புலம்பெயர் சமூகத்தில் புதிய தமிழர் அடையாளம் - 2: மண உறவுகள்

புதிய தமிழர் அடையாளத்தின் மாற்றங்களை மிகவும் தெளிவாகக் காணக்கூடிய மற்றொரு தளம் திருமணம் மற்றும் குடும்ப உறவுகளாகும். முதல் தலைமுறை பெற்றோருக்கு திருமணம் என்பது இரண்டு குடும்பங்களின் கலாசார இணைப்பாகவும் சமூகப் பொறுப்பாகவும் கருதப்பட்டது. ஆனால், இரண்டாம் தலைமுறை இளைஞர்களுக்கு அது பெரும்பாலும் தனிநபர் விருப்பம் மற்றும் பரஸ்பர புரிதலின் அடிப்படையில் அமைந்த உறவாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த இரு பார்வைகளும் பல குடும்பங்களில் மோதல்களை உருவாக்குகின்றன. குறிப்பாக, கலப்புத் திருமணங்கள் தொடர்பான விவாதங்களில் இந்த வேறுபாடு தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.

பல பெற்றோர் கலப்புத் திருமணங்கள் மொழி மற்றும் பண்பாட்டு தொடர்ச்சியைப் பாதிக்கும் என்று அஞ்சுகின்றனர். ஆனால், நடைமுறையில் பார்க்கும்போது, இத்தகைய திருமணங்கள் புதிய வகையான தமிழர்தன்மையை உருவாக்குகின்றன. இரண்டு கலாசார உலகங்களுக்கிடையில் வளர்ந்து வரும் குழந்தைகள் பல மொழிகளையும் பல பண்பாட்டு அனுபவங்களையும் ஒன்றிணைத்து வாழ்கின்றனர்.

இதனால், தமிழர்தன்மை ஒரு மூடப்பட்ட அடையாளமாக இல்லாமல், பல்வகைமையை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறந்த அடையாளமாக மாறுகிறது. புலம்பெயர் சமூகங்களில் உருவாகும் இந்தப் புதிய தமிழர்தன்மை, கலாசார எல்லைகளைத் தாண்டி புதிய உறவுகளையும் அனுபவங்களையும் உள்ளடக்கியதாக உள்ளது.

மதமும் இந்த அடையாள உருவாக்கத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. புலம்பெயர் நாடுகளில் கோயில்கள் வெறும் வழிபாட்டு மையங்களாக மட்டுமே செயல்படுவதில்லை. அவை சமூகச் சந்திப்புகளின் இடங்களாகவும், மொழிக் கல்வி மையங்களாகவும், உறவுகள் உருவாகும் தளங்களாகவும், கலாசார நினைவகங்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

குறிப்பாக, வார இறுதி நாட்களில் நடைபெறும் தமிழ் வகுப்புகள், கலாசார நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் மத விழாக்கள் புதிய தலைமுறையினருக்கு தமிழ்ச் சமூகத்துடன் தொடர்பு ஏற்படுத்தும் வாய்ப்புகளை வழங்குகின்றன. இதனால், மதம் பல நேரங்களில் ஆன்மிக அனுபவத்தைத் தாண்டி சமூகச் சேர்ந்துணர்வின் ஒரு வடிவமாக மாறுகிறது.

மொழி புதிய வடிவம் கொள்கிறது:

மொழி தொடர்பான மாற்றங்களும் புதிய தமிழர் அடையாளத்தின் முக்கிய அம்சமாகும். புலம்பெயர் சமூகங்களில் மொழி இழப்பு குறித்து அடிக்கடி கவலைகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், மொழியியல் ஆய்வுகள் காட்டுவது என்னவென்றால், பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் முழுமையான மொழி இழப்பு நிகழ்வதில்லை; மாறாக மொழி புதிய வடிவங்களில் மாறு

கிறது. தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம், தமிழ் மற்றும் ஜெர்மன், தமிழ் மற்றும் பிரெஞ்சு போன்ற மொழிகள் ஒன்றோடொன்று கலந்த புதிய மொழிப் பயன்பாடுகள் உருவாகின்றன.

இத்தகைய மாற்றங்கள் சிலரால் மொழிச் சீரழிவாகக் கருதப்பட்டாலும், சமூக மொழியியல் பார்வையில் அவை புதிய அடையாள உருவாக்கமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன. மொழி இங்கு வெறும் தொடர்பாடல் கருவி அல்ல; அது பல கலாசார உலகங்களுக்கிடையில் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்களை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சமூகச் சின்னமாக மாறுகிறது.

இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டில் இந்த மாற்றங்களை மேலும் ஆழப்படுத்தியிருப்பது எண்ம உலகமாகும். சமூக ஊடகங்கள், இணைய தளங்கள், காணொலி தளங்கள் மற்றும் உலகளாவிய தகவல் தொடர்பு வலையமைப்புகள் புதிய தமிழர்தன்மையை உருவாக்குவதில் மிகப் பெரிய பங்காற்றுகின்றன. முன்னொரு காலத்தில் தமிழர் அடையாளத்தை வடிவமைத்தவர்கள் எழுத்தாளர்கள், மதத் தலைவர்கள் அல்லது அரசியல் இயக்கங்களாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால், இன்று சமூக ஊடகங்களில் உள்ளடக்கங்களை உருவாக்கும் இளம் தமிழர்களும் தமிழர்தன்மையின் புதிய முகங்களை உருவாக்குகின்றனர். நகைச்சுவை, இசை, அரசியல் கருத்தாடல், வாழ்க்கை முறை, மனநலன் மற்றும் பாலின விவாதங்கள் போன்ற பல துறைகளில் புதிய தமிழ்க்குரல்கள் தோன்றியுள்ளன.

இதன் மூலம் உலகம் முழுவதும் பரவி வாழும் தமிழர்களை இணைக்கும் ஓர் உலகளாவிய எண்ம சமூகமும் உருவாகியுள்ளது. இவ்வாறு தமிழர்தன்மை புவியியல் எல்லைகளைத் தாண்டி, உலகளாவிய தொடர்புகளின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது.

இந்த மாற்றங்களின் விளைவாக 'நல்ல தமிழர்' என்ற கருத்தும் மறுவடிவமைக்கப்படுகிறது. ஒருகாலத்தில் தமிழில் பேசுதல், குடும்ப மரபுகளைப் பின்பற்றுதல் மற்றும் கலாசார ஒழுக்கங்களை மதித்தல் ஆகியவை தமிழர்தன்மையின் முக்கிய அளவுகோல்களாகக் கருதப்பட்டன. ஆனால், இன்று சமூக நீதி, பாலின சமத்துவம், மனித உரிமைகள், பல்வகைமையை ஏற்றுக்கொள்ளுதல், உலகளாவிய குடிமை உணர்வு மற்றும் விமர்சன சிந்தனை ஆகியவையும் தமிழர்தன்மையின் ஒரு பகுதியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன. இதனால், புதிய தமிழர் அடையாளம் மரபுகளை மட்டுமே பாதுகாக்கும் அடையாளமாக இல்லாமல், உலகமயமான சமூகத்தின் மதிப்புகளுடன் உரையாடும் அடையாளமாகவும் வளர்கிறது.

எனவே, புலம்பெயர் சமூகங்களில் உருவாகும் புதிய தமிழர் அடையாளம் என்பது கடந்த காலத்தை மறுப்பதோ அல்லது முழுமையாகப் பாதுகாப்பதோ அல்ல. அது குடும்பம், பெண்கள், திருமணம், மதம், மொழி மற்றும் எண்ம உலகம் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தில் தொடர்ந்து மறுவடிவமைக்கப்படும் உயிருள்ள சமூக நிகழ்வாகும்.

இந்த அடையாளம் மரபுகளையும் மாற்றங்களையும் ஒரே நேரத்தில் தாங்கிச் செல்கிறது. அது தாயக நினைவுகளையும் உலகளாவிய அனுபவங்களையும் இணைக்கிறது. அதனால், புலம்பெயர் தமிழர்தன்மை என்பது ஒரு முடிவடைந்த அடையாளம் அல்ல; மாறாக தலைமுறைகளின் வழியாக தொடர்ந்து உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சமூகப் பயணமாகும்.

