பகுதி - 455

வங்கம் பெறுகட லெங்கும் பொருதிரை வந்து உந்தி அதிரும் அதனாலே... கப்பல்கள் செல்லப்பெற்ற கடலெங்கிலும் மோதுகின்ற அலைகள் கரைக்கு வந்து வீசி ஒலியெழுப்புவதாலும்;

வஞ்சம் பெறு திட நெஞ்சன் தழலுற அஞ்சுஅம்பு அதும்விடு மதனாலே... வஞ்சமும் திடமும் நிறைந்த மனத்தனும்; நெருப்பை ஒத்த ஐந்து மலர்க் கணைகளையும் எய்பவனுமான மன்மதனாலும்;

பங்கம் படுமெனது அங்கந் தனில் உதி பண்பொன்றிய ஒரு கொடியான... நாணமடைகிறவளும்; என் வயிற்றில் பிறந்தவளும்; நற்குணம் நிரம்பியவளும்; கொடிபோன்றவளும்;

பஞ்சொன்றிய மயில் நெஞ்சொன்றியெ அழல் பொன்றுந் தனிமையை நினையாயோ... பஞ்சைப் போல மென்மையானவளும்; மயில் போன்றவளுமான என்னுடைய மகளின் உள்ளத்திலே திரண்டு எழுகின்ற துன்பம் என்னும் தீயாலே அவள் ஆதரவற்ற தனியளாக அழிந்துபோவதைக் கருத மாட்டாயோ! (கருத வேண்டும்).

தெங்கந் திரளுடன் எங்குங் கதலிகள் சென்றொன்றியபொழில் அதனூடே... தென்னை மரக்கூட்டங்களோடு எல்லா இடங்களிலும் வாழைகள் அமைந்து பொருந்தி சோலையினுள்ளே,

தெந்தெந் தெனதென என்று அண்டுற அளி நின்றும் திகழ்வொடு மயிலாட... ‘தெந்தெந் தெனதென’ என்ற ஒலியோடு கூட்டமாக நெருங்கிச் சூழ்ந்து  என்று நெருங்கி வந்து நின்று வண்டுகள் பாடவும், திகழ்ச்சியோடு மயில் ஆடவும்;   

பொங்குஞ் சுனைகளில் எங்குங் குவளைகள் என்றும் புகழ்பெற மலர் ஈனும்... நீர் பொங்குகின்ற சுனைகளிலெல்லாம் குவளைகள் எப்போதும் போற்றத் தக்க மலர்களைத் தருவதும்;

பொன் தென் தணிகையில் நின்றங்கு எழுபுவியென்றுஞ் செயவல பெருமாளே… அழகான திருத்தணிகையிலே எழுந்தருளியவனே!  ஏழு உலகங்களையும் எப்போதும் படைக்கவல்ல பெருமாளே!

சுருக்க உரை

கூட்டமான தென்னை மரங்களும் வாழையும் நெருங்கி அடர்ந்திருக்கும் சோலைகளில் நெருக்கமாகச் சூழ்ந்துகொண்டுள்ள வண்டுகள் பலவிதமான ஓசைககளை எழுப்ப; மயில்கள் திகழ்ச்சியோடு ஆட; எப்போதும் நீர் பெருகும் சுனைகளிலே உள்ள குவளைகள் பூக்க விளங்குகின்ற அழகிய தென் திருத்தணிகையில் வீற்றிருப்பவனே!  ஏழு உலகங்களையும் படைக்க வல்ல பெருமாளே!

கப்பல்கள் செல்கின்ற கடலில் எழுந்து வீசுகின்ற அலைகள் எழுப்பும் ஓசையாலும்; வஞ்சகமும் உறுதியான மனமும் உள்ள மன்மதன் வீசுகின்ற மலர்க் கணைகளாலும், என் வயிற்றில் பிறந்தவளான இந்த மெல்லிய தன்மையை உடைய பெண் நாணமுற்று உள்ளத்தில் திரண்டிருக்கும் துன்பத் தீயால் வாட்டப்படுகிறாள். இவளை நீ கண்பார்த்தருள வேண்டும்.