பாரம்பரிய விளையாட்டு... அம்மானை

குழந்தைகளை விளையாடச் செய்யுங்கள். குழந்தைப் பருவத்தை உங்கள் பிள்ளைகள் அனுபவிக்க வேண்டும் என்று உளவியல் அறிஞர்கள் பலரும் வலியுறுத்துகிறார்கள். இப்போது விளையாட்டு என்றால் கிரிக்கெட், பேட்மிண்டன், டென்னிஸ் என்பதாக இருக்கிறது.

இதற்கான கிட்ஸ் வாங்கி, சிறுவர்கள் தனியாக அல்லது பெற்றோருடன் செல்வதை நாம் வீதிகளில் காணமுடியும். இந்த விளையாட்டு கருவிகள் விலை உயர்ந்தவை. விளையாடுவதற்கும் கட்டணம் உண்டு.

ஆனால், பாரம்பரிய விளையாட்டுகளுக்கு பெற்றோர் தனியாக செலவு செய்ய வேண்டியதில்லை . இதற்காக தனியாக விளையாட்டுக் கருவிகள் பெரிதும் தேவையில்லை. மேலும் இந்த விளையாட்டுகள் சிறுவர்களை பெரும்பாலும் வீட்டுக்குள் விளையாட வைப்பதற்குப் போதுமானவையாகவும், மூளைக்குத் துôண்டுதல் தருவதாகவும் இருந்தன. அந்நாளைய வெளியிட விளையாட்டுகள் குழந்தைகளை ஓடியாடி விளையாடச் செய்ததுடன், விளையாட்டுக் கருவிகளுக்கு அதிகம் செலவு வைக்கவில்லை. ஆனால், அத்தகைய விளையாட்டுகளை இப்போது யாரும் விளையாடுவதில்லை.

மறக்கப்படும் இத்தகைய பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் குறித்து தகவல் சேகரித்து தங்கள் பள்ளிக் குழந்தைகளிடம் சேர்க்கவேண்டும் என்று விரும்பினார் எஸ்ஜேஎன்எஸ் ஜெயின் குரூப் ஆப் ஸ்கூல்ஸ் நிறுவனர் என். சுகல்சந்த் ஜெயின். பள்ளியின் உடற்பயிற்சி ஆசிரியர் வே.நடராஜன், யோகா மாஸ்டர் சுப்பிரமணியன் ஆகியோரிடம் இந்த விளையாட்டுகளைப் பட்டியலிட்டு, அது குறித்து குறிப்புகள் எழுதும்படி கூறினார். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட விளையாட்டுகள் பட்டியலில் சேர்ந்தன. அவற்றைத் தங்கள் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லி, விளையாடச் செய்து, பதிவு செய்தனர்.

இந்த விளையாட்டுகள் அனைவருக்கும் சென்று சேரவேண்டும் என்ற விருப்பத்தில், அதை ஆங்கிலத்தில் புத்தகமாகவும் வெளிக்கொணர்ந்தனர். இதை தமிழில் வெளியிடும் முயற்சியும் நடந்து வருகிறது. இதில் தெரிவுசெய்த சில விளையாட்டுகள் சிறுவர் மணியில் வெளியிடப்படுகிறது.

பெண்களால் பாரம்பரியமாக விளையாடப்படும் பழைமையான தாள நயமிக்க விளையாட்டு 'அம்மானை'. இந்த விளையாட்டு பந்துகளை மேலே தூக்கிப் போடுவதையும், நாட்டுப்புறக் கவிதைகளைப் பாடுவதையும் ஒருங்கிணைக்கிறது. இது உடல் இயக்கமும் இசையும் கச்சிதமாக இணைந்து செயல்படும் ஓர் அழகான கலாசார நடைமுறையாகும்.

தமிழ்நாடு முழுவதும் கிராமப்புறங்களில் விளையாடப்படும் இதற்குத் தேவையானவை சிறிய பந்துகள் அல்லது கற்கள் அல்லது மர உருண்டைகள். ஒரு வீரர் ஒரு பந்தை காற்றில் அல்லது சுவரை நோக்கி எறிந்து, ஒரு குறிப்பிட்ட பாடல் அல்லது கவிதையைப் பாடிக்கொண்டே அதைப் பிடிக்க வேண்டும். விளையாட்டு முன்னேறும்போது அதன் கடினத்தன்மை அதிகரிக்கும்.

பந்தைப் பிடிப்பதற்கு முன்பு வீரர்கள் கைதட்டவோ, சுழலவோ அல்லது தரையைத் தொடவோ வேண்டியிருக்கலாம். விளையாடுபவர் பாடலின் தாளத்தை தங்களது உடல் அசைவுகளுடன் கச்சிதமாகப் பொருத்த வேண்டும்.

பந்தைக் கீழே விடாமலும், பாடலின் தாளத்தைத் தவறவிடாமலும் மிக உயர்ந்த கடினத்தன்மை நிலையை அடையும் வீரரே வெற்றியாளர் ஆவார். அம்மானை விளையாட்டுக்கு விதிகளும் உண்டு.

* பந்தை அல்லது தூக்கி மேலே வீசும் கற்களை உடல் அல்லது ஆடைகளில் தொடாமல் கைகளால் மட்டுமே பிடிக்க வேண்டும்.

* விளையாடுபவர் பாடலின் வரிகளை நிறுத்தாமல் அல்லது வார்த்தைகளை மறக்காமல் தெளிவாகப் பாட வேண்டும்.

* வீரர்கள் ஒவ்வொரு கடினத்தன்மை நிலையையும் சரியான வரிசையில் முடிக்க வேண்டும்.

இந்த விளையாட்டால் நன்மைகள் பலவுண்டு. பந்தை அல்லது கல்லை / மர உருளையைத் தொடர்ந்து கவனிப்பதும், பிடிப்பதும் சிறந்த கை-கண் ஒருங்கிணைப்பை வளர்க்கிறது. உடல் ரீதியான பணிகளைச் செய்யும்போது நீண்ட பாடல்களை மனப்பாடம் செய்வது நினைவாற்றலையும், ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகளைச் செய்யும் திறனையும் மேம்படுத்துகிறது.

-வே.நடராஜன்