவும்
    களம் கொளச் சடை இடை வைத்த எம் கண்ணுதல் கபாலியார் தாம்
    துளங்கு நூல் மார்பினர் அரிவையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    விளங்கு நீர் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

களம் கொள்=இருக்கும் இடம்; விளங்குநீர் துருத்தி என்ற தொடர், ஆற்றின் இடையே இந்த தலம் ;பண்டைய நாளில் அமைந்திருந்ததை உணர்த்துகின்றது. வளம்=அழகு; கிளர்-திகழ்; துளங்கும்=அசையும்;
  
பொழிப்புரை:

அழகுடன் திகழும் பிறைச் சந்திரனும் பொன் நிறத்தில் காணப்படும் கொன்றை மலரையும் ஒளியுடன் திகழும் பாம்பையும், தனது சடையின் இடையே இடம்பெற்று இருக்கும் வண்ணம் வைத்துள்ள எமது பெருமான், தனது நெற்றியில் ஒரு கண் உடையவர் ஆவார். தனது கையினில் கபாலம் ஏந்திய தோற்றத்துடன் இருப்பவரும் தனது மார்பினில்  பொலிந்து அசையும் வண்ணம் பூணூல் அணிந்தவரும் ஆகிய பெருமான், உமை அன்னையுடன் இணைந்து பகற்போதினில் அமரும் இடம் திருத்துருத்தி எனப்படும் தலமாகும்  அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/23/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு---பாடல்-5-3221147.html
3221146 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 22, 2019 12:00 AM +0530 பாடல் 4:

    கரும்பன வரிசிலைப் பெருந்தகைக் காமனை கவின் அழித்த
    சுரும்பொடு தேன் மல்கு தூமலர்க் கொன்றை அம் சுடர்ச் சடையார்
    அரும்பு அன வன முலை அரிவையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்  
    விரும்பிடம் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

கவின்=அழகு; பெருந்தகை என்று குறிப்பிட்டு காமனாக சிறப்பாக கூறுகின்றார். தவத்தில் ஆழ்ந்துள்ள பெருமானின் தவத்திற்கு இடையூறு செய்தால் நிச்சயமாக தனக்கு மரணம் ஏற்படும் என்பதை அறிந்திருந்தும், தேவர்களுக்கு பலவிதத்திலும் துன்பம் இழைத்த  சூரபதுமனின் வலிமையை அழிக்கும் குமரன் பிறக்கவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் மன்மதன் செயல்பட்டமை இங்கே சிறப்பித்து சொல்லப் படுகின்றது. வரிசிலை=வரிந்து கட்டப்பட்ட; அரும்பு=மொட்டு, இங்கே தாமரை மொட்டு என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். உலகினில் தொடர்ந்து இனப்பெருக்கம் ஏற்பட்டால் தான், வினைகளுடன் பிணைந்துள்ள உயிர்கள் தங்களது வினைகளுக்கு ஏற்ப உடலினைப் பெற்று, தங்களது வினைகளை அனுபவித்து கழிக்க குயற்சி செய்ய முடியும். இந்த இனப்பெருக்கும் ஏற்படுவதற்கு மன்மதன் உயிர்களின் இடையே காதல் மயக்கத்தை தோற்றுவித்து பெருமானுக்கு உறுதுணையாக இருப்பதால், இறைவனுக்கு உதவி செய்யும்  மன்மதனை பெருந்தகை என்று சிறப்பித்து கூறியதாக அறிஞர்கள் விளக்கம் அளிக்கின்றனர்        

பொழிப்புரை:

கரும்பினில் வரிந்து நாண் கட்டப்பட்ட வில்லினை உடையவனும், தேவர்களின் நலனை வேண்டித் தான் அழிவதையும் பொருட்படுத்தாது செயல்பட்ட பெருந்தகை மன்மதனின் அழகிய உடலினை அழித்தவனும், தேனினை மொய்க்கும் வண்டுகள் உடைய தூய்மையான கொன்றை மலர்களைத் தனது அழகிய சடையில் உடையவனும், ஆகிய பெருமான், அழகிய தாமரை மொட்டுகள் போன்று அமைந்த மார்பகங்களை உடைய இளமங்கை ஆகிய உமை அன்னையுடன் மிகுந்த விருப்பத்துடன் பகற்போதினில் அமரும் இடம் திருத்துருத்தி எனப்படும் தலமாகும். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/22/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு---பாடல்-4-3221146.html
3221145 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    மழை வளர் இளமதி மலரொடு தலை புல்கு  வார்சடை மேல்
    கழை வளர் புனல் புகக் கண்ட எம் கண்ணுதல் கபாலியார் தாம்
    இழை வளர் துகில் அல்குல் அரிவையொடு ஒரு பகல் அமர்ந்த பிரான்
    விழை வளர் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே

விளக்கம்:

மழை=குளிர்ச்சி; விழை=விருப்பம்; கழை=கரும்பு; இழைவளர் துகில்=பஞ்சின் இழைகள் சேர்ந்த ஆடை, பருத்தி ஆடை;

பொழிப்புரை:

குளிர்ச்சி பொருந்திய பிறைச் சந்திரனையும் கொன்றை முதலான மலர்களையும், வெண் தலையையும் தனது நீண்ட சடையில் பொருத்தியுள்ள பெருமான், கரும்பு முதலான பயிர்களை வளர்க்கும் நீர்ப்பெருக்கினை உடைய கங்கை நதியும் தனது சடையினில் புகுந்து மறையக் கண்டவர் ஆவார். அவர் தனது நெற்றியில் ஒரு கண்ணினை உடையவராய், தனது கையினில் கபாலம் ஏந்தியவராய், பஞ்சின் இழைகளால் நெய்யப்பட்ட ஆடையினைத் தனது மார்பினில் அணிந்துள்ள உமையன்னையுடன், மேலும் மேலும்  பெருகும் விருப்பத்துடன் பகலில் அமர்ந்துள்ள இடம் திருத்துருத்தி தலமாகும். அவர்  இரவுப் பொழுதினில் உறையும் தலம் வேள்விக்குடியாகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/21/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-3-3221145.html
3221143 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 137. ஓங்கிமேல் உழிதரு  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Monday, August 19, 2019 12:00 AM +0530
பின்னணி:

தனது ஐந்தாவது தலயாத்திரையின் ஒரு பகுதியாக திருமணஞ்சேரி எதிர்கொள்பாடி வேள்விக்குடி மற்றும் துருத்தி ஆகிய நான்கு தலங்களுக்கும் திருஞானசம்பந்தர் சென்றதாக பெரியபுராணம் குறிப்பிடுகின்றது. இந்த நான்கு தலங்களும், பரத முனிவரின் மகளாக வளர்ந்த அம்பிகை பரமனை திருமணம் செய்து கொண்ட நிகழ்ச்சியுடன் தொடர்பு கொண்ட  தலங்களாகும். ஞானசம்பந்தர் எதிர்கொள்பாடி சென்றிருந்த போதிலும் அந்த தலத்தின் மீது அவர் அருளிய பதிகம் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. அப்பர் பிரான் மற்றும் சுந்தரரும் இந்த நான்கு தலங்கள் சென்றதாக பெரியபுராணம் எடுத்துரைக்கின்றது. இந்த பதிகத்தின் அனைத்துப் பாடல்களிலும் வேள்விக்குடி மற்றும் துருத்தி தலங்கள் குறிப்பிடப் படுகின்றன. சுந்தரரும் தான் அருளிய இரண்டு பதிகங்களின் (7.18, 7.74) அனைத்துப் பாடல்களிலும் இந்த இரண்டு தலங்களையும் குறிப்பிடுகின்றார். வேள்விக்குடி தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பதிகம் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. தனது பாவநாசத் திருப்பதிகத்தில் அப்பர் பிரான் இந்த தலத்து இறைவனை, வேள்விக்குடி வேதியன் என்று அழைக்கின்றார். இந்த பதிகத்து பாடல்களில் திருஞானசம்பந்தர் மணவாளக் கோலத்துடன் உள்ள பெருமான் பகலில் துருத்தி தலத்தில் உறைவதாகவும் இரவினில் வேள்விக்குடி தலத்தினில் உறைவதாகவும் குறிப்பிடுகின்றார். எனவே இந்த இரண்டு தலங்களையும் சேர்த்து ஒரே தலமாக சிலர் கருதுகின்றனர். இந்த பதிகத்தினைத் தவிர்த்து வேறொரு பதிகமும் ஞானசம்பந்தரால் துருத்தி தலத்தின் மீது அருளப்பட்டுள்ளது. வரைத்தலை பசும்பொன் என்று தொடங்கும் இந்த பதிகம் (2.98) திருவாவடுதுறை சென்ற பின்னர் துருத்தி சென்ற போது அருளியதாக பெரியபுராணம் கூறுகின்றது. வேள்விக்குடி மற்றும் துருத்தி ஆகிய இரண்டு தலங்களையும்  இணைத்து ஞானசம்பந்தர் பதிகம் பாடியதை குறிப்பிடும் பெரியபுராண பாடல் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. தழும்புதல்=விளங்க வெளிப்படுதல்;

    செழுந்திரு வேள்விக்குடியில் திகழ் மணவாள நற்கோலம்
    பொழிந்த புனல் பொன்னி மேவும் புனிதத் துருத்தி இரவில்
    தழும்பிய தன்மையில் கூட தண்டமிழ் மாலையில் பாடிக்
    கொழுந்து வெண்திங்கள் அணிந்தார் கோடிகாவில் சென்று அடைந்தார்

திருத்துருத்தி இந்நாளில் குத்தாலம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இந்த தலம் கும்பகோணம் மயிலாடுதுறை இரயில் பாதையில் அமைந்துள்ளது. துருத்தி என்றால் இரு பக்கங்களிலும் ஆறு விரிந்து செல்ல நடுவே திட்டாக அமைந்துள்ள இடம் என்று பொருள். கோயிலில் உள்ள பரந்த மண்டபங்கள், படித்துறைக்கு அழைத்துச் செல்லும் படிகள் முதலியன கோயிலை ஒட்டி காவிரிநதி சென்றிருக்க வேண்டும் என்று புலப்படுத்துகின்றன. வேதங்களே குடையாக வந்து பெருமானின் திருமணத்தின் போது நின்று பின்னர் தலமரமாக மாறியது என்று கூறுவார்கள். உத்தாலம் என்பது ஒருவகை ஆலமரம். இதுவே திருக்கோயிலின் தலமரமாகும். உத்தாலம் என்ற பெயர் நாளடைவில் குத்தாலம் என்று மருவி தலத்தின் பெயராக மாறிவிட்டது போலும், இறைவனின் திருநாமம் சொன்னவாறு அறிவார்; இறைவியின் திருநாமம் பரிமள சுகந்தநாயகி. மணக்கோலத்தில் எழுந்தருளிய பெருமான், தான் முன்னம் சொன்ன மறைகளை இங்கே நடைபெற்ற திருமணத்தின் போது ஓதியபடியால் சொன்னவாறு அறிவார் என்ற பெயர் வந்தது என்பார்கள்.  

வேள்விக்குடி தலம் துருத்தியிலிருந்து வடகிழக்கில் நான்கு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. இந்த தலத்தின் தான் பரத முனிவரின் மகளாக வளர்ந்த பார்வதி தேவிக்கும் பெருமானுக்கும் நடைபெற்ற திருமணத்துடன் தொடர்பு கொண்ட வேள்விகள் செய்யப்பட்டன என்றும் அருகிலுள்ள மணஞ்சேரியில் திருமணம் நடைபெற்றது என்றும் கூறுவார்கள். தலத்து இறைவனின் திருநாமம் கல்யாணசுந்தரர். இறைவியின் திருநாமம் பரிமள சுகந்த நாயகி. மயிலாடுதுறை பந்தநல்லூர், குத்தாலம் பந்தநல்லூர் நகரப் பேருந்துகள் செல்லும் வழியில் உள்ள அஞ்சலாத்தங்கரை என்ற இடத்தில் இறங்கி ஒரு கி.மீ. நடந்து செல்லவேண்டும். இந்த தலத்தில் உள்ள கல்யாணசுந்தரர் செப்புச்சிலை மிகவும் அழகு வாய்ந்தது. பரிமளசுகந்த நாயகியின் சிலை மிகவும் அழகு வாய்ந்தது. புதுமணப் பெண்ணாம் பார்வதி அன்னையின் ஒவ்வொரு அங்கமும் பெண்களுக்கு உரிய நாணத்தை வெளிபடுத்தும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது. கீழ் நோக்கி பார்த்திருக்கும் கண்கள், குனிந்த தலை, பெருமானின் கையைத் தொட்டும் தொடாமலும் இருக்கும் கைவிரல்கள், அரை பார்வையால் பெருமானின் அழகினை பெருமிதத்துடன் அளக்கும் கண்கள் என்று நாண  உணர்ச்சியை நமது கண் முன்னே கொண்டு வரும் சிற்பியின் திறமையை பாராட்ட வார்த்தைகள் காணாது. தான் விரும்பிய காதலனை அடைந்த மகிழ்ச்சி பொங்கும் அம்பிகையின் முகமும் பெருமையுடன் திகழும் பெருமானின் முகமும் நமது உள்ளத்தில் என்றும் பதிந்திருக்கும் வண்ணம் அழகாக அமைந்துள்ளன. அம்பிகைக்கு கங்கணதாரணம் நடந்த இடம் என்பதால் அம்பிகை கௌதகேசி என்றும் அழைக்கப் படுகின்றாள். இந்த  இரண்டு தலங்களிலும் பெருமான் பிராட்டியை பிரியாது உடனிருந்த தன்மை  மணிவாசகரால், துருத்தி தன்னில் அருத்தியோடு இருந்தும் என்ற  கீர்த்தித்  திருவகவல் தொடர் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.                           

பாடல் 1:

    ஓங்கி மேல் உழி தரும் ஒலி புனல் கங்கையை ஒரு சடை மேல்
    தாங்கினார் இடுபலி தலை கலனாக் கொண்ட தம் அடிகள்
    பாங்கினால் உமையொடு பகல் இடம் புகலிடம் பைம்பொழில் சூழ்
    வீங்கு நீர் துருத்தியார் இரவு இடத்து உறைவர் வேள்விக்குடியே    

விளக்கம்:

உழிதரும்=சுழித்து வெள்ளமாக வரும்; வீங்குநீர்=நீர்வளம் மிகுந்த; துருத்தி=ஆற்றின் இடையே உள்ள இடம்; அடிகள்=தலைவர்; பாங்கினால்=முறைப்படி; தம்பிரான் தம்மடிகள் என்ற சொற்கள் இறைவன் தமக்குத் தாமே தலைவராக உள்ள நிலையை உணர்த்துகின்றன. பாங்கினால் என்ற சொல்லுக்கு, வைதீக முறைப்படி பெருமான் பிராட்டியைத் திருமணம் செய்து கொண்டு துருத்தியிலும் வேள்விக்குடியிலும் தங்கியதை குறிப்பிடுகின்றார் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பகலிடம்  இரவிடம் என்ற சொற்களில் வரும் இடம் என்பது காலத்தை குறிக்கும்.   

ஒருசடை என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். ஒரு என்பதற்கு ஒப்பற்ற என்று சிலர் பொருள் கொண்டு பெருமானின் சடை ஒப்பற்று பெருமை வாய்ந்த சடை என்று கூறுகின்றனர். ஒரு என்ற சொல் ஒன்று எனப்படும் எண்ணிக்கையை குறிப்பதாக பொருள் கொண்டு தனது ஒரே சடையினில் பெருமான் கங்கை நதியினைக் கரந்தார் என்றும் விளக்கம் கொள்ளலாம். பெருமானுக்கு ஒன்பது சடைகள் இருப்பதாக கூறுவார்கள். அப்பர் பிரானும், ஒன்று கொலாம் என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் ஒன்பதாவது பாடலில் (4.18.9) ஒன்பது போல் அவர் கோலக் குழற்சடை என்று கூறுகின்றார். தனது சடையில் மறைத்த கங்கை நதியை, பகீரதனின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி விடுவிக்க திருவுள்ளம் கொண்ட பெருமான், ஒரு சடையை மிகவும் லேசாக தளர்த்தினார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. புல்லின் நுனியில் அமரும் பனித்துளி போன்று, பெருமானின் ஒரு சடையில் கங்கை நதி மறைந்தது என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு ஒரு சடையில் கரந்தான் என்று அப்பர் பிரான் இங்கே கூறுகின்றார். ஒரு சடை என்பதற்கு ஒப்பற்ற சடை என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே.  

    ஒன்பது போல் அவர் வாசல் வகுத்தன
    ஒன்பது போல் அவர் மார்பினில் நூலிழை
    ஒன்பது போல் அவர் கோலக் குழற்சடை
    ஒன்பது போல் அவர் பாரிடம் தானே

செங்காட்டங்குடி தலத்தின் மீது அருளிய திருத் தாண்டகப் பாடல் ஒன்றிலும் அப்பர் பிரான், கங்கை நதியினை பெருமான் தனது ஒரு சடையினில் மறைத்து வைத்தார் என்று கூறுகின்றார்.

  கன்னியை அங்கொரு சடையில் கரந்தான் தன்னைக் கடவூரில் வீரட்டம்                   கருதினானைப்    
  பொன்னி சூழ் ஐயாற்றெம் புனிதன் தன்னைப் பூந்துருத்தி நெய்த்தானம்                   பொருந்தினானைப்
  பன்னிய நான்மறை விரிக்கும் பண்பன் தன்னைப் பரிந்து
                  இமையோர்   தொழுது ஏத்திப் பரனே என்று
  சென்னி மிசைக் கொண்டு அணி சேவடியினானைச்
                    செங்காட்டங்குடி  அதனில் காண்டேன் நானே   

திருவாரூர் மும்மணிக் கோவை பதிகத்தின் பாடல் ஒன்றினில் சேரமான் பெருமான் நாயனார் திருவாரூர் நகரத்தின் சிறப்பினைக் குறிப்பிடும் போது சிவபெருமான் உறையும் திருவாரூர் நகரம் என்று கூறுகின்றார். கங்கை நதியினைத் தனது சடையில் கரந்தவன் என்றும் தன்னை எதிர்த்து வந்த மதயானையின் தோலை உரித்தவன் என்று பெருமானின்  ஆற்றலை குறிப்பிடும் நாயனார், பாய்ந்து செல்லும் கங்கை நீரினைத் தனது ஒரு சடையினில் கரந்தவன் என்று கூறுகின்றார்.

    உலாநீர்க் கங்கை ஒரு சடைக் கரந்து
    புலால் நீர் ஒழுகப் பொரு களிறு உரித்த
    பூத நாதன் ஆதி மூர்த்தி
    திரு மட மலைமகட்கு ஒரு கூறு கொடுத்துத் தன்
    அன்பின் அமைந்தவன் ஆரூர்

பெருமான் பல சடைகள் கொண்டவர் என்று திருமுறைப் பாடல்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம். கொச்சைவயம் (சீர்காழி தலத்தின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் ஒன்று) தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில்  (2.89.3) தனது பல சடைகள் தொங்க மாலை நேரத்தில் பெருமான் நடனம் ஆடுகின்றார் என்று சம்பந்தர் கூறுகின்றார். வேலை=கடல்; பால் போன்று வெண்மை நிறத்தில் காணப்படும் திருநீற்றினைத் தனது உடல் முழுவதும் பூசிக்கொண்டும் தனது பல சடைகள் தாழவும் மாலை நேரத்தில் நடனம் ஆடும் பெருமான் வேத கீதங்கள் பாடுவதை மிகவும் விரும்புகின்றார் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார்.   

