சுடச்சுட

    
    6

    கதைப்பாடல்
     பச்சைக் கிளிகள் ஒன்று சேர்ந்து
     பள்ளிக் கூடம் வந்தன!
     "கீச்...கீச்' என்று ஒலி எழுப்பிக்
     கவலையின்றித் துள்ளின!
     
     மாமரங்கள் வேம்பு என்று
     மகிழ்ச்சியான இடம் அது!
     மாம்பழங்கள் தின்ற பின்னே
     மழலைப் பாடம் தொடங்குமாம்!
     
     கிளிகள் போட்ட ஒலியைக் கேட்டு
     விரைந்து வந்தாள் பொன்மணி!
     கையினிலே பாலும் பழமும்
     கருணை கொண்ட ஒளிமுகம்!
     
     கிளிகள் உண்ணக் கிண்ணம் வைத்தாள்
     "கீச்..கீச்' ஒலிகள் நின்றன!
     பளிங்கு போல மின்னும் கிண்ணம்...
     பாலும் பழமும் உண்டன!
     
     கையில் ஒன்று! காலில் ஒன்று!
     தோளில் ஒன்று! பொன் மணியின்
     பையில் ஒன்று! என்று மகிழ்வில் ஆடின!-முகத்தைப்
     பார்த்துப் பார்த்து ஆசையோடு கொஞ்சின!
     
     உங்களைப் போல் பறக்க எனக்கு
     உள்ளத்திலே கொள்ளை ஆசை!
     தங்கு தடை எதுவும் இன்றி
     வானில் தாவத் துள்ளும் ஆசை!
     
     சொல்லித் தருவீர் மறுப்பின்றி-நான்
     அள்ளித் தருவேன் வேண்டியதை!
     ஆர்வத்தோடு அவள் சொன்னாள்-அதற்கு
     அன்புக் கிளிகள் சொன்ன பதில்!
     
     பொன்மணி உனக்குப் பலவற்றை-இறைவன்
     பூமியில் தந்தான் தெரியாதா?
     பொன்னைப் போலே உன் வாழ்க்கை-இனிதாய்ப்
     பொலிவதும் உனக்குப் புரியாதா?
     
     சொன்னதைச் சொல்வோம் நாங்களெல்லாம்
     சொல்லாததையும் நீ சொல்வாய்!
     எண்ணும் திறனும் உனக்குண்டு-அதை
     நன்றாய்ச் செயலாய் மாற்றிடுவாய்!
     
     கற்பனை உள்ளம் இருப்பதனால்-நீ
     காடு மேடு கடல் மலைகள்
     கண் கவர் சோலை...,பல ஊர்கள்
     கடிதில் சென்று திரும்பிடுவாய்!
     
     கல்வி, கலை என்னும் சிறகுடனே
     காற்றில் நீயும் பறந்திடுவாய்!
     உனக்குக் குறைகள் ஏதுமில்லை!
     உயர்ந்தே செல்வாய் வானத்தில்!
     
     சின்னச் சின்னக் கிளிகளெல்லாம்
     சொன்னதை அவளும் புரிந்து கொண்டாள்!
     என்றும் இல்லா நிறைவோடு-தன்
     இல்லம் சென்றாள் மகிழ்வோடு!
     
     -பூதலூர் முத்து
     
     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம் இ-மெயில் செய்யப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai