பகுதி - 461

மெய்ச் சார்வு அற்றே பொய்ச் சார்வு உற்றே... உண்மையான பற்றுகோட்டை கைவிட்டுவிட்டும்; பொய்யான துணைகளைப் பற்றிக்கொண்டும்;

நிச்சார் துற்பப் பவ வேலை விட்டேறிப் போக ஒட்டாமல்... எப்போதும் துன்பமே நிச்சயமாக நிறைந்ததான பிறவிக் கடலைக் கடந்து, கரையை அடைய முடியாதபடி,

தே(ன்) மட்டே அத் தத்தையர் மேலே பிச்சாய் உச்சாகிப் போர் எய்த்தார்... (இவர்களுடைய பேச்சுக்கு முன்னால்) தேனுக்கும் இனிமை குறைவு எனக்கூடிய கிளிபோன்ற பெண்களின்மேல் பித்து ஏறியும்;  அந்தப் பித்து உச்சத்தை அடைந்தும்; கலவிப் போரில் இளைத்தவர்கள்,

பத்தார் விற்பொற் கழல்பேணிப் பிற்பால் பட்டே நற்பால் பெற்றார்முன்... அதற்குப் பிறகு உன் பக்தர்களுடைய ஒளிபொருந்திய திருவடிகளைப் போற்றி; (அந்தத் தொண்டாலே) நல்ல ஒழுக்க நிலையை அடைகின்ற சமயத்தில் அவர்களுக்கு நீ,

பாலைக் கற்பகமே தான்... பாலைவனத்திலே (குளிர்ந்த நிழலையும், விரும்பிய அனைத்தையும் தருகின்ற) கற்பகத் தருவாக நிற்கின்றாய்.

செச் சாலிச் சாலத் தேறிச் சேல் உற்று ஆணித்துப் பொழிலேறும்... செம்மையான நெற்கதிர்களின் கூட்டத்தில் ஏறுகின்ற மீன்கள் அருகிலே இருக்கின்ற சோலைகளுக்குப் போய்ச் சேருவதான,

செக்கோடைக் கோடுக்கே நிற்பாய் நித்தா... திருச்செங்கோட்டு* மலையின் உச்சியில் நிற்பவனே!  நித்தியப் பொருளே!

(செங்கோடு, திருச்செங்கோடு, நாகமலை, சர்ப்ப கோத்திரம் என்று பல பெயர்களை உடையது)

செக்கர்க் கதிர் ஏனல் முச்சாலிச் சாலித் தாள் வெற்பாள் முத்து ஆர் வெட்சிப் புயவேளே... சிவந்த கதிர்களைக் கொண்ட தினையானது மூன்று போகம் விளைகின்றதும்; (பருத்த) அடித்தண்டுகளைக் கொண்ட நெற்பயிர் நிற்பதுமான வள்ளிமலைக்கு உரியவளான வள்ளியம்மை (அணியும்) முத்துமாலைகளால் நிறைந்ததும்; வெட்சிமாலையைச் சூடியதுமான தோளை உடைய வேளே!

முத்தா முத்தீ யத்தா சுத்தா முத்தா முத்திப் பெருமாளே.... முத்தைப் போன்றவனே!  (ஆகவனீயம், காருகபத்தியம், தட்சிணாக்கினி எனப்படும்) மூன்று தீயால் வளர்க்கப்படும் வேள்விகளின் தலைவனே!  சுத்தனே!  முக்தி நிலையில் (பற்றற்று) நிற்பவனே!  முக்தியைத் தருகின்ற பெருமாளே!

சுருக்க உரை

செழிப்பான நெற்கதிரின் கூட்டத்திலே ஏறுகின்ற மீன்கள் அருகிலுள்ள சோலைகளை அடைகின்ற திருச்செங்கோட்டு மலையிலே நிற்பவனே!  நித்தியப் பொருளே!  மூன்று போகமும் விளைகின்ற சிவந்த கதிர்களை உடைய தினையும், செழித்த அடித்தண்டுகளை உடைய நெல்லும் நிற்கின்ற வள்ளி மலைக்கு உரியவளான வள்ளியம்மை அணிந்திருக்கும் முத்துமாலைகளும், உன்னுடைய வெட்சி மாலையும் நிறைந்திருக்கும் தோளைக் கொண்டவனே!  முத்துப் போல அரியவனே!  மூன்று தீயால் வளர்க்கப்படும் வேள்விகளின் தலைவனே!  பரிசுத்தனே!  முக்திநிலையில் பற்றற்று விளங்குபவனே!  முக்தியை அளிக்கின்ற பெருமாளே!

உண்மையான பற்றுக்கோட்டை கைநழுவ விட்டுவிட்டும்; பொய்யான துணைகளைப் பற்றிக்கொண்டும்; துன்பம் என்பது நிச்சயமான பிறவிக் கடலைத் தாண்டி கரையேற முடியாதபடி,

தேனிலும் இனிய சொல் கொண்ட பெண்களிடத்திலே பித்து அடைந்து, அந்தப் பித்தம் தலைக்கேறி கலவிப் போரில் இளைத்துப் போனவர்கள், பின்னாளில் உன்னுடைய பக்தர்களின் ஒளிபொருந்திய பாதங்களைப் போற்றி அதன் காரணத்தால் நல்லொழுக்கம் பெற்றவர்களாக மாறும்போது அவர்களுக்குப் பாலைவனத்திலே குளிர்ந்த நிழலையும், வேண்டியன அனைத்தையும் தரவல்லதாகிய கற்பக விருட்சமாக நீ நிற்கிறாய்.  (அடியார் வேண்டுகின்ற அனைத்து வரங்களையும் தந்தருள வேண்டும்.)