சுடச்சுட

    
    5

    முத்துக் கதை
     
     அந்தப் புளியமரத்தடியின் ஓரத்தில் எறும்புப் புற்று ஒன்று இருநதது. வெகு நாட்களாகவே அந்த வழியாகச் செல்லும் இரண்டு கரையான்கள் அந்த எறும்புப் புற்றினையே கவனித்து வந்தன.
     ""நம் தலைவரிடம் இந்த எறும்புப் புற்றின் பெருமையை எடுத்துக் கூறவேண்டும்! நம் தலைவர் தலைமையில் நம் கூட்டத்தினர் எல்லோரையும் படை போல ஒன்று திரட்ட வேண்டும்! பின் எல்லோரையும் அழைத்து வந்து இந்த எறும்புப் புற்றில் குடியிருக்க வேண்டும்'' என்று தங்களுக்குள் பேசி, அந்த ஆசையை மனதில் வளர்த்துக் கொண்டன.
     ஒரு நாள் கரையான்கள் எல்லாம் வெளியே எங்கும் செல்லாமல் கூட்டமாகச் சேர்ந்தபடி தலைவர் கரையானோடு ஆலோசனைக் கூட்டம் நடத்திக் கொண்டிருந்தன.
     இதுதான் சரியான சமயம் என்று உணர்ந்த மற்ற கரையான்கள் இரண்டும் தலைவர் கரையானைப் பார்த்து, ""தலைவரே! ரொம்ப நாட்களாகத் தங்களிடம் ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டும் என்று ஆவலோடு காத்துக் கொண்டிருந்தோம்...,அதனைச் சொல்ல இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்துள்ளது'' என்றன.
     ஆச்சரியத்துடன் மற்ற கரையான்களைப் பார்த்த தலைவர் கரையான், ""சகோதரர்களே! நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்? எதுவானாலும் உடனே சொல்லுங்கள்'' என்று கூறியது.
     உடனே ஒரு கரையான், ""தலைவரே! நாம் வசிக்கும் இடத்திற்குச் சற்றுத் தள்ளி ஒரு புளியமரம் உள்ளது. அந்தப் புளியமரத்தின் அடியில் எறும்புகளின் புற்று ஒன்று உள்ளது. நாம் சென்று அந்த எறும்புகளையெல்லாம் வெளியேற்றிவிட்டு அந்த புற்றில் வசித்தால் சந்தோஷமாய் இருக்கும்'' என்று கூறியது. அதனைக் கேட்ட தலைவர் கரையான், ""இதுதானே உன் விருப்பம்!...,இதோ!...,இப்போதே நாம் படையோடு திரண்டு செல்வோம்!'' என்று கூறியது. பிறகு எல்லாக் கரையான்களும் தலைவர் கரையானோடு புறப்பட்டன! எறும்புப் புற்றை முற்றுகையிட்டன!
     இதனையறிந்த எறும்புகளின் தலைவன் திடுக்கிட்டது! சண்டைபோட விரும்பாத தலைமை எறும்பு, கரையான் தலைவனை தனியாக அழைத்து, ""நண்பா! நமக்குள் சண்டை வேண்டாம். இந்தப் புற்றினை உங்களுக்கே தந்து விடுகிறேன். ஆனால் நமக்குள் ஒரு நிபந்தனை செய்ய வேண்டும். நான் என்ன செய்கிறேனோ, அதனைப் பார்த்து அப்படியே செய்யவேண்டும்! தைரியம் இருந்தால் என் நிபந்தனைக்கு ஒத்துக்கொள்!'' என்று கூறியது.
     அதனைக் கேட்ட தலைவர் கரையான். ""நண்பா! நான் ஒன்றும் கோழையல்ல!..., உன்னுடைய நிபந்தûனேக்கு நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன்.'' என்றது. உடனே தலைவர் எறும்பு தலைவர் கரையானை ஓர் மண் மேட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றது. அதில் இருந்த சிறுமண் கட்டியைப் பற்றிக்கொண்டு மெல்ல தன் புற்றினை நோக்கி நடந்து செல்லத் தொடங்கியது.
     தலைவர் கரையானும் ஓர் சிறுமண் கட்டியை பற்றிக் கொண்டு எறும்பைப் பின் தொடர்ந்தது. எறும்பு களைப்பு அடையாமல் அந்த மண் கட்டியைப் பற்றிக்கொண்டே ஊர்ந்து சென்றது. ஆனால் கரையானோ, களைப்படைந்து பாதி வழியிலேயே அந்த மண் கட்டியினை கீழே போட்டுவிட்டது. களைப்பினால் அங்கிருந்து அதனால் ஊர்ந்து செல்ல முடியவில்லை.
     அதனைக் கவனித்த தலைவர் எறும்பு, ""நண்பா! ஏன் களைப்படைந்து விட்டாய்?...,உன்னால் இந்த சிறுமண் கட்டியைக் கூட இவ்வளவு தூரம் கொண்டு வரமுடியவில்லை அல்லவா! நானும் என் நண்பர்களும் இப்படி சிறு சிறு மண்கட்டிகளைச் சுமந்து சென்றுதான் புளியமரத்தடியில் புற்றினைக் கட்டி வசித்து வருகின்றோம். எங்கள் உழைப்பில் உருவான அந்த மாளிகையை நீ அபகரிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறாயே! இது முறையான செயல்தானா?'' என்று கேட்டது.
     தலைவர் கரையான் தலை குனிந்தபடி தலைவர் எறும்பைப் பார்த்து, ""நண்பா! மன்னித்து விடு! என் இனத்தார் சிலர் பேச்சைக் கேட்டு இப்படி யோசிக்காமல் முடிவெடுத்து விட்டேன். இனி அவரவர்க்குச் சொந்தமான இடத்திலேயே நாம் வாழலாம். உங்கள் உழைப்பையும் உங்கள் இனத்தாரின் உழைப்பினையும் இப்போதுதான் உணர்ந்து கொண்டேன்!'' என்று கூறியபடி தன் கூட்டத்தினரையும் தன்னோடு அழைத்துச் சென்றது தலைவர் கரையான்!
     
     -அ.ராஜாரஹ்மான்
     
     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம் இ-மெயில் செய்யப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai