Enable Javscript for better performance
தொழிலாளர் சட்டங்களும் தொழிலாளர் நலனும்- Dinamani

சுடச்சுட

    

    தொழிலாளர் சட்டங்களும் தொழிலாளர் நலனும்

    By எஸ். கோபாலகிருஷ்ணன்  |   Published on : 11th November 2014 02:57 AM  |   அ+அ அ-   |   எங்களது தினமணி யுடியூப் சேனலில், சமீபத்திய செய்தி மற்றும் நிகழ்வுகளின் வீடியோக்களைப் பார்க்க, சப்ஸ்கிரைப் செய்ய இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள்!

    மத்திய அரசு பொருளாதார வளர்ச்சியை மேம்படுத்தும் நோக்கில், சில முக்கியமான பிரச்னைகளை கையில் எடுத்துள்ளது. தற்போது அடிமட்டத்தில் இருக்கும் தொழிற்சாலை உற்பத்தியை உயர்த்துவது, இந்தியாவை உலகின் உற்பத்தி மையமாக மாற்றுவது, அதன் மூலம் வேலைவாய்ப்பை ஏற்படுத்துவது, அனைவருக்கும் வங்கிக் கணக்குத் தொடங்குவது, வங்கிகளின் வாராக் கடனைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வருவது, வேண்டும் என்றே வங்கிக் கடனைத் திரும்பச் செலுத்தாதவர்கள் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுப்பது, முன்னுதாரண கிராமங்கள் அமைப்பது ஆகியவை புதிய திட்டங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை.

    அதிலும் குறிப்பாக, தொழிற்சாலை உற்பத்தியை மேம்படுத்துவதற்கு "இந்தியாவில் தயாரிப்போம்' (Make in India) திட்டத்தை முன் எடுத்துச் செல்ல, அரசு முனைப்புடன் செயல்பட்டு வருகிறது. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள், இந்தியாவில் புதிய தொழிற்சாலைகளை அமைக்கும் வகையில் அன்னிய நேரடி முதலீடுகள் நம் நாட்டிற்குள் வரவேண்டும் என்பதே இத்திட்டத்தின் நோக்கம்.

    இதன் மூலம் இரண்டு நன்மைகள் கிடைக்கும். ஒன்று, தொழிற்சாலை உற்பத்தி பெருகுவதால் ஏற்றுமதி பெருகி, அன்னியச் செலாவணி அதிகரிக்கும். இரண்டாவதாக, வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும்.

    பெரிய தொழிற்சாலைகள் அமையும்போது, அவற்றுக்குத் தேவையான மூலப்பொருள்கள் மற்றும் உதிரிப் பாகங்கள் தயாரித்து வழங்கக் கூடிய குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தரத் தொழிற்சாலைகளுக்கு பெரிய அளவில் ஆர்டர்கள் கிடைக்கும். அதன் பயனாக வேலையில்லா இளைஞர்களுக்கு நேர்முக, மறைமுக வேலைகளும், சுய வேலைவாய்ப்புகளும் கிடைக்கும்.

    வளர்ந்த நாடுகள், இந்தியாவுக்கு வந்து புதிய தொழிற்சாலைகள் அமைப்பதன் விளைவாக, அந்த நாடுகளில் புழக்கத்தில் உள்ள நவீன உற்பத்தி நடைமுறைகள்

    (Technical know how) நம் நாட்டு தொழிற்சாலைகளில் அறிமுகம் ஆகும்.

    இப்படிப் பல்வேறு நன்மைகள் "இந்தியாவில் தயாரிப்போம்' திட்டத்தின் வாயிலாக ஏற்படும். ஆனால், அதேநேரம், கவலை அளிக்கும் சில நிகழ்வுகளுக்கான அறிகுறிகளும் தென்படுகின்றன.

    கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் சீர்திருத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை இந்திய தொழில் சம்மேளனங்களும், தொழில் கூட்டமைப்புகளும் முன்வைத்து வருகின்றன. தொழில் அமைப்புகளின் கோரிக்கையை மத்திய அரசு பரிசீலித்து வருவதாக செய்திகள் வருகின்றன.

    இந்த நிலையில், அண்மையில் மத்திய அரசு மேற்கொண்டுள்ள ஒரு முடிவு வரவேற்கத்தக்கது. தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதி எண் (Universal Provident Fund Number)அறிமுகம் செய்யப்பட இருப்பதுதான் அது.

