Enable Javscript for better performance
கங்கையின் கோர தாண்டவம்! மீண்டுவரும் சிவனார் பூமி! (மினி தொடர் - பகுதி 7)- Dinamani

சுடச்சுட

    

    கங்கையின் கோர தாண்டவம்! மீண்டுவரும் சிவனார் பூமி! (மினி தொடர் - பகுதி 7)

    By சுவாமி ஸுஷாந்தா (இமயத்தில் இருந்து...)  |   Published on : 20th July 2013 10:03 PM  |   அ+அ அ-   |    |  

    sushantha

    7. கற்ற கடைசி பாடம்

    அந்த நடுஇரவில் முதல்முதலாக ஒரு பண்டா (பண்டிட்) எனக்கு பழக்கமானார். எனக்கு அவரை பற்றி தெரியாவிடினும் அவருக்கு என்னைப் பற்றி நிறைய தெரிந்திருந்தது. கொஞ்சம் ஆங்கிலமும் தடுமாறி தடுமாறி பேசினார்.

    சில நிமிடத்திற்கு பிறகு அந்த இரவில் 2.30 மணிக்கு டீ சாப்பிடலாமா என கேட்டதற்கு, திகைத்து நின்றேன். கோவிலுக்கு முன்புறம் சில அடிகள் தூரத்தில் இருந்த அவருடைய பழங்கால அறைக்கு அழைத்துச் சென்று டீ போட்டுத் தந்தார்.

    குடிக்க தண்ணீரே பல மணி நேரங்கள் கிடைக்காமல் நா வறண்டு இருந்த அந்த நேரத்தில் சூடாக டீ நான் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. எனது ஈரமான உடைகளை அந்த அறைக்குள்ளேயே உலர்த்திட வைத்த அவர், குளிருக்கு கம்பளி கொடுத்து கதகதப்பாக்கினார்.

    அந்த நடுநிசியில் தண்ணீர் வரத்து குறைந்து இருந்ததால் கோவிலில் இருந்து பலரும் தங்கள் தங்குமிடத்திற்கு திரும்பி இருந்தாலும் மந்தாகினி மீண்டும் பிரவேசம் செய்வாளோ என்கிற பயத்தில் உறங்கியிருப்பது சற்று சந்தேகம்தான். ஆனால் அந்த நிமிடத்திலும் உடல் அதன் களைப்பை பலருக்கு காட்டியது என்பதை நான் உணர்ந்திட சூழல் இருந்தது. அந்த அறை பழங்காலத்தில் கட்டப்பட்டது போல மண் சுவரால் ஆகியிருந்தது.

    sivanarboomi.jpg

    மேல்தளத்தில் மரப் பலகையால் அமைக்கப்பட்டிருந்த தளமும், மண்சுவரின் தண்மையும் அறைக்குள் ஏற்றப்பட்டிருந்த கெரசின் விளக்கின் வெப்பத்தை உள்வாங்கி பிரதிபலித்ததால் உடைகள் ஈரமாகி இருந்த போதும் அறைக்குள்ளே குளிர் உணர முடியாது இருந்தது.

    இந்த நேரத்தில் என்னை தேடி அலைபேசியில் மஹாராஷ்ட்ரா மண்டலின் லோகேஷ் கர்னாடிகி அழைத்தார். தண்ணீர் அப்பாதையில் வந்த போதிலும, வடிந்து நிலமை சீராக இருப்பதாக கூறி என்னையும் அங்கேயே வந்து உறங்க அழைத்தார். நான் கோவில் அருகே இந்த பண்டாவுடன் அவரது அறையில் பாதுகாப்பாக இருப்பதை தெரிவித்தேன். நிம்மதியடைந்த அவர் குரலை என்னால் நன்றாக உணரமுடிந்தது.

    சாதாரணமாகவே நதியின் இரைச்சல் கூக்குரலிடும் இமயத்தில் இப்போதோ மந்தாகினியின் ஆரவாரம் பல சப்தங்களை செவிகளில் கேட்கச் செய்தது மட்டுமல்லாது எதிர்காலம் நழுவுவதை நன்றாக உணரச் செய்தது. பாறைகள் உருண்டோடும் சப்தமோ உறக்கத்தை உருண்டோடச் செய்தது.

    கீழ்த்தளத்தில் புகுந்திருந்த கணுக்கால் அளவு சகதி மண் வயிற்றில் பிரளயத்தை உருவாக்கத் தவறவில்லை. எப்போது வேண்டுமானாலும் எது வேண்டுமானாலும் நிகழலாம் என்று எண்ணத் தோன்றியது. இறுதி நிமிடங்களில் இருப்பது போல தோன்றியது.

    இந்த நடு இரவில் எவருக்கு தகவல் சொல்வது எனத் தோன்றியது. நல்லவேளையாக அலைபேசியின் டவர் தொடர்ப்பு இருந்தது சற்று ஆறுதலாக அமைந்தது.

    முதல்முதலாக பலகாலமாக இந்தியாவின் வடபகுதியில் பல கோவில்களில் இருக்கும் இந்த பண்டாக்கள் சிஸ்டத்தை நன்றாகவும் ஆழமாகவும் தெளிவாகவும் புரிய வைத்தார். பல சமயம் அவர்கள் எனது கிராமம், நகரம் போன்ற விவரங்களை அறிய முற்படும் போது எதற்கு இத்தேவையில்லாத கேள்வி என்று தோன்றும்.

    காலை எப்படி விடியும் என்று அறிய முடியாத நிலையில் கவலையேதும் இன்றி. மரணம் நெருங்கினால் என்ன செய்வது என்கிற சிந்தனை இன்றி காலதேவனின் பாடத்தை கற்றுக் கொண்டிருந்தேன். யோசித்தாலும் என் இறுதி நிமிடத்தில் என்ன செய்வது என்பது புலப்படவில்லை,

    ஆனால் மரணத்தை பற்றிய எதிர்பார்ப்பு, நாளை பற்றிய ஒரு நம்பிக்கையின்மை ஒரு அமைதியை, வெறுமையை ஏற்படுத்தி இருந்தது என்பேன். ஆனால் பெரும்பாலானவர்கள் மனதில் மந்தாகினி அமைதியானதை போல உணர்வு ஏற்பட்டு நிம்மதியாக உறங்குவது போல தோன்றியது. காலை 4,45 மணிக்கு இயல்பு வாழ்க்கையாக உள்ளுர் மக்கள் நடமாட ஆரம்பித்தார்கள். இரவின் வெள்ள சேதத்தை பார்வையிட செல்லும் நடமாட்டம் உணரமுடிந்தது. அவரிடம் சொல்லி விடைபெற எழுந்தேன். அவரோ என்னை அங்கேயே இருக்குமாறு கூறினார். கோவிலில் உள்ள மக்கள் கூட அறைக்கு திரும்பி இருந்தனர். நானும் கோவிலின் பின்புறம் சென்றேன்,

    ஆதிசங்கரர் நினைவு ஸ்தூபி சுற்றியும், கோவிலுக்கு பின்புறமும். பக்தர்கள் வரிசையில் நிற்கும் நிழற்குடை கீழும் வெள்ள குப்பைகள் அடித்து வரப்பட்டு இருந்தன. ஆதிசங்கரர் யோக சமாதி அருகே இருந்த பாறை கற்கள் 300 அடிக்கு மேலாக அடித்து வரப்பட்டு கோவில் வாசலில் முன்புறம் படிகட்டு அருகே இடம் பெயர்ந்து இருந்தன.

    பாரத் சேவா சங்க ஆஸ்ரமம் தரைத் தளத்தில் மண் குவிந்திருந்தது. கட்டடத்திற்கு சேதாரம் இல்லையென்றாலும் அடித்து வரப்பட்ட மண் பார்ப்பவர்களுக்கு மந்தாகினி தம்மிடங்களை விட்டு வைத்த கருணை புரிந்தது. ஆதிசங்கரர் யோக சமாதி காணாமல் போய் இருந்தது. அவ்விடம் எல்லாம் சிறிய பாறைகள் நிரப்பி இருந்தன.

    தங்களது பணி நிமித்தமாக அங்கு இருக்கும் பெண் காவலர்கள் என் நலம் விசாரித்தார்கள். மழை நின்றவுடன் ஒரு நாளில் குப்பைகள் நீக்கிவிட்டால் நகர் இயல்பு நிலைக்கு திரும்பிவிடும் என்று பேசினார்கள்.

    சந்திரகிரி சுவாமி குழுவோடு இருந்தவர்களிலும், ஹெலிபேட் அருகே வசித்த மக்களிலும் ஒரிரு உயிர் இழப்புகள் தண்ணிரோடு போனதாக கேள்விப்பட்டேன். சந்திரகிரி சுவாமியும், பாரத் சேவா சங்கத்தின் சுவாமி ஜகதீஷானந்தாவையும் என்னால் தேடமுடியாவிடினும் எங்கோ நலமாய் இருப்பார்கள் என்று எண்ணினேன். மணி 5,30 ஆகி இருந்தது, என் அறைக்கு திரும்பினேன்,

    காலைக் கடன்களை முடித்து தீபம் ஏற்றி குருநாதரை வேண்டிக் கொண்டு ஈர உடைகளை மாற்றிக் கொண்டு எனது பையில் இருந்து என் ஐடி கார்டுகளையும் சில அத்தியாவச பொருட்களையும் எடுத்து என் தோள்பையில் வைத்துக் கொண்டு மற்றவற்றை ஒருவேளை மீண்டும் தண்ணீர் நகரின் அவ்வீதி வழியே வருமாயின் படுக்கை மற்றும் இதர பொருட்கள் நனைந்திடாது இருக்க வேண்டி அந்த அறையிலேயே உயரத்தில் வைத்து விட்டு அறையை பூட்டி கிளம்பத் தயாரானேன்.

    அப்போது வந்த அந்த அறையின் உரிமையாளரிடம் விசாரித்த போது அறை பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று கூறினார். அகர்வால் பவன் என்கிற அந்த கட்டிடத்தின் பின்புறம் மந்தாகினி வெள்ளப் பெருக்கு எடுத்து ஓடியது. சென்று பார்த்த போது வெள்ள நீர் மட்டம் நதியில் உயர்ந்திருந்தாலும் பிரச்சனை ஏதுமில்லை என்றே தோன்றியது.

    கரையோரத்தில் எதோ சில நிலச்சரிவுகளையும் சில சேதத்தையும் ஏற்படுத்தும் எனத் தோன்றியது, ஆனாலும் பாலம் அடித்துச் செல்லப்பட்டது என மக்கள் பேசிய போது, அடுத்த நிமிடம் என்பது எனக்குள் மூழுமையாக வெறுமையாகி கனலை மூட்டியது, அப்போதுதான் கேதார் நகரத்தை தொடர்ப்பு படுத்தும் பாலம் பற்றியும், நேற்று மாலை அதை பற்றி அகஸ்மாத்தாக அது உடைந்தது போன்று தோன்றிய எண்ணங்களும் நினைவில் எழுந்தன.

    சில நிமிடங்களில் மஹாராஷ்ட்ரா மண்டலில் வந்து அப்பகுதி மக்களிடம் நலம் விசாரித்து அனைவரும் பாதுகாப்பாகவும் பத்திரமாகவும் இருப்பதைக் கண்டு திருப்தியடைந்தேன்.

