பாதுகாப்பான உணவு - ஆடம்பரமல்ல!

அனந்தபத்மநாபன்

உணவகம், சிற்றுண்டிச்சாலை, விடுதி உணவுக்கூடம் அல்லது உணவு மையத்தில் நாம் சாப்பிடும்போது, அந்த உணவு நம் தட்டுக்கு வருவதற்கு முன்பு சமையலறையில் என்ன நடந்தது என்று நாம் எத்தனை முறை சிந்தித்துப் பார்த்திருக்கிறோம்?

மூலப்பொருள்கள் பாதுகாப்பானவை என்றும், குளிர்பதன வசதி சரியாக வேலை செய்கிறது என்றும், சுகாதார விதிகள் பின்பற்றப்படுகின்றன என்றும் நாம் நம்புகிறோம். ஆனால், அந்த நம்பிக்கை எப்போதுமே ஒரு சூதாட்டமாக மாறக் கூடாது.

பெங்களூரு, மும்பை மற்றும் ஹைதராபாத் ஆகிய நகரங்களில் அண்மையில் நடத்தப்பட்ட உணவுப் பாதுகாப்பு ஆய்வுகள், சமையலறைகளில் நிலவும் கவலைக்குரிய சுகாதார நிலைகளையும், ஒழுங்குமுறைக் குறைபாடுகளையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டின. அவற்றுள் காலாவதியான அல்லது தவறாக முத்திரையிடப்பட்ட (லேபிளிடப்பட்ட) பொருள்கள், எலிகள், பெருச்சாளிகள் போன்ற பூச்சிகளின் தொல்லை மற்றும் முறையற்ற கழிவு மேலாண்மை ஆகியவை அடங்கும்.

அனுமதிக்கப்படாத செயற்கை நிறங்கள் மற்றும் வாசனைச் சேர்மங்களைப் பயன்படுத்துதல், தேவையான மருத்துவப் பதிவுகள் அல்லது பாதுகாப்புக் கவசங்கள் இல்லாமல் ஊழியர்களைப் பணிபுரியச் செய்தல் போன்றவற்றை அதிகாரிகளும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது மலிவான உணவகங்கள் அல்லது சாலையோரக் கடைகளுக்கு மட்டும் சொந்தமானதல்ல. உயர்தர கிளப்கள் மற்றும் ஆடம்பர நிறுவனங்களிலும் மீண்டும் மீண்டும் மீறல்கள் பதிவாவதன்மூலம், முறையான சுகாதாரத்துக்கு அதிக விலை எந்த உத்தரவாதமும் அளிக்காது என்பது நிரூபணமாகிறது. ஒரு சாதாரண உணவகத்தின் உட்புறத் தோற்றத்திலிருந்து ஓர் ஆடம்பர நிறுவனத்தின் தோற்றம் பெரிதும் மாறுபடலாம்; ஆனால், அடிப்படை பொதுச் சுகாதாரக் கடமை இரண்டுக்கும் ஒன்றுதான்.

இந்தச் சவாலுக்கு இந்தியாவும் விதிவிலக்கல்ல. வளர்ந்த நாடுகளின் பெருநகரங்களிலும் பூச்சிகளின் தொல்லைகள், முறையற்ற பொருள் இருப்பு சுழற்சி மற்றும் ஆய்வுத் தேக்கங்கள் அவ்வப்போது தலைதூக்குகின்றன. கண்காணிப்பு தளர்வடையும்போது அல்லது லாப நோக்கம் அதிகமாகும்போது எந்த ஒரு மேம்பட்ட ஒழுங்குமுறை அமைப்பும் தடுமாறக்கூடும். நாட்டின் பொருளாதார நிலையைக் கடந்து, உணவுச் சுகாதாரத்துக்கு எப்போதும் சமரசமற்ற விழிப்புணர்வு தேவைப்படுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

பாதுகாப்பற்ற உணவு என்பது உணவு நச்சை, வயிற்றுப்போக்கை, வாந்தியை, நீரிழப்பை மற்றும் இரைப்பைகுடல் தொற்றுகளை ஏற்படுத்தும். மாசுபட்ட உணவில் சால்மோனெல்லா, ஈ. கோலி மற்றும் லிஸ்டீரியா போன்ற நோய்க்கிருமிகள் இருக்கலாம். சேமிப்பு, சுத்தம் செய்தல், சமையல் அல்லது கையாளுதலில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய தவறு, சாதாரண உணவைத் தவிர்க்கக்கூடிய உடல்நல ஆபத்தாக மாற்றக்கூடும்.

உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தரச் சட்டம், 2006 ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில், எப்எஸ்எஸ்ஏஐ தரநிலைகள் மற்றும் இணக்கத்தைக் கண்காணிக்கிறது. விதிகள் மட்டும் போதாது; அவற்றைச் செயல்படுத்தும் திறனும் தேவை. ஆய்வகங்களுக்கு நவீன உபகரணங்கள் தேவை; மேலும் அமலாக்க முகமைகளுக்கு போதுமான பணியாளர்கள் தேவை.

மருத்துவமனைகள், சிற்றுண்டிச்சாலைகள், கிளப்கள் மற்றும் கட்டண விருந்தினர் வசதிகள் உள்ளிட்ட பெரிய வணிக சமையலறைகளுக்கு வழக்கமான மதிப்பீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. சிறிய மீறல்களுக்கு உடனடி திருத்த நடவடிக்கை மற்றும் அதிகரிக்கும் அபராதம் இருக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் தொடர் மீறல்களுக்கு உரிமங்கள் கண்டிப்பாக தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட வேண்டும் அல்லது ரத்து செய்யப்பட வேண்டும்.

வழங்கப்பட்ட உரிமங்களைச் சரிபார்க்கவும், இணக்கத் தகவல்களைக் காண்பிக்கவும், காலாவதியான சான்றுகள் அல்லது தீர்க்கப்படாத மீறல்களைக் கொண்ட விற்பனையாளர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும், விநியோகத் தளங்கள் மற்றும் கிளவுட் சமையலறைகளைக் கோருவதன் மூலமும் இடைவெளியைக் குறைக்க தொழில்நுட்பம் உதவும்.

அனுமதிக்கப்பட்ட உணவுப் பாதுகாப்புப் பணியாளர் இடங்களை நிரப்புவது, ஆய்வகங்களை வலுப்படுத்துவது மற்றும் ஆய்வுகள், பரிசோதிக்கப்பட்ட மாதிரிகள், பெறப்பட்ட புகார்கள், கண்டறியப்பட்ட மீறல்கள் மற்றும் தீர்க்கப்பட்ட வழக்குகள் குறித்த வருடாந்திர மாநில வாரியான தரவுகளை வெளியிடுவது அவசியமாகும்.

இதற்கிடையில், உணவு வணிக ஊழியர்களின் பயிற்சி, வெப்பநிலை கட்டுப்பாடு, சுத்தம் செய்தல், பங்கு சுழற்சி மற்றும் திருத்த நடவடிக்கை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சரிபார்க்கக்கூடிய பதிவுகளைப் பராமரிக்க வேண்டும். நுகர்வோருக்கு அணுகக்கூடிய புகார் அமைப்புகள் தேவை; அதே நேரத்தில் புகார்கள் விசாரிக்கப்பட்டு தீர்க்கப்படுகின்றன என்பதை அதிகாரிகள் நிரூபிக்க வேண்டும்.

மீறல்களில் ஈடுபடுபவர்களைப் பிடிப்பது மட்டுமல்ல இதன் நோக்கம்; மாறாக, தோல்விகள் முன்கூட்டியே கண்டறியப்பட்டு, இணக்கம் வெளிப்படையாகத் தெரிந்து, அலட்சியத்துக்கு விளைவுகள் ஏற்படும் ஓர் அமைப்பை உருவாக்குவதாகும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஒரு முத்திரையிடப்பட்ட சமையலறை அமலாக்கம் வந்துவிட்டதை மட்டுமே நிரூபிக்கிறது; அடுத்த ஆய்வில் முத்திரையிடத்தக்க எதையும் காணவில்லை என்பதே உண்மையான வெற்றியாகும்.

பாதுகாப்பான உணவு என்பது ஓர் அடிப்படை பொது எதிர்பார்ப்பே தவிர, ஆடம்பரம் அல்ல. அதை உறுதிசெய்வது குறைவான மீறல்கள், குறைவான நோய்கள் மற்றும் அதிகமான பொது நம்பிக்கையைக் குறிக்கும்.

உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது ஏதேனும் தவறு நடந்த பிறகு மேற்கொள்ளப்படும் நடவடிக்கையாக இல்லாமல், ஒவ்வொரு நாளும் கடைப்பிடிக்கப்படும் கடமையாக இருக்க வேண்டும்.