பகுதி - 503

எத்தனை கோடி கோடி விட்டுடல் ஓடி ஆடி எத்தனை கோடி போனது அளவேதோ... எத்தனைக் கோடிக்கணக்கான உடல்களை விட்டு; எத்தனை கோடிக்கணக்கான உடல்களை எடுத்து; அது ஓடியும் ஆடியும் திரிந்து, எத்தனைக் கோடிப் பிறப்புகள் கழிந்தனவோ?  இதற்கொரு அளவும் உண்டோ?

இப்படி மோக போகம் இப்படி யாகி யாகி இப்படி யாவ தேது இனிமேல் யோசித்திடில்... இதுபோல மோகமும் போகமுமாகக் கலந்து; இப்படிப் பிறப்பும் இறப்பும் மீண்டும் பிறப்புமாகத் தொடர்வதால் என்னதான் பயன்?  இதைப்பற்றி யோசித்தால்,

சீசி சீசி குத்திர மாய மாயை சிக்கினில் ஆயும் மாயும் அடியேனை... சீசீ சீசீ இந்த வாழ்க்கை மாயமானது.  இந்தச் சிக்கலில் அகப்பட்டுக்கொண்டு மாய்கின்ற அடியேனுக்கு,

சித்தினில் ஆடலோடு முத்தமிழ் வாணர் ஓது சித்திர ஞான பாதம் அருள்வாயே... அறிவு என்ற நிலையில் நிறுத்தி இயல், இசை, நாடகத் தமிழில் வல்லவர்களான புலவர்கள் எடுத்துச்சொல்வதான உன்னுடைய அழகியதும் ஞானவடிவானதுமான பாதங்களைத் தந்தருள வேண்டும்.

நித்தமும் ஓதுவார்கள் சித்தமெ வீடதாக நிர்த்தமது ஆடும் ஆறுமுகவோனே... எப்போதும் உன்னைத் துதிப்பவர்களுடைய உள்ளங்களையே நீ குடியிருக்கும் வீடாகக் கொண்டு, அவற்றில் நடனமாடுபவனான ஆறுமுகனே!

நிட்கள ரூபர் பாதி பச்சுருவான மூணு நெட்டிலை சூல பாணி அருள்பாலா... உருவமாகவும் அருவமாகவும் இருப்பவரும்; பாதி உடலைப் பச்சை நிறமாகக் (இடதுபுறத்திலுள்ள சக்தி பச்சை நிறத்தவள்) கொண்டவரும்; நீண்ட மூன்று முனைகளைக் கொண்ட திரிசூலத்தைக் கையில் ஏந்தியவருமான சிவனாருடைய பாலனே!

பைத்தலை நீடும் ஆயிரத்தலை மீது பீறு பத்திர பாத நீல மயில் வீரா... படங்கொண்ட ஆயிரந்தலைகளைக் கொண்ட ஆதிசேஷனைக் கீறிக்கிழிப்பதும்; நொச்சி இலை* வடிவிலானதுமான பாதத்தை உடையதுமான நீலமயிலின் மேலே வருகின்ற வீரனே!

(* “ஆடும் பறவைநின் அடிகள் இரண்டும்
ஈர நொச்சியின் இலைகளே யாகும்!” என்பது கவிஞர் சுரதா மயிலைப் பற்றி இயற்றிய கவிதையில் வருவது.  மயிலின் பாதத்துக்கு நொச்சியிலையை இவரும் உவமித்திருக்கிறார்)

பச்சிள பூக பாளை செய்க்கயல் தாவு வேளூர் பற்றிய மூவர் தேவர் பெருமாளே... பசியதும் இளையதுமான பாக்கு மரங்களின் பாளைகளின் மேலே, வயலிலிருக்கின்ற மீன்கள் தாவுகின்ற புள்ளிருக்குவேளூர் என்னும் வைத்தீசுரன் கோவிலில், மும்மூர்த்திகளும் தேவர்களும் போற்றுமாறு வீற்றிருக்கின்ற பெருமாளே!

சுருக்க உரை

எப்போதும் உன்னையே நினைத்துப் போற்றும் பக்தர்களுடைய உள்ளத்தையே நீ குடியிருக்கும் இடமாகக் கொண்டு அங்கேயே நடனம்புரிகின்ற ஆறுமுகனே!  அருவமும் உருவமுமாக ஆனவரும்; இடது பாகத்தைப் பச்சை நிறமாகக் கொண்டவரும்; நீண்ட கூர்முனைகளைக் கொண்ட மூவிலை வேலான திரிசூலத்தைக் கையிலே ஏந்தபவருமான சிவனார் அருளிய பாலனே!  ஆதிசேடனுடைய படங்கொண்ட ஆயிரம் தலைகளையும் கீறிக்கிழிப்பதும்; நொச்சி இலையைப் போல வடிவம் கொண்டதுமான நீல மயிலை வாகனமாகக் கொண்டவனே!  பசிய, இளைய பாக்கு மரங்களின் பாளைகளின் மேலே வயல்களிலுள்ள கயல்மீன்கள் பாய்வதான புள்ளிருக்கு வேளூர் எனப்படும் வைத்தீசுரன் கோவிலில் மும்மூர்த்திகளும் தேவர்களும் போற்றுமாறு வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

இதுவரையிலே எத்தனையெத்தனைக் கோடிக்கணக்கான உடல்களை எடுத்திருப்பேனோ; எத்தையெத்தனைக் கோடிக்கணக்கான உடல்களை விட்டிருப்பேனோ; எத்தனையெத்தனைப் பிறவிகளை எடுத்திருப்பேனோ; அந்தப் பிறவிகளிலெல்லாம் எத்தனை ஆட்டங்கள் ஆடியிருப்பேனோ.   மோகமும் போகமும் கலந்து; பிறந்து பிறந்து இறக்கும் இந்த நிலையிலே நான் கிடந்துழல்வது ஏன் என்று யோசித்தால் இழிவானதும் மாயமானதுமான இந்த வாழ்க்கையின் சிக்கலிலே அகப்பட்டுக்கொண்டு மாய்கின்ற அடியேனை,

அறிவின்பால் செலுத்தி; அதிலேயே நிறுத்தி; முத்தமிழ் வல்லவரான புலவர்கள் எடுத்துச் சொல்வதான உன்னுடைய அழகியதும் ஞானமயமானதுமான திருவடிகளைத் தந்தருள வேண்டும்.