    இதனால், தொழிலாளர்கள் வேலை மாறினாலும், இடம் பெயர்ந்தாலும் தங்களது வருங்கால வைப்பு நிதிக் கணக்கை எளிதாகக் கையாளலாம்.

    மத்திய தொழிலாளர் நல அமைச்சகம், "தொழிலாளர் நல சட்ட சீர்திருத்தம்' என்ற பெயரில் "சிறு தொழிற்சாலைகள் சட்ட மசோதா' ஒன்றை தயாரித்து வருவதாகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. இதன்படி, தொழிற்சாலைகள் சட்டம், (Factories Act), தொழில் பிணக்கு சட்டம் (Industrial Disputes Act), குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம் (Minimum Wages Act) ஆகியவை இனி 40 தொழிலாளர்களுக்கு குறைவாக உள்ள தொழிற்சாலைகளுக்கு பொருந்தாது என்று ஆகிவிடும்.

    புதிய உத்தேச மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டால், 40 தொழிலாளர்களுக்கு குறைவாகப் பணிபுரியும் தொழிற்சாலைகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு இதுவரை கிடைத்து வந்த பாதுகாப்பும் நன்மைகளும் கிடைக்காமல் போகும்.

    அதேபோல், தொழிலாளர்களை பணியிலிருந்து நீக்குவதற்கு தற்போதுள்ள விதிமுறைகள் நீர்த்துப் போகும் அளவுக்கு விதிமுறைகள் புதிய மசோதாவின்படி மாற்றப்பட உள்ளன என்று செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. தொழிலாளர்களுக்கு, சட்டப்படி கிடைத்து வந்த சலுகைகள் குறைக்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

    சிறு தொழிற்சாலைகளைத் திறப்பது எளிமையாக்கப்பட்டுள்ள அதே நேரம், திடீரென அவற்றை மூடுவதற்கும் வாய்ப்புகள் ஏற்பட்டு உள்ளன. இதனால், தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய மன உளைச்சலை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

    240 நாள்கள் வரை பணியிலிருந்தவர்கள் நிரந்தரமாக்கப்படுவதற்கு சட்ட பாதுகாப்பு இருந்தது. ஆனால், ஒரு மாத நோட்டீஸ் கொடுத்து அவர்களை நீக்கலாம் என்பது புதிய மசோதாவில் உள்ள அம்சம்.

    சிறு தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்கு போனஸ், வருங்கால வைப்பு நிதி, மருத்துவக் காப்பீடு ஆகிய சலுகைகள் புதிய மசோதாவின்படி தொடராது.

    மாறாக, ஐ.ஆர்.டி.ஏ. (Insurance Regulatory Authority of India) மூலம் அவர்களுக்கு புதிய விதிகள் வகுக்கப்பட உள்ளன. இந்த வகையைச் சேர்ந்த 3 கோடி தொழிலாளர்களுக்கு என்ன நிவாரணம் வழங்கப்பட போகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

    புதிய மசோதாவில் ஒரு ஷிஃப்டின் (shift) வேலை நேரம் பத்தரை மணியாக உயர்த்தப்பட உள்ளது.

    பெரும் தொழிற்சாலைகள் சட்டத்தில் திருத்தங்கள் வருவதற்கான மசோதா ஏற்கெனவே நாடாளுமன்றத்தில் நிலுவையில் இருக்கும் நிலையில், சிறு தொழிற்சாலைகள் மசோதா தயாரிக்கப்படுகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    சிறு தொழிற்சாலைகளை ஊக்குவிப்பதற்குப் பல வழிகள் உள்ளன. வங்கிக் கடன் நடைமுறைகளை எளிமைப்படுத்துதல், வரிச் சலுகை, அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் பொருள்களில் ஒரு பகுதியை மத்திய - மாநில அரசுகள் கொள்முதல் செய்தல், சிறு தொழிற்சாலைகளிலிருந்து கொள்முதல் செய்யப்படும் பொருள்களின் கிரயத் தொகையை 30 முதல் 45 நாள்களுக்குள் பட்டுவாடா செய்வதைக் கட்டாயமாக்குதல் போன்றவற்றை அமல்படுத்தலாம்.

    மாறாக, உத்தேச மசோதாவில் செய்யப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் தொழிலாளர்களை பாதிக்கும் அதேநேரம், சிறு தொழிற்சாலைகளுக்கு எந்த அளவு உதவும் என்பதும் கேள்விக்குறியே.

