Enable Javscript for better performance
அடையாளங்களைஇழந்துவரும் திண்டுக்கல்- Dinamani

சுடச்சுட

    

    பூட்டுத் தொழில் மற்றும் தோல் தொழிற்சாலைகள் மூலம் பெயர்பெற்ற திண்டுக்கல், அந்த பாரம்பரிய அடையாளங்களை இழந்துவருகிறது. 

       வெளியூர்களிலிருந்து திண்டுக்கல் வருவோருக்கு, தோல் தொழிற்சாலைகளிலிருந்து வெளியாகும் துர்நாற்றம், திண்டுக்கல் வந்துவிட்டதை உணர்த்தும் நிலை 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்வரை இருந்தது. அதேபோல், திண்டுக்கல் என்றால் அனைவரின் நினைவிலும் நிற்பது, பூட்டுகள்.

     ஆனால், தற்போது இந்த 2 தொழில்களுமே ஏறக்குறைய நலிவடைந்து, அழிவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கின்றன. அதில் பூட்டுத் தொழில் அழிவின் விளிம்பில் உள்ளது. 5 வருடங்களுக்கு முன்னர், திண்டுக்கல் நாகல்நகர், மேட்டுப்பட்டி, பாறைப்பட்டி, தொழில்பேட்டை, நல்லாம்பட்டி உள்ளிட்ட இடங்களில் சுமார் 500-க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் ஈடுபட்டுவந்த பூட்டுத் தொழிலில், தற்போது 200 பேர் மட்டுமே ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

       தற்போதைய நிலையில் 30 வருடங்களுக்கு முன்னர் இந்த தொழிலுக்கு வந்தவர்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ள பட்டறைகளில் வேலைசெய்து வருகின்றனர். இதுகுறித்து நாகல் நகர் பகுதியில் பூட்டு நிறுவனம் நடத்திவரும் என்.கே. செல்லப்பாண்டி தெரிவித்தது:

       தாத்தா, அப்பா, நான் என 3 தலைமுறையாக பூட்டுத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகிறோம். 6 லீவர் மற்றும் 8 லீவர் என 2 வகையான பூட்டுகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன.  தரமான திண்டுக்கல் பூட்டுகளின் ஆரம்ப விலை ரூ.300-லிருந்து தொடங்குகிறது. ஆனால், அலிகார் பூட்டுக்களின் ஆரம்ப விலை ரூ.160 மட்டுமே.

        5 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 50 பேரை வைத்து மாதம் 1,000 பூட்டுகள் வரை தயாரித்து வந்தோம். ஆனால், தற்போது 10 பேரை வைத்து, இயந்திர உதவியுடன் மாதத்துக்கு 2,000 பூட்டுகள் எளிதாகத் தயாரிக்க முடிகிறது. இருப்பினும், உற்பத்தி செய்யும் அளவுக்கு சந்தையில் விற்பனை இல்லை. இந்த நிலையில், நலிவடைந்துவரும் பூட்டுத் தொழிலைக் காப்பாற்றும் வகையில், தமிழக அரசு விற்பனை வரியிலிருந்து விலக்கு அளித்துள்ளது ஒன்று மட்டுமே ஆறுதல் அளிக்கிறது என்றார்.

    40 ஆண்டுகளாக பூட்டு தயாரிக்கும் தொழிலாளி எஸ். ராமசாமி:

      செய்யும் வேலைக்கு ஏற்ப கூலி கிடைக்கும். கை வேலையாகச் செய்யப்படும் ஒற்றைத் தாழ்ப்பாள் பூட்டுக்கு ரூ. 58-ம், இரட்டைத் தாழ்ப்பாள் பூட்டுக்கு ரூ. 110-ம், இயந்திரம் மூலம் தயார் செய்யும் பூட்டுக்கு ரூ. 32 என கூலியாகக் கிடைக்கிறது.

       10 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வேலை செய்வது கடினம். ஆனால், தற்போது இயந்திரம் மூலம் உற்பத்தி செய்வதால், எளிதாக உள்ளது. இருப்பினும், விலைவாசி உயர்ந்துள்ள நிலையில், அதிக வருமானம் பெற முடியாது என, புதிதாக யாரும் இந்தத் தொழிலுக்கு வருவதில்லை என்றார்.

      தனியாக தொழில் செய்து வருவோர், மொத்த வியாபாரிகளிடம் முன்பணம் பெற்றுள்ளதால், அவர்கள் நிர்ணயிக்கும் கூலிக்கே வேலை செய்து கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயமும் உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.

