சமரசத்தின் விலை உயிர்களா?

அனந்த பத்மநாபன்

தில்லியில் அண்மையில் நிகழ்ந்த கட்டட விபத்து மற்றும் ஹெüஸ் ரானி தங்கும் விடுதியில் ஏற்பட்ட பயங்கர தீ விபத்தைத் தொடர்ந்து, உள்ளூர் நிர்வாகத்தின் மூலம் பல்வேறு சட்டபூர்வ நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இத்தகைய நிகழ்வுகளின்போது உரிமையாளர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மீதான சட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு அப்பால், இதன் பின்னணியில் உள்ள கட்டமைப்பு சார்ந்த சவால்களை கொள்கை ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். தனிப்பட்ட நபர்களின் தவறுகளுக்கு அப்பால், நகர்ப்புற பாதுகாப்பில் உள்ள ஆழமான மற்றும் நடைமுறை ரீதியான குறைபாடுகளைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம் என்பதே அவர்களின் வாதம்.

ஒரு விபத்து நிகழ்ந்ததும் ஒட்டுமொத்த பொது விவாதமும் கட்டுமான ஒப்பந்ததாரர்கள், வீட்டு உரிமையாளர்கள் மீதே திரும்புகிறது. பாதுகாப்பு விதிகளையும் கட்டடக் குறியீடுகளையும் துல்லியமாகப் பின்பற்ற வேண்டிய முதன்மைப் பொறுப்பு உரிமையாளர்களுக்கு உண்டு என்பது சட்டபூர்வ உண்மை.

ஆனால், இந்தத் துறையை மட்டும் தனியாக ஆராய்வது, இத்தகைய கட்டடங்கள் செயல்படுவதற்குத் தேவையான தடையற்ற அனுமதி மற்றும் நடைமுறைச் செயல்பாடுகளின் பின்னணியில் உள்ள சிக்கலான அதிகாரத்துவ சவால்களை முழுமையாக விளக்காது.

விதிமுறைகளில் சீர்திருத்தம் செய்வதுடன் மட்டுமல்லாமல், பொதுமக்களின் பார்வையும் பாதுகாப்பு குறித்த அவர்களின் அணுகுமுறையும் இதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

வளர்ந்துவரும் நகர்ப்புறச் சூழலில், வாடகைதாரர்கள், வணிகர்கள் மற்றும் வாடிக்கையாளர்கள் பெரும்பாலும் வெளியில் தொங்கும் மின்சாரக் கம்பிகள், அடைக்கப்பட்ட படிக்கட்டுகள் அல்லது தீயணைப்பு அமைப்புகள் இல்லாதது போன்ற குறைபாடுகளைப் பெரிதாகக் கண்டுகொள்வதில்லை. அவர்கள் இவற்றைத் தங்கள் உயிருக்கான ஆபத்தாகக் கருதுவதற்குப் பதிலாக, ஒரு சிறிய அசெüகரியமாக நினைத்துக் கடந்து விடுகின்றனர்.

இதன் பின்னணியில் உள்ள முக்கியக் காரணம் பொருளாதாரமே ஆகும். ஒரு நபர் அல்லது சிறு தொழிலதிபர் ஓர் இடத்தை வாடகைக்குத் தேடும்போது, அவருடைய முழுக் கவனமும் வாடகைத் தொகை, அமைவிடம் மற்றும் இடத்தின் அளவு ஆகியவற்றின் மீதே இருக்கிறது. அவசரகால வழித்தடங்கள் அல்லது கட்டடத்தின் உறுதித்தன்மை போன்ற பாதுகாப்பு அம்சங்களுக்குப் பேச்சுவார்த்தையின்போது அரிதாகவே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.

மருத்துவத்துக்காக வரும் நோயாளிகளும் முதியவர்களும்கூட, அவசர காலத்தில் வேகமாகத் தப்பி ஓட இயலாதவர்களாக இருந்தபோதிலும், மருத்துவமனைகளுக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டுமே இத்தகைய இடங்களில் தங்க வேண்டிய சூழலுக்கு உள்ளாகிறார்கள்.

