பிரெஞ்சுக்காரரின் குடிநீர்த் திட்டம்

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியின் தொடக்கத்தில், புதுச்சேரி நகரம் நான்கு பக்கங்களிலும் 12-க்கும் மேலான கொத்தளங்களுடன் கூடிய சுற்றுச்சுவரால் சூழப்பட்டிருந்தது. அந்தச் சுற்றுச்சுவரின் சுற்றளவு ஏறத்தாழ 10 கி.மீ. ஆகும். ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையும், வீராநாயக்கரும் தங்களது நாள்குறிப்புகளில் இச்சுற்றுச்சுவரை 'சுற்றுக்கோட்டை' என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

இந்த வலிமையான கோட்டையின் உள்பகுதியில் பல்வேறு கட்டடங்களும் குடியிருப்புகளும் அமைந்திருந்தன. அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது லூயி கோட்டையாகும். தற்போதைய பாரதி பூங்காவைச் சுற்றியுள்ள பகுதியிலிருந்து ஆயி மண்டபம் வழியாக 'சுர்கூப்' வீதி வரையிலும், துய்மா வீதியிலிருந்து பெரிய வாய்க்கால் வரையிலும் இந்தக் கோட்டை அமைந்திருந்தது.

புதுச்சேரி நகரில் வாழ்ந்த ஐரோப்பியர்கள் உள்ளிட்ட மக்கள், குடிநீருக்காக முத்தரையர்பாளையத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட நீரையே பெரிதும் பயன்படுத்தினர். ஆளுநர் துய்ப்ளெக்ஸ் (1742-54) ஆட்சிக் காலத்திலும் இதே நடைமுறையே தொடர்ந்தது. புதுச்சேரி நகருக்கு முறையான குடிநீர் வழங்குவதற்கான திட்டம் பின்னர் ஆளுநர் லாதெலாரிஸ்தேதான் காலத்தில் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டது. அப்போது புதுச்சேரி நகருக்குக் குடிநீர் வழங்குவதற்கான பல்வேறு வாய்ப்புகள் குறித்து ஆலோசிக்கப்பட்டன. அவற்றில் பொய்யாக்குளம் நீரைக் காட்டிலும் முத்தரையர்பாளையத்து நீர் சிறந்ததாகக் கருதப்பட்டது. இருப்பினும், அத்திட்டம் அக்காலத்தில் முழுமையாக நிறைவேற்றப்படவில்லை.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சியும் புதுச்சேரியின் மாற்றங்களும்:

1761-ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயர்கள் புதுச்சேரியைத் தாக்கி கைப்பற்றினர். அப்போது நகரின் அரண், கோட்டை, வெள்ளையர் பகுதிகளில் இருந்த கட்டடங்கள், வீடுகள் உள்ளிட்ட பல அமைப்புகள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. பின்னர் 1778-ஆம் ஆண்டிலும், மீண்டும் 1793-ஆம் ஆண்டிலும் ஆங்கிலேயர்கள் புதுச்சேரியைக் கைப்பற்றினர். இவ்வாறு மூன்று முறை ஆங்கிலேயர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் புதுச்சேரி சென்றது. இந்த மூன்று காலகட்டங்களிலும் சேர்த்து சுமார் 35 ஆண்டுகள் புதுச்சேரி ஆங்கிலேயர் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

புதுச்சேரி நகர மக்களுக்கு நல்ல குடிநீர் வழங்குவதற்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகளின் நினைவாகவும், அந்தக் காலத்தின் குடிநீர்த் திட்டங்களையும் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் எடுத்துரைக்கும் வகையிலும், பிரெஞ்சு ஆட்சிக் காலத்தைச் சேர்ந்த சில வரலாற்றுச் சான்றுகள் இன்றளவும் காணப்படுகின்றன.

வில்லியனூரில் பழைய கோட்டை, அதன் சுற்றுப்பகுதிகளிலும் குடிநீர் தொடர்பான வரலாற்றுச் சான்றுகள் காணப்படுகின்றன. இதனைச் சுட்டிக்காட்டும் லத்தீன் கல்வெட்டு ஒன்றும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். அந்தக் கல்வெட்டில் மக்கள் நலனுக்காகவும், உடல் நலத்துக்காகவும் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணிகள் பற்றிய கருத்துகள் இடம்பெற்றிருந்தன. எதிரிகளால் இவ்விடத்தின் முக்கியத்துவம் அழிக்கப்படக் கூடாது என்ற நோக்கத்தையும் அக்கல்வெட்டு எடுத்துரைக்கிறது.

நகர மக்களின் கோரிக்கையை ஏற்று, ஆளுநர் மாத்தன் கட்டிய கோட்டை இருந்த அதே இடத்தில் பிரான்ஸ் நாட்டு பேரரசர் மூன்றாம் நெப்போலியன் பெயரில் இந்தியப் பேரரசில் பிரெஞ்சியர் ஆளுகைக்கு உள்பட்ட பகுதியில் 1862-ஆம் ஆண்டில் ஆளுநர் அலெக்சாந்தர் துரான் துப்ரேயி தூய்மையான குடிநீர் வழங்கும் திட்டத்தை அறிவித்தார்.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் குடிநீர்த் திட்டத்தின் வளர்ச்சி:

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் புதுச்சேரி நகரத்தின் மக்கள் தொகை அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. இதனால் குடிநீர் வழங்கும் திட்டத்தில் புதிய மாற்றங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. மேற்கு வீதியின் மறுபுறம் 3 புதிய கிணறுகள் தோண்டப்பட்டன. பழைய செங்கல் குழாய்கள் அகற்றப்பட்டு, அவற்றுக்குப் பதிலாக புதிய இரும்புக் குழாய்கள் அமைக்கப்பட்டன. தொடர்ந்து நகரின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் குடிநீர்க் குழாய்கள் அமைக்கப்பட்டன. இதன் மூலம் புதுச்சேரி நகரின் குடிநீர் விநியோக அமைப்பு படிப்படியாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது.

தற்போது இயந்திரங்களின் உதவியுடன் நிலத்தடி நீரைப் பெறும் முறையும் நடைமுறைக்கு வந்தது. நகரின் குடிநீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக பல்வேறு இடங்களில் குழாய்க் கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டன. சண்முகாபுரம், பேட்டையான்சத்திரம் போன்ற இடங்களில் ஆழ்க்குழாய்க் கிணறுகள் அமைக்கப்பட்டு, அதன்மூலம் அவற்றின் நீர் முத்தரையர்பாளையத்து நீரோடு கலந்து புதுச்சேரிக்கும் செல்கிறது.