மழை பெய்கிறது உன்னாலே!
நான் நாமாகிவிட்டிருக்கும்
பிழைக் கடிகாரத்துள் 
நான்...

துளைத்து முள்ளெனப்
பாய்ந்துகொண்டாய்;
முளைத்த என் புள்ளரிப்பு...

ஓய்வே இல்லாமல்
ஓடுகிறேன் நான்,
...இல்லை...!
ஓடுவதோ நீ!
வாழ்கிறேன் நான்.

நேரத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு
தூரத்து உன்னை எட்ட
துறுவெல்லாம்
தூர்ந்து போயின...இருதயம்
திரும்ப அழகாய்ப் பெற்றேன்.

இரும்பல்லாப் பொன்
இருதயப் புள்ளியின் மத்தி.