    பாலை அன்ன வெண்ணீறு பூசுவர் பல்சடை தாழ
    மாலை ஆடுவர் கீதம் மாமறை பாடுதல் மகிழ்வர்
    வேலை மால் கடல் ஓதம் வெண் திரை கரை மிசை விளங்கும்
    கோல மாமணி சிந்தும் கொச்சைவயம் அமர்ந்தாரே

தில்லைச் சிதம்பரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (3.1.1) பல சடைகள் அடங்கிய தனது தலையினில் குளிர்ச்சி பொருந்திய சந்திரனை வைத்துள்ள பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். பனிகால்=குளிர்ச்சியைத் தரும்; எம=எம்முடைய; நயத்தல்=விரும்புதல்; நாடுதல்=மனம் நாடுதல்;  ஆடினாய் என்ற சொல்லுக்கு நடனம் புரிதல் மற்றும் நீராடுதல் என்று இரண்டு பொருள்கள் உள்ளன. இரண்டுமே பெருமானுடன் இணைந்த செயல்கள். ஆடவல்லானை குறிக்கும் இந்த பாடலை, ஆடினாய் என்ற சொல்லுடன் நயமாக தொடங்கி, பெருமான் பசுவிலிருந்து பெறப்படும் ஐந்து பொருட்களைக் கொண்டு நீராடுவதையும் சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். சம்பந்தரின் சொல்லாட்சியை நாம் இங்கே உணர்கின்றோம்      

  ஆடினாய் நறு நெய்யொடு பால் தயிர் அந்தணர் பிரியாத சிற்றம்பலம்
  நாடினாய் இடமா நறுங் கொன்றை நயந்தவனே
  பாடினாய் மறையோடு பல் கீதமும் பல் சடை பனிக்கால் கதிர் வெண் திங்கள்
  சூடினாய் அருளாய் சுருங்க எம தொல்வினையே

கடல் போன்று பரந்த நீர்ப்பரப்பினைக் கொண்ட கங்கை நதி, சிவபெருமானின் சடையால் தடுக்கப்பட்டவுடன், அந்த சடையைத் தாண்டி செல்லமுடியாமல் சிதறியது. இத்தகைய வல்லமை பெற்ற சிவபெருமானின் சடைகளின் மேல். பாம்பு, கொன்றை மலர்கள், சந்திரன், நறுமணம் வீசும் கோங்கம் ஆகியவை பொருந்தி சடைக்கு மேலும் அழகினைச் சேர்க்கின்றன என்று திருவொற்றியூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடல் (4.86.3) ஒன்றினில் அப்பர் பிரான் கூறுவதை நாம் இங்கே காண்போம்.

    பரவை வருதிரை நீர் கங்கை பாய்ந்து உக்க பல்சடை மேல்
    அரவம் அணி தரு கொன்றை இளம் திங்கள் சூடியதோர்
    குரவ நறுமலர் கோங்கம் அணிந்து குலாய சென்னி
    உரவு திரை கொணர்ந்து எற்றி ஒற்றியூர் உறை உத்தமனே

பெருமானின் திரண்ட தோள்கள் பவளமலை போன்றும். அந்த தோளில் படியும் சடைக் கற்றைகள் பவளத்தின் தளிர்கள் போன்றும் காணப்படுவதாக அப்பர் பிரான் உணர்த்தும் பாடலை (4.113.1) நாம் இங்கே காண்போம். செம்பவள நிறத்துச் சடையின் மேல் காணப்படும் பாம்பு, பவளக் கொடியில் காணப்படும் கொழுந்து போன்று தோற்றம் அளிக்க, பவளக் கொடியில் காணப்படும் பூ போன்ற பிறைச் சந்திரன் பெருமானின் சடையில் அழகான பூவாக மிளிர்கின்றது என்றும் அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.  

    பவளத் தடவரை போலும் திண்தோள்கள் அத்தோள் மிசையே
    பவளக் குழை தழைத்தால் ஒக்கும் பல் சடை அச்சடை மேல்
    பவளக் கொழுந்து அன்ன பைம்முக நாகம் அந்நாகத்தொடும்
    பவளக்கண் வாலமதி எந்தை சூடும் பனிமலரே

கபிலதேவர் தனது சிவபெருமான் திருவந்தாதி பதிகத்து (பதினோராம் திருமுறை) பாடலில் பெருமானை பல்சடையான் என்று அழைக்கின்றார். பணி என்றால் பாம்பு என்றும் ஒர் பொருள் உண்டு. பாம்பினைத் தனது உடலின் பல்வேறு இடங்களில் கொண்டுள்ள பெருமானை பணியாய ஆகத்தான் என்று கபிலர் கூறுகின்றார்.  

    பணியாய் மட நெஞ்சே பல்சடையான் பாதம்
    பணியாத பத்தர்க்கும் சேயன் பணியாய
    ஆகத்தான் சித்து மேல் நம்மை அமரர்கோன்
    ஆகத் தான் செய்யும் அரன்
 
பொழிப்புரை:

மேலும் மேலும் பொங்கி எழுந்து சுழித்து, உலகத்தையே புரட்டிப் போடுவது போன்று மிகுந்த வேகத்துடன் ஆர்பரித்துக் கொண்டு கீழே இறங்கிய கங்கை நதியினைத் தனது ஒரு சடையில் தாங்கியவனும், உயிர்கள் இடுகின்ற பிச்சையை ஏற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு,  பிரமனின் தலையைத் தனது கையில் ஏந்தியவனும் ஆகிய பெருமான் முறையாக தான் மணந்த உமையன்னையுடன் பகலிடத்தில் உறையும் இடம் பசுமையான சோலைகள் சூழ்ந்ததும் அகன்ற காவிரி நதியை அருகினில் உடையதும் ஆகிய திருத்துருத்தி தலமாகும். அவரே இரவினில் வேள்விக்குடி தலம் சென்று தங்குகின்றார்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/19/137-ஓங்கிமேல்-உழிதரு----பாடல்-1-3221143.html
3213630 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 18, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    கண்ணாரும் காழியர் கோன் கருத்து ஆர்வித்த
    தண்ணார் சீர் ஞானசம்பந்தன் தமிழ் மாலை
    மண் ஆரும் மாவயல் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி
    பண்ணாரப் பாட வல்லார்க்கு இல்லை பாவமே
 

விளக்கம்:

கண்=மூங்கில்; தண்ணார் சீர்=பெருமானின் அருளினால் ஏற்பட்ட குளிர்ச்சியையும் சிறப்பினையும் குறிக்கின்றது. கண்ணார என்ற சொல்லுக்கு கண்ணுக்கு இனிய காட்சிகள் உடைய என்று பொருள் கொண்டு அழகான இயற்கை வளம் நிறைந்த சீர்காழி தலம் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர்.

பொழிப்புரை:

மூங்கில்கள் வளத்துடன் வளரும் சீர்காழி தலத்தின் தலைவனாகிய ஞானசம்பந்தன், பெருமானின் குளிர்ச்சியான திருவருளைப் பெற்றதால் சிறப்பினை அடைந்த ஞானசம்பந்தன், வளம் நிறைந்த மண்ணினை உடைய மணஞ்சேரி பெருமான் மீது இயற்றிய இந்த தமிழ் மாலையினை பண்ணுடன் பொருத்தி பாடும் வல்லமை வாய்ந்த அடியார்களுக்கு பாவங்கள் விளையாது.  

முடிவுரை:

இந்த பதிகத்தை மனம் ஒன்றி பக்தியுடன் ஓதினால், இல்லத்தில் திருமணம் விரைவில் நடைபெறும் என்றும், தம்பதிகளின் இடையே பிணக்கு ஏதேனும் இருப்பின் அவை தீர்க்கப்பட்டு மனமொத்த தம்பதியர்களாக வாழ்வார்கள் என்றும் நம்பப்படுகின்றது. இந்த பதிகத்தின் பாடல்களில் பெருமானை வழிபட்டால் நாம் அடையவிருக்கும் பலன்கள்  உணர்த்தப் படுகின்றன. மணஞ்சேரி இறைவனை பற்றி நின்றால் நமக்கு பாவங்கள் இல்லை என்று பதிகத்தின் முதல் பாடலிலும், இறைவனை புகழ்ந்து பாடினால் வலிமை வாய்ந்த வினைகளும் அழிந்துவிடும் என்று இரண்டாவது, மூன்றாவது மற்றும் பத்தாவது  பாடல்களிலும், இறைவனைச் சென்றடையும் அடியார்களுக்கு துன்பங்கள் இல்லை என்று நான்காவது பாடலிலும், இறைவனின் திருநாமங்களை மற்றும் அவனது புகழினைச் சொல்லும் அடியார்களுக்கு துன்பங்கள் சென்று அடையா என்றும் ஐந்தாவது பாடலிலும், பெருமானை இகழாது புகழும் அடியார்கள் என்றும் இன்பமுடன் வாழ்வார்கள் என்று ஆறாவது பாடலிலும் கூறும் சம்பந்தர், அடுத்த இரண்டு பாடல்களில் பெருமானைப் போற்றி பேசும் அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார். எனவே நாம் அனைவரும் பெருமானின் திருப்பாதங்களை புகழுவோம் என்று நம் அனைவரையும் ஒன்பதாவது பாடல் மூலம் தூண்டும் சம்பந்தர், பதிகத்தின் கடைப் பாடலில் இசையுடன் பொருத்தி இந்த பதிகத்து பாடல்களை பாடும் அடியார்களுக்கு துன்பம் ஏதும் இல்லை என்று கூறுகின்றார். மணஞ்சேரி மணாளனை மனதினால் நினைத்து,  அவனது புகழினை உணர்த்தும் இந்த பதிகத்து பாடல்களை பாடி, இல்வாழ்க்கையில் எந்த குறையும் இன்றி வாழ்ந்து மறுமையில் நிலையான இன்பம் பெற்று மகிழ்வோமாக.  

 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/18/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-11-3213630.html
3213628 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 17, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    சற்றேயும் தாம் அறிவில் சமண் சாக்கியர்
    சொற்றேயும் வண்ணம் ஒர் செம்மை உடையானை
    வற்றாத வாவிகள் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி
    பற்றாக வாழ்பவர் மேல் வினை பற்றாவே
 

விளக்கம்:

சொற்றேயும்=சொல் தேயும், பயனற்ற அறிவற்ற பொருளற்ற தன்மையால் நாளடைவில் மறக்கப்பட்டு தேய்ந்து போதல்; சமணர்கள் மற்றும் பயனற்ற பிதற்றல்கள் காலங்களைக் கடந்து நிற்க முடியாமல் அழிந்துவிடும் என்று கூறுகின்றார்.   

பொழிப்புரை:

சிறிதும் அறிவில்லாமல் சமணர்களும் புத்தர்களும் சொல்லும் சொற்கள், பொருளின்றி பயனின்றி இருப்பதால் நாளடைவில் மறக்கப்பட்டு அழிந்துவிடும். இவ்வாறு அத்தகைய பயனற்ற பொருளற்ற சொற்கள் அழியும் வண்ணம் செய்வானும், சிறந்த செம்மையான பொருளாக உடைய சிவநெறியினை உடையவனும், வற்றாத நீர்நிலைகள் கொண்ட மணஞ்சேரி தலத்தில் உறைபவனும் ஆகிய இறைவனது திருப்பாதங்களை பற்றுக்கோடாக பற்றிக்கொள்ளும் அடியார்களின் மேல் வினைகள் பற்றாமல் பிரிந்து விடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/17/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-10-3213628.html
3213627 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 16, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    சொல்லானைத் தோற்றம் கண்டானும் நெடுமாலும்
    கல்லானைக் கற்றன சொல்லித் தொழுது ஓங்க
    வல்லார் நன் மாதவர் ஏத்து மணஞ்சேரி
    எல்லாமாம் எம் பெருமான் கழல் ஏத்துமே

விளக்கம்:

சொல்லான்=சொற்களின் வடிவமாகவும் சொற்கள் விளக்கும் பொருளாகவும் விளங்கும் இறைவன்; தோற்றம் கண்டான்=படைப்புத் தொழில் புரியும் பிரமன்; கல்லான்=பிரமனும் திருமாலும் கற்க முடியாத வண்ணம் நீண்ட தீப்பிழம்பாக திகழ்ந்த பெருமான், இந்த பாடலில் எல்லாமாக பெருமான் நிற்கும் தன்மை குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஸ்ரீருத்ரத்தின் பொருளை உணர்த்தும் வண்ணம் அமைந்துள்ள நின்ற திருத்தாண்டகம் பதிகத்தில் (6.94) அப்பர் பிரான் சிவபிரான் எல்லாமாக நிற்கும் தன்மையை குறிப்பிடுகின்றார். திருவதிகைத் திருத்தாண்டகம் ஒன்றினை (6.05) எல்லாம் சிவன் என நின்றாய் போற்றி என்று அப்பர் பிரான் தொடங்குகின்றார். சிவபெருமானின் திருநாமமாகிய பஞ்சாக்கர மந்திரத்தை அறிந்து உணர்ந்தவர்களையே, அப்பர் பிரான் கற்றார் என்று கருதுகின்றார். எஞ்சியோரை அவர் கல்லாதார் என்று கருதுகின்றார்.

    எல்லாம் சிவன் என்ன நின்றாய் போற்றி எரிசுடராய் நின்ற இறைவா போற்றி
    கொல்லார் மழுவாட் படையாய் போற்றி கொல்லும் கூற்று ஒன்றை உதைத்தாய்         போற்றி
    கல்லாதார் காட்சிக்கு அரியாய் போற்றி கற்றார் இடும்பை களைவாய் போற்றி
    வில்லால் வியன் அரணம் எய்தாய் போற்றி வீரட்டம் காதல் விமலா போற்றி

அனைத்துப் பொருட்களிலும் கலந்தும் அனைத்து உயிர்களுடன் இணைந்தும் நிற்கும் சிவபெருமானே போற்றி, சூரிய சந்திரர்கள் ஆகிய இரண்டு சுடர்களாக உள்ளவனே போற்றி, கொலைத் தொழிலைச் செய்யும் சக்தி வாய்ந்த மழுப் படையை உடையவனே போற்றி, உயிர்களை உடலிலிருந்து பிரிப்பதையே தொழிலாகக் கொண்ட கூற்றுவனை உதைத்தவனே போற்றி, ஐந்தெழுத்தினை கல்லாத மூடர்கள் காண்பதற்கு அரியவனாகத் திகழ்பவனே போற்றி, ஐந்தெழுத்தினை கற்று, அதனை எப்போதும் உச்சரிக்கும்  அடியார்களின் துன்பங்களை களைபவனே போற்றி, அகன்று காணப்பட்ட மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும் வில்லினைக் கொண்டு அழித்தவனே போற்றி. அதிகை வீரட்டத் திருக்கோயிலின் மீது காதல் கொண்டு அங்கே உறையும் பெருமானே என்று இறைவன பலவாறு அழைக்கும் பெருமான், நான் உன்னை வணங்குகின்றேன், நீ தான் என்னை காப்பாற்றவேண்டும் என்று இறைவனிடம் அப்பர் பிரான் இந்த பாடல் மூலம் வேண்டுகின்றார்.
 
பொழிப்புரை:

சொற்களின் வடிவமாகவும் சொற்களின் பொருளாகவும் விளங்குபவனும், படைப்புத் தொழில் புரியும் பிரமனும் நெடுமாலும் கற்றுணராத வண்ணம் பெருமை உடையவனாக நீண்ட தீப்பிழம்பாக நின்றவனும், தாம் கற்ற இசைப் பாடல்களை பாடி பெருமானின் புகழினை எடுத்துரைக்கும் நல்ல பெரிய தவமுடையவர்கள் போற்ற, அனைத்தும் தானே ஆகிய நிற்கும் பெருமானின் திருவடிகளை போற்றுவீர்களாக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/16/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-9-3213627.html
3213626 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, August 15, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    எடுத்தானை எழில் முடி எட்டும் இரண்டு தோள்
    கெடுத்தானைக் கேடிலாச் செம்மை உடையானை
    மடுத்து ஆர வந்து இசை பாடும் மணஞ்சேரி
    பிடித்து ஆரப் பேண வல்லார் பெரியோர்களே
   

விளக்கம்:

எடுத்தான்=கயிலை மலையை எடுத்தவன்; கேடிலாச் செம்மை=என்றும் அழிவில்லாமல் விளங்கும் முக்திச் செல்வம்; மடுத்து=வயிறார உண்டு; முந்தைய பாடலிலும் இந்த பாடலிலும் பெரியோர்களின் தன்மை யாது என்று உணர்த்தப் படுகின்றது. பல திருமுறைப்  பாடல்களில் பெரியோர்களின் தன்மை உணர்த்தப் படுகின்றது. அத்தகைய பாடல்கள் சிலவற்றை நாம் இங்கே காண்போம்.

