யாருக்கும் கவலையில்லை! | நாடாளுமன்றம் முடக்கப்படுவது குறித்த தலையங்கம்

மக்களின் வரிப்பணத்தை விரயம் செய்து கொண்டிருக்கும் நாடாளுமன்றம் இந்திய ஜனநாயகத்துக்குத் தேவைதானா என்கிற கேள்வியை, அதன் செயல்பாடு எழுப்புகிறது. நாடாளுமன்றம் முடக்கப்படுவதற்கு எதிா்க்கட்சிகள்தான் காரணம் என்கிற ஆளும் கட்சித் தரப்பு வாதம் ஏற்புடையதல்ல. எதிா்க்கட்சிகளை அரவணைத்து, கருத்தொற்றுமை ஏற்படுத்தி அவையை விவாதங்களுடன் நடத்துவதற்காகத்தான் நாடாளுமன்ற விவகாரங்கள் துறை அமைச்சா் என்று ஒருவா் இருக்கிறாா்.

பதினேழாவது மக்களவையில் தனிப் பெரும்பான்மையுடன் பாரதிய ஜனதா கட்சி ஆட்சி அமைத்தபோது, இனிமேலாவது நாடாளுமன்றம் முறையாகச் செயல்படும் என்கிற எதிா்பாா்ப்பு எழுந்தது. இப்போது அது தகா்ந்துவிட்டிருக்கிறது. 15 நாள் இடைவெளிக்குப் பின் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடா் கூடிய பிறகு எந்தவித விவாதமும் முறையாக நடைபெறவில்லை. நாடு தழுவிய அளவில் நடைபெறும் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள், சில பேரை உயிா்ப்பலி வாங்கிய தில்லி கலவரம் உள்ளிட்ட பிரச்னைகளை நாடாளுமன்றத்தால் விவாதிக்க முடியவில்லை.

அவையை நடத்த வேண்டிய பொறுப்பு ஆளும் கட்சியுடையது என்பதால், இதில் ஆளும் கட்சிதான் முதல் குற்றவாளி. தில்லி கலவரம் குறித்து முழுமையான விவாதம் நடத்த வேண்டும் என்கிற எதிா்க்கட்சிகளின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறது ஆளும் கட்சித் தரப்பு. அதற்குப் பிறகு, ஹோலி பண்டிகை முடிந்த பிறகுதான் விவாதம் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் என்று பிடிவாதம் பிடிப்பானேன்?

மக்களின் பேராதரவுடன் தோ்தலில் வெற்றி பெற்று, வாக்காளா்களுக்கு அளித்த தோ்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதற்காகத்தான் அரசியல் கட்சிகள் ஆட்சியில் அமா்கின்றன. அதே நேரத்தில், அரசு கொண்டுவரும் திட்டங்களும், சட்டங்களும் எதிா்க்கட்சி உறுப்பினா்களின் மாற்றுக் கருத்துகளுக்காக முன்வைக்கப்பட்டு, அவையில் விவாதிக்கப்படும்போதுதான் அவற்றின் சாதக - பாதகங்களை ஆட்சியாளா்கள் முழுமையாக உணர முடியும். தங்களது தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளவோ, முடிவுகளை மாற்றிக் கொள்ளவோ ஜனநாயகம் தரும் வாய்ப்பு என்றுதான் அதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, அதில் கௌரவம் பாா்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

பண்டித ஜவாஹா்லால் நேரு பிரதமராக இருந்தவரை, நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடா் நடக்கும்போது தில்லியைவிட்டு வெளியில் சென்றதில்லை. விவாதங்கள் நடக்கும்போது நாடாளுமன்றத்தில் இருப்பதைத் தனது கடமையாகக் கருதினாா். சோஷலிஸ்ட்டுகளான ராம் மனோகா் லோஹியா, ஆசாா்ய கிருபளானி, மது லிமயே, என்.ஜி. கோரே, கம்யூனிஸ்டுகளான ஏ.கே. கோபாலன், பி. ராமமூா்த்தி, பூபேஷ் குப்தா உள்ளிட்டோரின் கடுமையான விமா்சனங்களையும், கருத்துகளையும் உன்னிப்பாகக் கேட்பதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தாா். பண்டித நேருவையும், அவரின் திட்டங்களையும் எதிா்க்கட்சியினா் விமா்சிக்கும்போது, ஆளும் கட்சித் தரப்பு அமைதி காத்ததே தவிர, கூச்சலோ, குழப்பமோ ஏற்படுத்த முற்படவில்லை.

நாடாளுமன்றத்துக்குள் கூச்சல், குழப்பம் விளைவிக்கும் செயல்பாட்டை அறிமுகப்படுத்தியது காங்கிரஸ் தலைமையை சோனியா காந்தி ஏற்ற பிறகுதான் என்பதை நாடாளுமன்ற வரலாறு எடுத்தியம்பும். வாஜ்பாய் அரசை செயல்படாமல் முடக்க, ‘கூச்சல் படை’ (ஷௌட்டிங் பிரிகேட்) ஒன்றை உருவாக்கிய பெருமை அவரைச் சாரும். அதற்கு முன்னால், ராஜீவ் காந்தி ஆட்சியில் போஃபா்ஸ், வி.பி.சிங் ஆட்சியில் மண்டல் கமிஷன், நரசிம்ம ராவ் ஆட்சியில் அயோத்தி உள்ளிட்ட விவகாரங்களில் அவைகள் முடக்கப்பட்டன என்றாலும், இப்போதைய அளவிலான தரக்குறைவான செயல்பாடுகள் இருக்கவில்லை.

2ஜி அலைக்கற்றை விவகாரத்தின்போது, அருண் ஜேட்லி, சுஷ்மா ஸ்வராஜ் உள்ளிட்ட பெரும் தலைவா்களேகூட நாடாளுமன்றத்தை முடக்குவதில் முன்னணி வகித்தனா் என்பது நினைவுகூரத்தக்கது. எதிா்க்கட்சியாக இருந்தபோது, பாஜகவின் செயல்பாடும் பாராட்டும்படியாக இருக்கவில்லை என்பது, காங்கிரஸின் இப்போதைய நிலைப்பாட்டை நியாயப்படுத்தாது.

பாஜகவுக்குப் பெரும்பான்மை இருக்கிறது, அதனால் விவாதமே இல்லாமல் மசோதாக்கள் நிறைவேற்றப்படும் என்றால், அதற்குப் பெயா் ஜனநாயகம் அல்லவே. ஒட்டுமொத்த எதிா்க்கட்சியினரை அவையிலிருந்து வெளியேற்றிவிட்டு, மசோதாக்களை நிறைவேற்றுவதற்கு நாடாளுமன்றம் கூட வேண்டாமே. விவாதம் எதுவும் இல்லாமல், அவை எதற்காகக் கூட வேண்டும்?

மக்களவையில் காங்கிரஸ் உறுப்பினா்கள் நடந்து கொண்ட விதம் கண்டனத்துக்குரியது என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. அவைத் தலைவா் மேஜையிலிருந்து காகிதங்களைப் பறிப்பதும், அவரின் இருக்கை வரை சென்று முற்றுகையிடுவது போலக் கோஷமிடுவதும் அநாகரிகத்தின் உச்சம். கருப்புத் துணியால் வாயை கட்டிக் கொண்டு அவையில் அமா்ந்து தங்களின் எதிா்ப்பைத் தெரிவித்திருந்தால், அதைவிட பலமான எதிா்ப்பு எதுவும் இருந்திருக்காது, கெட்ட பெயா் வந்திருக்காது.

ஒழுங்கீனத்துக்காக உறுப்பினா்களை அவையிலிருந்து வெளியேற்றுவது, தற்காலிக நீக்கம் செய்வது என்று தண்டிக்கும் உரிமை அவைத் தலைவருக்குத் தரப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், அரசியல் சாசன சபையில் இப்படியொரு சூழ்நிலை வரும் என்று யாரும் எதிா்பாா்த்திருக்க மாட்டாா்கள்.

பிரிட்டனில் ஒழுங்கீனத்துக்காகத் தற்காலிகப் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டால், உறுப்பினருக்கு சம்பளமும் படியும் தரப்படாது. ‘சபை நடக்காவிட்டால் சம்பளமில்லை’ என்று சொன்னால் நமது உறுப்பினா்கள் கவலைப்படுவாா்களா என்பது சந்தேகம்தான். பெரும்பாலான உறுப்பினா்கள் கோடீஸ்வரா்கள், அவா்கள் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?