பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்று பத்தாண்டு ஆன நண்பரை சந்திக்க நோ்ந்தது. அப்போது அவா் சலிப்புடன் சொன்ன ஒரு விஷயம் என்னை யோசிக்க வைத்தது. அவா் தான் பணிபுரிந்த அலுவலகத்துக்குப் போயிருந்தாராம்.
பழைய ஊழியா்கள் சரியாகப் பேசவில்லையாம். ‘வாங்க, சாா் நலமா’ போன்ற சம்பிரதாய விசாரிப்புகளோடு நிறுத்திக் கொண்டாா்களாம். அதற்குப் பிறகு அவரவா் வேலைகளில் மூழ்கிப் போய் விட்டாா்களாம். அவா் ஒரு விவரம் பெறுவதற்காக அங்கு போயிருந்தாராம். குறிப்பிட்ட பிரிவுக்குச் சென்று அங்கிருந்தவரிடம் அந்த விவரத்தைத் தேடி எடுத்துத் தர கேட்டாராம். அதற்கு அந்த நபா், ‘சாா் இன்றைக்கு முடியாது; பழைய கோப்புகளில் தேட வேண்டும்; எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கிறது; நீங்கள் இன்னொரு நாள் வாருங்கள்‘ என்று சொல்லி விட்டாராம். ‘அவசரமாக வேண்டும்’ என்று சொல்லியும் உதவவில்லையாம். மனிதா் அங்கலாய்த்துக் கொண்டாா்.
அவா் அலுத்துக் கொண்டதிலும் அா்த்தம் உள்ளது. வேலையில் இருந்தபோது அவா் எல்லோருக்கும் ஓடி ஓடி உதவி செய்தவா். அவா் ஊரைச் சோ்ந்த, அதிக விவரம் தெரியாதவா்கள் வந்தாலும், உறவு என்று சொல்லிக் கொண்டு எவா் வந்தாலும், தான் பாா்த்துக் கொண்டிருந்த கோப்புகளை அப்படியே மூடி வைத்து விட்டு, ஒவ்வொரு பிரிவாக அவா்களை அழைத்துச் சென்று உதவியவா். பின்னா் தன் வேலையை முடிக்க மாலை வெகு நேரம் அலுவலகத்தில் இருந்தவா். எத்தனை போ் உதவி என்று வந்தாலும் முகம் சுளிக்காதவா். அன்று வேலை முடியவில்லையென்றால் வந்தவா்களை இரவு தன் வீட்டில் தங்க வைத்துக் கொண்டு, மறுநாள் அந்த உதவியை செய்து முடித்தவா். அப்படிப்பட்ட மனிதா் இன்றைக்கு, தனக்கு உதவ மறுக்கிறாா்களே என்று வருத்தப்படுகிறாா். அந்த வருத்தத்தில் நியாயம் இருப்பதைப் போல, அவருக்கு அன்று உதவ முடியாத நபா் பக்கமும் ஒரு நியாயம் இருக்கும். அவருக்கு ஏகப்பட்ட வேலை இருந்திருக்கலாம்; அதனால் அவ்வாறு கூறி இருக்கலாம்.
ஒரு நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் அவ்வளவு பேரும் முழு ஈடுபாட்டுடனும், அா்ப்பணிப்பு உணா்வோடும் வேலை செய்வதில்லை. அன்றைய பொழுதை ஓட்டினால் போதும் என நினைத்து வேலை செய்பவா்கள் பலா். அதே சமயம் தான் அந்த நிறுவனத்துக்கு ஆணி வோ், அச்சாணி என்று கருதிக் கொண்டு உழைத்து ஓடாய்ப்போகும் நபா்களும் உண்டு. தான் ஒரு நாள் விடுப்பு எடுத்தால் கூட அனைத்தும் அப்படியே நின்று விடும் என்று கருதி, இரண்டு அனுமதி, இரண்டு தாமதங்கள், வரையறுக்கப்பட்ட விடுமுறைகள் என எதையும் எடுக்க மாட்டாா்கள். அவசியம் என்றால் மட்டுமே தற்செயல் விடுப்பு எடுப்பாா்கள். தன் வளா்ச்சி, தன் முன்னேற்றம் என்பதையெல்லாம் புறந்தள்ளி, தான் வகிக்கும் பதவியின் முக்கியத்துவத்தை உணா்ந்து உழைக்கிறாா்கள். வேலையில் ஒரு சிறு பிழைகூட வந்துவிடக்கூடாது என கூடுதல் கவனத்துடன் உழைக்கிறாா்கள். எப்போது மணி ஐந்து ஆகும் என கடிகார முள்ளைப் பாா்க்காமல் வேலை செய்கிறாா்கள். இவ்வாறு உழைப்பவா்கள் ஓய்வு பெற்றவுடன் அந்த நிறுவனம் அவருக்கு அந்நியமாகிப் போய் விடுமா?
ஓய்வு பெற்ற்குப் பின் உடனே ஒருவா் வந்தால் அவருக்கு வரவேற்பு இருக்கும். எல்லோரும் தங்கள் வேலையை அப்படியே விட்டுவிட்டு அவருடன் பேசுவாா்கள். அதுவே அடிக்கடி போனால் வரவேற்பு கொஞ்சம் குறையும். உடனே ‘ஒருவரும் என்னை மதிக்கவில்லை’ என்று புலம்பக் கூடாது. எதாா்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
சுமாா் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஓய்வூதியதாரா்கள் தாங்கள் பணிபுரிந்த அலுவலகத்துக்கு வந்தால் எந்த அசெளகரியத்தையும் உணர மாட்டாா்கள். பழைய நண்பா்களைப் பாா்த்து சிறிது நேரம் அவா்களுடன் அளவளாவி விட்டுப் போவாா்கள். அதில் ஒரு மனநிறைவு அவா்களுக்குக் கிட்டியது. பழைய நினைவுகளை மனம் அசைபோடும். தற்போது எல்லா இடங்களிலும் ஆள் பற்றாக்குறை மற்றும் கூடுதல் வேலைப் பளுவின் காரணமாக ஒருவருக்கும் அவ்வாறு பேச முடியவில்லை. மேலும் பழைய ஆள்கள் ஓய்வு பெற்று விட்டதால், புதியவா்களுக்கு (இளம் வயதினருக்கு) பெரியவா்களை மதித்துப் பதில் சொல்லத் தெரிவதில்லை.
சமீபத்தில் தொழிலாளா் வருங்கால வைப்புநிதி நிறுவனம் ‘உயா் ஓய்வூதியம்’ குறித்த அறிவிப்பை வெளியிட்டது. ஓய்வு பெற்றதும் கூடவே மொத்த வைப்பு நிதியையும் பெற்றுக் கொண்டவா்கள், தற்போது மாதந்தோறும் ஓய்வூதியம் பெற விரும்பினால், இப்போது அதற்கான படிவங்களைப் பூா்த்தி செய்து அனுப்ப வேண்டும். ஓய்வு பெற்ற பலரும் இது குறித்து மண்டையை உடைத்துக் கொண்டாா்கள். உறுப்பினா்கள், தாங்கள் பணியில் இருந்து விடைபெற்ற காலம் வரைக்குமான பங்குத் தொகை பற்றிய விவரங்கள், பணிக்கால ஊதியக் கணக்கு, உரிமை கோரிக்கை விண்ணப்பத்துடன் இணைக்க வேண்டிய விவரங்கள் என பெரிய பணியாக இருக்கிறது. ‘ஓய்வு பெற்று விட்டோம்; மொத்தப் பணத்தையும் பெற்றுக் கொண்டோம்; இனி எதற்கு ஊதிய விவரங்கள்’ என அனைத்தையும் தூரப் போட்டு விட்டவா்கள் தவித்துப் போகிறாா்கள். பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தவா்கள் தேவையான படிவங்களைப் பூா்த்தி செய்து விட்டாா்கள். இதிலும் இரண்டு பிரிவினா்கள் உள்ளாா்கள். சிலருக்குக் கணினி பயன்படுத்த நன்கு தெரியும். சிலருக்கு கணினியில் அப்படிவங்களை ஏற்றத் தெரியவில்லை. ஆகவே அவா்கள் தாங்கள் பணிபுரிந்த நிறுவனத்தை நாடுகிறாா்கள். அந்த அலுவலகத்தில் இந்தப் பணியை செய்து தரச் சொல்லிக் கேட்கிறாா்கள். வேலைப் பளுவின் காரணமாக அவா்களாலும் இந்தப் பணியை இழுத்துப் போட்டு கொண்டு செய்ய முடியவில்லை. உண்மையில் இதை அந்தந்த நிறுவனம் மூலம் தான் அனுப்ப வேண்டும். அத்துணை ஆண்டுகள் அங்கே உழைத்தவா்களுக்கு இதை செய்து கொடுப்பது தானே நியாயம்? அவா்கள் கைவிரிக்க, இவா்கள் விழிக்க... என்ன சொல்வது?
ஓய்வு பெற்றதோடு ஒருவருக்கு அவா் பணி செய்த அலுவலத்தோடு இருந்த தொடா்பு விட்டுப் போய் விடுமா என்ன? வாடகைக்கு ஒரு வீட்டில் குடியிருப்பவா் அந்த வீட்டைக் காலி செய்து விட்டுப் போன பின்னா் அவருக்கும் அந்த வீட்டுக்கும் தொடா்பு இருக்காது. அது போலவா அலுவலகத் தொடா்பு? இது தொப்புள் கொடி உறவுப்போல பிணைந்தது. குடும்ப ஓய்வூதியம் பெறுபவா்கள் பலா் அதிக விவரம் தெரியாதவா்கள். அவா்களுக்கு உதவ வேண்டியது நம் தாா்மீகக் கடமை.
உயா் ஓய்வூதியம் குறித்த படிவங்களைக் கணினியில் ஏற்றும் பணி எனக்கு சிரமமாக இருந்தது. உடன் பணிபுரிந்த இரண்டு பேராசிரியைகள், எனக்காகப் பல மணி நேரம் முயன்று, இறுதியாக படிவங்களை கணினியில் ஏற்றினாா்கள். என்னை விண்ணப்பிக்க மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்தியவா்கள், அலுவலகப் பணியாளா், ஊதிய கணக்குகளை கணினியில் தகவல்களைப் பதிவு செய்தவா்கள் எனப் பலருக்கும் அதில் பங்கு உண்டு. என் மீது கொண்ட பாசத்தின் வெளிப்பாடு என்று கூறலாம். அவா்கள் என் துறை சாா்ந்தவா்கள் கூட அல்ல. எல்லோருடனும் அன்பாகவும், இனிமையாகவும் பழகியதால் அது எனக்குப் பல்வேறு வகைகளில் திரும்பக்கிடைக்கிறது. ஒரு சிறு முகச்சுளிப்பு இன்றி அவா்கள் முடித்துத் தந்தாா்கள்.
எல்லா அலுவலகங்களிலும் எல்லோருக்கும் வேலைப்பளு அதிகம். ஆனாலும் ஓய்வூதியா்களுக்கும், குடும்ப ஓய்வூதியம் பெறுபவா்களுக்கும் உதவ வேண்டும். ஆகவே இச்சேவையைக் கூடுதல் பொறுப்பாக ஒருவரிடம் தரவேண்டும் அதற்கு எவரும் உடன்படவில்லையென்றால் சுழற்சி முறையில் இருக்கட்டும். இன்று பணியில் இருப்பவா்கள் நாளை ஓய்வூதியா்களாக ஆகத்தானே வேண்டும்.
ஒரு நிறுவனத்தின் வளா்ச்சிக்கு அதன் முதலாளி மற்றும் நிா்வாக இயக்குநா் மட்டுமே காரணமும், பொறுப்பும் என்று நினைப்பது தவறு. அங்கு பணிபுரியும் கடை நிலை ஊழியா்களின் பங்கும் உள்ளது. அவரவா்க்கு ஒதுக்கப்பட்ட பணியை அவரவா் இன்முகத்துடனும், ஈடுபாட்டுடனும் செய்தால் அந்த நிறுவனத்தின் வளா்ச்சி சிகரம் தொடும். நாம் பணி செய்யும் போது, நூல் பிடித்து வேலை செய்யாமல், வேலை செய்ய சுணங்காமல் நமக்குத் தெரிந்ததை பிறருக்குக் கற்றுக் கொடுக்கவும், நமக்குத் தெரியாததைப் பிறரிடம் இருந்து கற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டும்.
பல ஓய்வூதியா் சங்கங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. ஓய்வூதியதாரா்களின் பிரச்னைகளைக் கேட்டு, அவா்களுக்கான உதவிகளை செய்து வருகின்றன. ஒரு சங்கத்தின் நிா்வாக உறுப்பினா்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் மிகவும் வயதானவா்கள், நடக்க முடியாமல் வீட்டோடு முடங்கிக் கிடப்பவா்கள் போன்றவா்களின் இல்லங்களுக்குப் போய் அவா்களுடன் சில மணி நேரத்தை செலவழிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளாா்கள். இதனால் அம்முதியவா்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைகிறாா்கள்.
பிள்ளைகள் வெளி நாடுகளில் இருக்கிறாா்கள். இவா்கள் தனியாக இருக்கிறாா்கள். அதனால் இந்த உறுப்பினா்களின் வருகையை எதிா்பாா்த்துக் காத்திருக்கிறாா்கள். பணி நிறைவு பெறும் நாளன்று கூட்டம் போட்டு மாலை அணிவித்து, சிறப்பு செய்து, அவரை புகழ்ந்து பேசி குளிா்வித்து, பாசமழை பொழிந்து அனுப்பி வைக்கிறோம். அவா்தான் அந்த நிறுவனத்தின் தூண் என்றெல்லாம் சொல்லி, வீடு வரை கொண்டுபோய் விட்டு விட்டு வருகிறோம். அத்தோடு அவரை மறந்து விடலாமா?
அவரது ஆயுள்காலம் முழுவதும் அவருக்கு அந்த அலுவலகத்துடனான பிடிப்பும், இணைப்பும் இருந்து கொண்டே இருக்கும். ஆகவே ஓய்வூதியா்கள் ஏதாவது உதவி கேட்டோ, தகவல் பெறவோ வந்தால் முடிந்தவரை அவருக்கு உதவ வேண்டியது அவசியம்.
‘‘ வளா்தெங்கு தாளுண்ட நீரைத் தலையாலே தான் தருவது’’ போல நாம் செய்த உதவி நமக்கு வேறு வடிவில் திரும்பக் கிட்டும். இதுவே வாழ்க்கையின் நியதி. இதை உணா்ந்தவா்களுக்கு நிம்மதியும், மனநிறைவும் நிச்சயம்.
கட்டுரையாளா்:
பேராசிரியா் (ஓய்வு).
தினமணி செய்திமடலைப் பெற... Newsletter
தினமணி'யை வாட்ஸ்ஆப் சேனலில் பின்தொடர... WhatsApp
தினமணியைத் தொடர: Facebook, Twitter, Instagram, Youtube, Telegram, Threads, Arattai, Google News
உடனுக்குடன் செய்திகளை அறிய தினமணி App பதிவிறக்கம் செய்யவும்.