சிவபெருமானின் பெருமையை கற்பவர்களும் கேட்பவர்களும் பெரியோர்கள் என்று, தான்  அருளிய முதல் பதிகத்தின் இரண்டாவது பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். முற்றல்=முதிர்ந்த; ஆமை என்பது இங்கே ஆமை ஓட்டினை குறிக்கும். வெகு காலத்திற்கு முன்னர் தோன்றிய கூர்மாவதாரம் என்பதைக் குறிப்பிட முற்றல் ஆமை என்று குறிப்பிட்டார்.; ஏனம்=பன்றி; முளைக் கொம்பு=பன்றியாகிய திருமாலின் வாயினில் பல் போன்று முளைத்த கொம்பு; பூண்டு=ஆபரணமாக அணிந்து கொண்டு; வராக அவதாரம் எடுத்த திருமாலின் பல் அரக்கனின் உடலில் பட்டமையால் அவனது தீய குணங்கள் இவரை ஆட்கொள்ள, அரக்கனைக் கொன்ற பின்னரும் மிகுந்த வெறியுடன் குதித்த போது, அவரது தொல்லை தாளாமல் தேவர்கள் அனைவரும் பெருமானிடம் முறையிட, பெருமான் அந்த பன்றியினை அடக்கி ஆட்கொண்டார். இவ்வாறு பன்றியை அடக்கியதை உணர்த்தும் பொருட்டு, பன்றியின் கொம்பினைத் தனது மார்பினில் பெருமான் ஆபரணமாக அணிந்தார் என்று புராணம் கூறுகின்றது. இளநாகம்=அடிக்கடி தனது சட்டையை உரிப்பதால், நரை திரையின்றி இருக்கும் பாம்பு. பல சதுர் யுகங்களையும் கடந்து நிற்கும் அனந்தன் முதலிய பாம்புகள் இளநாகம் என்று அழைக்கப் படுவதாக சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் கூறுகின்றார். வற்றலோடு=தசை வற்றிய ஓடு; பிரமனின் ஐந்து தலைகளில் ஒன்றினை பெருமான் கிள்ளியதால், அந்நாள் வரை உடலுடன் கொண்டிருந்த தொடர்பு நீங்கியதால், உலர்ந்து காணப்படும் ஓடு;

    முற்றல் ஆமை இளநாகமோடு ஏன முளைக் கொம்பு அவை பூண்டு
    வற்றல் ஓடு கலனாப் பலி தேர்ந்து எனது உள்ளம் கவர் கள்வன்
    கற்றல் கேட்டல் உடையார் பெரியார் கழல் கையால் தொழுது ஏத்த
    பெற்றம் ஊர்ந்த பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மன் இவன் அன்றே  

கீழைத் திருக்காட்டுப்பள்ளி தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் பெருமானின் திருப்பாதங்களை நாள்தோறும் வேதங்களால் பேணிப் புகழும் பெரியோர்கள் என்று  சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பெம்மான் என்ற சொல்லினை பெரியோர்கள் என்ற சொல்லுடன் இணைத்தும், பெய்கழல்கள் நாள்தோறும் பேணியேத்த மறை உடையான் என்றும் பிரித்து, பெரியோர்கள் தலைவன் என்றும் தனது திருப்பாதங்களைப் பாராட்டி புகழ்ந்து பாடும் வண்ணம் வேதங்களை உடையவன் என்றும் பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. குறையுடையான்=அடியார்களின் குறைகளைக் கேட்டறிந்து நிறைவு செய்பவன்;

    பிறையுடையான் பெரியோர்கள் பெம்மான் பெய்கழல்கள் நாடொறும் பேணி ஏத்த    
    மறையுடையான் மழுவாள் உடையான் வார் தரு மால் கடல் நஞ்சம் உண்ட
    கறை உடையான் கனலாடு கண்ணால் காமனைக் காய்ந்தவன் காட்டுப்பள்ளி
    குறையுடையான் குறட்பூதச் செல்வன் குரை கழலே கைகள் கூப்பினோமே

திருவியலூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (1.13.10) சம்பந்தர், புத்தர்கள் மற்றும் சமணர்களுடன் நட்பு பாராட்டாமல், அவர்களைப் போற்றாமல் இருப்பவர்கள் பெரியோர்கள் என்று கூறுகின்றார். பிடகம் என்று அழைக்கப்படும் புனித நூலினை தங்கள் வேதமாகக் கொண்டவர்கள் புத்தர்கள். சீவரம்=துவராடை;   

    தடுக்கால் உடல் மறைப்பார் அவர் தவர் சீவர மூடிப்
     பிடக்கே உரை செய்வாரோடு பேணார் நமர் பெரியோர்
    கடல் சேர் தரு விடமுண்டு அமுது அமரர்க்கு அருள் செய்த
    விடை சேர் தரு கொடியானிடம் விரிநீர் வியலூரே

பேணுபெருந்துறை தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்து பாடலில் (1.42.7) சம்பந்தர், நான்கு வேதங்களையும் ஆறு அங்கங்களையும் முறையாக கற்று பிழையின்றி முன்னோர் ஓதிய முறையில் ஓதுவோரை பெரியோர் என்று கூறுகின்றார். விருப்பம் பொருந்திய உள்ளத்தோடு, உச்சரிப்பு பிழையினை தவிர்த்து நன்றாக அமைந்த நாவின் கண், தங்களது  வினைகளை இறைவனின் அருளால் அழித்துக் கொள்ளும் நோக்கத்துடன் வேதங்கள் ஓதுகின்றனர் என்று இந்த பாடலில் சம்பந்தர் கூறுகின்றார். விழையார்=விருப்பம் உடையவர்கள்;

    விழையார் உள்ள நன்கு எழு நாவில் வினை கெட வேதம் ஆறங்கம்
    பிழையா வண்ணம் பண்ணியவாற்றால் பெரியோர் ஏத்தும் பெருமான்
    தழையார் மாவின் தாழ் கனி உந்தித் தண் அரிசில் புடை சூழ்ந்து
    குழையார் சோலை மென்னடை அன்னம் கூடு பெருந்துறையாரே

விரிந்த சடைமுடியை உடையவரும் எரி போன்று சிவந்த திருமேனியை உடையவரும் ஆகிய மருதவாணரை, தாமதம் ஏதும் செய்யாமல் துதிப்பவர் உலகினில் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்று திருவிடைமருதூர் தலத்து பாடலில் (1.95.4) சம்பந்தர் கூறுகின்றார்.

    விரியார் சடை மேனி எரியார் மருதரைத்
    தரியாது ஏத்துவார் பெரியார் உலகிலே   

கடம்பூர் தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (2.63.4) பிறையுடை வார்சடையானை பேண வல்ல அடியார்கள் பெரியோர்கள் என்று கூறுகின்றார். பறை=தோல் இசைக்கருவி; இயம்ப= ஒலிக்க; கண்களின் கீழ் பாகத்தில் சிகப்பு நிற கோடுகள் காணப்படுவது உடல்நிலை ஆரோக்கியமாக இருப்பதை உணர்த்தும். அத்தகைய செவ்வரிகளை வேலில் படிந்துள்ள இரத்தக் கறைகளுக்கு ஒப்பிட்டு, கறை படிந்த வேல் போன்று நீண்டு கூர்மையாக உள்ள கண்களை என்றும் செவ்வரி ஓடிய கண்களை உடைய மகளிர் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார் என பொருள் கொள்வது பாடலின் நயத்தை உணர்த்துகின்றது.

    பறையோடு சங்கம் இயம்பப் பல்கொடி சேர் நெடுமாடம்
    கறையுடை வேல்வரிக் கண்ணார் கலையொலி சேர் கடம்பூரில்
    மறையொலி கூடிய பாடல் மருவி நின்று ஆடல் மகிழும்
    பிறையுடை வார் சடையானை பேண வல்லார் பெரியோரே  

பெருமானைப் பேணும் அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள் என்று கூறுவதன் மூலம், பெருமானைப் பேணி போற்றாத மனிதர்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்று சம்பந்தர் இந்த பாடலில் நமக்கு உணர்த்துகின்றார். இந்தக் கூற்று சம்பந்தர் அருளிய ஆமாத்தூர் தலத்து பதிகத்தின்  பாடல்களை நினைவூட்டுகின்றது. இந்த பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (2.44.1), பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றி புகழாத மனிதர்களின் அழகும் ஒரு அழகோ என்று கேள்வி கேட்கின்றார். அம்=அழகிய; பொக்கம்= பொலிவு மற்றும் அழகு: பெய்=உடைய, துன்னம் பெய்=தைக்கப்பட்ட; பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் பெருமான் சூடிக் கொண்ட பின்னர், சந்திரன் தான் அழியும் நிலையிலிருந்து தப்பித்து, நாளும் ஒரு பிறை பெற்று வளர்ந்தமையை குறிப்பிட பிள்ளை மதி என்று இங்கே கூறுகினார்.

    துன்னம் பெய் கோவணமும் தோலும் உடை ஆடை
    பின் அம் சடை மேலோர் பிள்ளை மதி சூடி
    அன்னம் சேர் தண் கானல் ஆமாத்தூர் அம்மான் தன்
    பொன் அம் கழல் பரவா பொக்கமும் பொக்கமே

சாய்க்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பாடலில் (2.41.2) சம்பந்தர், சம்பந்தர் பெருமானை பெரியோர்களின் தலைவன் என்று கூறுகின்றார். வாய்=அகன்ற; வாய்க்காடு=அகன்ற காடு; பேய்க்கு ஆடல்=பேய்களின் பாடலுக்கு ஏற்ப நடமாடுதல்;   

    பேயக்காடே மறைந்து உறைதல் புரிந்தானும் பூம்புகார்ச்
    சாய்க்காடே பதியாக உடையானும் விடையானும்
    வாய்க்காடு முதுமரமே இடமாக வந்தடைந்த
    பேய்க்கு ஆடல் புரிந்தானும் பெரியோர்கள் பெருமானே    
   

பொழிப்புரை:

கயிலாய மலையினை பேர்த்து எடுக்க முயற்சி செய்த அரக்கன் இராவணின் அழகிய கிரீடங்கள் தரித்த பத்து தலைகளும் தோள்களும் வலிமை கெடும் வண்ணம், மலையின் கீழே அரக்கனை அடர்த்து நெரித்தவனும், என்றும் அழிவற்றதும் பேரின்பம் அளிப்பதும் ஆகிய முக்திச் செல்வத்தினை உடையவனும் ஆகிய பெருமான், சோலை மலர்களில் உள்ள தேனை வயிறார உண்ட வண்டுகள் மகிழ்ச்சியுடன் இசை பாடும் மணஞ்சேரி தலத்தில் உறைகின்றான். அத்தகைய பெருமானின் திருவடிகளைப் பற்றாக பிடித்துக் கொண்டு கொண்டாடும் அடியார்கள் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுவார்கள். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/15/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-8-3213626.html
3213625 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 14, 2019 04:12 PM +0530  

பாடல் 7:

    எண்ணானை எண்ணமர் சீர் இமையோர்கட்கு
    கண்ணானைக் கண் ஒரு மூன்றும் உடையானை
    மண்ணானை மாவயல் சூழ்ந்த மணஞ்சேரிப்
    பெண்ணானைப் பேச நின்றார் பெரியோர்களே
 

விளக்கம்:

எண்ணான்=எண்ணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன்; எண்ணமர்=எண்ணிக்கையில் அடங்கிய, முப்பத்துமூன்று கோடி என்ற எண்ணிக்கையுடைய; பெண்ணான்=மங்கையைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவன்; எண்ணான் என்பதற்கு எட்டு குணங்களை உடைய இறைவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. அட்ட மூர்த்தியாக எங்கும் வியாபித்து நிற்கும் இறைவன் கீழ்க்கண்ட எட்டு குணங்களை உடையவனாக விளங்குகின்றான். தன்வயத்தன் ஆதல், தூய உடம்பினனாக இருத்தல், இயற்கை உணர்வினன் ஆதல், முற்றும் உணர்தல், இயல்பாகவே பாசங்களிலிருந்து நீங்குதல், பேரருள் உடைத்தல், முடிவில்லாத ஆற்றல் உடைமை, வரம்பு இல்லாத இன்பம் உடைத்தல். இந்த எட்டு குணங்களே சைவ சித்தாந்தத்தில் சிவபிரானது குணங்களாக கூறப்படுகின்றன.
 
பொழிப்புரை:

நமது எண்ணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவனும், முப்பத்துமுக்கோடி என்ற எண்ணிக்கையினை உடைய சிறந்த தேவர்களால் தங்களது கண்ணாக பாவிக்கப் படுவானும், மூன்று கண்களை உடையவனும், நிலத்தின் வடிவமாக இருப்பவனும், பெரிய வயல்கள் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி  தலத்தில் உறைபவனும், பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனும் ஆகிய இறைவனைப் புகழ்ந்து பேசும் பாடல்களை பாட வல்ல அடியார்கள்  பெரியோர்களாக மதிக்கப்படுவார்கள்.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/14/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-7-3213625.html
3213624 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 13, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    மொழியானை முன்னொரு நான்மறை ஆறங்கம்
    பழியாமைப் பண்ணிசையான பகர்வனை
    வழியானை வானவர் ஏத்து மணஞ்சேரி
    இழியாமை ஏத்த வல்லார்க்கு எய்தும் இன்பமே
 

விளக்கம்:

வடமொழியாகவும் தமிழ்மொழியாகவும் பெருமான் இருக்கும் தன்மை மொழியானை என்ற சொல் மூலம் குறிப்பிடப்படுவதாக அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். உலகத்தில் தோன்றிய முதல் இரண்டு மொழிகளாக தமிழும் வடமொழியும் கருதப் படுகின்றன. மேலும் இந்த இரண்டு மொழிகளும் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்த மொழிகளாகவும் உள்ளன. வடமொழியில் வேதங்கள் அருளியவன் சிவபெருமான். மேலும் சங்கம் வளர்த்த பாண்டிய நாட்டின் அரசனாக இருந்து, தமிழ் சங்கத்தில் பங்கேற்று தமிழ் மொழியை வளர்த்த பெருமான், அகத்தியருக்கு, இன்னம்பர் தலத்தில் தமிழ் இலக்கணம் கற்பித்ததாக கருதப் படுகின்றது. அகத்தியர் இயற்றிய அகத்தியம் எனப்படும் நூலே தமிழ் இலக்கணத்திற்கான முதல் நூல்  என்றும், தொல்காப்பியத்திற்கு முதல் நூலாக விளங்கியது அகத்தியம் என்று கூறுவார்கள்.    

திருமறைக்காடு தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (6.23.5) பெருமானை ஆரியன் என்றும் தமிழன் என்றும் அப்பர் பிரான் குறிப்பிடுகின்றார். மூரி=மிகுந்த ஒலி;  

    மூரி முழங்கொலி நீர் ஆனான் கண்டாய் முழுத் தழல் போல் மேனி முதல்வன் கண்டாய்
    ஏரி நிறைந்து அனைய செல்வன் கண்டாய் இன்னடியார்க்கு இன்பம் விளைப்பான் கண்டாய்
    ஆரியன் கண்டாய் தமிழன் கண்டாய் அண்ணாமலை உறை எம் அண்ணல் கண்டாய்
    வாரி மத களிறே போல்வான் கண்டாய் மறைக்காட்டு உறையும் மணாளன் தானே

சிவபுரம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலில் (6.87.1) அப்பர் பிரான் வடமொழியாகவும் தென்மொழியாகவும் இருப்பவன் இறைவன் என்று உணர்த்துவதை நாம் கீழ்க்கண்ட பாடல் மூலம் அறியலாம். தேவர்களுள் ஒருவனாக பெருமான் இருப்பது போல் தோன்றினாலும், அவனை தேவன் என்று கருதக் கூடாது, தேவர்களுக்கும் தலைவனாக இருப்பவன் அவன் என்பதை உணர்த்தும் பொருட்டு, வானவர்க்கும் மேலானான் காண் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுவதை நாம் உணரலாம்.

    வானவன் காண் வானவர்க்கும் மேலானான் காண் வடமொழியும் தென்தமிழும் மறைகள் நான்கும்
    ஆனவன் காண் ஆனைந்தும் ஆடினான் காண் ஐயன் காண் கையில் அனல் ஏந்தியாடும்
    கானவன் காண் கானவனுக்கு அருள் செய்தான் காண் கருதுவார் இதயத்துக் கமலத்து ஊறும்  
    தேனவன் காண் சென்று அடையாச் செல்வன் தான் காண்' சிவனவன் காண் சிவபுரத்து எம் செல்வன் தானே

அச்சிறுபாக்கம் தலத்தின் மீது அருளிய பதிகத்தின் பாடலில் (1.77.3) திருஞானசம்பந்தர், அடியார்கள் தங்களால் இயன்ற அளவு வடமொழியிலும் தமிழ்மொழியிலும் சொல்லும் தோத்திரங்கள் பெருமானின் திருவடிகளைச் சென்று சேர்கின்றன என்று கூறுகின்றார். தோத்திரப் பாடல்களை மனம் ஒன்றி சொல்லி பெருமானின் திருவடிகளை வழிபடும் அடியார்கள் என்று திருஞான சம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம், நாம் சொல்லும் தோத்திரங்கள், எந்த மொழியில் அமைந்திருந்தாலும் அதன் பொருளை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை நமக்கு சம்பந்தர் உணர்த்துகின்றார். அவ்வாறு பொருள் தெரிந்து கொண்டால் தானே, நம்மால் மனம் ஒன்றி இறை வழிபாட்டில் ஈடுபடமுடியும்.  .

    மைம்மலர்க் கோதை மார்பினர் எனவும் மலைமகளவளொடு மருவினர் என்றும்
    செம்மலர்ப் பிறையும் சிறை அணி புனலும் சென்னி மேலுடையர் எம் சென்னி  மேல் உறைவார்
    தம் மலரடி ஒன்றி அடியவர் பரவத் தமிழ் சொலும் வடசொலும் தாள் நிழல் சேர
    அம்மலர் கொன்றை அணிந்த எம் அடிகள் அச்சிறுபாக்கம் அது ஆட்சி கொண்டாரே

திருமூலரும் ஆகமச் சிறப்பு அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் மந்திரம் ஒன்றினில், ஆரியமும் தமிழும் உமையம்மைக்கு சொன்னவன் பெருமான் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு உமை அம்மைக்கு சொல்லியதன் நோக்கமும், இந்த பாடலில் கூறப்படுகின்றது. புலன் உணர்வினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு அல்லலுறும் உயிர்கள் தங்கள் அறியாமை நீங்கி மெய்ந்நெறியில் செல்லும் வழியினை உணர்த்தும் வடமொழி மற்றும் தமிழ் நூல்களை கற்றறிந்து உய்வினை அடையவேண்டும் என்பதே அந்த நோக்கம் ஆகும். இந்த இரண்டு மொழிகள் மட்டும், இங்கே குறிப்பிட்டு மக்களுக்கு உய்வினை அளிக்கும் மொழிகள் என்று திருமூலர் குறிப்பிட்டது, உண்மையான ஞானத்தை தரும் நூல்கள் இந்த இரண்டு மொழிகளில் தோன்றுவதற்கு இறைவன் திருவுள்ளம் கொண்டிருந்தான் என்பதும் நமக்கு விளங்குகின்றது. மேலும் வேதங்களும் முதலில் உமையம்மைக்கு சொல்லிய பின்னரே அவற்றை ஏனையோருக்கு பெருமான் உபதேசித்தான் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

    மாரியும் கோடையும் வார் பனி தூங்க நின்று
    ஏரியும் நின்று அங்கு இளைக்கின்ற காலத்து
    ஆரியமும் தமிழும் உடனே சொலிக்
    காரிகையார்க்குக் கருணை செய்தானே

இறைவன் உமையம்மைக்கு சொல்லிய இந்த இரண்டு மொழிகளையும் பாணினி மற்றும் அகத்தியர்க்கு அருளினான் என்று காஞ்சி புராணம் கூறுகின்றது.

    வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கு இணையாத்
    தொடர்பு உடைய தென்மொழியை உலகமெலாம் தொழுது ஏத்தும்
    குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப் பாகர்

  
பொழிப்புரை:

வடமொழியாகவும் தென்தமிழ்மொழியாகவும் இருப்பவனும், பண்டைய நாளில் நான்கு வேதங்களையும் அந்த வேதங்களைக் காக்கும் பொருட்டு ஆறு அங்கங்களையும் படைத்தும் அந்த வேதங்களை எவரும் பழியாதவாறு காத்தும், இசையுடன் கலந்து அந்த வேதங்களை பாடுபவனும், நல்ல நெறியில் வாழ்வினை அமைத்துக் கொண்டு செல்ல வழி வகுத்தவனும் ஆகிய பெருமான் விண்ணவர்கள் ஏத்தும் வண்ணம் திருமணஞ்சேரி தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். அவனை இகழாது புகழ்ந்து ஏத்தும் அடியார்களுக்கும் என்றும் இன்பங்களே எய்தும்.       

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/13/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-6-3213624.html
3213622 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 12, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    எறியார் பூங்கொன்றையினோடு இளமத்தம்
    வெறி ஆரும் செஞ்சடை ஆர மிலைத்தானை
    மறி ஆரும் கை உடையானை மணஞ்சேரி
    செறிவானைச் செப்ப வல்லார்க்கு இடர் சேராவே

விளக்கம்:

எறி=பறித்தல் என்றும் ஒளி விடுதல் என்றும் இரண்டு விதமான பொருள்கள் உள்ளன. பறித்தல் என்ற பொருள் இங்கே  பொருத்தமாக உள்ளது. அன்று பறித்த என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்; அன்று மலர்ந்த மலர்கள் வீசும் ஒளி, அடுத்த நாளில் மங்குவதையும் நாம் காண்கின்றோம். வெறி=மணம் விரிதல்; மிலைத்தல்=சூட்டிக் கொள்ளுதல்; செறிதல்= நெருங்குதல்; வெறி ஆரும் செஞ்சடை என்று பெருமானின் சடைமுடி இயற்கையில் நறுமணம் வீசுவதாக இங்கே சம்பந்தர் குறிப்பிடுகின்றார். பிராட்டியின் கூந்தல் இயற்கை நறுமணம் கொண்டது போல், பெருமானின் சடைமுடியும் நறுமணத்துடன் விளங்கியதை அவர் உணர்ந்தார் போலும்.  

பொழிப்புரை:

அன்று பறிக்கப்பட்ட ஒளி வீசும் கொன்றை மலர்களுடன் இளமையான ஊமத்தை மலர்களை, இயற்கையாகவே நறுமணம் வீசும் தனது செஞ்சடையில் பொருந்தும் வண்ணம் சூட்டிக் கொண்டவனும், துள்ளி விளையாடும் மான்கன்று பொருந்திய கையினை உடையவனும், திருமணஞ்சேரி தலத்தினை நெருங்கி அடைந்து உறைபவனும் ஆகிய பெருமானின் திருநாமங்களையும் அவனது புகழினையும் சொல்ல வல்ல அடியார்களை, துன்பங்கள் வந்து அடையாது.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/12/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-5-3213622.html
3213621 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    விடையானை மேலுலகு ஏழும் இப்பார் எலாம்
    உடையானை ஊழி தோறு ஊழி உளதாய
    படையானைப் பண்ணிசை பாடும் மணஞ்சேரி
    அடைவானை அடைய வல்லார்க்கு இல்லை அல்லலே

விளக்கம்:

விடை=எருது; விடையான்=எருதினை வாகனமாக உடையவன்; உயிர்களின் அறியாமையை அறுத்தெறிந்து அவர்களின் மனதினில் ஞானத்தை தோற்றுவிப்பதே தனது கடமையாக இறைவன் நினைப்பதால் தான், ஒவ்வொரு ஊழி முடிந்த பின்னரும் உலகினையும் உலகப் பொருட்களையும் தோற்றுவித்து உயிர்களை பல உடல்களுடன் இறைவன் இணைக்கின்றான். அவனைப் பணிந்து வணங்கும் உயிர்களின் அறியாமையாகிய இருள் கிழிக்கப்பட்டு ஞானம் இறைவனால் தோற்றுவிக்கப்படுகின்றது. இதனையே மணிவாசகர்   ஞானவாள் ஏந்தும் ஐயர் என்று திருப்படை எழுச்சி பதிகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். இறைவனின் புகழினைப் பாடியும் அவனது சிறப்புகளைச் சொல்லி அவனை வாழ்த்தியும் அடியார்கள் இறைவனைக் குறித்து வணங்குவதும் நாதப்பறை அறைதல் என்று இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. உலகின் படைப்புக்கே ஆதாராமாக விளங்கும் நாதத்தின் உதவி கொண்டு, நாதத் தலைவனை புகழ்தல் பொருத்தம் தானே. இடபத்தினைத் தவிர்த்து வேறு எந்த விலங்கினையும் இறைவன் தனது வாகனமாகக் கொண்டதில்லை. மணிவாசகப் பெருமானுக்கு அருளும் பொருட்டு குதிரை வியாபாரியாக வந்த பெருமான் குதிரை ஏறி வந்ததை நாம் திருவாசகப் பாடல்கள் மூலம் உணர்கின்றோம். மானம்=பெருமை. மா=விலங்கு, விலங்காகிய குதிரை; அத்தகைய பெருமை வாய்ந்த குதிரையின் மீது ஏறி மதுரை வந்த பெருமானுக்கு, அவனது அருளினால் நமக்கு விளைந்த அறிவு எனப்படும் வெண்குடை ஏந்துவோம், என்றும் அவனது திருநீற்றைக் கவசமாகக் கொண்டு மாயப்படையுடன் நாம் போரிடுவோம் என்றும் கூறுகின்றார். உலகப் பொருட்கள் மற்றும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் நம்மை அவர்களது பாசவலையில் வீழ்த்தி என்றும் அறியாமையில் ஆழ்த்தி முக்தி உலகுக்கு நாம் செல்வதை தடுக்கின்றன. எனவே இந்த படைகளை நாம் போரிட்டு வெல்லவேண்டும். அந்த போருக்கு தேவையான வாள், குடை, பறை, கவசம் ஆகியவை இந்த பாடலில் உணர்த்தப் படுகின்றன.  அந்த கருவிகளை நன்கு பயன்படுத்தி வெற்றி கொண்டு, மாயப் படைகள் நெருங்க முடியாத முக்தி உலகினை அடைவீர் என்று அறிவுரை கூறும் பாடல்.

    ஞானவாள் ஏந்தும் ஐயர் நாதப் பறை அறைமின்
    மானமா ஏறும் ஐயர் மதி வெண்குடை கவிமின்
    ஆன நீற்றுக் கவசம் அடையப் புகுமின்கள்
    வான ஊர் கொள்வோம் நாம் மாயப்படை வாரமே

பொழிப்புரை:

எருதினைத் தனது வாகனமாகக் கொண்டவனும், நிலவுலகம் மட்டுமன்றி மேலுள்ள ஏழு உலகங்களையும் தனதாகக் கொண்டவனும், ஒவ்வொரு ஊழியிலும் ஞானத்தை தனது படையாக கொண்டு உயிர்களின் அறியைமையை அகற்றுபவனும் பண்ணோடு பொருந்திய இசைப் பாடல்கள் எப்போதும் இசைக்கப்படும் மணஞ்சேரி தலம் வந்தடைந்து ஆங்கே நிலையாக பொருந்தி உறைபவனும் ஆகிய இறைவனின் திருவடிகளைச் சென்றடைந்து சரண் அடையவல்ல அடையர்களுக்கு வாழ்க்கையில் துன்பங்கள் அடையாது.  

 
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/11/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-4-3213621.html
3213619 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 10, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 3:

    எய்ப்பானார்க்கு இன்புறு தேன் அளித்து ஊறிய
    இப்பாலா என்னையும் ஆள உரியானை
    வைப்பான மாடங்கள் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி
    மெய்ப்பானை மேவி நின்றார் வினை வீடுமே

விளக்கம்:

மேவி நிற்றல்=விரும்பி நிற்றல்; வைப்பான=பெருமை மிகுந்த; மேய்ப்பான்=உண்மையான் மெய்ப்பொருள் எய்ப்பானார்=தொண்டு செய்து இளைத்தவர்; எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம் பெருமான் என்று மணிவாசகர் கூறியது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. பல பிறவிகள் எடுத்து அல்லல் பட்டு இளைத்தோம் என்பதை உணரும் பிறவிகள், இனியும் பிறவி எடுத்து உழலவேண்டாம் என்ற எண்ணத்தில் மிகவும் திவீரமாக இருப்பார்கள்; அத்தகைய மனிதர்களுக்கு, இறைவன் தங்களை ஆட்கொள்வது மிகவும் இனிமையாக இருக்கும் அல்லவா. அவ்வாறு பல பிறவிகள் எடுத்து வருந்திய தான், உண்மைப் பொருளான பெருமானைக் கண்டு கொண்டு அவனது அருளால் வீடுபேற்றினை அடைந்ததாகவும் மணிவாசகர் திருவாசகம் சிவபுராணத்தில் கூறுகின்றார்.

    எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் எம்பெருமான்
    மெய்யே உன் பொன்னடிகள் கண்டு இன்று வீடுற்றேன்

பிறவி எடுத்ததற்கு மணிவாசகர் வருந்துவது போன்று ஞானசம்பந்தர் வருந்தியதை நாம் துருத்தி தலத்தின் மீது அவர் அருளிய பாடல் ஒன்றில் காணலாம். இந்த (2.98.4) பாடலில் சம்பந்தர், தான் சென்ற பிறவியில் இறைவனை ஒரு பொழுதும் மறக்காமல் இருந்ததாகவும், அவ்வாறு இருந்த தனக்கு முக்தி அளிக்காமல் மறுபடியும் மண்ணுலகில் பிறக்கச் செய்தது ஏன் என்றும் இறைவனிடம் கேள்வி கேட்பதை நாம் இந்த பாடலில் உணரலாம். பிறப்பிறப்பினைத் தவிர்க்கும் வழியை நீ எனக்கு உணர்த்தாமல், பிறவிப் பிணியினை எனக்குத் தந்து சென்ற பிறவியில் இறக்குமாறும் இந்த பிறவியில் மறுபடியும் இந்த மண்ணுலகில் பிறக்குமாறும் செய்தது நியாயமா என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகின்றது. துறத்தல் என்பதை ஒரு துறவி தான் அடுத்தவருக்கு கற்றுத் தரமுடியும் என்பதால், பகலில் துறவிக் கோலம் பூண்டு வேதங்களை உபதேசம் செய்தவனாகிய துருத்திப் பெருமானை நோக்கி இந்த கேள்வி கேட்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு மறுபடியும் நான் பிறப்பு எடுப்பதற்கு நான் செய்த தவறு தான் என்னே என்றும் சம்பந்தர் இங்கே கேட்கின்றார்.  

    துறக்குமாறு சொலப்படாய் துருத்தியாய் திருந்தடி
    மறக்குமாறு இலாத என்னை மையல் செய்து இம்மண்ணின் மேல்
    பிறக்குமாறு காட்டினாய் பிணிப் படும் உடம்பு விட்டு
    இறக்குமாறு காட்டினாய்க்கு இழுக்குகின்றது என்னையே

மணிவாசகர் தனக்கு இனிமேல் பிறவியேதும் இன்றி இறைவன் திண்ணமாக அருள் புரிவான் என்பதில் நம்பிக்கை வைத்து, வீடுற்றேன் என்று கூறுவது போல் இப்பாலா என்னையும் ஆள உரியான் என்று ஞானசம்பந்தர் இந்த பாடலில் கூறுவதை நாம் உணரலாம். திருவாசகம் பாடல்கள் உலகுக்கு கிடைக்கவேண்டும் என்பதற்காக மணிவாசகருக்கு பிறவி அருளியது போன்று, உலகுக்கு தேவாரப் பதிகங்கள் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஞானசம்பந்தர்க்கு இறைவன் இந்த பிறவியை அளித்ததை சம்பந்தர் உணர்ந்தது இந்த பாடலில் வெளிப்படுகின்றது. இவ்வாறு இருவரையும் திருவாசகம், தேவார பதிகங்கள் பாடவைத்தது  இறைவன் தமிழ் உலகுக்கு புரிந்த மிகப் பெரிய கருணைச் செயல்.  

எய்ப்பானார் என்பதற்கு உடல் இளைத்தவர் என்று பொருள் கொண்டு, வயிற்றினை  வளர்ப்பதை பிரதானமாகக் கொள்ளாமல் இறைவனை தியானித்து விரதமிருந்து இளைத்த  உடலினை உடைய அடியார்கள் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. பல  பாடல்களில் குண்டர்கள் என்று சமணர்களை ஞானசம்பந்தர் குறிப்பிடுவது நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. அவ்வாறு உடலினை வளர்க்கும் சமணர்கள் போன்று இராமல்   பெருமானின் அடியார்கள் இருந்த நிலை இங்கே குறிப்பிடப்படுகின்றது.              

பொழிப்புரை:

பல பிறவிகள் எடுத்து வருந்திய பின்னர் இந்த பிறவியிலேனும் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு இறைவனின் திருவடிகளைச் சென்று அடையவேண்டும் என்ற ஏக்கத்துடன் இறைவனின் தொண்டராக மாறும் அடியார்களுக்கு, அவர்களது பிறப்பினைத் தவிர்த்து முக்தி நிலையினை அருள்வதற்கு வழி கோலி, தேனைச் சுவைத்தது போன்று இன்பத்தை அவர்களுக்கு அருளும் பெருமான், அடியேனுக்கும் முக்திநிலை அளித்து ஆட்கொள்ளும் உரிமை பெற்றவனாக விளங்குகின்றான். அத்தகைய கருணை உள்ளம் கொண்ட பெருமானை, சிறந்த மாட மாளிகைகள் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி தலத்தில் உறையும் இறைவனை, விரும்பி அவனைத் தொழுது நிற்கும் அடியார்களின் வினைகள் முற்றிலும் அழிந்து போகும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/10/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-3-3213619.html
3213618 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 9, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    விதியானை விண்ணவர் தாம் தொழுது ஏத்திய
    நெதியானை நீள்சடை மேல் நிகழ்வித்த வான்
    மதியானை வண்பொழில் சூழ்ந்த மணஞ்சேரி
    பதியானைப் பாட வல்லார் வினை பாறுமே

விளக்கம்:


விதி=நெறிமுறை; நெதி=நிதி என்ற சொல் நெதி என்று திரிந்தது.; பாறும்=அழியும்; வண்பொழில்=வளமை மிகுந்த சோலைகள்; பதி=தலைவன்; விதி என்ற சொல்லுக்கு பிரமன் என்று பொருள் கொண்டு, அனைத்தையும் படைக்கும் பிரமனாக விளங்குபவன் இறைவனே என்று உணர்த்துவதாக பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. விதியான் என்பதற்கு நெறிமுறையை வகுத்தவன் என்றும் விளக்கமும் அளிக்கப் படுகின்றது. பெருமான் தானே வேதங்களையும் ஆகமங்களையும் அருளியவன். எனவே, அந்த ஆகமங்களிலும் வேதங்களிலும் சொல்லப்பட்டுள்ள வாழ்க்கை நெறி முறைகளை அருளியவன் அவனன்றி வேறு எவர் இருக்கமுடியும்.  

பொழிப்புரை:

வேத ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள வாழ்க்கை நெறியாக இருப்பவனும், தேவர்கள் அனைவரும் தொழுது வணங்கும் வண்ணம் முக்தி எனும் பெருஞ்செல்வத்தை உடையவனும், தனது நீண்ட சடையின் மேல் வானில் உலவும் பிறைச் சந்திரனை வைத்தவனும் வளமை மிகுந்த சோலைகள் சூழ்ந்த திருமணஞ்சேரி தலத்தின் தலைவனாகவும் உள்ள பெருமானை இசைப் பாடல்கள் பாடி அவனை புகழ வல்லவர்களின் வினைகள் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/09/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-2-3213618.html
3213617 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 136. அயிலாரும் அம்பதனால்  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Thursday, August 8, 2019 12:00 AM +0530  

பின்னணி:

குறுக்கை வீரட்டானம் அன்னியூர் பந்தணைநல்லூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற பின்னர் திருமணஞ்சேரி, எதிர்கொள்பாடி வேள்விக்குடி ஆகிய தலங்கள் ஞானசம்பந்தர் சென்றதாக  சேக்கிழார் பெரியபுராணத்தில் கூறுகின்றார். எதிர்கொள்பாடி தலத்தில் அருளிய பதிகம் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. துருத்தி வேள்விக்குடி மணஞ்சேரி எதிர்கொள்பாடி ஆகிய நான்கு தலங்களும், ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பு கொண்ட தலங்களாகும். துருத்தி தலத்தில் அம்பிகை பரத முனிவரின் மகளாக அவதரித்து, பெருமானையே கணவராக அடைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தவம் செய்ததால், மனம் இரங்கிய இறைவன் பிராட்டியை மணம் புரிந்து கொள்ள இசைந்தார் என்றும் அந்த திருமணத்திற்கான வேள்விகள் நடைபெற்ற இடம் வேள்விக்குடி என்றும் திருமணம் நடைபெற்ற இடம் திருமணஞ்சேரி என்றும் மணக்கோலத்துடன் வந்த தம்பதியரை பரதமுனிவர் வரவேற்ற இடம் எதிர்கொள்பாடி என்றும் பாலிகை கரைக்கப்பட இடம் குறுமுனைப்பாடி என்றும் கூறுவார்கள். அப்பதி=பந்தணைநல்லூர். இந்த பாடலுக்கு முந்திய பெரியபுராணப் பாடலில் பந்தணைநல்லூர் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது.  

    அப்பதி போற்றி அகல்வார் அரனார் திருமணஞ்சேரி
    செப்பரும் சீர்த் தொண்டரோடும் சென்று தொழுது இசை பாடி
    எப்பொருளும் தரும் ஈசர் எதிர்கொள்பாடிப் பதி எய்தி
    ஒப்பில் பதிகங்கள் பாடி ஓங்கு வேள்விக்குடி உற்றார்
.
  

இந்த தலத்தினை கீழைத்திருமணஞ்சேரி என்றும் கூறுவார்கள். எதிர்கொள்பாடித் தலம் மேலைத்திருமணஞ்சேரி என்று அழைக்கப் படுகின்றது. இந்த திருக்கோயிலில் உள்ள கல்யாணசுந்தரர் சன்னதி மிகவும் விசேடமானது. திருமணமாகாத கன்னிப் பெண்கள், இந்த தலம் வந்தடைந்து தலத்து இறைவனுக்கு மாலை சாற்றி வழிபட்டால் விரைவில் கல்யாணம் நடைபெறும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது. இந்த தலத்தின் மீது அப்பர் பிரான் அருளிய பதிகமும் கிடைத்துள்ளது. இறைவனின் திருநாமம்=அருள் வள்ளல் நாதர்; இறைவியின் திருநாமம்=யாழின் மென்மொழியம்மை; மயிலாடுதுறையிலிருந்து நகரப் பேருந்து வசதி உள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து பதினெட்டு கி.மீ. தூரம். மயிலாடுதுறை கும்பகோணம் இரயில்பாதையில் உள்ள குத்தாலம் இரயில் நிலையத்திலிருந்து ஐந்து கி.மீ, தூரத்தில் உள்ளது, அகத்திய முனிவருக்கு இறைவனின் திருமணக் கோல தரிசனம் கிடைத்த தலம்.

தலபுராணத் தகவல்களின் படி பூலோகத்தில் நடைபெறும் திருமணச் சடங்குகளை பின்பற்றி  தன்னை பெருமான் திருமணம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று ஒரு சமயம் அம்பிகை ஆவல் கொண்டார். தனது ஆசையினை பெருமானிடம் தெரிவிக்க பெருமானும் அதற்கு இசைந்தார். எனினும் அந்த ஆசை நிறைவேற்றப்படுவதில் காலதாமதம் ஏற்பட்டது. இந்த தாமதத்தைக் கண்ட அம்பிகை மனம் வருந்தினாள். அந்த வருத்தம் அவளது செயல்களிலும் பிரதிபலிக்கத் தொடங்கியது. அதனால் கோபம் கொண்ட பெருமான் தேவியை பூமியில் ஒரு பசுவாக பிறக்குமாறு செய்தார். பிராட்டிக்கு துணையாக இலக்குமி  சரசுவதி இந்திராணி ஆகியோரும் பசுக்களாக நிலவுலகத்திற்கு  வந்தனர். திருமால் அந்த நான்கு பசுக்களையும் மேய்க்கும் இடையனாக வந்தார். பசுவாக வந்த பிராட்டி தேரழுந்தூர் தலத்தில் உள்ள இலிங்கத்திற்கு தினமும் பாலைச் சொரிந்து வழிபாடு செய்தார். ஒரு நாள் அந்த பசுவின் குளம்பு இலிங்கத்தில் பட்ட போது, பெருமான் இலிங்கத்திலிருந்து தோன்றி அம்மைக்கு ஆறுதல் சொல்லி பரத முனிவருக்கு மகளாக வளருமாறும் தான் முனிவர் வளர்க்கும் வேள்வித்தீயினில் தோன்றி தேவியை திருமணம் புரிந்து கொள்வதாகவும்  வாக்களித்தார். அவ்வாறு தோன்றிய பெருமான், பூலோக முறைப்படி பிராட்டியை மணந்து கொண்டதாக தலபுராணம்  தெரிவிக்கின்றது.  
 
பாடல்  1:

    அயில் ஆரும் அம்பதனால் புரம் மூன்று எய்து
    குயில் ஆரும் மென்மொழியாள் ஒரு கூறாகி
    மயில் ஆரும் மல்கிய சோலை மணஞ்சேரி
    பயில்வானைப் பற்றி நின்றார்க்கு இல்லை பாவமே
 

விளக்கம்:

அயில்=கூர்மை; தலத்து அம்பிகையின் திருநாமம் யாழின் மென்மொழியம்மை. இனிய குரல் உடைய அம்பிகை என்ற பொருள் பட அமைந்துள்ள இந்த திருநாமத்தை நினைவூட்டும் வகையில் குயில் ஆரும் மென் மொழியாள் என்று சம்பந்தர் இங்கே பிராட்டியை அழைக்கின்றார். ஆரும்=பொருந்திய; பயிலுதல்=தொடர்ந்து பழகுதல்; இங்கே இறைவன் இந்த தலத்தில் தொடர்ந்து உறைவதை குறிப்பிடுகின்றது. நாம் செய்யும் பல தீய செயல்களுக்கும், அத்தகைய செயல்களால் விளையும் பாவங்களுக்கும், உலகப் பொருட்களின் மீதும் உலகத்து உயிர்களின் மீதும் நாம் வைத்துள்ள பற்றே காரணமாக உள்ளது. ஆனால் நமது மனமோ ஏதேனும் ஒன்றைப் பற்றிக்கொண்டு வாழும் தன்மை உடையது. எனவே உலகப் பற்றை நாம் முழுவதும் நீக்கவேண்டும் என்றால் பற்றேதும் இல்லாத இறைவனை நாம் பற்றிக் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு பற்றிக்கொண்டால் உலகப் பற்றுகளால் வரும் பாவங்கள் நம்மை வந்து அணுகா. இந்த கருத்தினை சம்பந்தர் இங்கே சொல்வது நமக்கு திருக்குறள் ஒன்றினை நினவூட்டுகின்றது. விடாது வந்து நம்மைப் பற்றும் பற்றினை விடுவதற்கு பற்றேதும் இல்லாத இறைவனைப் பற்றிக் கொள்க என்று உணர்த்தும் திருக்குறள் இங்கே கொடுக்கப் பட்டுள்ளது.

    பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப்
    பற்றுகப் பற்று விடற்கு      

பொழிப்புரை:

கூர்மை பொருந்திய அம்பு ஒன்றினை எய்து திரிபுரத்து அரக்கர்களின் மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளை எரித்தவனும், குயிலின் குரல் போன்று மென்மை பொருந்திய இனிய மொழிகளை உடைய பார்வதி தேவியைத் தனது உடலின் ஒரு கூறாகக் கொண்டவனும் ஆகிய பெருமான், மயில்கள் பொருந்தி நடமாடும் சோலைகள் மலிந்த மணஞ்சேரி தலத்தில் தொடர்ந்து உறைகின்றான். அந்த இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றி நிற்கும் அடியார்களை பாவங்கள் பற்றாது; அதாவது பாவங்களை விளைவிக்கும் தீய செயல்களை விளைவிக்கும், உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பற்றுகள் நீங்கிவிடும்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/08/136-அயிலாரும்-அம்பதனால்----பாடல்-1-3213617.html
3203453 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, August 7, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    பூந்தராய்ப் பந்தன்
    ஆய்ந்த பாடலால்
    வேந்தன் அன்னியூர்
    சேர்ந்து வாழ்மினே

விளக்கம்:

ஆய்ந்த=ஆராய்ந்து பாடிய, வேதங்களின் நுட்பமான பொருளை அறிந்து அவற்றை தமிழ்ப் பாடல்களாக பாடிய; சிவபெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுவதால் நாம் அவனை நெருங்கி அவனுடன் இணைய முடியும் என்பதையே சேர்ந்த என்ற சொல் மூலம் சம்பந்தர் விளக்குகின்றார்.  
 
பொழிப்புரை:

பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் தோன்றிய ஞானசம்பந்தன், வேதங்களின் நுட்பமான பொருளினை ஆராய்ந்து அறிந்து அந்த கருத்துகளை தமிழ்ப் பாடல்களாக அமைத்து அன்னியூர் தலத்தின் தலைவனாகிய இறைவன் மேல் இயற்றிய பாடல்களை பாடி இறைவனுடன்  சேர்ந்து வாழ்வீர்களாக.

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அனைத்து உயிர்களுடன் கலந்து அவற்றை இயக்குபவன் பெருமான் என்று உணர்த்தும் சம்பந்தர், இரண்டாவது பாடலில் அன்னியூர் தலம் சென்றடைந்து அவனது திருவடிகளைத் தொழுமாறு அனைத்து தொண்டர்களையும் அழைக்கின்றார். மூன்றாவது பாடலில்  பெருமானின் திருநாமங்களை சொல்லி உய்வினை அடைவீர் என்றும் நான்காவது பாடலில் அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுது முக்தி நிலை அடைவீர் என்றும் ஐந்தாவது பாடலில் பெருமானுடன் உறவு கொண்டு மனநிறைவுடன் வாழ்வீர் என்றும், ஆறாவது பாடலில் இம்மையிலும் மறுமையிலும் இன்பம் வேண்டும் என்று விரும்பினால் அவனை தூயபொன் போன்று சிறந்தவனாக கருதுவீர் என்றும், ஏழாவது பாடலில் நமது தந்தையாக பாவித்தால் பந்த பாசங்களை நம்மால் கட்டுபடுத்த முடியும் என்றும், எட்டாவது பாடலில் அவனை நெருங்கிய நண்பனாக கருதுவீர் என்றும், ஒன்பதாவது பாடலில் அவனை புகழ்வீர் என்றும், பத்தாவது பாடலில் அவனுக்கு தொண்டு செய்வீர்கள் என்றும் நம்மை வழிப்படுத்தும் சம்பந்தர், தேவார பதிகங்களை இறைவனை நெருங்கி அவனுடன் இணைவீர்கள் என்று நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/07/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-11-3203453.html
3203451 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, August 6, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    குண்டர் தேரருக்கு
    அண்டன் அன்னியூர்த்
    தொண்டுளார் வினை
    விண்டு போகுமே

விளக்கம்:

அண்டன்=அண்ட முடியாதவன், நெருங்க முடியாதவன்; குண்டர்=பருத்த உடலைக் கொண்ட சமணர்கள்; தேரர்=புத்தர்; சிறிய விதையிலிருந்து பெரிய மரங்கள் வளர்வது போன்று, நமது கண்ணுக்கு தெரியாமல் நம்முடன் பிணைந்திருக்கும் வினைகள், நாம் பல இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் அனுபவிக்க காரணமாக உள்ளன. விண்டு போகும் விதைகள் செயலற்று போவது போல், பெருமானின் அருளினால் அவனது அடியார்களை பிணைந்துள்ள வினைகள் செயலற்று விடுகின்றன என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பருத்த உடலை உடைய சமணர்களும் புத்தர்களும் அண்ட முடியாதவனாக விளங்கும் பெருமானுக்கு அன்னியூர் தலத்து இறைவனுக்கு தொண்டு செய்யும் அன்பர்களின் வினைகள்  விண்டு போய்விடும்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/06/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-10-3203451.html
3203450 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, August 5, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    இருவர் நாடிய
    அரவன் அன்னியூர்
    பரவுவார் விண்ணுக்கு
    ஒருவர் ஆவரே

விளக்கம்:

அரவன்=பாம்பினை அணியாக அணிபவன்; விண்ணுக்கு=விண்ணவர்களுக்கு ஒருவன்=ஒப்பற்ற தலைவனாக விளங்கும் இந்திரன்;

பொழிப்புரை:

பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும் திருவடியையும் திருமுடியையும் தேடி காண முடியாத வண்ணம் நெடிய தீப்பிழம்பாக நின்றவனும், பாம்பினைத் தனது உடலின் பல இடங்களில் கொண்டவனும், அன்னியூர் தலத்தின் இறைவனும் ஆகிய பெருமானை புகழ்ந்து பாடுவோர், இந்திர பதவியை அடைவாரகள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/05/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-9-3203450.html
3203449 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, August 4, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 8:

    தூர்த்தனைச் செற்ற
    தீர்த்தன் அன்னியூர்
    ஆத்தமா அடைந்து
    ஏத்தி வாழ்மினே

விளக்கம்:

தீர்த்தன்=தூய்மை செய்பவன்; ஆத்தமா=அன்புடன்; ஆப்தம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு. நெருங்கிய நண்பனை ஆப்தன் என்று சொல்வதுண்டு. தூர்த்தன்=காமி, பெண்பித்து கொண்டு அலைபவன்;

பொழிப்புரை:

பெண்பித்து கொண்டவனாக திகழ்ந்த அரக்கன் இராவணின் வலிமையைக் குன்றச் செய்து  அவனை வெற்றி கொண்ட பெருமான், அன்னியூர் தலத்தில் உறையும் பெருமான், தனது அடியார்களின் மலங்களைத் தீர்க்கும் புனிதனாக விளங்குகின்றான். அவனை உங்களது நெருங்கிய நண்பனாக கருதி அவன் பால் அன்பு வைத்து, அவனை புகழ்ந்து வாழ்த்துவீராக.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/04/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-8-3203449.html
3203448 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, August 3, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    அந்தணாளர் தம்
    தந்தை அன்னியூர்
    எந்தையே என
    பந்தம் நீங்குமே

விளக்கம்:

பந்தம்=மல மாயையால் விளைந்த பாசக்கட்டு; உலகத்தில் உள்ள பொருட்கள் மற்றும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் அனைத்தும் நிலையானவை என்று தவறாக நினைத்து அவற்றின் மீது உயிர்கள் வைக்கும் பாசக்கட்டு; சடையான் என்றும் வேதியன் என்றும் பல திருமுறைப் பாடல்கள் இறைவனை குறிப்பிடுகின்றன. அந்தணர்களில் சிறந்தவன் என்றும் முனிவர்களில் சிறந்தவன் என்றும் இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

அந்தணர்களுக்கு தலைவனாகவும் அந்தணர்களில் சிறந்தவனாகவும் விளங்கும் பெருமான் அன்னியூர் தலத்தில் உறைகின்றான். அந்த இறைவனை எங்களது தந்தையே என்று புகழ்ந்து போற்றுவோர், உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பாசத்தினை நீக்கும் வல்லமை உடையவர்களாக விளங்குவார்கள்.    

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/03/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-7-3203448.html
3203447 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, August 2, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    இன்பம் வேண்டுவீர்
    அன்பன் அன்னியூர்
    நன்பொன் என்னுமின்
    உம்பர் ஆகவே

விளக்கம்:

உம்பர்=தேவர்கள்; தேவருலகில் நாம் அடையும் இன்பம் இந்த பிறவியில் நாம் செய்யும் புண்ணியங்களின் அளவினைப் பொருத்தது. அந்த இன்பம் சிறிது காலமே நீடிக்கும். பின்னர் நாம் மீண்டும் உலகினில் பிறந்து எஞ்சிய வினைகளின் பயனாக இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்க நேரிடும். ஆனால் உயிர்களுக்கு அளிக்கும் முக்தி உலகத்து இன்பம் என்றும் அழியாதது. எனவே உம்பர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, தேவர்களுக்கும் மேலான நிலை என்று ;பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. இறைவனைப் புகழ்ந்து அவனை வழிபடுவதால் நமக்கு இம்மையிலும் இன்பம் மறுமையிலும் இன்பம் என்பதே இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. இந்த கருத்து நமக்கு சாய்க்காடு தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (2.41.1) நினைவூட்டுகின்றது. மண் புகார்=மீண்டும் பிறப்பெடுத்து நிலவுலகம் சாரமாடர்கள்; வான்=மிகவும் உயர்ந்த இன்பம் அளிக்கும் முக்தி உலகம்; கண் புகார்=இடுக்கண் கண் புகார், துன்பம் அடைய மாட்டார்கள்; பெருமானின் புகழினைக் கற்றவரும் கேட்டவரும், சாய்க்காட்டுப் பெருமானின் திருவடிகளைச் சாரும் அடியார்களும், இம்மையில் மனம் வருத்தம் இன்றியும், பிணியேதும் இன்றியும், பசியின்றியும், எந்தவிதமான துன்பங்கள் மற்றும் இடர்களில் படாமலும் இனிமையாக வாழ்வார்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மேலும் இந்த உலக வாழ்வு முடிந்த பின்னர், அவர்கள் மீண்டும் உலகினில் பிறக்காத வண்ணம் முக்தி நிலையினை அடைவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார், விண் புகார் என்று கூறுவதன் மூலம்,  தேவர் உலகத்தினை அத்தகைய அடியார்கள் அடைய மாட்டார்கள், ஆனால் அதனினும் உயர்ந்த சிவலோகத்தினைச் சென்று அடைந்து நிலையான இன்பம் பெறுவார்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.        

    மண் புகார் வான் புகுவர் மனம் இளையார் பசியாலும்
    கண் புகார் பிணி அறியார் கற்றாரும் கேட்டாரும்
    விண் புகார் என வேண்டா வெண்மாட நெடுவீதித்
    தண் புகார்ச் சாய்க்காட்டு எம் தலைவன் தாள் சார்ந்தாரே  

அன்பன் என்று அன்பே வடிவமாக உள்ள இறைவனின் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபெருமானை அன்பே என்று மணிவாசகர் அழைப்பதை நாம் திருவாசகம் கோயில் திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் காணலாம். உயிரின் விருப்பத்திற்கு மாறுபட்டு வஞ்சனையாக செயல்படும் ஐந்து புலன்களின் தாக்கத்தை அடக்கி அமுதமாக தனது உள்ளத்தில் ஊறிய இறைவனை, தான் காணுமாறு அருள் புரிய வேண்டும் என்று அடிகளார் இங்கே வேண்டுகின்றார். அன்பே சிவமாகவும், அந்த சிவமே தனது உள்ளத்தில் ஊறும் அமுதமாகவும், அந்த அமுதம் விளைவிக்கும் இன்பமாவும் இருக்கும் நிலையினை தான் உணர்ந்ததை அடிகளார் இந்த பாடலில் தெரிவிக்கின்றார்.
     

 மாறி நின்று என்னை மயக்கிடும் வஞ்சப் புலன் ஐந்தின் வழியடைத்து அமுதே
 ஊறி நின்று என்னுள் எழுபரஞ்சோதி உள்ளவா காண வந்து அருளாய்
 தேறலின் தெளிவே சிவபெருமானே திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே
  ஈறிலாப் பதங்கள் யாவையும் கடந்த இன்பமே என்னுடை அன்பே

அன்பே சிவம் என்பது சைவசமயத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் ஒன்றாகும். இங்கே திருமூலரின் பாடலை குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக உள்ளது. அறிவும் அனுபவமும் இல்லாதார் அன்பாகிய சக்தியும் அறிவாகிய சிவமும் வேறு வேறான இரண்டு பொருள்கள் என்று கருதுவார்கள்; அன்பு முதிர்ந்தால் அறிவாகிய சிவம் தோன்றும் என்பதை அனைவரும் உணர்வதில்லை; அன்பே சிவத்தை விளங்கச் செய்கின்றது என்பதை உணர்ந்தவர்கள் அன்பின் வடிவமாக மாறி, தானே சிவத்தன்மை எய்தியவர்களாக உள்ளனர் என்பதே மேற்கண்ட பாடலில் திரண்ட கருத்தாகும்.

    அன்பு சிவம் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்
    அன்பே சிவம் ஆவது ஆரும் அறிகிலார்
    அன்பே சிவம்  ஆவது ஆரும் அறிந்த பின்
    அன்பே சிவமாக அமர்ந்து இருந்தாரே
    

பொழிப்புரை:

இந்த உலக வாழ்க்கையில் துன்பங்களைத் தவிர்த்து இன்பம் அடைய வேண்டும் என்று நீர் விரும்புவீராயின், அன்பே வடிவமாக விளங்கும் பெருமானை, அன்னியூர் இறைவனை, நல்ல பொன் போன்று அருமையாக உள்ளவனே என்று புகழ்ந்து வழிபடுவீர்களாக. அவ்வாறு வழிபட்டால், நீங்கள் மறுமையிலும் நிலையான இன்பம் பெறலாம்.    

