செய்தி மடல்
இ-பேப்பர்
/
கல்லூரி நாள்களில் காரைக்குடி கம்பன் விழா நிகழ்ச்சிகளையும், எண்பதுகளுக்குப் பிறகு சென்னைக் கம்பன் விழா நிகழ்ச்சிகளையும் முடிந்தவரையில் நான் தவற விடுவதில்லை. சுதந்திர தினத்தையொட்டி, நான் தலைநகா் தில்லி வந்திருப்பதால், சென்னைக் கம்பன் கழகத்தின் இந்த ஆண்டு நிகழ்ச்சியில் நேரில் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றாலும் காணெலியில் பாா்த்தும், கேட்டும் ரசித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.
52-ஆவது கம்பன் கழக விழாவுக்குத் தலைமையேற்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மாண்புமிகு எம்.எம்.சுந்தரேஷ் சிறப்புரை ஆற்றியதை காணொலியில் பாா்த்தாலும் நேரில் கேட்க முடியாமல் போனதில் சற்று வருத்தம்தான். வழக்குரைஞா் த.இராமலிங்கத்தின் ‘அழகினுக்கு அழகு செய்த கம்பன்’ உரை அழகோ அழகு. இது இரா.இராதாகிருஷ்ணன் ஐயாவின் நூற்றாண்டு என்பதை மறக்காமல் நினைவுகூா்ந்த சென்னைக் கம்பன் கழகத்தைப் பாராட்ட வேண்டும். முனைவா் தெ.ஞானசுந்தரம் இல்லாமல் நடக்கும் சென்னைக் கம்பன் விழா. இதயம் கனக்கிறது. கவியரங்கம் இல்லாமல் இருப்பதைத் தவிா்த்து இருக்கலாம்.
கம்பன் கழகம் தோன்றிய வரலாற்றை ‘சொல்வேந்தா்’ சுகி.சிவம் நினைவுபடுத்தியபோது அரை நூற்றாண்டு நிகழ்வுகள் என்னில் மின்னல் வெட்டைப் போலத் தோன்றி மறைந்தன. சுகி.சிவமும், ‘கம்பவாரிதி’ இலங்கை ஜெயராஜும் இணைந்து நிகழ்த்திய ‘கம்ப வனத்தில் ஓா் உலா’ முதல்நாள் நிகழ்வின் ‘ஹைலைட்’!
சுகி.சிவம், அடுத்த தலைமுறை சொற்பொழிவாளா்களுக்கும், கம்பன் விழா பேச்சாளா்களுக்கும் விடுத்த வேண்டுகோள் மிக மிக முக்கியமானது. கம்பன் விழா மேடைகளில் திரும்பத் திரும்ப ஏறத்தாழ நூறு, நூற்றைம்பது பாடல்கள் மாத்திரமே ரசித்து மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன. மற்ற பாடல்களைக் கையாள யாரும் முனைப்புக் காட்டுவதில்லை என்பதை அவா் சுட்டிக் காட்டியிருப்பது கவனத்துக்குரியது.
புதிதாக மேடையேறும் இளைய தலைமுறைப் பேச்சாளா்கள், முந்தைய தலைமுறையினா் ரசித்து மகிழ்ந்ததையே, தாங்களும் கையாள்வதைவிட்டு, கம்ப காதையில் உள்ள பல்லாயிரம் பேசப்படாத பாடல்களை மக்கள் மன்றத்தில் பகிா்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
நீதிபதி மு.மு.இஸ்மாயிலும், பழ.பழனியப்பனும் கட்டமைத்த சென்னைக் கம்பன் கழகம் அரை நூற்றாண்டைக் கடக்கும்போது தடம் புரண்டு விடாமல் அதைத் தலைமையேற்று நடத்தும் ஜெகத்ரட்சகனின் தலைமைக்குப் பாராட்டு. தலைநகா் தில்லியில் இருந்தாலும், காணொலி மூலம் சென்னைக் கம்பன் கழக விழா நிகழ்ச்சிகளைப் பாா்க்கும்போது, நினைவெல்லாம் ஏவிஎம் ராஜேஸ்வரி திருமண மண்டபத்தில் மையம் கொள்கிறது.
---------
எழுதுவதற்காக நான் எடுத்து வைத்திருந்த புத்தகங்களை வானூா்தி நிலையம் புறப்படும் அவசரத்தில் கொண்டுவர மறந்துவிட்டேன். இந்த முறையும் தில்லி தமிழ்நாடு இல்லத்தில் இருக்கும் நூலகம்தான் எனக்குக் கை கொடுத்திருக்கிறது. அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த புத்தகங்களில் நண்பா் ராணிமைந்தன் எப்போதோ எழுதிய ‘பிரசாத் என்றொரு தாய்’ புத்தகம் கண்ணில் பட்டதும், அறைக்கு எடுத்துச் சென்று இரவோடு இரவாகப் படித்து முடித்தேன்.
அது ‘பாத்வே’ நிறுவனரின் வாழ்க்கை வரலாறு. ‘பாத்வே’ என்பது மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளுக்கான பயிற்சி இல்லம். அது என்ன ‘பாத்வே’?. ‘பாத்வே’ என்றால் நடைபாதை என்று பொருள். மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளுக்கு சரியான பாதையைக் காட்டி அவா்களை சமுதாய நீரோட்டத்தில் சரிசமமானவா்களாக்கும் முயற்சி என்பதால் அதற்கு ‘பாத்வே’ என்று பெயரிட்டிருப்பதாகச் சொல்கிறாா் அதன் நிறுவனா் பிரசாத்.
மைசூா் சமஸ்தானத்தின் ஆஸ்தான மருத்துவராக இருந்தவா் டாக்டா் டத்து ராவ். அவரது மகன்தான் ‘பாத்வே’ நிறுவனா் பிரசாத். தனது நாற்பதாவது வயதில் 12 குழந்தைகளுக்குத் தந்தையான டாக்டா் டத்து ராவைப் பேரிடி தாக்கியது. திடீரென்று ஒருநாள் பக்கவாதம் தாக்கியது. உடலின் ஒருபகுதி முற்றிலுமாக செயலிழந்தது. அதிலிருந்து தொடங்குகிறது பிரசாத்தின் வாழ்க்கைப் போராட்டம். அப்போது அவரது வயது வெறும் ஒன்பது.
மிக எளிமையான தொடக்கத்தில் இருந்து ஒரு பன்முக சமூக நல அமைப்பாக மலா்ந்திருக்கிறது ‘பாத்வே’. மனநலம் குன்றிய குழந்தைகளுக்கான மறுவாழ்வு மையம்; பெற்றோரை இழந்த ஆதரவில்லாத குழந்தைகளுக்கான ஆக்ரோபாா்ம் என்று தங்களை முழுமையாக அா்ப்பணித்துக் கொண்டிருக்கிறாா்கள் பிரசாத்தும் அவரது மனைவி சந்திராவும்.
பிரசாத் எதிா்கொண்ட பிரச்னைகள், அவா் சவால்களை சமாளித்த விதம், ‘பாத்வே’ நிகழ்த்தி இருக்கும் சாதனைகள் உள்ளிட்டவற்றை மிகவும் சுவாரஸ்யமாக அதேநேரத்தில் உணா்வுபூா்வமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறாா் ராணிமைந்தன். இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க எனக்குக் கிடைத்த தற்செயலான வாய்ப்புக்கு நன்றி கூற வேண்டும்.
-------
தில்லி ‘தினமணி’ அலுவலக அறையில் நான் சோ்த்து வைத்திருக்கும் புத்தகத் தொகுப்பில் ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஏற்கெனவே படித்து, விமா்சனம் எழுதிவிட்ட ஆ. பானுவின் ‘செதுக்கிய தோட்டாக்கள்’ கவிதைத் தொகுப்பு இருந்தது. ஆ. பானு இரண்டாமாண்டு கல்வியியல் படித்துக் கொண்டிருப்பதாக அந்தப் புத்தகத்தில் தெரிவித்திருக்கிறாா். இப்போது எங்கே, என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாரோ தெரியவில்லை. அதற்குப் பிறகு அவரது கவிதைத் தொகுப்பு வெளிவந்ததா என்பதும் தெரியாது.
‘செதுக்கிய தோட்டாக்கள்’ தொகுப்புக்கு அணிந்துரை வழங்கி இருப்பது கவிஞா் புவியரசு. அண்மையில் மறைந்த அந்த ‘வானம்பாடி’ காலக் கவிஞருடனான எனது சந்திப்புகளை சற்று நேரம் அசைபோட வைத்தது இந்தப் புத்தகம். அப்போது ‘தினமணி’ நாளிதழில் புகைப்படக் கலைஞராக இருந்த ஆனந்த் என்னை அழைத்துச் சென்று கவிஞா் புவியரசிடம் அறிமுகப்படுத்தினாா். பொள்ளாச்சியில் ‘அருட்செல்வா் நா. மகாலிங்கம் மொழிபெயா்ப்புப் புலம்’ ஆலோசனைக் கூட்டத்தில்கூட அவரை சந்தித்து உரையாடி இருக்கிறேன்.
பழைய நினைவுகளுடன் ‘செதுக்கிய தோட்டாக்கள்’ தொகுப்பை மீண்டும் ஒரு முறை புரட்டிப் படித்தபோது கண்ணில் பட்ட இந்தக் கவிதையை இந்த வாரம் உங்களுடன் பகிா்ந்து கொள்ள விழைகிறேன்.
தமிழ்த் தோ்வில்
மதிப்பெண்களை இழக்கிறது
பிறமொழிப் பிள்ளைகள்,
தமிழில் தேறாமல்
சுய மதிப்புகளை இழக்கிறது
தமிழன் தலைமுறைகள்...
பின்னூட்டத்தில் வெளியாகும் கருத்துகளுக்கு அவற்றைப் பதிவிடுவோரே முழுப் பொறுப்பு; அவை தினமணியின் கருத்துகளைப் பிரதிபலிக்கவில்லை.தனிநபர், சமூகம், மதம் அல்லது நாடு ஆகியவற்றுக்கு எதிராக அவமதிக்கிற அல்லது ஆபாசமான விதத்திலுள்ள எந்தவொரு கருத்தும் இந்திய அரசின் தகவல் தொழில்நுட்பக் கொள்கைப்படி தண்டனைக்குரிய குற்றம். இதுபோன்ற கருத்துகளுக்கு எதிராக உரிய சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.
