சுடச்சுட

    
    12

    அரங்கம்

     காட்சி-1
     
     இடம்-சாலை
     மாந்தர்-முருகன், பாம்பாட்டி,
     கூட்டத்தினர்.
     
     (ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் முருகனின் தாய்க்கு உடல் நலமில்லை. தந்தை மருந்து வாங்கப்
     பணம் தருகிறார்....அதை வாங்கிக்கொண்டு அவன் மிதிவண்டியில் செல்கிறான்.)
     
     முருகன்: (தனக்குள்) என்ன அங்கே கூட்டமா இருக்கு...? போய்ப் பார்க்கலாம்...
     
     (மிதிவண்டியை ஒரு மரத்தில் நிறுத்திப் பூட்டுகிறான்....சாலைக்குச் சற்று தூரத்தில் கூட்டம் வட்டமாக நிற்கிறது. அருகில் சென்று பார்க்கிறான். நடுவில் ஒருவன் ஒரு பாம்பையும், கீரியையும் வைத்து வித்தைக்குத் தயாராகிறான்.)
     
     பாம்பாட்டி: (வட்டமான கூடையின் மூடியைத் திறந்து பாம்பை வெளியே எடுக்கிறான்...அதன் தலையில் தட்டுகிறான்....அது படமெடுக்கிறது....கீரிக்கு அருகில் கொண்டு போகிறான். பாம்பு தலையைத் தாழ்த்தி கொத்தப் போகிறது....கீரியும் பாயத் தயாகிறது. அவனுடைய உதவியாள் அருகிலிருந்த ஒரு இரும்புக் குழாயில் கட்டுகிறான்....பாம்பைக் கூடையில் வைத்து மூடுகிறான்.)....இந்தப் பாம்பையும் கீரியையும் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்திலே....உங்க முன்னால மோதவிடப் போறேன்.
     முருகன்: (தனக்குள்) சீக்கிரமா சொல்லிட்டு....வித்தையைக் காட்டினா நல்லா இருக்கும்..... நான் மருந்து வாங்கப் போகணுமே...
     பாம்பாட்டி: யாருக்கு என்ன நோய் இருந்தாலும் அதுக்கு எந்த மருந்தும் தேவையில்லே....(பையிலிருந்து எதையோ எடுக்கிறான். உடனே கையை மூடிக் கொள்கிறான்.)
     
     காட்சி-2
     
     இடம்-சாலையோரம்
     மாந்தர்-முருகன், பாம்பாட்டி, கூட்டத்தினர்.
     
     பாம்பாட்டி: நான் காட்டறதைக் கவனமாப் பாருங்க....(கறுப்பு நூலில் கட்டப்பட்ட தாயத்துகளைக் காட்டுகிறான்)....இந்த தாயத்தை வாங்கிக் கழுத்திலே, கையிலே கட்டினா எல்லா நோயும் பறந்து போகும். அவ்வளவு சக்தி இதிலே இருக்கு....
     முருகன்: (தனக்குள்) நம்ம அம்மாவோட நோயும் போகுமா....?
     பாம்பாட்டி: (அவனிடம்) என்ன தம்பி...? யோசிக்கிறே?....பையிலே இருக்கிற காசை எடு...! இந்தத் தாயத்தை வாங்கிக்க....,வீட்டில உங்க அம்மாவோட நோய் குணமாகும்.
     முருகன்: (திகைப்படைகிறான்.......தனக்குள்) என்ன இது? அப்படியே சொல்கிறானே....,இந்தத் தாயத்தை வாங்கிடலாமா...
     (தந்தையை நினைக்கிறான்...மனதை மாற்றிக் கொள்கிறான்....பாம்பாட்டி கூட்டத்தில் வேறு ஒருவனிடம் பேசுகிறான்....அதுதான் சமயம் என்று கூட்டத்தை விட்டு வெளியேறுகிறான்)
     பாம்பாட்டி: இங்கேயிருந்து யாராவது பாதியிலே போனா அவங்களுக்குப் பல தொல்லைகள் வரும்!
     (அந்தக் குரல் முருகனின் காதில் விழுகிறது. சற்று அச்சமடைகிறான்)
     முருகன்: (தனக்குள்) இதுக்கு மேல தாமதம் பண்ணக் கூடாது. போகலாம்.....
     