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/02/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-6-3203447.html
3203445 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, July 31, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பத்தர் ஆயினீர்
    அத்தர் அன்னியூர்
    சித்தர் தாள் தொழ
    முத்தர் ஆவரே
    

விளக்கம்:

அத்தர்=தந்தை; சித்தர்=அடியார்களின் சித்தத்துள் நிலைத்து நிற்பவர் என்றும் சித்திகளைத் தருபவர் என்றும் சித்திகளை புரிபவர் என்றும் பல விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். சித்தர் என்றதும் மதுரை மீனாட்சியம்மன் திருக்கோயிலில் சுந்தரேஸ்வரர் சன்னதி பிராகாரத்தில் துர்க்கை சன்னதிக்கு அருகே உள்ளே எல்லாம் வல்ல சித்தர் சன்னதி, நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. அபிடேக பாண்டியனின் ஆட்சி காலத்தில், எல்லாம் வல்ல சித்தராக பெருமான் தோன்றி மதுரை மாநகரில்  திருவிளையாடல் புரிந்தமை, பரஞ்சோதி முனிவரால், திருவிளையாடல் புராணத்தில்  எல்லாம் வல்ல சித்தர் படலம் என்ற படலத்தில் விவரமாக சொல்லப் படுகின்றது. காதினில் வெள்ளிக் குண்டலங்களும், மார்பினில் ஸ்படிக மற்றும் உருத்திராக்க மாலைகள் அணிந்து, திருமேனி எங்கும் திருநீறு பூசியவராக, கையில் தங்கப் பிரம்பும் மழு ஆயுதமும் தாங்கி, கோவண ஆடையும் புலித்தோலும் அணிந்து, ஜடாமகுடதாரியாய், யாவரையும் மயக்கும் புன்முறுவலுடன் சித்தர் வேடத்தில் ஆலவாய் திருக்கோயிலில் பெருமான் ஒருநாள் காணப்பட்டார். இடையிடையே நான்கு வீதிகள் கூடும் இடங்களில் சென்று, வீதியிலும் மாளிகை வாயில்களிலும் அவர் செய்த சித்து வேலைகளைக் காண மக்கள் கூட்டமாக திரண்டனர். திடீரென அங்கிருந்து மறைந்தும், வேறொரு இடத்தில் தோன்றியும் பல அதிசயங்கள் அவர் நிகழ்த்தினார். இளைஞரை முதியவராக மாற்றியும், முதியோரை இளைஞராக மாற்றியும், பிறவியிலே ஊனமடைந்த பலருக்கும் கண் பார்வை அருளியும், பேசும் சக்தி அளித்தும், அவர்களது காதுகளை கேட்கவைத்தும், ஏழைகளை  செல்வந்தராக மாற்றியும், செல்வந்தர்களின் செல்வத்தை மறைத்தும், எட்டிப் பழங்களை இனிப்பாக மாற்றியும், வைகை நதியில் வெள்ளம் பெருக்கியும் பின்னர் அந்த வெள்ளத்தை தணித்தும், பட்ட மரத்தினை பூக்கச் செய்தும், கூன் உடையவர்களது கூனினை நிமிர்த்தியும், பல பொருட்களை தங்கமாக மாற்றியும், தன்னிடம் இருந்த கோல் அந்தரத்தில் தொங்குமாறு செய்தும், அந்தரத்தில் தொங்கிய கோலின் மேல் ஒரு ஊசியினை நட்டு அந்த ஊசியின் மீது தனது கால் பெருவிரல் வைத்து நடனமாடியும், விண்ணில் தாவி மேகத்தினை பிழிந்து நீரினை வெளிக்கொணர்ந்தும், பகலை இரவாக மாற்றியும், இரவினை பகலாக மாற்றியும், பல சித்து வேலைகளைச் செய்த அவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து வர மந்திரிகளை மன்னன் அனுப்பினான். சித்தரை அழைக்கச் சென்ற மந்திரி மற்றும் சேவர்களும் சித்தரின் விளையாட்டுகளில் மயங்கி மெய்மறந்து நின்றனர். சிறிது நேரத்தில்  சுயநினைவுக்கு வந்த அவர்கள் அரண்மனைக்கு அழைத்து வருமாறு மன்னன் தங்களை அனுப்பியதை சொன்னார்கள். அதற்கு சித்தர், மன்னனால் தனக்கு ஆகவேண்டிய காரியம் ஏதும் இல்லை என்றும், மன்னனுக்கு தன்னிடம் ஆகவேண்டிய காரியம் ஏதேனும் இருந்தால் தன்னை வந்து காணலாம் என்று தெரிவித்தார். மந்திரி மூலமாக இந்த செய்தியை அறிந்த மன்னன், தானே அவரை நாடிச்சென்றான். இதனிடையில் சித்தர் ஆலவாய் திருக்கோயிலில் வடமேற்கு திசையில் சென்று அமர்ந்திருந்தார். அவரைக் கண்டு பணிந்து வணங்கிய மன்னன்,  தன்னிடம் இருந்த கரும்பினை கல்யானை உண்ணுமாறு சித்து வேலை செய்ய முடியுமா என்று கேட்டான். உடனே கல்யானையை சித்தர் பார்க்க, அந்த யானை உயிர் பெற்று பிளிறியதும் அன்றி, மன்னனின்  கையில் இருந்த கரும்பையும் பிடுங்கித் தின்றது. மீண்டும் சித்தர்  யானையைப் பார்க்க, அந்த யானை மன்னன் கழுத்தினில் இருந்த முத்துமாலையை எடுத்து விழுங்கியது. யானையின் செயலால் மன்னன் மிகுந்த கோபம் கொண்டதை கவனித்த காவலர்கள், யானையை இயக்கிய சித்தரை அடிக்க நெருங்கினார்கள். அப்போது சித்தர் புன்னகையுடன் நில்லுங்கள் என்று கூற அடிக்க வந்த அனைத்து காவலர்களும் சிலை போல் அசைவின்றி நின்றுவிட்டனர்.  திகைத்து நின்ற பாண்டிய மன்னன் சித்தரை வண்ணகி, தனக்கு புத்திரப்பேறு வாய்க்க அருள் புரியுமாறு வேண்டினான். சித்தரும் அவ்வாறே ஆகட்டும் என்றார். பின்னர் சித்தர் மீண்டும் யானையை பார்க்க யானை அவரது எண்ணத்தினை புரிந்து கொண்டு மன்னனின் முத்துமாலையை திருப்பிக் கொடுக்க மன்னனும் அதனை மகிழ்வுடன் அணிந்து கொண்டான்.  சித்தர் மறைய யானையும் முன்போன்று கல் யானையாக மாறியது. மன்னனுக்கும் சிலநாட்கள் கழித்து ஒரு மகன் பிறந்தான்.                          

பொழிப்புரை:

இறைவனிடம் அன்பு கொண்டவர்களே, நம் அனைவர்க்கும் தந்தையாக விளங்கும் பெருமான் அன்னியூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். எதையும் செய்யவல்ல சித்தராக விளங்கும்  பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது, வினைகளிலிருந்து விடுபட்டு முக்தி நிலை அடைவீர்களாக.  
  

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/31/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-4-3203445.html
3203446 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 30, 2019 06:22 PM +0530
பாடல் 5:

    நிறைவு வேண்டுவீர்
    அறவன் அன்னியூர்
    மறையுளான் கழற்கு
    உறவு செய்ம்மினே

விளக்கம்:

உறவு=அன்பு; அறவன்=தருமமே உருவானவன்; இறைவனுக்கும் அடியானுக்கும் இடையே உள்ள உறவு, அன்பினால் எழுந்த, இறைவன் பக்தன் என்ற உறவு தான். எனவே தான் இறைவனிடம் அன்பு கொண்டு அவனுக்கு அன்பினனாக நடந்து கொண்டு அவனுடன் உறவாடவேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இறைவனுக்கு உறவினனாக நடந்து கொள்வதில் என்ன இலாபம் என்று அப்பர் பிரான் அறிவுறுத்தும் பாடலை (5.90.10) நாம் இங்கே காண்போம். விறகு=அரணிக் கட்டை. அரணிக் கட்டையில் தீ இருப்பதும் பாலினில் நெய் இருப்பதும் நமது கண்களுக்கு நேரே தெரிவதில்லை. அரணிக் கட்டையை கடைந்தால் தீ ஏற்படுகின்றது. ஆனால் பாலினைத் தயிராக மாற்றிய பின்னர் மத்தினைக் கொண்டு அதனைக் கடைந்தால் வெண்ணெய் கிடைக்கின்றது. சாணை தீட்டப்படாத மாணிக்கக் கல் பிரகாசமாக இருப்பதில்லை. பட்டை தீட்டப்பட்டு கடைந்த  பின்னர் மாணிக்கக் கல் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கின்றது. மேற்கண்ட பொருட்கள் போன்று இறைவனும் மறைந்து நிற்கின்றான். தகுந்த முறையில் அவனை அறிந்துகொண்டு அவனை வழிபடவேண்டும் என்று இங்கே கூறுகின்றார். நமக்கும் அவனுக்கும் இடையே இருக்கும் ஆண்டவன் பக்தன் என்ற உறவாகிய மத்தினை நட்டு உணர்வு என்னும் கயிற்றினால் அந்த மத்தினை இறுக்கமாக கட்டி கடைந்தால் இறைவன் நமது முன்னே வந்து தோன்றுவான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    விறகில் தீயினன் பாலில் படு நெய் போல்
    மறைய நின்றுளன் மாமணிச் சோதியான்
    உறவுக் கோல் நட்டு உணர்வுக் கயிற்றினால்
    முறுக வாங்கிக் கடைய முன் நிற்குமே

பொழிப்புரை:

குறையேதும் இன்றி மனநிறைவுடன் வாழ விரும்பும் அன்பர்களே, நீங்கள் புண்ணியமே வடிவமாக உள்ள அன்னியூர் இறைவனை, வேதங்களில் பரம்பொருளாக கூறப்படுபவனின் திருப்பாதங்கள் பால் அன்பு வைத்து அவனோடு உறவு கொள்வீர்களாக.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/aug/01/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-5-3203446.html
3203444 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, July 30, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    நீதி பேணுவீர்
    ஆதி அன்னியூர்
    சோதி நாமமே
    ஓதி உய்ம்மினே

விளக்கம்:

நீதி=நியதி, வழிபாட்டு முறைகள்; நீதி பேணுதல்=வழிபாட்டு முறைகளில் ஒழுகுதல்; பெருமானைக் கண்டு தொழுத பின்னர் அவனது திருநாமங்களை சொல்வது தானே முறை.  

பொழிப்புரை:

வேதங்களிலும் ஆகம நூல்களிலும் சொல்லிய வண்ணம் முறையாக பெருமானைத் தொழும் அன்பர்களே, நீவிர் அனைவரும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாக இருப்பவனும் சுயமாக ஒளி வீசுபவனும் ஆகிய பெருமானின் திருநாமங்களை ஓதி உய்வினை அடைவீர்களாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/30/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-3-3203444.html
3203443 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 29, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 2:

    பழகும் தொண்டர் வம்
    அழகன் அன்னியூர்
    குழகன் சேவடி
    தொழுது வாழ்மினே

விளக்கம்:

வம்=வம்மின், வாருங்கள்; பழகும்=சிவநெறியில் பழகும்; குழகன்=இளமையாக இருப்பவன்; ;

பொழிப்புரை:

இறைவன் பால் மனம் ஒன்றி  சிவநெறியில் பழகும் தொண்டர்களே, அனைவரும் வருவீர்களாக. அழகும் இளமையும் இணைந்த அன்னியூர்ப் பெருமானின் சிறந்த திருவடிகளைத் தொழுது வாழ்வீர்களாக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/29/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-2-3203443.html
3203441 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 135. மன்னியூர் இறை  - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Sunday, July 28, 2019 12:00 AM +0530
முன்னுரை:

தனது ஐந்தாவது தலயாத்திரையில் கண்ணார்கோயில், புள்ளிருக்குவேளூர், திருநின்றியூர், திருநீடூர், திருப்புன்கூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற திருஞானசம்பந்தர், அதன் பின்னர் அருகிலுள்ள பழமண்ணிபடிக்கரை, திருக்குறுக்கை முதலான தலங்கள் சென்று பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். இந்த இரண்டு தலங்களின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகங்கள் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. குறுக்கைத் தலத்திலிருந்து புறப்பட்ட காழிப் பிள்ளையார் அன்னியூர் மற்றும் பந்தணைநல்லூர் சென்றார் என்று பெரியபுராணம் உணர்த்துகின்றது. தனது நான்காவது தலயாத்திரையில் திருப்பனந்தாள், பந்தணைநல்லூர், ஓமமாம்புலியூர், கடம்பூர் வாழ்கொளிபுத்தூர், ஆகிய தலங்கள் சென்றார் என்பதையும், இடறினார் கூற்றை என்று தொடங்கும் பந்தனைநல்லூர் தலத்து பதிகத்தின் (3.121) விளக்கத்தையும் முன்னமே கண்டோம். ஐந்தாவது தலையாத்திரையில் பந்தணைநல்லூர் சென்றபோது சம்பந்தர் அருளிய பதிகமும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

தற்போது பொன்னூர் என்று அழைக்கப்படும் இந்த தலம் திருநீடூர் தலத்திற்கு மேற்கே உள்ள சாலையில் மூன்று கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து மணல்மேடு செல்லும் நகரப் பேருந்து இந்த தலம் வழியாக செல்கின்றது. சிதம்பரம் மயிலாடுதுறை இரயில்பாதையில் நீடூர் நிலையத்தில் இறங்கியும் செல்லலாம். மயிலாடுதுறையிலிருந்து எட்டு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள தலம். இறைவனின் திருநாமம்=ஆபத்சகாயர்; இறைவியின் திருநாமம்; பெரியநாயகி. இந்த தலத்தில் அக்னிதேவன், பாண்டவர்கள், அரிச்சந்திரன், இரதிதேவி, வருணன் ஆகியோர் வழிபட்டு பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. பங்குனி மாதத்தின் இறுதி ஐந்து நாட்களில் தினமும் காலையில் சூரியன் தனது கதிர்களால் இறைவனை வணங்குவதை இன்றும் காணலாம். இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் மற்றும் அபப்ர் பிரான் பாடிய இரண்டு பதிகங்கள் இதுவரை கிடைத்துள்ளன.      
    
பாடல் 1:

    மன்னியூர் இறை
    சென்னியார் பிறை
    அன்னியூர் அமர்
    மன்னு சோதியே

விளக்கம்:

மன்னி ஊர் இறை=என்றும் நிலையாக உயிருடன் ஒட்டி நின்று உயிர்களை இயக்கம் இறைவன்; இந்த விளக்கம் சிவக்கவிமணியாரால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. மன்னு=நிலையாக நிற்கும்; சோதி வடிவமாக உள்ள இறைவனைத் தவிர்த்து மற்ற அனைத்து சோதிகளுக்கும் அதனை இயக்கும் ஒருவன் தேவைப்படுகின்றது. சூரியன் சந்திரன் அக்னி ஆகிய மூன்று சோதிகளும் இறைவன் அவைகளுடன் கலந்திருந்து இயக்குவதால் தான் ஒளி வீசுகின்றன. மற்ற விளக்குகள் எரிவதற்கு வேறு ஒருவரின் உதவியோ தூண்டுதலாவது தேவைப்படும். அத்தகைய உதவியோ தூண்டுதலோ தேவைப்படாமல் தானே சுயமாக ஒளி வீசும் தன்மை உடையவன் பெருமான். சோதி என்பதற்கு ஞானம் என்று பொருள் கொண்டு ஞான வடிவாக இருப்பவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மன்னி ஊர் இறை என்ற தொடரினை பாடலின் கடையில் வைத்து, சோதி வடிவினனாக இருக்கும் இறைவன், பல ஊர்களிலும் எழுந்தருளி ஆங்காங்கே உள்ள மக்களுக்கு தலைவனாக விளங்குகின்றான் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர்.      
  
பொழிப்புரை:

என்றும் நிலையாக உயிருடன் ஒட்டி நின்று இயக்கும் இறைவன், பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவனாக அன்னியூர் தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளான்; அவன் நிலையாக ஒளி உருவில் விளங்குகின்றான். அவ்வாறு ஒளியுடன் திகழ, அவனுக்கு வேறு எவரது உதவியோ அல்லது தூண்டுதலோ தேவைப்படுவதில்லை.     

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/28/135-மன்னியூர்-இறை----பாடல்-1-3203441.html
3198546 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 11 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 27, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 11:

    பூந்தராய்ப் பந்தன்
    ஆய்ந்த பாடலால்
    வேந்தன் அன்னியூர்
    சேர்ந்து வாழ்மினே

விளக்கம்:

ஆய்ந்த=ஆராய்ந்து பாடிய, வேதங்களின் நுட்பமான பொருளை அறிந்து அவற்றை தமிழ்ப் பாடல்களாக பாடிய; சிவபெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுவதால் நாம் அவனை நெருங்கி அவனுடன் இணைய முடியும் என்பதையே சேர்ந்த என்ற சொல் மூலம் சம்பந்தர் விளக்குகின்றார்.  
 
பொழிப்புரை:

பூந்தராய் என்று அழைக்கப்படும் சீர்காழி நகரில் தோன்றிய ஞானசம்பந்தன், வேதங்களின் நுட்பமான பொருளினை ஆராய்ந்து அறிந்து அந்த கருத்துகளை தமிழ்ப் பாடல்களாக அமைத்து அன்னியூர் தலத்தின் தலைவனாகிய இறைவன் மேல் இயற்றிய பாடல்களை பாடி இறைவனுடன்  சேர்ந்து வாழ்வீர்களாக.

முடிவுரை:

பதிகத்தின் முதல் பாடலில் அனைத்து உயிர்களுடன் கலந்து அவற்றை இயக்குபவன் பெருமான் என்று உணர்த்தும் சம்பந்தர், இரண்டாவது பாடலில் அன்னியூர் தலம் சென்றடைந்து அவனது திருவடிகளைத் தொழுமாறு அனைத்து தொண்டர்களையும் அழைக்கின்றார். மூன்றாவது பாடலில்  பெருமானின் திருநாமங்களை சொல்லி உய்வினை அடைவீர் என்றும் நான்காவது பாடலில் அவனது திருப்பாதங்களைத் தொழுது முக்தி நிலை அடைவீர் என்றும் ஐந்தாவது பாடலில் பெருமானுடன் உறவு கொண்டு மனநிறைவுடன் வாழ்வீர் என்றும், ஆறாவது பாடலில் இம்மையிலும் மறுமையிலும் இன்பம் வேண்டும் என்று விரும்பினால் அவனை தூயபொன் போன்று சிறந்தவனாக கருதுவீர் என்றும், ஏழாவது பாடலில் நமது தந்தையாக பாவித்தால் பந்த பாசங்களை நம்மால் கட்டுபடுத்த முடியும் என்றும், எட்டாவது பாடலில் அவனை நெருங்கிய நண்பனாக கருதுவீர் என்றும், ஒன்பதாவது பாடலில் அவனை புகழ்வீர் என்றும், பத்தாவது பாடலில் அவனுக்கு தொண்டு செய்வீர்கள் என்றும் நம்மை வழிப்படுத்தும் சம்பந்தர், தேவார பதிகங்களை இறைவனை நெருங்கி அவனுடன் இணைவீர்கள் என்று நமக்கு அறிவுரை கூறுகின்றார்.       

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/27/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-11-3198546.html
3198544 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, July 25, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 9:

    இருவர் நாடிய
    அரவன் அன்னியூர்
    பரவுவார் விண்ணுக்கு
    ஒருவர் ஆவரே

விளக்கம்:

அரவன்=பாம்பினை அணியாக அணிபவன்; விண்ணுக்கு=விண்ணவர்களுக்கு ஒருவன்=ஒப்பற்ற தலைவனாக விளங்கும் இந்திரன்;

பொழிப்புரை:

பிரமன் திருமால் ஆகிய இருவரும் திருவடியையும் திருமுடியையும் தேடி காண முடியாத வண்ணம் நெடிய தீப்பிழம்பாக நின்றவனும், பாம்பினைத் தனது உடலின் பல இடங்களில் கொண்டவனும், அன்னியூர் தலத்தின் இறைவனும் ஆகிய பெருமானை புகழ்ந்து பாடுவோர், இந்திர பதவியை அடைவாரகள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/25/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-9-3198544.html
3198543 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Wednesday, July 24, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    தூர்த்தனைச் செற்ற
    தீர்த்தன் அன்னியூர்
    ஆத்தமா அடைந்து
    ஏத்தி வாழ்மினே

விளக்கம்:

தீர்த்தன்=தூய்மை செய்பவன்; ஆத்தமா=அன்புடன்; ஆப்தம் என்ற வடமொழிச் சொல்லின் திரிபு. நெருங்கிய நண்பனை ஆப்தன் என்று சொல்வதுண்டு. தூர்த்தன்=காமி, பெண்பித்து கொண்டு அலைபவன்;

பொழிப்புரை:

பெண்பித்து கொண்டவனாக திகழ்ந்த அரக்கன் இராவணின் வலிமையைக் குன்றச் செய்து  அவனை வெற்றி கொண்ட பெருமான், அன்னியூர் தலத்தில் உறையும் பெருமான், தனது அடியார்களின் மலங்களைத் தீர்க்கும் புனிதனாக விளங்குகின்றான். அவனை உங்களது நெருங்கிய நண்பனாக கருதி அவன் பால் அன்பு வைத்து, அவனை புகழ்ந்து வாழ்த்துவீராக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/24/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-8-3198543.html
3198545 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் Tuesday, July 23, 2019 05:06 PM +0530
பாடல் 10:

    குண்டர் தேரருக்கு
    அண்டன் அன்னியூர்த்
    தொண்டுளார் வினை
    விண்டு போகுமே

விளக்கம்:

அண்டன்=அண்ட முடியாதவன், நெருங்க முடியாதவன்; குண்டர்=பருத்த உடலைக் கொண்ட சமணர்கள்; தேரர்=புத்தர்; சிறிய விதையிலிருந்து பெரிய மரங்கள் வளர்வது போன்று, நமது கண்ணுக்கு தெரியாமல் நம்முடன் பிணைந்திருக்கும் வினைகள், நாம் பல இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் அனுபவிக்க காரணமாக உள்ளன. விண்டு போகும் விதைகள் செயலற்று போவது போல், பெருமானின் அருளினால் அவனது அடியார்களை பிணைந்துள்ள வினைகள் செயலற்று விடுகின்றன என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார்.  

பொழிப்புரை:

பருத்த உடலை உடைய சமணர்களும் புத்தர்களும் அண்ட முடியாதவனாக விளங்கும் பெருமானுக்கு அன்னியூர் தலத்து இறைவனுக்கு தொண்டு செய்யும் அன்பர்களின் வினைகள்  விண்டு போய்விடும்.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/26/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-10-3198545.html
3198542 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Tuesday, July 23, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    அந்தணாளர் தம்
    தந்தை அன்னியூர்
    எந்தையே என
    பந்தம் நீங்குமே

விளக்கம்:

பந்தம்=மல மாயையால் விளைந்த பாசக்கட்டு; உலகத்தில் உள்ள பொருட்கள் மற்றும் உலகத்தில் உள்ள உயிர்கள் அனைத்தும் நிலையானவை என்று தவறாக நினைத்து அவற்றின் மீது உயிர்கள் வைக்கும் பாசக்கட்டு; சடையான் என்றும் வேதியன் என்றும் பல திருமுறைப் பாடல்கள் இறைவனை குறிப்பிடுகின்றன. அந்தணர்களில் சிறந்தவன் என்றும் முனிவர்களில் சிறந்தவன் என்றும் இதன் மூலம் உணர்த்தப் படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

அந்தணர்களுக்கு தலைவனாகவும் அந்தணர்களில் சிறந்தவனாகவும் விளங்கும் பெருமான் அன்னியூர் தலத்தில் உறைகின்றான். அந்த இறைவனை எங்களது தந்தையே என்று புகழ்ந்து போற்றுவோர், உலகப் பொருட்களின் மீது வைத்துள்ள பாசத்தினை நீக்கும் வல்லமை உடையவர்களாக விளங்குவார்கள்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/23/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-7-3198542.html
3198540 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 22, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 6:

    இன்பம் வேண்டுவீர்
    அன்பன் அன்னியூர்
    நன்பொன் என்னுமின்
    உம்பர் ஆகவே

விளக்கம்:

உம்பர்=தேவர்கள்; தேவருலகில் நாம் அடையும் இன்பம் இந்த பிறவியில் நாம் செய்யும் புண்ணியங்களின் அளவினைப் பொருத்தது. அந்த இன்பம் சிறிது காலமே நீடிக்கும். பின்னர் நாம் மீண்டும் உலகினில் பிறந்து எஞ்சிய வினைகளின் பயனாக இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்க நேரிடும். ஆனால் உயிர்களுக்கு அளிக்கும் முக்தி உலகத்து இன்பம் என்றும் அழியாதது. எனவே உம்பர் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுவது, தேவர்களுக்கும் மேலான நிலை என்று ;பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக உள்ளது. இறைவனைப் புகழ்ந்து அவனை வழிபடுவதால் நமக்கு இம்மையிலும் இன்பம் மறுமையிலும் இன்பம் என்பதே இங்கே உணர்த்தப்படுகின்றது. இந்த கருத்து நமக்கு சாய்க்காடு தலத்தின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகத்தின் முதல் பாடலை (2.41.1) நினைவூட்டுகின்றது. மண் புகார்=மீண்டும் பிறப்பெடுத்து நிலவுலகம் சாரமாடர்கள்; வான்=மிகவும் உயர்ந்த இன்பம் அளிக்கும் முக்தி உலகம்; கண் புகார்=இடுக்கண் கண் புகார், துன்பம் அடைய மாட்டார்கள்; பெருமானின் புகழினைக் கற்றவரும் கேட்டவரும், சாய்க்காட்டுப் பெருமானின் திருவடிகளைச் சாரும் அடியார்களும், இம்மையில் மனம் வருத்தம் இன்றியும், பிணியேதும் இன்றியும், பசியின்றியும், எந்தவிதமான துன்பங்கள் மற்றும் இடர்களில் படாமலும் இனிமையாக வாழ்வார்கள் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். மேலும் இந்த உலக வாழ்வு முடிந்த பின்னர், அவர்கள் மீண்டும் உலகினில் பிறக்காத வண்ணம் முக்தி நிலையினை அடைவார்கள் என்றும் கூறுகின்றார், விண் புகார் என்று கூறுவதன் மூலம்,  தேவர் உலகத்தினை அத்தகைய அடியார்கள் அடைய மாட்டார்கள், ஆனால் அதனினும் உயர்ந்த சிவலோகத்தினைச் சென்று அடைந்து நிலையான இன்பம் பெறுவார்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.        

    மண் புகார் வான் புகுவர் மனம் இளையார் பசியாலும்
    கண் புகார் பிணி அறியார் கற்றாரும் கேட்டாரும்
    விண் புகார் என வேண்டா வெண்மாட நெடுவீதித்
    தண் புகார்ச் சாய்க்காட்டு எம் தலைவன் தாள் சார்ந்தாரே  

அன்பன் என்று அன்பே வடிவமாக உள்ள இறைவனின் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. சிவபெருமானை அன்பே என்று மணிவாசகர் அழைப்பதை நாம் திருவாசகம் கோயில் திருப்பதிகத்தின் முதல் பாடலில் காணலாம். உயிரின் விருப்பத்திற்கு மாறுபட்டு வஞ்சனையாக செயல்படும் ஐந்து புலன்களின் தாக்கத்தை அடக்கி அமுதமாக தனது உள்ளத்தில் ஊறிய இறைவனை, தான் காணுமாறு அருள் புரிய வேண்டும் என்று அடிகளார் இங்கே வேண்டுகின்றார். அன்பே சிவமாகவும், அந்த சிவமே தனது உள்ளத்தில் ஊறும் அமுதமாகவும், அந்த அமுதம் விளைவிக்கும் இன்பமாவும் இருக்கும் நிலையினை தான் உணர்ந்ததை அடிகளார் இந்த பாடலில் தெரிவிக்கின்றார்.

   மாறி நின்று என்னை மயக்கிடும் வஞ்சப் புலன் ஐந்தின் வழியடைத்து அமுதே
   ஊறி நின்று என்னுள் எழுபரஞ்சோதி உள்ளவா காண வந்து அருளாய்
   தேறலின் தெளிவே சிவபெருமானே திருப்பெருந்துறை உறை சிவனே
   ஈறிலாப் பதங்கள் யாவையும் கடந்த இன்பமே என்னுடை அன்பே

அன்பே சிவம் என்பது சைவசமயத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் ஒன்றாகும். இங்கே திருமூலரின் பாடலை குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக உள்ளது. அறிவும் அனுபவமும் இல்லாதார் அன்பாகிய சக்தியும் அறிவாகிய சிவமும் வேறு வேறான இரண்டு பொருள்கள் என்று கருதுவார்கள்; அன்பு முதிர்ந்தால் அறிவாகிய சிவம் தோன்றும் என்பதை அனைவரும் உணர்வதில்லை; அன்பே சிவத்தை விளங்கச் செய்கின்றது என்பதை உணர்ந்தவர்கள் அன்பின் வடிவமாக மாறி, தானே சிவத்தன்மை எய்தியவர்களாக உள்ளனர் என்பதே மேற்கண்ட பாடலில் திரண்ட கருத்தாகும்.

    அன்பு சிவம் இரண்டு என்பர் அறிவிலார்
    அன்பே சிவம் ஆவது ஆரும் அறிகிலார்
    அன்பே சிவம்  ஆவது ஆரும் அறிந்த பின்
    அன்பே சிவமாக அமர்ந்து இருந்தாரே
    

பொழிப்புரை:

இந்த உலக வாழ்க்கையில் துன்பங்களைத் தவிர்த்து இன்பம் அடைய வேண்டும் என்று நீர் விரும்புவீராயின், அன்பே வடிவமாக விளங்கும் பெருமானை, அன்னியூர் இறைவனை, நல்ல பொன் போன்று அருமையாக உள்ளவனே என்று புகழ்ந்து வழிபடுவீர்களாக. அவ்வாறு வழிபட்டால், நீங்கள் மறுமையிலும் நிலையான இன்பம் பெறலாம். 

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/22/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-6-3198540.html
3198538 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 5 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, July 21, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 5:

    நிறைவு வேண்டுவீர்
    அறவன் அன்னியூர்
    மறையுளான் கழற்கு
    உறவு செய்ம்மினே

விளக்கம்:

உறவு=அன்பு; அறவன்=தருமமே உருவானவன்; இறைவனுக்கும் அடியானுக்கும் இடையே உள்ள உறவு, அன்பினால் எழுந்த, இறைவன் பக்தன் என்ற உறவு தான். எனவே தான் இறைவனிடம் அன்பு கொண்டு அவனுக்கு அன்பினனாக நடந்து கொண்டு அவனுடன் உறவாடவேண்டும் என்று சம்பந்தர் இங்கே கூறுகின்றார். இறைவனுக்கு உறவினனாக நடந்து கொள்வதில் என்ன இலாபம் என்று அப்பர் பிரான் அறிவுறுத்தும் பாடலை (5.90.10) நாம் இங்கே காண்போம். விறகு=அரணிக் கட்டை. அரணிக் கட்டையில் தீ இருப்பதும் பாலினில் நெய் இருப்பதும் நமது கண்களுக்கு நேரே தெரிவதில்லை. அரணிக் கட்டையை கடைந்தால் தீ ஏற்படுகின்றது. ஆனால் பாலினைத் தயிராக மாற்றிய பின்னர் மத்தினைக் கொண்டு அதனைக் கடைந்தால் வெண்ணெய் கிடைக்கின்றது. சாணை தீட்டப்படாத மாணிக்கக் கல் பிரகாசமாக இருப்பதில்லை. பட்டை தீட்டப்பட்டு கடைந்த பின்னர் மாணிக்கக் கல் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கின்றது. மேற்கண்ட பொருட்கள் போன்று இறைவனும் மறைந்து நிற்கின்றான். தகுந்த முறையில் அவனை அறிந்துகொண்டு அவனை வழிபடவேண்டும் என்று இங்கே கூறுகின்றார். நமக்கும் அவனுக்கும் இடையே இருக்கும் ஆண்டவன் பக்தன் என்ற உறவாகிய மத்தினை நட்டு உணர்வு என்னும் கயிற்றினால் அந்த மத்தினை இறுக்கமாக கட்டி கடைந்தால் இறைவன் நமது முன்னே வந்து தோன்றுவான் என்று அப்பர் பிரான் இந்த பாடலில் கூறுகின்றார்.   

    விறகில் தீயினன் பாலில் படு நெய் போல்
    மறைய நின்றுளன் மாமணிச் சோதியான்
    உறவுக் கோல் நட்டு உணர்வுக் கயிற்றினால்
    முறுக வாங்கிக் கடைய முன் நிற்குமே

பொழிப்புரை:

குறையேதும் இன்றி மனநிறைவுடன் வாழ விரும்பும் அன்பர்களே, நீங்கள் புண்ணியமே வடிவமாக உள்ள அன்னியூர் இறைவனை, வேதங்களில் பரம்பொருளாக கூறப்படுபவனின் திருப்பாதங்கள் பால் அன்பு வைத்து அவனோடு உறவு கொள்வீர்களாக.   

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/21/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-5-3198538.html
3198537 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 4 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 20, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 4:

    பத்தர் ஆயினீர்
    அத்தர் அன்னியூர்
    சித்தர் தாள் தொழ
    முத்தர் ஆவரே
    

விளக்கம்:

அத்தர்=தந்தை; சித்தர்=அடியார்களின் சித்தத்துள் நிலைத்து நிற்பவர் என்றும் சித்திகளைத் தருபவர் என்றும் சித்திகளை புரிபவர் என்றும் பல விதமாக பொருள் கொள்ளலாம். சித்தர் என்றதும் மதுரை மீனாட்சியம்மன் திருக்கோயிலில் சுந்தரேஸ்வரர் சன்னதி பிராகாரத்தில் துர்க்கை சன்னதிக்கு அருகே உள்ளே எல்லாம் வல்ல சித்தர் சன்னதி, நமது நினைவுக்கு வருகின்றது. அபிடேக பாண்டியனின் ஆட்சி காலத்தில், எல்லாம் வல்ல சித்தராக பெருமான் தோன்றி மதுரை மாநகரில்  திருவிளையாடல் புரிந்தமை, பரஞ்சோதி முனிவரால், திருவிளையாடல் புராணத்தில்  எல்லாம் வல்ல சித்தர் படலம் என்ற படலத்தில் விவரமாக சொல்லப் படுகின்றது. காதினில் வெள்ளிக் குண்டலங்களும், மார்பினில் ஸ்படிக மற்றும் உருத்திராக்க மாலைகள் அணிந்து, திருமேனி எங்கும் திருநீறு பூசியவராக, கையில் தங்கப் பிரம்பும் மழு ஆயுதமும் தாங்கி, கோவண ஆடையும் புலித்தோலும் அணிந்து, ஜடாமகுடதாரியாய், யாவரையும் மயக்கும் புன்முறுவலுடன் சித்தர் வேடத்தில் ஆலவாய் திருக்கோயிலில் பெருமான் ஒருநாள் காணப்பட்டார். இடையிடையே நான்கு வீதிகள் கூடும் இடங்களில் சென்று, வீதியிலும் மாளிகை வாயில்களிலும் அவர் செய்த சித்து வேலைகளைக் காண மக்கள் கூட்டமாக திரண்டனர். திடீரென அங்கிருந்து மறைந்தும், வேறொரு இடத்தில் தோன்றியும் பல அதிசயங்கள் அவர் நிகழ்த்தினார். இளைஞரை முதியவராக மாற்றியும், முதியோரை இளைஞராக மாற்றியும், பிறவியிலே ஊனமடைந்த பலருக்கும் கண் பார்வை அருளியும், பேசும் சக்தி அளித்தும், அவர்களது காதுகளை கேட்கவைத்தும், ஏழைகளை  செல்வந்தராக மாற்றியும், செல்வந்தர்களின் செல்வத்தை மறைத்தும், எட்டிப் பழங்களை இனிப்பாக மாற்றியும், வைகை நதியில் வெள்ளம் பெருக்கியும் பின்னர் அந்த வெள்ளத்தை தணித்தும், பட்ட மரத்தினை பூக்கச் செய்தும், கூன் உடையவர்களது கூனினை நிமிர்த்தியும், பல பொருட்களை தங்கமாக மாற்றியும், தன்னிடம் இருந்த கோல் அந்தரத்தில் தொங்குமாறு செய்தும், அந்தரத்தில் தொங்கிய கோலின் மேல் ஒரு ஊசியினை நட்டு அந்த ஊசியின் மீது தனது கால் பெருவிரல் வைத்து நடனமாடியும், விண்ணில் தாவி மேகத்தினை பிழிந்து நீரினை வெளிக்கொணர்ந்தும், பகலை இரவாக மாற்றியும், இரவினை பகலாக மாற்றியும், பல சித்து வேலைகளைச் செய்த அவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து வர மந்திரிகளை மன்னன் அனுப்பினான். சித்தரை அழைக்கச் சென்ற மந்திரி மற்றும் சேவர்களும் சித்தரின் விளையாட்டுகளில் மயங்கி மெய்மறந்து நின்றனர். சிறிது நேரத்தில் சுயநினைவுக்கு வந்த அவர்கள் அரண்மனைக்கு அழைத்து வருமாறு மன்னன் தங்களை அனுப்பியதை சொன்னார்கள். அதற்கு சித்தர், மன்னனால் தனக்கு ஆகவேண்டிய காரியம் ஏதும் இல்லை என்றும், மன்னனுக்கு தன்னிடம் ஆகவேண்டிய காரியம் ஏதேனும் இருந்தால் தன்னை வந்து காணலாம் என்று தெரிவித்தார். மந்திரி மூலமாக இந்த செய்தியை அறிந்த மன்னன், தானே அவரை நாடிச்சென்றான். இதனிடையில் சித்தர் ஆலவாய் திருக்கோயிலில் வடமேற்கு திசையில் சென்று அமர்ந்திருந்தார். அவரைக் கண்டு பணிந்து வணங்கிய மன்னன்,  தன்னிடம் இருந்த கரும்பினை கல்யானை உண்ணுமாறு சித்து வேலை செய்ய முடியுமா என்று கேட்டான். உடனே கல்யானையை சித்தர் பார்க்க, அந்த யானை உயிர் பெற்று பிளிறியதும் அன்றி, மன்னனின் கையில் இருந்த கரும்பையும் பிடுங்கித் தின்றது. மீண்டும் சித்தர் யானையைப் பார்க்க, அந்த யானை மன்னன் கழுத்தினில் இருந்த முத்துமாலையை எடுத்து விழுங்கியது. யானையின் செயலால் மன்னன் மிகுந்த கோபம் கொண்டதை கவனித்த காவலர்கள், யானையை இயக்கிய சித்தரை அடிக்க நெருங்கினார்கள். அப்போது சித்தர் புன்னகையுடன் நில்லுங்கள் என்று கூற அடிக்க வந்த அனைத்து காவலர்களும் சிலை போல் அசைவின்றி நின்றுவிட்டனர்.  திகைத்து நின்ற பாண்டிய மன்னன் சித்தரை வண்ணகி, தனக்கு புத்திரப்பேறு வாய்க்க அருள் புரியுமாறு வேண்டினான். சித்தரும் அவ்வாறே ஆகட்டும் என்றார். பின்னர் சித்தர் மீண்டும் யானையை பார்க்க யானை அவரது எண்ணத்தினை புரிந்து கொண்டு மன்னனின் முத்துமாலையை திருப்பிக் கொடுக்க மன்னனும் அதனை மகிழ்வுடன் அணிந்து கொண்டான்.  சித்தர் மறைய யானையும் முன்போன்று கல் யானையாக மாறியது. மன்னனுக்கும் சிலநாட்கள் கழித்து ஒரு மகன் பிறந்தான்.                          

பொழிப்புரை:

இறைவனிடம் அன்பு கொண்டவர்களே, நம் அனைவர்க்கும் தந்தையாக விளங்கும் பெருமான் அன்னியூர் தலத்தில் வீற்றிருக்கின்றான். எதையும் செய்யவல்ல சித்தராக விளங்கும்  பெருமானின் திருவடிகளைத் தொழுது, வினைகளிலிருந்து விடுபட்டு முக்தி நிலை அடைவீர்களாக.  

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/20/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-4-3198537.html
3198536 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 3 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, July 19, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 3:

    நீதி பேணுவீர்
    ஆதி அன்னியூர்
    சோதி நாமமே
    ஓதி உய்ம்மினே

விளக்கம்:

நீதி=நியதி, வழிபாட்டு முறைகள்; நீதி பேணுதல்=வழிபாட்டு முறைகளில் ஒழுகுதல்; பெருமானைக் கண்டு தொழுத பின்னர் அவனது திருநாமங்களை சொல்வது தானே முறை.  

பொழிப்புரை:

வேதங்களிலும் ஆகம நூல்களிலும் சொல்லிய வண்ணம் முறையாக பெருமானைத் தொழும் அன்பர்களே, நீவிர் அனைவரும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதியாக இருப்பவனும் சுயமாக ஒளி வீசுபவனும் ஆகிய பெருமானின் திருநாமங்களை ஓதி உய்வினை அடைவீர்களாக.  

  
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/19/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-3-3198536.html
3198535 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 2 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, July 18, 2019 12:00 AM +0530
பாடல் 2:

    பழகும் தொண்டர் வம்
    அழகன் அன்னியூர்
    குழகன் சேவடி
    தொழுது வாழ்மினே

விளக்கம்:

வம்=வம்மின், வாருங்கள்; பழகும்=சிவநெறியில் பழகும்; குழகன்=இளமையாக இருப்பவன்; ;

பொழிப்புரை:

இறைவன் பால் மனம் ஒன்றி  சிவநெறியில் பழகும் தொண்டர்களே, அனைவரும் வருவீர்களாக. அழகும் இளமையும் இணைந்த அன்னியூர்ப் பெருமானின் சிறந்த திருவடிகளைத் தொழுது வாழ்வீர்களாக.  
 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/18/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-2-3198535.html
3198534 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. மன்னியூர் இறை - பாடல் 1 என். வெங்கடேஸ்வரன் Wednesday, July 17, 2019 12:00 AM +0530
முன்னுரை:

தனது ஐந்தாவது தலயாத்திரையில் கண்ணார்கோயில், புள்ளிருக்குவேளூர், திருநின்றியூர், திருநீடூர், திருப்புன்கூர் ஆகிய தலங்கள் சென்ற திருஞானசம்பந்தர், அதன் பின்னர் அருகிலுள்ள பழமண்ணிபடிக்கரை, திருக்குறுக்கை முதலான தலங்கள் சென்று பதிகம் பாடினார் என்று சேக்கிழார் கூறுகின்றார். இந்த இரண்டு தலங்களின் மீது ஞானசம்பந்தர் அருளிய பதிகங்கள் நமக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை. குறுக்கைத் தலத்திலிருந்து புறப்பட்ட காழிப் பிள்ளையார் அன்னியூர் மற்றும் பந்தணைநல்லூர் சென்றார் என்று பெரியபுராணம் உணர்த்துகின்றது. தனது நான்காவது தலயாத்திரையில் திருப்பனந்தாள், பந்தணைநல்லூர், ஓமமாம்புலியூர், கடம்பூர் வாழ்கொளிபுத்தூர், ஆகிய தலங்கள் சென்றார் என்பதையும், இடறினார் கூற்றை என்று தொடங்கும் பந்தனைநல்லூர் தலத்து பதிகத்தின் (3.121) விளக்கத்தையும் முன்னமே கண்டோம். ஐந்தாவது தலையாத்திரையில் பந்தணைநல்லூர் சென்றபோது சம்பந்தர் அருளிய பதிகமும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

தற்போது பொன்னூர் என்று அழைக்கப்படும் இந்த தலம் திருநீடூர் தலத்திற்கு மேற்கே உள்ள சாலையில் மூன்று கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து மணல்மேடு செல்லும் நகரப் பேருந்து இந்த தலம் வழியாக செல்கின்றது. சிதம்பரம் மயிலாடுதுறை இரயில்பாதையில் நீடூர் நிலையத்தில் இறங்கியும் செல்லலாம். மயிலாடுதுறையிலிருந்து எட்டு கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள தலம். இறைவனின் திருநாமம்=ஆபத்சகாயர்; இறைவியின் திருநாமம்; பெரியநாயகி. இந்த தலத்தில் அக்னிதேவன், பாண்டவர்கள், அரிச்சந்திரன், இரதிதேவி, வருணன் ஆகியோர் வழிபட்டு பயன் அடைந்ததாக தலபுராணம் கூறுகின்றது. பங்குனி மாதத்தின் இறுதி ஐந்து நாட்களில் தினமும் காலையில் சூரியன் தனது கதிர்களால் இறைவனை வணங்குவதை இன்றும் காணலாம். இந்த தலத்தின் மீது திருஞானசம்பந்தர் மற்றும் அபப்ர் பிரான் பாடிய இரண்டு பதிகங்கள் இதுவரை கிடைத்துள்ளன.      
    
பாடல் 1:

    மன்னியூர் இறை
    சென்னியார் பிறை
    அன்னியூர் அமர்
    மன்னு சோதியே

விளக்கம்:

மன்னி ஊர் இறை=என்றும் நிலையாக உயிருடன் ஒட்டி நின்று உயிர்களை இயக்கம் இறைவன்; இந்த விளக்கம் சிவக்கவிமணியாரால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. மன்னு=நிலையாக நிற்கும்; சோதி வடிவமாக உள்ள இறைவனைத் தவிர்த்து மற்ற அனைத்து சோதிகளுக்கும் அதனை இயக்கும் ஒருவன் தேவைப்படுகின்றது. சூரியன் சந்திரன் அக்னி ஆகிய மூன்று சோதிகளும் இறைவன் அவைகளுடன் கலந்திருந்து இயக்குவதால் தான் ஒளி வீசுகின்றன. மற்ற விளக்குகள் எரிவதற்கு வேறு ஒருவரின் உதவியோ தூண்டுதலாவது தேவைப்படும். அத்தகைய உதவியோ தூண்டுதலோ தேவைப்படாமல் தானே சுயமாக ஒளி வீசும் தன்மை உடையவன் பெருமான். சோதி என்பதற்கு ஞானம் என்று பொருள் கொண்டு ஞான வடிவாக இருப்பவன் என்று பொருள் கொள்வதும் பொருத்தமே. மன்னி ஊர் இறை என்ற தொடரினை பாடலின் கடையில் வைத்து, சோதி வடிவினனாக இருக்கும் இறைவன், பல ஊர்களிலும் எழுந்தருளி ஆங்காங்கே உள்ள மக்களுக்கு தலைவனாக விளங்குகின்றான் என்றும் பொருள் கொள்கின்றனர்.      
  
பொழிப்புரை:

என்றும் நிலையாக உயிருடன் ஒட்டி நின்று இயக்கும் இறைவன், பிறைச் சந்திரனைத் தனது சடையில் சூடியவனாக அன்னியூர் தலத்தில் விருப்பத்துடன் அமர்ந்துள்ளான்; அவன் நிலையாக ஒளி உருவில் விளங்குகின்றான். அவ்வாறு ஒளியுடன் திகழ, அவனுக்கு வேறு எவரது உதவியோ அல்லது தூண்டுதலோ தேவைப்படுவதில்லை.     

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/17/134-மன்னியூர்-இறை---பாடல்-1-3198534.html
3188942 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. முந்தி நின்ற வினைகள் - பாடல் 10 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Monday, July 15, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 10:

    குண்டு முற்றிக் கூறை இன்றியே
    பிண்டம் உண்ணும் பிராந்தர் சொல் கேளேல்
    வண்டு பாட மலரார் திருப்புன்கூர்
    கண்டு தொழுமின் கபாலி வேடமே

விளக்கம்:

குண்டு=பருத்த உடல்; முற்றி=மிகுந்து; கீழான  தன்மை  மிகுந்து; கூறை=உடை, துணி; பிண்டம்= சோற்றுக்கவளம்; பிராந்தர்=மயங்கிய அறிவினை உடையவர்; என்றும் நிலையாக இருக்கும் பெருமானை கருதமால், மற்ற நிலையற்ற பொருட்களை நிலையாக கருதுவதால் சமணர்களை  மயக்க அறிவினை உடையவர்கள் என்று அழைத்தார்  போலும், பெருமான்  மிகவும் குறைந்த ஆடையை உடையவராக இருப்பதால் நக்கர் என்று அழைக்கப் படுவதை நாம் அறிவோம். பெருமான் பலி ஏற்பதையும் நாம் அறிவோம். சமணர்களும் ஆடையேதும் இன்றி பல இடங்களிலும் திரிந்து மற்றவர் தரும் உணவினை ஏற்று வாழ்வதால், நக்கனாக பலியேற்றுத் திரியும் பெருமானுடன் அவர்களை ஒப்பிடுவது தவறு என்பதை உணர்த்தும் வண்ணம், சமணர்கள் மயங்கிய அறிவினை உடையவர்கள் என்று சம்பந்தர் குறிப்பிடுவதாக சிவக்கவிமணியார் விளக்கம் அளிக்கின்றார். கையில் கபாலம் ஏந்தி பலி ஏற்க வரும் பெருமானின் பிச்சைப் பாத்திரத்தில் நமது மலங்களை இட்டு, உள்ளத்தில் உள்ள மருள் நீங்கப் பெற்றவராக. பெருமானைத் தொழுது உய்வினை அடைய வேண்டும் என்று உணர்த்துகின்றார்.     

பொழிப்புரை:

பருத்த உடல் உடையவர்களாய், கீழ்மைத் தன்மை மிகுந்து உடலில் ஆடை ஏதுமின்று பல வீதிகளிலும் திரிந்து பிச்சை ஏற்றுண்பவர்களும், மயக்கம் தரும் அறிவினை உடையவர்களும் ஆகிய சமணர்களின் சொற்களை பொருட்டாக கருதாதீர்கள். மலர்ந்த மலர்களில் உள்ள தேனை உண்பதற்காக கூட்டமாக வரும் வண்டுகளின் இசை நிறைந்த திருப்புன்கூர் தலம் சென்று ஆங்குள்ள இறைவனைக் கண்டு தொழுவீர்களாக. கபாலியாக வேடம் கொண்டு பலியேற்கும்  இறைவனைத்  தொழுது அவனது பிச்சைப் பாத்திரத்தில் உங்களது மலங்களை இட்டு, மலங்கள்   நீங்கியவர்களாக இறைவனின் திருவடிகளைச் சென்று அடைவீர்களாக.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/15/134-முந்தி-நின்ற-வினைகள்---பாடல்-10-3188942.html
3188941 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. முந்தி நின்ற வினைகள் - பாடல் 9 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Sunday, July 14, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 9:

    நாட வல்ல மலரான் மாலுமாய்த்
    தேட நின்றார் உறையும் திருப்புன்கூர்
    ஆட வல்ல அடிகள் அவர் போலும்
    பாடல் ஆடல் பயிலும் பரமரே

விளக்கம்:

நாடவல்ல மலரான் என்று பிரமனை சம்பந்தர் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார். பிரமனுக்கு நான்கு திசைகளையும் ஒரே சமயத்தில் நோக்கும் வண்ணம் நான்கு முகங்கள் உள்ளன். எனவே தான் தேடும் எந்த பொருளையும் எளிதில் கண்டறியும் ஆற்றல் படைத்தவன். இந்த தன்மையை, எதையும் எளிதில் நாடி உணரும் திறமையை குறிப்பிடும் பொருட்டு நாட வல்லவன் என்று இங்கே கூறுகின்றார். நாட வல்லவனாக இருந்தும், பெருமானின் திருமுடியைத் தேடி காண முடியாமல் திகைத்து நின்ற தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது. பெருமான் எப்போதும் வேத கீதங்களை பாடியவண்ணம் இருக்கின்றார் என்று பல திருமுறை பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன.

அழகன் வீரன் கருணையாளன் என்று பல விதமாக பெருமானை வர்ணித்த சம்பந்தர், கலைகளில்  வல்லவன் என்று இந்த பாடலில் கூறுகின்றார். பாடலில் வல்லவனாக வேதங்களை ஓதும் பெருமான் ஆடலில் வல்லவனாக ஐந்தொழில்களும் புரிகின்றான். பாடலையும் ஆடலையும் பயிலும் பெருமான் அதே சமயத்தில் வேதங்களை அருளியும், படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் மறைத்தல் அருளல் ஆகிய ஐந்து செயல்களையும் செய்தும் உயிர்களை உய்யவைக்கும் கருணைத் திறம் தான் என்னே.             
 
பொழிப்புரை:

நான்கு முகங்களைக் கொண்டு எதனையும் எளிதில் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் ஆற்றல் வாய்ந்த பிரமனும் திருமாலும், தனது அடியையும் முடியையும் காண முடியாமல் திகைத்து நிற்கும் வண்ணம் நெடிய தீப்பிழம்பாக நின்ற பெருமான் திருப்புன்கூர் தலத்தில் உறைகின்றான். அவரே ஆடவல்லானாக திகழ்கின்றார். அவர் இடைவிடாது ஆடலும் பாடலும் பயின்றவண்ணம் உயிர்களுக்கு பல விதங்களிலும் அருள் புரிகின்றார்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/14/134-முந்தி-நின்ற-வினைகள்---பாடல்-9-3188941.html
3188940 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. முந்தி நின்ற வினைகள் - பாடல் 8 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Saturday, July 13, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 8:

    மலையதனார் உடைய மதில் மூன்றும்
    சிலை அதனால் எரித்தார் திருப்புன்கூர்த்
    தலைவர் வல்ல அரக்கன் தருக்கினை
    மலை அதனால் அடர்த்து மகிழ்ந்தாரே

விளக்கம்:

மலையதனார்=மலையது அன்னார், மலை போன்று வலிமை உடையவர்கள்; அடர்த்தல்= நெருக்குதல்; மலைதல் என்ற சொல்லுக்கு சண்டை போடுதல் என்று ஒரு பொருளும் உள்ளது. தேவர்களுடன் போரிட்ட திரிபுரத்து அரக்கர்கள் என்றும் பொருள் சிலர் கொள்கின்றனர். மலைத்தல் என்றால் மலைத்து திகைத்து இருத்தல் என்று ஒரு பொருள். இந்த அடிப்படையில் தங்களது பகைவர்கள் திகைத்து நிற்கும் வண்ணம் வலிமை கொண்ட திரிபுரத்து அரக்கர்கள் என்றும் பொருள் கூறப்படுகின்றது.

பொழிப்புரை:

மலை போன்று வலிமை பொருந்திய திரிபுரத்து அரக்கர்கள் கொண்டிருத்த மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளையும், மேருமலையினை வளைத்து செய்யப்பட்ட வில்லில் கூரிய அம்பினைப் பொருத்தி எரித்தவர் சிவபெருமான். அவரே திருப்புன்கூர் தலத்தின் தலைவராக திகழ்கின்றார். வலிமை வாய்ந்த அரக்கன் இராவணன் மிகுந்த செருக்குடன், கயிலாய மலையினைப் பேர்த்து எடுப்பேன் என்ற எண்ணத்துடன் முயற்சி செய்த போது, அந்த கயிலை மலையின் மீது தனது கால் பெருவிரலை அழுத்தி, மலையின் கீழே அரக்கனை நெருக்கி அவனது வலிமையை அழித்து, பின்னர் அரக்கனின் சாமகானத்தை கேட்டு மகிழ்ந்து பல வரங்கள் அளித்தவர் பெருமான்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/13/134-முந்தி-நின்ற-வினைகள்---பாடல்-8-3188940.html
3188939 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. முந்தி நின்ற வினைகள் - பாடல் 7 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Friday, July 12, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 7:

    பாரும் விண்ணும் பரவித் தொழுது ஏத்தும்
    தேர் கொள் வீதி விழவார் திருப்புன்கூர்
    ஆர நின்ற அடிகள் அவர் போலும்
    கூர நின்ற எயில் மூன்று எரித்தாரே

விளக்கம்:

முந்தைய மூன்று பாடல்களில் பெருமானின் திருவடி, திருமேனி, சடைமுடி ஆகியவற்றின் அழகினை உணர்த்திய சம்பந்தர், இத்தகைய அழகு மிளிர பெருமான் வீதிவலம் வந்த காட்சியை மனதினில் நினைத்தார் போலும். அவ்வாறு வீதிவலம் நடைபெறும் தெருக்களின் அகலத்தை இந்த பாடலில் குறிப்பிடுகின்றார். பாரும்=உலகத்தில் உள்ளவர்கள்;

விண்ணும்=விண்ணுலகத்தில் உள்ள தேவர்கள்; ஆர=பொருந்த; க்ரூரம் என்ற வடமொழிச் சொல்லை மூலமாகக் கொண்டு எழுந்த சொல்லாக கருதப் படுகின்றது. க்ரூரம்=கொடுமை; தங்களின் விருப்பம் போன்று பல இடங்களுக்கு பறக்கும் கொட்டைகளில் பறந்து சென்று, திடீரென்று கீழே இறங்கி கோட்டைகளின் கீழே அகப்பட்ட அனைத்து உயிர்களையும் கொன்ற செயலின் கொடுமைத் தன்மை இங்கே உணர்த்தப் படுகின்றது.  

பொழிப்புரை:

நிலவுலகத்தில் உள்ள மனிதர்களும் விண்ணுலகத்தில் உள்ள தேவர்களும் பெருமானைத் தொழுது போற்றும் வண்ணம், தேரோடும் அகன்ற வீதிகளைக் கொண்டதும் எந்நாளும் திருவிழாக்களால் சிறப்பிக்கப்படுவதும் ஆகிய திருப்புன்கூர் தலத்தில் பொருந்தி உறையும்  இறைவனார், கொடுமையான முறையில் அனைவரையும் வருத்திய திரிபுரத்து அரக்கர்கள் வாழ்ந்த மூன்று பறக்கும் கோட்டைகளும் ஒருங்கே பற்றி  எரியும் வண்ணம் அம்பு எய்தி எரித்தவராவர்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/18/w600X390/1689.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/12/134-முந்தி-நின்ற-வினைகள்---பாடல்-7-3188939.html
3188937 ஸ்பெஷல்ஸ் தினம் ஒரு தேவாரம் 134. முந்தி நின்ற வினைகள் - பாடல் 6 என். வெங்கடேஸ்வரன் DIN Thursday, July 11, 2019 12:00 AM +0530  

பாடல் 6:

    தெரிந்து இலங்கு கழுநீர் வயல் செந்நெல்
    திருந்த நின்ற வயல் சூழ் திருப்புன்கூர்
    பொருந்தி நின்ற அடிகள் அவர் போலும்
    விரிந்து இலங்கு சடை வெண்பிறையாரே

விளக்கம்:

தெரிந்து இலங்குதல்=மிகுந்த ஒளியுடன் கூடி இருத்தல்;
 
பொழிப்புரை:

மிகுந்த ஒளியுடன் கூடிய செங்கழுநீர் பூக்கள் மலரும் வயல்களும், ஒரே சீராக உயர்ந்து வளர்கின்ற நெற்கதிர்கள் நிறைந்த வயல்களும் சூழ்ந்த திருப்புன்கூர் தலத்தில் நிலையாக பொருந்தி உறைபவர் சிவபெருமான். அவர் தனது விரிந்த சடையில் வெண்மை நிறத்தில் உள்ள பிறைச் சந்திரனை அணிந்துள்ளார்.

 

]]>
https://images.dinamani.com/uploads/user/imagelibrary/2017/7/19/w600X390/16585.jpg https://www.dinamani.com/specials/thinam-oru-thavaram/2019/jul/11/134-முந்தி-நின்ற-வினைகள்---பாடல்-6-3188937.html