நீர் நிலம் நெருப்பு காற்று ஆகாயம்
யாவருக்கும் பொதுவானதே…
யாவருமே சாதுவாகயிருக்கும்  போது,
எங்குமே சமாதானமே சந்தோஷமே
எவ்விடத்திலும், இல்லாத போது தான் , அது,
பொல்லாத பொழுதாகிறது..
எல்லோருக்கும் எல்லாமும்  சரி சமமாகக்
கிடைத்திட ,, 
அநீதியை உடைத்திட, சமதர்மபூமியை  படைத்திட,
நீதியைத்தேடி அலைகின்றேன்,
மனதால் நிலை குலைகின்றேன்.
அன்று, கண்ணகி  தேடிய  நீதியை -------  இன்று,
நானும் தேடித்தேடிச்  செல்கின்றேன்..
ஒன்று, அதுவும்   இன்று  நின்று சொல்கின்றேன், 
நீதியாகவே நாமிருப்போம்
நாம் தேடுகின்றநீதி  நம்மிடமே என்றும்
இருக்கும்