     (சட்டைப் பையில் மருந்து சீட்டைப் பார்க்கிறான். கால் சட்டைப் பையில் கையை விடுகிறான். வைத்திருந்த பணத்தைக் காணவில்லை!....அதிர்ச்சி அடைகிறான்!....தேவையில்லாம இங்கே வந்து நின்னதுக்கு இதுதான் பலனா...? கூட்டத்திலே பணத்தை எவனோ திருடிட்டானே.....யாருகிட்டே போய் என்ன கேட்கறது...? போனது போனதுதான்......கவலையோடு மிதிவண்டியைப் பார்க்கிறான். யாரோ ஒருவன் அதன் பூட்டில் ஒரு கம்பியை வைத்துத் திறக்க முயல்கிறான்....இதயம் படபடக்க விரைந்து அங்கே போகிறான்......அவன் ஓடுகிறான்.)
     
     
     காட்சி-3
     
     இடம்-மரத்தடி
     மாந்தர்-முருகன், அருணன்.
     
     முருகன்: (தனக்குள்) கொஞ்சம் தாமதம் ஆகியிருந்தா என்னோட மிதிவண்டியும் போயிருக்குமே....
     
     (சோர்ந்து போய் நிற்கிறான்...ஒரு குரல் அவனுடைய கவனத்தைத் திருப்புகிறது.)
     
     அருணன்: முருகா...! ஏன் இங்கே நிற்கிறே...? முகம் ஏன் வாட்டமா இருக்கு?
     
     (முருகன் நடந்ததைச் சொல்கிறான்....அருணன் அவனை அழைத்துச் சென்று தேநீர் வாங்கித் தருகிறான்...) நடந்தது நடந்து போச்சு...,கவலைப் படாதே...,இதுக்கு நீதான் காரணம்...மத்தவங்க எந்த விதத்திலேயும் காரணமில்லே....போனவாரம் நம்ம வகுப்பிலே ஆசிரியர் விக்டர் சொன்னதை நீ மறந்துட்டியா....நம்ம வாழ்வுக்குப் பயன் தரக் கூடியதை நின்னு கவனிக்கணும்.....ஒருத்தர் ஒரு துன்பத்திலே இருந்தா அதைக் கவனிக்கணும்....,வேண்டியதைச் செய்யணும்....பள்ளியிலே பாடங்களைக் கவனிக்கணும்..., எந்த விதத்திலும் பயனில்லாத, நன்மையில்லாத விஷயங்களைக் கவனிக்கக் கூடாது...அங்கே நிற்கக் கூடாது....,போய்க்கொண்டே இருக்கணும். இதுதான் கவனிக்க வேண்டியதும் வேண்டாததும்...
     
     (அவன் சொல்வதை முருகன் கவனித்து உள்ளத்தில் பதிக்கிறான்)
     
     அருணன்: அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லே....உன்னோட கவனம் அதிலேதான் இருக்கணும்....இப்போ இந்த வித்தையைப் பார்க்க இங்கே நின்னதால உனக்குக் கிடைச்சது என்ன...? பணம் போனதுதான் மிச்சம்....நம்ம கவனத்தை வேறு பக்கம் திருப்பி...,நம்ம வாழ்க்கையைக் கெடுக்க இப்படி எத்தனையோ இருக்கு...,நாமதான் கவனமா இருக்கணும்.
     
     (அவனுடைய முதுகில் ஆதரவாகத் தட்டுகிறான்.)....கவலைப்படாதே...,எங்க அப்பா ஏதாவது அவசரம்னா உதவிக்காக எனக்குப் பணம் கொடுத்தார்...., அதிலே உங்க அம்மாவுக்கான மருந்தை வாங்கித் தர்றேன்.
     
     (முருகனின் மனம் நெகிழ்கிறது....தெய்வம் போல வந்த அவனுடைய கைகளை அன்போடு பற்றிக் கொள்கிறான்)
     
     திரை
    பூதலூர் முத்து
     
     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம் இ-மெயில் செய்யப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai