பகுதி - 153

</p><p align="JUSTIFY"><iframe height="200" src="https://w.soundcloud.com/player/?url=https%3A//api.soundcloud.com/tracks/246508808&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false&visual=true" width="50%" /></p><p align="JUSTIFY"><br /> </p><p align="JUSTIFY"><strong>சாவா மூவா வேளே போல்வாய்</strong> ... சாதலும், வயது முதிர்ந்து மூத்தலும் இல்லாதவனும், மன்மதனைப் போன்றவனும்;</p><p align="JUSTIFY"><strong>தாள் ஆவேனுக்கு அருள் கூரும் தாதாவே ஞாதாவே கோவே</strong> ... உன் திருப்பாதத்துக்கு ஆட்பட்ட எனக்கு அருள்சுரக்கும் கொடையாளியே, அறியத் தக்கவனே (ஞான பண்டிதனே), தலைவனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>சார்பு ஆனார்கட்கு உயிர் போல்வாய்</strong> ... உன்னையே சரண்புகுந்து அண்டியிருப்பவர்களுக்கு உயிர் போல விளங்குபவனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>ஏவால் மாலே போல்வாய் காரே போல்வாய் ஈதற்கு எனை<br />ஆள் கொண்டு</strong> ... அம்பை எய்வதில் திருமாலை நிகர்த்தவனே!  அளிப்பதில் மேகத்தை ஒத்தவனே! என்னை உனக்கு ஆளாகக் கொண்டவனே (என்றெல்லாம்),</p><p align="JUSTIFY"><strong>ஏயா பாடா வாழ்வோர் பாலே யான் வீணே கத்திடலாமோ</strong> ... தனக்கு இசையாதவர்களிடம் சென்று  துதிபாடி, (இப்படிப் பட்ட போற்றிப் பாடல்களைக் கேட்பதையே இன்பமாகக் கொண்டுள்ள செல்வந்தர்களை அண்டிய நானும் வீணாக (மற்ற புலவர்களைப் போல) கூக்குரலிட விடுவாயோ?</p><p align="JUSTIFY"><strong>பாவா நாவாய் வாணீ சார்வார்</strong> ... தன்னுடைய நாவிலே பாடல்களின் வடிவமாக உறைகின்ற கலைமகளோடு சார்ந்திருக்கும் பிரமனும்,</p><p align="JUSTIFY"><strong>பாராவாரத்து உரகேச பாய் மீதே சாய்வார் காணாதே</strong> ... பாற்கடலில் பாம்புகளின் அரசனான (உரக ஈச) பாய்மேலே சாய்ந்திருப்பவரான திருமாலும் காணமுடியாதபடி,</p><p align="JUSTIFY"><strong>பாதாள ஆழத்து உறு பாத சே ஆம் மா ஊர் கோமான் வாழ்வே</strong> ... பாதாளத்துக்கும் ஆழமான இடத்தில் தன் திருவடிகளை வைத்தவரும்; ரிஷபமான நந்தியை வாகனமாகக் கொண்டவருமான சிவபெருமான் பெற்ற செல்வமே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>சீமானே செச்சைய மார்பா</strong> ... செல்வப் பிரபுவே!  வெட்சிமாலை விளங்கும் மார்பை உடையவனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>சேயே வேளே பூவே கோவே தேவே தேவப் பெருமாளே.</strong> ... சிவனுடைய குமாரனே! முருகவேளே!  அழகனே! தலைவனே!  தேவர்களுடைய பெருமாளே!</p><p align="JUSTIFY"><em>சுருக்க உரை</em></p><p align="JUSTIFY"><em>தன் நாவிலே பாடல்களின் வடிவமாக உறையும் சரஸ்வதியோடு சார்ந்திருக்கும் பிரனும்; பாற்கடலில் பாம்பணையில் துயில் கொள்ளும் திருமாலும் காணமுடியாத (முடியையும்); பாதாளத்தைக் கடந்த அடியையும் உடையவரும்; ரிஷப வாகனருமான பரமேஸ்வரன் பெற்ற செல்வமே!  வெட்சி மாலையைச் சூடியவனே!  கந்தவேளே! தேவர்களுடைய பெருமாளே! </em></p><p align="JUSTIFY"><em>சாதலும் மூத்தலும் இல்லாமல் என்றென்றும் மன்மதனைப் போன்ற அழகுடையவனே!  உன்னுடைய தாளுக்கே ஆட்பட்டவனான அடியவனுக்கு அருளைத் தரும் கொடையாளியே!  ஞான பண்டிதனே!  உன்னையே அண்டியோர்களுக்கு உயிரானவனே!</em></p><p align="JUSTIFY"><em>அம்பெய்வதில் திருமாலை நிகர்த்தவனே என்றும்; என்னை ஆளாகக் கொள்ளும் கொடை வண்மையில் மேகத்தை ஒத்தவனே என்றும் (இவ்வாறெல்லாம் வீண் பாராட்டுகளைப் பாடுவோரின் மொழிகளைக்) கேட்டு வாழும் செல்வந்தர்களிடத்தினே சென்று நானும் வீணாகக் கூச்சலிட்டு (பிற புலவர்களைப் போலப்) பாடி வாழ்வது நன்றா?  (அவ்வாறு விட்டுவிடாமல் என்னை ஆட்கொள்ள வேண்டும்.)</em></p><p align="JUSTIFY"><em>இந்தக் கருத்தில்தான் குருநாதர் தன்னுடைய திருச்செந்தில் வகுப்பில்,</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சந்த பந்த முந்து விந்தை செஞ்சொ லின்ப்ர பந்த நந்து</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சங்க மங்க லம்பொ ருந்து தமிழ்பாடியே</em></p><p align="JUSTIFY"><em>தஞ்ச மென்று சென்று சென்று நஞ்சு விஞ்சு நெஞ்ச வஞ்சர்</em></p><p align="JUSTIFY"><em>தங்கண் முன்பு நின்று நின்று மெலிவோ தியே</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சிந்தை நொந்து நொந்து நைந்து நைந்து வெம்பி வெம்பி யங்கி</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சிந்தி யிந்த வெங்கு டம்பை அழிபோதுமா</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சிங்க முன்பு குந்த தந்தி யின்கு லங்க லங்கு பண்பொ</em></p><p align="JUSTIFY"><em>சிந்த துன்ப மென்றொ ழிந்து கரையேறுவேன்</em></p><p align="JUSTIFY"><em>என்று பாடுகிறார்.</em></p><p> </p>