பகுதி - 413

ஆறும் ஆறும் அஞ்சும் அஞ்சும் ஆறும் ஆறும் அஞ்சும் அஞ்சும் ஆறும் ஆறும் அஞ்சும் அஞ்சும் அறுநாலும் ஆறுமாய ... (விளக்கத்தை மேலே பதச்சேதத்தில் காணவும்) தொண்ணூற்று ஆறானதும்;

சஞ்சலங்கள் வேறதா விளங்குகின்ற... மனம் ஒரு நிலையில் நில்லாத துன்பங்களுக்குக் காரணமானதுமான தத்துவங்களுக்கு வேறுபட்டதாக விளங்குவதும்;

ஆரணாகமங் கடந்த கலையான... வேதங்களையும் ஆகமங்களையும் கடந்த உபதேசக் கலையாகிய சிந்தாந்தத்(தால்கூட);

ஈறு கூறரும் ... ‘இன்னதுதான்’ என்று முடிவாகக் கூற முடியாத,

பெருஞ்சுவாமியாய் இருந்த நன்றி ஏது வேறு இயம்பலின்றி... பெருந்தெய்வமாக விளங்குகின்ற நற்பொருளாக; (தன்னையன்றி வேறொரு) மூலகாரணம் எதுவுமில்லாமல்,

ஒருதானாய் யாவுமாய் ... ஒப்பற்ற தானாகவும்; மற்ற அனைத்துமாகவும் நின்று;

மனங்கடந்த மோன வீடு அடைந்து ஒருங்கி யான்... மனத்தைக் கடந்ததான மௌன நிலையாகிய முக்தியைப் பெற்று; சிந்தை ஒருமைப்பட்டு அடியேன்,

(வாக்கும் மனமும் இல்லா மனோலயம் தேக்கியே யென்றன் சிந்தை தெளிவித்(து) – விநாயகர் அகவல், ஒளவையார்)

அவா அடங்க என்று பெறுவேனோ ... ஆசைகளெல்லாம் அடங்குகின்ற நிலைமையை என்றைக்கு அடைவேனோ?

மாறு கூறி வந்தெதிர்ந்த சூரர் சேனை மங்க ... பகைத்துப் பேசி வந்து, எதிர்த்த சூரனுடைய சேனை அழிய,

வங்க வாரி மேல்வெகுண்ட சண்ட விததாரை... கப்பல்கள் மிதக்கின்ற கடலைக் கோபித்ததும்; வேகமும் கோபமும் கொண்டதுமான,

வாகை வேல ... வெற்றி வாகையைச் சூடிய வேலை ஏந்தியவனே!

கொன்றை தும்பை மாலை கூவிளங்கொழுந்து வால சோமன் ... கொன்றைப் பூ; தும்பைப் பூ; வில்வக் கொழுந்து; பிறைச்சந்திரன்;

நஞ்சு பொங்கு பகுவாய சீறு மாசுணம் கரந்தை ஆறு வேணி கொண்ட... விஷத்தைக் கக்குவதும் பிளந்த வாயைக் கொண்டதும் சீற்றமுடையதுமான பாம்பு; திருநீற்றுப் பச்சை (எனப்படும் இலை); கங்கை ஆகியவற்றைச் சடாமுடியில் வைத்திருக்கின்ற,

நம்பர் தேசிகா ... பெருமானான சிவபிரானுடை குருநாதனே!

கடம்பு அலங்கல் புனைவோனே ... கடம்ப மாலையை அணிந்தவனே!

தேவர் யாவரும் திரண்டு பாரின் மீது வந்து இறைஞ்சு.. தேவர்கள் எல்லோரும் ஒன்றாகக் கூடி, பூமிக்கு இறங்கிவந்து வணங்குவதான,

தேவ னூர்விளங்க வந்த பெருமாளே. ... தேவனூர் பெருமையடையும்படியாக வந்து வீற்றிருக்கும் பெருமாளே!

சுருக்க உரை

பகைமை பேசி எதிர்த்து வந்த சூரனுடைய சேனைகள் அழியும்படியாக, கப்பல்கள் செல்கின்ற கடலைச் சீறியதும்; வேகமும், கோபமும், கூர்மையும் கொண்டதுமான வெற்றி வாகையைச் சூடிய வேலை ஏந்தியவனே!  கொன்றை; தும்பை; வில்வக் கொழுந்து; பிறைச்சந்திரன்; விஷத்தைக் கக்குவதும்; பிளந்திருப்பதும்; சீறுவதுமான பாம்பு; திருநீற்றுப் பச்சை; கங்கை ஆகியவற்றைச் சடாமுடியில் அணியும் பெருமானான சிவனாருடைய குருமூர்த்தியே!  கடப்ப மாலையை அணிந்தவனே!  தேவர்கள் எல்லோரும் ஒன்றாகக் கூடி பூமிக்கு இறங்கி வந்து உன்னை வணங்குவதாகிய தேவனூர்த் தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள பெருமாளே!

துன்பங்களுக்குக் காரணமான தொண்ணூற்றாறு தத்துவங்களுக்கு வேறுபட்டு விளங்குவதும்; வேதங்களையும் ஆகமங்களையும் கடந்ததும்; உபதேச கலையாகி சிந்தாந்தத்தாலேயே விளக்கிச் சொல்லமுடியாத பெருந்தெய்வ நற்பொருளாகவும்; மூலகாரணமாகச் சுட்டுவதற்கு வேறொன்று இல்லாத ஒப்பற்ற நிலையில் தானே அனைத்துமாக விளங்கி; மனம் கடந்ததான மோன நிலையில் அடைவதான முக்தியை அடைந்து; என் மனம் ஒருமைப்பட்டு; அனைத்து ஆசைகளும் அழியும்படியான பேற்றை என்று பெறுவேனோ.  (அப்படிப்பட்ட நிலையை அடியேனுக்குத் தந்தருள வேண்டும்.)