Enable Javscript for better performance
அப்புவும் முதலையும்!- Dinamani

சுடச்சுட

    
    s12

    அரங்கம்
    காட்சி-1

    இடம்- ஆற்றங்கரை
    கதாபாத்திரங்கள்- குட்டியானை அப்பு,
    மற்றும் முதலை.

    (அப்பு ஆற்றில் நீர் அருந்த வருகிறது. ஆற்றில் முதலை ஒன்று இருப்பதைப் பார்த்துத் தயங்கி நிற்கிறது. குட்டியைப் பார்த்ததும் நல்ல வேட்டைதான் என்று முதலை நினைக்கிறது.)

    முதலை: (நயவஞ்சகத்துடன்) ஏன் தயங்குறே? தாராளமா நீ என் பக்கத்துல வந்து நீர் அருந்தலாம்...!
    அப்பு: முதலைங்க நம்ம எதிரிங்க! அதுக தண்ணியிலே இருக்கும்போது அதுக்குப் பக்கத்துல போகக் கூடாதுன்னு அம்மா சொல்லியிருக்காங்க!
    முதலை: பார்! நிலத்துல நீங்க வலிமையானவங்க! நீர்ல நாங்க வலிமையானவங்க! வலிமை நமது ஒற்றுமை! மற்றபடி நாம ஒருத்தருக்கொருத்தர் எதிரிகள் கிடையாது! என்னால் உனக்கு ஒரு தீங்கும் நேராது!

    (அப்பு முதலையின் வார்த்தைகளை நம்பாமல் இன்னமும் தயங்கி நிற்கிறது.)

    முதலை: (மனதிற்குள்) அவ்வளவு லேசுல நம்ப மாட்டேங்கறானே! பொறுமையாத்தான் இவனை வீழ்த்தணும்!
    முதலை: (மீண்டும் அப்புவிடம்) நீ தாகத்துக்குத் தண்ணீர் குடிக்க வந்திருக்கே! என்னால நீ தண்ணீர் குடிக்காம போக வேண்டாம்! (முதலை ஆற்றின் மறு பக்கம் நகர்ந்து செல்கிறது. அப்பு நீர் அருந்துகிறது. அதற்கு முதலை மீது நம்பிக்கை பிறக்கிறது)

    காட்சி-2

    இடம்-ஆற்றங்கரை
    கதாபாத்திரங்கள்-அப்பு மற்றும் முதலை.

    (அப்பு நீர் அருந்த வருகிறது)

    முதலை: வா நண்பா! உன்னைத்தான் எதிர்
    பார்த்துக் காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.
    அப்பு: என்னைய ஏன் நீ எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கணும்?
    முதலை: ஆற்று மணல்லே நீ துறு
    துறுன்னு அங்கேயும் இங்கேயும் ஓடி விளையாடுறதையும், உன் கூட்டத்தாரோடு ஆற்று நீர்ல முங்கிக் குளிக்கிறதையும் காணக் கண் கோடி வேண்டும்! நீ கொள்ளை அழகு! உனக்கு ஏதாவது பரிசு தரலாம்னு ஆசைப்பட்டேன்! (முதலை தன் வாயிலிருந்து சில கற்
    களைத் துப்புகிறது)
    அப்பு: இது என்ன?
    முதலை: இவை கூழாங்கற்கள்!
    அப்பு: கூழாங்கல்னா பழுப்பு நிறத்துலன்னா இருக்கும்....இது என்ன...பச்சை, மஞ்சள், சிவப்புன்னு எல்லா நிறத்துலேயும் இருக்குது? (அப்பு ஆச்சரியப்படுகிறது. அதற்கு வண்ணக்
    கூழாங்கற்கள் மீது ஆசை வருகிறது)
    முதலை: உனக்காக நான் இவைகளை ஆற்றுப் படுகையிலிருந்து கொண்டு வந்தேன்! கடலின் முகத்துவாரத்தில் அமைந்த பகுதி அல்லவா இது? அதுனால இந்த ஆற்றுக்கடியிலே நிறைய பவளத்திட்டுகள் இருக்கு! விதவிதமான மீன்கள் இருக்கு! ஆற்றோட போக்குக்கு எதிர்திசையிலே அமைந்த நீரோட்டம்கூட இருக்கு! இதையெல்லாம் நீ கண்டிப்பா ஒரு தடவை பார்க்கணும்! நீ மட்டும் சரின்னு சொல்லு! உன்னை ஒருநாள் கூட்டிட்டுப் போய் காண்பிக்கிறேன். (முதலை நைச்சியமாகப் பேசுகிறது)
    அப்பு: சரி வர்றேன்! (அப்பு தலையசைக்கிறது)

    காட்சி-3

    இடம்-வனப்பிரதேசம்
    கதாபாத்திரங்கள்-அம்மா யானை, கொம்பன் யானை, மற்றும் அப்பு.
    (அப்பு கூழாங்கற்களை வைத்து விளையாடுவதை அம்மா யானை பார்க்கிறது. )

    அம்மா யானை: அப்பு! ஏது இது உனக்கு?
    அப்பு: சொல்ல மாட்டேன் போ! (அப்பு விளையாட்டில் மும்முரமாக இருக்கிறது)
    அப்பு யானை: பார் அப்பு! இது கடல் முகத்துவாரங்கள்ளே மட்டும் கிடைக்கிற கூழாங்கற்கள்! (கொஞ்சம் அதட்டலாகக் கேட்கிறது)
    அப்பு: முதலை நண்பன் கொடுத்தான்.
    அம்மா யானை: (அதிர்ச்சி அடைந்து) முதலை நண்பனா?....
    அப்பு: ஆமா! அவன்கூட சேர்ந்து ஒருநாள் ஆற்றுக்கடியிலே சுற்றிப் பார்க்கப் போறேன்!
    அம்மா யானை: (மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்து) நீ மட்டும் அவனை நம்பி ஆற்றிலே இறங்கினீன்னா அவன் உன்னைத் தனக்கு இரையாக்கி விடுவான்!

    (அம்மா யானை கோபத்துடன் பேசுகிறது. பெரிய கொம்பன் யானை ஒன்று அங்கே
    வருகிறது.,)

    கொம்பன்: என்ன பிரச்னை?
    அம்மா யானை: யாரோ முதலை நண்பனாம்! அவனை நம்பி ஆற்றுக்கடியில் போய்ப் பார்க்கப்போறானாம்!
    அப்பு: ஆமா தாத்தா! ஆத்துக்கடியிலே கடல்ல இருந்து வர்ற எதிர் நீரோட்டம் இருக்குமாம்! அது பார்க்க ரொம்ப அழகா இருக்குமாம்! ஒருநாள் என்னைக் கூட்டிட்டுப் போய்க் காமிக்கிறேன்னு அவன் சொல்லியிருக்கான்! பாருங்க தாத்தா! அவன் எனக்குப் பரிசெல்லாம் கொடுத்திருக்கான்! (அப்பு வண்ணக் கூழாங்கற்களைக் காட்டுகிறது. முதலை அப்புவை தனக்கு இரையாக்கத் திட்டமிடுவதை கொம்பன் புரிந்து கொள்கிறது.)
    கொம்பன்: (சாதுர்யமாக) நீ சொல்றதைப் பார்த்தா அந்த முதலை நல்லவன் மாதிரித்தான் தெரியுது!
    அப்பு: ஆமா தாத்தா! அம்மாதான் தேவையில்லாம சந்தேகப்படுறாங்க!
    கொம்பன்: அப்ப இப்படிப் பண்ணலாம். ஏற்கனவே அவன் உனக்குப் பரிசு கொடுத்திருக்கான்! ஒரு நண்பன்கிட்டே இருந்து நாம மட்டும் உதவி வாங்கிக்கிட்டு இருந்தா நல்லா இருக்காது! நீ அவனுக்கு ஏதாவது பரிசு கொடுக்கணும்!
    அப்பு: என்ன பரிசு கொடுக்கலாம்?
    கொம்பன்: ஆறு எப்படி அதிசயமோ அது மாதிரிதான் நிலப்பரப்பும் அதிசயம்! முதல்லே நீ அவனுக்கு காட்டைச் சுத்திக் காட்டு! சூரியகாந்திப் பூவுலே மாலை செஞ்சு நீ அவனுக்குப் பரிசாக் கொடு!
    அப்பு: நல்ல யோசனையா இருக்கே! இது ஏன் எனக்குத் தோணாம போச்சு! நீங்க சொல்ற மாதிரியே செஞ்சுருவோம் தாத்தா!
    கொம்பன்: சரி, இப்ப நீ போய் விளையாடு!
    (அப்பு விளையாடச் செல்கிறது)
    கொம்பன்: (அம்மா யானையிடம்) அறியாச் சிறுவன்! முள்ளை முள்ளால எடுக்குற மாதிரி
    அவன் வழியிலே போய்த்தான் அவன் எப்பேர்ப்பட்ட ஆபத்திலே சிக்கி இருக்கான் என்பதை நாம அவனுக்குப் புரிய வைக்கணும்! (அம்மா யானை தலையாட்டிக் கொள்கிறது)

    காட்சி-4

    இடம்-ஆற்றங்கரை
    கதாபாத்திரங்கள்- அப்பு, முதலை, மற்றும் கொம்பன்.

    (அப்பு ஆற்றுக்குச் செல்கிறது. கொம்பன் சற்று எட்டத்தில் ஒரு பெரிய மரத்தின் பின்னால் மறைந்து நின்று கொள்கிறது)

    முதலை: என்ன நண்பா! இன்னைக்குத் தயாரா வந்திருக்கியா? ஆற்றைச் சுத்திப் பார்த்துரலாம்தானே? பார்! உனக்காக முப்பது அடி மூங்கில் கழியை வெட்டி எடுத்து வந்திருக்கேன்! இதை நீ உன் துதிக்கையிலே வெச்சுக்கிட்டாப் போதும்! மணிக்கணக்குலே ஆற்று நீரிலே மூழ்கி இருக்க முடியும்!
    அப்பு: போகலாம்! ஆனா அதுக்கு முன்னாடி நீ காட்டை சுத்திப் பார்க்குறதுக்கு என்னோட வா!
    முதலை: அதுக்கு இப்ப என்ன அவசரம்? இன்னொரு நாள் போகலாமே...
    அப்பு: நீ எனக்கு ஏற்கனவே பரிசு கொடுத்திட்டே! பதிலுக்கு நான் உன்னை உபசரிக்க வேண்டாமா?
    முதலை: காட்டுல சுத்திப் பார்க்கறதுக்கு அப்படி என்ன இருக்கு?
    அப்பு: என்ன அப்படிக் கேட்டுட்டே...? சமவெளிகள், பள்ளத்தாக்குகள், மலைப்பிரதேசங்கள், அருவிகள், எண்ணற்ற தாவரங்கள், மிருகங்கள்னு காடு கொள்ளை அழகு தெரியுமா?
    முதலை: (சிரித்தபடி) எல்லாம் சரிதான்! நான் பன்னிரண்டு அடி நீள கனமான முதலை! என்னை எப்படி உன் குட்டி முதுகில் சுமந்து கூட்டிட்டுப் போவே? (முதலை பேச்சை மாற்றுகிறது)
    அப்பு: அதைப்பத்தி நீ கவலைப்பட வேண்டாம்! அதுக்காகத்தான் நான் என்னோட தாத்தாவைக் கூட்டிட்டு வந்திருக்கேன்! (இப்போது கொம்பன் யானை மறைவை விட்டு வெளியே வந்து ஆற்றை நோக்கி நடக்கிறது. முதலை அதிர்ச்சி அடைகிறது)
    முதலை: (அதிர்ச்சியை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல்) நம்ம ரெண்டுபேர் நட்புக்கு நீ ஏன் மூணாவது ஆளைக் கூட்டிட்டு வர்றே? தப்புப் பண்ணிட்டே நண்பா!
    முதலை: (மனதிற்குள்) நம் திட்டம் புரிந்து விட்டதோ? கொம்பன் கிட்டே மாட்டினா ஒரே மிதியில் சட்னியாக்கிடுவான்! எப்படியாவது தப்பிக்கணும்! (கொம்பன் நெருங்குகிறது)
    முதலை: பார் நண்பா! எனக்கு ஒரு வேலை இருக்கு! அப்புறமா வர்றேன். (சொல்லிவிட்டு அவசர, அவசரமாகத் தண்ணீருக்குள் சென்று மறைகிறது. அப்பு அதிர்ச்சியடைகிறது.)
    கொம்பன்: (அப்புவிடம்) மனசுல களங்கமில்லைன்னா நிற்க வேண்டியதுதானே? எதுக்காக என்னைப் பார்த்ததும் ஓடி ஒளியுறான்! இப்பப் புரியுதா அவன் உன்னை வீழ்த்தத் திட்டம் போட்டிருந்தான்னு!
    அப்பு: எவ்வளவு பெரிய ஆபத்துல இருந்து தப்பிச்சிருக்கேன்னு இப்பத்தான் புரியுது! என்னை மன்னிச்சுடுங்க தாத்தா! (கொம்பன் யானை அப்புவை தன்னோடு அணைத்துக் கொள்கிறது. அப்பு கொம்பனுடன் திரும்பிச் செல்கிறது.)

    திரை
    ய் மா. பிரபாகரன்

     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம்
      பகிரப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai