தீநுண்மியும் நவீனத் தீண்டாமையும்!

தீண்டாமை ஒரு பாவச் செயல்; தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் என்பது ஜாதி ரீதியான பாகுபாட்டைக் கண்டிப்பதற்காக ஒலித்த சான்றோரின் குரல். இருப்பினும் தீண்டாமை என்பது வேறு உருவங்களில் இன்னும் தொடா்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

ஜாதி ரீதியான பாகுபாட்டைக் காட்டிலும், நோய் பாதிப்பால் அவதியுறுவோரிடம் காட்டும் தீண்டாமை என்பது நூற்றில் 90 பேரிடம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. எனினும், தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு, உடல் அருவருக்கத்தக்க வகையில் இருந்தபோதும், அவா்களை அரவணைத்து ஆதரவுக் கரம் நீட்டிய அன்னை தெரசா போன்றவா்கள் இந்நாட்டில் ஆங்காங்கே உள்ளதை மறுக்க முடியாது.

தொழுநோய் அளவுக்கு பாதிப்பு இல்லாதபோதும் உயிா்க் கொல்லி நோய் என்ற வகையில், மருத்துவம் கண்டிராத ஒரு பெரும் நோயாக உருவெடுத்திருப்பதுதான் கொவைட்-19. கரோனா தீநுண்மித் தொற்று பாதிப்பால் உருவாகும் கொவைட்-19 நோய் உலகம் முழுவதும் கடும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி உள்ளது.

இது பல லட்சம் பேரை பலி கொண்டுள்ளது என்பது நாள்தோறும் ஊடகம் வாயிலாக அனைவரும் அறிந்த ஒன்றுதான். எப்போது இந்த கரோனா தீநுண்மியின் காலம் முடிவுக்கு வரும் என்பதே அனைத்து மக்களின் எதிா்பாா்ப்பு.

நோய்த் தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டோருக்குத் தேவையான மருத்துவ வசதிகள், உணவு, இருப்பிடம் போன்றவற்றை மத்திய, மாநில அரசுகள் ஐந்து மாத காலமாகத் தடையின்றிச் செய்து வருவது பாராட்டுக்குரியதே. இருப்பினும் தொழுநோய், எச்.ஐ.வி., எய்ட்ஸ் போன்றவற்றைப் போலவே, கரோனா தீநுண்மித் தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவா்களை ஒரு சிலா் நவீனத் தீண்டாமையுடன் நடத்தும் செயல்கள் தமிழகம் மட்டுமின்றி பல மாநிலங்களிலும் இருப்பது கவலையளிப்பதாக உள்ளது.

அன்பு காட்டும் அண்டை வீட்டாரையும் ஆறடி தள்ளி நிற்க வைத்த ஓா் எதிரி கரோனா. குற்றம் செய்து பலா் சிறை செல்வதுபோல, இந்த கரோனா தீநுண்மி தாக்கியதால் ஓரிரண்டு வாரங்கள் தனிமைச் சிறையில் இருப்போா் பலா் உண்டு. மாதங்கள் கடந்து மீண்டெழுவோமா என்று இறைவன் திருவடியைத் தொழுது கிடப்போரும் உண்டு.

இந்த கரோனா தீநுண்மி, சாதனையாளா்களுக்கும் சாமானியா்களுக்கும் வாழ்க்கையின் தத்துவத்தை உணர வைத்து விட்டது. உண்மையான அன்பு, நட்பு, சொந்தம் போன்றவற்றை தொற்றாளா்களுக்கு உணா்த்தியிருக்கிறது என்றும் சொல்லலாம்.

இந்நோய் பாதிப்பு ஒருபுறம் என்றால், நவீனத் தீண்டாமை எனும் உபநோயை இந்த கரோனா தீநுண்மி உருவாக்கித் தந்துள்ளது வேதனைதான். குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் கரோனா தீநுண்மியால் குடும்பத்தில் ஒருவா் பாதிக்கப்பட்டால் அவரை வேற்றுக் கிரகவாசிபோலப் பாா்ப்பதும், முக்கிய இடங்களுக்குச் சென்றால் அவரது குடும்பத்தினரை நெருங்க விடாமல் செய்வதும் ஆங்காங்கே நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன.

இதுமட்டுமின்றி, ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் கரோனா தொற்று இருந்தாலும், நோய் பாதிப்பு இல்லாதவா்களை ஒரு வாரம் தனிமைப்படுத்தி வைப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ள சிறப்பு மையங்களில் உணவு வழங்கும்போது 500 மீட்டருக்கு அப்பால் வைத்துவிட்டு, ‘வந்து எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்’ என மருத்துவமனை ஊழியா்கள் தெரிவிக்கும்போது, ஏழை - பணக்காரா் வேறுபாடின்றி ஓடிச் சென்று எடுக்கும் நிகழ்வுகள் பரிதாபத்துக்குரியவையாக உள்ளன.

அண்மையில் ஒரு மாவட்டத்தில் கரோனா சிறப்பு மையத்தில் தீநுண்மி பாதிப்புக்குள்ளான ஆண், பெண் காவல் உதவி ஆய்வாளா்கள் இருவா் தங்க வைக்கப்பட்டனா். அங்கு உணவுக்காக தொற்றாளா்கள் ஓடுவதையும், ஒரே அறையில் 10-க்கும் மேற்பட்டோா் தங்கியிருப்பதையும் பாா்த்த இருவரும், இங்கெல்லாம் மனிதா்கள் தங்குவாா்களா என்று கேட்டபடி, தங்களுடைய உயரதிகாரிகள் மூலம் அரசு மருத்துவமனை நிா்வாகத்துக்கு அழுத்தம் கொடுத்து, மருத்துவமனையை ஒட்டிய தனியாா் உணவக விடுதியில் அறை எடுத்து தங்கினா்.

அப்போது கரோனா தொற்றாளா்களை குற்றவாளிகளைப் போல தேடிச் சென்று பிடித்துவரும் சுகாதாரத் துறையினரும் காவல் துறையினரும், தங்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டதும் தனி அறையில் தங்க வைக்குமாறு அனுமதி கோரலாமா என மையத்தில் இருந்தோா் கேள்வி எழுப்பினா்.

கரோனா தீநுண்மித் தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டோரை தீண்டாமைப் பாா்வையுடன் பாா்ப்போருக்கு மத்தியில், அவா்களிடம் நெருங்கிச் சென்று அன்பாகப் பேசி சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவா்கள், செவிலியா்களையும் இவ்வேளையில் பாராட்டியாக வேண்டும்.

தீண்டாமை என்பது தீ போன்றதே. அது நிச்சயம் வெறுப்புக் காட்டுவோா் நெஞ்சையும் சுடும். அதனை சம்பந்தப்பட்டவா்களே உணருவாா்கள் என்பது காயப்பட்டவா்களின் ஆறுதல் வாா்த்தை. கரோனா தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவா்கள் தங்களது நிலை பற்றித் தெரிவித்ததை எல்லாம் கேட்டபோது மனம் பாரமாகிவிட்டது.

பசுக்களை வளா்த்து வந்த விவசாயி ஒருவா், தனக்கு தொற்று ஏற்பட்டதால், பால் வாங்க வரும் வியாபாரிகளும் வர மறுத்து விட்டனா் என்றாா். அவரது குடும்பத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் தீநுண்மித் தொற்று ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் பாலை யாருக்கும் வழங்க விருப்பமில்லாமலும், விரக்தியாலும் மாட்டின் காம்பிலிருந்து பாலை பாத்திரத்தில் பிடிக்காமல் தரையில் பீய்ச்சியடித்து ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினேன் என்றாா் அந்த விவசாயி.

கிராமப்புறத்தைச் சோ்ந்த ஒருவா் தொற்றுக்குள்ளாகி சிறப்பு மையத்தில் தங்கியிருந்தபோது, உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருப்பதாக சிலா் கதைகட்டி விட்ட சம்பவமும் நிகழ்ந்தது. ‘இன்னொருவரின் வேதனை இா்களுக்கு வேடிக்கை; இரக்கமற்ற மனிதா்களுக்கு இதுவெல்லாம் வாடிக்கை’ என்ற கவிஞரின் பாடல் வரிகளைக் கேட்டு தன்னை ஆறுதல்படுத்திக் கொண்டதாக அவா் தெரிவித்தாா்.

கல்லூரி மாணவா் ஒருவா் தனியாா் மருத்துவமனையில் கரோனா தீநுண்மி பரிசோதனை மேற்கொண்டபோது தொற்றுள்ளதாக முடிவு வெளியான நிலையில், உயிரைக் காப்பாற்ற அரசு மருத்துவமனையை நாடி வந்தாா். அங்கு நடத்திய பரிசோதனையில் அவருக்கு தொற்று இல்லை என்பது உறுதியானது. எனவே, 2 நாள்கள் தனிமைப்படுத்தல் மையத்தில் இருந்த அவா் திருப்பி அனுப்பப்பட்டாா். இருப்பினும் குடும்பத்தினா், உறவினா்கள், அக்கம் பக்கத்தினா், நண்பா்கள் எனப் பலரும் அந்த இரு நாள்களில் மிரட்சியுடனும் தீண்டாமையுடனுமே அவரைப் பாா்த்தனராம். மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி வாழ்வை வெறுத்த நிலை அவருக்கு உருவானது.

இதுபோன்று பல சம்பவங்களை, பாதிப்புகளை கரோனா தீநுண்மி ஏற்படுத்தியுள்ளது. இருந்தபோதிலும் இருபாலரிடையிலான நட்பு வட்டாரத்தை கரோனா அதிகரிக்க செய்துள்ளதையும் காண முடிந்தது. தீநுண்மித் தொற்று நிறைவடையும்போது தொற்றாளா்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா 3 நண்பா்களாவது இருப்பா். ரயில் சிநேகம் எவ்வாறு பயணம் முடிந்தபோதும் சிலருக்குத் தொடா்கிறதோ அதுபோல, கரோனா சிநேகமும் தொற்றுக் காலம் நீங்கிய பிறகும் சிலகாலம் தொடரக் கூடும்.