பகுதி - 491

அணிசெவ்வியார் திரை சூழ்புவி தன நிவ்வியே கரை யேறிட... செம்மையான அழகையுடைய பெண்கள்; கடல்சூழ்ந்த பூமி; செல்வம்—மண், பெண், பொன்—என்ற மூவாசைகளைக் கடந்து கரையேறுவதற்கான,

அறிவில்லியாம் அடியேன் இடரதுதீர அருள்வல்லையோ... அறிவில்லாதவனாகிய அடியேனுடைய துன்பங்கள் தீர்வதற்கான அருளை வலிந்து தருவாயோ (இல்லையெனில்), 

நெடு நாளினம் இருளில்லிலே யிடுமோ உனதருளில்லையோ இனமானவை யறியேனே.. நீண்ட காலமாக என்னைச் சூழ்ந்திருப்பதான பிறவி என்னும் இருப்பிடத்திலே கொண்டு விடப்படுவேனோ, எனக்கு எதுநேரும் என்பதனை அறியாமல் இருக்கிறேனே.

குணவில்லதா மக மேரினை அணிசெல்வியாய் அருணாசல குரு... தனக்கு உரிய வில்லா மகாமேரு மலையைத் தாங்கியவ அழகிய செல்வியாரான தாயு(டன் கூடிய); அருணாசலேஸ்வரருக்கு குருவாக இருப்பவனே!

(மேருவை சிவனார் தன் இடதுகரத்தால் எடுத்தார்.  அக்கரமோ தேவிக்கு உரியது.  எனவே அவளே மலையைத் தரித்தவளாயாகிறாள்.)

வல்ல மாதவ மேபெறு குணசாத குடிலில்லமே தரு நாளெது மொழி... வலியதும் பெரியதுமான தவநிலையை அடையும்படியான; நற்குணத்தோடு கூடிய பிறவியால் கிடைப்பதான உடல் என்னும் வீட்டை என்று எனக்குத் தரப் போகிறாய் என்று எனக்குச் சொல். 

நல்ல யோகவ ரேபணி குணவல்லவா சிவனேசிவ குருநாதா... நல்ல யோகிகள் பணிகின்ற குணசீலனே! (அறுமுகச்) சிவனே!  (ஐம்முகச்) சிவனாருக்குக் குருவானவவனே! 

பணிகொள்ளி மாகண பூதமொடமர்கள்ளி கானக நாடக பரமெல்லியார் பரமேசுரி தருகோவே... பாம்புகளை ஆபரணமாகப் பூண்டவளும்; பூதகணங்களோடு வீற்றிருக்கும் கள்ளியும்; சுடுகாட்டிலே சிவனோடு நடமாடுபவளும்; மேலானவளும்; மென்மை நிறைந்தவளுமான பரமேஸ்வரியார் பெற்ற அரசே! 

படரல்லி மாமலர் பாணமதுடைவில்லி மாமதனாரனை பரிசெல்வியார் மருகா சுர முருகேசா... நீரிலே படர்வதான அல்லி, தாமரை, நீலோத்பலம் போன்ற சிறந்த மலர்களை பாணங்களாகக் கெண்ட வில்லியான மன்மதனுடைய அன்னையும்; பரிவுடைய செல்வியுமான இலக்குமியாருடைய மருகனே!  தேவர்களுடைய முருகேசனே! 

மணமொல்லையாகி நகாகனதனவல்லி மோகனமோடமர் மகிழ்தில்லை மாநட மாடினர் அருள்பாலா... விரைவாக மணமுடிக்கப்பட்டவளும்; இமவான் பெற்றெடுத்தவளும்; பருத்த கொங்கைகளை உடையவளுமான உமையம்மையான மோகனவல்லியோடு அமர்ந்து மகிழ்கின்றவரும்; தில்லையிலே நடமாடியவருமான சிவனார் அருளிய பாலனே! 

மருமல்லி மாவன நீடிய பொழில் மெல்லி காவன மாடமை வடமுல்லைவாயிலின் மேவிய பெருமாளே... நறுமணம் வீசும் மல்லிகையானது காடு போல வளர்ந்திருப்பதான நீண்ட சோலைகளும்; மென்மையான பூக்களின் தோட்டங்களும் பக்கங்களிலே சூழ்ந்திருப்பதான வடமுல்லைவாயிலில் வீற்றிருக்கின்ற பெருமாளே! 

சுருக்க உரை

பாம்புகளை ஆபரணங்களாகப் பூண்டவளும்; பூதகணங்களோடு அமர்ந்திருக்கும் கள்ளியும்; சிவபெருமானோடு காட்டிலே ஆடுபவளும்; மென்மை நிறைந்தளுமான பரமேச்வரியார் பெற்ற அரசே!  நீரிலே படர்கின்ற அல்லி, தாமரை, நீலோத்பலம் போன்ற சிறந்த மலர்களை பாணங்களாகக் கொண்ட மன்மதனுடைய தாயும்; பரிவு நிறைந்தவளுமான இலக்குமியின் மருகனே!  தேவர்களுடைய முருகேசனே!  விரைவாக மணமுடிக்கப்பட்டவளும்; இமவானுடைய மகளும்; பருத்த கொங்கைகளை உடையவளும்; மோகனவல்லியுமான உமையம்மையோடு சிதம்பரத்தில் நடனமாடியவர் அருளிய பாலனே!  நறுமணம் கமழும் மல்லிகைக் காடுகளும்; மென்மையான பூக்களும் நிறைத் சோலைகளும் நீர் நிலைகளும் சூழந்திருக்கின்ற வடமுல்லை வாயிலில் வீற்றிருக்கின்ற பெருமாளே! 

மண், பெண், பொன்னாசைகளைக் கடந்து கடையேறுவதற்குத் தேவையான அறிவற்றவனான அடியேனுடைய துயர் தீர்வதற்குண்டான திருவருளை வலியத் தந்தாண்டுகொள்வாயோ (அல்லது) அடியேன் நெடுங்காலமாகக் கிடப்பதான இருள் நிறைந்த பிறவியென்னும் வசிப்பிடத்திலே கொண்டுவிடப்படுவேனோ, எனக்கு முடிவாக விளையப்போவது எது என்பதை அறியேனே.  (பிறவிப் பிணியால் பற்றப்படாதபடி உன்னுடைய திருவருளை வலியத் தந்தாண்டுகொள்ள வேண்டும்.)