பழங்குடியின மாணவர்களுக்காக பள்ளியை நிறுவிய சமூக செயல்பாட்டாளர்!

திண்டுக்கல் மாவட்டம், நிலக்கோட்டையைச் சேர்ந்த எஸ். அண்ணாதுரை, கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பல்வேறு சமூக சேவைகளில் ஈடுபட்டு வருகிறார்.

கொடைக்கானலில் பளியர் பழங்குடியின மாணவர்களுக்காக ஒரு பள்ளியை நிறுவியுள்ளார். நிலக்கோட்டையில் 50-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தை தொழிலாளர்களை மீட்டிருக்கிறார். சட்டவிரோத கல், மணல் குவாரிகளுக்கு எதிராகவும் போராடி வருகிறார்.

இவர், வைகை நதி வற்றிச் சுருங்குவதைக் கண்ட சிறுவயது அனுபவம் அவரை சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பழங்குடியினர் நலனுக்காக செயல்பட தூண்டியது.

1999-ல் தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் நடத்திய முகாமில் கலந்து கொண்டு, டாக்டர் தட்சிணாமூர்த்தி மூலம் சிறுமலையில் பழியர் பழங்குடியினரிடம் பணியாற்றத் தொடங்கினார்.

கடன் அடிமைத் தொழிலாளர் விவசாய நிலங்களில் அடிமையாக வைக்கப்பட்டிருந்த சுமார் 32 பழங்குடியினரை சமூக பணியாளர்கள் குழுவுடன் சேர்ந்து மீட்டார்.

நிலக்கோட்டையில் இருந்து காணாமல் போன குழந்தைகளைத் தேடி, ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் தொழிற்சாலைகளில் கடத்தப்பட்ட சிறுவர்களை காவல்துறை உதவியுடன் மீட்டு திருப்பி அனுப்பினார்.

2011-ல் கொடைக்கானல் அடுத்த பள்ளங்கியில் 32 பழங்குடிக் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லாதது கண்டறிந்து, நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களிடமிருந்து ரூ. 5 லட்சம் திரட்டி ஒரு வகுப்பறையைக் கட்டினார். 2018-ல் பள்ளிக் கல்வித் துறை பள்ளி நிர்வாகத்தை ஏற்றுக்கொண்டது.

நிலக்கோட்டையில் சட்டவிரோத மணல் கடத்தலுக்கு எதிராக போராடி, அதிகாரிகள் கண்காணிப்பை அதிகரிக்கவும், பல வாகனங்களை பறிமுதல் செய்யவும் காரணமாக இருந்தார்.

அவர் சமூக செயல்பாட்டை பள்ளி பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்க வேண்டும் என வலியுறுத்தினார். அது தற்செயலாக நடப்பதல்ல, கற்றுத் தரப்பட வேண்டிய திறமை என்கிறார்.

மேலும், அண்ணாத்துரை கூறுகையில், "மலைகிராமங்களில் செல்வந்தர்கள் சிலர் பழங்குடியினரை அடிமை விவசாயத் தொழிலாளர்களாகச் சிக்க வைத்திருந்தது தெரியவந்தது. நான் அந்தப் பகுதிக்கு ரகசியமாகச் சென்று உதவிகளை வழங்கினேன். நான் அவர்களுக்கு எனது அலைபேசி எண்ணைக் கொடுத்திருந்தேன். ஒரு நாள், நில உரிமையாளர்கள் அவர்களைக் கொடூரமாகத் தாக்கியதாக எனக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. உடனடியாக சமூக ஆர்வலர்கள் குழுவுடன் அங்கு சென்று, சுமார் 32 பழங்குடியினத் தொழிலாளர்களை மீட்டோம். கொத்தடிமை தொழிலாளர் முறை என்பது பண்ணைகளில் பணிபுரியும் பெரியவர்களுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, நான் குழந்தைகளின் உரிமைகள் மற்றும் கல்வி ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினேன்" என்றார்.

நிலக்கோட்டையில் கொத்தடிமை தொழிலாளர்களாக ஈடுபடுத்தப்பட்டிருந்த 50-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளை என்னால் மீட்க முடிந்தது. உள்ளூர் கிராமங்களிலிருந்து குழந்தைகள் காணாமல் போனதிலிருந்தே இது தொடங்கியது. அப்படி ஒரு சம்பவம் அவரை செல்லம்பட்டிக்கு அழைத்துச் சென்றது; அங்கு ஒரு தனித்த தாய், ஒரு நிதியுதவி அளிப்பவர் (கடன் கொடுத்தவர்) தனது மகனை ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரு 'முறுக்கு' தொழிற்சாலைக்கு வேலைக்கு அழைத்துச் சென்றதாகக் கூறினார். அவர் வாங்கிய ரூ. 20,000 கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த முடியவில்லை. அவரது மகன் மூன்று ஆண்டுகளாக வீடு திரும்பவில்லை. அண்ணாதுரை காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்து, முறுக்கு கம்பெனி முகவரியை அவர்களிடம் வழங்கினார். அதன் விளைவாக, ஆந்திரப் பிரதேச காவல்துறையினர் அந்தச் சிறுவனைக் கண்டுபிடித்து வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தனர்.

அண்ணாதுரையின் சமூகச் செயல்பாடுகள் எதிர்காலத்தை வடிவமைப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றன; குறிப்பாக கொடைக்கானலுக்கு அருகிலுள்ள ஒரு பள்ளியின் மூலம் இது முன்னெடுக்கப்படுகிறது. 2011-ல், பல்லாங்கி பகுதியில் சில வாரங்களுக்குள் ஆறு குழந்தைகள் உயிரிழந்ததைத் தொடர்ந்து, அங்குள்ள தனிமைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாட்டால் பாதிக்கப்பட்ட பளியர் (Paliyar) குடும்பங்களை அவர் சந்தித்தார். 32 பழங்குடியினக் குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் சென்றதே இல்லை என்பதையும், அவர்களுக்கு அருகிலுள்ள பள்ளி 13 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருப்பதையும் கண்டறிந்த அவர், உள்ளூரிலேயே ஒரு வகுப்பறையை அமைக்க நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களிடமிருந்து ரூ. 5 லட்சம் திரட்டினார். குடும்பங்களின் ஆரம்பகாலத் தயக்கத்தைப் போக்கவும் நம்பிக்கையை வளர்க்கவும், அண்ணாதுரை கோழிகளையும் ஆடுகளையும் வழங்கினார். வகுப்புகளை நடத்த முன்வந்த உள்ளூர் ஆசிரியை பாண்டியம்மாளின் உதவியுடன், அந்தப் பள்ளி அப்பகுதி மக்களுக்கு வெற்றிகரமாகத் திறக்கப்பட்டது. 2018-ல், பள்ளிக் கல்வித் துறை அப்பள்ளியின் நிர்வாகத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. மேலும் இரண்டு ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர்; கூடுதல் வகுப்பறைகள் மற்றும் கழிப்பறைகள் கட்டப்பட்டன.

அண்ணாதுரையைப் பொறுத்தவரை, அவரது குழந்தைப் பருவத்தைப் பாதித்த அந்த வைகை ஆறு இப்போதும் அவரது நினைவில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது; ஆனால் இப்போது அது மணல்குவாரி மற்றும் சுரங்கத் தூசியால் மாசுபட்டுள்ளது. நிலக்கோட்டையில் உள்ள உள்ளூர் செல்வாக்கு மிக்கவர்களால் நடத்தப்பட்ட சட்டவிரோத மணல் கொள்ளைக்கு எதிராகப் பல ஆண்டுகள் போராடிய பிறகு, கண்காணிப்பை அதிகரிக்கவும் டஜன் கணக்கான வாகனங்களைப் பறிமுதல் செய்யவும் அதிகாரிகளை அவர் வெற்றிகரமாகத் தூண்டினார். இதன் மூலம் ஓரளவு மணல் கொள்ளை கட்டுப்படுத்தப்பட்டது.

பள்ளிகளில் சமூகச் செயல்பாட்டை ஒரு பாடமாகச் சேர்க்க வேண்டும் என்று அண்ணாதுரை வலுவாக வலியுறுத்துகிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, அநீதியைக் கண்ணுறும் ஒரு சூழலில் தற்செயலாக நிகழும் ஒன்றாகச் சமூகச் செயல்பாடு இருக்கக்கூடாது; அது முறையாகக் கற்றுத்தரப்பட்டு வளர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு திறனாக இருக்க வேண்டும். 'அநீதியைக் காண்பதற்கும் அதில் தலையிட்டுச் செயல்படுவதற்கும் இடையிலான இடைவெளி என்பது வெறும் ஒரே ஒரு முடிவை எடுப்பதுதான்' என்ற பாடத்தை அவர் கடினமான அனுபவங்கள் மூலம் கற்றுக்கொண்டார்; இதே போல் ஒவ்வொருவரும் தன்னை சமூக மாற்றத்திற்கான எதையும் துணிச்சலாக எதிர்கொள்ளும் நபராக மாறினால் எத்தகைய மாற்றங்கள் சாத்தியமாகும் என்பதை அவரது சொந்தப் பயணமே உணர்த்துகிறது.