புலம்பெயர் சமூகங்களில் உருவாகும் புதிய தமிழர் அடையாளத்தைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, மொழி, குடும்பம், மதம் மற்றும் கலாசாரப் பரிமாற்றம் போன்ற அம்சங்கள் மட்டுமே போதுமானவை அல்ல. அந்த அடையாளம் உருவாகும் சமூக மற்றும் அரசியல் சூழல்களையும் ஆராய வேண்டியுள்ளது.

குறிப்பாக இனவெறி அனுபவங்கள், குடியுரிமை உணர்வு, சமூக ஏற்றுக்கொள்ளல், மனநலம், தலைமுறை இடைவெளி மற்றும் உலகமயமாக்கலின் தாக்கம் ஆகியவை புதிய தமிழர் அடையாளத்தை ஆழமாக வடிவமைக்கின்றன. இன்றைய புலம்பெயர் தமிழர்கள் தங்கள் தாயக நினைவுகளுடன் மட்டுமல்லாமல், தாங்கள் வாழும் நாடுகளின் சமூக அமைப்புகளுடனும் தொடர்ந்து உரையாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இந்த உரையாடல்களின் வழியேதான் புதிய உலகத் தமிழர்தன்மை உருவாகி வருகிறது.

புலம்பெயர் தமிழர்களின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான அனுபவங்களில் ஒன்று இன அடையாளம் பற்றிய வெளிப்புற பார்வையாகும். தாயகத்தில் வாழும் தமிழர்களுக்கு 'நாம் யார்?' என்ற கேள்வி பெரும்பாலும் உள்ளார்ந்த அடையாளக் கேள்வியாக இருக்கலாம். ஆனால், புலம்பெயர் சூழலில், அது சமூகத்தின் பார்வையாலும் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. ஒரு தமிழ் இளைஞன் அல்லது இளம்பெண் தன்னை அந்த நாட்டின் குடிமகனாக உணர்ந்தாலும், அவர்களின் தோற்றம், பெயர், மொழி அல்லது மதப் பின்னணி காரணமாக, 'நீ உண்மையில் எங்கிருந்து வந்தாய்?' என்ற கேள்வியை அடிக்கடி எதிர்கொள்ள நேரிடலாம். இந்த அனுபவம் அவர்களுக்கு தங்கள் இன அடையாளத்தை மேலும் தீவிரமாக உணரச் செய்கிறது.

இனவெறி வெளிப்படையான தாக்குதல்களின் வடிவில் மட்டுமல்லாமல், அன்றாட வாழ்க்கையின் நுண்ணிய அனுபவங்களிலும் வெளிப்படுகிறது. வேலைவாய்ப்பு, கல்வி, வீட்டு வசதி, சமூக உறவுகள் போன்ற பல தளங்களில் பாகுபாடுகள் அனுபவிக்கப்படலாம். குறிப்பாக, இரண்டாம் தலைமுறை தமிழர்கள் தாங்கள் வாழும் நாட்டின் மொழியையும் கலாசாரத்தையும் முழுமையாக அறிந்திருந்தாலும், சில நேரங்களில் வெளியிலிருந்து வந்தவர்கள் என்ற பார்வைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

இந்த அனுபவம் அடையாளம் குறித்த சிக்கலான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. நான் இந்த நாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறேனா?, நான் தமிழரா அல்லது ஐரோப்பியரா?, இரண்டுமே ஆக முடியுமா? என்ற கேள்விகள் பல இளைஞர்களின் மனதில் தோன்றுகின்றன.

இந்த அடையாளப் போராட்டம் மனநலத்துடனும் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பல இரண்டாம் தலைமுறை தமிழர்கள் இரண்டு உலகங்களுக்கிடையில் வாழ்கின்றனர். வீட்டுக்குள் ஒரு கலாசார உலகம்; வெளியே மற்றொரு உலகம். வீட்டில் தமிழ் மரபுகள், குடும்பக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் சமூக எதிர்பார்ப்புகள் முக்கியமானவை. ஆனால், வெளியுலகில் தனிநபர் சுதந்திரம், சுய முடிவெடுப்பு மற்றும் தனித்துவ அடையாளம் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இந்த இரண்டு உலகங்களையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் மனஅழுத்தத்தை உருவாக்கக்கூடும்.

