வாடா மலராய்
வஞ்சியவள் என்னுள்
வீற்றிருக்கிறாள்
அவளே என்னவள்.
காலம் பாராது
கடமை தனை
குடும்பத்தின் நலனுக்காக
ஆற்றுபவள்
அவளே என்னவள்..
அன்பின் மிகுதியால்
அரவணைத்தும்
ஆறுதல் கூறியும்
வலியின் விளைவினை
உணர்த்தி இறைவியாய்
நிற்கிறாள்
அவளே என்னவள்...
அமுதம் அளித்தும்
அறிவு தனை
மலர்களுக்கு அளித்தும்
மணம் வீசும் வள்
அவளே என்னவள்....
அவளே என் இல்லாள்
அவள் என்றும் என் இதயத்தில்..