பகுதி - 170

திருப்போரூரில் சூரனோடு பொருது, சூரசம்ஹாரத்துக்குப் பிறகு சினம் தணிந்து அமர்ந்த மலை என்பதால் திருத்-தணிகை என்று வழங்கப்படும் தலத்துக்கான பாடல் இது.  முற்றிலும் வல்லொற்றுகளாலும் குறில் இணையால் அமைந்த நிரையசையாலும் நடக்கும் இந்தப் பாடலில், ஒவ்வோர் அடியிலும் ஈற்றுச்சீரில் மூன்றாவது எழுத்து நெடிலாகவும், கடைசி எழுத்து (மடக்கி இருக்கும் அடிகள் நீங்கலாக — எளிதாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் — ஒன்றுவிட்டு ஒன்று பயிலும் அடிகளில்) மெல்லொற்றாகவும், மடக்கடிகளில் மூன்று நான்கு ஆகிய இரண்டெழுத்துகளும் (கடைசிச் சீரில் மட்டும்) நெடிலாகப் பயிலும் நேர்த்தியைப் பார்க்கலாம்.

தனத்தனத் தனத்தனத் தனத்தனத் தனத்தனத்

தனத்தனத் தனத்தனத் - தனதான

கனத்தறப் பணைத்தபொற் கழைப்புயத் தனக்கிரிக்

              கனத்தையொத் துமொய்த்தமைக் - குழலார்தங்

        கறுத்தமைக் கயற்கணிற் கருத்துவைத் தொருத்தநிற்

              கழற்பதத் தடுத்திடற் - கறியாதே

இனப்பிணிக் கணத்தினுக் கிருப்பெனத் துருத்தியொத்

              திசைத்தசைத் தசுக்கிலத் - தசைதோலால்

        எடுத்தபொய்க் கடத்தினைப் பொறுக்குமிப் பிறப்பறுத்

             தெனக்குநித் தமுத்தியைத் - தரவேணும்

பனைக்கரச் சினத்திபத் தனைத்துரத் தரக்கனைப்

              பயத்தினிற் பயப்படப் - பொரும்வேலா

        பருப்பதச் செருக்கறத் துகைக்குமுட் பதத்தினைப்

              படைத்தகுக் குடக்கொடிக் - குமரேசா

தினைப்புனப் பருப்பதத் தினிற்குடிக் குறத்தியைச்

              செருக்குறத் திருப்புயத் - தணைவோனே

        திருப்புரப் புறத்தியற் றிருத்தகுத் துநித்திலத்

              திருத்திசைத் திருத்தணிப் - பெருமாளே.

</p><p align="JUSTIFY"><iframe height="200" src="https://w.soundcloud.com/player/?url=https%3A//api.soundcloud.com/tracks/249443134&auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false&visual=true" width="50%" /></p><p> </p>