ஜன்னல் நிலா: பாவலர்  கருமலைத்தமிழாழன்

குழந்தையினை   இடுப்பினிலே   தூக்கி   வைத்துக்
    குளிர்ந்தகாற்று   வீசும்மாந்   தோப்பில்   நின்று
அழகான   நிலவுதனை    அன்று   காட்டி
    அன்னையவள்   ஊட்டிவிட்டாள்   அமுதை   அன்பால் !
புழக்கடையும்    முற்றமெல்லாம்   மாறிப்   போகப்
    பூஞ்செடிகள்    தோட்டமெல்லாம்   வீடாய்   மாற
நிழல்சூழ்ந்த    கட்டடங்கள்    தொகுப்பிற்   குள்ளே
    நிலவெட்டிப்   பார்க்கயின்றோ    வழியே   இல்லை !

சன்னலிலே   தெரிந்தநிலா   மரம்கீழ்   பாட்டி
    சாய்ந்துவடை   சுடுகின்றாள்   என்று   சொன்ன
முன்னோர்கள்    கதைமாய ;    மல்லை   கைப்பூ
    முன்னெடுத்து    மலையேறி    வாவா  என்ற
கன்னற்சுவைப்    பாடல்கள்    முரணாய்ப்   போகக்
    கற்பனையில்   அழகிற்கும்    தண்ணெ   ளிக்கும்
கன்னிமுக    உவமையாக்கிச்   சொல்லி    வந்த
    கவிதையெல்லாம்   பொய்யாகிப்   போன   தின்று !

அறிவியலில்   முன்னேறி    சன்னல்   தன்னில்
    அழகென்றே   கண்டுவந்த    நிலவுக்   கோளில்
பொறித்திட்டார்    கால்சுவட்டை !   மண்ணெ   டுத்துப்
    பொதிந்துள்ள    உண்மைகளை    ஆய்வு   செய்தார் !
அறிவாலே    அங்குவாழத்   திட்டம்   தீட்டி
    அகற்கின்று    முன்பதிவும்   செய்ய   லானார்
வெறியூட்டும்   மதச்சாதி    எல்லாம்   விட்டு
    வேர்போல   மனிதநேயம்    வளர்ப்போம்   அங்கே !