பகுதி - 784

‘மோகமென்னும் சேற்றில் அடியேன் வீழாமல் ஆண்டருளவேண்டும்’ என்று கோரும் இப்பாடல் திரிசிராப்பளிக்கு உரியது.

அடிக்கு ஒற்றொழித்து 34 எழுத்துகளைக் கொண்ட பாடல்.  ஒன்று, நான்கு, ஏழு ஆகிய சீர்களில் நான்கு குற்றெழுத்துகளும்; இரண்டு, ஐந்து, எட்டு ஆகிய சீர்களில் மூன்று குற்றெழுத்துகளும் ஒரு (கணக்கில் சேராத) மெல்லொற்றும்; மூன்று, ஆறு, ஒன்பது ஆகிய சீர்களில் ஒரு நெடிலும் இரண்டு குறிலும் ஒரு (கணக்கில் சேராத) வல்லொற்றும் அமைந்துள்ளன.
 

தனதன தந்தன தாத்தன

      தனதன தந்தன தாத்தன

      தனதன தந்தன தாத்தன                   தனதான

அரிவையர் நெஞ்சுரு காப்புணர்

         தருவிர கங்களி னாற்பெரி

         தவசம்வி ளைந்துவி டாய்த்தடர்        முலைமேல்வீழ்ந்

      தகிலொடு சந்தன சேற்றினில்

         முறுகியெ ழுந்தெதிர் கூப்புகை

         யடியின கம்பிறை போற்பட            விளையாடி

பரிமளம் விஞ்சிய பூக்குழல்

         சரியம ருங்குடை போய்ச்சில

         பறவைக ளின்குர லாய்க்கயல்          விழிசோரப்

      பனிமுக முங்குறு வேர்ப்பெழ

         இதழமு துண்டிர வாய்ப்பகல்

         பகடியி டும்படி தூர்த்தனை             விடலாமோ 

சரியையு டன்க்ரியை போற்றிய

         பரமப தம்பெறு வார்க்கருள்

         தருகணன் ரங்கபு ரோச்சிதன்            மருகோனே

      சயிலமெ றிந்தகை வேற்கொடு

         மயிலினில் வந்தெனை யாட்கொளல்

         சகமறி யும்படி காட்டிய                 குருநாதா

திரிபுவ னந்தொழு பார்த்திபன்

         மருவிய மண்டப கோட்டிகள்

         தெருவில்வி ளங்குசி ராப்பளி           மலைமீதே

      தெரியஇ ருந்தப ராக்ரம

         உருவளர் குன்றுடை யார்க்கொரு

         திலதமெ னும்படி தோற்றிய            பெருமாளே.