பகுதி - 369

புகரப் புங்கப் பகரக் குன்றில் ... புள்ளிகளைக் கொண்ட; தூய்மையான; அழகிய; மலையை ஒத்த ஐராவதத்தின் மீதும்;

புயலிற் றங்கிப் பொலிவோனும் ... மேகத்தின் மீதும் தங்கியிருந்து பொலிகின்றவனான இந்திரனும்;

பொருவிற் றஞ்சச் சுருதிச் சங்கப் பொருளை பண்பிற் புகல்வோனும்... நிகரற்றதும்; எல்லாக் கலைகளுக்கும் தஞ்சமளிக்கின்றதுமான வேதங்களின் தொகுதிகளுக்கான பொருளை முறையாக எடுத்துச் சொல்பவனான பிரமனும்;

திகிரிச் செங்கட் செவியில் துஞ்ச ... மலைபோன்ற; செம்மையான கட்செவியான ஆதிசேடனின்மேல் துயில்கின்ற,

அத்திகிரிச் செங்கைத் திருமாலும் ... தன் சிவந்த கையில் சக்கரத்தை ஏந்திய திருமாலும்;

திரியப் ... (இத்தகைய உபதேசம் நமக்குக் கிடைக்கவில்லையே என அங்குமிங்கும்) திரிந்திடவும்;

பொங்கித் திரையற்று உண்டு ... மகிழ்ச்சி பொங்கி; உள்ளத்தில் (எண்ண) அலைகள் ஒழிந்து; இந்த அனுபவத்தை உட்கொண்டு,

உள்தெளிதற்கு ஒன்றைத் தரவேணும் ... என் மனம் தெளிவதற்கான ஒன்றை எனக்கு உபதேசித்தருள வேண்டும்.

தகரத்து அந்தச் சிகரத்து ஒன்றி ... தகராகாசம் எனப்படும் இருதய வெளியில் இருந்து; வேதசிரோமுடியாகிய உச்சியிலே பொருந்தி;

டநற் கஞ்சத் துறைவோனே ... நல்ல இதயக் கமலம் என்னும் இடத்தில் உறைபவனே!

தருணக் கொங்கைக் குறவிக்கு இன்பத்தையளித்து அன்புற்று அருள்வோனே... இளமையான மார்பகத்தைக் கொண்ட குறத்தியான வள்ளியம்மைக்குப் பேரின்பத்தைத் தந்து அவர்மீது அன்புற்று அருள்பவனே!

பகரப் பைம்பொற் சிகரக் குன்றை ... ஒளிகொண்ட பசும்பொன் சிகரங்களை உடைய கிரெளஞ்ச மலையானது,

படியிற் சிந்தத் தொடும்வேலா ... தரையில் விழுந்து சிதறுமாறு எறிந்ததாகிய வேலை ஏந்துபவனே!

பவளத் துங்கப் புரிசை செந்திற்பதியிற் கந்தப் பெருமாளே.... பவளம் போன்று சிவந்ததும் தூய்மையானதுமான மதில்களால் சூழப்பட்ட திருச்செந்தூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் கந்தப் பெருமாளே!

சுருக்க உரை

தகரவித்தை எனப்படும் வேதத்தின் உச்சியாகிய பிரம்ம ஸ்தானத்திலே பொருந்தி, நல்ல இதயம் என்னும் தாமரையாகிய இடத்தில் உறைபவனே!  இளம்கொங்கைகளை உடைய வள்ளியம்மைக்குப் பேரின்பத்தைத் தந்து அவர்பால் அன்புகாட்டி அருள்பவனே!  ஒளிகொண்ட சிகரங்களை உடைய கிரெளஞ்ச மலை பொடியாகச் சிதறித் தரையில் விழுமாறு வீசிய வேலை ஏந்துபவனே!  பவளம்போலச் சிவந்ததும் தூயதுமான மதிலால் சூழப்பட்ட திருச்செந்தூரில் உறையும் கந்தப் பெருமாளே!

புள்ளிகளைக் கொண்டதும்; உயர்ந்ததும்; அழகானதுமான வெள்ளையானையாகிய ஐராவதத்தின் மீதும், மேகங்களின் மீதும் விளங்கும் இந்திரனும்; வேதத் தொகுதிகளின் பொருளை முறைபடச் சொல்லும் பிரமனும்; மலைபோன்ற வடிவத்தை உடைய பாம்பான ஆதிசேடன் மீது துயில்பவனும் சக்கரத்தை ஏந்தியவனுமான திருமாலும் (இத்தகைய) உபதேசப் பொருளைப் பெறாமல் சுழன்று திரிய; என் உள்ளம் தெளிவு பெறுமாறு ஒப்பற்ற தனிப்பொருளான உபதேசமொழியை அடியேனுக்கு மொழிந்தருள வேண்டும்.