வறுமையை சொல்ல வேண்டாம்

வற்றி, மற் றாற்றப் பசிப்பினும், பண்பிலார்க்கு

அற்றம் அறிய உரையற்க!-அற்றம்

மறைக்குந் துணையார்க்கு உரைப்பவே, தம்மைத்

துறக்குந் துணிவிலா தார்.

(பாடல் 78 அதிகாரம்: பொறை உடைமை)

உடலானது வற்றி உலர்ந்துபோகும் அளவுக்கு மிகுதியான பசித்துயரமானது ஏற்பட்டாலுங்கூடப், பண்பில்லாதவர்களுக்குத் தமது வறுமையை அறியும்படியாகச் சொல்ல வேண்டாம். மிகுதியான துயரம் வந்த காலத்தில் தம் உயிரை விட்டுவிடும் துணிவில்லாதவர்கள் தமது வறுமையை அதனை நீக்கவல்ல நண்பர்களுக்குச் சொல்லுவார்கள். மிக்க வறுமை நேர்ந்தவிடத்தும், பெரியோர் அதனைப் பொறுத்துக் கொண்டு உயிரையேனும் விட்டு விடுவார்களே அல்லாமல் பிறரிடம் சொல்லமாட்டார்கள்.