    ஹிமாசல் ஹவுஸ் கட்டிடத்தின் பின்புறம் நிலச்சரிவால் பாதிக்க பட்டு பாதி கட்டிடம் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதாய் கூறினார். மஹாராஷ்ட்ரா மண்டலின் கேன்டீன் தண்ணீரில் கரைந்து அடித்துச் செல்லப்பட்டதால் அங்கிருந்தே பாலம் அடித்துச் செல்லப்பட்டு அந்த இடம் வெறுமையாக இருந்தது காணமுடிந்தது,

    கேதார்நாத்தில் இருந்து வெளியெறும் அனைத்து வழிகளும் துண்டிக்கப்பட்டு இருந்ததை உணர்ந்தேன். பழங்காலத்தில் அரண்மனைகளை போர்ப்படைகள் தாக்கும் முன்பு அங்கிருப்பவர் எங்கும் தப்பிவிட முடியாதபடி வழிகள் துண்டிக்கப்படுவதை போன்று தேவையில்லாத எண்ணம் எனக்குள் தோன்றியது.

    மக்கள் பலரும் அலைபேசி உலகில் தங்களுக்கு தெரிந்தவர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் தொடர்பில் இருந்தனர். நானும் கூட சுவாமி ஒருவரிடம் தகவல் பரிமாற முடிந்தது. மழை முழுவதுமாய் நின்றிருந்தாலும் மக்கள் அடுத்தது என்ன என்கிற பரபரப்பில் மூழ்கியிருந்தனர்.

    அதை உணர்ந்தது கூட ஓரிரு கணம்தான். மழையற்ற அந்த கணத்தில் மீண்டும் சலோ சலோ என்ற குரலும், மனிதர்கள் வேகமாய் ஓட முற்பட்டதும் என்னவென்று விசாரிக்காமலே நம்மையும் ஓட வைத்தது. கோவிலை நோக்கி மிக வேகமாய் ஓடினேன்.

    நேற்று போல் வழியில் நடுவில் கட்டடங்களில் சிக்கிவிடக் கூடாது என்று எண்ணத்தில் சில நொடிகளில் ஆலயத்தை அடைந்தேன். பின்னால் ஏராளமான மனிதர்கள் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். பல கட்டடங்களில் இருந்து மனிதர்கள் அவசர அவசரமாக வெளியேற முற்படுவதை உணர்ந்தும் உணராமலும் இருந்தேன்.

    நேற்று இரவைப் போலவே இப்போதும் தண்ணீர் கோவிலை ஒட்டிய சந்தில் 5 அல்லது 6 அடி உயரத்திற்கு வேகமாய் வரும் என்று பலரும் எதிர் நோக்கி கோவிலின் மேடையை அடைந்திட அனைவரும் ஒடினர், வீதிகளில் மிகச் சிலரே காணமுடிந்தது, பெரும்பாலானவர்கள் சுதாரிக்க கூட வில்லை என்பதை இதை எழுதும் போது நன்றாக உணர்கிறேன்.

    நீண்ட இரவிற்கு பிந்தைய காலை என்பதால் பெரும்பாலானவர்கள் தங்கள் அறைக்குள் தயாராகிக் கொண்டு இருந்திருப்பர் அல்லது தன் குழுவினரோடு கூட்டி வர வேண்டி காத்து இருந்தார்களா என தோன்றுகிறது, எனக்கு முன்னால் சிலரே இருந்தமையாலும் பின்பக்கமே கூட்டம் இருந்தமையாலும், நான் எளிதாக நந்தியை அடைந்தேன்.

    கோவில் சில நூறு மணிதர்களோடே நிரம்பியதை காண முடிந்தது. ஆனாலும் வேறு இடம் பாதுகாப்பானது அல்ல என்று எனக்கு தோன்றியது. கோவிலின் முன்புறம் நந்தி மேடை வளாகத்தில் குறைந்த அளவிலான பக்தர்கள் கோவிலுக்குள் செல்ல வேண்டி யோசித்துக் கொண்டு இருந்தனர், இன்னும் சிலரோ நேற்று இரவைப் போல கோவிலுக்கு கீழே பாதை வழியே ஊடுறுவும் வெள்ள நீரை பார்க்க வேண்டி மேடையின் இரு ஓர்ங்களிலும்  கம்பி வேலி அருகே நின்றிருந்தனர்.

