சிறுமியை பாலியல் வன்கொடுமை செய்த வழக்கில் முதியவருக்கு 20 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை

நமது நிருபா்

றுமியை பாலியல் வன்கொடுமை செய்த 72 வயது நபருக்கு 20 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்துள்ளது.

பாதிக்கப்பட்ட சிறுமி அவரை தாத்தா என்று அழைத்தபோதிலும், தனது காம இச்சையைத் தீா்த்துக்கொள்ள அவா் அந்தச் சிறுமியைப் பயன்படுத்திக்கொண்டதாக தில்லி நீதிமன்றம் ஒன்று, கடந்த ஆண்டு சிறுமியை பாலியல் வன்கொடுமை செய்த 72 வயது நபருக்கு 20 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்துள்ளது.

நம்பிக்கைத் துரோகத்தையும் சமூக விழுமியங்களின் சிதைவையும் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டிய கூடுதல் அமா்வு நீதிபதி பபிதா புனியா, பெரியவா்கள் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பாா்கள் என்ற சமூகக் கருத்தை இந்தக் குற்றம் தகா்த்துவிட்டது என்று கூறினாா்.

பாலியல் வன்கொடுமைக்கான தண்டனை விதி மற்றும் போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 6 (தீவிர ஊடுருவல் பாலியல் தாக்குதல்) ஆகியவற்றின் கீழ் குற்றவாளியாகக் கண்டறியப்பட்ட அந்த நபருக்கு எதிரான தண்டனை குறித்த வாதங்களை நீதிபதி புனியா கேட்டறிந்தாா்.

மாா்ச் 24 தேதியிட்ட தனது உத்தரவில், பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கு வெறும் எட்டு வயதுதான் என்பதால், குற்றவாளிக்கும் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கும் இடையிலான ஒப்பீட்டு வயதுதான் இந்த வழக்கில் முதன்மையான குற்றமாக்கும் காரணி என்று நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது.

பாதிக்கப்பட்ட சிறுமி அவரை தாத்தா என்று அழைத்து வந்தாா். ஆனால், அவா் தனது பேராசையையும் சுயநலத் தேவைகளையும் தனது காமத்தையும் தணித்துக்கொள்ள சிறுமியைப் பயன்படுத்திக்கொண்டாா் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

‘இந்த நீதிமன்றத்தின் ஆழ்ந்த கருத்தின்படி, இந்தத் தாக்குதல் குழந்தையின் மீதானது மட்டுமல்ல, அது நமது சமூகம் பெரியவா்கள் மீது வைத்திருக்கும் மரியாதையையே களங்கப்படுத்துகிறது. மேலும், குடும்பங்களும் சமூகங்களும் நிலைத்திருக்கும் அடித்தளத்தையே சிதைக்கிறது. பெரியவா்கள் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பாா்கள் என்ற நமது கருத்தையும் இது தகா்க்கிறது’ என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

இது ஆணுறுப்பு - யோனிவழிப் பாலியல் வன்புணா்வு வழக்கு அல்ல. மாறாக வாய்வழிப் பாலியல் வன்புணா்வு என்ற அடிப்படையில், கடுமை குறைந்த தண்டனை கோரிய அவரது தரப்பின் வாதத்தை நீதிமன்றம் நிராகரித்தது.

ஆணுறுப்பு - யோனிவழி, ஆணுறுப்பு - வாய்வழி, ஆணுறுப்பு - மலவழி, விரல்வழி அல்லது வேறு எந்த வகையான ஊடுருவலுக்கும் இடையில் சட்டம் எந்தவிதமான வேறுபாட்டையும் ஏற்படுத்தவில்லை. வாய்வழிப் பாலியல் வன்புணா்வு (வாய்வழி ஊடுருவல்) என்பது ஊடுருவும் பாலியல் தாக்குதலின் வரையறைக்குள் கச்சிதமாக அடங்குகிறது, என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

பின்னா், போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 6-இன் கீழ் தீவிரமான ஊடுருவல் பாலியல் வன்கொடுமைக்கான தண்டனைக்குரிய குற்றம் புரிந்ததற்காக அவருக்கு 20 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்தது. 20 ஆண்டு சிறைத் தண்டனைக்கு அப்பால், பாதிக்கப்பட்டவருக்கு இழப்பீடு வழங்குவதன் அவசியத்தை நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.

‘உண்மைதான், இழப்பீடு என்பது பாதிக்கப்பட்ட குழந்தை அனுபவிக்கும் அதிா்ச்சியையோ அல்லது வலியையோ குணப்படுத்த முடியாது அது குழந்தையின் அப்பாவித்தனம் தாக்கப்பட்டதை அழிக்கவோ, இழந்த குழந்தைப் பருவத்தை மீட்டெடுக்கவோ அல்லது குற்றவாளியின் செயல்களால் ஏற்பட்ட ஆழமான உணா்ச்சி காயங்களை முழுமையாக ஆற்றவோ முடியாது. இருப்பினும், மறுவாழ்வு மற்றும் கல்விக்கு உறுதியான ஆதரவை வழங்குவதன் மூலம், இழப்பீடு என்பது சீரமைப்பு நீதியின் ஒரு பகுதி நடவடிக்கையாகச் செயல்பட முடியும்’ என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கு ரூ.13.5 லட்சம் இழப்பீடு வழங்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. கூடுதலாக, மாவட்ட குழந்தைகள் பாதுகாப்புப் பிரிவு , தகுதிவாய்ந்த குழந்தை உளவியலாளரைக் கொண்டு, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைக்கு அதிா்ச்சி சாா்ந்த ஆலோசனை உளவியல் மதிப்பீட்டிற்கு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று கூறிய நீதிமன்றம், அந்த ஆலோசனையானது குழந்தையின் அழுத்தம், குழப்பம், அந்நியமாதல் மற்றும் அசௌகரியம் போன்ற உணா்வுகளைக் கையாளும் என்றும் மேலும் கூறியது.