பல இளைஞர்கள் தங்கள் உண்மையான உணர்வுகளை வீட்டில் பகிர முடியாமல் இருப்பதாலும், சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய சூழல்களாலும் உளவியல் அழுத்தங்களை அனுபவிக்கின்றனர். சிலருக்கு இது கவலைக் கோளாறுகள், தாழ்வு மனப்பான்மை அல்லது அடையாளக் குழப்பமாக வெளிப்படலாம்.

இந்த அனுபவங்கள் புதிய வலிமைகளையும் உருவாக்குகின்றன. பல புலம்பெயர் தமிழர்கள் பல கலாசார உலகங்களில் வாழும் திறனை வளர்த்துக் கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் மொழிகளுக்கிடையில் சுதந்திரமாக நகர்கிறார்கள்; வெவ்வேறு சமூக சூழல்களில் தங்களைப் பொருத்திக் கொள்கிறார்கள்; பல அடையாளங்களை ஒரே நேரத்தில் தாங்கிச் செல்கிறார்கள். இந்தப் பல அடையாள அனுபவம் சில நேரங்களில் குழப்பத்தை உருவாக்கினாலும், அதே நேரத்தில் உலகளாவிய பார்வையையும் வழங்குகிறது.

குடியுரிமை பற்றிய உணர்வும் புதிய தமிழர் அடையாளத்தின் முக்கிய கூறாகும். முதல் தலைமுறை புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கு தாயகத்துடனான உணர்வு உறவு மிக வலுவாக இருந்தது. அவர்கள் வாழும் நாடுகளில் பல ஆண்டுகள் கழித்த பின்னரும் தங்களை 'புலம்பெயர்ந்தவர்கள்' என்றே உணர்ந்திருக்கலாம். ஆனால், இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தலைமுறையினருக்கு நிலைமை மாறியுள்ளது. அவர்கள் பிறந்ததும் வளர்ந்ததும் அந்த நாடுகளில்தான். எனவே, அவர்கள் தங்களை அந்த நாட்டின் குடிமக்களாகவும் அதே நேரத்தில் தமிழர்களாகவும் உணர்கிறார்கள்.

இந்த இரட்டை அடையாளம் சில சமயங்களில் முரண்பாடாகத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அது ஒரு புதிய சமூக உண்மையை பிரதிபலிக்கிறது. இன்று ஒரு தமிழ் இளைஞன் சுவிஸ் குடிமகனாக இருக்கலாம்; அதே நேரத்தில் தமிழர்தன்மையைப் பெருமையுடன் கொண்டாடலாம். ஒரு தமிழ்ப்பெண் கனடிய அரசியலில் பங்கேற்கலாம்; அதே நேரத்தில் தமிழ் மொழிப் பள்ளியில் ஆசிரியையாகவும் இருக்கலாம். இதன் மூலம் குடியுரிமையும் இன அடையாளமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல; மாறாக ஒன்றோடொன்று இணைந்து வாழக்கூடியவை என்பதை புதிய தலைமுறை நிரூபித்து வருகிறது.

இந்த மாற்றம் அரசியல் பங்கேற்பிலும் பிரதிபலிக்கிறது. பல புலம்பெயர் நாடுகளில் தமிழர்கள் கல்வி, தொழில், ஊடகம், சட்டம் மற்றும் அரசியல் துறைகளில் முன்னேறி வருகின்றனர். முன்னர் தொழிலாளர் அல்லது அகதி சமூகங்களாகக் கருதப்பட்ட தமிழர்கள் இன்று நகர்மன்ற உறுப்பினர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், பேராசிரியர்கள், மருத்துவர்கள், தொழில்முனைவோர் மற்றும் சமூகத் தலைவர்களாக உருவெடுத்துள்ளனர். இந்த முன்னேற்றம் புதிய தலைமுறையினருக்கு தன்னம்பிக்கையையும் சமூக அங்கீகாரத்தையும் வழங்குகிறது.

(தொடரும்)