Enable Javscript for better performance
அரங்கம்- Dinamani

சுடச்சுட

    
    12

    வனம் தந்த பாடம்!
     காட்சி:1
     
     இடம்: சிற்றூர்
     கதாபாத்திரங்கள்: சுபா, ரமா, மற்றும் வள்ளி, சீதா
     
     (சிறுமியர் நால்வரும் தோழிகள். ஒரே பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்பு படிப்பவர்கள். அன்று அவர்களுக்கு விடுமுறை என்பதால் சேர்ந்து தெருவில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்போது அந்த முள்வேலி அவர்களின் கண்களில் படுகிறது. அது காட்டுக்குச் செல்லும் பாதை)
     வள்ளி: நாம ஏன் இன்னைக்குக் காட்டுக்குள்ள போயி பார்க்கக்கூடாது?
     சீதா: நம்மளமாதிரி சின்னப்பிள்ளைங்கள்ல்லாம் இந்த அடைப்பைத்தாண்டி போகக்கூடாதுன்னு பெரியவங்க சொல்லியிருக்காங்க!
     சுபா: ஆனா அவங்கமட்டும் அப்பப்ப காட்டுக்குள்ள போயிட்டு வர்றாங்க!
     ரமா: நாம இன்னைக்குப் போறோம்!
     
     (சிறுமியர்கள் நால்வரும் சுற்றும் முற்றும் பார்க்கிறார்கள். பெரியவர்கள் யாரும் கண்ணில் தென்படவில்லை. அடைப்பைத்தாண்டி காட்டிற்குள் சென்றுவிடுகின்றனர்)
     
     காட்சி: 2
     
     இடம்: காடு
     கதாபாத்திரங்கள்: சிறுமியர் நால்வர்
     
     (காடு சிறுமியர் எதிர்பார்த்தபடியே மிகவும் அழகாக இருக்கிறது. அச்சுறுத்தும் விதமாகவும் இருக்கிறது. காட்டின் அழகில் மயங்கி அவர்கள் நீண்டதூரம் வந்துவிடுகிறார்கள். திடீரென்று பசியும் களைப்பும் மேலிட அவர்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பிச்செல்ல எத்தனித்தனர். ஆனால் வந்தவழி புலப்படவில்லை. முன்னால் செல்லும் பாதை மட்டும் தெரிகிறது!)
     
     ரமா: (திடுக்கிட்டு): இப்ப என்ன பண்றது?
     சுபா: முதல்ல சாப்பிடறதுக்கு ஏதாவது கிடைக்குதான்னு பார்க்கலாம்.
     (அவர்கள் முன்னால் நடந்து செல்கிறார்கள். அப்போது அவர்கள் முதலில் நாவல்மரம் ஒன்றைக் கடந்து செல்கிறார்கள். அதன் கனிகள் சிறுமியருக்கு எட்டாத உயரத்தில் இருக்கிறது.)
     ரமா: இப்ப என்னடி பண்றது? நம்ம யாருக்கும் மரம் ஏறத் தெரியாது!
     சீதா: மரத்துக்கிட்டயே கேட்டுப்பார்ப்போம்!
     சிறுமியர் (நால்வரும் ஒன்றாக): நாங்க பெரியவங்க பேச்சைக் கேட்காம இந்தக் காட்டுக்குள்ள வந்துட்டோம்! தப்புப் பண்ணிட்டோம்! இப்ப பசியும் களைப்புமா இருக்கோம்! எங்களுக்கு சாப்பிடக் கொஞ்சம் பழங்கள் தாயேன்!
     (நாவல் மரம் கனிகள் தரவில்லை. அமைதியாக நிற்கிறது. அடுத்து மாமரம், அடுத்து பலாமரம் என கடந்து செல்கிறார்கள். அவைகளும் சிறுமியருக்குப் பழம் தரவில்லை)
     சுபா: என்னடி?....., இந்தக் காட்டுக்குள்ள இருக்குற மரங்கள்ல்லாம் பொல்லாத மரமா இருக்கு...., நம்மளைமாதிரி சின்னப்பிள்ளைங்களுக்குக் கூட மனசு இரங்கமாட்டேங்குது!
     நாம இவ்வளவு கெஞ்சிக்கேட்டும் பழம் தர மாட்டேங்குதுங்களே!
     (சிறுமியர் நால்வரும் செய்வதறியாது பலாமரத்தடியில் அமர்ந்துவிடுகின்றனர். அப்போது சற்று எட்டத்தில் ஆறு ஒன்று ஓடும் சப்தம் கேட்கிறது.)
     
     
     காட்சி 3
     
     இடம்: காட்டாறு
     கதாபாத்திரங்கள்: சிறுமியர் நால்வர் மற்றும் தேவதை.
     
     (ஆற்றைக் கண்டதும் சிறுமியர் நால்வரும் ஓடிச்சென்று தலைகுப்புறப் படுத்து அதன் நீரை அள்ளி அள்ளிப் பருகி தாகம் தணிக்கின்றனர். தங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கின்றனர். அப்போது ஆற்றிலிருந்து தேவதை ஒன்று அவர்கள் முன்னால் தோன்றுகிறது. தேவதையிடம் பெரியவர்களின் பேச்சைக் கேட்காமல் காட்டிற்குள் வந்து தாங்கள் மாட்டிக்கொண்ட கதையைச் சொல்கிறார்கள்)
     சுபா: இந்தக் காடு பொல்லாக்காடா இருக்கு தேவதையே! நாங்க அவ்வளவு தூரம் கெஞ்சிக்கேட்டும் இங்க இருக்குற மரங்கள் எல்லாம் சாப்பிட எதுவுமே கொடுக்கல!
     தேவதை: ஆற்று நீரை எப்படிக் குடிச்சீங்க?
     வள்ளி: ஏன்?..., கையாலதான் அள்ளிக் குடிச்சோம்!
     சீதா: எங்களைக் கொண்டுபோயி திரும்பவும் எங்க
     வீட்டுலேயே விட்டுரு தேவதையே! எங்க அம்மா அப்பால்லாம் எங்களைத் தேடிக்கிட்டிருப்பாங்க!
     (தேவதை இதற்குப் பதில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. சிறுமியர் நால்வரையும் தனதருகே அழைத்து அரவணைக்கிறது. அவர்களின் தலையில் கை வைத்து ஆசீர்வதித்துவிட்டு மறைந்து போகிறது)
     சுபா: இந்தக்காட்டுல மரங்கள்தான் மோசம்னா தேவதையும் அதைவிட மோசமா இருக்கும்போல?
     சீதா: நம்மளை கூட்டிட்டுப் போயி இந்நேரம் வீட்டுல விட்டுருக்க வேண்டாமா? என்ன தேவதை இது?
     வள்ளி: இரு..., தேவதைக்கு நம்மை பிடிக்கலைன்னா அவங்க ஏன் நம்மள ஆசீர்வதிக்கணும்? (வள்ளி யோசிக்கிறாள்)
     ரமா: இதோ நாம வந்தவழி புலப்படுது! (கூக்குரலிடுகிறாள்)
     சீதா: வாங்க சீக்கிரமா..., இந்தக் காட்டைவிட்டு வெளியேறிடுவோம்!
     
     
     காட்சி 4
     
     இடம்: காடு
     கதாபாத்திரங்கள்: சிறுமியர் நால்வர்
     
     (சிறுமியர் நால்வரும் வந்தவழியே திரும்ப நடக்கின்றனர். முதலில் அவர்கள் கடைசியாகக் கடந்த பலாமரம் வந்தது. இப்போது அதன் அடியில் குட்டிக்கரடி ஒன்று அமர்ந்து பலாச்சுளையைத் தின்று கொண்டிருந்தது)
     
     சீதா: பிறந்த சிலநாட்கள்தான் ஆகியிருக்கும்! இதால கண்டிப்பா மரம் ஏறியிருக்க முடியாது! இதுக்கு எப்படி பலாச்சுளை கிடைச்சிருக்கும்?
     வள்ளி: தேவதை நம்ம கிட்ட என்ன கேட்டுச்சு? ஆத்துத் தண்ணியை எப்படிக் குடிச்சீங்கன்னுதானே?...., ஆத்துத் தண்ணிய நாம எப்படிக் குடிச்சோம்? கைகளாலதானே அள்ளிக் குடிச்சோம்! தேவதையோட இந்தக் கேள்விக்குப் பின்னாடி ஏதோ ஒரு அர்த்தம் இருக்கு! கண்டுபிடிச்சிட்டேன்..., கைகளால் தண்ணீரை அள்ளிக் குடிப்பது செயல்! ...அதாவது...முயற்சி!
     (வள்ளி பார்க்கிறாள். பலாமரத்தை ஒட்டி சிறு பாறைத்திட்டு. அது மரத்திற்குச் சற்று எட்டத்தில் இருந்தாலும் அதன் மேற்பகுதி முன்புறம் நீட்டிக்கொண்டு பலாவின் கிளைகளைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது!
     வள்ளி: குட்டிக்கரடிக்கு பலாப்பழம் கிடைச்சது எப்படின்னு எனக்குத் தெரிஞ்சுபோச்சு!
     (சொன்னவள் மளமளவென்று பாறைத்திட்டில் ஏறி பலாமரத்தின் அருகே வந்துவிட்டாள்! பழத்தைப் பறித்து சுளைகளை எடுத்து நால்வரும் ஆசைதீர உண்டார்கள். அடுத்ததாக அவர்கள் மாமரத்தை வந்தடைகிறார்கள்)
     வள்ளி: கண்டிப்பா பழத்தைப் பறிக்குறதுக்கு நமக்கு இங்க ஒரு வாய்ப்பு இருக்கும்!
     சீதா: அதோ..., மரத்தோட பின்புறம் ஏதோ சின்னக்கம்பு மாதிரி தெரியுது!
     சுபா: கொஞ்சம் மேல பாரேன்! ஒரு கதிர் அறுக்குற அருவாள்!
     வள்ளி: அது துரட்டி!
     சுபா: போகும்போது இது எப்படி நம் கண்ணுல படாம போச்சு!
     வள்ளி: நாம மரத்துக்கிட்ட பழம் கொடுன்னு கேட்டோமே ஒழிய பழத்தை எப்படி பறிக்கிறதுன்னு யோசிக்கலையே?
     (வள்ளி சென்று துரட்டியை எடுக்கிறாள். வேண்டியமட்டும் பழங்களைப் பறித்து ஆசைதீர உண்கிறார்கள். அடுத்ததாக அவர்கள் நாவல் மரத்தடியை வந்தடைந்தார்கள். நாவற்கனிக்கு நால்வர் வயிற்றிலும் கொஞ்சம் இடம் இருந்தது!)
     சீதா: துரட்டியை கொண்டுவந்திருந்தா நல்லா இருந்துருக்கும்! இப்ப ஈஸியா பழம் பறிச்சிருக்கலாம். அடுத்து வர்றவங்களுக்குப் பயன்படட்டும்னு அங்கேயே விட்டுட்டு வந்தாச்சு!
     சுபா: வள்ளி பழம் பறிக்க உனக்கு ஏதாவது ஐடியா தோணுதா? நீதான் பெரிய மனுஷி மாதிரி பேசுறியே?
     (அப்போது மரத்தின் மீதிருந்த ஒரு குரங்கு கிளைவிட்டு கிளைதாவி வேறொரு மரத்திற்கு ஓடியது.)
     வள்ளி: ஏன் தோணாம? நம்ம நாலுபேருல சுபாதான் உயரமானவ! நம்மள்ல யாராவது ஒருத்தரு குனிஞ்சுக்குவோம்! சுபா அவ முதுகுல ஏறட்டும்! மத்த ரெண்டுபேரும் அவளைத் தாங்கிப்பிடிச்சுக்குவோம்! அவ ஏதாவது ஒரு கொப்பைப் பிடிச்சாப் போதும்!
     ரமா: நீ என்ன சொல்ல வர்றேன்னு எனக்குப் புரியல?
     வள்ளி: குரங்கு குதிச்சோடும்போது கவனிச்சீங்களா? நிறைய கிளைகள் ஆடுச்சு! காத்துல மரத்தோட கிளைகள் ஒண்ணுக்கொண்ணு பின்னிக்கிடக்கு! அவ ஒரு கொப்பைப் பிடிச்சா போதும்! நாலஞ்சு கொப்பு சேர்ந்தாப்பல வரும்! வள்ளி சொன்னபடி கிளைகளைப் பிடித்து உலுப்புகிறார்கள். உதிர்ந்த கனிகளை எடுத்து உண்கிறார்கள்!)
     
     
     காட்சி: 5
     
     இடம்: ரமாவின் வீடு
     கதாபாத்திரங்கள்: சிறுமியர் நால்வரும்
     
     (அன்று விடுமுறை தினம். சிறுமியர் நால்வரும் ரமா வீட்டுத் திண்ணையில் உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சொல்லாமல் கொள்ளாமல் காட்டிற்குப் போனதற்காக பெற்றோர்களிடம் வாங்கிய டோûஸ அவர்கள் மறந்திருந்தார்கள். ஆனால் காடு கற்றுத்தந்த பாடத்தை மட்டும் அவர்கள் மறக்கவில்லை)
     வள்ளி: தேவதை நமக்கு உதவி செய்யலைன்னு சொன்ன வார்த்தையை நீ வாபஸ் வாங்கு சுபா!
     சுபா: ஏன் அப்படிச் சொல்றே வள்ளி?
     வள்ளி: பனைமரத்தடில இருந்த குட்டிக்கரடி, மாமரத்தடில இருந்த துரட்டி, நாவல் மரத்துல இருந்த குரங்கு இதெல்லாம் தற்செயலா நடந்த மாதிரி எனக்குத் தோணல!
     சுபா: எதை வைச்சு அப்படிச் சொல்றே நீ?
     வள்ளி: குட்டிக்கரடியைப் பார்த்த பின்னாடிதான் இதுக்கு எப்படி பழம் கிடைச்சுருக்கும்னு நாம யோசிச்சோம்! வாய்ப்பை தேடின பிறகுதான் மாமரத்தடில சாத்திவைச்சிருந்த துரட்டி நம்ம கண்ணுல பட்டுச்சு! குரங்கு குதிச்சு ஓடலேன்னா நாவல் மரத்தோட கிளைகளைப் பிடிச்சு உலுப்பணும்னு நமக்குத் தோணியிருக்காது! தேவதையை சந்திச்ச பின்னாடிதான் இதெல்லாம் நடந்துச்சு! இது தேவதை நமக்கு செஞ்ச மறைமுக உதவி இல்லாம வேற என்ன? கூடை நிறைய பிஸ்கட், பழம் சாக்லேட், டிரஸ் இதெல்லாம் கொடுத்து சாரட்வண்டியிலே கூட்டிட்டுப் போய் நம்மள வீட்டுல விடணும்னு எதிர்பார்க்கறியா?
     சுபா: யோசிச்சுப் பார்க்கும்போது நீ சொல்றது சரிதான்னு தோணுது. நான் ஏத்துக்கறேன்!
     சீதா: வாய்ப்புக்களைத் தேடணும்! முயற்சி செய்யணும்! சின்னச்சின்ன வேலைகளுக்கெல்லாம் பிறர் கையை எதிர்பார்த்து நிற்கக்கூடாது! அப்படி இருந்தா வெற்றிக்கனி நம்மைத் தேடி வரும்! இதுதான் காடு நமக்குத் தந்த பாடம்! இதத்தானே நீ சொல்றே வள்ளி?
     (வள்ளி ஆமாம் என்று தலையசைக்கிறாள். சுபாவும் ரமாவும் அதை ஆமோதிக்கிறார்கள்)
     
     (தொடரும்)
     
     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம்
      பகிரப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai