பகுதி - 341

தோல் அத்தியால் அப்பினால் ஒப்பிலாது உற்ற ... தோல், எலும்பு, நீர் ஆகியனவற்றால் ஒப்பற்ற முறையில் அமைந்திருக்கின்ற,

தோளு கை கால் உற்ற குடிலூடே ... தோள், கை, கால் போன்ற அங்கங்கள் பொருந்தியுள்ள குடிலான இந்த உடலில்,

சோர்வு அற்று வாழ்வு உற்ற கால் ... நான் தளர்சியே இல்லாமல் வாழ்வை அடைந்திருக்கின்ற சமயத்தில்,

பற்றி ஏகைக்கு வேதித்த சூலத்தன் அணுகா முன் ... (என் ஆவியைப்) பற்றிக் கொண்டு போவதற்காக, என்னோடு பகைமை பாராட்டுபவனான யமன் என்னை நெருங்கி வருவதற்கு முன்னால்;

கோலத்தை வேலைக்கு உள்ளே விட்ட சூர் ... தன் வடிவத்தை கடலுக்குள்ளே மாற்றிக்கொண்டு (மாமரமாக நின்ற சூரபத்மன்),

கொத்தோடே பட்டு வீழ்வித்த கொலை வேலா ... தன் கூட்டத்தாரோடு அழிந்துபடும்படிக் கொன்றொழித்த வேலை உடையவனே!

கோது அற்ற பாதத்திலே பத்தி கூர் புத்தி கூர்கைக்கு ... மாசற்றதான உன் திருவடியில் பக்தி நிறைந்த புத்தி வளர்வதற்கு,

நீ கொற்ற அருள் தாராய் ... வெற்றியைத் தருவதான உனது திருவருளைத் தந்தருள வேண்டும்.

ஆலத்தை ஞாலத்து உளோர் திக்கு வானத்தர் ... ஆலகால விஷத்தால், பூமியில் இருப்பவர்களும்; பல திசைகளில் உள்ளோரும்; தேவர்களும்,

ஆவிக்கள் மாள்வித்து மடியாதே ... அவரவருடைய உயிரை இழந்து மாண்டுவிடாதபடி,

ஆலித்து மூலத்தோடே உட் கொள் ஆதிக்கும் ... (பேரோசையோடு) கர்ஜித்து, அந்த விஷத்தை முழுவதுமாக உட்கொண்ட ஆதிநாதனான சிவபிரானுக்கேகூட,

ஆம் வித்தையாம் அத்தை அருள்வோனே ... பொருந்திய உண்மை ஞானமாகிய பிரணவப் பொருளை உபதேசித்தவனே!

சேல் ஒத்த வேல் ஒத்த நீலத்து மேலிட்ட ... மீனையும் வேலையும் ஒத்ததும், நீலோற்பலத்துக்கு—கருங்குவளைக்கு—மேற்பட்டதுமான,

தோதக் கண் மானுக்கு மணவாளா ... கண்களால் உனக்குக் காதல் நோயை ஏற்படுத்திய மானான வள்ளியின் மணாளனே!

தீது அற்ற நீதிக்குள் ஏய் பத்தி கூர் பத்தர் ... தீதற்றவர்களும், நீதியின் மார்க்கத்திலே பொருந்தியவர்களுமான பக்தர்கள்,

சேவிக்க வாழ்வித்த பெருமாளே. ... உன்னை வணங்க, அவர்களை வாழ்வடையும்படிச் செய்த பெருமாளே!

சுருக்க உரை

பூமியிலும் பல திசைகளிலும் விண்ணிலும் உள்ள—மனிதர் முதல் தேவர் வரையிலான—பலரும் தத்தம் உயிரை இழந்துவிடாதபடி, பேராரவரத்தோடு கடலிலிருந்து எழுந்த ஆலகால விஷத்தை முற்றக் குடித்த ஆதிமூர்த்தியான பரமசிவனாருக்கே உண்மைப் பொருளான பிரணவத்தை உபதேசித்தவனே!  மீன் போன்றதும் வேல் போன்றதுமான கண்களால் உனக்குக் காதல் நோயை ஏற்படுத்திய வள்ளிப் பெருமாட்டியின் மணாளனே!  குற்றமற்றர்களும் நீதி நெறியில் பொருந்தியவர்களுமான அடியார்கள் வணங்க, அவர்களை வாழ்வித்தவனே!

தோல், எலும்பு, நீர் ஆகியனவற்றால் அமைந்ததும்; கை, கால், தோள் என்று பல உறுப்புகளை உடையதுமான இந்த உடலைச் சுமக்கும் நான் தளர்ச்சி ஏதுமில்லாமல் வாழ்வுற்றிருக்கிறேன்.  இப்படி வாழ்வுற்றிருக்கும் காலத்தில் என் ஆவியைப் பற்றிக்கொண்டு போவதற்காக என்மீது விரோதம் கொண்டிருப்பவனும்; சூலத்தை ஏந்தியவனுமான யமன் என்னை நெருங்கிவருவதற்கு முன்னால்,

தன் வடிவத்தைக் கடலுக்குள் மாமரமாக மாற்றிக்கொண்ட சூரபத்மனைக் கூட்டத்தாரோடு ஒழித்த கொலைவேலை ஏந்துபவனே!  உன் குற்றமற்ற திருவடிகளிலே பக்திமிக்கதான புத்தி பெருகும்படியாக எனக்கு உன் திருவருளைத் தந்தருள வேண்டும்.