நுகர்வோரின் இந்த அணுகுமுறை காரணமாக, பாதுகாப்பு உள்கட்டமைப்புகளில் கூடுதல் முதலீடுகளைச் செய்வதற்கான சந்தை ஊக்கம் குறைகிறது. சந்தையும் நுகர்வோரும் பாதுகாப்புச் சான்றிதழ்களைக் கட்டாயமாக வலியுறுத்தாதவரை, கட்டடக் கட்டமைப்புகளில் விதிகளின் முழுமையான அமலாக்கத்தை எதிர்பார்ப்பது கடினம்.

இந்தப் போக்கை மாற்றுவதற்காக, நகர்ப்புறத் திட்டமிடுபவர்கள் விபத்து நிகழ்ந்த பிறகு விழிப்பதைக் காட்டிலும், முன்கூட்டியே திட்டமிட்டுச் செயல்படும் சில சர்வதேச மற்றும் உள்நாட்டு மாதிரிகளை முன்னுதாரணமாகக் காட்டுகின்றனர்.

ஜப்பானின் "கட்டட மீள்தன்மை ஒழுங்குமுறை' மாதிரியாகும். அங்கு நேரிட்ட வரலாற்றுபூர்வமான நிலநடுக்கங்கள் மற்றும் தீ விபத்துகளுக்குப் பிறகு, தேசிய கட்டட விதிகள் ஒரு கடுமையான, சுயாதீனமான மூன்றாம் தரப்புச் சான்றளிப்பு மற்றும் காப்பீட்டு முறையுடன் இணைக்கப்பட்டன. பாதுகாப்புத் தரநிலைகள் நிறைவு செய்யப்படாவிட்டால், காப்பீட்டு அமைப்புகள் மூலம் நிதி ரீதியான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்படுகின்றன. இதனால், பாதுகாப்பைப் பேணுவது என்பது நேரடியாக ஒரு சொத்தின் சந்தை மதிப்புடனும் பொருளாதாரத் தன்மையுடனும் இணைந்து விடுகிறது.

உள்நாட்டு அளவிலும், தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடனும் சில நகரங்களில் வெற்றிகரமான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. அதிக மக்கள் நடமாட்டம் உள்ள வணிகப் பகுதிகளில் எண்ம (டிஜிட்டல்) தகவல் பலகைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அங்கு கட்டடங்களின் வரைபடங்கள், தீயணைப்புத் துறையின் தடையில்லாச் சான்றிதழ்கள் பொது ஜி.ஐ.எஸ். இணையத்தில் நேரலையாகப் பதிவேற்றப்படுகின்றன. இது கட்டடங்களின் அனுமதி அளவுகளைத் வெளிப்படையாகத் தெரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் இத்தகைய தவறுகளைக் களைவதற்கு நமது சட்டக் கட்டமைப்பு மேம்படுத்தப்பட வேண்டும். எந்தவொரு விபத்துக்குப் பிறகும் தனி நபர்கள் மீது மட்டுமே நடவடிக்கை எடுப்பதோ அல்லது தற்காலிக விவாதங்களில் ஈடுபடுவதோ அசல் சிக்கலில் இருந்து கவனத்தைத் திசைதிருப்பும் செயலாகும்.

நகராட்சி, மண்டலக் குழு, கொள்கை வகுக்கும் துறைகள் உள்ளிட்ட அனைத்து நிறுவனங்களும் முறையான ஆய்வுகளின் மூலம் இத்தகைய ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே கண்டறியும் கட்டமைப்பை உருவாக்க வேண்டும்.

மேலும், பாதுகாப்பைப் பேணும் பழக்கம் நமது அன்றாட நகர்ப்புற வாழ்க்கையின் ஓர் அங்கமாக மாற வேண்டும்.

வழக்கமான தீயணைப்புப் பயிற்சிகள், சுயாதீனக் கட்டமைப்புத் தணிக்கைகள் மற்றும் தடையற்ற அவசரகால வழித்தடங்கள் ஆகியவை ஏதோ ஒரு கடமைக்கான காகிதப் பணியாக இல்லாமல், அனைத்து வணிக மற்றும் பொது இடங்களிலும் கட்டாயம் பின்பற்றப்பட வேண்டிய நடைமுறை விதிகளாக மாற்றப்பட வேண்டும்.