பகுதி - 365

முந்து தமிழ் மாலை கோடிக் கோடி சந்தமொடு நீடு பாடிப் பாடி... மொழிகளில் முந்தியிருப்பதான தமிழிலே கோடிக்கணக்கான சந்தவகையிலே அமைந்த பாமாலைகளை நீண்டதாகப் பாடியபடி;

முஞ்சர் மனை வாசல் தேடித் தேடி உழலாதே... இறந்து போகின்ற (அற்பர்களான) மனிதர்களுடைய வீட்டு வாசலைத் தேடித் தேடி அலையாதபடியும்;  

முந்தை வினையே வராமற் போக மங்கையர்கள் காதல் தூரத் தேக.... பழைய வினைகள் என்னருகிலே வராதபடியும்; பெண்களின்மேல் வைத்த ஆசை என்பது தூரத்தே விலகிப் போகும்படியும்;

முந்தடிமை யேனை ஆளத் தானு முனைமீதே... அடிமைச் செயலில் முந்தியிருக்க வேண்டுமென்ற விருப்பம் கொண்ட அடியேனை ஆளும் பொருட்டாக என் முன்னாலே,

திந்திதிமி தோதி தீதித் தீதி, தந்ததன தான தானத் தான, செஞ்செணகு சேகு .. தாளத் தோடு நடமாடும் ...  என்ற தாளகதியில் நடனமாடுவதும்;

செஞ்சிறிய கால் விசாலத் தோகை .துங்க அநுகூல பார்வை.. ... சிவந்த, சிறிய கால்களைக் கொண்டதும்; அகலமாக விரித்த தோகையைக் கொண்டதும்; தூயதும், நன்மையைத் தருவதுமான பார்வையைக் கொண்டதும்;

தீர செம்பொன்மயில் மீதிலே எப்போது வருவாயே... தைரியத்தையும் சிவந்த பொன்னின் நிறத்தையும் கொண்டதுமான மயிலின்மீது அமர்ந்த கோலத்தில் என்று எழுந்தருளப் போகிறாய்?

அந்தண் மறை வேள்வி காவற்கார... அழகியதும் குளிர்ச்சியான அருளைத் தருவதுமான வேதவேள்விகளைக் காவல்புரிபவனே!

செந்தமிழ் சொல் பாவின் மாலைக்கார... செந்தமிழ்ச் சொற்களால் அமைந்த பாடல்களை மாலையாக அணிபவனே!

அண்டர் உபகார சேவற்கார... தேவர்களுக்கு உதவியவனே!  சேவற் கொடியோனே!

முடிமேலே அஞ்சலி செய்வோர்கள் நேயக்கார... தலைக்கு மேலே கைகளைக் கூப்பியபடி தொழுகின்றவர்களிடம் அன்பு பூண்டவனே!

குன்றுருவ ஏவும் வேலைக்கார... கிரெளஞ்ச பர்வதத்தை ஊடுருவிச் செல்லும்படியாக ஏவிய வேலைக் கரத்தில் ஏந்தியவனே!

அந்தம் வெகுவான ரூபக்கார... அழகுமிக்கதான திருவுருவத்தைக் கொண்டவனே!

எழிலான சிந்துரமின் மேவு போகக்கார... அழகு நிறைந்தவரான தேவானை விரும்புவதான இன்ப வடிவினனே!

விந்தை குறமாது வேளைக்கார... விந்தையான அழகுள்ள குறப்பெண்ணான வள்ளி (விரும்புகின்ற) காவற்காரனே!

செஞ்சொல் அடியார்கள் வாரக்கார... செம்மையான இனிய சொற்களைக்கொண்டு துதிக்கும் அடியார்களின்மேல் அன்புகொண்டவனே!

எதிரான செஞ்சமரை மாயு மாயக்கார... (பெரும்படைகள்) எதிர்த்து வந்துள்ள கடும்போரில் (பகைவர்களை) மாய்க்கின்ற மாயக்காரனே!

துங்கரண சூர சூறைக்கார... பெரிய போரில் சூரபத்மனை, சூறாவளியைப் போல அடித்துச் சிதறடித்தவனே!

செந்தினகர் வாழும் . ஆண்மைக்கார பெருமாளே.. திருச்செந்தூரில் வீற்றிருப்பவனே!  பரிபாலனம் செய்கின்ற பெருமாளே!

சுருக்க உரை

அழகியதும் அருள்பாலிப்பதுமான வேத வேள்விகளுக்குக் காவலாக விளங்குபவனே! செந்தமிழ்ச் சொற்களால் தொடுக்கப்பட்ட பாமாலைகளை அணிபவனே! சிரத்தின்மேலே கரத்தைக் கூப்பி வணங்கும் அடியார்களிடம் அன்புபூண்டவனே!  கிரெளஞ்ச மலையைத் தூளடிக்கும்படியாக வீசிய வேலை ஏந்திய கரத்தவனே!  அழகு பொலிகின்ற திருவுருவத்தை உடையவனே!  அழகிய தேவசேனையம்மை விரும்புகின்ற போகம் வாய்ந்தவனே!  வள்ளிக் குறமாது விருப்பப்படுகின்ற காவற்காரனே!  செம்மையான சொற்களால் போற்றும் அடியார்களின்மீது அன்பு பூண்டவனே!  பெரும்போரில், எதிர்த்துவரும் பகைவர்களை மாய்க்கின்ற மாயக்காரனே!  கடும்போரில் சூரபத்மனை, சூறாவளியைப்போல வீசிச் சிதறடித்தவனே!  திருச்செந்தூரில் வீற்றிருப்பவனே!  பரிபாலிக்கும் பெருமாளே!

மொழிகளுக்குள்ளே முந்தியதாகிய தமிழில் கோடானுகோடி சந்தப் பாக்களைப் பாடிக்கொண்டும்; வீணில் இறப்பவர்களான அற்ப மானுடர்களுடைய வீட்டு வாசலைத் தேடியலைந்துகொண்டும் அடியேன் திரியாமலும்; என்னுடைய பழைய வினை இனிமேலும் என்னைத் தொடராமலும்; பெண்ணாசை என்னைவிட்டுத் தூர ஓடிப்போகவும்; அடிமைச் செயலில் முந்தி நிற்க வேண்டும் என்ற ஆசையைக் கொண்ட அடியேனை ஆண்டருள்வதற்காக என் முன்னாலே,

திந்திதிமித் தோதிதீதித் தீதி என்று பலவிதமான தாளகதிகளில் நடனமாடுவதும்; சிவந்ததும் சிறியதுமான கால்களைக் கொண்டதும்; அகன்ற தோகையை உடையதும்; தூய்மையானதும்; நன்மைபுரியும் பார்வையை உடையதும்; தீரத்தை உடையதும்; செம்பொன்னின் நிறத்தை உடையதுமான மயிலின் மீது ஏறிய கோலத்தில் எப்போது எழுந்தருள்வாய்?  (எழுந்தருள வேண்டும்.)