பகுதி - 523

தசையாகிய கற்றையினால் முடிய தலைகால் அளவு ஒப்பனையாயே... சதைத் திரட்சியாலே தலையிலிருந்து கால்வரைக்கும் அலங்காரமாகவே புனையப்பட்டு,

தடுமாறுதல் சற்று ஒருநாள் உலகில் தவிரா உடலத்தினை நாயேன்.. உலகத்திலே ஒருநாளும் தடுமாற்றம் அடைவதை ஒழிக்காத இந்த உடலைச் சுமப்பவனாகிய நாயைப்போன்ற அடியேன்,

பசுபாசமும் விட்டு அறிவால் அறிய படுபூ ரண நிட்களமான... அகங்காரத்தையும், இறுகப் பிணிக்கின்ற பந்தங்களையும் ஒழித்து, அறிவால் அறியப்படுவதும்; பரிபூரணமானதும்; உருவமற்றதுமான,

பதிபாவனை உற்று அநுபூ தியில் அப்படியே அடைவித்து அருள்வாயே... பரம்பொருளைச் சிந்தித்து, தியானத்தில் ஆழ்ந்து, அப்படிப்பட்ட அனுபவ ஞானத்திலிருந்து என்றென்றும் மீளாத வையில் என்னைச் சேர்ப்பித்து அருள வேண்டும்.

அசலேசுரர் புத்திரனே குணதிக்கு அருணோதய முத்தமிழோனே... கயிலை மலை நாதனான பரமேசுரருடைய மகனே!  கிழக்கு திசையிலே சூரியோதயத்துக்கு முன்னாலே தோன்றும் சிவந்த ஒளியே!  முத்தமிழ்க் கடவுளே!

அகில ஆகம வித்தகனே துகளற்றவர்வாழ் வயலித்திருநாடா... சகல வேதங்களிலும் ஆகமங்களிலும் வல்லவனே!  குற்றமற்றவர்கள் வாழ்கின்ற வயலூர் திருத்லத்திலே வீற்றிருப்பவனே!

கசிவார் இதயத்து அமிர்தே மதுபக் கமலா லயன்மைத்துனவேளே... (உன்னை நினைத்து) மனம் உருகுபவர்களுடைய உள்ளத்திலே ஊறும் அமுதமே!  வண்டுகள் மொய்க்கின்ற தாமரைப் பூவை ஆசனமாக உடைய பிரமனுடைய மைத்துனனே!  அரசே!

(பிரமன் திருமால் மருகன் என்பதாலும்; முருகன் திருமாலின் மருகன் என்பதாலும் முருகனுக்கு பிரமன் மைத்துனன் உறவு.  நாரதரும் அப்படியே.)

கருணாகர சற்குருவே குடகிற் கருவூர் அழகப் பெருமாளே... கருணையே வடிவானவனே!  சற்குருவே!  மேற்கிலே உள்ள கருவூரிலே வீற்றிருக்கின்ற அழகுப் பெருமாளே! 

சுருக்க உரை

கயிலையின் நாதனாகிய சிவனார் மகனே!  கிழக்கிலே சூரியோதயத்துக்கு முன்னாலே தோன்றும் சிவந்த ஒளியே!  முத்தமிழ்க் கடவுளே!  சகல வேதங்களிலும் ஆகமங்களிலும் வல்லவனே!  குற்றமற்றவர்கள் வாழ்கின்ற வயலூரில் வீற்றிருப்பவனே!  மனம் உருகுபவர்களுடைய உள்ளத்திலே ஊறுகின்ற அமுதமே!  வண்டு மொய்க்கின்ற தாமரையை ஆசனமாய் உடைய பிரமனின் மைத்துனனே!  அரசே!  கருணையே வடிவெடுத்தவனே!  சற்குருவே!  மேற்கே உள்ள கருவூரில் வீற்றிருக்கின்ற அழகிய பெருமாளே!

தலையிலிருந்து கால்வரைக்கும் மாமிசத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும்; சஞ்சலமடைந்து தடுமாறுவதை ஒருநாளும் நீங்காததுமான இந்த உடலைச் சுமந்திருக்கின்ற அடியேன்,

அகங்காரத்தையும், பாசக்கட்டுகளையும் ஒழித்து; ஞானத்தால் அறியப்படுவதும்; பூரணமானதும்; உருவமற்றதுமான பரம்பொருளை தியானித்து; அந்த அனுபவத்தால் அடையும் ஞானநிலையிலிருந்து மீளாதவண்ணம் அப்படியே நிலைத்திருக்குமாறு என்னைச் சேர்ப்பித்து அருளவேண்டும்.