    இது ஒருபுறம் இருக்க, பெரிய நிறுவனங்களின் நிலை என்ன? 100 ஊழியர்களுக்குமேல் பணிபுரியும் ஒரு நிறுவனத்தை மூடுவதற்குமுன், அரசின் அனுமதி தேவை என்பது தற்போதைய நிலை. ஆனால், புதிய மசோதாவின்படி இந்த விதிமுறை 800 ஊழியர்களுக்குமேல் பணிபுரியும் நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.

    இந்தத் திருத்தத்தின் விளைவாக, 77 சதவீத நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களுக்கு, தற்போதுள்ள பாதுகாப்பு (existing benefit)  எதிர்காலத்தில் இல்லாமல் போகும்.

    ஆய்வாளர்கள் (இன்ஸ்பெக்டர்கள்) அவ்வப்போது தொழிற்சாலைகளுக்கு நேரில் சென்று ஆய்வு மேற்கொள்வது அவசியம். இந்த நடைமுறை வெகுவாகத் தளர்த்தப்படுகிறது.

    இத்தருணத்தில் நாம் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் ஒன்று உண்டு. ஒரு அமைப்பு சார்ந்த தொழிற்சாலையில் பொருள்களை உற்பத்தி செய்ய ஆகும் செலவினங்கள் யாவை? பொருள்களின் விலை, கட்டட வாடகை, வங்கிக் கடன் அல்லது தனியார் கடனுக்கான வட்டித் தொகை, மின் கட்டணம், வரிகள் மற்றும் இதர செலவுகள் என அனைத்தும் சேர்த்து ரூ.800 என்று வைத்துக் கொள்ளுவோம்.

    இதில் நிர்வாகிகள் உள்ளிட்ட அலுவலர்கள் சம்பளம் மற்றும் தொழிலாளர்களின் ஊதியம் ரூ.4.5. அதாவது 4.5 சதவீதம்தான் என்கிறது 2011 - 12-ஆம் ஆண்டுக்கான அமைப்பு சார்ந்த தொழிலுக்கான ஆய்வு அறிக்கை (Annual Survey of industries). அதிலும் குறிப்பாக, தொழிலாளர்களின் ஊதியம் வெறும் 2.1 சதவீதமே.

    ஆக, ஒரு தொழிற்சாலையின் லாபத்தை விழுங்குவதோ, நஷ்டத்தை ஏற்படுத்துவதோ தொழிலாளர்களின் ஊதியம் அல்ல. 2011 - 12-க்கு முந்திய ஆண்டுகளோடு ஒப்பிடுகையில் தொழிலாளர்களின் ஊதிய விகிதம், நிர்வாகிகள் உள்ளிட்ட அலுவலர்களின் சம்பள விகிதத்தைவிட, ஆண்டுக்கு ஆண்டு குறைந்து கொண்டே வருகிறது.

    இதற்கு காரணம், இந்தியாவில் தொழிலாளர்கள் வரையறுக்கப்பட்ட ஊதிய விகிதத்தில் அல்லாமல், ஒப்பந்த ஊதியம் அடிப்படையில் (Contract Labour) நியமிக்கப்படுகிறார்கள். இந்தப் போக்கு ஆண்டுக்கு ஆண்டு அதிகரிக்கிறது.

    1998 - 1999-ஆம் ஆண்டு ஒட்டுமொத்த தொழிலாளர்களில் 15 சதவீதம் பேர் மட்டுமே ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள். 2011 - 12-ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 35 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது என்று "தொழில் துறை ஆய்வு அறிக்கை' தெரிவிக்கிறது.

    அதாவது, மூன்றில் ஒரு பங்கு தொழிலாளர்கள் எந்த ஒரு சட்டதிட்டத்துக்கும் உள்படாத குறைந்த தொகுப்பு ஊதியம் மட்டுமே பெறுபவர்கள்.

    இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டால், "தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள்தான் தொழிற்சாலை உற்பத்திக்கு முட்டுக்கட்டை' என்கிற கருத்து எந்த அளவு உண்மை என்பது புரியும்.

    எது எப்படி இருந்தாலும், தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் திருத்தப்படும்போது, எந்த ஒரு தரப்பினரும் பாதிக்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்வதுதான் நியாயம். அதுவே தொழிற்சாலை உற்பத்தியை பெருக்குவதற்கும் உதவும்.

    கட்டுரையாளர்: வங்கி அதிகாரி (ஓய்வு).

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம் இ-மெயில் செய்யப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai