பகுதி - 621

இட்டுணல் ஏய்தருகாலம்... பிறருக்கு இட்டபின்னர் தான் உண்பது என்ற (நற்குணம் என்னிடம்) இயைந்து நின்ற காலத்தின் அளவு,

இறையத்தனையோ அதுதானும் இலை... அணுவின் அளவுகூட இருந்ததில்லை.

அறையிற் பெரிதாம்... (இவ்வாறு வீணே கழித்த காலத்தை நான்) சொல்லப் புகுந்தால், நீண்டகாலம்தான்.

மலமாயை அலையப் படுமாறு இனியாமோ... (ஆணவ, கன்ம, மாயா) மலங்களும் மாயையும் என்னை (இவ்வாறு) அலைக்கழித்த இந்த அளவிலே போதும்.

மறை அத்தனை மா சிறைசாலை வழியுய்த்து...வேதத்தை ஓதிய தலைவனான பிரமனை பெரிய சிறைக்குள்ளே போகும்படியாகச் செய்து,

உயர்வானுறு தேவர்... வானிலுள்ள உயர்ந்த தேவர்களை,

சிறையைத் தவிரா விடும்வேலா... சிறையிலிருந்து விடுவித்த வேலனே!

திலதைப் பதிவாழ் பெருமாளே.... திலதைப்பதியிலே வீற்றிருக்கின்ற பெருமாளே!

சுருக்க உரை:

வேதத்தை ஓதிய தலைவனான பிரமனைப் பெரிய சிறைக்குள்ளே அனுப்பியவனே!  தேவர்களைச் சிறையிலிருந்து விடுவித்தவனே!  திலதைப்பதியில் வீற்றிருக்கின்ற பெருமாளே!

மற்றவர்களுக்கு இட்டபிறகு உண்ணும் நன்னெறி என்னிடத்திலே அணுவளவேனும் இருந்ததில்லை.  சொல்லப்போனால் நான் இவ்வாறு கழித்து வீணான காலத்துக்கு அளவே இல்லை.  ஆணவ, கன்ம, மாயா மலங்களாலும் மாயையாலும் நான் இதற்குமேலும் அலைக்கழிக்கப்படாமல் காத்தருள வேண்டும்.