ஆதரவற்ற சடலங்களுக்கு அன்புக்கரம் நீட்டும் லைஃப் ட்ரஸ்ட்!

சேலம் மாநகரில் ஆதரவற்ற உடல்களுக்கு இறுதிச் சடங்குகளை லைஃப் ட்ரஸ்ட் அமைப்பின் கலைவாணி உள்ளிட்ட பெண்கள் செய்து வருகின்றனர்.

இந்த உலகிலிருந்து விடைபெறும் தருணம் என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் இயல்பானது. ஆனால், அன்பான உறவுகள், அரவணைப்புகள், பரிச்சயமான முகங்கள் மற்றும் காலங்காலமாகப் பின்பற்றப்படும் சடங்குகள் என எதுவுமின்றி தனிமையில் விடைபெறும் துயரம் விநோதமானது.

அத்தகு துயரம் நேரும்போது, ஆதரவற்ற சடலங்களுக்கு அலட்சியம் காட்டாமல் உறுதுணையுடன் நிற்கிறார் லைஃப் ட்ரஸ்ட் கலைவாணி.

கரூர் மாவட்டத்தில் சாதாரண குக்கிராமத்தில் பிறந்த கலைவாணி, கிராம வாழ்க்கையைத் தாண்டி தனக்கென வாழ்வை கட்டமைக்க விரும்பினார். தையல் கலையைக் கற்றுத் தேர்ந்த அவர், தனது 21-ஆவது வயதில் திருமணமும் செய்துகொண்டார். மகன் பிறந்த சிறிது காலத்திலேயே விவாகரத்து பெற்ற அவர், சேலத்துக்கு இடம்பெயர்ந்தார். இங்கு சிறிய தையல் வேலைகள் மற்றும் தையல் வகுப்புகள் மூலம் தனக்கான வாழ்வாதாரத்தை அமைத்துக் கொண்டார். 2006-ஆம் ஆண்டில், விவாகரத்து பெற்ற, கைவிடப்பட்ட அல்லது குடும்ப ஆதரவற்ற பெண்களுக்குத் தையல் கலை கற்றுக்கொடுக்கும் வாய்ப்பு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் மூலம் இவருக்கு கிடைத்தது.

தன்னைப் போலவே கடினமான சூழல்களை எதிர்கொள்ளும் பெண்களுக்கு கற்றுக் கொடுப்பதன் மூலம் அவர்களுடன் சுயசார்புடன் வாழ உதவும் என நம்பியதாக கூறுகிறார் கலைவாணி.

இது குறித்து கலைவாணி மேலும் கூறுகையில், எனது சமூக சேவைப் பயணம் இங்கிருந்து தான் தொடங்கியது. இதன் மூலம், தங்களால் இயன்ற சிறிய உதவிகளைச் செய்ய விரும்பிய பெண்களை ஒன்றிணைத்து ஒரு சிறிய குழுவை உருவாக்கினோம். சுமார் 20 ஆதரவற்றவர்களுக்கு உணவு சமைத்து வழங்குவது போன்ற தங்களால் முடிந்த பணிகளுடன் தங்கள் சேவையைத் தொடங்கினோம். உத்தமசோழபுரம் பகுதியில் தற்போது வயதான முதியவர்களை பராமரித்து வருகிறோம்.

இதே போல், 2008 ஆம் ஆண்டில் சேலம் அன்னதானப்பட்டிப் பகுதியில் ஆதரவற்ற மக்களுக்கு எங்கள் குழுவினருடன் உணவளித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது, முதியவர் ஒருவருக்கு எங்கள் குழுவினர் உணவளிப்பது வழக்கம். திடீரென ஒருநாள் அவர் சாக்கடை ஒன்றில் தவறிவிழுந்து உயிரிழந்த செய்தி அறிந்தோம்.

காவல்துறையினர் உடனடியாக மாநகராட்சிக்குத் தகவல் தெரிவித்த போதும், உடலை மீட்பதற்கான பணியாளர்கள் வராததால், அந்த உடல் சுமார் இரண்டு மணி நேரம் அங்கேயே கிடந்தது. அந்தப் பெண்களால் அதை வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியவில்லை. அவர்களில் சுமார் எட்டு பேர் கையுறைகளை அணிந்துகொண்டு, சாக்கடைக்குள் இறங்கி அந்த முதியவரின் உடலை வெளியே கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் அந்த உடலை ஆம்புலன்ஸில் ஏற்ற உதவியதுடன், சேலம் அரசு மருத்துவமனைக்கும் அவருடன் சென்றனர். அங்கு அவர்கள் கண்ட காட்சி அவர்களின் இதயங்களில் மிகுந்த வேதனையுடன் பதிந்துபோனது. அங்கு உரிமை கோர யாரும் இல்லாத பல உடல்கள் இருந்தன.

விசாரித்ததில், அந்த உடல்கள் சில சமயங்களில் முறையான விடைபெறல் சடங்குகள் ஏதுமின்றி அடக்கம் செய்யப்படுகின்றன என்பதை அறிந்து, இதுபோன்ற ஆதரவற்ற சடலங்களை அடக்கம் செய்ய முடிவெடுத்தோம். முறையான கட்டமைப்பு ஏதுமில்லாத நிலையிலும் உதவி கோரிய ஒவ்வொருக்கும் தங்களால் இயன்றதை செய்து வந்தோம். ஒருகட்டத்தில், பணிச்சுமை அதிகரித்தபோது, சேலம் மாநகராட்சி பழைய ஆம்புலன்ஸ் ஒன்றை வழங்கியது. அது அடிக்கடி பழுதாகி நின்றதால், பலமுறை அதைத் தள்ள வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. இதையறிந்த நல்ல உள்ளம் கொண்ட நன்கொடையாளர் ஒருவர், புதிய ஆம்புலன்ஸ் ஒன்றை அன்பளிப்பாக வழங்கினார்.

தொடர்ந்து மரணத்தின் போது, எந்தவொரு துணையும் இல்லாதவர்களுக்கு எங்கள் குழுவினர் துணையாக நிற்பதாக பெருமிதத்துடன் கூறுகிறார்.

தகன மேடைகள் மற்றும் அடக்க ஸ்தலங்கள் பாரம்பரியமாக ஆண்களுக்கான இடங்களாகக் கருதப்பட்ட சூழலில், பெண்கள் குழுவினர் அத்தகைய வேலையை தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்தினரின் எதிர்ப்பையும் மீறி, உறுதியுடன் செய்து வருவது பாராட்டுக்குரியது.

2008 முதல், கலைவாணியும் அவரது குழுவும் சுமார் 3,300 உடல்களுக்கு இறுதிச் சடங்குகள் செய்ய உதவியுள்ளனர். ஒருவரின் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது என்பதற்காக மட்டும் அவரது கண்ணியம் மறைந்துவிடக் கூடாது.

உரிமை கோரக் குடும்பமோ, அவர்களுக்காகக் கண்ணீர் சிந்த அன்புக்குரியவர்களோ இல்லாத போதும், சேலம் மாநகரின் மையப்பகுதியில் இந்த அமைதியான விடைபெறல் அலட்சியத்துடன் கடந்து செல்லப்படுவதில்லை என்பதை நிஜமாக்கி வருகிறார் கலைவாணி.