Enable Javscript for better performance
நல்ல அப்பா!- Dinamani

சுடச்சுட

    
    s11

    அரங்கம்
     காட்சி-1
     இடம்-குமார் வீடு
     மாந்தர்-குமார், கலா, தந்தை, தாய்
     
     தந்தை: டேய் குமார்! எத்தனை முறை சொல்றது உனக்கு? டி.வி. பார்க்க இவ்வளவு சத்தம் தேவையா? சத்தத்தைக் குறை...,அக்கம்பக்கத்துக்காரங்களுக்குத் தொந்தரவா இருக்கும்...
     குமார்: அப்படித் தொந்தரவா இருந்தா அவங்களே வந்து சொல்வாங்கப்பா...
     தாய்: அப்படி உடனே சொல்லிடமாட்டாங்க...பொறுத்துப் பார்த்து ஒரு நாள் சண்டைக்கே வந்துடுவாங்க...!
     குமார்: எனக்குத் தெரியும்மா...ஒரு நல்ல கால்பந்து ஆட்டம் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன் இல்லே? பாருங்க...இந்தியாவை...எவ்வளவு ஜோரா விளையாடுறாங்க...!
     தந்தை: (தொலைபேசி ஒலிக்க பேசுகிறார்) வணக்கம்! ஆமாம் நான்தான் சத்யநாதன்...நீங்க? ஓ!....அகில உலக விளையாட்டு ஆராய்ச்சி நிறுவனமா? ஆமாம் இப்போ நினைவுக்கு வருது....அப்படியா? அவசரமா நேரிலே பேசணுமா?....நாளைக்கு வரமுடியாதா சார்?....சரி...சரி...,அப்போ வாங்க! (பேசி முடித்தபின்) குமார்! இரண்டு கம்பெனி அதிகாரிங்க அவசரமா என்னைப் பார்க்க வந்துகிட்டிருக்காங்க....டி.வி.யை அணைச்சுடு.
     குமார்: போங்கப்பா முடியாது!
     தந்தை: சரி...,அவங்க உள்ளே நுழையறப்போ அணைச்சுடு.
     குமார்: அப்பவும் என்னால முடியாது. வெளிவராந்தாவிலே உட்காரவெச்சுப் பேசுங்க...
     தந்தை: அங்கே கொசுத்தொல்லை அதிகம்!
     கலா: டேய் குமார்! பெரியவங்க சொல் பொன்னுக்குச் சமம்.....அப்பா சொல்றபடி டி.வி.யை அணைச்சுடு! நம்ம வீடு ஒரு பெட்ரூம் வீடு! பேச வேறே இடமில்லை.
     தாய்: ஆமாம்! இந்தக் கூடமும் சின்னது....எங்கே உட்கார்ந்து எப்படிப் பேசுவாங்க?...சொன்னா புரிஞ்சுக்கணும்! டி.வி.யை அணை!
     குமார்: முடியாது....முடியாது....
     தந்தை: குமார், பிடிவாதம் வேண்டாம்....கலா!
     நீ வெளியே போய் நில்லு. அவங்க வரது
     தெரிஞ்சா குரல் கொடு!
     
     காட்சி-2
     
     இடம்-குமார் வீடு
     மாந்தர்-குமார், கலா, பொதுமக்கள் தொடர்பு
     அதிகாரி(பொ.ம.தொ.அ),
     துணை அதிகாரி(து.அ), தந்தை, தாய்
     
     கலா: அப்பா, அதோ ஒரு கார் வரது....அவங்களாத்தான் இருக்கணும்...
     தந்தை: இதோ சட்டையை மாட்டிக்கிட்டு வந்துடறேன்...
     (தந்தை வெளியேற, சிறிது நேரத்தில் விளக்குகள் அணைகிறது)
     குமார்: ஐயோ! என்ன ஆச்சு! கரண்ட் கட்டா? ச்சே...! நல்ல சமயத்துலே.....
     கலா: நல்ல வேளை. இன்வெர்ட்டர் இருக்குறதுனால ரெண்டு லைட்டும் ஃபேனும் இருக்கு....
     குமார்: ஆனா டி.வி.க்கு கரண்ட் இல்லியே....ச்சே!
     கலா: ரொம்ப அலுத்துக்காதே...அவங்க வராங்க...
     தந்தை: உள்ளே வாங்க.....உட்காருங்க சார்!
     பொ.ம.தொ.அ: இந்தாங்க சார்...,எங்க விசிட்டிங் கார்டு...., சார், ஒரு மகிழ்ச்சியான செய்தி.....போன மாதம் நடந்த எங்க கண்காட்சிக்கு நீங்க வந்திருந்தீங்க....அப்போ கண்காட்சிக்கு வந்திருந்தவங்களை அவங்க அவங்க பிறந்தநாளை எழுதிப் பெட்டியிலே போடச் சொல்லியிருந்தோம்....நினைவிருக்கா?
     தந்தை: நல்லா நினைவிருக்கு....
     துணை அதிகாரி: இது கம்பெனியோட பொன்விழா ஆண்டு! அதனால கம்பெனி துவங்கிய அதே நாள், அதே மாதம், அதே ஆண்டிலே பிறந்த முதல் பத்து பேருக்கு மட்டும் ஒரு நினைவுப்பரிசு தந்துக்கிட்டு வரோம்! நீங்களும் அதே நாள், அதே மாதம், அதே ஆண்டிலேதான் பிறந்திருக்கீங்க....இதை நேரில் சொல்லி உங்களை மகிழ்விக்கத்தான் வந்தோம்! வாழ்த்துகள் சார்!
     பொ.ம.தொ.அ: வாழ்த்துகள்! டிரைவர் அந்தப்பெட்டியை உள்ளே தூக்கிக்கிட்டு வா! இப்படி வை! சார், நாங்க நாளைக்கே அமெரிக்கா போயாகணும்...அதனாலதான் இந்த அவசரம்....
     துணை அதிகாரி: இன்னிக்கு உங்களைப் பார்க்கலேன்னா இந்தப் பரிசுப்பெட்டி உங்களுக்கு கிடைச்சிருக்காது. எங்களுக்கும் வருத்தமா இருக்கும். இந்தாங்க இந்த ஒப்புதல் ரசீதுலே கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுங்க!
     பொ.ம.தொ.அ: கொஞ்சம் இப்படி வந்து நில்லுங்க சார்! செல்லுலே ஒரு போட்டோ எடுத்துக்கறோம்....செய்தித்தாள்கள்ளே வரும்...
     தந்தை: ரொம்ப மகிழ்ச்சி சார்!
     அதிகாரிகள்: நன்றி வாழ்த்துகள்! டிரைவர் காரை எடுப்பா....!
     தாய்: குமார்! பெட்டியைத் திற..., என்ன பரிசுன்னு பார்க்கலாம்!
     குமார்: நான் மாட்டேன் போ!
     தந்தை: என்ன கோபமா? கரண்ட் போனா யார்தான் என்ன செய்ய முடியும்? சரி, கலா நீ திற!
     கலா: ஹா! அப்பா, அம்மா! இங்கே வந்து பாருங்களேன்! எவ்வளவு பரிசு! குமார் நீயும் எழுந்து வந்து பாருடா! ஒரு கால் பந்து, கிரிக்கெட் செட், ஒரு டேபிள்ஃபேன், நாலு ஸ்போர்ட்ஸ் பனியன், ஷூ.....!
     தந்தை: வெளியே எடு பார்க்கலாம்!
     கலா: இதோ ஒரு எடை பார்க்கும் மிஷின் கூட இருக்குப்பா! இப்போ தெரிஞ்சுக்கோ குமார்!.....நீயும் பிடிவாதமா டி.வி.யை சத்தமா வெச்சு பார்த்திக்கிட்டு இருந்தா, அந்த அதிகாரிகளுக்கு எவ்வளவு கஷ்டமா இருந்திருக்கும்.....நம்மைப்பத்தி என்ன நினைச்சிருப்பாங்க....
     தந்தை: நம்மை பார்க்க, நம்மோட பேச, யார் நம்ம வீட்டுக்கு வந்தாலும், டி.வி.யை அணைச்சுட்டுப் பேசறதுதான் நல்ல வழக்கம், பண்பாடு!
     கலா: போனவாரம் நான், அப்பா, அம்மா எல்லோரும் ஹிமாசல் மகிமையைப் பத்திப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தோம். அப்போ உன்னோட ஃப்ரெண்ட்ஸ் நாலு பேர் கிரிக்கெட் கிளப் ஆரம்பிக்கறதைப் பத்தி பேச வந்தாங்க....நாங்க உடனே டி.வி.யை ஆஃப் பண்ணிட்டுப் போயிட்டோமா இல்லியா?
     தாய்: இப்போ மின்சாரம் இல்லே! அதனால நீ பொறுத்துக்கிட்டே....இதே பொறுமை நம்ம கூட யார் பேச வந்தாலும் இருக்கணும். புரிஞ்சுக்கோ குமார்!
     குமார்: நீங்க சொல்றதெல்லாம் ரொம்ப சரி. இனிமேல் இந்த நல்ல பழக்கத்தைப் பழகிப்பேன்......, அப்பா. சீக்கிரம் ஃபோன் பண்ணி எப்ப கரண்ட் வரும்னு கேளுங்கப்பா!
     தந்தை: கரெண்டுதானே!! இதோ நானே ஒரு வினாடியிலே கொடுத்துடறேன்! (என்றபடி வெளி வராந்தாவில் உள்ள மெயினை ஆன் செய்கிறார்)
     கலா: ஹா! அப்பா இது உங்க விளையாட்டா?
     தாய்: யாருக்கும் தெரியாம எப்போ மெயினை ஆஃப் பண்ணீங்க?
     குமார்: பொல்லாத அப்பா நீங்க....
     கலா: இல்லை... ரொம்ப நல்ல அப்பா!
     
     திரை
    எஸ்.ஆர்.ஜி.சுந்தரம்
     
     
     
     
     
     

    • அதிகம்
      படிக்கப்பட்டவை
    • அதிகம் இ-மெயில் செய்யப்பட்டவை
    google_play app_store
    kattana sevai