பகுதி - 22

மௌனாலயப் பாடலின் பொருளைப் பார்ப்போம். முதலில் இந்தச் சந்தக் கட்டை உடைத்துச் சற்றுக் கலைத்துப் போடுவோம்.

</p><p align="JUSTIFY"> </p><p align="JUSTIFY"><strong>அகலம் நீளம் யாதாலும் ஒருவராலும் ஆராய அரிய</strong> - இத்தனை நீளம், இத்தனை அகலம் என்று யாராலும் ஆராய்ந்த சொல்ல முடியாத</p><p align="JUSTIFY"><strong>மோனமே கோயில் என மேவி</strong> - மௌன நிலையையே என் ஆலயம் என்று கொண்டு அங்கே அடைந்திருந்து</p><p align="JUSTIFY"><strong>அசையவே க்ரியா பீடம் மிசை புகா</strong> - மனத்தில் அசைவேற்பட்டு, சலனவசப்பட்டு, கிரியை மார்க்கத்தை அனுசரித்து அதைப் பெரும்பீடமாக ஏற்றிவிடாமல்</p><p align="JUSTIFY"><strong>மகா ஞான அறிவின் ஆதர ஆமோத மலர் தூவி</strong> - மிகப்பெரிய மெய்ஞானமாகிய அறிவோடு, (<strong>ஆதர</strong>) அன்பு (<strong>ஆமோத</strong>) மகிழ்ச்சி என்ற மலர்களைத் தூவி,</p><p align="JUSTIFY"><strong>சகல வேதன(ம்) அதீத சகல வாசக(ம்) அதீத</strong> - எல்லா வேதங்களுக்கும், எல்லா வாக்கியங்களுக்கும் (சொற்களுக்கும்) மேம்பட்ட (<strong>அதீத</strong>)</p><p align="JUSTIFY"><strong>சகல மா க்ரிய அதீத சிவரூப</strong> - எல்லாவிதமான சிறந்த செயல்களுக்கும் (<strong>க்ரியா</strong>) மேம்பட்ட (<strong>அதீத</strong>) சிவரூபமான,</p><p align="JUSTIFY"><strong>சகல சாதக அதீத சகல வாசன அதீத</strong> - எல்லா (ஜாதக) பிறவிகளுக்கும், எல்லா வகையான அனுபவச் செறிவுக்கும் மேற்பட்டதான</p><p align="JUSTIFY">வாசனா என்பது பலவிதங்களான அனுபவங்களின் திரட்சி.</p><p align="JUSTIFY">வாசனாத் வாசுதேவஸ்ய வாஸிதம் புவனத்ரயம்</p><p align="JUSTIFY">ஸர்வபூத நிவாஸ்வோஸி வாசுதேவ நமோஸ்துதே என்பார்கள். வாசனைகளை ஆள்பவன் வாசுதேவன்.</p><p align="JUSTIFY"><strong>தனுவை நாடி மா பூசை புரிவேனோ</strong> - புருவ மத்தியில் மனத்தை நிலைநிறுத்தி, பெரும்பூசையைச் செய்யும் பாக்கியத்தை அடைவேனோ!</p><p align="JUSTIFY"><strong>விகட தார சூதான நிகள பாத போதூள</strong> - (<strong>விகடதார அல்லது தர) </strong>மாறுபட்டதும், வஞ்சகம் நிறைந்ததுமான (<strong>நிகளபாத போதூள</strong>) பந்தத்தில் அகப்பட்டு விழுவதை அழித்துத் தூளக்குபவனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>விரகர் ராக போதார் அசுரர் கால</strong> - (<strong>விரகர்</strong>) தந்திரம் உடையவர்களும் (<strong>ராக</strong>) ஆசை அல்லது காமம் கொண்டு அதனை அனுபவிப்பதில் (<strong>போதார்</strong>) போகின்ற அசுரர்களுக்கு யமனாக நின்று அழிப்பவனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>விபுத மாலிகா நீல முக படாகம் மாயூர</strong> - தேவதாரு மலர் மாலையை அணிந்தவனே! (<strong>படாம் </strong>யானையின் நெற்றியில் அணிவிக்கும் அலங்கார மறைப்பு, அல்லது போர்வை) நீலநிறத்தில் போர்வையைப் போர்தியது போன்ற உடலமைப்பைக் கொண்ட மயில் வாகனனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>விமல வ்யாபகா சீல அக விநோத</strong> - பரிசுத்தமானவனே, எங்கும்<br />நிறைந்திருப்பவனே, நற்குண உள்ளத்தவனே, அற்புத மூர்த்தியே,<br /> </p><p align="JUSTIFY"><strong>ககன கூடம் பாடீரம் தவள சோபித ஆளான</strong> - விண்ணுலகத்தைச் சேர்ந்த சந்தனக் (<strong>பாடீரம்</strong>) குழம்பைப் பூசியதும், (<strong>தவள சோபித</strong>) வெண்ணிறத்தால் பிரகாசிக்கும் (<strong>ஆளான)</strong> ஏவல் செய்வதும்</p><p align="JUSTIFY"><strong>கவனம் பூதரம் ஆரூட</strong> - வேகமாகச் செல்வதும், (<strong>பூதரம்</strong>: மலை) மலை போன்றதுமான (ஐராவதம் அல்லது பிணிமுகம் எனப்படும்) யானையில் அமர்ந்த கோலத்தில் விளங்குபவனே! (ரிஷபாரூடர், கருடாரூடர் என்பதைப்போல் இவன் பூதராரூடன்).</p><p align="JUSTIFY"><strong>சத கோடி களப காம வீர்</strong> - (வீர என்பது வீர் என்று வந்திருக்கிறது) <strong>(</strong>களப<strong>)</strong> கலவைச் சாந்து அணிந்த நூறுகோடி (<strong>காமவீர்</strong>) மன்மதன்களுக்கு ஒப்பான வீரனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>வீசு கரம் முக ஆர வேல் வீர</strong> - கதிரொளியை வீசும் முகங்களைக் கொண்டவனே! <strong>ஆர</strong>! கடப்பமாலை அணிந்தவனே! வேல் வீரனே!</p><p align="JUSTIFY"><strong>கருணை மேருவே தேவர் பெருமாளே.</strong> - மேருமலையைப் போல அளவில் மிகப் பெரியதாகிய கருணையாகிய மலையே! தேவர்களுடைய தலைவனே!</p><p align="JUSTIFY">தேவர்களுடைய யமனே! மயில் வாகனனே! என் மனம் மௌனமாகிய ஆலயத்தில் குடியிருந்தது நிலைகுலைந்து நான் கிரியாமார்க்கங்களில் புகாமல், புருவமத்தியில் கவனத்தை நிறுத்தி தியானித்து, அந்த தியானமே உனது பூசையாகச் செய்யும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைக்குமோ!</p><p align="JUSTIFY">பலன் நாடுவோர், இந்தப் பாடலை ஞான பூசை செய்யும் பாக்கியத்துக்காக ஓதுவர்.</p>