பகுதி - 383

அறிவழிய மயல் பெருக உரையுமற விழிசுழல அனலவிய மலமொழுக...... அறிவு அழியவும்; மயக்கம் பெருகவும்; பேச்சு நின்று போகவும்; கண்கள் சுழலவும்; உடலின் சூடு தணிந்துபோகவும்; மலம், தானாகவே ஒழுகவும்;

அகலாதே அனையுமனை அருகிலுற வெருவியழ உறவுமழ அழலினிகர் மறலி யெனை அழையாதே... அருகிலிருந்து போகாமல் அன்னையும் மனைவியும் பக்கதிலிருந்தபடி பயந்து அழவும்; உறவினரும் அழவும்; நெருப்பை ஒத்தவனான யமன் என்னை அழைத்துச் செல்லாதபடி,

செறியுமிரு வினை கரண மருவுபுலன் ஒழிய உயர் திருவடியில் அணுக வரம் அருள்வாயே... என்னை நெருங்கிருப்பதான நல்வினையும் தீவினையும்; மனமும்; பொருந்தியிருக்கின்ற ஐம்புலன்களும் யாவும் ஒழிந்துபோகும்படியாகவும்; உன்னுடைய உயர்ந்த திருவடிகளை அணுகும்படியாகவும் அடியேனுக்கு வரம் தந்தருள வேண்டும்.

சிவனைநிகர் பொதியவரை முனிவன் அகமகிழ இரு செவிகுளிர இனியதமிழ் பகர்வோனே... சிவனை ஒத்தவரான பொதிய மலையைச் சேர்ந்த அகதிய முனிவனுடைய உள்ளம் மகிழும்படியும்; இரண்டு செவிகளும் குளிரும்படியும் இனிய தமிழைச் சொன்னவனே!

நெறிதவறி... அவரவருக்கு உரிய வழியிலிருந்து தவறி,

அலரி மதி நடுவன்...சூரியனும்; சந்திரனும்; யமனும்;

மகபதி முளரி... இந்திரனும்; அக்கினியும்;

நிருதி நிதிபதி... தென்மேற்கு திசையின் காவலனான நிருதியும்; குபேரனும்;

கரிய வனமாலி நிலவுமறையவன் இவர்கள் அலைய... கரிய நிறத்தையுடையவனும் துளசி மாலையை அணிந்திருப்பவனுமான திருமாலும்; பொருந்தியிருக்கும் பிரமனும் ஆகியோர்கள் அலைந்து திரியும்படியாக,

அரசுரிமை புரி நிருதனுரம் அற அயிலை விடுவோனே... ஆட்சி செலுத்திவந்த சூரபத்மனுடைய மார்பு பிளக்கும்படியாக வேலை விடுத்தவனே!

மறிபரசு கரமிலகு பரமனுமை இருவிழியு மகிழமடி மிசை வளரும் இளையோனே... மானையும் கோடரியையும் கரங்களில் ஏந்தியுள்ள பரமசிவனும் உமையம்மையும் தங்கள் விழிகளில் மகிழ்ச்சி பூக்கும்படியாக அவர்களுடை மடியின்மேல் வளர்கின்ற இளைய குமாரனே!

மதலைதவழ் உததியிடை வருதரள மணி புளின மறையவுயர் கரையிலுறை பெருமாளே... மரக்கலங்கள் தவழுகின்ற கடலிலிருந்து வருகின்ற முத்துகள், கரையிலுள்ள பெரிய மணல்மேடுகளை மறைத்து மூடும்படியாக வந்து இறைகின்ற திருச்செந்தூரின் கடற்கரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

சுருக்க உரை

சிவனை ஒத்தவரும் பொதியமலை முனிவருமான அகத்தியரின் உள்ளம் மகிழும்படியாகவும் இரு செவிகளும் குளிர்ச்சியடையும்படியாகவும் இனிய தமிழை ஓதியவனே!  சூரியன், சந்திரன், யமன், இந்திரன், அக்கினி, நிருதி, குபேரன், துளசி மாலையை அணிந்த கரிய திருமால், பிரமன் இவர்கள் அனைவருமே தத்தமக்குரிய வழிகளைவிட்டு அலைந்து திரியும்படியாக அரசாண்ட சூரனுடைய மார்பைப் பிளப்பதற்காக வேலை வீசியவனே!  மானையும் மழுவையும் (கோடரியையும்) கரங்களில் ஏந்திய பரமசிவனார், உமையம்மை ஆகியோரின் உள்ளம் மகிழும்படியாக அவர்களுடை மடியின்மேல் வளர்கின்ற இளையவனே! மரக்கலங்கள் தவழும் கடலிலிருந்து வருகின்ற முத்துகள், கரையிலுள்ள மணல்மேடுகளை மறைக்கும் வண்ணம் விழுந்து இறைபடுகின்ற திருச்செந்தூர் கடற்கரையில் வீற்றிருருக்கும் பெருமாளே!

அறிவு அழியவும்; மயக்கம் பெருகவும்; பேச்சு அடைத்துப் போகவும்; கண்கள் சுழலவும்; உடலின் வெப்பம் தணியவும்; கட்டுப்பாடில்லாமல் மலம் ஒழுகவும்; தாயும் மனைவியும் அருகிலேயே இருந்தபடி பயத்தால் அழவும்; உறவினர்களும் அழவும்; தீயை ஒத்த எமன் என்னை அழைத்துச் செல்லாதிருக்கவும்; எப்போதும் என்னை நெருங்கியிருக்கும் என் இருவினைப் பயன்களும்; என் மனமும்; பொருந்தியிருப்பதான என் ஐம்புலன்களும் ஒழிந்து நீங்கும்படியும்;  உனது திருவடியை அணுகவும் எனக்கு வரம் தந்தருள வேண்டும்.