பகுதி - 551

குமர குருபர முருக சரவண குக சண்முக... குமரா! குருபரா! முருகா! சரவணா! குகா! சண்முகா!

கரி பிறகான குழக சிவசுத... யானைமுகனான விநாயகனுக்கு அடுத்ததாகப் பிறந்த இளையவனே! சிவகுமாரனே!

சிவய நமவென குரவன் அருள் குருமணியே யென்று... சிவய நம என்னும் ஐந்தெழுத்துக்கு உரிய குருவான சிவன் அருளிய குருமணியே என்றெல்லாம்,

அமுத இமையவர் திமிர்தம் இடுகடலதென அநுதினம் உனையோதும்... தேவர்கள் அமுதத்தைக் கடைந்த கடலுடைய ஓசையைப்போல ஒவ்வொரு நாளும் உன்னைப் போற்றி,

அமலை அடியவர் கொடிய வினைகொடும் அபய மிடுகுரல் அறியாயோ...  பேரோசையை எழுப்பும் அடியவர்கள், தங்களுடைய கொடிய வினை நீங்குவதற்காக ‘அபயம், அபயம்’ என்று கதறுகின்ற குரலோசை உனக்குக் கேட்கவில்லையோ?

திமிர எழுகட லுலக முறிபட திசைகள் பொடிபட... இருளின் வண்ணமாகக் கறுத்திருக்கின்ற ஏழு கடல்களும் உலகங்களும் அழியுமாறும்; எட்டுத் திசைகளும் பொடிபடுமாறும்

வருசூரர் சிகர முடியுடல் புவியில் விழ உயிர் திறைகொடு அமர்பொரும் மயில்வீரா... போருக்கு எழுந்த சூரர்களுடைய தலையும் உடலும் பூமியிலே விழும்படியாக அவர்களுடைய உயிரைக் கவர்ந்து போரிட்ட மயில் வீரனே!

நமனை உயிர்கொளும் அழலின் இணைகழல் நதிகொள் சடையினர் குருநாதா...  யமனுடைய உயிரைப் பறித்த தீயையை ஒத்த இரண்டு திருப்பாதங்களையும்; கங்கை நதியைத் தாங்கிய சடாமுடியையும் உயை சிவனாருடைய குருநாதனே!

நளின குருமலை மருவி யமர்தரு நவிலு மறைபுகழ் பெருமாளே... குளிர்ச்சி நிறைந்த சுவாமி மலையில் வீற்றிருப்பவனே!  ஓதப்படும் வேத முழக்கங்களால் புகழப்படுகின்ற பெருமாளே!

சுருக்க உரை

இருண்டதான ஏழு கடல்களும் உலகங்களும் எட்டுத் திசைகளும் இடிபடும்படியாகப் பேரோசையோடு போருக்கு எழுந்து வந்த சூரர்களுடைய தலையும் உடலும் பூமியில் கிடக்குமாறு அவர்களுடைய உயிர்களைக் கவர்ந்து போரிட்ட மயில் வீரனே!  யமனுடைய உயிரைப் பறித்த; தீயை ஒத்த திருப்பாதங்களையும்; கங்கையைத் தாங்கும் சடாமுடியையும் உடைய காலசம்ஹார மூர்த்தியான சிவனாருடைய குருநாதனே!  குளிர்ச்சியான சுவாமி மலையில் முழங்குகின்ற வேதகோஷங்களால் புகழப்படும் பெருமாளே!

குமரா! குருபரா! முருகா! சரவணா! குகா! சண்முகா!  யானைமுகனுக்கு அடுத்தவனாகத் தோன்றிய இளையவனே! ‘சிவயநம’ என்னும் பஞ்சாட்சரத்துக்கு உரிய குருவான சிவபிரான் அளித்த குருமணியே!’ என்றெல்லாம் தேவர்கள் அமுதத்தைக் கடைந்தபோது கடல் எழுப்பிய ஓசையைப் போல, தங்களுடைய கொடிய வினை தீர்வதற்காக உன்னுடைய அடியார்கள் ‘அபயம், அபயம்’ என்று அலறுகின்ற பேரொலியை நீ அறியாயோ!  (சூரர்கள் இட்ட பெருங்கூச்சலும்; உலகங்களும் திசைகளும் முறிபடும்படியாக நீ வீசிய வேலால் எழுந்த பேரோசையும் உன் காதுகளில் விழுமென்றால், அதற்கு இணையாக பக்தர்கள் எழுப்புகிற அபயக் குரல்தானா உன் காதில் விழாமல் போய்விடப் போகிறது!  அடியார்களுடைய முறையீடுகளுக்குப் பலனுண்டல்லவா!)