       மேலும், பிற தொழில்களுக்கு இருக்கும் சங்கங்கள், நல வாரியங்கள் போன்று பூட்டுத் தொழிலுக்கு கிடையாது என வருத்தம் தெரிவிக்கின்றனர் சிலர். பூட்டுத் தொழிலின் அழிவுக்கு, பாதிக்குப் பாதி லாபம் சம்பாதிக்கும் வியாபாரிகளே முக்கிய காரணம் என்ற கருத்தும் நிலவுகிறது.

      தோல் பதனிடும் தொழில்: பூட்டுக்கு அடுத்தபடியாக, தோல் பதனிடும் தொழில் சரிவை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. 10 ஆண்டுகளுக்குமுன் 100-க்கும் மேற்பட்ட தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள் இயங்கிவந்த நிலையில், தற்போது அந்த எண்ணிக்கை 42 ஆக குறைந்துவிட்டது. 10 ஆயிரம் பேர் வேலை செய்த இடத்தில், தற்போது 3,000 பேர் மட்டுமே இருப்பதாக தோல் தொழிற்சாலை நிர்வாகிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

     30 ஆண்டுகளுக்கு முன் கடுக்காய், பட்டை, சுண்ணாம்பு உள்ளிட்ட இயற்கையான பொருள்கள் மூலம் தோல் பதனிடும் பணி நடைபெற்று வந்தது. கால விரயம் ஏற்படுவதை தவிர்க்கும் வகையில், தற்போது, ரசாயனக் கலவை மூலம் 7 நாளில் அந்தப் பணிகள் முடிந்து விடுகின்றன. ஆனால், ரசாயனக் கழிவுகளால்  சுற்றுச்சூழல் மாசுபடத் தொடங்கியது.

       தோல் தொழிற்சாலைகளிலிருந்து வெளிவரும் கழிவு நீர் சுத்திகரிக்கப்படாமல்  சுற்றுச்சூழல் மாசுபடுவதாக எழுந்த புகாரைத் தொடர்ந்து, சுத்திகரிப்பு நிலையம் இல்லாத தொழிற்சாலைகளை மூடுவதற்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

       இதுகுறித்து தோல் தொழிற் சங்க நிர்வாகி ஒருவர் தெரிவித்தது:

     சுத்திகரிப்பு நிலையம் அமைக்க முடியாமல் 40க்கும் மேற்பட்ட தொழிற்சாலைகள் உடனடியாக மூடப்பட்டன. மேலும், திண்டுக்கல் பகுதியில் தோல் பதனிடுவதில் முதல் கட்டப் பணிகள் மட்டுமே நடைபெறுகின்றன. தோல் பொருள்களாக மாற்றும் பணிகளுக்காக வேலூர், சென்னை உள்ளிட்ட இடங்களுக்கு அனுப்பப்படுகின்றன. இதனால், பொருள்களாக உருவாக்கும் நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே அதிக லாபம் கிடைக்கிறது. அதுபோன்ற வசதிகள் திண்டுக்கல் பகுதியில் கிடையாது. தோல் பொருள்கள் ஏற்றுமதியில் கூடுதலான அன்னியச் செலாவணி கிடைப்பதால், அரசும் முதல்கட்டப் பணிகள் நடைபெறும் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள் பற்றி சிந்திக்காமல் விட்டுவிட்டது.

        தோல் தொழிற்சாலைகள் மூடப்படுவதை தவிர்க்க தமிழக அரசுக்கு தொழிற்சாலை நிர்வாகிகள் முன்வைக்கும் கோரிக்கைகள்:

     திண்டுக்கல்லில் தோல் தொழில் பூங்கா உருவாக்க வேண்டும். கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்துக்கு மத்திய, மாநில அரசுகள் 75 சதவீத மானியம் வழங்கும் நிலையில், அவற்றை அரசே நிர்வகிக்க வேண்டும்.

       இந்த 2 வகையான தொழில்களுக்கு பெயர்பெற்ற திண்டுக்கல், அந்தப் பராம்பரிய அடையாளங்களை இழந்து, பிரியாணியை மட்டும் தன் அடையாளமாக தாங்கி நிற்கிறது.  பூட்டு, தோல் தொழிற்சாலைகளுக்கு சிறப்பு பெற்றது திண்டுக்கல் என்பது செய்திகள் மற்றும் புகைப்படங்கள் வாயிலாகவே அடுத்த தலைமுறையினர் அறியும் நிலை விரைவில் வரும்.

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம்
      பகிரப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai