ஓர் அன்னையின் பாச புலம்பல் இது...முகம் பார்க்கும் முன்னே,முதல் காதல் கொண்டேன் !!!வயிற்றினுள் உதைத்தாய்...வலியிலும் சுகம் கண்டேன்!!!கருவிலே உந்தன்,உருவம் உணர்ந்தேன்...உயிர் போகும் வலியைபிரசவத்திலே தந்தாய் !!!உதிரம் உதிர்த்து பாலூட்டி,நிலவை காட்டி சோறூட்டி,இசை பாடி தாலாட்டி -உன்பசி ஆற்றினேன் ஆனந்தமாய்!!!உன் ஆசைகள் எல்லாம்நிறைவேற்றிட வேண்டிஇரவும் பகலுமாய்ஓய்வின்றி உழைத்தேன்...பருவம் வந்ததும் நீஉருவம் மாறினாய்...இருந்தும் எனக்கு நீகுழந்தையாய் தோன்றினாய் !!!அறிவு பெற்ற பின் - நீஅயல்நாடு சென்றாய்...அங்கேயே உன்னவளைகண்டேன் என்றாய்...திருமணம் செய்த பின்பு,திரும்பி கூட பார்க்கலையே...விரும்பி நானும் வந்தாலும்நெருங்கி விட மறுக்கிறயே...தாயாக வைத்தவனே - எனைதனியாக வைத்துவிட்டாய் !!!நோயால் நொந்ததில்லை - உன்வாயால் நொந்து போனேன்...வலிகள் தெரியா வாழ்வை தந்தேன்...இருந்தும் என்னைமறந்தாய் கண்ணா !!!மனைவி ஒருத்திவந்தாள் என்று...கடவுளை தினமும்வேண்டிக் கொள்வேன்...நாளை....என் மகன், என்போல் இங்குவந்திட கூடதென்று...இன்று நான்முதியோர் இல்லத்தில்...என்றும் நீ என் இதயத்தில்...