    ஒரு கணத்திற்கும் குறைவேயான நேரத்தில் பதட்டத்தில் ஓரத்தில் இருந்து கோவிலின் முன்புறம் வந்து பக்தர் கூட்டத்தை வழிமுறைப்படுத்த வேண்டி அமைக்கப்பட்டிருந்த இரும்புக் கம்பி தடுப்பு வேலி மேல் ஏறி கோவிலுக்குள் செல்ல சிலர் முயன்றனர்.

    யோசிக்க நேரமில்லாத அந்த கணத்தில் நிலைமை உணர்ந்து நானும் இரும்புக் கம்பியின் மேல் ஏறி கோயில் படிக்கட்டில் குதிக்க முடிவு செய்யும் நேரத்திற்கும் குறைவாக இருந்தமையால் முதலில் நந்தி மேடையில் ஏறி நிற்க முடிவு செய்ததற்கும், செயல்படுத்தியதற்கும் கண நேர வித்தியாசமின்றி நந்தியோடு நானும் மேடையில் நின்றேன்.

    அந்த நொடி மந்தாகினியின் பிரளய சப்தம் செவிகளை அடைத்தது. கணத்தில் கோவிலின் கூரை உயரத்திற்கு. தரைமட்டத்தில் இருந்து சுமார் 70 அடி உயரத்திற்கு கோவிலின் இருபுறமும் ஏதோ கோவிலையே அழித்து அடித்துச் செல்லும் வேகத்தில் தோன்றியது.

    அந்த மண் கலந்த நீரின் வேகத்தில், அதன் உயரத்தில், கோவிலுக்கு இருபுறமும் சுமார் 100 அடி அகலத்தில் மந்தாகினியின் விஸ்வரூப தரிசனம் பலரது இதயத்தை நிறுத்தியிருக்கும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.

    கண் அந்த நொடியின் தீவீரத்தில் என் மனத்தை செயல்படாமல் சில நொடிகள் நிறுத்தியது. நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் தரைமட்டத்தில் இருந்து சுமார் 20 அடி உயரத்தில் நின்று கொண்டிருந்த என்னை இடுப்பளவு தண்ணீர் தாக்கியது. நீரின் வேகம் தாங்காமல் கோவிலின் சுற்று கம்பி வேலிகள் கழன்று போனதால் கோவிலின் முன்புறம் நீரின் மட்டம் உயரவில்லை.

    ஆனால் அந்த கணம் நந்தி மேடையில் மட்டும் நான் இல்லாதிருந்தால்…………… நினைத்துப் பார்க்க நேரமில்லாத அந்த நொடியில் என் புத்தியை யாரோ இயக்கியது போல் அந்தக் காரியத்தை செய்தேன்.

    (நாளையும் தொடரும்)

    உங்கள் கருத்துகள்

    Disclaimer : We respect your thoughts and views! But we need to be judicious while moderating your comments. All the comments will be moderated by the dinamani.com editorial. Abstain from posting comments that are obscene, defamatory or inflammatory, and do not indulge in personal attacks. Try to avoid outside hyperlinks inside the comment. Help us delete comments that do not follow these guidelines.

    The views expressed in comments published on dinamani.com are those of the comment writers alone. They do not represent the views or opinions of dinamani.com or its staff, nor do they represent the views or opinions of The New Indian Express Group, or any entity of, or affiliated with, The New Indian Express Group. dinamani.com reserves the right to take any or all comments down at any time.

    kattana sevai
    flipboard facebook twitter whatsapp